taxalata xalasa έγραψε: 01 Σεπ 2024, 19:48
regarding_to_Being έγραψε: 01 Σεπ 2024, 19:11
taxalata xalasa έγραψε: 01 Σεπ 2024, 11:58
ανακάλυψες την αμερική! αγροτο-βουκολικιά ήταν η κοινωνία του Αβραάμ και γεμάτη γίδια και εξού οι ποιμένες και συμβολαιογραφικά ήταν τα θέματα της Διαθήκης...
γη της Επαγγελίας = η περιοχή της Χαναάν που είναι και γνωστή ως Ιουδαία και την οποία υποσχέθηκε ο Θεός των, στους Ισραηλίτες σύμφωνα με την προφορική παράδοση η οποία καταγράφηκε στο βιβλίο της Γενέσεως... = Αυθαίρετη «θεϊκιά» κληρονομιά... Διαθήκη...
Τα φαντασματικά που γράφεις είναι στάχτες...
όσο κι αν ψέγεις για τα φαινόμενα.... τα φαινόμενα απατούν...
και κάνεις γαρ γάρ α το εθνικιστικό θέμα και....
αφού έκανες αβαβά το εθνικιστό θέμα του εκλεκτού λαγού, πάλι ψέγεις και κολλάς ταμπελάκια για τα φαινόμενα... και βαϊδεγουέι πουλάς και παραπουλάς... κι είσαι κι ακριβός, αισχροκερδής τύπος... πουλάς φύκια για μεταξένιες κορδέλες.... fideμπορας....
τομπαίρνεις; να φωνάξουμε τον Τοξοβόλο να σε βολέψει... γω δεν εβ1 και δεν β1'ω... γούστα είν'αυτά... δεν κρίνουμε τα περι ορέξεως...
όλα τα ιερατεία είναι για το circo και για τα πανηγύρια... ολούθε...
οι ιουδαίοι θεολογοι των πρώτων αιρετικων αιωνων κόλλησαν σαν παράσιτο πάνω σότι έβρισκαν διαθέσιμο. Με σκοπό να επιβιώσει το παραμύθι της Διαθήκης που λέγαμε.... παρασιτικιά καπηλεία... και φτιάξαν φαντάσματα που τα βλέπεις ακόμα... και δεν είσαι ο μόνος που τα βλέπει... είναι πολλοί οι φαντασματόπληκτοι...
γιατί να μου κάτσει άσχημα; παρανοείς... το
γυνη Ελληνίς, Συροφοίνισσα τω γένει είναι η γυμνή αλήθεια... πως θα μου κάτσει άσχημα η αλήθεια αφού αντιπαλώ το ελληνιστικό ιουδαϊκό παραμύθι...; συνκεντρώσου και μην παρανοείς γιάθα φτιάχσεις κι άλλα φαντάσματα στο νιονιό σ'...
Αν ο Ξέρξης είχε κυριαρχήσει στην αρχαία ελλάδα, ο Αγιος Εφιαλτής θάταν ο αντίστοιχος Αϊ Νιόνιος Παρεοπαγκίτης... καλύπστηκες...; ανέκαθεν παρήγαγε μαλάκες τούτος ο τόπος... να τους κάνουμε άγιους; Ασε δε που ίσως να μην υπήρξε ποτέ αυτός που αναφέρεται στην προπαγάνδα των παράσιτων... και νάναι ένα τέχνασμα των γιουδαίων για να φτιάξουν πελατεία... marketing... είναι καλοί σαυτά... σύ, ο νεοέλληνας είσαι γατάκι μπροστά τους...
απέναν πούθελε να σώσει το τομάρι του και την αυθαίρετη θεϊκιά διαθήκη του και επειδή
ο σκοπός αγιάζει τα μέσα κόλλησε σαν παράσιτο στάλλα έθνη για να επιβιώσει... ιός της παραμύθας... έγινε πανδημική ίωση παραμύθας.... historical facts κι όχι φαντάσματα... ακόμα βαστά η πανδημία...
πάλι κολλάς ταμπελάκια για τα φαινόμενα...
αλλά αφού να παίξουμε, ας παίξουμε....
αν εγώ 'μαι νομικιστής, (που δεν είμαι)
'σύ'σαι νομιζειστής... (πού'σαι)... δηλαδή....
ότι του φανεί του λωλοστεφανή...
