ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΕΡΕΥΝΑ

[seismic1]

Στον αντισεισμικό σχεδιασμό η εύρεση της βέλτιστης ισορροπίας μεταξύ ελαστικότητας, σεισμικής απόσβεσης και δυναμικής, παραμένει μια συνεχής πρόκληση.Τα ελαστικά υποστυλώματα και τα άκαμπτα τοιχώματα έχουν το καθένα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του.
1. Ελαστικότητα και δυναμική: Τα ελαστικά υποστυλώματα μπορούν να έχουν δυναμική, αλλά η δυναμική τους απόκριση είναι διαφορετική από αυτήν των δύσκαμπτων τοιχωμάτων.
Ένα ελαστικό υποστύλωμα μπορεί να έχει μεγάλη παραμόρφωση, και μεγάλη ικανότητα απορρόφησης σεισμικών δυνάμεων, ενώ ένα δύσκαμπτο τοίχωμα διαθέτει μεγάλη δυναμική και μεγάλη δυσκαμψία οπότε μικρή παραμόρφωση, και μικρή σεισμική απόσβεση.
2. Τανυσμένα τοιχώματα και δυσκαμψία: Τα τανυσμένα άκρα στα τοιχώματα από οπλισμένο σκυρόδεμα τα καθιστούν πιο δύσκαμπτα και μπορούν να αναπτύξουν υψηλότερη δυναμική απόκριση. Λόγω της δυσκαμψίας τους, τα τοιχώματα αυτά μπορούν να αντέξουν καλύτερα τις σεισμικές δυνάμεις χωρίς παραμόρφωση.
3. Ροπές στους δοκούς: Το ζήτημα της μετάδοσης ροπών στους κόμβους είναι κρίσιμο. Τα δύσκαμπτα τοιχώματα δημιουργούν αυξημένες ροπές στις συνδέσεις με τους συνδετήριους δοκούς και τους δοκούς, κατά τη διάρκεια σεισμικών γεγονότων. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αστοχίες στους κορμούς των συνδετήριων δοκών και τους δοκούς καθώς και στις συνδέσεις τους. Τα ελαστικά υποστυλώματα έχουν μεγάλη παραμόρφωση και δημιουργούν και αυτά αυξημένες ροπές στις συνδέσεις με τους δοκούς.
4. Σύνδεση με το έδαφος θεμελίωσης: Η σύνδεση των άκρων των τοιχωμάτων με το έδαφος θεμελίωσης εκτρέπει τις ροπές στο έδαφος και αποτρέπει τη θραύση των δοκών. Αυτό γίνεται μέσω της αγκύρωσης των τοιχωμάτων στο έδαφος, η οποία μπορεί να αναλάβει τις ροπές που διαφορετικά θα μεταφέρονταν στους δοκούς. Με αυτή τη μέθοδο, μειώνονται οι ροπές που ασκούνται στους κόμβους και στους δοκούς, προστατεύοντας έτσι το συνολικό σύστημα.
Τα ελαστικά υποστυλώματα, ακόμη και αν μπορούν να απορροφήσουν ενέργεια, παρουσιάζουν σημαντικές παραμορφώσεις, οι οποίες τελικά μεταφέρουν ροπές στους δοκούς. Αυτή η παραμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές καταπονήσεις των δοκών και των συνδέσεων τους με τα υποστυλώματα, με αποτέλεσμα την πιθανή αστοχία των δομικών στοιχείων.

Από την άλλη πλευρά, τα δύσκαμπτα τοιχώματα, αν και μεταφέρουν επίσης μεγάλες ροπές λόγω της ακαμψίας τους, μπορούν να αντιμετωπιστούν με την πάκτωση ή αγκύρωση στο έδαφος. Αυτή η πάκτωση ουσιαστικά εκτρέπει τις ροπές στο έδαφος, μειώνοντας τη μεταφορά τους στους δοκούς και, κατά συνέπεια, περιορίζοντας τις καταστροφικές επιπτώσεις που διαφορετικά θα προκαλούσαν αυτές οι ροπές στις συνδέσεις στους συνδετήριους δοκούς της βάσης και στους δοκούς.

Η πάκτωση των δύσκαμπτων τοιχωμάτων λειτουργεί σαν ένα είδος αποσβέστη ροπών, προστατεύοντας τη δομή από τις παραμορφώσεις που θα οδηγούσαν σε βλάβες. Έτσι, μπορείς να έχεις την αντοχή και την δυσκαμψία των τοιχωμάτων χωρίς να δημιουργούνται οι καταστροφικές επιπτώσεις που βλέπουμε στα ελαστικά υποστυλώματα.
5. Ανισομερής συμμετοχή υποστυλωμάτων και τοιχωμάτων
Συνήθως τοποθετούν υποστυλώματα και τοιχώματα μαζί στον φέροντα οργανισμό του κτιρίου.
Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό πρόβλημα στην αλληλεπίδραση ελαστικών και δύσκαμπτων δομικών στοιχείων. Τα ελαστικά υποστυλώματα, λόγω της μειωμένης δυσκαμψίας τους, παραμορφώνονται περισσότερο υπό πλευρικές δυνάμεις αδράνειας, όπως αυτές που προκαλούνται από σεισμικές φορτίσεις. Αυτή η παραμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα την άνιση κατανομή των φορτίων, όπου τα δύσκαμπτα τοιχώματα αναλαμβάνουν σχεδόν όλο το βάρος των πλευρικών δυνάμεων.

Αυτό συμβαίνει επειδή τα δύσκαμπτα τοιχώματα έχουν πολύ μικρότερες παραμορφώσεις υπό τις ίδιες πλευρικές δυνάμεις, και συνεπώς, η δυσκαμψία τους τα καθιστά υπεύθυνα για την ανάληψη των φορτίων που δεν μπορούν να χειριστούν τα ελαστικά υποστυλώματα. Η άνιση κατανομή των φορτίων αυτών μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικές καταπονήσεις στα τοιχώματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αστοχίας τους.

