Pertinax έγραψε: 24 Δεκ 2024, 14:57
Το μάσησες μέχρι αηδίας, αλλά φτύστο, γιατί δεν καταπίνεται. Ο Ιουλιανός πώς γίνεται τη μία να παρουσιάζεται ως γένει Μυσός, την άλλη ως γένει Ρωμαίος και την άλλη ως γένει Έλλην;
Ο Ιουλιανός παρουσιαζόταν ως «εθνοτικός Μυσός» κατ' εσένα (μυσικής καταγωγής στη πραγματικότητα) γιατί είχε μυσική καταγωγή από τον πατέρα του, «εθνοτικός Έλληνας» κατ' εσένα (ελληνικής καταγωγής στην πραγματικότητα) γιατί είχε ελληνική καταγωγή από την μητέρα του και Ρωμαίος και Έλληνας (με την ευρύτερη έννοια) γιατί ανήκε και στη ρωμαϊκή και στην ελληνική γλωσσο[πολιτισμική] συλλογικότητα (ως ελληνόφωνος και λατινόφωνος).
Ε, κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον Γρηγόριο. Γι' αυτό μίλησα για ρευστή ταυτότητα.
Δεν υπάρχει ρευστή ταυτότητα στον Γρηγόριο. Ο Γρηγόριος είναι πολύ απλά ένας «εθνοτικός Καππαδόκας» κατ' εσένα (καππαδοκικής καταγωγής) που ως ελληνόφωνος ανήκει
και στην ευρύτερη
ανεθνοτική ελληνική συλλογικότητα.
Είναι αστείο να λες ότι το "ελληνικό γένος" προσδιορίζει τους μη ελληνογενείς, σε εποχή μάλιστα που υφίσταται όντως το ελληνικό γένος/εθνότητα.
Καθόλου αστείο. Υπήρχε η ελληνική γλωσσοπολιτισμική συλλογικότητα με άτομα που είχαν ελληνική καταγωγή
σε επίπεδο λογίων κατά τον 4ο αιώνα. Καλά θα κάνεις να συμμορφωθείς με την πραγματικότητα.
Δεν υπήρχε εθνοτική ελληνικότητα στην ελληνιστική Ανατολή. Δεν έχεις κανένα στοιχείο που να το αποδεικνύει. Αντιθέτως έχεις σύσσωμη ην ιστορική επιστημονική κοινότητα εναντίον σου.
Επιπλέον, σου έχω αναλύσει (μέχρι αηδίας) γιατί ο Στηλιτευτικός αποτελεί ειδική περίπτωση και γιατί εκεί ο χριστιανός Γρηγόριος κωλώνει να ενταχθεί στο ελληνικό γένος, αφού έρχεται αντιμέτωπος με έναν ορίτζιναλ (εθνο-θρησκευτικά) Έλληνα.
Στον Στηλιτευτικό γίνεται αναφορά και στις δύο ελληνικότητες της εποχής (πολιτισμική και καταγωγική).
Κανένας εθνοτικός [Έλληνας] δεν αποποιείται την εθνοτικότητά του με αλλαγή θρησκείας (αυτό είναι δική σου σοφιστεία). Ο ελληνογενής «Έλληνας» είχε «γνησιότερη» ελληνικότητα από έναν καππαδοκογενή ελληνόφωνο (και τους πολυθενοτικής καταγωγής Χριστιανούς γενικά) που μπορούσε να επικαλεστεί ο Ιουλιανός. Πολύ απλό. Όσο για την επιστολή και την
εσφαλμένη σου ερμηνεία διάβασε αυτό:
Οι Χριστιανοί συγγραφείς χρησιμοποιούν το ουσιαστικό βάρβαρος, αποφεύγοντας όμως την ποιοτική αντίστιξη με το λήμμα Ἕλλην, αλλά διατηρώντας το για τους ευρύτερα αλλόγλωσσους πληθυσμούς και εισάγοντας την θρησκειολογική πλέον διχοτόμηση Έλληνας/Χριστιανός ή Έλληνας/Ἰουδαῖος. Στην επιστολή του Ναζιανζηνού προς τον Γότθο (αλλά Χριστιανό) στρατηγό Μοδάριο, η αντίστιξη Ἕλλην/βάρβαρος
υποβαθμίζεται σε έναν φυσιογνωμικό διαφορισμό:
Ἡ γὰρ εὐσέβεια συνῆψεν ἡμᾶς καὶ τὸ τῆς ἀρετῆς εὐδόκιμον, ἣν ἐν σοὶ κατεμάθομεν δείξαντι σαφῶς ὅτι τὸ ἑλληνικὸν καὶ τὸ βάρβαρον σωμάτων, οὐ ψυχῶν ἐστι διαφορά, καὶ τόπων διάστασις, ἀλλ’ οὐ τρόπων οὐδὲ προαιρέσεων.
