αν κάποιος αναρωτιόταν μεχρι σήμερα γιατί το ΚΚΕ δεν ξεπερνάει το 6%...

[ΦΙΛΕΛΕ ΚΑΙ ΤΡΟΛΕΛΕ]

Για να μείνουμε στο θέμα της ημέρας που υποθέτω ότι είναι και ο λόγος που άνοιξε το παρόν νήμα, νομίζω πως η σημερινή
ενέργεια του ΚΚΕ να διαδηλώσει είναι σίγουρα αμφιλεγόμενη αλλά και πολύ περισσότερο αποδεκτή από το εκλογικό όριο του
6%. Το γεγονός πως δύο κόμματα του Κοινοβουλίου( όποια και αν ήταν αυτά) συντάχτηκαν μαζί του, λέει πολλά. Λέει πολλά
επίσης και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται οι Κουκουέδες από τα ΜΜΕ που ακόμα και αν είναι αντιθετικός ή απορριπτικός των
ενεργειών τους δεν είναι σε καμία περίπτωση καταδικαστικός. Κοινώς, το κωμικοτραγικό περιστατικό με το τύπο που τον κουβαλάνε
τέσσερις ματατζήδες σα να είναι σάβανο το βλέπουμε και το ξαναβλέπουμε. Θα πει κανείς ότι υπάρχει η ιδεολογική ηγεμονία της
αριστεράς κλπ. Προσωπικά, διαφωνώ σε παρα πολλά με τους κουκουέδες αλλά δε χρειάζεται να λέμε πίπες. Η ουσία είναι πως το
ΚΚΕ αποτελεί μία συμπαγή και καλά οργανωμένη πλην μειοψηφική ομάδα που καταφέρνει αρκετά καλά να ελίσσεται και να περνάει
2-3 πράγματα που θέλει. Το ίδιο μπορεί να πει κάποιος και για άλλες οργανωμένες ομάδες. Η ισχύς εν τη ενώση έλεγαν οι αρχαίοι
ημών πρόγονοι, μέσα από την εμπειρία που είχαν αποκτήσει καθότι ιδιαίτερα πολιτικοποιημένοι. Και είχαν δίκιο.

Από την τελευταία σου φράση έχω να σου πω ότι είναι γενικά καλό κάποιος είναι πολιτικοποιημένος αλλά όχι κομματικοποιημένος. Το ΚΚΕ είναι σχολείο και μπορεί να μάθει κανένας πολλά πράγματα μέσα από το ΚΚΕ. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι εννοείς ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς.
Αυτό που συμβαίνει είναι ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ,τουλάχιστον προς το παρόν δεν αποτελεί απειλή για την καθεστηκυία τάξη. Ειδικά τώρα που έχει πέσει το τείχος του Βερολίνου. Για το μέλλον δεν μπορούμε βέβαια να αποκλείσουμε τίποτα. Κομμουνιστική εξέγερση Μαοϊκών είχε γίνει και στο Νεπάλ σχετικά πρόσφατα. Το ΚΚΕ λοιπόν , δεν μπορεί να απειλήσει άμεσα το σύστημα και έχει κάτα κάποιο τρόπο γίνει κάτι σαν ζωντανός θρύλος.Το 1920, το 1936 και το 1945 ακόμη μπορούσε να απειλήσει το σύστημα.Μετά το 1950 αρχίζει να περνάει στην σφαίρα του θρύλου .
Υπάρχουν πολλοί δεξιοί ακόμη, νοικοκυραίοι που συμπαθούν το ΚΚΕ ακριβώς γι αυτό, επειδή δεν είναι σαν τους ταραξίες τους αναρχικούς αλλά αντίθετα του ξυλοφορτώνουν στις πορείες.

Αρκετοί συντηρητικοί, με την ευρύτερη έννοια του όρου, ανέχονται το ΚΚΕ ή και το υποστηρίζουν κάποιες φορές γιατί κρίνουν ενστικτωδώς πως μπορεί να παρεμβαίνει για μία σειρά κοινωνικών και εργασιακών ζητημάτων, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και χωρίς να απειλεί(πλέον) τη
καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Η σημερινή διαδήλωση, νομίζω πως υποστηρίζεται από πολλούς Έλληνες γιατί έχει αρχίσει ήδη να αμφισβητείται το πλαίσιο της καραντίνας καθότι πλήττει ποικιλοτρόπως και σε σημαντικό βαθμό τους νοικοκυραίους.
Εις ότι αφορά τα υπόλοιπα, η πολιτικοποίηση πράγματι δεν οδηγεί στη κομματικοποίηση απαραίτητα, αν όμως θέλει κάποιος πολίτης να ασχολείται ενεργά με τη πολιτική θα καταλήξει να οργανωθεί κάπου. Δε γίνεται αλλιώς, πολύ απλά διότι τα πολιτικά μας θέλω περνούν ως αποτέλεσμα ομαδικής συνεργασίας.Ο όρος «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς» χρησιμοποιείται από πολλούς συντηρητικούς πολιτικούς για να περιγράψει μία κατάσταση όπου οι στάσεις του κοινού στα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα διαμορφώνονται από τη παρέμβαση της Αριστεράς. Δε νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι γενικά.

[ΦΙΛΕΛΕ ΚΑΙ ΤΡΟΛΕΛΕ]

Αυτό το θέμα ,περί οικογενειακής παράδοσης το έχω αναλύσει σε άλλο νήμα. Συγκεκριμένα ο Fluffy είχε ανοίξει θέμα για μια δημοσκόπηση που έδειχνε ότι το 53% του Ελληνικού θεωρεί αξιόπιστο το ΚΚΕ.Αλλά και σε κάποια άλλα νήματα έχω γράψει γι αυτό. Ναι όντως υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης ,όχι μόνο σε στελέχη αλλά και σε απλούς ψηφοφόρους θα έλεγα εγώ.

Υπάρχουν άνθρωποι για παράδειγμα που είναι δεν είναι οργανωμένοι στο ΚΚΕ , δεν αγοράζουν κουπόνια, δεν συνεισφέρουν οικονομικά,δεν έχουν οργανωθεί στο σωματείο τους,δεν διαβάζουν Ριζοσπάστη,δεν έχουν κατέβει ούτε μια φορά στην ζωή τους σε μια πορεία. Δεν μιλάω απαραίτητα για απεργία. Έστω και στην Πρωτομαγιά ή στις 17Νοέμβρη καλή ώρα ,να κατέβαιναν. Παρ'όλα αυτά ψηφίζουν ΚΚΕ απλά και μόνο επειδή ο μπάρμπας τους ήταν στον ΕΑΜ ή επειδή ο παππούς τους ήταν φυλακισμένος στην Μακρόνησο.