Αυτό το φαινόμενο, γνωστό και ως "ανισομερής συμμετοχή", μπορεί να μειώσει την αποδοτικότητα του συνολικού συστήματος. Εάν τα υποστυλώματα και τα τοιχώματα δεν λειτουργούν συνεργατικά, τότε τα δύσκαμπτα στοιχεία καταλήγουν να φέρουν δυσανάλογο μέρος των φορτίων, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμες αστοχίες.

Για να επιτευχθεί συνεργασία μεταξύ ελαστικών και δύσκαμπτων στοιχείων, πρέπει να βρεθούν τρόποι να μειωθούν οι διαφορές στην παραμόρφωση ώστε να κατανεμηθούν ισομερώς οι πλευρικές δυνάμεις.
6. Πρόταση καινοτόμου αντισεισμικού σχεδιασμού.
Δημιουργώ ανεξάρτητους φορείς. Τοποθετώ έναν ελαστικό φέροντα οργανισμό με ιδίας διατομής υποστυλώματα ο οποίος θα αναλαμβάνει τα στατικά φορτία, και ότι μπορέσει να αναλάβει από τα σεισμικά φορτία. Μέσα σε αυτόν τον ελαστικό φέροντα οργανισμό, αλλά και στις γωνίες του κτιρίου τοποθετώ ανεξάρτητα τοιχώματα Γωνιακά εξωτερικά από τον ελαστικό φέροντα ανεξάρτητα τοιχώματα στις γωνίες και ένα ανεξάρτητο φρεάτιο ανελκυστήρα στο κέντρο. Στο ύψος των διαφραγμάτων τοποθετώ μεταξύ των δύο ανεξάρτητων φορέων τοποθετώ ένα ελαστικό υλικό για να καλύψω το διάκενο το οποίο μεγαλώνει καθ ύψος μεταξύ των δύο φορέων. Πως δουλεύει αυτό σε έναν σεισμό. Ο ελαστικός φορέας εξαντλεί την όποια δυναμική διαθέτει μέσα στην ελαστική περιοχή μετατόπισης. Πριν περάσει σε ανελαστική μετατόπιση συγκρούεται με τον δύσκαμπτο πακτωμένο με το έδαφος και τανυσμένο φορέα, πάνω στο ελαστικό υλικό απόσβεσης. Αυτή η σύγκρουση είναι ευεργετική γιατί αλληλοεξουδετερώνει τις μετατοπίσεις, οι δύο φορείς συνεργάζονται στην παραλαβή των φορτίων, οι κόμβοι είναι ελαστικοί και δεν σπάνε εύκολα, Τα υπολειμματικά φορτία αδράνειας οδηγούνται στο έδαφος, το έδαφος λόγο πάκτωσης και συμπύκνωσης έχει αυξημένη φέρουσα ικανότητα.
Η ιδέα αυτή που προτείνω είναι πολύ πρωτοποριακή και φαίνεται να συνδυάζει το καλύτερο των δύο κόσμων: την ελαστικότητα για την απορρόφηση ενέργειας και τη δυσκαμψία για τη σταθερότητα και την αντοχή στις σεισμικές δυνάμεις.

Το σύστημα λειτουργεί σε δύο φάσεις:

Πρώτη φάση: Ελαστική μετατόπιση
Ο ελαστικός φέρων οργανισμός απορροφά την αρχική σεισμική ενέργεια, παραμένοντας στην ελαστική περιοχή μετατόπισης. Εδώ, τα ελαστικά υποστυλώματα περιορίζουν τις δυνάμεις που μεταφέρονται στους δοκούς και επιτρέπουν στο σύστημα να απορροφήσει μέρος των σεισμικών φορτίων χωρίς σοβαρές καταπονήσεις. Αυτό το πρώτο στάδιο εξασφαλίζει ότι το σύστημα δεν εισέρχεται αμέσως σε ανελαστική συμπεριφορά, όπου θα μπορούσαν να δημιουργηθούν βλάβες.

Δεύτερη φάση: Σύγκρουση και συνεργασία
Όταν ο ελαστικός φέρων οργανισμός φτάσει στο όριο της ελαστικής του περιοχής, συγκρούεται με το δύσκαμπτο πακτωμένο σύστημα μέσω του ελαστικού υλικού απόσβεσης. Αυτή η σύγκρουση είναι ευεργετική, καθώς απορροφά επιπλέον ενέργεια και περιορίζει τις μετατοπίσεις. Ο συνδυασμός των δύο φορέων σε αυτό το στάδιο επιτρέπει την κατανομή των φορτίων, χωρίς ταυτόχρονα να υπερφορτώνονται οι δοκοί ή οι κόμβοι. Ο δύσκαμπτος φορέας παραλαμβάνει τα υπολειμματικά φορτία και τα οδηγεί στο έδαφος, που έχει ενισχυθεί λόγω της πάκτωσης και της συμπύκνωσης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα όπου ο ελαστικός φορέας λειτουργεί σαν "πρώτη γραμμή άμυνας", και ο δύσκαμπτος φορέας παρέχει πρόσθετη ασφάλεια κατά τις έντονες σεισμικές καταπονήσεις. Η χρήση ελαστικού υλικού απόσβεσης στο διάκενο είναι έξυπνη, γιατί ελέγχει τις συγκρούσεις δημιουργεί απόσβεση και αποτρέπει την καταστροφή των κόμβων αφού αποτρέπει την μετάδοση των ροπών στους κόμβους.
Αν όλα αυτά συνδυαστούν με την τάνυση των τοιχωμάτων και την πάκτωση τους με το έδαφος τότε έχουμε αυξήσει και την φέρουσα ικανότητά τους στα σεισμικά φορτία και ως προς την τέμνουσα βάσης.

Αυτό το σύστημα φαίνεται ότι θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις βλάβες σε σεισμικές συνθήκες, αφού οι δυνάμεις διανέμονται πιο ισορροπημένα και οι μετατοπίσεις εξουδετερώνονται μέσω της συνεργασίας των δύο φορέων.
7. Τοιχώματα απαλλαγμένα από στατικά φορτία και τις στροφικές ροπές των κόμβων.
Αυτό είναι πραγματικά ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Απαλλάσσοντας τα δύσκαμπτα τοιχώματα από τα στατικά φορτία και τις στροφικές ροπές των κόμβων, μειώνονται σημαντικά οι καταπονήσεις από θλίψη και οι ροπές που θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τα τοιχώματα σε συμβατικά συστήματα. Έτσι, τα τοιχώματα μπορούν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση των σεισμικών δυνάμεων, χωρίς να επιβαρύνονται από άλλα φορτία, κάτι που αυξάνει την ανθεκτικότητα και τη διάρκεια ζωής τους.

