Η πολυτυπία των 5 που λες θε είναι σύντομη.
Δεν πρόλαβα να το ανεβάσω με ταγκ το πρωϊ, βάζω το πλήρες τόσο ώς αντεπιχείρημα όσο και ως τονωτικό
H εμφάνιση των Rafale από το “πουθενά”, και η επιλογή τους για την Πολεμική μας Αεροπορία, εξέπληξε τους πάντες. Ή σχεδόν τους πάντες. Αν άμεσα σε αυτούς που δεν εξεπλάγησαν, είμαστε κι εμείς. Όχι φυσικά γιατί η δική μας κρυστάλλινη σφαίρα λειτουργεί καλύτερα από αυτές των άλλων, απλά γιατί εμείς έχουμε την τάση να σκεπτόμαστε πάντα με γνώμονα την λογική. Και αν εξηγήσουμε την λογική, θα καταλάβουν όλοι γιατί τα Rafale είναι μια επιλογή που ορίζεται από τις επιχειρησιακές ανάγκες της ΠΑ και των Ενόπλων Δυνάμεων, κι όχι τόσο από την ανάγκη να τα “έχουμε καλά” με τους Γάλλους. Με τους Γάλλους μπορούμε να τα έχουμε καλά με πολλούς τρόπους, κι αυτός είναι η παρουσία τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Διαβάστε το άρθρο που είχαμε γράψει προφητικά τον περασμένο… Μάιο.
Πάμε στον σκοπό του άρθρου μας. Διαπιστώσαμε πως η αγορά των Rafale από πολλούς πιστεύεται πως έγινε για λόγους εξωτερικής πολιτικής. Δεν αντιλέγουμε πως πράγματι, τονίζει την ιδιαίτερη σχέση μας που έχουμε με την Γαλλία, δείχνει εμπιστοσύνη σε κορυφαίας αμυντικής τεχνολογίας ευρωπαϊκά προϊόντα, επιβραβεύει τους στενούς μας Συμμάχους, στην οικονομία αλλά και την εξωτερική πολιτική, Γάλλους, αλλά, αν το σκεφτούμε σοβαρά, δεν είναι αυτοί οι λόγοι της αγοράς. Είναι το κερασάκι της τούρτας, κι όχι η ίδια η τούρτα. Η επιλογή των Rafale έγινε κατά κύριο λόγο για επιχειρησιακούς λόγους. Και σήμερα θα τους εξηγήσουμε.
Καταρχάς, τα Mirage 2000EGM δεν μπορούν να προσφέρουν και τόσα πολλά στο περιβάλλουν του Αιγαίου. Αν και μετρούν σαν μονάδες, η επιχειρησιακή τους αξία δεν είναι αυτή που ήταν πριν από 30 χρόνια. Ούτε καν πριν από 20. Οι μικρές βελτιώσεις που τους είχαμε κάνει, οθόνη TFT της MILTECH, GPS κοκ ήταν λύσεις ανάγκης, κι όχι ουσιαστικές επιλογές αναβάθμισης ισχύος. Η ΠΑ θέλησε να τα εκσυγχρονίσει σε Mirage 2000-5, αλλά πλέον το πρότυπο -Mk2 δεν ήταν διαθέσιμο, και θα έπρεπε να πάμε σε -Mk3 όπως οι Ινδοί. Δηλαδή σε ένα διαφορετικό τύπο από αυτό που έχει η ΠΑ. Αυτό για όσους μιλούν για πολυτυπία λόγω αγοράς των Rafale. Θα επανέλθουμε παρακάτω στο θέμα πολυτυπίας, καθώς είμαστε από τους πρώτους που το έχουμε θίξει αρνητικά, αρνητικότατα…
Το έχουμε ξαναγράψει. Ο εκσυγχρονισμός των Mirage 2000EGM σε Mirage 2000-5Mk3 θα κόστιζε 750 εκ. ευρώ, και μαζί με διάφορα “παρελκόμενα” θα έφτανε το 1 δις περίπου. Για τους άπιστους, ας διαβάσουν το άρθρο μας από το 2017. Και μάλιστα, θα δίναμε 1 δις ευρώ για 17 μαχητικά Mirage 2000-5Mk3 χωρίς Link 16, AESA, IRST, σκοπευτικό επί κράνους, με απλά αναβαθμισμένο το ICMS 2000 Mk1. Και τώρα, με περίπου 1,5 δις, θα παραλάβουμε 18 μεταχειρισμένα και καινούργια Rafale. Αν αυτό δεν είναι έξυπνη κίνηση, τότε ποια είναι;
Η Τανάγρα μετά το 1975 είναι μια άλλη ΠΑ μέσα στην ΠΑ. Ένας άλλος κόσμος, με άλλες διαδικασίες, άλλα αεροσκάφη, και διαφορετικής νοοτροπίας μαχητικά. Για να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό, ας δούμε τους Ιρακινούς. Έχουν μάθει εδώ και 40 χρόνια να πετάνε με γαλλικά και σοβιετικά μαχητικά. Έτσι λοιπόν απέτυχαν παταγωδώς να ενσωματώσουν τις αμερικανικές διαδικασίες με τα F-16IQ με αποτέλεσμα τα τελευταία να είναι καθηλωμένα. Η νοοτροπία μιας χώρας στα μαχητικά δεν είναι ένα κουμπί που το “γυρνάς”. Δεν μπορεί πχ η ΠΑ να πάει τώρα σε ρωσικά μαχητικά ή σουηδικά, just like that. Δεν πήγε έτσι το 1975. Γενιές πιλότων και μαχητικών πάλαιψαν να μάθουν να πολεμάνε με γαλλικά μαχητικά. Και το έμαθαν τέλεια. Αυτή τη γνώση δεν την πετάς. Αυτός είναι κι ο λόγος που θα μας κοστίσει πολύ λίγο η εισαγωγή των Rafale σε ελληνική υπηρεσία (το ελπίζουμε).
