Η Γιαννάκου καταψηφίζει την Συνεπιμέλεια

[aljawn]

Δεν ξέρω. Πάντως, μέχρι τώρα δεν έχουν ακούσει και κανένα σοβαρό, επιστημονικό επιχείρημα. Στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Καθίκια οι άντρες, πουτάνες οι γυναίκες. Δεν θέλουν να πληρώνουν οι άντρες, μόνο τα λεφτά θέλουν οι γυναίκες.

Το βασικότερο για μένα είναι άντρες και γυναίκες να εκκινούν από την ίδια αφετηρία ως προς το δικαίωμα επιμέλειας. Είναι αδιανόητο τον 21ο αιώνα να παίρνει η γυναίκα σχεδόν αυτόματα την επιμέλεια και ο άντρας να πρέπει να διεκδικήσει ακόμη και την επικοινωνία με το παιδί του.

Επειδή έχω δουλέψει διαζύγια (δεν έχω βέβαια εκτενή εμπειρία), μπορώ να σου πω ότι μέσες άκρες ισχύουν τα εξής:

1. στατιστικά οι μητέρες είναι πιο κατάλληλες για την ανατροφή των τέκνων
2. στατιστικά οι πατεράδες είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν την ζωή τους, κάνοντας νέα οικογένεια
3. στην περίπτωση αυτή, φυσικά, μειώνεται το ενδιαφέρον για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο

[ΟΥΤΙΣ]

Δεν ξέρω. Πάντως, μέχρι τώρα δεν έχουν ακούσει και κανένα σοβαρό, επιστημονικό επιχείρημα. Στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Καθίκια οι άντρες, πουτάνες οι γυναίκες. Δεν θέλουν να πληρώνουν οι άντρες, μόνο τα λεφτά θέλουν οι γυναίκες.

Το βασικότερο για μένα είναι άντρες και γυναίκες να εκκινούν από την ίδια αφετηρία ως προς το δικαίωμα επιμέλειας. Είναι αδιανόητο τον 21ο αιώνα να παίρνει η γυναίκα σχεδόν αυτόματα την επιμέλεια και ο άντρας να πρέπει να διεκδικήσει ακόμη και την επικοινωνία με το παιδί του.

Επειδή έχω δουλέψει διαζύγια (δεν έχω βέβαια εκτενή εμπειρία), μπορώ να σου πω ότι μέσες άκρες ισχύουν τα εξής:

1. στατιστικά οι μητέρες είναι πιο κατάλληλες για την ανατροφή των τέκνων
2. στατιστικά οι πατεράδες είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν την ζωή τους, κάνοντας νέα οικογένεια
3. στην περίπτωση αυτή, φυσικά, μειώνεται το ενδιαφέρον για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο

1. Οφείλεται στην πατριαρχία. Οι περισσότερες μεγαλώνουν για να γίνουν μητέρες. Δεν είναι καιρός αυτό ν'αλλάξει;

2. Γιατί είναι κακό να συνεχίσει κάποιος τη ζωή του μετά το διαζύγιο; Αν εννοείς ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να το κάνουν λόγω της ανατροφής των τέκνων, να ένας καλός λόγος για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση.

3. Δες και πάλι το 1 και το 2.

[likosmokeses]

Επειδή έχω δουλέψει διαζύγια (δεν έχω βέβαια εκτενή εμπειρία), μπορώ να σου πω ότι μέσες άκρες ισχύουν τα εξής:

1. στατιστικά οι μητέρες είναι πιο κατάλληλες για την ανατροφή των τέκνων
2. στατιστικά οι πατεράδες είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν την ζωή τους, κάνοντας νέα οικογένεια
3. στην περίπτωση αυτή, φυσικά, μειώνεται το ενδιαφέρον για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο

Ο κακοποιητικός άντρας βρίσκει νέο θύμα προς κακοποίηση;

[Υδράργυρος]

Αν η μητέρα είναι κακοποιητική υπάρχει το δικαστήριο να το κρίνει και να της πάρει την επιμέλεια. Δεν είναι επιχείρημα υπέρ της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας

