nrg έγραψε:Μεταλλάξεις υπάρχουν, το έχουμε πει.
Μεταλλάξεις που συσσωρεύονται και τελικά αλλάζουν έναν οργανισμό και τον μετατρέπουν σε κάτι άλλο, όχι δεν υπάρχουν. Δεν έχουν παρατηρηθεί ούτε μετά από 70.000 γενιές στον Lenski. Είναι για μία ακόμα φορά αποκύημα της φαντασίας.
Αν οι μεταλλάξεις ξεπεράσουν ένα όριο, απλά πεθαίνεις ή αποκτάς αναπηρία. Τόσο απλό!
Ρε συ, όταν σου μιλάνε για συσσώρευση μεταλλάξεων στην εξέλιξη δεν εννοούμε στον ίδιο οργανισμό από τη γέννησή του ως το θάνατό του. Δεν έχουμε να κάνουμε με ένα άτομο που το γονιδίωμά του βομβαρδίζεται με μεταλλάξεις. Μιλάμε για για μεταλλάξεις σε διαδοχικούς πληθυσμούς και σε βάθος χρόνου.
Τώρα σχετικά με το πείραμα Lenski δεν γίνεται το βακτήριο να μετατραπεί σε κάτι άλλο διότι οι συνθήκες είναι απλές και ίδιες. Δηλαδή τους ρίχνουν ένα μέσο τροφής, το γνωστό μείγμα με κύριο συστατικό τη γλυκόζη. Τα βακτήρια λοιπόν συσσωρεύουν μεταλλάξεις που τους επιτρέπουν να επιβιώνουν σε σχέση με την πρόσληψη αυτού του μείγματος. Δεν υπάρχει άλλη σοβαρή πίεση ώστε να δούμε πώς θα αντιδρούσαν τα βακτήρια.
Σε άλλα πειράματα που έβαλα εγώ δείχτηκε πως μονοκύτταροι οργανισμοί σχηματίζουν μια πολυκυτταρική οντότητα μέσω μεταλλάξεων όταν πρόκειται να αντιμετωπίσουν θηρευτές.
http://pleiotropy.fieldofscience.com/20 ... efore.html
https://www.newscientist.com/article/dn ... ular-life/
Και άλλο ένα πείραμα όπου βακτήρια εξελίχτηκαν σε πολυκύτταρο σχηματισμό χωρίς θηρευτή, αλλά αξιοποιώντας άλλα βακτήρια-cheaters.
https://www.mpg.de/8738984/evolution-of ... ellularity
Οπότε...δεν είναι τόσο απλό...
nrg έγραψε:Τώρα είναι διαφορετικά, έτσι;
"Δεν εμφάνισαν όλοι οι πληθυσμοί το cit+ χαρακτηριστικό". Αυτό το επιχείρημα που έλεγες παλιά... σήμερα το ξέχασες;
Τίποτα δεν ξέχασα. Πώς το ότι “δεν εμφάνισαν όλοι οι πληθυσμοί το cit+ χαρακτηριστικό” αναιρεί το γεγονός ότι είναι διαφορετικοί σε άλλα χαρακτηριστικά (προσαρμοστικότητα στην πρόσληψη γλυκόζης, μεγαλύτερο και πιο στρογγυλό σχήμα) από τους πληθυσμούς της φύσης?
nrg έγραψε:Και όπως έχουμε αναλύσει πολλαπλώς. Το cit+ χαρακτηριστικό προέρχεται από πληροφορίες που προϋπάρχουν στο DNA. Καμία μετάλλαξη δεν συσσωρεύτηκε. Για αυτό και το γονίδιο cit, μετά από 30.000 γενιές που ήταν ανενεργό, δεν μεταλλάχθηκε. Πράγμα αντίθετο από αυτά που λέει η θεωρία της εξέλιξης.
Η εξέλιξη δεν λέει ότι σώνει και καλά η μεταλλακτική οδός είναι συγκεκριμένη. Δεν λέει καν ότι ένα ον πρέπει να εξελιχθεί οπωσδήποτε. Αν ένας φαινότυπος είναι βέλτιστος σε διαφορετικές περιβλλοντικές πιέσεις δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει.
Τώρα περί του πειράματος Lenski, ο διπλασιασμός του τμήματος DNA που περιέχει το cit και η τοποθέτησή του στον έλεγχο του γονιδίου rnk που επιτρέπει την κατανάλωση κιτρικού άλατος παρουσία οξυγόνου
είναι τύπος μετάλλαξης. Ο γονιδιακός διπλασιασμός σαν φαινόμενο
ανήκει στις μεταλλάξεις. Ακολούθησαν περαιτέρω διπλασιασμοί αυτού του τμήματος. Και στη συνέχεια συσσωρεύτηκαν μεταλλάξεις που βελτίωσαν την προσαρμοστικότητα των πληθυσμών cit+.
https://en.wikipedia.org/wiki/E._coli_l ... experiment
The researchers found that the number of copies of the rnk-citT module had to be increased to strengthen the Cit+ trait sufficiently to permit the bacteria to grow well on the citrate. Further mutations after the Cit+ bacteria became dominant in the population continued to accumulate improved growth on citrate.
The researchers concluded that the evolution of the Cit+ trait occurred in three distinct phases: (1) mutations accumulated that increased the rate of mutation to Cit+, (2) the trait itself appeared in a weak form, and (3) the trait was improved by later mutations.
Άρα συσσωρεύτηκαν πολλές μεταλλάξεις στο γονιδίωμα των βακτηρίων για να επικρατήσει ο τύπος Cit+ και όχι μόνο για να εμφανιστεί (καθώς αρχικά ήταν αδύναμος). Το ότι δεν έγινε με τον τρόπο που θα περίμενες ή θα ήθελες εσύ δεν αλλάζει το γεγονός ότι έγιναν.
Παραπλανητικό είναι κι αυτό που λες ότι “Το cit+ χαρακτηριστικό προέρχεται από πληροφορίες που προϋπάρχουν στο DNA. Καμία μετάλλαξη δεν συσσωρεύτηκε.”. Οι μεταλλάξεις και οι φαινοτυπικές αλλαγές συχνά πατούν σε πληροφορίες που προϋπάρχουν στο dna του οργανισμού. Δεν εισάγουν νέο dna από το υπερπέραν για να αλλάζουν τα όντα. Π.χ. η μετάλλαξη που προκάλεσε κοντά πόδια στα σκυλιά "πάτησε" σε γονίδιο που προϋπήρχε και διπλασιάστηκε.