Αν δεν πηγαίναμε σε Rafale, η Τανάγρα αργά ή γρήγορα θα έπρεπε να αλλάξει φιλοσοφία. Και να στείλει στα σκουπίδια 45 χρόνια εμπειρίας. Η επένδυση στα Rafale ουσιαστικά δεν είναι κάτι άλλο από η εν μέρει κεφαλαιοποίηση των δις που έχουμε ξοδέψει στην Τανάγρα για την δημιουργία μιας αεροπορικής κουλτούρας. Είναι η λογική συνέχεια μιας ιστορίας που ξεκίνησε με F1, Mirage 2000EG/BG, Mirage 2000-5Mk2.
Είναι αλήθεια πως το F-35 είναι το μόνο αεροσκάφος 5ης γενιάς της Δύσης. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η Δύση θεωρεί άχρηστα όλα τα άλλα μαχητικά της. Η USAF πριν λίγες εβδομάδες επένδυσε σε πανάκριβα F-15EX, προφανώς διότι τα μαχητικά 5ης γενιάς ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να αντικαταστήσουν τα μαχητικά 4ης γενιάς. Ελπίζουμε να έχουν καταλάβει πόσο ανόητοι ήταν όσοι πρότειναν την εγκατάλειψη του προγράμματος των F-16V από την ΠΑ και την επένδυση των πάντων στα F-35. Θα ήταν το ουσιαστικό τέλος της ελληνικής ενάεριας κυριαρχίας στο Αιγαίο.
Η ΠΑ επέλεξε, και πολύ σοφά, να εκσυγχρονίσει τα καλύτερά της F-16C/D σε F-16V. Έτσι θα φτιάξει έναν κορμό 84 μαχητικών 5ης γενιάς, ενώ πιστεύουμε πως σύντομα θα ακολουθήσουν και τα 38 F-16C/D Block 50. Τα F-16C/D Block 30 μάλλον θα επωφεληθούν από τα απάρτια όλων των F-16, και θα δημιουργηθεί ένα F-16C/D Block 30+, που θα υπηρετήσει για όσα χρόνια του επιτρέψουν οι άτρακτοι των αεροσκαφών που έχουμε. Τα F-4E AUP θα αποσυρθούν συντόμως, ενώ τα Mirage 2000-5Mk2 θα συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Λογικά, προς το τέλος της δεκαετίας, τα πρώτα F-35B με ελληνικά εθνόσημα θα εμφανιστούν σε Ανδραβίδα και Αγχίαλο…
Το θέμα όμως είναι πως υπάρχουν κάποιες σοβαρές επιχειρησιακές ανάγκες. Η ΠΑ δεν πρέπει μόνο να κυριαρχήσει στο Αιγαίο, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο. Το Αιγαίο είναι εντός έδρας, η Ανατολική Μεσόγειο θεωρητικά είναι πεδίο δόξης για την Τουρκική Αεροπορία. Γιατί πρακτικά, η μετάβαση 8 μαχητικών F-16C/D στην Κύπρο, χωρίς οι Τούρκοι να πάρουν είδηση, κι ενώ είχαν Ε-7Τ στον αέρα, φανερώνει πως η ΠΑ έχει τακτικές για όλα τα “γούστα” και περιοχές. Και θα κυριαρχήσει και πάνω από το Ινσιρλίκ αν το αποφασίσει…
Αυτό όμως δεν σημαίνει πως υπάρχουν και προβλήματα, τα οποία πρέπει να τα αντιμετωπίσει ένας νέος τύπος μαχητικού αεροσκάφους.