Το δίπολο Ἕλλην/βάρβαρος καταλήγει να αποκτήσει
στερεοτυπικό χαρακτήρα, απηχώντας συχνά όλη την οικουμένη, και γι’ αυτό στην παρούσα έρευνα διατηρούμε μία αυτόνομη σημασιολογική κατηγορία για αυτή την χρήση. [...] Η στερεοτυπική αυτή χρήση καθίσταται φανερή, αν αντικαταστήσει κανείς το δίπολο αυτό με μια συνώνυμη φράση (όπως π.χ. «ολόκληρη η οικουμένη»),
αλλά και λόγω της απουσίας οποιασδήποτε άλλης νοηματικής αντίστιξης στα συμφραζόμενα
Το «ελληνικό» εδώ συμβολίζει το πολιτισμένο και το «βάρβαρο» το απολίτιστο. «Βάρβαροι» είναι οι «αγριόφατσες» από το Βαρβαρικό (εκτός Ρωμανία) και «Έλληνες» είναι οι «ωραιόφατσες» Ρωμαίοι εντός Ρωμανίας. Προφανής ρητορισμός. Όσο για το
γένος των ημετέρων (και όχι το ελληνικό γένος όπως εσφαλμένα ανέφερες):
Εἰ γένοιτο πολλοὺς τῶν ἡμετέρων τὸ γένος, τὴν σὴν μιμήσασθαι καλοκάγαθίαν, καὶ πάντα ἡμῖν οἶδ' ὅτι ἔξει καλῶς, τὰ τε κοινὰ καὶ τὰ ἴδια. Παρακαλῶ σὲ, ὥσπερ τὸν ἔξωθεν πόλεμον τῇ σεαυτοῦ δεξιᾷ καὶ συνέσει καταλύεις, γενναίως ὑπὲρ ἡμῶν ἱστάμενος
Ίσως να ξανασκεφτείς ποιό είναι το «γένος των ημετέρων»;
Χαίρομαι πάντως που μετά από εξαντλητική προσπάθεια (στου Σμερδαλέου) κατάφερα να σε πείσω για την ύπαρξη της ελληνικής εθνότητας μέχρι και την εποχή του Ιουλιανού και του Γρηγορίου.
Μην βιάζεσαι να πάρεις τα εύσημα. Διάβασα σύγχρονα ιστορικά βιβλία για την ελληνική και ρωμαϊκή ταυτότητα κατά την κλασική ρωμαϊκή περίοδο με διάφορα στοιχεία και επιστημονικές ερμηνείες. Δεν συμφωνούμε. Και να τονίσω ότι
δεν πιστέυω ότι υπήρχε ελληνική εθνότητα κατά τον 4ο αιώνα (ίσως να υπήρχαν τα τελευταία της λείψανα) σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο πέραν της λόγιας τάξης που είχε πρόσβαση στην γραμματεία και έτσι γνώριζε για απώτερες εθνοτικές καταγωγές.
Καλό είναι να αρχίσεις σιγά σιγά να αποδέχεσαι και άλλα δεδομένα και να μην καταφεύγεις σε επικά ανεδαφικές ερμηνείες (λ.χ. οι Ρωμαίοι του Πατριάρχη Ιωσήφ, οι Καππαδόκες του Γρηγόριου του Κύπριου κλπ) προκειμένου να περιχαρακώσεις τη θεωρία σου.
Πατριάρχης Ιωσήφ: Ο Πατριάρχης Ιωσήφ ερμηνεύει την ρωμαϊκότητα του Παύλου βάσει της «βυζαντινής» ρωμαϊκότητας και όχι το ανάποδο, άρα η ερμηνεία σου καταρρέει (το δεδομένο είναι η [εθνοτική] ρωμαϊκή ταυτότητά των «Βυζαντινών» και όχι ο η αντικειμενική παύλεια ρωμαϊκότητα που θα μπορούσες εσύ να υποστηρίξεις ότι ήταν δεδομένο ότι ήταν πολιτική). Υπήρχαν και άλλοι «Βυζαντινοί» που παρερμήνευαν την ρωμαϊκότητα του Παύλου. Ο Πατριάρχης Ιωσήφ λόγω εσφαλμένων αντιλήψεων αναγκάστηκε να καταφύγει σε σοφιστεία («ιουδαιογενής ρωμαϊκότητα» την οποία περιγράφει
εφαπτομενικά όχι ξακάθαρα) για να ξεμπερεδέψει και να υποστηρίξει ότι ο Παύλος δεν έχει αδελφούς του τους αρχαίους Ρωμαίους (δεδομένου ότι αυτοαποκαλείται "Ρωμαίος") έτσι ώστε εν τέλει οι μόνοι αδελφοί του Παύλου να είναι οι Ιουδαίοι. Μονό και μόνο ότι για να ξεμπερδέψει
δεν αναφέρει το απλό: ότι ο Παύλος ήταν Ρωμαίος πολίτης (που θα τον διευκόλυνε) αλλά παραλληλίζει την ρωμαϊκότητα του Παύλου με την ρωμαϊκότητα των «Βυζαντινών» αποδεικνύει ότι
η δική σου ερμηνεία είναι η ανεδαφική. Επιπλέον ο τρόπος που ο Πατριάρχης Ιωσήφ περιγράφει την «βυζαντινή» ρωμαϊκότητα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την θέση σου.
