http://users.sch.gr/mfanarioti/1epal-es ... arch15.pdfChronicle έγραψε: 14 Οκτ 2023, 08:33Spoiler
Ρε μάστορα, στις 04 Σεπ 2020 πάλι το ίδιο ακριβώς είχες βάλει από τον διαδικτυακό σκουπιδότοπο:The Rebel έγραψε: 09 Οκτ 2023, 22:28 05/10/2023
Η άγνωστη ελληνική επανάσταση του 727 μ.Χ. ενάντια στους Βυζαντινούς.
https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php ... 0#p1476650
Με καλή πρόθεση να σου πω το εξής:
1) Βάζεις ένα κείμενο που επικαλείται τον Κορρέ ως βιβλιογραφία.Έκανες τον κόπο να δεις τι γράφει ο έρμος ο Κορρές στο συγκεκριμένο άρθρο, "Το κίνημα των Ελλαδικών"; Γράφει τα ακριβώς αντίθετα από τις αστειότητες που μας πέταξες:
Ο γραφικός νεοπαγανιστής που έφτιαξε τον αχταρμά, είδε "ελλαδικών" και νόμισε ότι αφορούσε τους Έλληνες, ενώ αυτό ήταν όνομα "Θέματος", δηλ. μιας μεγάλης στρατιωτικής βάσης όπου αυτοί που επαναστάτησαν ήταν οι στρατιωτικές δυνάμεις του Θέματος, που προέρχονταν από διάφορες περιοχές όλου του Βυζαντίου. Δεν ήταν ο... ελληνικός λαός.
Επίσης, πόσο ψέκας πρέπει να είναι κάποιος για να γράφει ότι στον... 8ο αι. μ.Χ. οι Έλληνες ήταν ακόμα παγανιστές που θυσιάζαν στον Διόνυσο;!
2) Τις σαχλαμάρες για τον "ιερέα του Διονύσου Κόρεσο" δεν τις είδες; Σε ολόκληρη την βυζαντινή προσωπογραφία, δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ το όνομα "Κόρεσος"... Ο Κόρεσος που αναφέρει ο διαδικτυακός αχταρμάς, είναι παρμένος από την ελληνική μυθολογία και το διασώζει ο Παυσανίας από τον 2ο αι.
Τα έβαλε ο παπαρίδης όλα μαζί στο μίξερ του και μαγείρεψε "έλληνες παγανιστές" και "ιερέα Κόρεσο" στο Βυζάντιο του 8ου μ.Χ. αι.
Εγώ να σε βοηθήσω θέλω, να καταλάβεις. Πρέπει να υπάρχει μια στοιχειώδης κριτική αντιμετώπιση, αλλιώς μας παίρνουν για βλαμένους.
Βλέπεις "βιβλιογραφία" κάτω από τέτοια κείμενα:
Καταρχάς, "χρήση βιβλιογραφίας" σημαίνει ότι παραπέμπω σε επιστημονικά έργα με υποσημειώσεις και συγκεκριμένο αριθμό σελίδας. Δεν αραδιάζω απλά τίτλους βιβλίων. Παρά ταύτα όμως, είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι αυτός ο άνθρωπος άνοιξε οποιοδήποτε βιβλίο για να γράψει αυτές τις κουταμάρες; Χωρίς να είμαι 100% σίγουρος, πιστεύω πως είχε φάει 2-3 πιάτα φασολάδα που τον κράτησαν για πολύ ώρα στην τουαλέτα, και εκεί που καθόταν στη λεκάνη σκέφτηκε να γράψει αυτό το κείμενο. Γι' αυτό είναι έτσι.
Αν δεις έναν πάγκο στη λαϊκή που τον έχουν π.χ. κάποιοι Ρομά και σου πουν ότι πουλάνε Ρόλεξ με 10 ευρώ, θα πας να αγοράσεις; Δεν είναι δυνατόν να τα πιστεύει κάποιος όλα χωρίς να σκέφτεται πρώτα.
Εφημερίδα Μαθητικής Κοινότητας 1 ου Εσπερινού ΕΠΑ.Λ. Ταύρου
Φύλλο 24ο - Μάρτιος 201 5
Επιμέλεια - Αρχισυνταξία: Ταφλανίδου Φιλοθέη
Συντακτική ομάδα: Βαθρακογιάννης Γιάννης, Ζαλώνης Παύλος, Κατωμέρης Σπύρος, Κολιού Μαρία, Μπογιατζής Χρήστος,
Παπαδημητρίου ∆ημήτρης, Σουχοπάροβ Ιγκόρ, Σοφιανού Μαρία, Τσουτσόγλου Μιχάλης.
