Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[Ζαποτέκος]

Και ο Ολόβολος/Ολόβωλος πάντως μιλάει για το προ-αυσονορωμαϊκό ( sic ρε ) παρελθόν του Βυζαντίου.

Γράφει ο Κουκλάκης : Ο Ολόβολος στον Λόγο Β΄ του προς τον Μιχαήλ Η΄ παρουσίασε τον μύθο της ίδρυσης του αρχαίου Βυζαντίου από τον Βύζαντα, εγγονό της Ιούς έπειτα από τον χρησμό που έλαβε από την Πυθία. (...) Η ιστορία του αρχαίου Βυζαντίου, πριν από τον Μετοχίτη, αναπτύχθηκε μόνον από τον Ολόβολο στον Λόγο Β΄ προς Μιχαήλ Η΄: Ο Βύζαντας ήταν γιος της Κορόεσσας, κόρης της Ιούς. Η πόλη ιδρύθηκε έπειτα από χρησμό της Πυθίας που υποστήριζε ότι όσοι θα ίδρυαν πόλη στη Θράκη, στην είσοδο του Εύξεινου Πόντου θα ήταν ευτυχισμένοι. Λόγω της κατάλληλης θέσης οι κάτοικοι του αρχαίου Βυζαντίου ήταν ευτυχισμένοι, όπως και οι κάτοικοι του 13ου αι. γιατί ο Μιχαήλ Η΄ απελευθέρωσε την Κωνσταντινούπολη. Οι κάτοικοι του αρχαίου Βυζαντίου κατασκεύασαν τείχη και ήταν ανδρείοι αφού ξεπερνούσαν τους Σπαρτιάτες και τους
Σαλαμινίους και απολάμβαναν την ειρήνη. Όταν ο κόσμος κυριεύθηκε από την τέταρτη ηγεμονική δύναμη, τους Ρωμαίους (είχαν προηγηθεί η ηγεμονία των Ασσυρίων, των Περσών και των Μηδών και του Αλεξάνδρου, γιου του Φιλίππου), η πόλη κατακτήθηκε από τον Σεβήρο. Μετά από χρόνια χάρη στη θεία πρόνοια η πόλη δέχθηκε τη βασιλική εξουσία του Κωνσταντίνου που τον διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Η΄, όχι ως κληρονόμος αλλά ως νέος ιδρυτής της πόλης. Ο Ολόβολος και ο Μετοχίτης χρησιμοποίησαν το ίδιο θέμα για την ιστορία του αρχαίου Βυζαντίου με τη διαφορά ότι ο Ολόβολος το πρόβαλε ως μυθικό παρελθόν, ενώ ο Μετοχίτης το ενέταξε στην ιστορική πραγματικότητα, συνδέοντάς το με τη διάκριση του κόσμου σε ελληνικό και βαρβαρικό.
Στο "μυθικό" κάνει λάθος ο Κουκλάκης , αφού μιλάει ο Ολόβολος για τείχη , Σπαρτιάτες και Σαλαμινίους.

Επίσης η ημεδαπή φιλοσοφία είναι η ελληνική.

Το Παρρώμαιον ο Βιργίλιος, το Πανελλήνιον ο Όμηρος.

Θράκες δεινοί κόλακες

===============================================
Ένα απ' το ∆ηµήτριος Κ. Αγορίτσας , Κωνσταντινούπολη - Η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328)

• Ο Νικόλαος Λαµπηνός, στο εγκώµιό του για τον Ανδρόνικο Β΄, θα ενσωµατώσει και ένα εκτενές εγκώµιο της Κωνσταντινούπολης, την οποία αποκαλεί µεταξύ άλλων «τὸ τῆς οἰκουµένης ἄγαλµα, τὸ κοινὸν τῶν Ῥωµαίων κόσµηµα, ὁ τῆς Ἀσίας ὀ φ θ αλµ ός , ἡ κορυφὴ τῆς Εὐρώπης, ἡ ἁπανταχοῦ τῆς ὅσην οἰκοῦσιν Ἕλληνες τε καὶ βάρβαροι µητρόπολις καταστᾶσα».

Τον παρέθεσα ολόκληρο τον Ολόβολο δεν τον έχεις δει; Ο Λαμπηνός λέει ουσιαστικά ότι η Κωνσταντινούπολη είναι το κέντρο όλου του κόσμου («Ελλήνων» και «βαρβάρων»). Τυγχαίνει να έχεις το εγκώμιο του Λαμπηνού; Δεν κατάφερα να το βρω.

Άρα οι Αυσονο-Ρωμαίοι Κωνσταντινοπολίτες ανήκουν στους βαρβάρους να υποθέσω ;
Δεν τον έχω, Μόνο ό,τι λέει ο Αγορίτσας. Γενικά το "Ρωμαίος" χρησιμοποιεί , αλλά έβαλα αυτό το απόσπασμα γιατί έχει αναφορά σε Έλληνες.