Έχω αναρωτηθεί ,από το 5% που ψηφίζει ΚΚΕ , πόσο τοις εκατό των ψήφων προέρχεται άραγε από τα οργανωμένα μέλη και πόσο τοις εκατό από απλούς πολίτες η αλλιώς επιρροές;

Έχω την εντύπωση πως η μεγάλη πλειοψηφία των τακτικών ψηφοφόρων του ΚΚΕ είναι οργανωμένοι στο Κόμμα ή τουλάχιστον αρκετά συνδεδεμένοι με αυτό, οργανωτικά ή ιδεολογικά. Τουλάχιστον, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που το στηρίζουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Στις φοιτητικές, τις συνδικαλιστικές ή τις τοπικές εκλογές μπορούν οι κουκουέδες να παίρνουν ενίοτε το κατιτίς παραπάνω. Παράδειγμα, ο Πελετίδης που βγήκε στη Πάτρα.

Και τους οργανωμένους υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης. Από πατέρα σε γιο , από μάνα σε κόρη. Δεν ξέρει αν υπάρχει (ακόμη) και στα άλλα κόμματα αυτό αλλά στο ΚΚΕ υπάρχει. Οικογενειακή παράδοσης υπάρχει στο ΚΚΕ. Οικογενειοκρατία δεν υπάρχει.

Ε καλά και στα υπόλοιπα κόμματα υπάρχει οικογενειακή παράδοση.Συνήθως όσοι ακολουθούν τη πολιτική διαδρομή της οικογένειάς τους,φανατίζονται κιόλας. Δεν έχω δει κάποιο κουκουέ να λέει πως ψηφίζει το ΚΚΕ μόνο και μόνο επειδή ήταν ο πατέρας του κομμουνιστής.
Συνήθως οι κουκουέδες που κληρονομούν τις πολιτικές απόψεις των γονιών τους είναι πολιτικά ενεργοί και ιδεολογικώς διαβασμένοι. Τουλάχιστον,
αυτό έχω παρατηρήσει εγω. Εν γένει, δεν έχω δει «χαλαρούς» ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Πολιτικοποιημένους έντονα ή και ακραία ακόμη τους βλέπω.
Επαναλαμβάνω πως αναφέρομαι σε εκείνους που ψηφίζουν το ΚΚΕ στις εθνικές εκλογές.Δεν αναφέρομαι σε Πελετιδικούς ψήφους.

[Golden Age]

Αυτό το θέμα ,περί οικογενειακής παράδοσης το έχω αναλύσει σε άλλο νήμα. Συγκεκριμένα ο Fluffy είχε ανοίξει θέμα για μια δημοσκόπηση που έδειχνε ότι το 53% του Ελληνικού θεωρεί αξιόπιστο το ΚΚΕ.Αλλά και σε κάποια άλλα νήματα έχω γράψει γι αυτό. Ναι όντως υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης ,όχι μόνο σε στελέχη αλλά και σε απλούς ψηφοφόρους θα έλεγα εγώ.

Υπάρχουν άνθρωποι για παράδειγμα που είναι δεν είναι οργανωμένοι στο ΚΚΕ , δεν αγοράζουν κουπόνια, δεν συνεισφέρουν οικονομικά,δεν έχουν οργανωθεί στο σωματείο τους,δεν διαβάζουν Ριζοσπάστη,δεν έχουν κατέβει ούτε μια φορά στην ζωή τους σε μια πορεία. Δεν μιλάω απαραίτητα για απεργία. Έστω και στην Πρωτομαγιά ή στις 17Νοέμβρη καλή ώρα ,να κατέβαιναν. Παρ'όλα αυτά ψηφίζουν ΚΚΕ απλά και μόνο επειδή ο μπάρμπας τους ήταν στον ΕΑΜ ή επειδή ο παππούς τους ήταν φυλακισμένος στην Μακρόνησο.

Έχω αναρωτηθεί ,από το 5% που ψηφίζει ΚΚΕ , πόσο τοις εκατό των ψήφων προέρχεται άραγε από τα οργανωμένα μέλη και πόσο τοις εκατό από απλούς πολίτες η αλλιώς επιρροές;

Έχω την εντύπωση πως η μεγάλη πλειοψηφία των τακτικών ψηφοφόρων του ΚΚΕ είναι οργανωμένοι στο Κόμμα ή τουλάχιστον αρκετά συνδεδεμένοι με αυτό, οργανωτικά ή ιδεολογικά. Τουλάχιστον, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που το στηρίζουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Στις φοιτητικές, τις συνδικαλιστικές ή τις τοπικές εκλογές μπορούν οι κουκουέδες να παίρνουν ενίοτε το κατιτίς παραπάνω. Παράδειγμα, ο Πελετίδης που βγήκε στη Πάτρα.

Και τους οργανωμένους υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης. Από πατέρα σε γιο , από μάνα σε κόρη. Δεν ξέρει αν υπάρχει (ακόμη) και στα άλλα κόμματα αυτό αλλά στο ΚΚΕ υπάρχει. Οικογενειακή παράδοσης υπάρχει στο ΚΚΕ. Οικογενειοκρατία δεν υπάρχει.

Η ισχυρή οικογενειακή παράδοση στο ΚΚΕ είχε επιρροή στα χρόνια που κάθε ΚΚΕδικη οικογένεια είχε παππούδες και γιαγιάδες στο ΕΑΜ. Τότε τα παιδιά και τα εγγόνια είχαν κάποιο πρότυπο στο οικογενειακό τους περιβάλλον να τα εμπνέει. Τώρα πως θα τους επνεύσει; Με ιστορίες που ο παππούς μπούκαρε με τα ΚΝΑΤ στο Χημείο για να το εκκενώσει απο αναρχικούς καταληψίες για λογαριασμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ;

Βέβαια σήμερα διάφοροι οργανωμένοι μπορεί να στέλνουν τα παιδιά τους στην ΚΝΕ για να τα κάνει πλύση εγκεφάλου απο μικρά, στα πλαίσια της λειτουργίας του "κόμματος νέου τύπου", όπως το είχε ορίσει ο Λένιν. Αλλά αυτό πόσο να κρατήσει; Τόσοι και τόσοι έχουν περάσει απο την ΚΝΕ και κάποια στιγμή βαρέθηκαν κι έφυγαν.