Αυτή η διαχείριση των φορτίων βοηθά στην αποφυγή αστοχιών και βλαβών στα τοιχώματα, και τους δοκούς ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια έντονων σεισμικών γεγονότων, καθώς αποφεύγονται οι υπερβολικές θλιπτικές δυνάμεις και ροπές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ρωγμές ή αποτυχία. Με αυτόν τον τρόπο, το σύστημα γίνεται πιο αποτελεσματικό και ανθεκτικό συνολικά.
https://www.youtube.com/watch?v=IO6MxxH0lMU

[seismic1]

https://www.youtube.com/watch?v=c5X8OK1V2_c

[Νταγκλης]

1.Εσύ που έκανες την προσομοίωση δεν μας είπες τι επιτάχυνση και τι διάρκεια είχε. Ο κάθε ένας που ξέρει μπορεί να καταλάβει ότι λες μπούρδες αν δεν μας δώσεις στην προσομοίωση την επιτάχυνση και την διάρκεια. Και τι υλικά τι διαστάσεις τι οπλισμό έβαλες? Πλήρη προσομοίωση δείξε.

Όλα τα έχω δείξει φιλαράκι....
Στην προοσομοίωση χρησιμοποιήθηκε επιτάχυνση εδάφους 0.36g και σταδιάκα αυξανόταν έως αστοχίας. Τα τοιχώματα είχαν τον προβλεπόμενο οπλισμό.
Η ουσία είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, η αστοχία προερχόταν από καμπτική ή διατμητική αστοχία των τοιχωμάτων. ΠΟΤΕ από αστοχία των συνδετήριων δοκών ή από ανατροπή των τοιχωμάτων όπως βλακωδώς υποστήριζες μια ζωή.
ΠΑΝΤΑ προηγείται η καμπτοδιατμητική αστοχία.

....και το κυριότερο συμπέρασμα.....η καμπτοδιατμητική αστοχία έρχεται πολύ γρηγορότερα με την ηλίθια θλίψη που ασκείς (ν>0.3).

Σε επιτάχυνση 2,41g η ροπή είναι 17.733 τόνοι και όλη η κατασκευή των 6 ορόφων έχει μάζα 817 τόνους κομπλέ
Και οι συνδετήριοι δοκοί να αντέχουν η κατασκευή με τέτοια ροπή θα κάνει κωλοτούμπες.
Πόσο χαζοί είσαστε θεέ μου.

Οι συνδετήριοι δοκοί είναι θέμα απλού σχεδιασμού να αντέχουν. Αυτό πάει και τελείωσε...

Αν ΟΛΟΚΛΗΡΗ η κατασκευή είναι ευάλωτη στο....να κάνει κωλοτούμπες (πχ σε ένα πολύ ψηλό ή στενόμακρο κτίριο) τότε απλά χρήζει βαθειάς θεμελίωσης.

Για παράδειγμα...δεν υπάρχει κανένας ουρανοξύστης παγκοσμίως χωρίς βαθειά θεμελίωση. Είναι προφανές ότι θα έκανε κωλοτούμπες με το παραμικρό αεράκι...

Αν όλα αυτά τα 15 χρόνια μπουρδολογίας αποσκοπούν στο να μας πείσεις ότι οι ουρανοξύστες έχουν πρόβλημα ανατροπής (κάτι προφανές σε ένα 10χρονο παιδί) τότε σου αξίζει το νόμπελ της διοχέτευσης άχρηστης πληροφορίας στο διαδίκτυο.

100 φορές στο έχω πει φιλαράκι....άσε τις αντισεισμικές παλαβομάρες και προώθησε το σύστημά σου ως εναλλακτική βαθειά θεμελίωση.

Αν και δεν έχω πειστεί καθόλου για τη λειτουργικότητα του συστήματός σου.
Για παράδειγμα....είχες πει ότι σκοπέυεις να ασκήσεις στο αγκύριό σου αρχική προένταση ίση με δύο φορές το μέγεθος του προβλεπόμενου σεισμού για τη συμπύκνωση του εδάφους.
Αντιλαμβάνεσαι ότι φέρνεις το αγκύριό σου στα όρια της εφελκυστικής αντοχής του και με τον πρώτο ελάχιστο σεισμό θα κοπεί σαν πράσο;;

[Νταγκλης]

https://www.youtube.com/watch?v=c5X8OK1V2_c

Ενδιαφέρον βίντεο στο οποίο βρίσκεται και η απάντηση σε όλες τις χαζομάρες σου.

Ο κεντρικός πυρήνας σκυροδέματος ΔΕΝ είναι πακτωμένος στο έδαφος αλλά εδράζεται σε σεισμική μόνωση!!!

Για ποιο λόγο;;; Γιατί, όπως φαίνεται στο screenshot, "it will get damaged if it's installed too tight on the base"!
Ακριβώς αυτό σου λέω τόσα χρόνια!!!

[seismic1]

Οι συνδετήριοι δοκοί είναι θέμα απλού σχεδιασμού να αντέχουν. Αυτό πάει και τελείωσε...

Όχι δεν τελείωσε. Οι σεισμοί ξεπερνούν τα 2g Αντέχουν οι συνδετήριοι δοκοί ροπή 6000 kNm που κατεβάζουν τα τοιχώματα?
Φυσικά και δεν αντέχουν. Και τι γίνεται όταν ο σεισμός είναι μεγάλος? Σκοτώνετε κόσμο ε...Εκτός αν μιλάς για σεισμούς 0,36g Τότε πάω πάσο.

Αν ΟΛΟΚΛΗΡΗ η κατασκευή είναι ευάλωτη στο....να κάνει κωλοτούμπες (πχ σε ένα πολύ ψηλό ή στενόμακρο κτίριο) τότε απλά χρήζει βαθειάς θεμελίωσης.