και όμως δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται άμεσα να υπάρχει δικαστήριο που να κρινει την μητέρα ακατάλληλη εκτός και αν είναι τελειωμένο πρεζάκι που αφήνει μόνα τα παιδιά 3 μέρες στο σπίτι νηστικά.
Ενώ όλοι ξέρουμε οτι υπάρχουν ένα σωρό κει έξω που λειτουργούν κακοποιητικά - όχι με την έννοια να δερνει τον άντρα της και τα παιδιά της- αλλά να θεωρεί τα παιδιά ιδιοκτησία και προέκταση του ευατού της , να δηλητηριάζει και να παρεμποδίζει συστηματικά τη σχέση με τον άλλο γονιό και άλλα πολλά

Η συνεπιμέλεια δε λύνει αυτό το πρόβλημα. Δεν απαλάσσει το παιδί από την τοξική μητέρα. Απλά το δίνει ίσο χρόνο και στον πατέρα, τον οποίο απαλασσει από διατροφές κλπ

[aljawn]

1. Οφείλεται στην πατριαρχία. Οι περισσότερες μεγαλώνουν για να γίνουν μητέρες. Δεν είναι καιρός αυτό ν'αλλάξει;

2. Γιατί είναι κακό να συνεχίσει κάποιος τη ζωή του μετά το διαζύγιο; Αν εννοείς ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να το κάνουν λόγω της ανατροφής των τέκνων, να ένας καλός λόγος για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση.

3. Δες και πάλι το 1 και το 2.

Αδελφέ δεν διαφωνώ και έτσι θα έπρεπε να γίνει. Ωστόσο μιλάμε επί ισχύοντων δεδομένων και όχι επί ευκταίων μελλοντικών.

[Υδράργυρος]

Τα παιδια πρεπει να εχουν ενα σπιτι, ενα προτυπο αναφορας. Καλυτερα να ζουν με τον ενα γονεα. Δε μπορει ολα τους τα παιδικα χρονια να τα περασουν με ενα σακιδιο στην πλατη. Σπιτι τους να ειναι το σακιδιο τους.

Το γυναικείο κίνημα διαφωνεί μαζί σου.

Ένα παιδί δεν χρειάζεται και τους δυο γονείς

Πώς να τους πείσουμε ότι οικογένεια δεν είναι μόνο η μαμά και ο μπαμπάς που κάνουν μωράκια; Οικογένεια είναι οι άνθρωποι που διαλέγουν ο ένας τον άλλον για να αντέξουν τη ζωή. Μπορεί να είναι ένας άντρας και μια γυναίκα, μπορεί να είναι δυο γυναίκες, μπορεί να είναι μια μαμά, μια γιαγιά και ένα παιδί, μπορεί να είναι ζευγάρι με υιοθετημένα παιδιά, μπορεί να είναι παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα χωριό με όλους τους συγγενείς μαζί και θείες και ξαδέρφια που τρώνε σε όποιο σπίτι τυχαίνει να έχει φαγητό

Το παιδί χρειάζεται και τους δύο γονείς, αλλά με τη συνεπιμέλεια δε θα έχει κανέναν από τους δύο. Θα είναι μπαλάκι από τον ένα στον άλλο.
Είπαμε: το νομοσχέδιο αυτό δεν εστιάζει στο συμφέρον των παιδιών. Τακτοποιεί πλούσιους μπούληδες που δε θέλουνε να πληρώνουνε διατροφές, και που ο εγωισμός τους δεν τους αφήνει να παραδεχτούν την ήττα τους

[likosmokeses]

Το παιδί χρειάζεται και τους δύο γονείς, αλλά με τη συνεπιμέλεια δε θα έχει κανέναν από τους δύο. Θα είναι μπαλάκι από τον ένα στον άλλο.
Είπαμε: το νομοσχέδιο αυτό δεν εστιάζει στο συμφέρον των παιδιών. Τακτοποιεί πλούσιους μπούληδες που δε θέλουνε να πληρώνουνε διατροφές, και που ο εγωισμός τους δεν τους αφήνει να παραδεχτούν την ήττα τους

Σύμφωνα με τους κύκλους του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα που σου πόσταρα, αυτό δεν είναι πρόβλημα.
Το παιδί θα τρώει σε όποιο σπίτι έχει ανοικτή την πόρτα.

