Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[Σαββάτιος]

Δεν είναι διαφορετική . Η ρωμαίικη ταυτότητα είναι ακριβώς η ελληνική ταυτότητα. Όλοι δέχεστε πως η ελληνική ταυτότητα σταματάει τον 6ο αι. και η ρωμαίικη αρχίζει τον 7ο αι. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Μέχρι τον 6ο αι. δύο είναι οι κυρίαρχες εθνότητες στην αυτοκρατορία , η λατινική/ρωμαϊκή και η ελληνική/γραικική . Όταν αποκόπτονται τα δυτικά εδάφη υπάρχει μόνο μια κυρίαρχη εθνοτική ταυτότητα. Η ελληνική. Και τότε αυτή ταυτίζεται με την εθνική ταυτότητα που δημιουργείται , την ρωμαϊκή ( ρωμαίικη , νεο-ρωμαϊκή ), Η οποία είναι η εθνική και εθνοτική ταυτότητα ταυτόχρονα , όπως η σύγχρονη νεοελληνική.

Σήμερα υπάρχει ελληνικό κράτος, οπότε ελληνική είναι και η εθνική/national ταυτότητα (εκ του ελληνικού κράτους), ελληνική και η εθνοτική/ethnic (καταγωγή). 

Η Ρωμανία όμως ήταν ρωμαικό κράτος (της Ανατολής), οπότε, σύμφωνα με όσα λες, υπήρχαν δύο ταυτότητες: national ρωμαική (εκ της Ρωμανίας) και ethnic ελληνική. 

Έλα όμως που η ρωμαική δεν ήταν μόνο national, αλλά ήταν και ethnic... Μια ethnic που προέκυψε από την πολυαίωνη παρουσία μέσα στο ρωμαικό κράτος. Οι πηγές μιλούν για "ομόφυλους Ρωμαίους" - που θεωρούσαν δηλαδή ότι είχαν κοινή ρωμαική καταγωγή. Πώς ένας αριστοκράτης Αυσονιστής (που έλεγε ότι ήταν απόγονος των Φαβίων) και ένας κοινός ελληνόφωνος Βυζαντινός θα μπορούσαν να πιστεύουν και σε μια κοινή ρωμαική καταγωγή; Μόνο μέσω της καταγωγής από την εποχή του Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού, δηλαδή μετά την ένωση Ελλήνων και Παλαιών Ρωμαίων στο ρωμαικό κράτος της Ανατολής. 

Εν ολίγοις, η ethnic ελληνική ταυτότητα μέσα σε μια καθαρά national ρωμαική θα είχε περισσότερο ελεύθερο χώρο. Αφού όμως η ρωμαική έγινε και ethnic, η παρουσία της ethnic ελληνικής πιεζόταν πολύ περισσότερο. 

Το ότι αλλάζουν  τα κυρίαρχα εθνικά σύμβολα ( επισημοποίηση χριστιανισμού, δημιουργία χριστιανικής αυτοκρατορίας, Νέα Ρώμη, Μέγας Κωνσταντίνος ) δεν σημαίνει κάτι. Γιατί και τα παλαιά σύμβολα διατηρούνται ( συνέχεια της ρωμαϊκής πολιτείας , ελληνική καταγωγή , ρωμαϊκή καταγωγή κάποιων αριστοκρατών, συνέχεια της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου  ). 

Δεν είναι απαραίτητο να χαθούν τα παλιά σύμβολα. Το θέμα είναι ποια είναι τα πλέον κυρίαρχα και αποφασιστικά που καθορίζουν το "εμείς" της κοινότητας. Και στη σύγχρονη Ελλάδα δεν έχουν χαθεί τα βυζαντινά σύμβολα, παρόλα αυτά εμείς τονίζουμε περισσότερο την αρχαία Ελλάδα, γι' αυτό και λεγόμαστε Έλληνες και όχι Ρωμαίοι και μετά  Έλληνες/Γραικοί. Μη μου πεις για το Ρωμιός, γιατί αυτό επιβίωσε στη ζούλα (η νεοελληνική παιδεία το σνόμπαρε επιδεικτικά) και στη σημερινή Ελλάδα πνέει τα λοίσθια, αν δεν έχει ήδη πεθάνει. 