τα λινκς φιλε τα αποφευγεις,μη τα αποφευγεις θα μπαινουν ανελλιπώς
στις παραθεσεις σου
https://www.youtube.com/watch?v=cA8XYEZRVEQ&t=5s
https://amethystosebooks.blogspot.com/2 ... vogel.html
παλι δεν εχασες την ευκαιρια οταν εγραψα το "οστις θελει οπισω μου ελθειν"του Χριστου
(διορθώθηκε επρεπε να διευκρινησω),εγραψες οτι τον μπαιρνω κ θα φωναξεις καποιον...και για ανωμαλιες
τυπου μαρκησιου ντε σαντ
στη φραση "Η βασιλεία του Θεού θα αφαιρεθεί...κλπ" λες οτι κολησε σαν παρασιτο σε αλλα εθνη για να
σωση το τομαρι του.....αυτο σε σχεση με το προηγ δειχνει εκτος απο χουλιγκανικη νοοτροπία και
την Άβυσσο απο την οποια κινδυνευεις να σε καταπιεί......απιστευτη ναρκισικη επαρση,ξεπερασες
ετη φωτος τον Νίτσε
ερωτηση:σε ποιο σημειο ο Χριστος προφητευσε την καταστροφη του Ναου Σολωμωντος,που συνεβη απο τον
Τιτο το 70μχ και τι συνεβη κ δεν πετυχε η ανοικοδόμηση του Ναου επι Ιουλιανου παραβατη;
για τον Διονυσιο Αρεοπαγιτη...αλλος ο ψευδοδιονυσιος τα γραπτα του μετα τον 6ο αιων μχ
https://amethystosebooks.blogspot.com/2 ... altes.html
η ΚΔ συμπληρωνει κ διορθωνει την ΠΔ οπου οι ιουδαιοι εκαναν λαθροχειριες οπως τους συνεφερε
https://www.youtube.com/watch?v=GUnAaNbwJQY
κάτσε ρε φίλε...
-Για τα Διαθηκικά πουλέγαμε κάνεις γαρ γαρ ες...
-Για το Εθνικιστικό uber alles του εκλεκτού λαγού κάνεις αβαβά...
-Για τα Fideμπορικά που τάχα δεν πουλάς με ενκαλείς που δεν δίδω κλικ στα βίδεα που προτείνεις... αφού σούπα πολλές φορές... ΚΛΙΚ, δεν δίδω... όσες φορές κι αν βάλεις τα βίδεα, ΚΛΙΚ ΔΕΝ ΔΙΔΩ σε Fideμπορες...
-Να προσέχεις τι γράφεις για να μην δίνεις δικαιώματα στον Τοξοβόλο να σε ψάχνει...

Και μην το παρεξηγείς... γω σέβομαι τις ορέξεις των άλλων κι ας μην συμμετέχω στο μενού των...
-Ψέγεις τον taxalataxalasa για χουλιγκάνο και ναρκισιστή ενώ είναι Φίλαθλος και εσύ είσαι ο χουλιγκάνος και ναρκισιτής εις του Εκλεκτού Uber Alles λαγού.... Δηλαδή φωνάζει ο κλέφτης (εσύ) για να φοβηθεί ο οικοκύρης (taxalataxalasa)... Έχεις και θράσος... βέβαια, με την νοοτροπία του εκλεκτού λαγού έχεις όλα τα κακά πάνω σου κι ας φοράς προβιά «καλού»...
-Ο Χριστός δεν έγραψε τίποτα... Οι τάχα προφητείες του είναι γραφόμενα ιουδαίων που φτιάχναν παραμύθι... δεν ήταν η πρώτη φορά που φτιάχναν παραμύθι... ήσαντε παθολογικοί παραμυθάδες από πρίν... έιχαν την παλιά διαθήκη πουλέγαμε και εκανες γαρ γαρ α, και ήταν piece of cake να φτιάξουν και επικειροποιημένη «νέα» διαθήκη για τα γίδια και χωράφια...
-Τι σημασία έχει αν ήταν άλλος ο ψευδονιόνιος; Δεν λέγαμε για αυτόν... Για τον άλλο λέγαμε και δεν ξες τι ανταπαντήσεις στην απάντηση του taxalataxalasa...
- Χωνεψέτο... όσα βίδεο κι αν βάλεις... ΚΛΙΚ ΔΕΝ ΔΙΔΩ...
