Beria έγραψε: 04 Αύγ 2020, 14:10
Στρακαστρουκας έγραψε: 04 Αύγ 2020, 13:58
Δεν θα μπω σε λεπτομερειες τι ητανε τι. Η ουσια ειναι οτι πριν τον Β ΠΠ υπηρχαν πολλοι που ηταν αντιμοναρχικοι που δεν ηταν κομμουνιστες και
μετα τον Β ΠΠ η χωρα ειχε χωριστει σε κομμουνιστες και μοναρχικους. Αυτο ηταν εργο Μεταξα
Δεν είναι απολύτως ακριβές αυτό.
Αυτό που έκανε ο Μεταξάς, ή ο Πόλεμος, ή ο Εμφύλιος (ανάλογα με τη σκοπιά που το βλέπει κανείς) είναι ότι αποκρυσταλλώθηκε ο διαχωρισμός αριστερά - δεξιά.
Το δίπολο δεν ήταν, μετά τον πόλεμο, κομμουνιστές - μοναρχικοί. Το αντίθετο θα έλεγα. Ούτε τη δεξιά χαρακτήριζε ο μοναρχισμός (μάλλον ο αντικομμουνισμός ήταν το συγκολλητικό), ούτε την αριστερά καθόριζε το ΚΚ (αντιθέτως μετακινήθηκαν στα αριστερά τμήματα του Κέντρου και δημιουργήθηκαν νέες αριστερές δυνάμεις απεγκλωβισμένες απο το ΚΚΕ)
Μεταξύ εμφυλίου - Αρπιλιέϊσιον, οι αντιμοναρχικοί ήταν για τα παλιά γεγονότα της εποχής του διχασμού και δεν τα είχαν ξεχάσει καθόλου ούτε οι μεν ούτε οι δε. Στην ημέρα της πολεμικής αρετής των Ελλήνων το 1966 τα άρματα για την απελευθέρωση της Θράκης το 1917 τα έκοψαν οι βασιλικοί, ενώ και οι αντιμοναρχικοί του κέντρου φώναζαν το "παρ' τη μάνα σου και μπρος". Όμως επίσημα το κέντρο δεν έθεσε ποτέ καθεστωτικό.
Αντιμοναρχικοί ήταν βέβαια και οι της ΕΔΑ για ευνοήτους λόγους.
Το 1963-64 πρέπει να υπήρξε κάποιο πριμ, το οποίο δεν ήταν πριμ βασικά, η ΕΔΑ δεν το ενέκρινε, αλλά ήταν για να φύγει ο Καραμανλής.
Κατά πόσον τώρα υπήρχαν -τότε- λαϊκομετωπικές συνιστώσες στο κόμμα της Ένωσης Κέντρου είναι κάτι που έχει ακουστεί αλλά και αμφισβητηθεί έντονα. Ο Γ. Παπανδρέου στον τελευταίο λόγο του σε δημόσιο χώρο τον Μάρτιο του 1967 είπε πολλά και διάφορα εναντίον του κομμουνισμού και της ΕΔΑ. Λίγο μετά και ενώ είμαστε πολύ κοντά πλέον στο "day zero", οι εφημερίδες της δεξιάς έλεγαν για "μυστικές συναντήσεις Ανδρέα Παπανδρέου - Λαμπράκηδων". Αν διαψεύσθηκε όμως κι αυτό από πλευράς κεντρώων ή όχι δεν θυμάμαι.