[Cecily Anne]

Έτσι. Ο νόμος αυτός είναι δωράκι σε πλούσιους μπούληδες που δε θέλουν να πληρώνουν διατροφές

Αν είσαι πλούσιος, της κάνεις τη ζωή πατίνι στα δικαστήρια και την έχεις μακράν πιο εύκολα τη φάση από τον μέσο μπατίρη.
Είναι 100% εύνοια στον μέσο άντρα που ταλαιπωρείται δίχως λόγο από την κάθε μαλάκω με ατζέντα και 100% στη μέση γυναίκα που κυνηγάει βασική διατροφή και παίρνει τα 3 της.
Τώρα, το αν τίποτα τελευταίοι "μπαμπάδες" του χαρταετού διαφωνούν, δεν επηρεάζει κανένα, διότι πολύ εύκολα θα παραιτούνται και όλα ωραία και καλά. Το θέμα στην περίπτωση αυτή είναι ότι τώρα θα πρέπει να παραιτηθούν στα φανερά και όχι να το παίζουν οι καλύτεροι μπαμπάδες στον περίγυρο, αλλά α λα καρτ. Μην αναλωνόμαστε σε διάφορα ζητήματα, αυτό είναι το πρόβλημα όσων διαφωνείτε, ότι θα χάσετε το γόητρο του κλαψομούνη ιππότη μπαμπά που τραβάει τα πάνδεινα από την πρώην με στόχο να σας λυπηθεί η επόμενη για την αδικία που ζείτε. Όσοι είναι σοβαροί μπαμπάδες το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βλέπουν τα παιδιά τους και τίποτ'άλλο. Δεν υπάρχει φυσιολογικό παιδί που να μην έχει ανάγκη τη φυσική παρουσία και των δύο γονιών εξίσου.

(τα αντίστοιχα και για τις γυναίκες)

Δεν ξέρω. Πάντως, μέχρι τώρα δεν έχουν ακούσει και κανένα σοβαρό, επιστημονικό επιχείρημα. Στερεότυπα και προκαταλήψεις.

Καθίκια οι άντρες, πουτάνες οι γυναίκες. Δεν θέλουν να πληρώνουν οι άντρες, μόνο τα λεφτά θέλουν οι γυναίκες.

Το βασικότερο για μένα είναι άντρες και γυναίκες να εκκινούν από την ίδια αφετηρία ως προς το δικαίωμα επιμέλειας. Είναι αδιανόητο τον 21ο αιώνα να παίρνει η γυναίκα σχεδόν αυτόματα την επιμέλεια και ο άντρας να πρέπει να διεκδικήσει ακόμη και την επικοινωνία με το παιδί του.

Επειδή έχω δουλέψει διαζύγια (δεν έχω βέβαια εκτενή εμπειρία), μπορώ να σου πω ότι μέσες άκρες ισχύουν τα εξής:

1. στατιστικά οι μητέρες είναι πιο κατάλληλες για την ανατροφή των τέκνων
2. στατιστικά οι πατεράδες είναι πιο πιθανό να συνεχίσουν την ζωή τους, κάνοντας νέα οικογένεια
3. στην περίπτωση αυτή, φυσικά, μειώνεται το ενδιαφέρον για τα παιδιά από τον πρώτο γάμο

Το πρώτο στατιστικό πώς το τεκμηριώνεις μετά από τη βρεφική ηλικία που όντως έχει ανάγκη το θηλασμό; Καλά για το δεύτερο στατιστικό σε πιστεύω, διότι είναι φυσικό και επόμενο να μην μπορείς να φτιάξεις εύκολα τη ζωή σου, εφόσον πας πακέτο με το παιδί. Το τρίτο το "φυσικό" κι "επόμενο" συμπέρασμα είναι κι αυτό αυθαίρετο.
Γενικά υπάρχει κάποια επίσημη μελέτη ανικανότητας του άντρα να συζητήσουμε σοβαρά πάνω σε αυτή και να μην παιδευόμαστε με σενάρια;

[foscilis]

Αν η μητέρα είναι κακοποιητική υπάρχει το δικαστήριο να το κρίνει και να της πάρει την επιμέλεια. Δεν είναι επιχείρημα υπέρ της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας

και όμως δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται άμεσα να υπάρχει δικαστήριο που να κρινει την μητέρα ακατάλληλη εκτός και αν είναι τελειωμένο πρεζάκι που αφήνει μόνα τα παιδιά 3 μέρες στο σπίτι νηστικά.
Ενώ όλοι ξέρουμε οτι υπάρχουν ένα σωρό κει έξω που λειτουργούν κακοποιητικά - όχι με την έννοια να δερνει τον άντρα της και τα παιδιά της- αλλά να θεωρεί τα παιδιά ιδιοκτησία και προέκταση του ευατού της , να δηλητηριάζει και να παρεμποδίζει συστηματικά τη σχέση με τον άλλο γονιό και άλλα πολλά

Δε μπορεί ο νόμος να σου απαγορέψει να είσαι μαλακισμένη όμως. Άλλο κακιά μάνα άλλο κακοποίηση.

