41000 περισσότεροι οι θάνατοι από τις γεννήσεις το 2019

[Belisarius]

Επειδή εμένα δεν με ενδιαφέρει να αυξήσω τον πληθυσμό, δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με ιδέες υπέρ του θεσμού της κοινωνικής πρόνοιας, άσχετα με το ότι στην παρούσα διαφωνώ κάθετα με την ιδέα σου.

Διαφωνείς. Σεβαστό φυσικά. Ωστόσο αν δεν υπάρχει ρεαλιστική ενναλακτική, δηλαδή πρόταση που να προσφέρει σχετικά γρήγορη αύξηση του πληθυσμού χωρίς πτώση του μορφωτικού επιπέδου, δεν έχει κανένα νόημα η διαφωνία σου.

[Cecily Anne]

Επειδή εμένα δεν με ενδιαφέρει να αυξήσω τον πληθυσμό, δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να συμφωνήσω με ιδέες υπέρ του θεσμού της κοινωνικής πρόνοιας, άσχετα με το ότι στην παρούσα διαφωνώ κάθετα με την ιδέα σου.

Διαφωνείς. Σεβαστό φυσικά. Ωστόσο αν δεν υπάρχει ρεαλιστική ενναλακτική, δηλαδή πρόταση που να προσφέρει σχετικά γρήγορη αύξηση του πληθυσμού χωρίς πτώση του μορφωτικού επιπέδου, δεν έχει κανένα νόημα η διαφωνία σου.

Σου εξήγησα ότι συμφωνώ με την παροχή βοήθειας σαν ιδέα σε 1,2 παιδιά ανά οικογένεια, ως εκεί. Δηλαδή για εμένα, μακάρι όλα τα ζευγάρια να έκαναν έστω ένα παιδί, παρά πέντε κανένα και άλλα πέντε από 4-5 παιδιά.

[EKPLIKTIKOS]

Στην Ανατολική ευρώπη πιστεύω οτι βάζεις και την Ελλάδα. Εκτός αν πει κάποιος οτι η πτώση στις γεννήσεις μετά το 2010 οφείλονται σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Νομίζω οτι όπως κ στα υπόλοιπα θέματα η Ελλάδα παίζει κ στις δυο κατηγορίες. Έχει λίγες γεννήσεις για τους ίδιους λόγους που έχει η Ιταλία και η Γερμανία, αλλά και για τους λόγους που έχουν τα Σκόπια, η Σερβία και η Ουκρανία

[mao mao]

δεν μπορώ να πω οτι συμφωνω απολυτα με τη μια η αλλη πλευρα αλλα κυριως γιατι δεν εχω εικονα απο ελλαδα πλεον. παντως αυτο που λες μαο μου ακουγεται λογικο. και θα ηθελα να μαθω περισσοτερα

όποτε θέλεις Yochanan να σου εξηγήσω αναλυτικά. Τώρα που κλείσαν οι καφετέριες, έχω μπόλικο ελεύθερο χρόνο.

[Belisarius]

Σου εξήγησα ότι συμφωνώ με την παροχή βοήθειας σαν ιδέα σε 1,2 παιδιά ανά οικογένεια, ως εκεί. Δηλαδή για εμένα, μακάρι όλα τα ζευγάρια να έκαναν έστω ένα παιδί, παρά πέντε κανένα και άλλα πέντε από 4-5 παιδιά.

Αυτό που λες οδηγεί τη χώρα στο θάνατο. Αν είναι απλά να πεθάνει η χώρα 30 χρόνια αργότερα, δεν υπάρχει κανένας λόγος για παροχές.
Τέσπα.

[Cecily Anne]

Σου εξήγησα ότι συμφωνώ με την παροχή βοήθειας σαν ιδέα σε 1,2 παιδιά ανά οικογένεια, ως εκεί. Δηλαδή για εμένα, μακάρι όλα τα ζευγάρια να έκαναν έστω ένα παιδί, παρά πέντε κανένα και άλλα πέντε από 4-5 παιδιά.

Αυτό που λες οδηγεί τη χώρα στο θάνατο. Αν είναι απλά να πεθάνει η χώρα 30 χρόνια αργότερα, δεν υπάρχει κανένας λόγος για παροχές.
Τέσπα.