Και βεβαίως να μην ξεχνάμε πως η ελληνική γλώσσα γίνεται η επίσημη εθνική γλώσσα. Για να είσαι Ρωμαίος πρέπει να μιλάς ελληνικά.

Επίσης μην ξεχνάμε (ή μάλλον πρέπει όλοι να μάθουμε) ότι τουλάχιστον στη λαική συνείδηση η ρωμέικη γλώσσα είχε εξελιχθεί σε άλλη γλώσσα από την ελληνική, όπως η ιταλική από τη μαμά της λατινική. Γι' αυτό η ελληνική γλώσσα (η λόγια) δεν μπορεί να θεωρηθεί κανονική εθνική γλώσσα της Ρωμανίας, αφού η βάση του έθνους είναι ο λαός. 

Αρκεί που και στις δύο περιπτώσεις σχηματίζεις εικόνα συνέχειας της ελληνικής εθνότητας.  :003:

Κοιτα εδώ τι γίνεται. Ήδη έχεις τον Σβορώνο (που θεωρείται ότι επικαιροποίησε επιτυχώς το σχήμα της συνέχειας) να λέει ότι στους βυζαντινούς χρόνους (μέχρι τον 12ο αιώνα) η συνέχεια της ελληνικής εθνότητας ήταν "λανθάνουσα" (=όχι ιδιαιτέρως συνειδητή) εξαιτίας της πίεσης δύο οικουμενικών στοιχείων: της ρωμαικής αυτοκρατορίας και του χριστιανισμού.

Έχεις και τον Χρόνικλ να διστάζει πλέον να μιλήσει για ελληνική εθνοτική συνέχεια (όπως έκανε σε προηγούμενα άρθρα του), λόγω της ισχυρής παρουσίας της ρωμαικής πολιτικής ιδέας. 

Ε, σκέψου πόσο πιο δραματικά και πιεστικά γίνονται τα πράγματα, αν στη θέση της ρωμαικής πολιτικής ταυτότητας βάλεις μια ρωμέικη εθνική και εθνοτική. 

Όχι , δεν είπα αυτό. Μία ταυτότητα είπα. Η εθνική ρωμαϊκή ταυτίστηκε με την ελληνική εθνοτική και είχαμε την ρωμαϊκή/ελληνική/γραικική εθνική- εθνοτική ταυτότητα όπως είναι και σήμερα η νεοελληνική.

Έχεις κάποια "λαϊκή" πηγή που ο λαός να επικαλείται πως κατάγεται απ' τα αρχαία ρωμαϊκά γένη ( Αινειάδες, Φάβιοι , δούκες της αρχαίας Ρώμης ) ; Η επίκληση αρχαίας ρωμαϊκής καταγωγής από την παλαιά Ρώμη αφορούσε μόνο μερικούς αριστοκράτες μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού. Παρόμοια περίπτωση με την επίκληση καταγωγής απ' τους Αρσακίδες του Βασιλείου Α΄ .

Δεν συνυπήρξαν ποτέ ξεχωριστή ελληνική εθνοτική ταυτότητα και ξεχωριστή ρωμαϊκή ( νεο-ρωμαϊκή / βυζαντινή ) εθνοτική ταυτότητα εντός του Βυζαντίου απ' τον 7ο αι. και μετά. Ας το πούμε σχηματικά : ελληνική εθνοτική ταυτότητα - > (νεο)ρωμαϊκή εθνική ταυτότητα -> (νεο)ρωμαϊκή εθνοτική ταυτότητα. Αλλά δεν διαδέχονταν το ένα το άλλο. Αλληλεπικαλύπτονταν και ταυτίζονταν.

Δεν τονίζουμε την αρχαία Ελλάδα. Τονίζουμε το 1821 και την 28η Οκτωβρίου. Γιορτάζεις την μάχη στις Πλαταιές ή τη νίκη στην Ιμέρα εις βάρος των Καρχηδονίων ; Στην Δ΄Δημοτικού διδάσκεσαι αρχαία Ιστορία και στην Ε΄Δημοτικού Βυζαντινή . 1 τάξη την αρχαία , 1 τάξη την βυζαντινή.