[Cecily Anne]

Αν η μητέρα είναι κακοποιητική υπάρχει το δικαστήριο να το κρίνει και να της πάρει την επιμέλεια. Δεν είναι επιχείρημα υπέρ της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας

και όμως δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται άμεσα να υπάρχει δικαστήριο που να κρινει την μητέρα ακατάλληλη εκτός και αν είναι τελειωμένο πρεζάκι που αφήνει μόνα τα παιδιά 3 μέρες στο σπίτι νηστικά.
Ενώ όλοι ξέρουμε οτι υπάρχουν ένα σωρό κει έξω που λειτουργούν κακοποιητικά - όχι με την έννοια να δερνει τον άντρα της και τα παιδιά της- αλλά να θεωρεί τα παιδιά ιδιοκτησία και προέκταση του ευατού της , να δηλητηριάζει και να παρεμποδίζει συστηματικά τη σχέση με τον άλλο γονιό και άλλα πολλά

Δε μπορεί ο νόμος να σου απαγορέψει να είσαι μαλακισμένη όμως. Άλλο κακιά μάνα άλλο κακοποίηση.

Δεν παίρνεις χαμπάρι τους βαθμούς κακοποίησης που μπορεί να μην σου πάει ο νους και να είναι χειρότερες από ξύλο στο τέλος της ημέρας, γιατί δεν είναι προφανείς, όπως το ξύλο. Πολύ γρήγορα να σου πω ότι μία από τις 2 πιο θανατηφόρες στατιστικά ψυχικές διαταραχές είναι οι διατροφικές (anorexia, bulimia, binge eating, arfid) και εκεί έχει βάλει χεράκι η μέση μανούλα. Παράδειγμα πρόχειρο. Έγραψα παραπάνω για τις υστερίες που προσωπικά είναι το δικό μου σημείο τιλτ. Τώρα να κάτσουμε να πετάμε ιδέες, θα βρούμε μια 50ριά "μαλακισμένες συμπεριφορές" που στην πράξη είναι "κακοποιητικές" και που δεν αναγνωρίζονται στο δικαστήριο.

[Υδράργυρος]

Αν είσαι πλούσιος, της κάνεις τη ζωή πατίνι στα δικαστήρια και την έχεις μακράν πιο εύκολα τη φάση από τον μέσο μπατίρη.
Είναι 100% εύνοια στον μέσο άντρα που ταλαιπωρείται δίχως λόγο από την κάθε μαλάκω με ατζέντα και 100% στη μέση γυναίκα που κυνηγάει βασική διατροφή και παίρνει τα 3 της.
Τώρα, το αν τίποτα τελευταίοι "μπαμπάδες" του χαρταετού διαφωνούν, δεν επηρεάζει κανένα, διότι πολύ εύκολα θα παραιτούνται και όλα ωραία και καλά. Το θέμα στην περίπτωση αυτή είναι ότι τώρα θα πρέπει να παραιτηθούν στα φανερά και όχι να το παίζουν οι καλύτεροι μπαμπάδες στον περίγυρο, αλλά α λα καρτ. Μην αναλωνόμαστε σε διάφορα ζητήματα, αυτό είναι το πρόβλημα όσων διαφωνείτε, ότι θα χάσετε το γόητρο του κλαψομούνη ιππότη μπαμπά που τραβάει τα πάνδεινα από την πρώην με στόχο να σας λυπηθεί η επόμενη για την αδικία που ζείτε. Όσοι είναι σοβαροί μπαμπάδες το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να βλέπουν τα παιδιά τους και τίποτ'άλλο. Δεν υπάρχει φυσιολογικό παιδί που να μην έχει ανάγκη τη φυσική παρουσία και των δύο γονιών εξίσου.