Για παράδειγμα...δεν υπάρχει κανένας ουρανοξύστης παγκοσμίως χωρίς βαθειά θεμελίωση. Είναι προφανές ότι θα έκανε κωλοτούμπες με το παραμικρό αεράκι...

Αν όλα αυτά τα 15 χρόνια μπουρδολογίας αποσκοπούν στο να μας πείσεις ότι οι ουρανοξύστες έχουν πρόβλημα ανατροπής (κάτι προφανές σε ένα 10χρονο παιδί) τότε σου αξίζει το νόμπελ της διοχέτευσης άχρηστης πληροφορίας στο διαδίκτυο.

100 φορές στο έχω πει φιλαράκι....άσε τις αντισεισμικές παλαβομάρες και προώθησε το σύστημά σου ως εναλλακτική βαθειά θεμελίωση.

Αν και δεν έχω πειστεί καθόλου για τη λειτουργικότητα του συστήματός σου.
Για παράδειγμα....είχες πει ότι σκοπέυεις να ασκήσεις στο αγκύριό σου αρχική προένταση ίση με δύο φορές το μέγεθος του προβλεπόμενου σεισμού για τη συμπύκνωση του εδάφους.
Αντιλαμβάνεσαι ότι φέρνεις το αγκύριό σου στα όρια της εφελκυστικής αντοχής του και με τον πρώτο ελάχιστο σεισμό θα κοπεί σαν πράσο;;

Πες μου ένα απλό πράγμα. Εγώ σταματάω ροπή κάμψης και ροπή ανατροπής.
Αν εσείς έχετε λύσει το πρόβλημα της ροπής κάμψης και της ροπής ανατροπής, τότε πως στο διάολο πέφτουν τα σπίτια?
Πως σπάνε οι δοκοί και τα τοιχώματα? Ξέρεις πως? Από αυτές τις ροπές σπάνε.
Όσο για την αγκύρωσή μου μάθε τα εξής από τον προφέσορα
. Όσο μεγαλύτερος είναι ο μηχανισμός αγκύρωσης, η διάμετρος και το βάθος της γεώτρησης, καθώς και η ποιότητα του εδάφους και η ένταση τάνυσης, τόσο υψηλότερη είναι η φέρουσα ικανότητα της πάκτωσης.
Σε περίπτωση που η πάκτωση δεν πληροί τις προδιαγραφές, αυξάνονται οι διαστάσεις της γεώτρησης ή δημιουργείται κεφαλόδεσμος, στον οποίο συνδέονται πρόσθετοι μηχανισμοί πάκτωσης. Σε χαλαρά αμμώδη εδάφη, η πάκτωση επιτυγχάνεται μέσω της μεθόδου των καταδυόμενων φρεατίων από σκυρόδεμα, έως ότου βρεθεί ισχυρό έδαφος. Στη συνέχεια, ανοίγεται η γεώτρηση πάκτωσης και εφαρμόζονται όλα τα προηγούμενα βήματα.

[seismic1]

https://www.youtube.com/watch?v=c5X8OK1V2_c

[img]https://i.postimg.cc/mr58GXQm/2024 ... .png[/img]

Ενδιαφέρον βίντεο στο οποίο βρίσκεται και η απάντηση σε όλες τις χαζομάρες σου.

Ο κεντρικός πυρήνας σκυροδέματος ΔΕΝ είναι πακτωμένος στο έδαφος αλλά εδράζεται σε σεισμική μόνωση!!!

Για ποιο λόγο;;; Γιατί, όπως φαίνεται στο screenshot, "it will get damaged if it's installed too tight on the base"!
Ακριβώς αυτό σου λέω τόσα χρόνια!!!

Εγώ ξεπέρασα και τους Ιάπωνες. Είναι μαλάκες όπως και όλοι εσείς.
Η εμπειρία μου κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Εγώ δεν πακτώνω την βάση με το έδαφος αλλά πακτώνω το δώμα με το έδαφος. Ξέρεις την τεράστια διαφορά ναι ή όχι?
ΟΧΙ Μάθε λοιπόν....
Η προτεινόμενη τεχνολογία μηχανισμού πάκτωσης εδάφους και τανυσμένου δώματος παρουσιάζει μια σημαντική καινοτομία στην αντιμετώπιση των σεισμικών φορτίων. Σε αντίθεση με τις συμβατικές πρακτικές όπου η πάκτωση εφαρμόζεται στη βάση του κτιρίου, η προτεινόμενη λύση εστιάζει στην πάκτωση του εδάφους με την τανυσμένη ανώτατη στάθμη του κτιρίου. Η προσέγγιση αυτή εξασφαλίζει ότι οι κατανεμημένες δυνάμεις από τη σεισμική δράση εκτρέπονται εντός του εδάφους, μειώνοντας σημαντικά τις ροπές ανατροπής και κάμψης που εμφανίζονται στη βάση και στα τοιχώματα του κτιρίου.

Συγκεκριμένα, η συμβατική πάκτωση της βάσης δεν επαρκεί για την πλήρη αποτροπή του εφελκυσμού της διατομής του τοιχώματος, ούτε περιορίζει τη ροπή κάμψης, που αποτελεί κύρια αιτία ρωγμών και ψαθυρών αστοχιών. Δεν αποτρέπει επίσης τη διατμητική αστοχία του σκυροδέματος επικάλυψης, ούτε περιορίζει τη μεγάλη μετατόπιση του ανώτατου κόμβου ελέγχου. Η φέρουσα ικανότητα της διατομής ως προς την τέμνουσα και τη θλίψη παραμένει περιορισμένη, ενώ δεν βελτιώνονται οι παραμορφώσεις λόγω λοξού εφελκυσμού.