Και το 4-5 παιδιά ανά 5 οικογένειες και κανένα από τις άλλες οδηγεί σε ξαδερφοποίηση του γένους ρε συ. Θα πεθάνει και με αυτό τον τρόπο.

[foscilis]

Κυρίως γιατί έχει γιγάντια κόστη στις μικρές ηλικίες.

Στα αλλα συμφωνώ, εδώ δεν είμαι σίγουρος. Εμας είναι μικρό ακομα, δε θα έλεγα οτι τα κόστη είναι εξωφρενικά, κ σε συζητήσεις με φίλους μου λένε ότι αργότερα τα κόστη είναι ακόμα μεγαλύτερα (αγγλικά, δραστηριότητες, χαρτζιλίκι κτλ)

Το κόστος το λέω με την πιο ευρεία έννοια και βασικά ότι χρόνος = χρήμα.

Ένα παιδί από τον -1 μήνα (τον 9ο της εγκυμοσύνης) μέχρι τα 4 περίπου θέλει σχεδόν 24ωρη φροντίδα. Η μάνα θα λείψει τουλάχιστον 2 μήνες από τη δουλειά, αυτό με το καλημέρα είναι 2 μισθοί. Μετά πρέπει είτε να μη δουλεύει ο ένας είτε να υπάρχει γιαγιά(*) είτε να πληρώνεις βρεφονηπιακό ή γυναίκα, σε κάθε περίπτωση μιλάμε για μερικά κατοστάρικα το μήνα.

Το κυριότερο όμως είναι ότι όλο αυτό είναι μη ευέλικτο. Ο έφηβος μπορεί να σου στοιχίζει για παράδειγμα 1000 ευρώ σε φροντιστήρια, αλλά μπορείς π.χ. να τα έχεις δουλέψει 2 χρόνια πριν και να τα έχεις μαζέψει. Μάλιστα είναι πάρα πολύ πιθανό να έχεις ξεκινήσει να μαζεύεις 4 και 5 χρόνια πριν. Το μωρό που θέλει κάποιον να κάτσει μαζί του σήμερα οχτώ το πρωί με οχτώ το βράδι, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει αυτό. Δε μπορείς να "μαζέψεις χρόνο" πιο πριν και να τον εκταμιεύσεις Δευτέρα οχτώ με οχτώ Αυτή η απουσία ευελιξίας είναι πολύ πιο ακριβή.

Στους πολύ φτωχούς το κόστος αυτό είναι δυσβάστακτο γιατί πραγματικά δεν περισσεύει χρόνος από το δωδεκάωρο που σκάβουν ούτε το αφεντικό δείχνει κατανόηση.

Στη μεσαία τάξη το κόστος αυτό είναι δυσβάστακτο γιατί αντιπροσωπεύει ένα γιγαντιαίο ξεβόλεμα και μάλιστα με εναλλακτική να μπορείς να αφιερωθείς στην επαγγελματική σου εξέλιξη και στο 24/7 παρτάρισμα.

[foscilis]

Στην Ανατολική ευρώπη πιστεύω οτι βάζεις και την Ελλάδα. Εκτός αν πει κάποιος οτι η πτώση στις γεννήσεις μετά το 2010 οφείλονται σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Νομίζω οτι όπως κ στα υπόλοιπα θέματα η Ελλάδα παίζει κ στις δυο κατηγορίες. Έχει λίγες γεννήσεις για τους ίδιους λόγους που έχει η Ιταλία και η Γερμανία, αλλά και για τους λόγους που έχουν τα Σκόπια, η Σερβία και η Ουκρανία

Yep πάντα μπορείς να τους έχεις εμπιστοσύνη ότι θα αντιγράψουν τα χειρότερα που παίζουν στον πλανήτη.

[mao mao]

Στην Ανατολική ευρώπη πιστεύω οτι βάζεις και την Ελλάδα. Εκτός αν πει κάποιος οτι η πτώση στις γεννήσεις μετά το 2010 οφείλονται σε άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Νομίζω οτι όπως κ στα υπόλοιπα θέματα η Ελλάδα παίζει κ στις δυο κατηγορίες. Έχει λίγες γεννήσεις για τους ίδιους λόγους που έχει η Ιταλία και η Γερμανία, αλλά και για τους λόγους που έχουν τα Σκόπια, η Σερβία και η Ουκρανία

Βασικά η περίπτωση της Ελλάδας μοιάζει με τις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία. Ναι μεν οι χώρες δεν είναι σε τραγική οικονομική κατάσταση, αλλά οι ευκαιρίες για τους νέους είναι περιορισμένες.