(τα αντίστοιχα και για τις γυναίκες)

Ένας εργαζόμενος πατέρας των 800 ευρώ δε μπορεί να ανταπεξέλθει στο κόστος και τον χρόνο της συνεπιμέλειας. Που θα βρει τα 500-600 ευρώ για φύλαξη, μετάβαση σε σχολείο κλπ; Έχει πρακτικά προβλήματα που το κάνουν απαγορευτικό για τον μέσο 35άρη-40ράη. Εκτός και αν μιλάμε για ίσο χρόνο με τους γονείς του μπαμπά (εφόσον μπορούν να βοηθήσουν).
Αυτά γίνονται για τύπους σαν τον Βαρδινογιάννη που τα έχουν και θέλουν να τιμωρήσουν τις πρώην τους, και που δε δέχονται την ταπείνωση να είναι με το ρολόι για μια ώρα έξω από το σπίτι της πρώην και να πληρώνουν και ένα σωρό διατροφές. Ή σαν τον εγωίσταρο και καθίκι Δοξιάδη που πριν κάτι χρόνια είχε σκυλιάσει με την Παναγοπούλου, και δε δεχόταν επ ουδενί οτι δε θα γίνει αυτό που διατάζει αυτός. Λες και νοιαζόταν για τα παιδιά του, τη μάνα των οποίων δημόσια αποκαλούσε πρεζού και παρτουζιάρα τσούλα

[Υδράργυρος]

Δεν παίρνεις χαμπάρι τους βαθμούς κακοποίησης που μπορεί να μην σου πάει ο νους και να είναι χειρότερες από ξύλο στο τέλος της ημέρας, γιατί δεν είναι προφανείς, όπως το ξύλο. Πολύ γρήγορα να σου πω ότι μία από τις 2 πιο θανατηφόρες στατιστικά ψυχικές διαταραχές είναι οι διατροφικές (anorexia, bulimia, binge eating, arfid) και εκεί έχει βάλει χεράκι η μέση μανούλα. Παράδειγμα πρόχειρο. Έγραψα παραπάνω για τις υστερίες που προσωπικά είναι το δικό μου σημείο τιλτ. Τώρα να κάτσουμε να πετάμε ιδέες, θα βρούμε μια 50ριά "μαλακισμένες συμπεριφορές" που στην πράξη είναι "κακοποιητικές" και που δεν αναγνωρίζονται στο δικαστήριο.

Η συνεπιμέλεια δνε απαλλάσσει το παιδί από την κακοποιητική μάνα.

Πάντως ενδιαφέρον είναι οτι υπήρχε μια σχετική κοστοβόρα καμπάνια τον τελευταίο καιρό, ενδιαφέρον θα είχε να μαθαίναμε τη χρηματοδότησή της

[Zelda]

Κανένα νομοσχέδιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει σε ικανοποιητικό βαθμό τις συνέπειες ενός κακού διαζυγίου σε οτι αφορά τα παιδιά.

Το πιο σημαντικό είναι τι λεει ο πατέρας για τη μητερα και το αντιστροφο στα μικρα παιδια. Και η ευρύτερη οικογενεια βεβαια.

Σε πολλες ελληνικες οικογενειες με χωρισμενους γονεις ο ενας γονιος περιγραφει τον αλλο σαν τερας στα παιδια, κατι που ειναι καταστροφικο για την ψυχολογία τους.

[foscilis]

και όμως δεν υπάρχει, ούτε προβλέπεται άμεσα να υπάρχει δικαστήριο που να κρινει την μητέρα ακατάλληλη εκτός και αν είναι τελειωμένο πρεζάκι που αφήνει μόνα τα παιδιά 3 μέρες στο σπίτι νηστικά.
Ενώ όλοι ξέρουμε οτι υπάρχουν ένα σωρό κει έξω που λειτουργούν κακοποιητικά - όχι με την έννοια να δερνει τον άντρα της και τα παιδιά της- αλλά να θεωρεί τα παιδιά ιδιοκτησία και προέκταση του ευατού της , να δηλητηριάζει και να παρεμποδίζει συστηματικά τη σχέση με τον άλλο γονιό και άλλα πολλά

Δε μπορεί ο νόμος να σου απαγορέψει να είσαι μαλακισμένη όμως. Άλλο κακιά μάνα άλλο κακοποίηση.