Καταβάθος ξες πως όσα γράφω είναι η ιστορικιά πραγματικότητα... αλλά τα φαντάσματα στον νιονιό σου αντιδρούν και μπλοκάρουν την όποια λογική που μπορεί να έχει το νιονιό σου... και ξαναμένεις στα φαντάσματα... εμείς δεν τα χάφτουμε τα φαντάσματα ρε φίλε... τι να κάνουμε;

πρέπει να τα χάψουμε για να μην αισθάνεσαι μόνος στον φαντασματόκοζμο πούχεις στο νιονιό σου; ... καλύτερα έλα κι εσύ για ξορκισμό απτα φαντάσματα και μην ζητάς το παράλογο... να χάψουμε τα φαντάσματα άλλων...
Αν θέμε φαντάσματα ξέμε να φτιάξουμε δικά μας... Δεν χρειαζόμαστε τα φαντάσματα των ιουδαίων...
ΥΓ. σύσαι ο λουδοβίκος ή εργάζεσαι για τον λουδοβίκο;
ουτε οι αθεοι:Μπερτραντ Ράσελ,Γιβων,Νιτσε,Μαξιμ γκορκυ.....κλπ
δεν μιλησαν για την ανυπαρξια του προσωπου του Ιησου,παρ οτι πιεζομαι απο
υποχρεώσεις εκλεψα χρονο για να σου απαντησω........ενυγουεη ρε συ μου θυμιζεις
εκεινα τα στρατευμενα,κατα χιλιαδες,παιδια που σε διαφορες εποχες ξεχυθηκαν
σαν αφιωνισμενα με μισος κ πολυ λυσα να καταστρεψουν οτι θύμιζε συνδεση με παρελθον
πχ οι πρωτοι μπολσεβικοι(οι ηγετες τους ολοι επιφανεις γιουδαιοι),οι στρατιες
των ερυθροφρουρων του Μάο τσε τουνγκ στη κινα δεκ60 κι αλλοι με σκοπο ώστε
να μην υπαρξει ενθυμισης των προτέρων,ιδια λυσα εχει καταλαβει τωρα κ τις ορδες
των φανατικων της γουοκ ατζέντα οπου φαντάζεσαι πως θα φερουν καθαρση....
κι αφου δεν κανεις κλικ ενω οι απαντησεις ειναι στα λινκ με ερευνες παν/κων phd
εγω τι περισσοτερο να σου πω ρε μπρο,μηπως να σου προσφερω υλικο για διαπόμπευση
κ διακωμωδηση....λεω γω τωρα...οχι γιατι κατι τετοιους γνωρισα κ στο καστέλι
Κισσάμου κ στο Ρέθυμνο,οχι ομως στο φουρφουρα εκει ηταν πιο τομπρα τα παιδια,
(δούλευα στο νησι 6 χρονια καθόσον η καταγωγη της μακαριτισας μανας).....
μου εκανε εντυπωση οτι,εμμεσα μεν,με απειλησες οτι θα φερεις κι αλλον λέει
δεν ξερω για τι ακριβως.
εδω τωρα
"Εξωχριστιανικές πηγές των 2 πρώτων αιώνων που μαρτυρούν την ύπαρξη του Ιησού Χριστού:
1. Φλάβιος Ιώσηπος
2. Πόντιος Πιλάτος
3. Θαλλός
4. Μαρα Βαρ Σεραπίων
5. Τάκιτος
6. Σουετώνιος
7. Πλίνιος ο Νεώτερος
8. Νουμήνιος
9. Φλέγων
10. Γαληνός
11. Λουκιανός
12. Κέλσος
13. Μαρτυρίες αιρετικών
14. Ταλμούδ
1. Ιώσηπος
Πρώτη μνημονεύουμε την μαρτυρία του Ιώσηπου η οποία αποτελεί και την αρχαιότερη περί του Ιησού μαρτυρία των μη Χριστιανών συγγραφέων Ο Ιώσηπος γεννήθηκε το 37 μ. Χ. και πέθανε μεταξύ του 94 και 100. Η πρώτη και μεγαλύτερη αναφορά, το λεγόμενο Testimonium Flavianum (δηλ. Μαρτυρία του Φλαβίου, TF για συντομία), είναι σημείο αμφιλεγόμενο από όσους επιθυμούν να συσκοτίσουν τη σημασία της. Στη συνέχεια θα δείξουμε γιατί τη θεωρούμε αξιόπιστη.