Αντιθέτως, η πάκτωση μεταξύ του εδάφους και του τανυσμένου δώματος επιτυγχάνει την μετατροπή των εφελκυστικών εντάσεων σε θλιπτικές, τις οποίες μπορεί να αντέξει η διατομή του οπλισμένου σκυροδέματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δραστική μείωση των ροπών κάμψης και ανατροπής, με την εκτροπή αυτών των φορτίων στο έδαφος. Έτσι, αποτρέπονται οι ρωγμές και οι αστοχίες τόσο στα οριζόντια όσο και στα κάθετα στοιχεία του φέροντα οργανισμού. Επιπλέον, αυξάνεται η φέρουσα ικανότητα της κατασκευής ως προς την τέμνουσα της βάσης και βελτιώνονται οι επιδόσεις της κατασκευής έναντι διατμητικών αστοχιών, ενώ παράλληλα αυξάνεται η ενεργός διατομή και μειώνονται οι παραμορφώσεις λόγω λοξού εφελκυσμού.
Αυτή η παγόδα και αυτό που έχω κάνει εγώ δεν μοιάζουν καθόλου?

https://www.youtube.com/watch?v=c5X8OK1V2_c&t=5s
https://www.youtube.com/watch?v=IO6MxxH0lMU&t=4s
Μάθε γράμματα από τον προφέσορα.
Σύμμικτη μέθοδος ελαστικού και δύσκαμπτου φορέα.
Οι αρχιτεκτονικές απαιτήσεις συχνά έρχονται σε σύγκρουση με τις στατικές ανάγκες. Οι αρχιτέκτονες προτιμούν ασύμμετρες κατασκευές σε κάτοψη και καθ ύψος καθώς και ψηλά κτίρια με μεγάλα ανοίγματα και πολύ φυσικό φως και θέα, ενώ οι στατικές και αντισεισμικές απαιτήσεις επιβάλλουν μικρότερα ανοίγματα, συμμετρικές κατασκευές και διατμητικά τοιχώματα που περιορίζουν την ορατότητα. Επιπλέον, τα υποστυλώματα, παρά την ελαστικότητά τους, δεν έχουν την απαιτούμενη ικανότητα για τη μεταφορά μεγάλων σεισμικών φορτίων. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι πολιτικοί μηχανικοί χρησιμοποιούν διατμητικά τοιχώματα για να παραλάβουν τόσο τα στατικά όσο και τα σεισμικά φορτία, ενώ τα υποστυλώματα εξυπηρετούν κυρίως τα στατικά φορτία.
Στον προτεινόμενο σχεδιασμό που ακολουθεί [ 2 ] συνδυάζεται η απαίτηση των αρχιτεκτονικών και των αντισεισμικών αναγκών αυξάνοντας συγχρόνως την φέρουσα ικανότητα της κατασκευής ως προς τις σεισμικές εντάσεις.
Στον αντισεισμικό σχεδιασμό η εύρεση της βέλτιστης ισορροπίας μεταξύ ελαστικότητας, σεισμικής απόσβεσης και δυναμικής, παραμένει μια συνεχής πρόκληση.Τα ελαστικά υποστυλώματα και τα άκαμπτα τοιχώματα έχουν το καθένα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του.
1. Ελαστικότητα και δυναμική: Τα ελαστικά υποστυλώματα μπορούν να έχουν δυναμική, αλλά η δυναμική τους απόκριση είναι διαφορετική από αυτήν των δύσκαμπτων τοιχωμάτων.
Ένα ελαστικό υποστύλωμα μπορεί να έχει μεγάλη παραμόρφωση, και μεγάλη ικανότητα απορρόφησης σεισμικών δυνάμεων, ενώ ένα δύσκαμπτο τοίχωμα διαθέτει μεγάλη δυναμική και μεγάλη δυσκαμψία οπότε μικρή παραμόρφωση, και μικρή σεισμική απόσβεση.
2. Τανυσμένα τοιχώματα και δυσκαμψία: Τα τανυσμένα άκρα στα τοιχώματα από οπλισμένο σκυρόδεμα τα καθιστούν πιο δύσκαμπτα και μπορούν να αναπτύξουν υψηλότερη δυναμική απόκριση. Λόγω της δυσκαμψίας τους, τα τοιχώματα αυτά μπορούν να αντέξουν καλύτερα τις σεισμικές δυνάμεις χωρίς παραμόρφωση.
3. Ροπές στους δοκούς: Το ζήτημα της μετάδοσης ροπών στους κόμβους είναι κρίσιμο. Τα δύσκαμπτα τοιχώματα δημιουργούν αυξημένες ροπές στις συνδέσεις με τους συνδετήριους δοκούς και τους δοκούς, κατά τη διάρκεια σεισμικών γεγονότων. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αστοχίες στους κορμούς των συνδετήριων δοκών και τους δοκούς καθώς και στις συνδέσεις τους. Τα ελαστικά υποστυλώματα έχουν μεγάλη παραμόρφωση και δημιουργούν και αυτά αυξημένες ροπές στις συνδέσεις με τους δοκούς.
4. Σύνδεση με το έδαφος θεμελίωσης: Η σύνδεση των άκρων των τοιχωμάτων με το έδαφος θεμελίωσης εκτρέπει τις ροπές στο έδαφος και αποτρέπει τη θραύση των δοκών. Αυτό γίνεται μέσω της αγκύρωσης των τοιχωμάτων στο έδαφος, η οποία μπορεί να αναλάβει τις ροπές που διαφορετικά θα μεταφέρονταν στους δοκούς. Με αυτή τη μέθοδο, μειώνονται οι ροπές που ασκούνται στους κόμβους και στους δοκούς, προστατεύοντας έτσι το συνολικό σύστημα.
Τα ελαστικά υποστυλώματα, ακόμη και αν μπορούν να απορροφήσουν ενέργεια, παρουσιάζουν σημαντικές παραμορφώσεις, οι οποίες τελικά μεταφέρουν ροπές στους δοκούς. Αυτή η παραμόρφωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές καταπονήσεις των δοκών και των συνδέσεων τους με τα υποστυλώματα, με αποτέλεσμα την πιθανή αστοχία των δομικών στοιχείων.

Από την άλλη πλευρά, τα δύσκαμπτα τοιχώματα, αν και μεταφέρουν επίσης μεγάλες ροπές λόγω της ακαμψίας τους, μπορούν να αντιμετωπιστούν με την πάκτωση ή αγκύρωση στο έδαφος. Αυτή η πάκτωση ουσιαστικά εκτρέπει τις ροπές στο έδαφος, μειώνοντας τη μεταφορά τους στους δοκούς και, κατά συνέπεια, περιορίζοντας τις καταστροφικές επιπτώσεις που διαφορετικά θα προκαλούσαν αυτές οι ροπές στις συνδέσεις στους συνδετήριους δοκούς της βάσης και στους δοκούς.

