enaon έγραψε: 08 Σεπ 2023, 20:10 εκεί γενικά έγινε το γλιτς στην ιστορία, ήταν μόνο του, υγρό και ξαπλωμένο και σε κοιτουσε, είχες τόσες επιλογές και απλά το σνιφαρες. Δεν νομίζω να φοβόσουν μην γραφει εδω, ηξερες οτι ειχες χασει την στιγμή, ντρεπόσουν που δεν τόλμησες να του κάνεις ερωτα στα πλακάκια του μπάνιου.
Δεν με κοίταξε. Το καπάκι των άπλυτων ήταν μισοκλεισμενο. Ήταν η τελευταία μου βραδια, εκεινη με είχε ήδη καληνυχτισει. Ήμουν μόνος στο μπάνιο και βουρτσιζα τα δόντια μου. Και εκεί, στην ησυχία του πιο εσωτερικού της χώρου, κοίταξα το μισοκλειστό καπακι, εβαλα την οδοντροβουρτσα μου στο κυπελάκι (της την άφησα εκεί, όπως και το σφουγγάρι μου και το αφρόλουτρο μου) και άνοιξα το καλάθι. Δεν κοίταξα τίποτε άλλο, το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στο μαύρο εσωρουχο, εκεί που ήξερα ότι αναπαυονταν τα οπίσθια της όλη την ημέρα. Εκεί που είχε μαζευτεί ο ιδρώτας και οι προσδοκιες της. Και έτσι το άδραξα και ναι, το μυρισα. Το μυρισα σαν να ήταν η τελευταία μου ευκαιρία για αέρα, σαν να πνιγομουν. Υπήρχαν όντως εκκρίσεις, όμορφα άσπρα αποτυπώματα της εσωτερικότητάς της που πίστεψα πως αφορουσαν εμένα, πως με κάποιο τρόπο τα προκάλεσα εγώ.