Τόσες λαϊκές πηγές έχουν έρθει όπου τα αρχαία ελληνικά ονομάζονται ρωμαίικα κι άλλες τόσες όπου τα ρωμαίικα αποκαλούνται ελληνικά. Έλιωσε πια αυτή η καραμέλα. Αφού η ελληνική εθνότητα ταυτίστηκε με το νεορωμαϊκό έθνος , η γλώσσα της εθνότητας πήρε στα λαϊκά στρώματα ( και όχι μόνο ) το όνομα του κράτους.

Τα πράγματα εξελίσσονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν τερματισμοί και αφετηρίες. Δεν μπορείς να πεις εκεί σταματούν οι Δαναοί , εκεί σταματούν οι Έλληνες , εκεί σταματούν οι Ρωμιοί και εδώ ξεκινούν οι Νεοέλληνες. Είναι μια συνέχεια χωρίς διακοπές. Αν πας απ' το 2024 κατευθείαν στο 1100 π.Χ. φυσικά και θα δεις διαφορές. Πηγαίνοντας όμως βήμα - βήμα και διαπιστώνοντας πως ο επόμενος δεν ξέχασε πως κατάγεται απ' τον προηγούμενο , ε, τότε εκεί έχεις συνέχεια. Γνώμη μου ...

Ζαποτέκο αν εξαιρέσουμε το νεοελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που περιέγραψες και υποκριτικά (είπαμε κομπλιμέντο) παρουσίασες ως αντιπροσωπευτικό της νεοελληνικής ταυτότητας αλλά και τη νεοελληνική παράδοση που απλά ισοπεδώνει το αφήγημα σου όλοι οι λαοί που έχουν γλωσσική συνέχεια π.χ. τοπικά οι ιταλικές εθνότητες από την ρωμαϊκή εποχή ή οι Γάλλοι από την ύστερη ρωμαϊκή εποχή θα μπορούσαν να αφηγηθούν το αντίστοιχο αφήγημα για τον εαυτό του και να πουν ότι είναι ο ίδια εθνότητα από τον καιρό που λατινοφώνησαν.

[Ζαποτέκος]

Σήμερα υπάρχει ελληνικό κράτος, οπότε ελληνική είναι και η εθνική/national ταυτότητα (εκ του ελληνικού κράτους), ελληνική και η εθνοτική/ethnic (καταγωγή). 

Η Ρωμανία όμως ήταν ρωμαικό κράτος (της Ανατολής), οπότε, σύμφωνα με όσα λες, υπήρχαν δύο ταυτότητες: national ρωμαική (εκ της Ρωμανίας) και ethnic ελληνική. 

Έλα όμως που η ρωμαική δεν ήταν μόνο national, αλλά ήταν και ethnic... Μια ethnic που προέκυψε από την πολυαίωνη παρουσία μέσα στο ρωμαικό κράτος. Οι πηγές μιλούν για "ομόφυλους Ρωμαίους" - που θεωρούσαν δηλαδή ότι είχαν κοινή ρωμαική καταγωγή. Πώς ένας αριστοκράτης Αυσονιστής (που έλεγε ότι ήταν απόγονος των Φαβίων) και ένας κοινός ελληνόφωνος Βυζαντινός θα μπορούσαν να πιστεύουν και σε μια κοινή ρωμαική καταγωγή; Μόνο μέσω της καταγωγής από την εποχή του Κωνσταντίνου και του Ιουστινιανού, δηλαδή μετά την ένωση Ελλήνων και Παλαιών Ρωμαίων στο ρωμαικό κράτος της Ανατολής. 