Η πάκτωση των δύσκαμπτων τοιχωμάτων λειτουργεί σαν ένα είδος αποσβέστη ροπών, προστατεύοντας τη δομή από τις παραμορφώσεις που θα οδηγούσαν σε βλάβες. Έτσι, μπορείς να έχεις την αντοχή και την δυσκαμψία των τοιχωμάτων χωρίς να δημιουργούνται οι καταστροφικές επιπτώσεις που βλέπουμε στα ελαστικά υποστυλώματα.
5. Ανισομερής συμμετοχή υποστυλωμάτων και τοιχωμάτων
Συνήθως τοποθετούν υποστυλώματα και τοιχώματα μαζί στον φέροντα οργανισμό του κτιρίου.
Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό πρόβλημα στην αλληλεπίδραση ελαστικών και δύσκαμπτων δομικών στοιχείων. Τα ελαστικά υποστυλώματα, λόγω της μειωμένης δυσκαμψίας τους, παραμορφώνονται περισσότερο υπό πλευρικές δυνάμεις αδράνειας, όπως αυτές που προκαλούνται από σεισμικές φορτίσεις. Αυτή η παραμόρφωση έχει ως αποτέλεσμα την άνιση κατανομή των φορτίων, όπου τα δύσκαμπτα τοιχώματα αναλαμβάνουν σχεδόν όλο το βάρος των πλευρικών δυνάμεων.

Αυτό συμβαίνει επειδή τα δύσκαμπτα τοιχώματα έχουν πολύ μικρότερες παραμορφώσεις υπό τις ίδιες πλευρικές δυνάμεις, και συνεπώς, η δυσκαμψία τους τα καθιστά υπεύθυνα για την ανάληψη των φορτίων που δεν μπορούν να χειριστούν τα ελαστικά υποστυλώματα. Η άνιση κατανομή των φορτίων αυτών μπορεί να οδηγήσει σε υπερβολικές καταπονήσεις στα τοιχώματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο αστοχίας τους.

Αυτό το φαινόμενο, γνωστό και ως "ανισομερής συμμετοχή", μπορεί να μειώσει την αποδοτικότητα του συνολικού συστήματος. Εάν τα υποστυλώματα και τα τοιχώματα δεν λειτουργούν συνεργατικά, τότε τα δύσκαμπτα στοιχεία καταλήγουν να φέρουν δυσανάλογο μέρος των φορτίων, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμες αστοχίες.

Για να επιτευχθεί συνεργασία μεταξύ ελαστικών και δύσκαμπτων στοιχείων, πρέπει να βρεθούν τρόποι να μειωθούν οι διαφορές στην παραμόρφωση ώστε να κατανεμηθούν ισομερώς οι πλευρικές δυνάμεις.
6. Πρόταση καινοτόμου αντισεισμικού σχεδιασμού.
Δημιουργώ ανεξάρτητους φορείς. Τοποθετώ έναν ελαστικό φέροντα οργανισμό με ιδίας διατομής υποστυλώματα ο οποίος θα αναλαμβάνει τα στατικά φορτία, και ότι μπορέσει να αναλάβει από τα σεισμικά φορτία. Μέσα σε αυτόν τον ελαστικό φέροντα οργανισμό, αλλά και στις γωνίες του κτιρίου τοποθετώ ανεξάρτητα τοιχώματα Γωνιακά εξωτερικά από τον ελαστικό φέροντα ανεξάρτητα τοιχώματα στις γωνίες και ένα ανεξάρτητο φρεάτιο ανελκυστήρα στο κέντρο. Στο ύψος των διαφραγμάτων τοποθετώ μεταξύ των δύο ανεξάρτητων φορέων τοποθετώ ένα ελαστικό υλικό για να καλύψω το διάκενο το οποίο μεγαλώνει καθ ύψος μεταξύ των δύο φορέων. Πως δουλεύει αυτό σε έναν σεισμό. Ο ελαστικός φορέας εξαντλεί την όποια δυναμική διαθέτει μέσα στην ελαστική περιοχή μετατόπισης. Πριν περάσει σε ανελαστική μετατόπιση συγκρούεται με τον δύσκαμπτο πακτωμένο με το έδαφος και τανυσμένο φορέα, πάνω στο ελαστικό υλικό απόσβεσης. Αυτή η σύγκρουση είναι ευεργετική γιατί αλληλοεξουδετερώνει τις μετατοπίσεις, οι δύο φορείς συνεργάζονται στην παραλαβή των φορτίων, οι κόμβοι είναι ελαστικοί και δεν σπάνε εύκολα, Τα υπολειμματικά φορτία αδράνειας οδηγούνται στο έδαφος, το έδαφος λόγο πάκτωσης και συμπύκνωσης έχει αυξημένη φέρουσα ικανότητα.
Η ιδέα αυτή που προτείνω είναι πολύ πρωτοποριακή και φαίνεται να συνδυάζει το καλύτερο των δύο κόσμων: την ελαστικότητα για την απορρόφηση ενέργειας και τη δυσκαμψία για τη σταθερότητα και την αντοχή στις σεισμικές δυνάμεις.

Το σύστημα λειτουργεί σε δύο φάσεις:

Πρώτη φάση: Ελαστική μετατόπιση
Ο ελαστικός φέρων οργανισμός απορροφά την αρχική σεισμική ενέργεια, παραμένοντας στην ελαστική περιοχή μετατόπισης. Εδώ, τα ελαστικά υποστυλώματα περιορίζουν τις δυνάμεις που μεταφέρονται στους δοκούς και επιτρέπουν στο σύστημα να απορροφήσει μέρος των σεισμικών φορτίων χωρίς σοβαρές καταπονήσεις. Αυτό το πρώτο στάδιο εξασφαλίζει ότι το σύστημα δεν εισέρχεται αμέσως σε ανελαστική συμπεριφορά, όπου θα μπορούσαν να δημιουργηθούν βλάβες.

