Μπίστης έγραψε: 11 Αύγ 2024, 12:01
Δεν καταλαβαίνω γιατί βρίζεστε, ξέρετε τόσα πολλά που αποκλείεται να μην είσαστε τουλάχιστον λέκτορες, άρα γνωρίζετε μεταξύ σας
Βρίζω όταν με βρίζουν. Βρίζω όπως με βρίζουν... Και με τον Ζαποτέκο ανταλλάξαμε χαρακτηρισμούς, κάποτε βαρύτερους και κάποτε χαριτολογικά, αλλά σε γενικές γραμμές κόσμια συνεννοούμαστε μεταξύ μας. Τώρα αν δεν βλέπεις την αλαζονική/φαρισαϊκή και παράλογη στάση του Chronicle τι να σου πω;
Παράκληση δεύτερη: Σαββατιος και ταχαλα πείτε μας για την καταγωγή σας (μπας να εξηγηθούν οι εμμονές σας)
Σε ποιά εμμονή αναφέρεσαι; Αν αναφέρεσαι στο γεγονός ότι ονομάζω τον Νέτο Γκουερίνο «Βουλγαροαρβανιτόβλαχο» αυτός άρχισε να με ονομάζει πρώτος Αλβανό...
Εγώ αναφέρομαι στο πραγματικό εθνολογικό παρελθόν της Ελληνικής Χερσονήσου μόνο όταν χρειάζεται σε θεωρητικό επίπεδο π.χ. ο Ζαποτέκος υποστήριξε:
Οι Βυζαντινοί δεν ήταν άποικοι σε κάποια ξένη χώρα ούτε διέρρηξαν τους δεσμούς τους με κάποια ομόγλωσση μητρόπολη. Οι ελληνόφωνοι κατοικούσαν συνέχεια στους ίδιους τόπους και δεν διασπάστηκαν σε διαφορετικά έθνη.
Απάντησα:
Φαντάζομαι εννοείς ότι η μη ξένη χώρα που δεν έσπασε δεσμούς με την μητρόπολη είναι οι βάρβαρες περιοχές της Θράκης και της Μικράς Ασίας κατά την εθνογένεση που διαχωρίστηκαν από την Ελλάδα (μητρόπολη του Ελληνισμού) της οποίας οι κάτοικοι άρχισαν να μιλούν σλαβικά και να λατρεύουν τον Περούν;
Είσαι σε θέση εσύ να αντιληφθείς ότι όταν λαμβάνει χώρα μια εθνογένεση εντός του ελληνόφωνου κόσμου έχει τεράστιο αντίκτυπο στο αποτέλεσμα της εθνογένεσης το γεγονός ότι ο ελλαδικός χώρος (λίκνο του αρχαίου Ελληνισμού) βρισκόταν εκτός του κρατικού θεσμού που προωθούσε αυτή την εθνογένεση αλλά βρίσκονταν εντός οι «βάρβαρες» περιοχές της Θράκης και της Μικράς Ασίας σύμφωνα με την ελληνική γραμματεία που διάβαζαν οι «Βυζαντινοί» για να μάθουν το παρελθόν τους;
Είσαι σε θέση να αντιληφθείς εσύ το γεγονός ότι από τη στιγμή που η εθνογένεση αυτή αποκρυσταλλώθηκε με μια διαδικασία εβραιοποίησης (= δημιουργία πεποίθησης στο λαό ότι είναι οι
τωόντι Χριστιανοί και άρα ο
Νέος Ισραήλ), δεδομένου ότι στην ελληνόφωνη Χριστιανική κοσμοαντίληψη ο τωόντι ειδωλολατρικός λαός είναι οι [αρχαίοι] Έλληνες (παράγοντας την έννοια «Έλληνας» = ειδωλολάτρης) και ότι η Χριστιανική ρωμαϊκή ιστορία αρχίζει με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο (άρα πριν οι πάλαι Ρωμαίοι ήταν ειδωλολάτρες) αυτό αυτομάτως σε επίπεδο ταυτότητας λαού δημιουργεί χάσμα του ταυτοτικού παρόντος με το αρχαιοελληνικό (μεγαλύτερο) και προκωνσταντίνειο αρχαιορρωμαϊκό παρελθόν;