Υπεύθυνος Καθηγητής συντονισμού- σελιδοποίηση: Μπαρσούκη Ευαγγελή
Η άγνωστη ελληνική
επανάσταση του
727 μ.Χ. ενάντια
στους Βυζαντινούς
Στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
(Βυζάντιο) την εποχή του Λέοντος Γ΄ του
Ισαύρου. Ήταν αυτοκράτωρ από το 71 7 έως το
741 . Αν και κατάφερε να αποκρούσει προσωρινά
τους εξ ανατολής εχθρούς, στα υπόδουλα
ελληνικά εδάφη σιγόβραζε η Επανάσταση των
«Ελλαδικών» όπως την αποκαλούν οι βυζαντινές
πηγές. σελίδα 4
σελίδα 4
Spoiler
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο) την
εποχή του Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου. Ήταν
αυτοκράτωρ από το 71 7 έως το 741 . Αν και
κατάφερε να αποκρούσει προσωρινά τους
εξ ανατολής εχθρούς, στα υπόδουλα
ελληνικά εδάφη σιγόβραζε η Επανάσταση
των «Ελλαδικών» όπως την αποκαλούν οι
βυζαντινές πηγές.
Σύμφωνα με παλαιότερους ιστορικούς,
όπως ο A. Lombard, η καταστολή της
Ελληνικής Επανάστασης ήταν μία
προσπάθεια «αποκαθάρσεως» της
βυζαντινής αυτοκρατορίας εκ μέρους του
Λέοντος από το «μίασμα της ειδωλολατρίας».
Άλλοι ιστορικοί όπως ο Νικηφόρος
Βρυέννιος θεώρησαν ότι μαζί με την
Επανάσταση των Ελλήνων προς
αποκατάσταση των Ιερών Βωμών και Ναών,
στο επαναστατικό ρεύμα ενώθηκαν και
κοινωνικοπολιτικές αξιώσεις, όπως η μείωση
της φορολογίας.
Το σίγουρο πάντως είναι ότι η
γενοκτονία 650.000 Ελλήνων από τους
βυζαντινούς στρατιώτες έγινε υπό τις εντολές
των χριστιανών επισκόπων, όπως γράφει
στην βιογραφία του ο Ιερεύς του ∆ιονύσου
Κόρεσος, αντίτυπο της οποίας έχουν διασώσει
οι Άραβες αντιγραφείς και λόγιοι.
Ο Ιερεύς Κόρεσος ήτο μαζί με τον
Συνέστιο πρωτεργάτες και Εθνομάρτυρες της
Επανάστασης. Ο V. N. Zlatarski γράφει ότι ο
Κόρεσος ξεκίνησε από την Αρκαδία και ο
Συνέστιος από την Αθήνα. Και οι δύο
ξεσήκωσαν τους Έλληνες να πολεμήσουν
τους Ρωμαίους κατακτητές.
Εκείνο τον καιρό το κράτος των
Ρωμαίων είχε αποδυναμωθεί εξαιτίας των
πολέμων κατά των Αράβων και οι Έλληνες
θεώρησαν ότι ήταν η κατάλληλη ευκαιρία
να εκδιώξουν τους Ρωμαίους από τα
Ελληνικά εδάφη. Έτσι ζήτησαν
στρατιωτική βοήθεια από τους Έλληνες
της ∆ύσεως, κυρίως της Κάτω Ιταλίας.
Είκοσι πέντε χιλιάδες Έλληνες από την Κάτω
Ιταλία έσπευσαν να καταταγούν στον ελληνικό
επαναστατικό στρατό του Κορέσου και του
Συνεστίου όπως αναφέρει σε επιστολή του ο
πάπας Γρηγόριος Β΄.
Την ίδια στιγμή στο κέντρο του
ανατολικού ρωμαϊκού κράτους, στην Νέα
Ρώμη (Κωνσταντινούπολη), ξεσπούν
ταραχές κατά του Λέοντος Γ΄ που φτάνουν
σε ανοικτή στάση όπως αναφέρει ο
Θεοφάνης. Οι στασιαστές, γράφει ο
Θεοφάνης, υπεκινούντο από τον πρώην
αυτοκράτορα Αναστάσιο ο οποίος φαίνεται να
συνωμότησε με ανωτάτους αξιωματούχους.
Ήταν μοναδική η ευκαιρία για να εκραγεί η
Ελληνική Επανάσταση καθώς οι
ενδοβυζαντινές ταραχές θα κρατούσαν μακριά
τα ρωμαϊκά στρατεύματα μέχρι να οργανωθεί
καλύτερα ο ελληνικός απελευθερωτικός
στρατός.
