Ερώτηση Για δέμα

[Isildur]

"Έπειτα, για πρώτη φορά στη ζωή του, ένιωσε την αγνή, στιλπνή ζεστασιά μιας γυναίκας να τον περιβάλλει. Αισθάνθηκε τη Μαριγούλα να τον τραβάει μέσα της, χωρίς να τους χωρίζει τίποτε. Έκλεισε τα μάτια του για να απολαύσει τη στιγμή. Η Μαριγούλα ήταν ο παράδεισός του. Το ρίγος της τον έκανε να καταλάβει ότι κι εκείνη ήταν συνεπαρμένη. Καθώς η Μαριγούλα ισορρόπησε πάνω του, ο Θρασύβουλος της ξεκούμπωσε την μπλούζα, την έσπρωξε πίσω στους ώμους της και κοίταξε τα απαλά στήθη της που πρόβαλλαν από το σουτιέν της. Τα χάιδεψε και τα έκλεισε στις παλάμες του.

Η Μαριγούλα τον τράβηξε μέσα της ως εκεί που δεν πήγαινε άλλο, κι εκείνος την άρπαξε από τους γοφούς, την ανασήκωσε κι έσπρωξε προς τα πάνω, ανασαίνοντας κοφτά. Ο Ντορής χλιμίντρισε σιγανά, αλλά ο Θρασύβουλος ήταν πολύ μακριά για να σκεφτεί το άλογο. Η Μαριγούλα τύλιξε τα μπράτσα της γύρω από τον λαιμό του σαν να κρατιόταν από την ίδια τη ζωή. Τότε ο Θρασύβουλος ένιωσε την κορύφωσή της να πλησιάζει. Το στομάχι της ρίγησε, η σάρκα της σφίχτηκε γύρω του και μια στιγμή αργότερα την ακολούθησε κι εκείνος..."

Άξιος, άξιος! "

Έπειτα, για πρώτη φορά στη ζωή του, ένιωσε την αγνή, στιλπνή ζεστασιά μιας γυναίκας να τον περιβάλλει. Αισθάνθηκε τη Μαριγούλα να τον τραβάει μέσα της, χωρίς να τους χωρίζει τίποτε. Έκλεισε τα μάτια του για να απολαύσει τη στιγμή. Η Μαριγούλα ήταν ο παράδεισός του. Το ρίγος της τον έκανε να καταλάβει ότι κι εκείνη ήταν συνεπαρμένη. Καθώς η Μαριγούλα ισορρόπησε πάνω του, ο Θρασύβουλος της ξεκούμπωσε την μπλούζα, την έσπρωξε πίσω στους ώμους της και κοίταξε τα απαλά στήθη της που πρόβαλλαν από το σουτιέν της. Τα χάιδεψε και τα έκλεισε στις παλάμες του. "Γαμώτο, σαν λεμονάκια Αργεντινής είναι", σκέφτηκε, "εγώ έχω μεγαλύτερα". Την παράτησε κι άρχισε να χουφτώνει τα δικά του.

Η Μαριγούλα τον τράβηξε μέσα της ως εκεί που δεν πήγαινε άλλο, κι εκείνος την άρπαξε από τους γοφούς, την ανασήκωσε κι έσπρωξε προς τα πάνω, ανασαίνοντας κοφτά. Ο Ντορής χλιμίντρισε σιγανά "αν ήμουν εγώ θα πήγαινε κι άλλο", αλλά ο Θρασύβουλος ήταν πολύ μακριά για να σκεφτεί το άλογο. Η Μαριγούλα τύλιξε τα μπράτσα της γύρω από τον λαιμό του σαν να κρατιόταν από την ίδια τη ζωή. Τότε ο Θρασύβουλος ένιωσε την κορύφωσή της να πλησιάζει. Το στομάχι της ρίγησε, η σάρκα της σφίχτηκε γύρω του και μια στιγμή αργότερα την ακολούθησε κι εκείνος...

[Isildur]

που την διαπόμπευσες για το εμβόλιο.