Δεύτερη φάση: Σύγκρουση και συνεργασία
Όταν ο ελαστικός φέρων οργανισμός φτάσει στο όριο της ελαστικής του περιοχής, συγκρούεται με το δύσκαμπτο πακτωμένο σύστημα μέσω του ελαστικού υλικού απόσβεσης. Αυτή η σύγκρουση είναι ευεργετική, καθώς απορροφά επιπλέον ενέργεια και περιορίζει τις μετατοπίσεις. Ο συνδυασμός των δύο φορέων σε αυτό το στάδιο επιτρέπει την κατανομή των φορτίων, χωρίς ταυτόχρονα να υπερφορτώνονται οι δοκοί ή οι κόμβοι. Ο δύσκαμπτος φορέας παραλαμβάνει τα υπολειμματικά φορτία και τα οδηγεί στο έδαφος, που έχει ενισχυθεί λόγω της πάκτωσης και της συμπύκνωσης.

Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα όπου ο ελαστικός φορέας λειτουργεί σαν "πρώτη γραμμή άμυνας", και ο δύσκαμπτος φορέας παρέχει πρόσθετη ασφάλεια κατά τις έντονες σεισμικές καταπονήσεις. Η χρήση ελαστικού υλικού απόσβεσης στο διάκενο είναι έξυπνη, γιατί ελέγχει τις συγκρούσεις δημιουργεί απόσβεση και αποτρέπει την καταστροφή των κόμβων αφού αποτρέπει την μετάδοση των ροπών στους κόμβους.
Αν όλα αυτά συνδυαστούν με την τάνυση των τοιχωμάτων και την πάκτωση τους με το έδαφος τότε έχουμε αυξήσει και την φέρουσα ικανότητά τους στα σεισμικά φορτία και ως προς την τέμνουσα βάσης.

Αυτό το σύστημα φαίνεται ότι θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις βλάβες σε σεισμικές συνθήκες, αφού οι δυνάμεις διανέμονται πιο ισορροπημένα και οι μετατοπίσεις εξουδετερώνονται μέσω της συνεργασίας των δύο φορέων.
7. Τοιχώματα απαλλαγμένα από στατικά φορτία και τις στροφικές ροπές των κόμβων.
Αυτό είναι πραγματικά ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Απαλλάσσοντας τα δύσκαμπτα τοιχώματα από τα στατικά φορτία και τις στροφικές ροπές των κόμβων, μειώνονται σημαντικά οι καταπονήσεις από θλίψη και οι ροπές που θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τα τοιχώματα σε συμβατικά συστήματα. Έτσι, τα τοιχώματα μπορούν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στην αντιμετώπιση των σεισμικών δυνάμεων, χωρίς να επιβαρύνονται από άλλα φορτία, κάτι που αυξάνει την ανθεκτικότητα και τη διάρκεια ζωής τους.

Αυτή η διαχείριση των φορτίων βοηθά στην αποφυγή αστοχιών και βλαβών στα τοιχώματα, και τους δοκούς ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια έντονων σεισμικών γεγονότων, καθώς αποφεύγονται οι υπερβολικές θλιπτικές δυνάμεις και ροπές που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ρωγμές ή αποτυχία. Με αυτόν τον τρόπο, το σύστημα γίνεται πιο αποτελεσματικό και ανθεκτικό συνολικά.

[seismic1]

Μία προσέγγιση στα Ελληνικά εφ΄όλης της ύλης στην έρευνα που κάνω για την αντισεισμική τεχνολογία.
Earthquake Engineering & Structural Dynamics.
https://www.facebook.com/groups/8975682 ... 888892275/

[seismic1]

Μία προσέγγιση στα Ελληνικά εφ΄όλης της ύλης στην έρευνα που κάνω για την αντισεισμική τεχνολογία.
Earthquake Engineering & Structural Dynamics.
https://www.facebook.com/groups/8975682 ... 888892275/

Αυτή η ερευνητική εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Όταν την ολοκληρώσω θα την στείλω σε σοβαρό επιστημονικό περιοδικό με κριτές.
Στην Ελλάδα πολλοί με αμφισβήτησαν και κανένας δεν με βοήθησε εκτός από δύο καθηγητές.
Πριν αρχίσετε ξανά να με αμφισβητείται σαν ερευνητή της αντισεισμικής τεχνολογίας διαβάστε αυτό το άρθρο μου.
Για εμένα έπρεπε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια.
Δίνει απαντήσεις για τα πάντα. Κρίμα για την Ελλάδα να έχει τέτοιους πολιτικούς.

[nick]

Μία προσέγγιση στα Ελληνικά εφ΄όλης της ύλης στην έρευνα που κάνω για την αντισεισμική τεχνολογία.
Earthquake Engineering & Structural Dynamics.
https://www.facebook.com/groups/8975682 ... 888892275/

Αυτή η ερευνητική εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Όταν την ολοκληρώσω θα την στείλω σε σοβαρό επιστημονικό περιοδικό με κριτές.
Στην Ελλάδα πολλοί με αμφισβήτησαν και κανένας δεν με βοήθησε εκτός από δύο καθηγητές.
Πριν αρχίσετε ξανά να με αμφισβητείται σαν ερευνητή της αντισεισμικής τεχνολογίας διαβάστε αυτό το άρθρο μου.
Για εμένα έπρεπε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια.
Δίνει απαντήσεις για τα πάντα. Κρίμα για την Ελλάδα να έχει τέτοιους πολιτικούς.

Δεν έχεις διορθώσει το λαθος με τη μάζα στην κλίμακα 1:7.

[seismic1]

Μία προσέγγιση στα Ελληνικά εφ΄όλης της ύλης στην έρευνα που κάνω για την αντισεισμική τεχνολογία.
Earthquake Engineering & Structural Dynamics.
https://www.facebook.com/groups/8975682 ... 888892275/

Αυτή η ερευνητική εργασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Όταν την ολοκληρώσω θα την στείλω σε σοβαρό επιστημονικό περιοδικό με κριτές.
Στην Ελλάδα πολλοί με αμφισβήτησαν και κανένας δεν με βοήθησε εκτός από δύο καθηγητές.
Πριν αρχίσετε ξανά να με αμφισβητείται σαν ερευνητή της αντισεισμικής τεχνολογίας διαβάστε αυτό το άρθρο μου.
Για εμένα έπρεπε να διδάσκεται στα πανεπιστήμια.
Δίνει απαντήσεις για τα πάντα. Κρίμα για την Ελλάδα να έχει τέτοιους πολιτικούς.