Όσο για την οικογενιοκρατία, όλο και κάτι υπάρχει και εκεί. Στο δήμο Πειραιώς θυμάμαι είχε έλθει στις δημοτικές εκλογές πρώτος σε ψήφους ένας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος που είχε χαλαρή σχέση με το ΚΚΕ, αλλά είχε πολλές διασυνδέσεις με τον Κόκκαλη. Το αιτιολογικό με το οποίο το ΚΚΕ τον είχε στηρίξει στους οπαδού του και ήλθε πρώτος φέρεται να είναι το γεγονός ότι είναι γιος του τάδε σημαντικού τοπικού στελέχους του. Όταν ο Κόκκαλης ωστόσο τα 'σπασε με το ΚΚΕ και πήγε με το ΣΥΡΙΖΑ, ήλθε και αυτός σε κόντρα με το ΚΚΕ αν θυμάμαι.

[kameron]

Kameron έχεις κάποια εκτίμηση για το αν το δυναμικό παραμένει σταθερό ή έχει πτωτικές τάσεις;
Επίσης αν το KKE είναι 10-15% οι άλλοι χώροι σε τι ποσοστά κινούνται, κατά την εκτίμηση σου, αν αφαιρέσουμε τον οπορτουνισμό;

Η δεξαμενή που ψαρεύει είναι μεταξύ 10-15% σταθερά. Υπάρχει σε αυτούς ένα αξιοσημείωτο ποσοστό συναισθηματικής ψήφου.
Φυσικά, εδώ και χρόνια στις εκλογές πάει πολύ πιο κάτω και ειδικά την τελευταία οκταετία το έχει αφαιμάξει σε μεγάλο βαθμό ο σύριζα που εξακολουθεί να μαζεύει πολλές αριστερές ψήφους και προτάσσει και το πλεονέκτημα της λεγόμενης χρήσιμης/κυβερνητικής ψήφου, αλλά το κοινό στο οποίο απευθύνεται δυνητικά είναι 2 με 3 φορές επάνω. Στις δημοσκοπήσεις της περιόδου 2011-αρχές 2012, το ΚΚΕ προσέγγιζε στην εκτίμηση το 13%.

Οι άλλοι χώροι, πάντα ως δυνητικό ταβάνι είναι ΝΔ (κεντροδεξιά):40-45%, σύριζα (αριστερά/κεντροαριστερά): 30-35%, ΠαΣόΚ (κέντρο-πλέον): 10-15%, Βελόπουλος (άκρα δεξιά σε λαϊκή εκδοχή): 5-10, με άλλα λόγια στα σταθερά ιστορικά επίπεδα ο καθένας. Ο Μπαρούφας είναι ειδική περίπτωση, προϊόν της κρίσης, δεν έχει ευθεία αναφορά με έτερα ιστορικά πολιτικά ρεύματα, δλδ σαφής αριστερή ταυτότητα, στα λόγια ευρωπαϊστής στην πράξη ευρωαρνητής, λογικά θα απορροφηθεί από το σύριζα μετά τις επόμενες εκλογές.

[pylothess]

Αρκετοί συντηρητικοί, με την ευρύτερη έννοια του όρου, ανέχονται το ΚΚΕ ή και το υποστηρίζουν κάποιες φορές γιατί κρίνουν ενστικτωδώς πως μπορεί να παρεμβαίνει για μία σειρά κοινωνικών και εργασιακών ζητημάτων, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και χωρίς να απειλεί(πλέον) τη
καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Η σημερινή διαδήλωση, νομίζω πως υποστηρίζεται από πολλούς Έλληνες γιατί έχει αρχίσει ήδη να αμφισβητείται το πλαίσιο της καραντίνας καθότι πλήττει ποικιλοτρόπως και σε σημαντικό βαθμό τους νοικοκυραίους.
Εις ότι αφορά τα υπόλοιπα, η πολιτικοποίηση πράγματι δεν οδηγεί στη κομματικοποίηση απαραίτητα, αν όμως θέλει κάποιος πολίτης να ασχολείται ενεργά με τη πολιτική θα καταλήξει να οργανωθεί κάπου. Δε γίνεται αλλιώς, πολύ απλά διότι τα πολιτικά μας θέλω περνούν ως αποτέλεσμα ομαδικής συνεργασίας.Ο όρος «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς» χρησιμοποιείται από πολλούς συντηρητικούς πολιτικούς για να περιγράψει μία κατάσταση όπου οι στάσεις του κοινού στα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα διαμορφώνονται από τη παρέμβαση της Αριστεράς. Δε νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι γενικά.

Ούτε και εγώ το πιστεύω. Δεν βλέπω η παρέμβαση της αριστεράς να διαμορφώνει συνειδήσεις. Νομίζω πως έχει περάσει πια η εποχή που άφηνε ο κόσμος μακριά μαλλιά,φορούσε ζιβάγκο μπλούζες, άκουγε Θεοδωράκη ,παντελόνια καμπάνα η δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Επίσης έχει περάσει η εποχή που ο κόσμος φώναζε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο , έξω οι βάσεις του θανάτου .Περιστασιακά ξεσπάσματα και εκτονώσεις μόνο υπάρχουν ,όπως με τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία. Αν και πιστεύω ότι συγκινήθηκε ο κόσμος επειδή η Σερβία είναι στην γειτονιά μας,επειδή είναι Χρστιανοί Ορθόδοξοι περισσότερο παρά επειδή ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση. Στους αγανακτισμένους δεν θεωρώ ότι υπήρχε καθαρά ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς γιατί εκεί υπήρχε ένα συνονθύλευμα διαφόρων αποχρώσεων. Ούτε και στα Δεκεμβριανά το 2008 ,με την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα υπήρχε ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, μια έκρηξη οργής που στην συνέχεια μετατράπηκε σε βανδαλισμό.