Αυτοί που κάνουν λίγα παιδιά από καθαρή επιλογή είναι οι λευκοί Γερμανοί. Εκεί είναι διαφορετική περίπτωση νομίζω.

Για Ουκρανίες, Σκόπια κλπ δεν το συζητάω, κανένας λογικός δεν θα έμπαινε στη διαδικασία να κάνει παιδί αν δεν είχε αρκετές καβάτζες.

[axilmar]

Σε ποιο παράλληλο σύμπαν ζεις αγαπητέ; Οι μισοί κάτω των 35 έχουν φύγει το εξωτερικό και οι άλλοι μισοί φυτοζωούν στην Ελλάδα.

70 και 100 χρονια πριν δεν ειχανε παπουτσια, κοιμονταν σε ενα δωματιο και δεν ειχαν τουαλετα/κουζινα (την μοιραζονταν με αλλες οικογενειες). Αλλα εκαναν ενα σωρο παιδια.

Εκτός αν θεωρείς καλοπέραση οτι ο άλλος πίνει ένα φραπέ των 3 ευρώ, και μετά γυρίζει να κοιμηθεί στο παιδικό δωμάτιο.

Καλοπεραση ειναι.

Κανε συγκριση με το τι εκαναν τα παιδια 70 και 100 χρονια πριν και θα καταλαβεις: επρεπε να σηκωθουν νωρις, να φανε ενα 'ανυπαρκτο' πρωινο (λαρδι με ψωμι), να πανε στις σκληρες αγροτικες και μη δουλειες μεχρι την δυση του ηλιου.

Σημερα σηκωνονται, τρωνε τις πρωιναρες τους με τα τοστ και τα κορνφλεικς, μετα καθονται στο ιντερνετ, πανε βολτες, αραζουν, τρωνε το φαγητο της μαμας, κλπ.

Όσοι έχουν κάνει οικογένειες σε αυτή την ηλικία Ελλάδα σήμερα, είναι είτε εξασφαλισμένοι ΔΥ, είτε προέρχονται από πλούσιες οικογένειες.

Μπα, ουτε τα πλουσιοπαιδα κανουνε παιδια, ουτε οι εξασφαλισμενοι ΔΥ. Ασε δε που δεν υπαρχουν και πολλοι νεοι εξασφαλισμενοι ΔΥ.

[Yochanan]

δεν μπορώ να πω οτι συμφωνω απολυτα με τη μια η αλλη πλευρα αλλα κυριως γιατι δεν εχω εικονα απο ελλαδα πλεον. παντως αυτο που λες μαο μου ακουγεται λογικο. και θα ηθελα να μαθω περισσοτερα

όποτε θέλεις Yochanan να σου εξηγήσω αναλυτικά. Τώρα που κλείσαν οι καφετέριες, έχω μπόλικο ελεύθερο χρόνο.

διακρίνω μια πικρία φιλε μαο. δεν το είπα ουτε ειρωνικα ουτε επιθετικα αυτο που εγραψα πανω. αυτα που λεει ο φος πιο πισω μου ακουγονται λογικα παντως

[1451]

Βλέπω φίλους μου με παιδιά. Είναι μίζεροι συνεχώς επειδή δεν έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο. Αστείο το επιχείρημα για τα γεράματα που γράφτηκε, όταν είσαι στο κατώφλι του θανάτου, το να έχεις παρέα είναι το μικρότερο από τα προβλήματά σου.
Άσε που ακόμη και όσοι έχουν παιδιά, συχνά καταλήγουν σε οίκους ευγηρίας. Δεν το γλιτώνεις δηλαδή, ό,τι και να γίνει.
Τώρα για τη συρρίκνωση του έθνους, αδιαφορώ πλήρως. Από τη στιγμή που αυτοί που το εξουσιάζουν με έχουν για γαϊδούρι, θα αδιαφορήσω κι εγώ με τη σειρά μου για αυτούς.
Έτσι κι αλλιώς μας αντικαθιστούν σιγά σιγά με πιο πειθήνιους σκλάβους.

