Ο κοινός παρονομαστής είναι η εξέλιξη, με όποια αρνητικά και θετικά συνεπάγεται αυτό.paul25 έγραψε: 08 Δεκ 2018, 18:09Πολύ ωραία λοιπόν! Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής όλων των παραπάνω που περιγράφεις; Πότε και γιατί έγινε η αλλαγή αυτή; και επίσης η απομάκρυνση της παραγωγής από τον Δυτικό κόσμο είναι αναντικατάστατη ή υπάρχει και κάτι που μπορεί να την αντικαταστήσει;ΓΑΛΗ έγραψε: 08 Δεκ 2018, 17:52
Όχι, δεν πιστεύω ότι θα είναι ίδια η οικονομική κατάσταση για έναν πολύ απλό λόγο. Ότι έχουν αλλάξει πλέον οι συνθήκες παραγωγής και διασποράς χρήματος επειδή έχουν ξεφύγει από το παγιωμένο ιδεολογικό δεδομένο της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και συνεπαγόμενα της υπεραξίας του εργαζόμενου.
Η αλματώδης αύξηση της τεχνολογίας, μας αρέσει ή όχι, τείνει προς συνεχή μείωση της συγκεκριμένης αξίας και συνεπαγόμενα σε μείωση πρώην απαραίτητων θέσεων εργασίας, προσφέροντας ως αντίβαρο τις φτηνές ή δωρεάν υπηρεσίες σε άλλους τομείς.
Το ότι εσύ ή εγώ* μπορούμε να έχουμε ένα φτηνό κινητό ή μια οποιαδήποτε άλλη συσκευή, συνδέεται άμεσα με τη φτηνή παραγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος στη χ ή ψ περιοχή.
Όταν εσύ ή εγώ απαιτούμε μηχανογράφηση στο δημόσιο, για δική μας εξυπηρέτηση, καλό είναι να συνυπολογίζουμε ότι καθιστούμε ως άχρηστους τους σφραγιδοφόρους των οργανικών θέσεων.
Όταν εσύ ή εγώ, αγοράζουμε κάτι σε προσφορά ή προτιμούμε κάποιο "κινέζικο" προϊόν, αυτομάτως μειώνουμε τη δυνατότητα για καλύτερους μισθούς στη χ ελληνική παραγωγική εταιρία.
Όταν εσύ ή εγώ, απαιτούμε διατήρηση των συντάξεων ή των μισθών σε ένα χ επίπεδο αξιοπρεπούς επιβίωσης, χωρίς να υπάρχει αντιποδοτικό αντίβαρο, αυτομάτως μεταθέτουμε τη δική μας "κατάχρηση" στην πλάτη της επόμενης γενιάς.
κλπ
Γενικώς, κάποια στιγμή θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ουδέν κακόν αμιγές καλού και να αποφασίσουμε τι θέλουμε, παίρνοντας ως δεδομένη την εγχώρια και παγκόσμια πραγματικότητα και όχι ιδεολογικά τσιτάτα που δίνουν λύση σε όλα.
* Το "εσύ κι εγώ" το θέτω με τη γενική έννοια. Το πως λειτουργείς εσύ ή εγώ στην πραγματικότητα, δεν επηρεάζει σημαντικά αυτό που έγραψα.
Κατά τα άλλα, συνεχίζεις να απομονώνεις το θεωρητικό από το πρακτικό σκέλος. Η οικονομία του κάθε κράτους και οι αντίστοιχες παροχές προς τους πολίτες του σε όλους τους τομείς είναι ένα αμιγώς πρακτικό θέμα για το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει το "μεσοδιάστημα" αλλαγής πολιτικής ή εφαρμογής κάποιου άλλου μοντέλου που πιθανόν να .... κλπ κλπ
Απλώς σκέψου κάποιοιον πρωθυπουργό που θα ανακοινώσει ότι "αλλάζουμε πολιτική αλλά μέχρι να δούμε ποιο είναι το καλύτερο μοντέλο καταπολέμησης της πλουτοκρατίας και αλλαγής των δομών μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε την ορθή ανακατανομή πλούτου, τα ταμεία του κράτους δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν στις συμβατικές υποχρεώσεις τους" ή κάτι σχετικό.
Αυτό που εννοώ είναι ότι ο κάθε πολιτικός μπορεί να λέει όποια αόριστη παπαριά θέλει αλλά δεν μπορεί -και κυρίως δεν θέλει- να προτείνει κάτι συγκεκριμένο για το μεσοδιάστημα μετάβασης από την α στη β πολιτική.
Και φυσικά δεν μπορεί να φυλακίσει τις επιχειρήσεις εντός των συνόρων του.
Από τη στιγμή που δεν υπάρχουν σύνορα και ο καθένας μπορεί να μπαίνει και να βγαίνει από όπου γουστάρει, το ίδιο ισχύει και για όσους επιχειρηματίες κρίνουν ότι δεν τους συμφέρει ο συγκεκριμένος χώρος και μπορούν να αναζητήσουν κάποιον καλύτερο σε μια άλλη χώρα.