Εγώ δεν διακόρευσα κανέναν, δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

Ιτ τεικς ουαν του νοου ουαν

Παιδιά, τ' ορκίζομαι. Δεν είναι κλώνος μου, άλλος είναι.

[Kappa]

εκεί γενικά έγινε το γλιτς στην ιστορία, ήταν μόνο του, υγρό και ξαπλωμένο και σε κοιτουσε, είχες τόσες επιλογές και απλά το σνιφαρες. Δεν νομίζω να φοβόσουν μην γραφει εδω, ηξερες οτι ειχες χασει την στιγμή, ντρεπόσουν που δεν τόλμησες να του κάνεις ερωτα στα πλακάκια του μπάνιου.

Δεν με κοίταξε. Το καπάκι των άπλυτων ήταν μισοκλεισμενο. Ήταν η τελευταία μου βραδια, εκεινη με είχε ήδη καληνυχτισει. Ήμουν μόνος στο μπάνιο και βουρτσιζα τα δόντια μου. Και εκεί, στην ησυχία του πιο εσωτερικού της χώρου, κοίταξα το μισοκλειστό καπακι, εβαλα την οδοντροβουρτσα μου στο κυπελάκι (της την άφησα εκεί, όπως και το σφουγγάρι μου και το αφρόλουτρο μου) και άνοιξα το καλάθι. Δεν κοίταξα τίποτε άλλο, το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στο μαύρο εσωρουχο, εκεί που ήξερα ότι αναπαυονταν τα οπίσθια της όλη την ημέρα. Εκεί που είχε μαζευτεί ο ιδρώτας και οι προσδοκιες της. Και έτσι το άδραξα και ναι, το μυρισα. Το μυρισα σαν να ήταν η τελευταία μου ευκαιρία για αέρα, σαν να πνιγομουν. Υπήρχαν όντως εκκρίσεις, όμορφα άσπρα αποτυπώματα της εσωτερικότητάς της που πίστεψα πως αφορουσαν εμένα, πως με κάποιο τρόπο τα προκάλεσα εγώ.

Η πρώτη φορά που έδειξες γνήσια συγγραφικά χαρίσματα...και ας είναι επιπέδου άρλεκιν...εγκρίνω

"Έπειτα, για πρώτη φορά στη ζωή του, ένιωσε την αγνή, στιλπνή ζεστασιά μιας γυναίκας να τον περιβάλλει. Αισθάνθηκε τη Μαριγούλα να τον τραβάει μέσα της, χωρίς να τους χωρίζει τίποτε. Έκλεισε τα μάτια του για να απολαύσει τη στιγμή. Η Μαριγούλα ήταν ο παράδεισός του. Το ρίγος της τον έκανε να καταλάβει ότι κι εκείνη ήταν συνεπαρμένη. Καθώς η Μαριγούλα ισορρόπησε πάνω του, ο Θρασύβουλος της ξεκούμπωσε την μπλούζα, την έσπρωξε πίσω στους ώμους της και κοίταξε τα απαλά στήθη της που πρόβαλλαν από το σουτιέν της. Τα χάιδεψε και τα έκλεισε στις παλάμες του.

Η Μαριγούλα τον τράβηξε μέσα της ως εκεί που δεν πήγαινε άλλο, κι εκείνος την άρπαξε από τους γοφούς, την ανασήκωσε κι έσπρωξε προς τα πάνω, ανασαίνοντας κοφτά. Ο Ντορής χλιμίντρισε σιγανά, αλλά ο Θρασύβουλος ήταν πολύ μακριά για να σκεφτεί το άλογο. Η Μαριγούλα τύλιξε τα μπράτσα της γύρω από τον λαιμό του σαν να κρατιόταν από την ίδια τη ζωή. Τότε ο Θρασύβουλος ένιωσε την κορύφωσή της να πλησιάζει. Το στομάχι της ρίγησε, η σάρκα της σφίχτηκε γύρω του και μια στιγμή αργότερα την ακολούθησε κι εκείνος..."