Την μαρτυρία αυτή αποτελεί ένα χωρίο του Ιώσηπου, στο οποίο εκφράζεται πλήρως η περί του Ιησού πίστη της πρώτης Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Νομίζει κανείς ότι αυτός που μας παρέχει την μαρτυρία αυτή δεν είναι κάποιος Ιουδαίος από τους μη πιστεύσαντες, αλλά μάλλον κάποιος Χριστιανός που αναγνωρίζει τον Εσταυρωμένο ως Χριστό και Σωτήρα. Ακριβώς γι' αυτό και κατά τους τελευταίους αιώνες παρουσιάστηκαν αμφισβητήσεις και αμφιβολίες περί της γνησιότητας του χωρίου αυτού. Μολονότι το χωρίο εμπεριέχεται σε όλα τα χειρόγραφα της Ιουδαϊκής αρχαιολογίας του Ιώσηπου, που μας έχουν περισωθεί, εν τούτοις υπήρξαν πολλοί, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι αυτό αποτελεί παρεμβολή, που παρεισήχθηκε από χριστιανικό χέρι.
Αλλά το ότι μεν το χωρίο προστέθηκε ολόκληρο στο κείμενο του Ιώσηπου από ξένο χέρι αποτελεί υπόθεση αστήρικτη. Γιατί δεν εξηγείται, πως κατορθώθηκε να νοθευτούνε όλα τα χειρόγραφα και δεν περισώθηκε έστω και ένα, που να μαρτυρεί για την νοθεία που συντελέστηκε (Πρβλ. L. de Grandmaison Jesus-Christ, άρθρο στο A. d' Ales, Dictionnaire Apologetique εκδ. δ' 1924, τομ. ΙΙ στ.1296 υπσημείωση). Έπειτα ο Ιώσηπος μνημονεύει σε άλλα σημεία της Αρχαιολογίας του (XVIII 5, 2, XX 9, 1) τον θάνατο του Ιωάννη του βαπτιστού και την καταδίκη του Ιακώβου, του αδελφού "Ιησού του λεγομένου Χριστού". Την αυθεντικότητα των χωρίων αυτών μόνο αυθαιρεσία υπερβαίνουσα κάθε μέτρο και όριο θα μπορούσε να αμφισβητήσει. Δεν εξηγείται λοιπόν, πως αυτός που μιλάει για τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο, και που μνημονεύει και τον Ιησού τον λεγόμενο Χριστό, θα σιωπούσε ολότελα και δεν θα έκανε ειδικό λόγο για τον Ιησού.
Αφετέρου όμως προβάλλεται κατά της αυθεντικότητας της μαρτυρίας αυτής πρώτον μεν, ότι η φράση που υπάρχει σε αυτή "ο Χριστός ούτος ην" υποδηλώνει ότι ο Ιώσηπος πίστευε στην μεσσιανική ιδιότητα του Ιησού, γεγονός όμως που αντιλέγεται από τον Ωριγένη («Κατά Κέλσου» Ι, 47 και εις τον Ματθαίον Χ, 17), ο οποίος βεβαιώνει ρητά ότι ο Ιώσηπος δεν πίστευε, έπειτα δε, ότι κανείς από τους Χριστιανούς συγγραφείς δεν μνημονεύει την μαρτυρία αυτή, ούτε ο Ιουστίνος, ούτε ο Τερτυλλιανός, ούτε ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ούτε ο Ωριγένης, ενώ η σημασία της ως απολογητικό τεκμήριο θα ήταν ανυπολόγιστη. Ο πρώτος που την μνημονεύει είναι ο Ευσέβιος (Εκκλ. Ιστορ. Ι, 11).