Εν ολίγοις, η ethnic ελληνική ταυτότητα μέσα σε μια καθαρά national ρωμαική θα είχε περισσότερο ελεύθερο χώρο. Αφού όμως η ρωμαική έγινε και ethnic, η παρουσία της ethnic ελληνικής πιεζόταν πολύ περισσότερο. Δεν είναι απαραίτητο να χαθούν τα παλιά σύμβολα. Το θέμα είναι ποια είναι τα πλέον κυρίαρχα και αποφασιστικά που καθορίζουν το "εμείς" της κοινότητας. Και στη σύγχρονη Ελλάδα δεν έχουν χαθεί τα βυζαντινά σύμβολα, παρόλα αυτά εμείς τονίζουμε περισσότερο την αρχαία Ελλάδα, γι' αυτό και λεγόμαστε Έλληνες και όχι Ρωμαίοι και μετά  Έλληνες/Γραικοί. Μη μου πεις για το Ρωμιός, γιατί αυτό επιβίωσε στη ζούλα (η νεοελληνική παιδεία το σνόμπαρε επιδεικτικά) και στη σημερινή Ελλάδα πνέει τα λοίσθια, αν δεν έχει ήδη πεθάνει. Επίσης μην ξεχνάμε (ή μάλλον πρέπει όλοι να μάθουμε) ότι τουλάχιστον στη λαική συνείδηση η ρωμέικη γλώσσα είχε εξελιχθεί σε άλλη γλώσσα από την ελληνική, όπως η ιταλική από τη μαμά της λατινική. Γι' αυτό η ελληνική γλώσσα (η λόγια) δεν μπορεί να θεωρηθεί κανονική εθνική γλώσσα της Ρωμανίας, αφού η βάση του έθνους είναι ο λαός. Κοιτα εδώ τι γίνεται. Ήδη έχεις τον Σβορώνο (που θεωρείται ότι επικαιροποίησε επιτυχώς το σχήμα της συνέχειας) να λέει ότι στους βυζαντινούς χρόνους (μέχρι τον 12ο αιώνα) η συνέχεια της ελληνικής εθνότητας ήταν "λανθάνουσα" (=όχι ιδιαιτέρως συνειδητή) εξαιτίας της πίεσης δύο οικουμενικών στοιχείων: της ρωμαικής αυτοκρατορίας και του χριστιανισμού.

Έχεις και τον Χρόνικλ να διστάζει πλέον να μιλήσει για ελληνική εθνοτική συνέχεια (όπως έκανε σε προηγούμενα άρθρα του), λόγω της ισχυρής παρουσίας της ρωμαικής πολιτικής ιδέας. 

Ε, σκέψου πόσο πιο δραματικά και πιεστικά γίνονται τα πράγματα, αν στη θέση της ρωμαικής πολιτικής ταυτότητας βάλεις μια ρωμέικη εθνική και εθνοτική. 

Όχι , δεν είπα αυτό. Μία ταυτότητα είπα. Η εθνική ρωμαϊκή ταυτίστηκε με την ελληνική εθνοτική και είχαμε την ρωμαϊκή/ελληνική/γραικική εθνική- εθνοτική ταυτότητα όπως είναι και σήμερα η νεοελληνική.

Έχεις κάποια "λαϊκή" πηγή που ο λαός να επικαλείται πως κατάγεται απ' τα αρχαία ρωμαϊκά γένη ( Αινειάδες, Φάβιοι , δούκες της αρχαίας Ρώμης ) ; Η επίκληση αρχαίας ρωμαϊκής καταγωγής από την παλαιά Ρώμη αφορούσε μόνο μερικούς αριστοκράτες μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού. Παρόμοια περίπτωση με την επίκληση καταγωγής απ' τους Αρσακίδες του Βασιλείου Α΄ .

Δεν συνυπήρξαν ποτέ ξεχωριστή ελληνική εθνοτική ταυτότητα και ξεχωριστή ρωμαϊκή ( νεο-ρωμαϊκή / βυζαντινή ) εθνοτική ταυτότητα εντός του Βυζαντίου απ' τον 7ο αι. και μετά. Ας το πούμε σχηματικά : ελληνική εθνοτική ταυτότητα - > (νεο)ρωμαϊκή εθνική ταυτότητα -> (νεο)ρωμαϊκή εθνοτική ταυτότητα. Αλλά δεν διαδέχονταν το ένα το άλλο. Αλληλεπικαλύπτονταν και ταυτίζονταν.