[Σαββάτιος]

Ένα ενδιαφέρον για τον Κωνσταντίνο τον Ακροπολίτη. Περιγράφει αν κατάλαβα καλά έναν εικονομάχο αυτοκράτορα που έκαψε κάποιους εικονόφιλους και κάηκαν και κτίρια και βιβλία.
Γράφει ο Κ. Ακροπολίτης :
Ἐν οὖν πάνυ βραχεῖ τῷ παμφάγῳ πάντες πυρί, αὐταῖς βίβλοις, αὐταῖς οἰκίαις, κατανάλωνται. Ὢ πάθους, ὢ ζημίας, ἣν ὑποσταίη μὲν τὸ δοκοῦν ἡ Κωνσταντίνου, ταῖς δ᾿ ἀληθείαις, γένος ἅπαν Ῥωμαίων, καὶ οἱ τὴν σοφίαν ζητοῦντες ἀνέκαθεν Ἕλληνες, ὥσπου καὶ ὁ θεῖος Παῦλος διεμαρτύρατο· οὐ γὰρ ὅτι γε τοιούτων ἀνδρῶν ἐστέρηται, ἀλλὰ καὶ σοφῶν ἀνδρῶν συγγραμμάτων πλείστων τὲ καὶ καλλίστων | συναπεστέρηται. Ἀλλὰ τοῦτο μέν, ὡς ἔφθην, εἰπὼν ἕν τι τῶν τοῦ βασιλέως καθ᾿ ἡμῶν ἔργον, ἕν τι τῶν τότε δεινῶν καὶ τῆς μελλούσης, ὡς εἰπεῖν, κακίας προοίμιον· τὰ λοιπά δ᾿ εἰ βούλοιτό τις μαθεῖν, τῇ περὶ αὐτῶν ἱστορίᾳ περιτυχέτω.
https://dokumen.pub/das-hagiographische ... 19852.html
Του Κ. Ακροπολίτη γενικά δεν του άρεσε το "Έλλην" λόγω παγανισμού. Αλλά εδώ δεν μου φαίνεται πως εννοεί τους καινιδιαθηκικούς Έλληνες ειδωλολάτρες , αλλά τους Βυζαντινούς/Ρωμαίους ή τους μορφωμένους Βυζαντινούς/ ελληνιστές.
Άλλοι το αποδίδουν ως gentiles = εθνικοί/ειδωλολάτρες
Εσείς τι πιστεύετε ;

Ένα από τα δύο είναι (ειδωλολάτρες ή λόγιοι)

Ζητώ βοήθεια του κοινού. Τι γράφει εδώ ο Μανουήλ Ολόβολος;

όποσοῦν προσδοκήσιμον, συνετώτερον Θεμιστοκλέους διαγορεύει σε καὶ τῶν ἡμέτερων Σκιπίωνος καὶ Κικέρωνος, ἀνδρειώτερον Βρασίδου καὶ τῶν ἡμῖν ὁμὀφυλων Ἀννίβου [;] καὶ Λεύκουλλου του κρατεροῦ, δικαιώτερον Ῥαδαμάνθυος τε καὶ Μίνωος καὶ τοῦ Ῥωμαίου Κάτωνος, εὐεργετικοτερον Κύρου καὶ του περιφανοῦς Αὐγούστου

Λέει ομόφυλο τον Αννίβα όπως το Μεγάλο Χρονικό του Ψευδο-Σφραντζή βάζει τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να βγάζει λόγο και να λέει στους συμπατριώτες του να μιμηθούν τους Καρχηδόνιους των οποίων οι λίγοι ελέφαντες έτρεψαν σε φυγή το ρωμαϊκό ιππικό.

Αυτό είναι πλαστό. Λογικά πρέπει στο σημείο αυτό (με τον Αννίβα) να υπήρξε παραφθορά. Προφανώς, εδώ ο Ολόβολος αρχαΐζει και παρουσιάζει τους αρχαίους Ρωμαίους ως ομόφυλους των Ρωμαίων και βέβαια διακριτούς από τους Έλληνες.

[Σαββάτιος]

Και ο Ολόβολος/Ολόβωλος πάντως μιλάει για το προ-αυσονορωμαϊκό ( sic ρε ) παρελθόν του Βυζαντίου.

Γράφει ο Κουκλάκης : Ο Ολόβολος στον Λόγο Β΄ του προς τον Μιχαήλ Η΄ παρουσίασε τον μύθο της ίδρυσης του αρχαίου Βυζαντίου από τον Βύζαντα, εγγονό της Ιούς έπειτα από τον χρησμό που έλαβε από την Πυθία. (...) Η ιστορία του αρχαίου Βυζαντίου, πριν από τον Μετοχίτη, αναπτύχθηκε μόνον από τον Ολόβολο στον Λόγο Β΄ προς Μιχαήλ Η΄: Ο Βύζαντας ήταν γιος της Κορόεσσας, κόρης της Ιούς. Η πόλη ιδρύθηκε έπειτα από χρησμό της Πυθίας που υποστήριζε ότι όσοι θα ίδρυαν πόλη στη Θράκη, στην είσοδο του Εύξεινου Πόντου θα ήταν ευτυχισμένοι. Λόγω της κατάλληλης θέσης οι κάτοικοι του αρχαίου Βυζαντίου ήταν ευτυχισμένοι, όπως και οι κάτοικοι του 13ου αι. γιατί ο Μιχαήλ Η΄ απελευθέρωσε την Κωνσταντινούπολη. Οι κάτοικοι του αρχαίου Βυζαντίου κατασκεύασαν τείχη και ήταν ανδρείοι αφού ξεπερνούσαν τους Σπαρτιάτες και τους
Σαλαμινίους και απολάμβαναν την ειρήνη. Όταν ο κόσμος κυριεύθηκε από την τέταρτη ηγεμονική δύναμη, τους Ρωμαίους (είχαν προηγηθεί η ηγεμονία των Ασσυρίων, των Περσών και των Μηδών και του Αλεξάνδρου, γιου του Φιλίππου), η πόλη κατακτήθηκε από τον Σεβήρο. Μετά από χρόνια χάρη στη θεία πρόνοια η πόλη δέχθηκε τη βασιλική εξουσία του Κωνσταντίνου που τον διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Η΄, όχι ως κληρονόμος αλλά ως νέος ιδρυτής της πόλης. Ο Ολόβολος και ο Μετοχίτης χρησιμοποίησαν το ίδιο θέμα για την ιστορία του αρχαίου Βυζαντίου με τη διαφορά ότι ο Ολόβολος το πρόβαλε ως μυθικό παρελθόν, ενώ ο Μετοχίτης το ενέταξε στην ιστορική πραγματικότητα, συνδέοντάς το με τη διάκριση του κόσμου σε ελληνικό και βαρβαρικό.
Στο "μυθικό" κάνει λάθος ο Κουκλάκης , αφού μιλάει ο Ολόβολος για τείχη , Σπαρτιάτες και Σαλαμινίους.