Όχι δεν υπάρχει ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Υπάρχει εθνολαϊκίστικη κυριαρχία.
Ρε συ σκέψου το εξής. Τώρα ψηφίζουμε κάποιον που είναι γαλάζιος , πράσινος η ροζ . Δεν έχει σημασία. Μπορεί για τέσσερα χρόνια να μας ρημάξει. Ας πούμε ότι μπλέκεται σε σκάνδαλα διαφθοράς αλλά υπάρχει παραθυράκι στον νόμο και δεν μπαίνει φυλακή.Μπορούμε τουλάχιστον μετά από τέσσερα χρόνια να μην τον ξαναψηφίσουμε. Στην ΕΣΣΔ ,αν ο λαός δε γουστάρει το ΚΚ ,ή αν το κομμουνιστικό κόμμα αρχίζει και διαφθείρεται πως θα το αλλάξει; Αφού δεν υπάρχουν εκλογές με άλλα κόμματα. Μόνο με τα όπλα. Αν και στην ΕΣΣΔ το ανέτρεψαν οι ίδιοι οι κομματικοί προύχοντες.

[ΦΙΛΕΛΕ ΚΑΙ ΤΡΟΛΕΛΕ]

Αρκετοί συντηρητικοί, με την ευρύτερη έννοια του όρου, ανέχονται το ΚΚΕ ή και το υποστηρίζουν κάποιες φορές γιατί κρίνουν ενστικτωδώς πως μπορεί να παρεμβαίνει για μία σειρά κοινωνικών και εργασιακών ζητημάτων, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και χωρίς να απειλεί(πλέον) τη
καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Η σημερινή διαδήλωση, νομίζω πως υποστηρίζεται από πολλούς Έλληνες γιατί έχει αρχίσει ήδη να αμφισβητείται το πλαίσιο της καραντίνας καθότι πλήττει ποικιλοτρόπως και σε σημαντικό βαθμό τους νοικοκυραίους.
Εις ότι αφορά τα υπόλοιπα, η πολιτικοποίηση πράγματι δεν οδηγεί στη κομματικοποίηση απαραίτητα, αν όμως θέλει κάποιος πολίτης να ασχολείται ενεργά με τη πολιτική θα καταλήξει να οργανωθεί κάπου. Δε γίνεται αλλιώς, πολύ απλά διότι τα πολιτικά μας θέλω περνούν ως αποτέλεσμα ομαδικής συνεργασίας.Ο όρος «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς» χρησιμοποιείται από πολλούς συντηρητικούς πολιτικούς για να περιγράψει μία κατάσταση όπου οι στάσεις του κοινού στα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα διαμορφώνονται από τη παρέμβαση της Αριστεράς. Δε νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι γενικά.

Ούτε και εγώ το πιστεύω. Δεν βλέπω η παρέμβαση της αριστεράς να διαμορφώνει συνειδήσεις. Νομίζω πως έχει περάσει πια η εποχή που άφηνε ο κόσμος μακριά μαλλιά,φορούσε ζιβάγκο μπλούζες, άκουγε Θεοδωράκη ,παντελόνια καμπάνα η δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Επίσης έχει περάσει η εποχή που ο κόσμος φώναζε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο , έξω οι βάσεις του θανάτου .Περιστασιακά ξεσπάσματα και εκτονώσεις μόνο υπάρχουν ,όπως με τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία. Αν και πιστεύω ότι συγκινήθηκε ο κόσμος επειδή η Σερβία είναι στην γειτονιά μας,επειδή είναι Χρστιανοί Ορθόδοξοι περισσότερο παρά επειδή ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση. Στους αγανακτισμένους δεν θεωρώ ότι υπήρχε καθαρά ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς γιατί εκεί υπήρχε ένα συνονθύλευμα διαφόρων αποχρώσεων. Ούτε και στα Δεκεμβριανά το 2008 ,με την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα υπήρχε ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, μια έκρηξη οργής που στην συνέχεια μετατράπηκε σε βανδαλισμό.

Όχι δεν υπάρχει ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Υπάρχει εθνολαϊκίστικη κυριαρχία.
Ρε συ σκέψου το εξής. Τώρα ψηφίζουμε κάποιον που είναι γαλάζιος , πράσινος η ροζ . Δεν έχει σημασία. Μπορεί για τέσσερα χρόνια να μας ρημάξει. Ας πούμε ότι μπλέκεται σε σκάνδαλα διαφθοράς αλλά υπάρχει παραθυράκι στον νόμο και δεν μπαίνει φυλακή.Μπορούμε τουλάχιστον μετά από τέσσερα χρόνια να μην τον ξαναψηφίσουμε. Στην ΕΣΣΔ ,αν ο λαός δε γουστάρει το ΚΚ ,ή αν το κομμουνιστικό κόμμα αρχίζει και διαφθείρεται πως θα το αλλάξει; Αφού δεν υπάρχουν εκλογές με άλλα κόμματα. Μόνο με τα όπλα. Αν και στην ΕΣΣΔ το ανέτρεψαν οι ίδιοι οι κομματικοί προύχοντες.

Δεν είμαι υποστηρικτής της ΕΣΣΔ για να απαντήσω στο τελευταίο. Εις ότι αφορά το θέμα των ιδεών, νομίζω πως τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί
η αποπολιτικοποίηση του κόσμου με κάποια ξεσπάσματα αντίδρασης σε ορισμένα γεγονότα( όπως η ψήφιση του Μνημονίου).

[pylothess]

Αρκετοί συντηρητικοί, με την ευρύτερη έννοια του όρου, ανέχονται το ΚΚΕ ή και το υποστηρίζουν κάποιες φορές γιατί κρίνουν ενστικτωδώς πως μπορεί να παρεμβαίνει για μία σειρά κοινωνικών και εργασιακών ζητημάτων, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου και χωρίς να απειλεί(πλέον) τη
καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Η σημερινή διαδήλωση, νομίζω πως υποστηρίζεται από πολλούς Έλληνες γιατί έχει αρχίσει ήδη να αμφισβητείται το πλαίσιο της καραντίνας καθότι πλήττει ποικιλοτρόπως και σε σημαντικό βαθμό τους νοικοκυραίους.
Εις ότι αφορά τα υπόλοιπα, η πολιτικοποίηση πράγματι δεν οδηγεί στη κομματικοποίηση απαραίτητα, αν όμως θέλει κάποιος πολίτης να ασχολείται ενεργά με τη πολιτική θα καταλήξει να οργανωθεί κάπου. Δε γίνεται αλλιώς, πολύ απλά διότι τα πολιτικά μας θέλω περνούν ως αποτέλεσμα ομαδικής συνεργασίας.Ο όρος «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς» χρησιμοποιείται από πολλούς συντηρητικούς πολιτικούς για να περιγράψει μία κατάσταση όπου οι στάσεις του κοινού στα σημαντικά κοινωνικά ζητήματα διαμορφώνονται από τη παρέμβαση της Αριστεράς. Δε νομίζω πως ισχύει κάτι τέτοιο. Τουλάχιστον όχι γενικά.