Δεν τονίζουμε την αρχαία Ελλάδα. Τονίζουμε το 1821 και την 28η Οκτωβρίου. Γιορτάζεις την μάχη στις Πλαταιές ή τη νίκη στην Ιμέρα εις βάρος των Καρχηδονίων ; Στην Δ΄Δημοτικού διδάσκεσαι αρχαία Ιστορία και στην Ε΄Δημοτικού Βυζαντινή . 1 τάξη την αρχαία , 1 τάξη την βυζαντινή.

Τόσες λαϊκές πηγές έχουν έρθει όπου τα αρχαία ελληνικά ονομάζονται ρωμαίικα κι άλλες τόσες όπου τα ρωμαίικα αποκαλούνται ελληνικά. Έλιωσε πια αυτή η καραμέλα. Αφού η ελληνική εθνότητα ταυτίστηκε με το νεορωμαϊκό έθνος , η γλώσσα της εθνότητας πήρε στα λαϊκά στρώματα ( και όχι μόνο ) το όνομα του κράτους.

Τα πράγματα εξελίσσονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν τερματισμοί και αφετηρίες. Δεν μπορείς να πεις εκεί σταματούν οι Δαναοί , εκεί σταματούν οι Έλληνες , εκεί σταματούν οι Ρωμιοί και εδώ ξεκινούν οι Νεοέλληνες. Είναι μια συνέχεια χωρίς διακοπές. Αν πας απ' το 2024 κατευθείαν στο 1100 π.Χ. φυσικά και θα δεις διαφορές. Πηγαίνοντας όμως βήμα - βήμα και διαπιστώνοντας πως ο επόμενος δεν ξέχασε πως κατάγεται απ' τον προηγούμενο , ε, τότε εκεί έχεις συνέχεια. Γνώμη μου ...

Ζαποτέκο αν εξαιρέσουμε το νεοελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που περιέγραψες και υποκριτικά (είπαμε κομπλιμέντο) παρουσίασες ως αντιπροσωπευτικό της νεοελληνικής ταυτότητας αλλά και τη νεοελληνική παράδοση που απλά ισοπεδώνει το αφήγημα σου όλοι οι λαοί που έχουν γλωσσική συνέχεια π.χ. τοπικά οι ιταλικές εθνότητες από την ρωμαϊκή εποχή ή οι Γάλλοι από την ύστερη ρωμαϊκή εποχή θα μπορούσαν να αφηγηθούν το αντίστοιχο αφήγημα για τον εαυτό του και να πουν ότι είναι ο ίδια εθνότητα από τον καιρό που λατινοφώνησαν.

Γ΄Δημοτικού : Μυθολογία , Μινωίτες , Μυκηναίοι
Δ΄Δημοτικού: Αρχαία
Ε΄Δημοτικού: Βυζαντινή
Στ΄Δημοτικού: Νέα
Α΄Γυμνασίου: Αρχαία
Β΄: Βυζαντινή
Γ΄: Νέα
Α΄Λυκείου :Αρχαία ως Ιουστινιανό
β΄: Ιουστινιανός ως 1821
Γ΄: 1821 και μετά


Δυστυχώς γι' αυτούς η λατινική διασπάστηκε σε διαφορετικές γλώσσες ( η ελληνική όχι ) και αυτοί σε ξεχωριστά έθνη - κράτη και εθνότητες ( οι Έλληνες όχι ). Κατά τ' άλλα δεν ξέρω ποιο είναι το εθνικό τους αφήγημα. Οι Γάλλοι έχουν αφετηρία τον Καρλομάγνο και οι Ιταλοί τον Πετράρχη ; Θυμάμαι πως οι Ιταλοί ξεκινούσαν απ' τα αρχαία χρόνια.

[Σαββάτιος]

Όχι , δεν είπα αυτό. Μία ταυτότητα είπα. Η εθνική ρωμαϊκή ταυτίστηκε με την ελληνική εθνοτική και είχαμε την ρωμαϊκή/ελληνική/γραικική εθνική- εθνοτική ταυτότητα όπως είναι και σήμερα η νεοελληνική.

