wooded glade έγραψε: 15 Νοέμ 2019, 23:26
Το 1973 ο αντιχουντικός λαός φοβόταν τα ημιαβγικό καθεστώς Παπαδόπουλου-Μαρκεζίνη περισσότερο και από το προηγούμενο, το καθεστώς στρατιωτικού νόμου. Αυτό το καθεστώς έλεγαν μπορεί να κρατήσει 3000 χρόνια, ενώ το δικτατορικό ότι και να έκανε είχε ημερομηνία λήξεως.
Έτσι το πολυτεχνείο ήταν μεγάλη ήττα της χούντας παρ' όλο που οι στρατιωτικές δυνάμεις της κατάφεραν βέβαια να το καταστείλουν.
Είχε όμως μία τιμή αυτό και η τιμή ήταν το καπέλωμα από τα κουμούνια, το οποίο δεν γλυτωνόταν.
Η Ελλάς δεν διασύρθηκε από τη χούντα, διότι την έβλεπαν οι ξένοι σαν μία χώρα που υπέφερε από ένα τυραννικό καθεστώς ή, όσοι ήταν αβγόφιλοι, σαν μία χώρα-παράδειγμα για να δημιουργήσουν κι αυτοί χούντα.
Πάντως δεν διασύρθηκε. Διασύρθηκε όμως από τη στιγμή που θεωρήθηκε πλέον σαν φιλο-κομμουνιστικός ο λαός της.
Αυτό ήταν αναμενόμενο.Το πολυτεχνείο και η Ελλάδα γενικότερα πήγε αντίθετα στο ρεύμα της ευρωπαικής ιστορίας και το μεν ένα αποσυντέθηκε και η άλλη χρεωκόπησε.
Πολλοί από όσους συμμετείχαν στο πολυτεχνείο δεν είχαν σκοπό την αποκατάσταση της δημοκρατίας αλλά την ανατροπή της δικτατορίας και την επιβολή άλλης δικτατορίας,παρόμοιας με αυτές που υπήρχαν στα βόρεια σύνορα της Ελλάδος,"Λαικής".
Φυσικά αυτό δεν το έλεγαν τη στιγμή εκείνη καθώς σύμφωνα με τη θεωρία των σταδίων που είχαν πρώτα έπρεπε να περάσουμε από το στάδιο της αστικής δημοκρατίας.Οταν αυτό το στάδιο ήλθε μετά 6 μήνες,όχι από το πολυτεχνείο,αλλά από τον τουρκικό στρατό εισβολής στην Κύπρο που έριξε τη χούντα,ανέλαβαν την εκπροσώπηση του πολυτεχνείου στις επόμενες επετείους.
Πολύ γρήγορα η συμπάθεια της Ευρώπης εξαφανίσθηκε όταν κατάλαβαν περί τίνος επρόκειτο.
Ο εορτασμός της επετείου του πολυτεχνείου πήρε σαφώς θέση στον ψυχρό πόλεμο συμβολικά υπέρ του ανατολικού στρατοπέδου.
Πάντα κατά το μεσημεράκι της 17Ν κατέθετε στεφάνι ο πρεσβευτής της Σοβιετικής Ενώσεως και μετά ξεκίναγε η πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία.Η σημειολογία,ο συμβολισμός και τα συνθήματα ήταν καθαρά.Για το λόγο αυτό δεν πήγαιναν για στεφάνι ούτε οι πρέσβεις των χωρών της Δυτικής Ευρώπης.Αυτό κράτησε περίπου 15 χρόνια μέχρι που έπεσε το Τείχος του Βερολίνου πάνω στο πολυτεχνείο και το πλάκωσε.Ολα τα περί εν γένει δημοκρατίας είναι υποκρισία όταν οι πανηγυρίζοντες του πολυτεχνείου αποσκοπούσαν σε μια άλλη δικτατορία.Οταν λοιπόν το στρατόπεδο που απέβλεπαν κατέρρευσε,κάθε προοπτική για "πραγματική αλλαγή" μετατέθηκε στο άπειρο και χάθηκε κάθε νόημα στην εορτή που πλέον περιήλθε στη δικαιοδοσία των αναρχομπαχαλάκηδων.Επειδή όμως το πολιτικό κατεστημένο θέλει να τη διατηρήσει,έχουμε στην ουσία δύο γιορτές.Μια επίσημη ξενέρωτη γενικού περιεχομένου που μιλάει αορίστως περί δημοκρατίας και αποκρύπτει τα επόμενα "στάδια" τα οποία είχαν στο μυαλό τους οι πολυτεχνειακοί και τα ακύρωσε το ευρωπαικό 1989 και μια επαναστατική όπου ελλείψει επαναστατικού στόχου,την φλόγα (κυριολεκτικώς

) της επανάστασης την κρατάνε οι αναρχομπάχαλοι που καίνε και σπάνε ότι μπορούν.