Όσον δε αφορά στην παρατήρηση ότι η μαρτυρία αυτή αναφέρεται σε όλα τα περισωθέντα σε μας χειρόγραφα του Ιώσηπου, θα μπορούσε να αντιταχθεί ότι κανένα από αυτά δεν ανάγεται σε χρόνους τόσο παλαιούς και ότι το συγκεκριμένο χωρίο δεν βρίσκεται στην ίδια θέση σε όλα τα χειρόγραφα. Από την άλλη, η πολιτική στάση την οποία έλαβε ο Ιώσηπος ο οποίος προσδέθηκε στο άρμα της Ρώμης και ο οποίος για τον λόγο αυτό αποφεύγει επιμελώς κάθε υπαινιγμό αναφερόμενο στις μεσσιανικές ελπίδες του Ισραήλ οι οποίες δημιουργούσαν εθνικά ιδεώδη αντιτιθέμενα στην κοσμοκρατορία της Ρώμης, εξηγεί πλήρως την επί του προσώπου του Χριστού σιγή του Ιώσηπου. (Περί της σιγής αυτής δες Pierre Batiffol, Les silence de Josephe στο Orpheus et l' Evangile, Paris 1910, σελ. 4-24. Τους υπέρ και κατά της γνησιότητας του χωρίου λόγους δες στο Γρηγ. Παπαμιχαήλ, «Ο Ιησούς ως ιστορικόν πρόσωπον», εκδ. β' Αθήναι 1923, σελ. 137-143. Τέλος την ποικίλη βιβλιογραφία, η οποία αποτελείται από την περί αυτού του χωρίου έρευνα και αμφισβήτηση καθώς και τους σχετικούς συγγραφείς, δες στο Hittinger, Apologetique σελ. 410-411). Την μεσάζουσα εν τούτοις γνώμη, σύμφωνα με την οποία στο χωρίο αυτό παρεισήχθησαν αργότερα από χριστιανικό χέρι κάποιες μικρές φράσεις, για λόγους εσωτερικούς δεν μπορούμε να την θεωρήσουμε απίθανη (G. M. Muller, Christusin Flavius Josephus β' εκδ. 1895, σελ. 31-43).
Την γνησιότητα του χωρίου του Ιώσηπου υποστήριξε ο F. C. Burkitt σε μελέτη με τίτλο Josephus and Christ η οποία δημοσιεύτηκε στα Actes du IVe Congres international d' Histoire des religions tenu a Leide du 9 au 13 Septembre 1912, Leide 1913. Την γνώμη του Burkitt υιοθέτησε και υποστήριξε ευφυώς ο A. Harnack (Der judische Geschichtsschreiber Josephus und Jesus Christus στην Internationale Monatschrift VII, 1913 σελ. 1037 και εξής), καθώς και ο W. Emery Barnes στην Contemporary Review του Ιανουαρίου του 1914. Μεταξύ των απεκδεχομένων την γνησιότητα ολοκλήρου του χωρίου συγκαταλέγονται ο Hettinger και ο Godet (Conferences Apologetiques III Les miracles σελ. 5). Ακόμη και ο Ρενάν δεν αμφισβήτησε την αυθεντικότητα του χωρίου (Vie de Jesus σελ. X στην Εισαγωγή).
Στη συνέχεια, παραθέτουμε το χωρίο του Ιώσηπου, εγκλείοντας εντός αγκυλών τις φράσεις εκείνες που πιθανώς παρεισήχθησαν μεταγενεστέρως. Τα έντονα γράμματα δεν αμφισβητούνται από κανέναν σοβαρό ερευνητή:
"Γίγνεται δε κατά τούτον τον χρόνον Ιησούς, σοφός ανήρ [ει γε άνδρα αυτόν λέγειν χρη. Ήν γαρ παραδόξων έργων ποιητής, διδάσκαλος ανθρώπων των ηδονή ταληθή δεχομένων]. Και πολλούς μεν Ιουδαίους, πολλούς δε και από τού Ελληνικού επηγάγετο. [Ο Χριστός ούτος ην.] Και αυτόν, ενδείξει των πρώτων ανδρών παρ' ημίν σταυρώ επιτετμηκότος Πιλάτου, ουκ επαύσατο οι το πρώτον αυτόν αγαπήσαντες. [εφάνη γαρ αυτοίς τρίτην έχων ημέραν πάλιν ζων, των θείων προφητών ταυτά τε και άλλα μύρια θαυμάσια περί αυτού ειρηκότων.] εισέτι τε νυν τών Χριστιανών από τούδε ωνομασμένων ουκ επέλιπε το φύλον" (Ιουδαϊκές Αρχαιότητες XVIII 3, 3).
Ακολουθεί ελεύθερη μετάφραση, μόνο των σημείων που δεν αμφισβητούνται:
"Εκείνο το καιρό ήταν ένας σοφός άνδρας ο Ιησούς. Και πολλοί από τους Ιουδαίους και από τα άλλα έθνη τον ακολούθησαν. Ο Πιλάτος τον καταδίκασε να σταυρωθεί και να πεθάνει, καθ’ υπόδειξιν ανδρών δικών μας εξουσίας, αλλά εκείνοι που τον αγάπησαν από την αρχή, δεν σταμάτησαν. Από τότε, δεν έπαψε η γενιά αυτών των ονομασμένων Χριστιανών".
