Πασιφάη έγραψε: 22 Φεβ 2022, 12:28
Κάθε φορά που ακούω περιπτώσεις με θανάτους παιδιών από κακοποίηση ή σαν και την συγκεκριμένη που είναι αρκετά δύσκολη και που πλέον παίζει μπάλα το Ανθρωποκτονιών, με πιάνει παράνοια. Σαν μάνα, σαν άνθρωπο. Ακόμη βαστώ μικρο καλάθι. Πιστεύω ακράδαντα πως οι αρχές έχουν διελευκάνει σε αρκετά μεγάλο βαθμό την υπόθεση και διαρρέουν στον τύπο, όσα θέλουν. Για να εκμαιεύσουν περισσότερες πληροφορίες, είτε απ'τα στόματα που ανοίγουν δειλά- δειλά, είτε από τυχόν στραβοπατήματα των εμπλεκομένων.
Μένει να δούμε. Το είπα και σε άλλο νήμα.
Με αφορμή το ποστ, να πω πως εμένα δεν με πιάνει καμία παράνοια.
Δεν έχω την έπαρση να πιστεύω πως με 1.5 κιλό ζελέ που κουβαλάω στο κεφάλι μου , μπορώ να κατανοήσω το σύμπαν η έστω τα 7 δις των πρωτευόντων θηλαστικών που λέγονται άνθρωποι.
Δε μπορώ να κατανοήσω πως ο άλλος μπορεί να σκοτώσει το παιδί του, να βιάζει ένα 6χρονο, να δολοφονήσει μια γιαγιά...όπως δε μπορώ να κατανοήσω πως μπορεί να καυλώνει με πόδια η να του αρέσουν οι μπάμιες.
Θα πει κάποιος, όποιος τρώει μπάμιες κακό κάνει μόνο στον εαυτό του...μπορεί...σε κάθε περίπτωση όμως, η πολιτεία είναι αυτή που οφείλει να προστατεύσει κι αν μπορεί να σωφρονισει η να συνετισει κάποιον που οι ενορμήσεις η το μυαλό του τον οδηγούν σε αντικοινωνική συμπεριφορά η εγκλήματα.
Βλέπουμε κάθε φορά που προκύπτουν περιπτώσεις εγκλημάτων ,ειδικά σε παιδιά, να δίνεται ένα ρεσιτάλ ευαισθησίας και οργής, που ποικίλλει, φθάνοντας πολλές φορές σε ευφάνταστους τρόπους εκτέλεσης.
Να του τηγανίσουν τα μάτια , να τον κόψουν χίλια κομμάτια...έστω να τον βιάσουν οι ισοβιτες μέχρι να ξερασει το γάλα που βυζαξε ...κι άλλα τέτοια.
Όσο πιο αγανακτισμένος τόσο καλύτερος άνθρωπος πάει μάλλον.
Εγώ ίσως να είμαι σκατανθρωπος τελικά, γιατί δεν αγανακτώ καθόλου. Πιστεύω πως δεν μπορώ να κρίνω με τη δική μου λογική ,ούτε με την δική μου ηθική όλους τους ανθρώπους και τα μυαλά τους. Απλά ομολογώ την αδυναμία μου.