Ούτε και εγώ το πιστεύω. Δεν βλέπω η παρέμβαση της αριστεράς να διαμορφώνει συνειδήσεις. Νομίζω πως έχει περάσει πια η εποχή που άφηνε ο κόσμος μακριά μαλλιά,φορούσε ζιβάγκο μπλούζες, άκουγε Θεοδωράκη ,παντελόνια καμπάνα η δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Επίσης έχει περάσει η εποχή που ο κόσμος φώναζε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο , έξω οι βάσεις του θανάτου .Περιστασιακά ξεσπάσματα και εκτονώσεις μόνο υπάρχουν ,όπως με τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία. Αν και πιστεύω ότι συγκινήθηκε ο κόσμος επειδή η Σερβία είναι στην γειτονιά μας,επειδή είναι Χρστιανοί Ορθόδοξοι περισσότερο παρά επειδή ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση. Στους αγανακτισμένους δεν θεωρώ ότι υπήρχε καθαρά ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς γιατί εκεί υπήρχε ένα συνονθύλευμα διαφόρων αποχρώσεων. Ούτε και στα Δεκεμβριανά το 2008 ,με την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα υπήρχε ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, μια έκρηξη οργής που στην συνέχεια μετατράπηκε σε βανδαλισμό.

Όχι δεν υπάρχει ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Υπάρχει εθνολαϊκίστικη κυριαρχία.
Ρε συ σκέψου το εξής. Τώρα ψηφίζουμε κάποιον που είναι γαλάζιος , πράσινος η ροζ . Δεν έχει σημασία. Μπορεί για τέσσερα χρόνια να μας ρημάξει. Ας πούμε ότι μπλέκεται σε σκάνδαλα διαφθοράς αλλά υπάρχει παραθυράκι στον νόμο και δεν μπαίνει φυλακή.Μπορούμε τουλάχιστον μετά από τέσσερα χρόνια να μην τον ξαναψηφίσουμε. Στην ΕΣΣΔ ,αν ο λαός δε γουστάρει το ΚΚ ,ή αν το κομμουνιστικό κόμμα αρχίζει και διαφθείρεται πως θα το αλλάξει; Αφού δεν υπάρχουν εκλογές με άλλα κόμματα. Μόνο με τα όπλα. Αν και στην ΕΣΣΔ το ανέτρεψαν οι ίδιοι οι κομματικοί προύχοντες.

Δεν είμαι υποστηρικτής της ΕΣΣΔ για να απαντήσω στο τελευταίο. Εις ότι αφορά το θέμα των ιδεών, νομίζω πως τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί
η αποπολιτικοποίηση του κόσμου με κάποια ξεσπάσματα αντίδρασης σε ορισμένα γεγονότα( όπως η ψήφιση του Μνημονίου).

Αυτό πιστεύω και εγώ. Μόνο οι κομμουνιστές ασχολούνται τόσο αυστηρά με ιδεολογίες. Κάπου οι κομμουνιστές χάνουν την μπάλα μεταξύ ψυχρής λογικής και συναισθήματος.

[pylothess]

Έχω την εντύπωση πως η μεγάλη πλειοψηφία των τακτικών ψηφοφόρων του ΚΚΕ είναι οργανωμένοι στο Κόμμα ή τουλάχιστον αρκετά συνδεδεμένοι με αυτό, οργανωτικά ή ιδεολογικά. Τουλάχιστον, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που το στηρίζουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Στις φοιτητικές, τις συνδικαλιστικές ή τις τοπικές εκλογές μπορούν οι κουκουέδες να παίρνουν ενίοτε το κατιτίς παραπάνω. Παράδειγμα, ο Πελετίδης που βγήκε στη Πάτρα.

Και τους οργανωμένους υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης. Από πατέρα σε γιο , από μάνα σε κόρη. Δεν ξέρει αν υπάρχει (ακόμη) και στα άλλα κόμματα αυτό αλλά στο ΚΚΕ υπάρχει. Οικογενειακή παράδοσης υπάρχει στο ΚΚΕ. Οικογενειοκρατία δεν υπάρχει.

Ε καλά και στα υπόλοιπα κόμματα υπάρχει οικογενειακή παράδοση.Συνήθως όσοι ακολουθούν τη πολιτική διαδρομή της οικογένειάς τους,φανατίζονται κιόλας. Δεν έχω δει κάποιο κουκουέ να λέει πως ψηφίζει το ΚΚΕ μόνο και μόνο επειδή ήταν ο πατέρας του κομμουνιστής.
Συνήθως οι κουκουέδες που κληρονομούν τις πολιτικές απόψεις των γονιών τους είναι πολιτικά ενεργοί και ιδεολογικώς διαβασμένοι. Τουλάχιστον,
αυτό έχω παρατηρήσει εγω. Εν γένει, δεν έχω δει «χαλαρούς» ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Πολιτικοποιημένους έντονα ή και ακραία ακόμη τους βλέπω.
Επαναλαμβάνω πως αναφέρομαι σε εκείνους που ψηφίζουν το ΚΚΕ στις εθνικές εκλογές.Δεν αναφέρομαι σε Πελετιδικούς ψήφους.

Εχω ακούσει εγώ κομμουνιστή ότι γι αυτόν το ΚΚΕ είναι "θρησκεία". Τότε που το είπε ήταν 80. Τώρα δεν ξέρω αν ζει.