Έχεις κάποια "λαϊκή" πηγή που ο λαός να επικαλείται πως κατάγεται απ' τα αρχαία ρωμαϊκά γένη ( Αινειάδες, Φάβιοι , δούκες της αρχαίας Ρώμης ) ; Η επίκληση αρχαίας ρωμαϊκής καταγωγής από την παλαιά Ρώμη αφορούσε μόνο μερικούς αριστοκράτες μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού. Παρόμοια περίπτωση με την επίκληση καταγωγής απ' τους Αρσακίδες του Βασιλείου Α΄ .

Δεν συνυπήρξαν ποτέ ξεχωριστή ελληνική εθνοτική ταυτότητα και ξεχωριστή ρωμαϊκή ( νεο-ρωμαϊκή / βυζαντινή ) εθνοτική ταυτότητα εντός του Βυζαντίου απ' τον 7ο αι. και μετά. Ας το πούμε σχηματικά : ελληνική εθνοτική ταυτότητα - > (νεο)ρωμαϊκή εθνική ταυτότητα -> (νεο)ρωμαϊκή εθνοτική ταυτότητα. Αλλά δεν διαδέχονταν το ένα το άλλο. Αλληλεπικαλύπτονταν και ταυτίζονταν.

Δεν τονίζουμε την αρχαία Ελλάδα. Τονίζουμε το 1821 και την 28η Οκτωβρίου. Γιορτάζεις την μάχη στις Πλαταιές ή τη νίκη στην Ιμέρα εις βάρος των Καρχηδονίων ; Στην Δ΄Δημοτικού διδάσκεσαι αρχαία Ιστορία και στην Ε΄Δημοτικού Βυζαντινή . 1 τάξη την αρχαία , 1 τάξη την βυζαντινή.

Τόσες λαϊκές πηγές έχουν έρθει όπου τα αρχαία ελληνικά ονομάζονται ρωμαίικα κι άλλες τόσες όπου τα ρωμαίικα αποκαλούνται ελληνικά. Έλιωσε πια αυτή η καραμέλα. Αφού η ελληνική εθνότητα ταυτίστηκε με το νεορωμαϊκό έθνος , η γλώσσα της εθνότητας πήρε στα λαϊκά στρώματα ( και όχι μόνο ) το όνομα του κράτους.

Τα πράγματα εξελίσσονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν τερματισμοί και αφετηρίες. Δεν μπορείς να πεις εκεί σταματούν οι Δαναοί , εκεί σταματούν οι Έλληνες , εκεί σταματούν οι Ρωμιοί και εδώ ξεκινούν οι Νεοέλληνες. Είναι μια συνέχεια χωρίς διακοπές. Αν πας απ' το 2024 κατευθείαν στο 1100 π.Χ. φυσικά και θα δεις διαφορές. Πηγαίνοντας όμως βήμα - βήμα και διαπιστώνοντας πως ο επόμενος δεν ξέχασε πως κατάγεται απ' τον προηγούμενο , ε, τότε εκεί έχεις συνέχεια. Γνώμη μου ...

Ζαποτέκο αν εξαιρέσουμε το νεοελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που περιέγραψες και υποκριτικά (είπαμε κομπλιμέντο) παρουσίασες ως αντιπροσωπευτικό της νεοελληνικής ταυτότητας αλλά και τη νεοελληνική παράδοση που απλά ισοπεδώνει το αφήγημα σου όλοι οι λαοί που έχουν γλωσσική συνέχεια π.χ. τοπικά οι ιταλικές εθνότητες από την ρωμαϊκή εποχή ή οι Γάλλοι από την ύστερη ρωμαϊκή εποχή θα μπορούσαν να αφηγηθούν το αντίστοιχο αφήγημα για τον εαυτό του και να πουν ότι είναι ο ίδια εθνότητα από τον καιρό που λατινοφώνησαν.