Επίσης η ημεδαπή φιλοσοφία είναι η ελληνική.

Το Παρρώμαιον ο Βιργίλιος, το Πανελλήνιον ο Όμηρος.

Θράκες δεινοί κόλακες

===============================================
Ένα απ' το ∆ηµήτριος Κ. Αγορίτσας , Κωνσταντινούπολη - Η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328)

• Ο Νικόλαος Λαµπηνός, στο εγκώµιό του για τον Ανδρόνικο Β΄, θα ενσωµατώσει και ένα εκτενές εγκώµιο της Κωνσταντινούπολης, την οποία αποκαλεί µεταξύ άλλων «τὸ τῆς οἰκουµένης ἄγαλµα, τὸ κοινὸν τῶν Ῥωµαίων κόσµηµα, ὁ τῆς Ἀσίας ὀ φ θ αλµ ός , ἡ κορυφὴ τῆς Εὐρώπης, ἡ ἁπανταχοῦ τῆς ὅσην οἰκοῦσιν Ἕλληνες τε καὶ βάρβαροι µητρόπολις καταστᾶσα».

Τον παρέθεσα ολόκληρο τον Ολόβολο δεν τον έχεις δει; Ο Λαμπηνός λέει ουσιαστικά ότι η Κωνσταντινούπολη είναι το κέντρο όλου του κόσμου («Ελλήνων» και «βαρβάρων»). Τυγχαίνει να έχεις το εγκώμιο του Λαμπηνού; Δεν κατάφερα να το βρω.

Άρα οι Αυσονο-Ρωμαίοι Κωνσταντινοπολίτες ανήκουν στους βαρβάρους να υποθέσω ;
Δεν τον έχω, Μόνο ό,τι λέει ο Αγορίτσας. Γενικά το "Ρωμαίος" χρησιμοποιεί , αλλά έβαλα αυτό το απόσπασμα γιατί έχει αναφορά σε Έλληνες.

Η ρητορική διάκριση γενικά όταν χρησιμοποιείται αναφέρεται στο παρόν. Στο παρόν των εθνοτικών «Βυζαντινών» δεν υπήρχαν αρχαίοι Ρωμαίοι. Βέβαια οι συγχρονικοί κάτοικοι της Ρώμης ήταν βάρβαροι. Οι Κωνσταντινουπολίτες κατάγονταν από του Aυσονορωμαίους. Πλέον ήταν Ρωμιοί και άρα ενέπιπταν στην κατηγορία «Έλληνες».

[Σαββάτιος]

Γράφει ο Κουκλάκης :

Ο Κουκλάκης γράφει αρκετές ασυναρτησίες (και υποπίπτει σε αντιφάσεις). Σε παρακαλώ μην τις αναπαράγεις.

[Antipnevma]

Την Ορθοδοξία ξέχασες πέρα των υπόλοιπων σωστών, μπορεί να έχει σήμερα ατονήσει αλλά υπάρχει ακόμα σαν σημαία του νεοελληνισμού.

Στην νεοελληνική αρχαιολατρική ιδεολογία το Βυζάντιο παίζει το ρόλο του διασώστη αρχαίου πολιτισμού και αρχαίων κειμένων για να φωτιστεί η δύση. Σε αυτήν την ιδεολογική κατασκευή το Βυζάντιο παίζει ουσιαστικά ρόλο αγγελιοφόρου-αγγαρειομάχου και όχι πυλώνα του έθνους. Ο λίγος αυθεντικός φιλοβυζαντινισμός που υπάρχει σήμερα περιορίζεται σε γραφικούς θεολόγους-φιλοσόφους όπως ο Γιανναράς που πέθανε πρόσφατα και σε ορισμένους εξίσου γραφικούς θρησκευόμενους με καταγωγή από τη Μικρά Ασία.

Μα και ο αρχαιολάτρης Κασιδιάρης το παίζει Ορθοδοξία και φωτογραφιζόταν συνέχεια μαζί με τον Αμβρόσιο.

Οι νεοναζί δεν είναι αρχαιολάτρες με την παραδοσιακή αστική έννοια αλλά με την έννοια του φιλοσοφικού νεοπαγανιστισμού-νιτσεϊσμού κτλ. Από τη στιγμή που το παπαδαριό είναι αντιδραστική κοινωνική δύναμη δεν έχουν πρόβλημα να φωτογραφίζονται μαζί τους για να αλιεύουν ψηφοφόρους και από εκεί. Ἀλλωστε που θα ψάξει να βρει ψηφοφόρους ο νεοναζί; Στους τραμπούκους των γηπέδων, τους λούμπεν εγκληματίες και φυσικά τους θρησκόληπτους.