Και η ίδια μαρτυρία του Ιώσηπου από το Kitab al - 'Unwan (Βιβλίο του Τίτλου), ιστορία του κόσμου από τη Δημιουργία μέχρι το έτος 941/942μ.Χ., αντιγραμμένο από τον Αγάπιο, άραβα Χριστιανό επίσκοπο Ιεραπόλεως του 10ου αιώνα. Είναι πιο μετριοπαθές κείμενο. Σε μετάφραση από τα Αραβικά στα νέα ελληνικά:
"Εκείνο το καιρό ήταν ένας σοφός που ονομαζόταν Ιησούς. Και η συμπεριφορά του ήταν καλή, και ήταν γνωστός ως άνθρωπος αρετής. Και πολλοί από τους Ιουδαίους και από τα άλλα έθνη έγιναν μαθητές του. Ο Πιλάτος τον καταδίκασε να σταυρωθεί και να πεθάνει. Και εκείνοι που έγιναν μαθητές του δεν εγκατέλειψαν
τη διδασκαλία του. Αφηγήθηκαν ότι εκείνος εμφανίσθηκε σε αυτούς μετά τη σταύρωσή του και ότι ήταν ζωντανός. Άρα, ίσως να ήταν ο Μεσσίας για τον οποίο οι προφήτες είπαν θαύματα".
Ας συνοψίσουμε τα επιχειρήματα:
α) Το TF βρίσκεται σε κάθε διασωζόμενο χειρόγραφο των Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων, όπως στον Αμβροσιανό Κώδικα (11ος αι.), στο Βατικανό Κώδικα (14ος αι.) και στο Μαρκιανό Κώδικα (15ος αι.). Για να θεωρήσουμε ότι ολόκληρη η μαρτυρία είναι πλαστή, πρέπει να υποθέσουμε ότι ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα αρχαία χειρόγραφα του Ιώσηπου (που υποτίθεται ότι αρχικά δεν ανέφεραν τον Χριστό) ήταν στα χέρια Χριστιανών και μάλιστα ΨΕΥΤΩΝ, οι οποίοι τα αντέγραψαν βάζοντας και τη μαρτυρία.
β) Το TF αναφέρεται αρχικά από τον Ευσέβιο (Εκκλησιαστική Ιστορία 1.11, Demonstratio Evangelicum 3.5). Επίσης αναφέρεται από τον Σωζόμενο (Εκκλησιαστική Ιστορία 1.1), τον Νικηφόρο (Εκκλησιαστική Ιστορία 1.39), τον άγιο Ιερώνυμο (De Viris Illustribus 13, Catal. Script. Eccles. 8), τον άγιο Ισίδωρο τον Πηλουσιώτη (Επιστ. 6.225), τον άγιο Αμβρόσιο, τον Κασσιόδωρο, κ.ά. Φαίνεται πως δεν υπήρχε ΚΑΜΙΑ αμφιβολία για την γνησιότητά του τον καιρό αυτών των πολυγραφότατων συγγραφέων.
γ) Γεννιέται όμως σε αρκετούς μας η ερώτηση: Γιατί δεν αναφέρουν τίποτε για το TF οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς προ του Ευσεβίου, όπως ο Ιουστίνος, ο Ωριγένης, κ.ά; Η απάντηση είναι απλή: ΚΑΝΕΙΣ πολέμιος του Χριστιανισμού κατά τους πρώτους χρόνους της Εκκλησίας δεν αμφισβήτησε την ιστορικότητα του Χριστού, ώστε να πρέπει να την υποστηρίξουν οι αρχαίοι απολογητές.
δ) Πολλοί όμως, ακόμη και χριστιανοί, δεν θεωρούν τον Ευσέβιο Παμφίλου, επίσκοπο Καισάρειας, πολύ αξιόπιστη πηγή. Σκέφτονται: Ο Ευσέβιος στην Εκκλησιαστική Ιστορία του είναι βέβαιος για το ότι ο Χριστός και ο βασιλιάς της Εδέσσης Άγβαρος είχαν "υποτιθέμενη" αλληλογραφία, την οποία κανείς άλλος δεν αναφέρει. Κατ’ αυτούς είναι ξεκάθαρο πως του άρεσε να πλάθει φανταστικά κείμενα για να πείσει τους άλλους ότι ο Χριστός ήταν ιστορικός.