[Eθνικοκοινωνιστης]

εντωμεταξυ οι αστοι προλεταριοποιουν την κοινωνια στελνοντας τους κατευθειαν στην ακροδεξια αλλα δεν γαμει

[ΦΙΛΕΛΕ ΚΑΙ ΤΡΟΛΕΛΕ]

Ούτε και εγώ το πιστεύω. Δεν βλέπω η παρέμβαση της αριστεράς να διαμορφώνει συνειδήσεις. Νομίζω πως έχει περάσει πια η εποχή που άφηνε ο κόσμος μακριά μαλλιά,φορούσε ζιβάγκο μπλούζες, άκουγε Θεοδωράκη ,παντελόνια καμπάνα η δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Επίσης έχει περάσει η εποχή που ο κόσμος φώναζε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ πολέμου συνδικάτο , έξω οι βάσεις του θανάτου .Περιστασιακά ξεσπάσματα και εκτονώσεις μόνο υπάρχουν ,όπως με τον πόλεμο στην Γιουγκοσλαβία. Αν και πιστεύω ότι συγκινήθηκε ο κόσμος επειδή η Σερβία είναι στην γειτονιά μας,επειδή είναι Χρστιανοί Ορθόδοξοι περισσότερο παρά επειδή ήταν ιμπεριαλιστική επέμβαση. Στους αγανακτισμένους δεν θεωρώ ότι υπήρχε καθαρά ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς γιατί εκεί υπήρχε ένα συνονθύλευμα διαφόρων αποχρώσεων. Ούτε και στα Δεκεμβριανά το 2008 ,με την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα υπήρχε ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Ήταν ένα αυθόρμητο ξέσπασμα, μια έκρηξη οργής που στην συνέχεια μετατράπηκε σε βανδαλισμό.

Όχι δεν υπάρχει ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς. Υπάρχει εθνολαϊκίστικη κυριαρχία.
Ρε συ σκέψου το εξής. Τώρα ψηφίζουμε κάποιον που είναι γαλάζιος , πράσινος η ροζ . Δεν έχει σημασία. Μπορεί για τέσσερα χρόνια να μας ρημάξει. Ας πούμε ότι μπλέκεται σε σκάνδαλα διαφθοράς αλλά υπάρχει παραθυράκι στον νόμο και δεν μπαίνει φυλακή.Μπορούμε τουλάχιστον μετά από τέσσερα χρόνια να μην τον ξαναψηφίσουμε. Στην ΕΣΣΔ ,αν ο λαός δε γουστάρει το ΚΚ ,ή αν το κομμουνιστικό κόμμα αρχίζει και διαφθείρεται πως θα το αλλάξει; Αφού δεν υπάρχουν εκλογές με άλλα κόμματα. Μόνο με τα όπλα. Αν και στην ΕΣΣΔ το ανέτρεψαν οι ίδιοι οι κομματικοί προύχοντες.

Δεν είμαι υποστηρικτής της ΕΣΣΔ για να απαντήσω στο τελευταίο. Εις ότι αφορά το θέμα των ιδεών, νομίζω πως τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί
η αποπολιτικοποίηση του κόσμου με κάποια ξεσπάσματα αντίδρασης σε ορισμένα γεγονότα( όπως η ψήφιση του Μνημονίου).

Αυτό πιστεύω και εγώ. Μόνο οι κομμουνιστές ασχολούνται τόσο αυστηρά με ιδεολογίες. Κάπου οι κομμουνιστές χάνουν την μπάλα μεταξύ ψυχρής λογικής και συναισθήματος.

Βασικά τη χάνουν κάπου ανάμεσα στον υλισμό και τον ιδεαλισμό. Ενώ από τη μία επιχειρούν να κάνουν υλιστική και συγκροτημένη κριτική της πραγματικότητας, καταφέρνουν να χώσουν στη ρητορική τους και κάποιες ιδεαλιστικές εξάψεις για το Κόμμα που αποτελεί τη πρωτοπορία, για τους αγωνιστές του παρελθόντος κλπ.

[pylothess]

Έχω την εντύπωση πως η μεγάλη πλειοψηφία των τακτικών ψηφοφόρων του ΚΚΕ είναι οργανωμένοι στο Κόμμα ή τουλάχιστον αρκετά συνδεδεμένοι με αυτό, οργανωτικά ή ιδεολογικά. Τουλάχιστον, η πλειοψηφία των ψηφοφόρων που το στηρίζουν στις κοινοβουλευτικές εκλογές. Στις φοιτητικές, τις συνδικαλιστικές ή τις τοπικές εκλογές μπορούν οι κουκουέδες να παίρνουν ενίοτε το κατιτίς παραπάνω. Παράδειγμα, ο Πελετίδης που βγήκε στη Πάτρα.

Και τους οργανωμένους υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης. Από πατέρα σε γιο , από μάνα σε κόρη. Δεν ξέρει αν υπάρχει (ακόμη) και στα άλλα κόμματα αυτό αλλά στο ΚΚΕ υπάρχει. Οικογενειακή παράδοσης υπάρχει στο ΚΚΕ. Οικογενειοκρατία δεν υπάρχει.

Η ισχυρή οικογενειακή παράδοση στο ΚΚΕ είχε επιρροή στα χρόνια που κάθε ΚΚΕδικη οικογένεια είχε παππούδες και γιαγιάδες στο ΕΑΜ. Τότε τα παιδιά και τα εγγόνια είχαν κάποιο πρότυπο στο οικογενειακό τους περιβάλλον να τα εμπνέει. Τώρα πως θα τους επνεύσει; Με ιστορίες που ο παππούς μπούκαρε με τα ΚΝΑΤ στο Χημείο για να το εκκενώσει απο αναρχικούς καταληψίες για λογαριασμό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ;

Βέβαια σήμερα διάφοροι οργανωμένοι μπορεί να στέλνουν τα παιδιά τους στην ΚΝΕ για να τα κάνει πλύση εγκεφάλου απο μικρά, στα πλαίσια της λειτουργίας του "κόμματος νέου τύπου", όπως το είχε ορίσει ο Λένιν. Αλλά αυτό πόσο να κρατήσει; Τόσοι και τόσοι έχουν περάσει απο την ΚΝΕ και κάποια στιγμή βαρέθηκαν κι έφυγαν.