[ΓΑΛΗ]

Η Δύση πέρασε διάφορα στάδια «αποεβραιοποίησης» από την εποχή της πρώιμης Αναγέννησης μέχρι τον Διαφωτισμό. Η νεωτερικότητα είναι καθαρά παγανιστική/ελληνική από φιλοσοφικής άποψης (και συνεπώς αντιχριστιανική).

Α ναι; Ποια ακριβώς ήταν αυτά τα στάδια σε Ισπανία, Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία κλπ;

Και ποιο ήταν το κυρίαρχο θρήσκευμα στην εποχή της πρώιμης Αναγέννησης;

Σας διαφεύγει ότι οι πιο ακραίες εκφάνσεις του χριστιανισμού είχαν καθολική υπογραφή ή κάνω λάθος;

Μίλησα για διάφορα στάδια. Και εννοείται πως δεν έλαβε χώρα η διαδικασία ομοιόμορφα. Από τον Διαφωτισμό και μετά ποιά είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη Δύση; Ο ανθρωπισμός-αθεϊσμός ίσως; Θεολογικά ο θωμιστικός καθολικισμός είναι μια μορφή ελληνοχριστιανισμού (άρα πιο κοντά στον ελληνισμό παρά στον χριστιανισμό).

Μα ο Διαφωτισμός ξεκίνησε ως φιλοσοφικό ρεύμα μετά την πτώση του Βυζάντιου. Εγώ αναφέρομαι στο διάστημα της βυζαντινής περιόδου.

Γιατί αυτό που είναι σαφέστατα διακριτό είναι μια ψιλοκάλυψη του καθολικισμού... με το πρόσχημα της ανθελληνικότητας του εβραϊζοντος βυζαντινισμού. Συγκινητικό, δε λέω.

[Σαββάτιος]

Α ναι; Ποια ακριβώς ήταν αυτά τα στάδια σε Ισπανία, Ιταλία, Αγγλία, Γαλλία κλπ;

Και ποιο ήταν το κυρίαρχο θρήσκευμα στην εποχή της πρώιμης Αναγέννησης;

Σας διαφεύγει ότι οι πιο ακραίες εκφάνσεις του χριστιανισμού είχαν καθολική υπογραφή ή κάνω λάθος;

Μίλησα για διάφορα στάδια. Και εννοείται πως δεν έλαβε χώρα η διαδικασία ομοιόμορφα. Από τον Διαφωτισμό και μετά ποιά είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη Δύση; Ο ανθρωπισμός-αθεϊσμός ίσως; Θεολογικά ο θωμιστικός καθολικισμός είναι μια μορφή ελληνοχριστιανισμού (άρα πιο κοντά στον ελληνισμό παρά στον χριστιανισμό).

Μα ο Διαφωτισμός ξεκίνησε ως φιλοσοφικό ρεύμα μετά την πτώση του Βυζάντιου. Εγώ αναφέρομαι στο διάστημα της βυζαντινής περιόδου.

Γιατί αυτό που είναι σαφέστατα διακριτό είναι μια ψιλοκάλυψη του καθολικισμού... με το πρόσχημα της ανθελληνικότητας του εβραϊζοντος βυζαντινισμού. Συγκινητικό, δε λέω.

Μα προφανώς βρε γαλή. Η «αποεβραιοποίηση» - πλήρης αποχριστιανισμός της Δύσης αρχίζει με την Αναγέννηση (~1350 μ.Χ) και καταλήγει με τον Διαφωτισμό. Κατά την «βυζαντινή» περίοδο προφανώς και η Δύση είχε ισχυρά «εβραϊκή»/χριστιανική κοσμοθεωρία. Εμείς εδώ όμως μιλάμε για την Ρωμανία όχι για την Δύση. Κανένας δεν μίλησε για «βυζαντινό» ανθελληνισμό!!! Απλά η «βυζαντινή» κοσμοθεωρία και κοσμοαντίληψη ήταν ασυμβίβαστη με την ελληνική (εξ ορισμού αντιχριστιανική για αυτό και κάθετι μη χριστιανικό/μη Χριστιανός ονομαζόταν ελληνικό/Έλληνας).

[Ζαποτέκος]

Του Αθανασίου Λεπεντρηνού εκ Κύπρου (Leone 414- 416)
Από την απαντητική επιστολή του Λεπεντρηνού στην επιστολή 44 του Γρηγορά , διαφαίνεται ο ενθουσιασμός του για την επιστολή που του απηύθυνε ο σοφός Γρηγοράς, της οποίας έγιναν κοινωνοί πολλοί Ἕλληνες της περιοχής του. Δεν περιορίστηκε μόνο στους ομοεθνείς του όμως, καθώς δηλώνει ότι οι Κύπριοι ως τρίγλωσσοι μπορούν με άνεση να μεταφράσουν στη γλώσσα των Σύρων και των Ιταλών.
Εκείνο ωστόσο που διακρίνει την Κύπρο στην εποχή του είναι το γεγονός ότι έχουν συρρεύσει εκεί σοφοί από όλην την οικουμένη, άρα εν αντιθέσει με την Αθήνα, τη Θήβα και την Πελοπόννησο που έχουν απωλέσει την παλαιά τους δόξα στη λογιοσύνη, τώρα η Κύπρος κατέχει τα σκήπτρα και αξίζει να μνημονεύεται ( εἰ λείπεται ἔτι τεκμήρια ἄττα τῆς πάλαι Ἑλλήνων εὐδαιμονίας… ) .
Στο τέλος της επιστολής του, διαφαίνεται η εχθρότητα για τους Λατίνους κατακτητές (περὶ τῆς ἰταλικῆς ὀφρύος διεξελθεῖν) αποφεύγει όμως να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες, καθώς κάτι τέτοιο θα τον έκανε να ξεπεράσει τα όρια μιας συνηθισμένης επιστολής.
(...)
Από την απαντητική επιστολή του Λεπεντρηνού, διαφαίνεται ο ενθουσιασμός του για την επιστολή που του απηύθυνε ο Γρηγοράς, της οποίας έγιναν κοινωνοί πολλοί Ἕλληνες της περιοχής του, Ο Λεπεντρηνός ικανοποιεί το φιλίστορον του αλληλογράφου του, ενώ στο τέλος της επιστολής του, διαφαίνεται η εχθρότητα για τους Λουζινιάν (περὶ τῆς ἰταλικῆς ὀφρυος διεξελθεῖν), αποφεύγει όμως να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες.
https://books.google.gr/books?id=mzwRAA ... BD&f=false