Γεώργιος ο Κύπριος: Μπορείς να συζητήσεις με άλλους την υποτιθέμενη
μεμονωμένη (!) πεποίθηση του Γεώργιου του Κύπριου ότι
οι αρχαίοι εθνοτικοί Καππαδόκες ήταν/έγιναν εθνοτικοί Έλληνες (!!!!!). Βασικά αυτή η ερμηνεία εκτός από παράλογη και αντιβυζαντινή δεν ακολουθεί την πηγή:
ὅτι καὶ οἰκήτορας ἐφάνη πλουτίσασα τὸ ἀνέκαθεν Ἕλληνας, γένος ἀφοσιωμένον τῇ τῶν λόγων φύσει.
Το χωρίο υποστηρίζει ότι η Καππαδοκία κοσμήθηκε «ανέκαθεν» με κατοίκους «Έλληνες», αυτό το «γένος» που είναι αφοσιωμένο στις σκέψεις.
Το «γένος» έχει και τη σημασία της κοινωνικής ομάδας (και δεν μπορείς να το αρνηθείς) και οι «Έλληνες» είναι και οι ελληνιστές λόγιοι (δεδομένο) που βέβαια είναι αφοσιωμένοι στις σκέψεις. Πουθενά δεν ορίζονται αυτοί οι «Έλληνες» ως οι αρχαίοι εθνοτικοί Έλληνες (π.χ οι Έλληνες είναι το γένος (εθνότητα) που δημιούργησε την φιλοσοφία). Ακόμη ένα σχόλιο: Η φράση «τὸ ἀνέκαθεν» συνεπάγεται ότι αυτοί οι Έλληνες (που υπήρχαν στην Καππαδοκία πριν τον Άγιο Γεώργιο)
συνεχίζουν να υπάρχουν τις μέρες του Γεωργίου του Κυπρίου. Ο Γεώργιος ο Κύπριος δεν είναι Νεοέλληνας αλλά εθνοτικός Ρωμαίος άρα η ερμηνεία σου καταλήγει σε άτοπο! Αντίθετα, οι Καππαδόκες από την αρχαιότητα και μέχρι την εποχή του Γεωργίου του Κυπρίου (ως εθνοτικοί ελληνόφωνοι Ρωμαίοι πλέον) συνέχιζαν να ασχολούνται με την ελληνική γραμματεία... Άρα η ερμηνεία μου εν τέλει είναι η μόνη δυνατή.
Γεώργιος Ακροπολίτης: Επειδή μου φαίνεται ότι δεν κατάλαβες καλά την επιχειρηματολογία μου θα γίνω πιο ξεκάθαρος: Ο συγκεκριμένος λόγιος δεν μπορεί να αναφέρεται σε εθνοσυμβολικούς προγόνους στην επιστολή του προς τους καθολικούς αλλά σε φυλετικούς. Η φυλετική καταγωγή μπορεί να εκφραστεί με τους παρακάτω τρόπους:
1) Καταγόμαστε από τους Χ
2) Οι Χ είναι οι πρόγνοί μας
3) Υπήρχαν οι Χ και έγιναν Υ(εμείς)
Αντίθετα, η εθνοσυμβολική καταγωγή μπορεί να εκφραστεί
μόνο με τους τρόπους (1) και (2). Ο Γεώργιος Ακροπολίτης χρησιμοποιεί τον τρόπο (3) και άρα οι «Γραικοί» (και η νέα Ρώμη) είναι φυλετικοί πρόγονοι και όχι εθνοσυβολικοί (όπως υποστηρίζεις). «Γραικούς» ως εθνοτικούς αρχαίους Έλληνες σε «βυζαντινά» κείμενα δεν έχεις φέρει. Αντίθετα, υπάρχουν άπειρα χωρία όπου «Γραικοί» = ελληνόφωνοι. Και παραδέχθηκες ότι οι «Βυζαντινοί» λόγιοι αναπαρήγαγαν την πεποίθηση της πολυεθνοτικής
αντικειμενικής απώτερης καταγωγής. Δεδομένου του
ορισμού των «Γραικών» εκ μέρους του Ακροπολίτη πραγματικά δεν μπορώ να πιστέψω ότι εμμένεις στην ανεδαφική σου ερμηνεία.
Γενικά, καλά θα κάνεις να αρχίσεις να αποδεικνύεις τις θέσεις του βασιζόμενος στις πηγές και όχι αυτά που φαντάζεσαι ότι υπάρχουν ή γράφονται σε αυτές.