Δεν παίρνεις χαμπάρι τους βαθμούς κακοποίησης που μπορεί να μην σου πάει ο νους και να είναι χειρότερες από ξύλο στο τέλος της ημέρας, γιατί δεν είναι προφανείς, όπως το ξύλο. Πολύ γρήγορα να σου πω ότι μία από τις 2 πιο θανατηφόρες στατιστικά ψυχικές διαταραχές είναι οι διατροφικές (anorexia, bulimia, binge eating, arfid) και εκεί έχει βάλει χεράκι η μέση μανούλα. Παράδειγμα πρόχειρο. Έγραψα παραπάνω για τις υστερίες που προσωπικά είναι το δικό μου σημείο τιλτ. Τώρα να κάτσουμε να πετάμε ιδέες, θα βρούμε μια 50ριά "μαλακισμένες συμπεριφορές" που στην πράξη είναι "κακοποιητικές" και που δεν αναγνωρίζονται στο δικαστήριο.

Τους παίρνω χαμπάρι, ξέρω ΠΑΡΑ πολύ καλά ότι ειδικά οι γυναίκες κουβαλάνε συνήθως προβλήματα όχι απλά από τη μάνα τους αλλά πιθανόν από κάποια μητρογονική πρόγονο που φύτεψε την μιμιδική βόμβα στην κόρη της ίσως χιλιάδες χρόνια πριν σε κάποιο εντελώς ξεχασμένο μέρος. Αλλά ο νόμος δε μπορεί να τα ρυθμίζει αυτά. Δεν είναι σαφή τα όρια, ούτε υπάρχει αναγκαστικά κακή πρόθεση κλπ. Τι πάει να πει "βαθμός κακοποίησης"; Όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, πάει να πει "δεν είναι κακοποίηση αλλά έχει κάποια κοινά στοιχεία με την κακοποίηση, namely ότι δε με κάνει να αισθάνομαι καλά", είναι δηλαδή βασικά μια αποδομιστική αντίληψη του όρου κακοποίηση. Αυτό είναι ένα slippery slope που καταλήγουμε να είναι κακοποίηση ακόμα και το γεγονός ότι σου φτιάχνει φασόλια ενώ είχες πει ότι θες μπιφτέκι.

Πολιτικά υπάρχει μια έντονη τάση στον καιρό μας να επανανοηματοδοτηθεί το "κάνω μαλακίες" ως "είμαι θύμα κάποιων". Αυτό το βλέπουμε και στη συζήτηση για τον βιασμό που σοβαρά ειπώθηκε "να μη μιλάτε μόνο για τον άγνωστο που σε κυνήγαγε με το πουλί του έξω, αλλά να μιλάτε και για αυτόν που πήγες μαζί του στο τέλος του ραντεβού ενώ δε σου άρεσε και μετά ξαναβγήκες και ξαναπήγες μαζί του γιατί ντρεπόσουν να του πεις όχι" και μη με αναγκάσετε να ξαναβάλω λινκ σε αυτήν την κακομοίρα.

Συγνώμη αλλά δε θα βγάλουμε όλον τον κόσμο (που κάνει και ίσως καλοπροαίρετα λάθη) εγκληματίες μόνο και μόνο για να αισθάνεται εντάξει με τα δικά της λάθη η καθεμιά. Και χρησιμοποιώ συνειδητά θηλυκό γένος γιατί συνήθως από εκείνη τη μεριά τα ακούς αυτά, τουλάχιστον ως συγκροτημένη πολιτικού τύπου σκέψη.

Εκ των πραγμάτων ο νόμος μπορεί να ασχολείται μόνο με συμπεριφορές που έχουν άμεσο και προφανές κακοποιητικό αποτέλεσμα. Όπως είναι η βία (και ιδιαίτερα η σαδιστική), η παραμέληση ζωτικών αναγκών κλπ. Αν ποινικοποιήσουμε το να μην κάνεις τον άλλον να αισθάνεται τέλεια με τον εαυτό του, ξεκινάνε τεράστια προβλήματα.

[Rocco Siffredi]

Ή σαν τον εγωίσταρο και καθίκι Δοξιάδη που πριν κάτι χρόνια είχε σκυλιάσει με την Παναγοπούλου, και δε δεχόταν επ ουδενί οτι δε θα γίνει αυτό που διατάζει αυτός. Λες και νοιαζόταν για τα παιδιά του, τη μάνα των οποίων δημόσια αποκαλούσε πρεζού και παρτουζιάρα τσούλα

Αυτη δεν είχε βάλει να τον καθαρίσουνε; Ή παραμύθι ήτανε;
Και τον είχε κατηγορήσει ότι ψωνιζοτανε με αντρες