-------------------

Αντλώντας από τον κόσμο των φυτών, ο Γρηγοράς θυμάται το στρατηγό Φιλοποίμενα, τον οποίον οι Έλληνες ονόμασαν «ἔσχατον Ἑλλήνων ἅτε οὐδαμῇ τῆς Ἑλλήνων τύχης ἐπαγγελλομένης ἔτι βλαστήσειν ὅμοιον ἐν τοῖς ὀψιγόνοις…» (στ. 76-78) Αμέσως μετά, ο Γρηγοράς επισημαίνει ότι ο
Καντακουζηνός είναι ο ἔσχατος Ῥωμαίων σε μια εποχή που όλοι βλέπουν ότι η τύχη των Ρωμαϊκών πραγμάτων είναι σκληρή και φαίνεται να τρυγά καθετί καλό, μοιάζοντας με το δυνατό χέρι του ξυλοκόπου που αφαιρεί την ομορφιά και το κάλλος των δένδρων:
Κατὰ δὲ τὸν ἔγγιστα τρόπον καὶ ἡμεῖς τὴν ὠμότητα τῆς Ῥωμαίων τύχης ὁρῶντες κόπτουσαν ἀφειδῶς τὸν ἡμέτερον βίον καὶ χρόνον καὶ πᾶσαν τρυγῶντα φύσιν καλῶν καθάπερ δένδρων ὥραν καὶ κόμην ἐμβριθὴς ὑλοτόμου παλάμη, ἔσχατον σε τῶν Ῥωμαίων προσαγορεύομεν
(...)
Στην ίδια επιστολή (επ. 11, στ. 75 κ.ε.), ο Γρηγοράς θα θυμηθεί ότι κάποιος ονόμασε το στρατηγό Φιλοποίμενα ἔσχατον Ἑλληνων *, καθώς σε μια εποχή παρακμής για τον ελλαδικό χώρο και κυριαρχίας των Ρωμαίων, ο Φιλοποίμην επέδειξε αρετές σπουδαίες. Παρόμοια και ο Καντακουζηνός, σε μια εποχή που η τύχη των Ρωμαίων είναι η χειρότερη και καθετί καλό έχει χαθεί, είναι ο ἔσχατος τῶν Ῥωμαίων για το Γρηγορά, καθότι διαθέτει αρχαιοτροπον ηθος και ξανάφερε στο πρόσωπό του χαρακτήρες αφανισμένους από αιώνες.

* Ῥωμαίων δὲ τις ἐπαινῶν ἔσχατον αὐτὸν Ἑλλήνων προσεῖπεν, ὡς οὐδενα μέγαν μετὰ τοῦτον ἔτι τῆς Ἑλλάδος ἄνδρα γειναμένης, οὐδ’ αὐτῆς ἄξιον.

------------------------------------------------
Η αποστολή στέφθηκε με επιτυχία. Η πρεσβεία έφτασε στη Σερβία, όπου και παρέμεινε δέκα ημέρες. Οι συζητήσεις για τις σχέσεις Βυζαντινών-Σέρβων δεν περιγράφονται, όμως ο Γρηγοράς αναλώνεται στην περιγραφή της παραμυθίας που προσέφεραν στη χήρα του Ιωάννη, αλλά και σε μια καθόλου κολακευτική εικόνα των «Τριβαλλών» (Σέρβων), για να καταλήξει ότι τελικά είναι ευτυχής που δε γεννήθηκε βάρβαρος, αλλά Έλλην *.
* τὸ γ’ ἑαυτὸν μακαρίζειν έκθύμως, ὅτι μὴ βάρβαρος ἀλλ’ Ἕλλην γεγένηται.
(...)
Μετά τον εορτασμό, συνέχισαν την πορεία και έφτασαν στην περιοχή των Τριβαλλῶν, όπου συνάντησαν την πεθερά του Σέρβου βασιλιά , η οποία θρηνούσε και ολοφυρόταν για το χαμό του συζύγου της. Οι πρέσβεις με παραμυθητικούς λόγους κατάφεραν να ηρεμήσουν κάπως τη γυναίκα. Μετά από δέκα ημέρες, η πρεσβεία ολοκληρώθηκε και τότε ο Σέρβος βασιλιάς τους απέδωσε τιμές για να τους ξεπροβοδίσει και αυτούς, αλλά και την πεθερά του. Ωστόσο, οι τιμές δεν ικανοποίησαν το Γρηγορά, ο οποίος ένιωσε τυχερός επειδή γεννήθηκε Έλλην και όχι βάρβαρος . Μάλιστα, αισθάνθηκε ευδαιμονία συγκρίνοντας τα βαρβαρικά ήθη με τα βυζαντινά και το βυζαντινό αυτοκράτορα που αποτελεί εἰκόνα Θεοῦ και είναι η προσωποποίηση της αρετής, με το βάρβαρο ηγεμόνα, ο οποίος ομοιάζει με ένα σκαθάρι που απλώς ντύθηκε πλούσια!

https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/bitst ... %CE%91.pdf
http://ikee.lib.auth.gr/record/315450/f ... -26750.pdf

[Antipnevma]

Γενικά συμφωνούμε. Να διευκρινιστεί όμως ότι τόσο ο όρος «ρωμιοσύνη» όσο και το περιεχόμενό του που περιγράφεις είναι προϊόντα της Τουρκοκρατίας. Άλλο πράγμα το «Ρωμαίων γένος» και άλλο πράγμα η θρησκόληπτη μοιρολατρική ρωμιοσύνη.