Όσο για την οικογενιοκρατία, όλο και κάτι υπάρχει και εκεί. Στο δήμο Πειραιώς θυμάμαι είχε έλθει στις δημοτικές εκλογές πρώτος σε ψήφους ένας υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος που είχε χαλαρή σχέση με το ΚΚΕ, αλλά είχε πολλές διασυνδέσεις με τον Κόκκαλη. Το αιτιολογικό με το οποίο το ΚΚΕ τον είχε στηρίξει στους οπαδού του και ήλθε πρώτος φέρεται να είναι το γεγονός ότι είναι γιος του τάδε σημαντικού τοπικού στελέχους του. Όταν ο Κόκκαλης ωστόσο τα 'σπασε με το ΚΚΕ και πήγε με το ΣΥΡΙΖΑ, ήλθε και αυτός σε κόντρα με το ΚΚΕ αν θυμάμαι.

Αν έγιναν έτσι τα πράγματα ,τότε καλά να πάθουν.Έβαλαν τρικλοποδιά στον εαυτό τους. Δεν έμαθαν από την πείρα τους ότι πολλοί ήρθαν στον χώρο αλλά ήταν περαστικοί; Όπως λένε πολλοί γιατί δεν κάνουν την Κανέλλη γραμματέα. Κατ 'αρχήν η Λιάνα Κανέλλη δεν είναι μέλος του κόμματος οπότε έχει μεγαλύτερη ελευθερία.Δεύτερον ,δεν νομίζω πως έχει τις ικανότητες που απαιτούνται για να ηγηθεί σε ένα κόμμα. Έχει έναν λίγο ιδιόρρυθμο χαρακτήρα . Εκτός αυτού σε ορισμένα ζητήματα ρέπει λίγο προς τον πατριωτισμό/εθνικισμό.

[pylothess]

Δεν είμαι υποστηρικτής της ΕΣΣΔ για να απαντήσω στο τελευταίο. Εις ότι αφορά το θέμα των ιδεών, νομίζω πως τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί
η αποπολιτικοποίηση του κόσμου με κάποια ξεσπάσματα αντίδρασης σε ορισμένα γεγονότα( όπως η ψήφιση του Μνημονίου).

Αυτό πιστεύω και εγώ. Μόνο οι κομμουνιστές ασχολούνται τόσο αυστηρά με ιδεολογίες. Κάπου οι κομμουνιστές χάνουν την μπάλα μεταξύ ψυχρής λογικής και συναισθήματος.

Βασικά τη χάνουν κάπου ανάμεσα στον υλισμό και τον ιδεαλισμό. Ενώ από τη μία επιχειρούν να κάνουν υλιστική και συγκροτημένη κριτική της πραγματικότητας, καταφέρνουν να χώσουν στη ρητορική τους και κάποιες ιδεαλιστικές εξάψεις για το Κόμμα που αποτελεί τη πρωτοπορία, για τους αγωνιστές του παρελθόντος κλπ.

Ιδεαλισμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα που πρεσβεύει ότι η ιδέα προηγείται της ύλης. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν π.χ. οι Θρησκείες. Το Πνεύμα γέννησε την ύλη στην θρησκεία. Για τους Μαρξιστές αυτό είναι ιδεολογικό ατόπημα. Στην καθομιλουμένη ιδεαλιστή εννοούμε τον αγνό αγωνιστή που πολεμάει για τις ιδέες του.Όπως επίσης στην καθομιλούμενη υλισμός είναι η λατρεία της ύλης . Γυναίκες , λεφτά,αυτοκίνητα, σπίτια,τατουάζ,κοιλιακοί,kW!@! κ.τ.λ. Στον μαρξισμό υλισμός είναι φιλοσοφική αντίληψη ότι ή ύλη γεννάει το πνεύμα.Π.χ. Η οικονομία διαμορφώνει τις συνειδήσεις.

Πέρα από αυτό όμως θα συμφωνήσω μαζί σου.Ναι . Προσπαθούν να πείσουν το κόσμο συναισθηματικά με όλα αυτά για τους αγωνιστές.Αλλά κυρώς έχω παρατηρήσει το εξής: Έχουν ένα ανεφάρμοστο αίτημα π.χ. επαναπρόσληψη με αορίστου χρόνου συμβασιούχουν που έληξε η σύμβασή τους ( αυτοί λένε ότι απολύθηκαν). Τους λες ότι αυτό δεν γίνεται .Σου απαντάνε πως φυσικό είναι να μην γίνει γιατί τους νόμους τους φτιάχνουν οι αστοί άρα δεν θα υποστήριζαν το δίκιο του εργάτη. Άρα τι κάνουμε μέχρι να αλλάξει το σύστημα και να ψηφιστούν εργατικοί νόμοι; Πολεμάμε για να το αλλάξουμε. Επίσης σου λένε πως από τον καναπέ σου δεν θα κερδίσεις καμιά μάχη και πως ποτέ δεν θα αλλάξει ο καπιταλισμός αν δεν σηκωθείς να βγεις στον δρόμο. Βρίσκεις εσύ λογική συνέπεια σε όλο αυτό;

[ΦΙΛΕΛΕ ΚΑΙ ΤΡΟΛΕΛΕ]

Αυτό πιστεύω και εγώ. Μόνο οι κομμουνιστές ασχολούνται τόσο αυστηρά με ιδεολογίες. Κάπου οι κομμουνιστές χάνουν την μπάλα μεταξύ ψυχρής λογικής και συναισθήματος.

Βασικά τη χάνουν κάπου ανάμεσα στον υλισμό και τον ιδεαλισμό. Ενώ από τη μία επιχειρούν να κάνουν υλιστική και συγκροτημένη κριτική της πραγματικότητας, καταφέρνουν να χώσουν στη ρητορική τους και κάποιες ιδεαλιστικές εξάψεις για το Κόμμα που αποτελεί τη πρωτοπορία, για τους αγωνιστές του παρελθόντος κλπ.

Ιδεαλισμός είναι φιλοσοφικό ρεύμα που πρεσβεύει ότι η ιδέα προηγείται της ύλης. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν π.χ. οι Θρησκείες. Το Πνεύμα γέννησε την ύλη στην θρησκεία. Για τους Μαρξιστές αυτό είναι ιδεολογικό ατόπημα. Στην καθομιλουμένη ιδεαλιστή εννοούμε τον αγνό αγωνιστή που πολεμάει για τις ιδέες του.Όπως επίσης στην καθομιλούμενη υλισμός είναι η λατρεία της ύλης . Γυναίκες , λεφτά,αυτοκίνητα, σπίτια,τατουάζ,κοιλιακοί,kW!@! κ.τ.λ. Στον μαρξισμό υλισμός είναι φιλοσοφική αντίληψη ότι ή ύλη γεννάει το πνεύμα.Π.χ. Η οικονομία διαμορφώνει τις συνειδήσεις.