Καταρχάς, πως θα αντικατασταθούν σήμερα τα Mirage 2000EGM/BGM και αύριο τα Mirage 2000-5Mk2;
Τι θα απογίνουν οι επενδύσεις σε εκπαίδευση και όπλα;
Πως θα αντιμετωπιστεί η απειλή των S-400;
Πως θα πετύχουμε δυνατότητα υποστρατηγικής κρούσης σε κάθε σημείο της τουρκικής ενδοχώρας;
Ποιο αεροσκάφος θα παίξει τον ρόλο που έπαιξαν τα αμερικανικά F-15E στον Α’ Πόλεμου του Κόλπου, κυνηγώντας τους ιρακινούς SCUD, κυνηγώντας τώρα τους τουρκικούς Yildirim, BORA, Atmaca;
Ποιο είναι το μοναδικό αντίστοιχο του F-15E παγκοσμίως; (όχι, δεν είναι το Su-34)
Ποιο αεροσκάφος θα μπορέσει να φέρει έναν πύραυλο αέρος-αέρος, ικανό να απειλήσει από απόσταση τα τουρκικά KC-135R και E-7T;
Ποιο αεροσκάφος μπορεί να δράσει τελείως “παθητικά”, να εντοπίσει παθητικά στόχο, να βάλλει εναντίον του;
Ποιο αεροσκάφος έχει ένα από τα κορυφαία συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, ενώ μπορεί και να κάνει ηλεκτρονική κρούση με το ραντάρ του;
Τέλος, ποιο αεροσκάφος έχει αρκετά μικρό ίχνος στα εχθρικά ραντάρ, με αποτέλεσμα αυτά να δυσκολεύονται να το εντοπίσουν, και να αδυνατούν να το εγκλωβίσουν;
Ποιο θα ήταν ένα αεροσκάφος που εκτός όλων των παραπάνω απαιτήσεων, θα έδινε και το κατάλληλο ΜΗΝΥΜΑ;
Μην παιδευόμαστε, είναι το Rafale. Αν τώρα, σε όλα αυτά, προσθέσεις την ανταγωνιστική τιμή που προσφέρει η Γαλλία μέσω διακρατικής συμφωνίας, και το ότι άμεσα, μέχρι τα μέσα του 2021 το πολύ, αν όχι νωρίτερα, θα έχουμε μαχητικά στην Ελλάδα, καταλαβαίνουμε πως η επιλογή του Rafale δεν έγινε με πολιτικά κριτήρια. Έγινε με καθαρά επιχειρησιακά.
Πράγματι, το Rafale είναι ένας επιπλέον τύπος που θα επιβαρύνει το σύστημα συντήρησης και υποστήριξης της ΠΑ. Ας μην ξεχνάμε όμως πως θα “φύγει” ένας τύπος, το Mirage 2000EGM/BGM, ενώ το Rafale μοιάζει αρκετά σε λογική με το Mirage 2000-5Mk2. Επίσης σημαίνει πως θα έχουμε στο μέλλον 4 τύπους μαχητικούς στο μέλλον, F-16V, Mirage 2000-5Mk2, Rafale και F-35. Θεωρούμε όμως πως δεν θα είναι μακρυά η στιγμή που η Ελλάδα θα πουλήσει τα Mirage 2000-5Mk2 και θα τα αντικαταστήσει με Rafale. Ίσως έτσι να μπει σαν εταίρος μειοψηφίας στο FCAS, και να προετοιμαστεί για ένα αεροσκάφος 6ης γενιάς. Ίσως τελικά η ΠΑ δεν αποκτήσει ποτέ το F-35. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει, αυτό που ξέρουμε είναι πως με μικρό κόστος και σε μικρό χρονικό διάστημα θα αποκτήσουμε μια μοίρα μαχητικών Rafale, που πράγματι θα κάνουν τη διαφορά στην περιοχή μας.
Ξέρουμε πως μπορεί να κατηγορηθούμε για γαλλόφιλοι, και σαν υπάλληλοι της Dassault. Άλλωστε, το ίδιο συμβαίνει και με την Lockheed Martin, μην τα ξεχνάμε αυτά. Ας είναι. Σίγουρα θα είμαστε στην Τανάγρα με την προσγείωση των πρώτων Rafale, και σίγουρα θα στηρίξουμε από την δική μας πλευρά της προσπάθειες της ΠΑ. Οι υπόλοιποι, ας χαρούν λιγάκι, κι ας αφήσουν τη συνεχή “κλάψα”. Ναι καλά είναι αλλά θέλαμε F-35, ναι καλά είναι αλλά θέλαμε περισσότερα, ναι καλά είναι αλλά θέλαμε… δεν ξέραμε τι θέλαμε. Ας δούμε τι γίνεται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, και θα καταλάβουμε πόσο πόνεσε τους Τούρκους η ανακοίνωση των Rafale. Λίγη εθνική υπερηφάνεια δεν βλάπτει. Και στην τελική, άστε εμάς τους γαλλόφιλους να το γιορτάσουμε!