H πνευματική κατάσταση επί Τουρκοκρατίας δεν διέφερε ουσιαστικά από την πνευματική κατάσταση του Ρωμαίων γένους επί όψιμου Βυζαντίου. Όπως επί Τουρκοκρατίας η μοιρολατρική ρωμιοσύνη περίμενε σωτηρία από ξένους έτσι και επί όψιμου Βυζαντίου το εξίσου θρησκόληπτο γένος είχε πάψει να πιστεύει στις δικές του δυνάμεις και περίμενε σωτηρία από διάφορους ξένους: από τους παπικούς σταυροφόρους και μισθοφόρους (είδαμε που οδήγησε αυτό με τους Καταλανούς) ίσαμε τους Μογγόλους του περσικού Ιλχανάτου. Και μην ξεχνάμε ότι ο μεγάλος πολέμαρχος και ηγεμόνας της Σαμαρκάνδης Ταμερλάνος έδωσε 50 χρόνια παράτασης στην μίζερη ζωή του Βυζαντίου όταν συνέτριψε τους Οθωμανούς το 1402. Τα 50 αυτά χρόνια παράτασης τα λέω μίζερα γιατί το Βυζάντιο τα πέρασε εκλιπαρώντας λεφτά και βοήθεια. Έφτασε ακόμα και στο σημείο να ξεπουλήσει την πατρώα θρησκεία για να εξασφαλίσει προστασία από τους παπικούς. Την εποχή της άλωσης το Βυζάντιο ήταν ιταλικό προτεκτοράτο, οι αριστοκράτες του γένους ξέρανε ιταλικά φαρσί και οι επαγγελματίες στρατιώτες υπερασπιστές της πόλης ήταν κυρίως Ιταλοί. Τώρα τι στο καλό αναπολούν από εκείνα τα χρόνια οι σημερινοί βυζαντινολάτρες δεν ξέρω.

Την πατρώα θρησκεία και ταυτότητα. Εκείνα τα 50 χρόνια είναι που δημιουργήθηκε ουσιαστικά ο Νέος Ελληνισμός (και αυξήθηκανι ραγδαία οι λόγιοι που επικαλούνταν τους Έλληνες ως συλλογικούς προγόνους των «Βυζαντινών», βασική προϋπόθεση του Νέου Ελληνισμού). Εσύ πιστεύεις ότι σχετίζεται αυτή η εξέλιξη με την κατάσταση που περιέγραψες;

Η νεοελληνική ταυτότητα ήταν απλώς η προσαρμογή του γένους στο αναγεννησιακό πνεύμα της εποχής (τότε γεννήθηκε η αστική τάξη που σήμερα κυριαρχεί) και ήταν ο μόνος τρόπος να ξεφύγει κανείς από το εκκλησιαστικό κατεστημένο και να πάει μπροστά ο ντουνιάς. Ακόμα και να είχε επιβιώσει το Βυζάντιο ως ανεξάρτητο κράτος αργά η γρήγορα ο νεοελληνικός εθνικισμός θα ρίζωνε για τα καλά στις υπο διαμόρφωση αστικές τάξεις του Βυζαντίου και αυτός ο εθνικισμός αναγκαστικά θα ήταν αντιβυζαντινός δηλαδή νεοελληνικός. Τελικά αυτό που έγινε ήταν ότι το Βυζάντιο έπαψε να έχει την δυνατότητα να είναι ανεξάρτητο κράτος στις τελευταίες δεκαετίες του 14ου αιώνα. Έτσι βυζαντινή αστική τάξη δεν διαμορθώθηκε ποτέ γιατί η διαμόρωση μιας τέτοιας τάξης απαιτούσε ανεξάρτητο κράτος. Οι αριστοκράτες του Βυζαντίου έγιναν υποτελείς των ιταλών αστών και έτσι αναγκαστικά υιοθέτησαν την ιδεολογία τους, την αστική αρχαιολατρία. Αλλά αν είχε υπάρξει ελληνική αστική τάξη θα είχε υιοθετήσει την ίδια ιδεολογία έτσι κι αλλιώς.