Το 726 τα νησιά της Σάμου, Ρόδου και
Κρήτης επαναστατούν. Στέλνουν πλοία
εφοδιασμένα από τους Άραβες και
επανδρωμένα με ναύτες από την Σικελία για
να κτυπήσουν τον ρωμαϊκό στόλο που βγήκε
από το λιμάνι της Νέας Ρώμης. Εναντίον των
Ελλήνων στάλθηκε ο Ρωμαίος ναύαρχος
Αγαλλιανός, γοτθικής καταγωγής, ο οποίος
συνάντησε τον Ελληνικό Στόλο λίγο έξω από
την Εύβοια.
Οι Έλληνες είχαν 82 πλοία και οι
βυζαντινοί 350 σύμφωνα με τον Zlatarski. Ενώ
σύμφωνα με τον Κόρεσο οι Έλληνες είχαν 70
πλοία και οι βυζαντινοί 500. Ναύαρχος των
Ελλήνων ήταν ο Συνέστιος. Στο δεξί κέρας
των Ελληνικών πλοίων επικεφαλής ήτο ο
Κόρεσος.
Αφού πρώτα οι Έλληνες έκαναν θυσίες
προς τους Θεούς και προσευχήθηκαν όλοι
μαζί, ο Κόρεσος έδωσε πρώτος το
παράδειγμα ορμώντας ακάθεκτος κατά των
ρωμαϊκών πλοίων. Αμέσως εμβόλισε το
πρώτο ρωμαϊκό πλοίο βυθίζοντάς το.
Επακολούθησε σκληρή μάχη σώμα με σώμα
καθώς τα ελληνικά πλοία ναι μεν ήταν πιό
ευκίνητα των ρωμαϊκών, αλλά υστερούσαν σε
ισχύ πυρός. Οπότε οι Έλληνες μαχητές
έπρεπε να πλευρίζουν τα ρωμαϊκά πλοία και
να ανεβαίνουν οι ναύτες πάνω τους για να
σκοτώσουν τους Ανατολικορωμαίους .
Η νίκη ήταν συντριπτική υπέρ των
Ελλήνων. Οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν με
τρομακτικές απώλειες. Ο Βρυέννιος αναφέρει
1 90 ρωμαϊκά κατεστραμμένα πλοία ενώ ο
Zlatarski μιλάει για 300 ρωμαϊκά πλοία
κατεστραμμένα και 60 αιχμαλωτισμένα.
Επίσης οι πηγές μιλάνε για 8 Ελληνικά πλοία
κατεστραμμένα. Οι νεκροί από πλευράς
Ρωμαίων ανέρχονται στους 70.000 και από
πλευράς Ελλήνων στους 1 200. Οι Έλληνες
κατενθουσιασμένοι έκαναν ευχαριστήριες
θυσίες προς τους Θεούς και με επικεφαλής
τον Ιερέα Κόρεσο αφιέρωσαν τις ρωμαϊκές
(βυζαντινές) ασπίδες που λαφυραγώγησαν
προς τιμήν του Θεού ∆ιονύσου, τον οποίον
θεώρησαν υπεύθυνο για την περίλαμπρη νίκη
τους κατά των Ρωμαίων της Ανατολής,
δηλαδή αυτών που αποκαλούμε σήμερα
Βυζαντινών.
Σε στρατιωτικό συμβούλιο που έγινε
στην Αθήνα το 727 ο Συνέστιος προτείνει να
μεταφερθεί ο πόλεμος και στην ξηρά. Ο
Κόρεσος συμφωνεί και δίνει εντολή στους
Ιεροκήρυκες να ξεσηκώσουν όλες τις
Ελληνικές Πόλεις κατά των Ρωμαίων
κατακτητών και να εξοπλιστούν όλοι με ό,τι
όπλα μπορεί να βρει ο καθένας.
Ο Λέων Γ΄ καταφέρνει να απαλλαγεί
από τις ενδοβυζαντινές διαμάχες και αρχίζει
να στρέφει το βλέμμα του κατά των Ελλήνων
Επαναστατών. Στέλνει νέα στρατεύματα με
στρατηγό έναν αιμοσταγή βάρβαρο ονόματι
Ζαουτζά. Αυτός ο αιμοβόρος Ρωμαίος απ'
όπου περνούσε σκορπούσε τον θάνατο στους
Έλληνες. Τον Μάρτιο του 728 μπήκε στην
Θεσσαλία και άρχισε να σφάζει όλους
ηλικιωμένους και τα γυναικόπαιδα. Περίπου
50.000 Ελληνίδες μαζί με τα παιδιά τους
αποκεφαλίστηκαν όταν αυτές αρνήθηκαν να
αποκηρύξουν την θρησκεία τους, να
βαπτιστούν χριστιανές και να υποταχθούν
στους Ρωμαίους κατακτητές.