Άξιος, άξιος! "

http://kourouna.blogspot.com/2005/01/blog-post_16.html

Aν διαβασεις το μυθιστόρημα μου το πιθανότερο είναι να χρειαστείς λεξικό. Ακόμα και καθηγητής πανεπιστημίου μου είπε ότι το βρήκε δύσκολο. Σε κάθε περίπτωση, δεν γραφω αρλεκιν. Η περιγραφή του εσωρουχου δηλώνει την φετιχοποιηση του ερωτικού αντικειμένου, είναι, όπως το είχε περιγράψει και ο Μπαρτ στα αποσπασματα του ερωτικού λογου, μια διάθλαση του συναισθήματος, κάτι που επεκτείνεται αναγκαστικά σε καθετί που περιβάλλει το αγαπημενο πρόσωπο, από το ύφασμα που τρίβεται στους μηρούς της μέχρι τα καθημερινά χρηστικά αντικείμενα στα οποία περιφερει το βλεμμα της.

Όσο ήμουν εκεί, σε έναν από τους περιπατους μας, έβγαλε φωτογραφία ένα λουλούδι. Το κράτησε για λίγο μέσα στα χέρια της, ήταν τόσο τυχερο που από τη μιζέρια του παρτεριου του πέρασε μερικές στιγμές στα φιλντισένια της δάχτυλα. Εύχομαι να το ειχα κόψει κι αυτό, να το είχα κρατήσει. Και ένα λαστιχάκι από τα μαλλιά της ήθελα να πάρω. Δεν πήρα τίποτα. Κακως, πολύ κακώς.

[student]

Εγώ δεν διακόρευσα κανέναν, δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.

Ιτ τεικς ουαν του νοου ουαν

Παιδιά, τ' ορκίζομαι. Δεν είναι κλώνος μου, άλλος είναι.

Αστ αυτά...σε πιάσαμε

[student]

Δεν με κοίταξε. Το καπάκι των άπλυτων ήταν μισοκλεισμενο. Ήταν η τελευταία μου βραδια, εκεινη με είχε ήδη καληνυχτισει. Ήμουν μόνος στο μπάνιο και βουρτσιζα τα δόντια μου. Και εκεί, στην ησυχία του πιο εσωτερικού της χώρου, κοίταξα το μισοκλειστό καπακι, εβαλα την οδοντροβουρτσα μου στο κυπελάκι (της την άφησα εκεί, όπως και το σφουγγάρι μου και το αφρόλουτρο μου) και άνοιξα το καλάθι. Δεν κοίταξα τίποτε άλλο, το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στο μαύρο εσωρουχο, εκεί που ήξερα ότι αναπαυονταν τα οπίσθια της όλη την ημέρα. Εκεί που είχε μαζευτεί ο ιδρώτας και οι προσδοκιες της. Και έτσι το άδραξα και ναι, το μυρισα. Το μυρισα σαν να ήταν η τελευταία μου ευκαιρία για αέρα, σαν να πνιγομουν. Υπήρχαν όντως εκκρίσεις, όμορφα άσπρα αποτυπώματα της εσωτερικότητάς της που πίστεψα πως αφορουσαν εμένα, πως με κάποιο τρόπο τα προκάλεσα εγώ.

Η πρώτη φορά που έδειξες γνήσια συγγραφικά χαρίσματα...και ας είναι επιπέδου άρλεκιν...εγκρίνω

"Έπειτα, για πρώτη φορά στη ζωή του, ένιωσε την αγνή, στιλπνή ζεστασιά μιας γυναίκας να τον περιβάλλει. Αισθάνθηκε τη Μαριγούλα να τον τραβάει μέσα της, χωρίς να τους χωρίζει τίποτε. Έκλεισε τα μάτια του για να απολαύσει τη στιγμή. Η Μαριγούλα ήταν ο παράδεισός του. Το ρίγος της τον έκανε να καταλάβει ότι κι εκείνη ήταν συνεπαρμένη. Καθώς η Μαριγούλα ισορρόπησε πάνω του, ο Θρασύβουλος της ξεκούμπωσε την μπλούζα, την έσπρωξε πίσω στους ώμους της και κοίταξε τα απαλά στήθη της που πρόβαλλαν από το σουτιέν της. Τα χάιδεψε και τα έκλεισε στις παλάμες του.