Οπότε αυτά που λέγονται από ορισμένους ότι η νεοελληνική ταυτότητα είναι επιβολή ξένων δεν ισχύουν. Η νεοελληνική ταυτότητα ξεπήδησε ως οργανικό κομμάτι της ιστορίας του γένους. Το γεγονός οτι τόσο ο βυζαντινός όσο και ο σημερινός μετεπαναστατικός ελληνισμός τελούν υπό τον αστερισμό της υποτέλειας στους ευρωπαίους δεν σημαίνει ότι για αυτό φταίει η νεολληνική ταυτότητα καθ' εαυτή. Αυτό που φταίει είναι αυτό που φταίει πάντα στην πολιτική: οι στρατιωτικές και πολιτικές ήττες και οι κακοί χειρισμοί. Αυτά είναι που οδήγησαν στην καταστροφή του βυζαντινού κράτους. Αυτά είναι που κρατούν τον ελληνισμό εδώ και 200 χρόνια σε κατάσταση περιορισμένων κυριαρχικών δικαιωμάτων. Το ότι οι ιδεολογικοί παράγοντες έπαιξαν έναν ρόλο στην ανικανότητα είναι σίγουρο. Στο βυζάντιο ιδεολογικός παράγοντας ήταν ο θρησκευτικός φανατισμός και η αλαζονική ιδέα της νέας Ρώμης. Και τα δύο άσκησαν κακή ψυχολογική επιρροή στους Βυζαντινούς. Η πολιτική ικανότητα χρειάζεται λεπτό και ψυχρό πνεύμα κι όχι ερντογανισμούς. Για ποιό λόγο ο ρωσικός τσαρισμός ήταν τόσο πολιτικά ικανός; Επειδή την πολιτική δεν την ασκούσαν γηγενείς Ρώσοι αλλά Ευρωπαίοι αστοί μετανάστες της παλαιάς σχολής, σαν αυτούς που βρήκαν απέναντι τους οι δύσμοιροι Βυζαντινοί. Στην νεώτερη Ελλάδα η αστική αρχαιολατρία που εισηγάγαμε από τους Ευρωπαίους άσκησε κι αυτή πολύ κακή επιρροή στους Έλληνες. Τους συνήθισε στο ηδονιστικό παραμύθι ότι εφηύραν τα πάντα και ότι όλος ο πολιτισμός βασίζεται στην αρχαία Ελλάδα, ότι οι αρχαίοι ήταν ανυπέρβλητα πρότυπα κτλ. Η πολιτική θέλει όμως ψυχρό και ορθολογιστικό πνεύμα, όχι ένα πνεύμα που αμφιταλαντεύεται σε κατάσταση ευφορίας (για το ένδοξο παρελθόν) και σε κατάσταση δυσφορίας και χυδαιότητας (για το ατιμωτικό παρόν).

[ΓΑΛΗ]

Μίλησα για διάφορα στάδια. Και εννοείται πως δεν έλαβε χώρα η διαδικασία ομοιόμορφα. Από τον Διαφωτισμό και μετά ποιά είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη Δύση; Ο ανθρωπισμός-αθεϊσμός ίσως; Θεολογικά ο θωμιστικός καθολικισμός είναι μια μορφή ελληνοχριστιανισμού (άρα πιο κοντά στον ελληνισμό παρά στον χριστιανισμό).

Μα ο Διαφωτισμός ξεκίνησε ως φιλοσοφικό ρεύμα μετά την πτώση του Βυζάντιου. Εγώ αναφέρομαι στο διάστημα της βυζαντινής περιόδου.

Γιατί αυτό που είναι σαφέστατα διακριτό είναι μια ψιλοκάλυψη του καθολικισμού... με το πρόσχημα της ανθελληνικότητας του εβραϊζοντος βυζαντινισμού. Συγκινητικό, δε λέω.

Μα προφανώς βρε γαλή. Η «αποεβραιοποίηση» - πλήρης αποχριστιανισμός της Δύσης αρχίζει με την Αναγέννηση (~1350 μ.Χ) και καταλήγει με τον Διαφωτισμό. Κατά την «βυζαντινή» περίοδο προφανώς και η Δύση είχε ισχυρά «εβραϊκή»/χριστιανική κοσμοθεωρία. Εμείς εδώ όμως μιλάμε για την Ρωμανία όχι για την Δύση. Κανένας δεν μίλησε για «βυζαντινό» ανθελληνισμό!!! Απλά η «βυζαντινή» κοσμοθεωρία και κοσμοαντίληψη ήταν ασυμβίβαστη με την ελληνική (εξ ορισμού αντιχριστιανική για αυτό και κάθετι μη χριστιανικό/μη Χριστιανός ονομαζόταν ελληνικό/Έλληνας).

Αν δεν κάνω λάθος το ελληνικό στοιχείο διαφοροποίησης μεταξύ των "Ρωμαίων" ξεκίνησε ουσιαστικώς μετά τις σταυροφορίες.

[Annibas]

Στην νεοελληνική αρχαιολατρική ιδεολογία το Βυζάντιο παίζει το ρόλο του διασώστη αρχαίου πολιτισμού και αρχαίων κειμένων για να φωτιστεί η δύση. Σε αυτήν την ιδεολογική κατασκευή το Βυζάντιο παίζει ουσιαστικά ρόλο αγγελιοφόρου-αγγαρειομάχου και όχι πυλώνα του έθνους. Ο λίγος αυθεντικός φιλοβυζαντινισμός που υπάρχει σήμερα περιορίζεται σε γραφικούς θεολόγους-φιλοσόφους όπως ο Γιανναράς που πέθανε πρόσφατα και σε ορισμένους εξίσου γραφικούς θρησκευόμενους με καταγωγή από τη Μικρά Ασία.

Μα και ο αρχαιολάτρης Κασιδιάρης το παίζει Ορθοδοξία και φωτογραφιζόταν συνέχεια μαζί με τον Αμβρόσιο.

Οι νεοναζί δεν είναι αρχαιολάτρες με την παραδοσιακή αστική έννοια αλλά με την έννοια του φιλοσοφικού νεοπαγανιστισμού-νιτσεϊσμού κτλ. Από τη στιγμή που το παπαδαριό είναι αντιδραστική κοινωνική δύναμη δεν έχουν πρόβλημα να φωτογραφίζονται μαζί τους για να αλιεύουν ψηφοφόρους και από εκεί. Ἀλλωστε που θα ψάξει να βρει ψηφοφόρους ο νεοναζί; Στους τραμπούκους των γηπέδων, τους λούμπεν εγκληματίες και φυσικά τους θρησκόληπτους.