Το Ελληνικό στράτευμα μαθαίνοντας
την κάθοδο του Ζαουτζά συγκεντρώθηκε για
την αποφασιστική μάχη εναντίον του.
Μαζεύτηκαν 60.000 Έλληνες στρατιώτες για
να αντιμετωπίσουν τα ρωμαϊκά στρατεύματα
της Κωνσταντινούπολης, τα οποία
αριθμούσαν 250.000 βαρβάρους. Ο Ιερεύς
Κόρεσος εξετάζοντας τους οιωνούς
συμβούλευσε τον Συνέστιο να ξεκινήσουν
πόλεμο φθοράς, δηλαδή ανταρτοπόλεμο και
να μην επιτεθούν μονομιάς στους βαρβάρους
μισθοφόρους των Ρωμαίων.
Ακόμη οι Έλληνες δεν είχαν αποκτήσει
την απαραίτητη πολεμική πείρα για μάχη εκ
παρατάξεως μετά από τόσα χρόνια ρωμαϊκής
κατοχής που τους είχε στερήσει από την
πολεμική τακτική των αρχαίων προγόνων
τους. Όμως ο Συνέστιος δεν άκουσε τον
Έλληνα Ιερέα. Στην φονική μάχη που
επακολούθησε λίγο έξω από την σημερινή
Λάρισα έπεσαν ηρωικώς σχεδόν όλοι οι
Έλληνες.
Ήταν 1 0 Απριλίου του 728 σύμφωνα με
το χριστιανικό ημερολόγιο. Ο Συνέστιος
σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά στην μάχη.
Τον Ιερέα Κόρεσο οι Ρωμαίοι είχαν εντολές να
τον συλλάβουν ζωντανό. Τον μετέφεραν
αλυσοδεμένο στην Νέα Ρώμη, στην
Κωνσταντινούπολη. Ο Ρωμαίος στρατηγός
Ζαουτζάς είχε πάρει εντολές από τον Ρωμαίο
αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης Λέοντα
Γ΄ να αφανίσει όλους τους Έλληνες στην
πυρά.
Οι χριστιανοί επίσκοποι προέτρεπαν
τους Ρωμαίους στρατιώτες να βιάζουν τις
Έλληνίδες και μετά να αποκεφαλίζουν τα
παιδιά τους, «ίνα το ελληνικόν γένος
αποκτείναι», όπως αναφέρει ο Νικηφόρος
διότι τελούν «μιαράς και δαιμονιώδεις
θυσίας».
Οι βάρβαροι μισθοφόροι των Ρωμαίων
με επικεφαλής τους χριστιανούς μοναχούς
συγκέντρωσαν 600.000 Έλληνες,
γυναικόπαιδα κυρίως, στην περιοχή γύρω
από την σημερινή Λάρισα και διέταξαν να τους
κάψουν ζωντανούς. Αυτά τα στοιχεία
αναφέρουν βουλγαρικές και αραβικές πηγές
καθώς και ο Ιερεύς Κόρεσος στην βιογραφία
του που συνέγραψε όσο καιρό ήταν
αιχμάλωτος των Ρωμαίων. Μετά από λίγο θα
θανατωθεί και αυτός με φρικιαστικά
βασανιστήρια στην πυρά.
Το φρικιαστικό έγκλημα που
συνετάραξε τότε την Οικουμένη οι νεο-
βυζαντινοί φροντίζουν να κρατούν θαμμένο
ώστε να μην μαθαίνουν οι Έλληνες την
Ιστορία τους. Η Γενοκτονία των 650.000
Ελλήνων, κυρίως γυναικόπαιδα, θα μείνει
στην Ιστορία ως «σήμα κατατεθέν» της
ανατολικορωμαϊκής λαίλαπας.
Πηγές:Ιερεύς Κόρεσος, Βιογραφία Θ. Κορρές, Το
κίνημα των «Ελλαδικών» Νικηφόρος Βρυέννιος,
Ύλη Ιστορίας Πάπας Γρηγόριος Β”, Επιστολαί V.
N. Zlatarski, Istorija A. Lombard, Constantin V
Παπαδημητρίου ∆ημήτρης
Η άγνωστη ελληνική επανάσταση του
727 μ.Χ. ενάντια στους Βυζαντινούς