Πέρα από αυτό όμως θα συμφωνήσω μαζί σου.Ναι . Προσπαθούν να πείσουν το κόσμο συναισθηματικά με όλα αυτά για τους αγωνιστές.Αλλά κυρώς έχω παρατηρήσει το εξής: Έχουν ένα ανεφάρμοστο αίτημα π.χ. επαναπρόσληψη με αορίστου χρόνου συμβασιούχουν που έληξε η σύμβασή τους ( αυτοί λένε ότι απολύθηκαν). Τους λες ότι αυτό δεν γίνεται .Σου απαντάνε πως φυσικό είναι να μην γίνει γιατί τους νόμους τους φτιάχνουν οι αστοί άρα δεν θα υποστήριζαν το δίκιο του εργάτη. Άρα τι κάνουμε μέχρι να αλλάξει το σύστημα και να ψηφιστούν εργατικοί νόμοι; Πολεμάμε για να το αλλάξουμε. Επίσης σου λένε πως από τον καναπέ σου δεν θα κερδίσεις καμιά μάχη και πως ποτέ δεν θα αλλάξει ο καπιταλισμός αν δεν σηκωθείς να βγεις στον δρόμο. Βρίσκεις εσύ λογική συνέπεια σε όλο αυτό;

Νομίζω πως αυτό έχει να κάνει με την αντιπολιτευτική τακτική του κόμματος. Θέτει μεγάλους στόχους για τους αντιπάλους έτσι ώστε να υπάρχει και περιθώριο κριτικής μετά. Ίσως να μην είναι ίδιο χαρακτηριστικό του ΚΚΕ αυτό.

[Zelda]

Και τους οργανωμένους υπάρχει θέμα οικογενειακής παράδοσης. Από πατέρα σε γιο , από μάνα σε κόρη. Δεν ξέρει αν υπάρχει (ακόμη) και στα άλλα κόμματα αυτό αλλά στο ΚΚΕ υπάρχει. Οικογενειακή παράδοσης υπάρχει στο ΚΚΕ. Οικογενειοκρατία δεν υπάρχει.

Ε καλά και στα υπόλοιπα κόμματα υπάρχει οικογενειακή παράδοση.Συνήθως όσοι ακολουθούν τη πολιτική διαδρομή της οικογένειάς τους,φανατίζονται κιόλας. Δεν έχω δει κάποιο κουκουέ να λέει πως ψηφίζει το ΚΚΕ μόνο και μόνο επειδή ήταν ο πατέρας του κομμουνιστής.
Συνήθως οι κουκουέδες που κληρονομούν τις πολιτικές απόψεις των γονιών τους είναι πολιτικά ενεργοί και ιδεολογικώς διαβασμένοι. Τουλάχιστον,
αυτό έχω παρατηρήσει εγω. Εν γένει, δεν έχω δει «χαλαρούς» ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Πολιτικοποιημένους έντονα ή και ακραία ακόμη τους βλέπω.
Επαναλαμβάνω πως αναφέρομαι σε εκείνους που ψηφίζουν το ΚΚΕ στις εθνικές εκλογές.Δεν αναφέρομαι σε Πελετιδικούς ψήφους.

Εχω ακούσει εγώ κομμουνιστή ότι γι αυτόν το ΚΚΕ είναι "θρησκεία". Τότε που το είπε ήταν 80. Τώρα δεν ξέρω αν ζει.

Λογικο για διαβασμενους Κομμουνιστες να εχει θρησκευτικη διασταση
Η πολιτικη τους δραση βασιζεται σε μια τελεολογικη θεωρηση του κοσμου και της εξελιξης της κοινωνιας προς μια συγκεκριμενη κατευθυνση
Οτιδηποτε αρνειται αυτη την κατευθυνση λαμβανει μορφη βλασφημιας υποσυνειδητα

[πατησιωτης]

Αν έγιναν έτσι τα πράγματα ,τότε καλά να πάθουν.Έβαλαν τρικλοποδιά στον εαυτό τους. Δεν έμαθαν από την πείρα τους ότι πολλοί ήρθαν στον χώρο αλλά ήταν περαστικοί; Όπως λένε πολλοί γιατί δεν κάνουν την Κανέλλη γραμματέα. Κατ 'αρχήν η Λιάνα Κανέλλη δεν είναι μέλος του κόμματος οπότε έχει μεγαλύτερη ελευθερία.Δεύτερον ,δεν νομίζω πως έχει τις ικανότητες που απαιτούνται για να ηγηθεί σε ένα κόμμα. Έχει έναν λίγο ιδιόρρυθμο χαρακτήρα . Εκτός αυτού σε ορισμένα ζητήματα ρέπει λίγο προς τον πατριωτισμό/εθνικισμό.

Την Κανέλλη την πήραν στο γύρισμα του αιώνα,την εποχή του βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας ακριβώς για το σκοπό αυτό,τη διείσδυση στον χώρο του εθνοθρησκευτικού πατριωτισμού.Εκτιμούσαν τότε ότι καθώς η ορθοδοξία είναι η πλειοψηφούσα θρησκεία της Ρωσίας θα τεθεί υπό δυσμένεια στον δυτικό κόσμο και καθώς η Αμερική θα στηρίξει μουσουλμάνους στα Βαλκάνια και την Τουρκία θα προκληθεί ρήγμα όπου θα αλιεύσουν συντηρητικούς αλά ΕΑΜ.Ήταν η κατάλληλη για το αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο που φαντάζονταν.
Ομως οι μεγάλες δυνάμεις δεν ακολουθούν θρησκευτική πολιτική ούτε έχουν μόνιμους φίλους και αντιπάλους.Με την προσέγγιση Πούτιν - Ερντογάν το μέτωπο δεν μπορεί να σχηματισθεί και η Κανέλλη είναι άχρηστη για το σκοπό αυτό.Εξακολουθεί φυσικά να είναι πιο κατανοητή στους μη μυημένους από τα στάνταρ στελέχη που χρησιμοποιούν ξύλινη γλώσσα αλλά δεν φέρνει τον κόσμο που αναμενόταν.