Κατ' αρχάς, η Εκκλησιαστική Ιστορία του Ευσέβιου ΔΕΝ είναι απολογία, αλλά η πρώτη Εκκλησιαστική Ιστορία που γράφτηκε. Δηλαδή δεν παραθέτει κείμενα για να μας πείσει για κάτι, αλλά απλώς συλλέγει όσες πληροφορίες μπορεί, σχετικά με την Εκκλησία, και φυσικά τον ιδρυτή της το Χριστό. Επίσης, υπάρχουν συγκλονιστικά στοιχεία για την αλληλογραφία του Χριστού με τον Άγβαρο καθώς και για το Άγιο Μανδήλιο (βλ. Άγγελου Π. Σακκέτου, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ – ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ - ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ σ. 501-534 και 584-591)!!!
ε) Ένα γελοίο επιχείρημα κάποιων είναι ότι η θέση του TF στο κείμενο δεν είναι σίγουρη, εφόσον ο Ευσέβιος (Εκκλησιαστική Ιστορία 2.6) την τοποθετεί πριν τις σημειώσεις του Ιώσηπου που αφορούν
τον Πόντιο Πιλάτο, ενώ σήμερα αυτή η παράγραφος είναι μετά απ' αυτές τις σημειώσεις.
Αυτό είναι ΨΕΜΑ. Στο χωρίο αυτό του Ευσεβίου δεν αναφέρεται καν το TF, αλλά μια αναφορά του Ιώσηπου στο Πιλάτο από το Περί του Ιουδαϊκού πολέμου.
ς) Ο Ευσέβιος αναφέρει ότι ο Ιώσηπος γράφει για το Χριστό μετά από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή (Εκκλησιαστική Ιστορία 1.11), ενώ στο κείμενο των Ιουδαϊκών Αρχαιοτήτων, πρώτα αναφέρεται ο Χριστός (18.3.3) και μετά ο Ιωάννης ο Βαπτιστής (18.5.2). Άρα, όπως πιστεύουν οι πολέμιοι της ιστορικότητας του Χριστού, το TF πλαστογραφήθηκε από χριστιανούς και μπήκε σε μερικά χειρόγραφα μετά το χωρίο που αναφέρει τον Ιωάννη. Όμως, πρέπει να έχουμε αυτή την αναφορά από τον Ευσέβιο στην αρχαία ελληνική για να καταλάβουμε ακριβώς τι εννοεί. Ίσως ο Ευσέβιος εννοεί πως ο Ιώσηπος ΠΕΡΑ από το ότι αναφέρει τον Ιωάννη τον ΠΡΟΔΡΟΜΟ του Χριστού, αναφέρει και τον Χριστό.
ζ) Κάποιοι πιστεύουν ότι η παρουσίαση του Χριστού στο TF είναι ιδιαίτερα σύντομη για τον Ιώσηπο. Για παράδειγμα, ο Ιώσηπος αφιερώνει πάνω από διπλάσιο χώρο για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Δεν έχει κάποια σπουδαία βαρύτητα ως επιχείρημα. Ο καθηγητής Sanders γράφει για το TF: "the best objective evidence of the importance of Jesus during his own lifetime. The gospels create the impression that the entire populace was vitally interested in Jesus and what happened to him. Certainly he did attract attention. But if we measure the general impact of prophetic figures by the degree of disturbance they caused, we shall conclude that Jesus was less important in the eyes of most of his contemporaries than were John the Baptist ..." (pp.50-51). Ας μην ξεχνάμε πως το ότι για τη πλειοψηφία των Ιουδαίων, ο Χριστός ήταν ένας ασήμαντος κατάδικος (όπως ήταν λ.χ. οι κοινοί ληστές).
η) Ένας χριστιανός συγγραφέας ποτέ δεν θα έγραφε για τον Θεό του ένα κειμενάκι και πολύ μικρότερο από εκείνο που αφορά τον Πρόδρομό Του Ιωάννη, που όπως ο ίδιος ο Ιωάννης έλεγε, δεν ήταν άξιος να λύσει ούτε τα σανδάλια Του.
συνεχεια
.....το Φρέαρ.....