[EKPLIKTIKOS]

Βλέπω φίλους μου με παιδιά. Είναι μίζεροι συνεχώς επειδή δεν έχουν καθόλου ελεύθερο χρόνο.

Τυπε, φαντάζομαι οι φίλοι σου χωρίς παιδιά είναι μέσα στην τρελή χαρα

[Dwarven Blacksmith]

Κυρίως γιατί έχει γιγάντια κόστη στις μικρές ηλικίες.

Στα αλλα συμφωνώ, εδώ δεν είμαι σίγουρος. Εμας είναι μικρό ακομα, δε θα έλεγα οτι τα κόστη είναι εξωφρενικά, κ σε συζητήσεις με φίλους μου λένε ότι αργότερα τα κόστη είναι ακόμα μεγαλύτερα (αγγλικά, δραστηριότητες, χαρτζιλίκι κτλ)

Το κόστος το λέω με την πιο ευρεία έννοια και βασικά ότι χρόνος = χρήμα.

Ένα παιδί από τον -1 μήνα (τον 9ο της εγκυμοσύνης) μέχρι τα 4 περίπου θέλει σχεδόν 24ωρη φροντίδα. Η μάνα θα λείψει τουλάχιστον 2 μήνες από τη δουλειά, αυτό με το καλημέρα είναι 2 μισθοί. Μετά πρέπει είτε να μη δουλεύει ο ένας είτε να υπάρχει γιαγιά(*) είτε να πληρώνεις βρεφονηπιακό ή γυναίκα, σε κάθε περίπτωση μιλάμε για μερικά κατοστάρικα το μήνα.

Το κυριότερο όμως είναι ότι όλο αυτό είναι μη ευέλικτο. Ο έφηβος μπορεί να σου στοιχίζει για παράδειγμα 1000 ευρώ σε φροντιστήρια, αλλά μπορείς π.χ. να τα έχεις δουλέψει 2 χρόνια πριν και να τα έχεις μαζέψει. Μάλιστα είναι πάρα πολύ πιθανό να έχεις ξεκινήσει να μαζεύεις 4 και 5 χρόνια πριν. Το μωρό που θέλει κάποιον να κάτσει μαζί του σήμερα οχτώ το πρωί με οχτώ το βράδι, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει αυτό. Δε μπορείς να "μαζέψεις χρόνο" πιο πριν και να τον εκταμιεύσεις Δευτέρα οχτώ με οχτώ Αυτή η απουσία ευελιξίας είναι πολύ πιο ακριβή.

Στους πολύ φτωχούς το κόστος αυτό είναι δυσβάστακτο γιατί πραγματικά δεν περισσεύει χρόνος από το δωδεκάωρο που σκάβουν ούτε το αφεντικό δείχνει κατανόηση.

Στη μεσαία τάξη το κόστος αυτό είναι δυσβάστακτο γιατί αντιπροσωπεύει ένα γιγαντιαίο ξεβόλεμα και μάλιστα με εναλλακτική να μπορείς να αφιερωθείς στην επαγγελματική σου εξέλιξη και στο 24/7 παρτάρισμα.

Θα συμφωνήσω κι εγώ βασικά. Αυτό χρειάζεται αν θέλουμε σταθεροποίηση πληθυσμού, όχι επιδόματα.
Χρειάζεται εργασιακή ασφάλεια να πάρεις μερικούς μήνες άδεια να μάθει το παιδί ποιοι είναι οι γονείς του. Χρειάζεται δωρεάν παιδικούς σταθμούς αργότερα.

Και φυσικά χρειάζεται αφθονία φθηνών, μεγάλων διαμερισμάτων για να μην είστε ο ένας πάνω στον άλλο.

Εδώ όμως είναι η γηραιά Δύση και τίποτε από αυτά δεν θα γίνει.

[1451]

Χωρίς παιδιά μπορεί να μην χαίρεσαι αλλά ούτε και λυπάσαι. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις με χαρούμενο έγγαμο βίο αλλά είναι οι εξαιρέσεις.
Ο γενικός κανόνας είναι η μιζέρια και η ανέχεια.