Η Μαριγούλα τον τράβηξε μέσα της ως εκεί που δεν πήγαινε άλλο, κι εκείνος την άρπαξε από τους γοφούς, την ανασήκωσε κι έσπρωξε προς τα πάνω, ανασαίνοντας κοφτά. Ο Ντορής χλιμίντρισε σιγανά, αλλά ο Θρασύβουλος ήταν πολύ μακριά για να σκεφτεί το άλογο. Η Μαριγούλα τύλιξε τα μπράτσα της γύρω από τον λαιμό του σαν να κρατιόταν από την ίδια τη ζωή. Τότε ο Θρασύβουλος ένιωσε την κορύφωσή της να πλησιάζει. Το στομάχι της ρίγησε, η σάρκα της σφίχτηκε γύρω του και μια στιγμή αργότερα την ακολούθησε κι εκείνος..."

Άξιος, άξιος! "

http://kourouna.blogspot.com/2005/01/blog-post_16.html

Aν διαβασεις το μυθιστόρημα μου το πιθανότερο είναι να χρειαστείς λεξικό. Ακόμα και καθηγητής πανεπιστημίου μου είπε ότι το βρήκε δύσκολο. Σε κάθε περίπτωση, δεν γραφω αρλεκιν. Η περιγραφή του εσωρουχου δηλώνει την φετιχοποιηση του ερωτικού αντικειμένου, είναι, όπως το είχε περιγράψει και ο Μπαρτ στα αποσπασματα του ερωτικού λογου, μια διάθλαση του συναισθήματος, κάτι που επεκτείνεται αναγκαστικά σε καθετί που περιβάλλει το αγαπημενο πρόσωπο, από το ύφασμα που τρίβεται στους μηρούς της μέχρι τα καθημερινά χρηστικά αντικείμενα στα οποία περιφερει το βλεμμα της.

Όσο ήμουν εκεί, σε έναν από τους περιπατους μας, έβγαλε φωτογραφία ένα λουλούδι. Το κράτησε για λίγο μέσα στα χέρια της, ήταν τόσο τυχερο που από τη μιζέρια του παρτεριου του πέρασε μερικές στιγμές στα φιλντισένια της δάχτυλα. Εύχομαι να το ειχα κόψει κι αυτό, να το είχα κρατήσει. Και ένα λαστιχάκι από τα μαλλιά της ήθελα να πάρω. Δεν πήρα τίποτα. Κακως, πολύ κακώς.

Άσε ρε φετιχοποιημένη διάθλαση της κουρούνας του άρλεκιν...που σε βρίσκει δύσκολο ακόμα και ο καθηγητής πανεπιστημίου...!

Μπ(α)..ούουρτ!

[Kappa]

Καλα, πες μου διεύθυνση να σου στείλω αντίτυπο μαζί με τις καρτ ποστάλ και μου λες αν με βρηκες εύκολο ή όχι.

Βέβαια πλέον καταστράφηκε και το συγγραφικό μου ταλέντο. Το περιοδικό με βαρέθηκε. Ωστοσο δεν ξέρω πού ακριβώς εντοπισαν την αισιοδοξία στα προηγούμενα ποιήματά μου. Δεν νομίζω ότι υπήρξα αισιόδοξος όταν έλεγα για το λερωμένο της εσώρουχο. Μοιρολατρικα το θαύμαζα, παραδομενος στην ήττα μου.

[Kappa]

Πείτε μου αντικειμενικά την άποψή σας για τον Μακαρθυ. Μέτριος δεν είναι; Και επαναλαμβανεται υπερβολικά στα βιβλια του. Η ωμότητά του κάποια στιγμή γίνεται μπανάλ.