Δεν αναφερόμουνα προσωπικά στον Κασιδιάρη αυτός είναι η αποθέωση αλλά γενικά στους εθνικιστές που γνωρίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες, πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα υπουργοί.

[Antipnevma]

Μα και ο αρχαιολάτρης Κασιδιάρης το παίζει Ορθοδοξία και φωτογραφιζόταν συνέχεια μαζί με τον Αμβρόσιο.

Οι νεοναζί δεν είναι αρχαιολάτρες με την παραδοσιακή αστική έννοια αλλά με την έννοια του φιλοσοφικού νεοπαγανιστισμού-νιτσεϊσμού κτλ. Από τη στιγμή που το παπαδαριό είναι αντιδραστική κοινωνική δύναμη δεν έχουν πρόβλημα να φωτογραφίζονται μαζί τους για να αλιεύουν ψηφοφόρους και από εκεί. Ἀλλωστε που θα ψάξει να βρει ψηφοφόρους ο νεοναζί; Στους τραμπούκους των γηπέδων, τους λούμπεν εγκληματίες και φυσικά τους θρησκόληπτους.

Δεν αναφερόμουνα προσωπικά στον Κασιδιάρη αυτός είναι η αποθέωση αλλά γενικά στους εθνικιστές που γνωρίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες, πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα υπουργοί.

Ούτε αυτοί είναι Χριστιανοί. Είναι μια μίξη χυδαίου φιλοσοφικού νεοπαγανισμού και χυδαίου θετικιστικού νεοφιλελευθερισμού. Πολιτικάντικος χριστιανισμός είναι. Τις ψήφους των ηλικιωμένων γυναικών και των θρησκόληπτων θέλουν να ψαρέψουν.

[ΓΑΛΗ]

Οι νεοναζί δεν είναι αρχαιολάτρες με την παραδοσιακή αστική έννοια αλλά με την έννοια του φιλοσοφικού νεοπαγανιστισμού-νιτσεϊσμού κτλ. Από τη στιγμή που το παπαδαριό είναι αντιδραστική κοινωνική δύναμη δεν έχουν πρόβλημα να φωτογραφίζονται μαζί τους για να αλιεύουν ψηφοφόρους και από εκεί. Ἀλλωστε που θα ψάξει να βρει ψηφοφόρους ο νεοναζί; Στους τραμπούκους των γηπέδων, τους λούμπεν εγκληματίες και φυσικά τους θρησκόληπτους.

Δεν αναφερόμουνα προσωπικά στον Κασιδιάρη αυτός είναι η αποθέωση αλλά γενικά στους εθνικιστές που γνωρίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες, πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα υπουργοί.

Ούτε αυτοί είναι Χριστιανοί. Είναι μια μίξη χυδαίου φιλοσοφικού νεοπαγανισμού και χυδαίου θετικιστικού νεοφιλελευθερισμού. Πολιτικάντικος χριστιανισμός είναι. Τις ψήφους των ηλικιωμένων γυναικών και των θρησκόληπτων θέλουν να ψαρέψουν.

Kαλά, μπροστά στον πολιτικαντισμό της... κομμουνιστικής αναρχίας αυτά είναι πταίσματα.

[Antipnevma]

Δεν αναφερόμουνα προσωπικά στον Κασιδιάρη αυτός είναι η αποθέωση αλλά γενικά στους εθνικιστές που γνωρίζουμε τις τελευταίες δεκαετίες, πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα υπουργοί.

Ούτε αυτοί είναι Χριστιανοί. Είναι μια μίξη χυδαίου φιλοσοφικού νεοπαγανισμού και χυδαίου θετικιστικού νεοφιλελευθερισμού. Πολιτικάντικος χριστιανισμός είναι. Τις ψήφους των ηλικιωμένων γυναικών και των θρησκόληπτων θέλουν να ψαρέψουν.

Kαλά, μπροστά στον πολιτικαντισμό της... κομμουνιστικής αναρχίας αυτά είναι πταίσματα.

Οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές έχουν πολλά κουσούρια αλλά Φιλισταίοι δεν είναι. Ο πολιτικαντισμός απαιτεί να είσαι Φιλισταίος. Αυτό που φαντάζει πολιτικαντισμός στον χώρο της επαναστατικής αριστεράς είναι απλή πολιτική ανικανότητα.

[taxalata xalasa]

Ούτε αυτοί είναι Χριστιανοί. Είναι μια μίξη χυδαίου φιλοσοφικού νεοπαγανισμού και χυδαίου θετικιστικού νεοφιλελευθερισμού. Πολιτικάντικος χριστιανισμός είναι. Τις ψήφους των ηλικιωμένων γυναικών και των θρησκόληπτων θέλουν να ψαρέψουν.

Kαλά, μπροστά στον πολιτικαντισμό της... κομμουνιστικής αναρχίας αυτά είναι πταίσματα.

Οι αναρχικοί και οι κομμουνιστές έχουν πολλά κουσούρια αλλά Φιλισταίοι δεν είναι. Ο πολιτικαντισμός απαιτεί να είσαι Φιλισταίος. Αυτό που φαντάζει πολιτικαντισμός στον χώρο της επαναστατικής επαναστικής αριστεράς είναι απλή πολιτική ανικανότητα.

φξδ!