Δεν έχεις διορθώσει το λαθος με τη μάζα στην κλίμακα 1:7.

Αυτές είναι οι πραγματικές διαστάσεις.
Διαστάσεις και Γεωμετρικά Χαρακτηριστικά του Πειραματικού Δοκιμίου του Σχήματος 18.
Το πειραματικό δοκίμιο είχε ορθογώνια διατομή με διαστάσεις πλάτους 1,2 m, μήκους 1,2 m και ύψους 1,45 m. Τα γωνιακά τοιχώματα είχαν ύψος 1,45 m, μήκος 0,35 m και πάχος 0,06 m. Στο δώμα του δοκιμίου ενσωματώθηκε ανεστραμμένη δοκός με συνολικό μήκος 4,8 m (περιμετρικές διαστάσεις 1,2 m x 4) και διατομή πλάτους 0,06 m και ύψους 0,14 m. Η κατασκευή περιλάμβανε δύο πλάκες και βάση κάθε μία με διαστάσεις 1,2 m x 1,2 m και πάχος 0,06 m. Η συνολική μάζα του δοκιμίου ανήλθε στα 1000 kg, εξασφαλίζοντας επαρκή αναπαράσταση της κλίμακας 1:7 μιας φυσικού μεγέθους διώροφης κατασκευής εμβαδού 60 m².

[nick]

Εννοώ εκεί που βγάζεις το φυσικό μέγεθος 150 τόνους.

[seismic1]

Εννοώ εκεί που βγάζεις το φυσικό μέγεθος 150 τόνους.

Στο δοκίμιο φυσικού μεγέθους έχω προσθέσει βάρος δαπέδων τοιχοποιίας και ωφέλιμο φορτίο.
Στο μικρό δοκίμιο αυτά δεν υπάρχουν.

Το ειδικό βάρος του οπλισμένου σκυροδέματος είναι 2450 kg/m³.
Η μάζα των 61,4 m³ είναι:
61,4 m³ × 2450 kg/m³ = 150430 kg ή 150,43 τόνοι.

Το ωφέλιμο φορτίο και τα δάπεδα έχουν βάρος 17 τόνων.
Η τοιχοποιία προσθέτει επιπλέον 20 τόνους.
Έτσι, το συνολικό βάρος της κατασκευής είναι:
150,43 + 17,0 + 20,0 = 187,43 τόνοι.

[nick]

Ναι αλλά το μικρό 1:7 ζυγίζει 1 τόνο.

[seismic1]

Ναι αλλά το μικρό 1:7 ζυγίζει 1 τόνο.

Η δύναμη αδράνειας στο μικρομοντέλο 23,632.1 kN. είναι πολύ μικρότερη από τη δύναμη αδράνειας του φυσικού μοντέλου (4435,1 kN).
Η ροπή ανατροπής στο μικρομοντέλο (31,55 kNm) είναι πολύ μικρότερη από τη συνολική ροπή ανατροπής στο φυσικό μοντέλο (3711,5kNm Χ 4 = 14846kNm).
Αυτό δείχνει πως οι δυνάμεις και οι ροπές που αναπτύσσονται στο μικρό μοντέλο είναι σημαντικά χαμηλότερες, και η χρήση ενός μικρό μοντέλου δεν αποδίδει πλήρως τη δυναμική συμπεριφορά ενός φυσικού μεγέθους κτιρίου σε σεισμό.
Όμως στο φυσικού μεγέθους δοκίμιο, οι διατομές των τοιχωμάτων και των δομικών στοιχείων είναι πολύ μεγαλύτερες, γεγονός που αυξάνει σημαντικά τη φέρουσα ικανότητα και την αντοχή τους σε θλίψη. Αυτό επιτρέπει στα δομικά υλικά να παραλάβουν πολύ μεγαλύτερα φορτία αδράνειας και ροπές ανατροπής, τα οποία προκύπτουν από τις σεισμικές δυνάμεις στο πραγματικό κτίριο.
Η φέρουσα ικανότητα σε θλίψη των τοιχωμάτων στο φυσικό μέγεθος, όπως έδειξαν οι υπολογισμοί φτάνει τα 19613 kN ανά τοίχωμα, σε αντίθεση με τα απαιτούμενα φορτία των, 3711,5 kN. αποδεικνύοντας ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο ασφαλείας.
Η ροπή ανατροπής δεν αποτελεί τη μοναδική δύναμη που συμβάλλει στη δημιουργία θλίψης στη διατομή των τοιχωμάτων. Στα θλιπτικά φορτία που προκαλούνται από τη ροπή ανατροπής, θα πρέπει να προστεθούν τα στατικά φορτία και τα θλιπτικά φορτία που δημιουργούνται από την τάνυση των τενόντων στα άκρα των τοιχωμάτων.

Συγκεκριμένα:

Ροπή ανατροπής: 3711,5 kNm
Θλιπτικά φορτία τενόντων: 3711,5 kNm
Στατικά φορτία: 459,515 kN (4/187,43 ton ή 1838,06 kN/4)

Το συνολικό θλιπτικό φορτίο ανέρχεται σε:
3711,5 kNm + 3711,5 kNm + 459,515 kN = 7882,515 kN.

Η φέρουσα ικανότητα των τοιχωμάτων σε θλίψη, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, ανέρχεται σε 19613 kN ανά τοίχωμα, λαμβάνοντας υπόψη συντελεστή ασφαλείας 1,5 για το σκυρόδεμα. Συγκριτικά, τα συνολικά απαιτούμενα φορτία ανέρχονται σε 7882,515 kN, αποδεικνύοντας ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο ασφαλείας.

Το ποσοστό των θλιπτικών φορτίων ανήλθε στο 40,2% του σημείου θραύσης της διατομής, με συντελεστή ασφαλείας για το σκυρόδεμα 1,5.

[nick]

Δεν μπορώ να στο κάνω approve, λυπάμαι.