[student]

Καλα, πες μου διεύθυνση να σου στείλω αντίτυπο μαζί με τις καρτ ποστάλ και μου λες αν με βρηκες εύκολο ή όχι.

Βέβαια πλέον καταστράφηκε και το συγγραφικό μου ταλέντο. Το περιοδικό με βαρέθηκε. Ωστοσο δεν ξέρω πού ακριβώς εντοπισαν την αισιοδοξία στα προηγούμενα ποιήματά μου. Δεν νομίζω ότι υπήρξα αισιόδοξος όταν έλεγα για το λερωμένο της εσώρουχο. Μοιρολατρικα το θαύμαζα, παραδομενος στην ήττα μου.

[Kappa]

Ειμαι πολύ λυπημένος. Του έβαλε καρδούλες σε ένα ποστ. Άρα ο,τι και να της είπα για αυτην την ποντικομαμή, δεν το έλαβε υπόψη. Με μισει, με αντικατεστησε με αυτή την ποντικόφατσα.
Θα της άξιζε να γράψω αρνητικη κριτική στο βιβλίο της. Πόσο ρηχή μπορεί να είναι; να μην έχει ενδιαφερθεί πώς νιώθω, τι κάνω. Να με κατηγορεί που μου άρεσε λες και υπήρχε κάποιος άγραφος κανόνας που δεν μου το επέτρεπε. Ο κωλοbeta όμως της έκανε λαικ σε φωτο με μαγιό, εκεί δεν λέει τίποτα, εκεί της φαίνεται φυσιολογικό που λογικά τον έχει κάνει λάστιχο με τις φωτογραφίες της. Τι υποκρισία!

Και παράλληλα στέλνει αιτήματα σε άτομα από το χώρο του βιβλίου που ξέρω εγώ. Προσπαθεί να μπει στους δικούς μου κύκλους και να με εκτοπισει. Μακάρι να μην την είχα γνωρίσει ποτέ! Πώς θα απαλλαγω από δαυτη; Πολύ πιθανόν γυρνάει δεξιά και αριστερά και με κράζει, όπως έκανε σε εμένα με άλλους.

[Kappa]

Είμαι βέβαιος πως έχει αρχίσει να μιλάει με έναν κριτικό λογοτεχνίας για τον οποίο της έκανα λόγο εγώ. Και μάλιστα Κυριακατικα που συνήθως δεν μπαίνει πολύ στα σοσιαλ.

[Bazoomba]

Χαρα στο κουραγιο της κοπελας. Την λυπαμαι.

[Kappa]

Χαρα στο κουραγιο της κοπελας. Την λυπαμαι.

Που αναλώνεται κάθε μέρα σε όλους αυτούς και δεν αφήνει τίποτα ιδιωτικο; ναι ,είναι λυπηρό

[Λίνο Βεντούρα]

φωτο με μαγιό

για βαλ' την να δω κάτι

[Kappa]

φωτο με μαγιό

για βαλ' την να δω κάτι

Ναι, για να φορτωθεις κι εσυ στο σωρό που την πολιορκούν. Είναι τέλειο όμως το μαγιό της, είναι σαν μικροσκοπικο σιροπιαστο τριγωνάκι η επίμαχη περιοχή. Και φυσικά ο λιγουρης της έκανε λαικ. Τους μισω!

[Kappa]

Ήμουν φυσικά έτοιμος να της στείλω μήνυμα. Πάλεψα με τον εαυτό μου. Κυρίως η καρδούλα σε αυτον με πειραξε. Μετά διαπίστωσα ότι μιλάει και με τον κριτικό. Τους απεχθάνομαι όλους. Και πλέον είμαι βέβαιος ότι με κράζει σε τρίτους. Και σε μένα αυτά έλεγε άλλωστε. Μέχρι και τις ίδιες της τις φιλες. Εγώ θα είμαι η εξαιρεση; Προφανώς όχι. Ποιος ξέρει τι λέει δεξιά και αριστερά και με εκθέτει.