Γ΄Δημοτικού : Μυθολογία , Μινωίτες , Μυκηναίοι
Δ΄Δημοτικού: Αρχαία
Ε΄Δημοτικού: Βυζαντινή
Στ΄Δημοτικού: Νέα
Α΄Γυμνασίου: Αρχαία
Β΄: Βυζαντινή
Γ΄: Νέα
Α΄Λυκείου :Αρχαία ως Ιουστινιανό
β΄: Ιουστινιανός ως 1821
Γ΄: 1821 και μετά


Δυστυχώς γι' αυτούς η λατινική διασπάστηκε σε διαφορετικές γλώσσες ( η ελληνική όχι ) και αυτοί σε ξεχωριστά έθνη - κράτη και εθνότητες ( οι Έλληνες όχι ). Κατά τ' άλλα δεν ξέρω ποιο είναι το εθνικό τους αφήγημα. Οι Γάλλοι έχουν αφετηρία τον Καρλομάγνο και οι Ιταλοί τον Πετράρχη ; Θυμάμαι πως οι Ιταλοί ξεκινούσαν απ' τα αρχαία χρόνια.

Και εγώ πέρασα από σχολείο και γνωρίζω τι διδάσκεται. Όπως επίσης γνωρίζω ότι οι μαθητές δεν θυμούνται τίποτα από την "βυζαντινή" σε αντίθεση από την αρχαία και τη νεότερη παρά μόνο την Εικονομαχία (Άραγε γιατί; Τροφή για σκέψη )
Επίσης γνωρίζω την αρχαιοπληξια της κοινωνίας όσο και αν εσύ κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλο σου (δηλαδή ότι το εθνοσυμβολικό κέντρο βάρους είναι η αρχαία Ελλάδα) και ότι όπως παραδέχεσαι και εσύ πιστεύουμε ότι είμαστε ο ίδιος "λαός" με τους αρχαίους κάτι το οποίο δεν πίστευαν οι Ρωμαίοι.
Όπως παραδέχθηκες και η ελληνική διασπάστηκε (τσακώνικη) και μάλιστα έχω να σου πω ότι όσο και αν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας τόσο η ποντιακή όσο και η κυπριακή είχαν διαφοροποιηθεί αρκετά έτσι ώστε να είναι μη κατανοητές και να θεωρούνται διαφορετικές γλώσσες. Αν μου πεις ότι τα θεωρούσαν ρωμαϊκά θα σου πω ότι και τα ρωμαϊκά θεωρούνταν διαφορετικά από τα ελληνικά αν και προέρχονταν από αυτά (όσο και αν κρύβεσαι πίσω από χωρία αγνοώντας συγκείμενο και ιστορικές περιστάσεις).

[taxalata xalasa]

Καλά το κατάλαβα. Πάρε τους δαυλούς και τα δικράνια κι απάνω του

αλλάζει το έθνος όταν αλλάζουν το ήθος, έθος, έθιμο κι εθισμός ; ομότροπον...

είναι το έθνος διαφορετική έννοια από το γένος gens; όμαιμον...

δηλαδή...

...άλλαξε το ομότροπον... νέα ήθη, έθη, έθιμα και εθισμοί...
...άλλαξε το όμαιμον μαζικά... προστέθηκαν γένη gentes Ρωμαίων...
...άλλαξε το ομοθρησκον αντιθετικά... νέα θρησκεία (Ιουδαϊκιά και αντίθετη της αρχαίας Ελληνικιάς)...
...έμεινε το ομόγλωσσον πούτανε lingua franca της μεσογείου και ελληνιστικά μίλαγε κι η κουτσή Μαριάμ στην Ιουδαία κι άλλου...

...απορώ που βλέπετε την συνέχεια της αρχαίας ελληνικότητας...
...τό,τι μιλάγανε ελληνιστικά κοινά δεν σημαίνει πως ήσαντε ομότροποι, όμαιμοι και ομόθρησκοι με τους αρχαίους «έλληνες» της κλασσικής π.Χ. εποχής, παραμόνο μερικώς ομόγλωσσοι αφού με την ελληνιστικιά κοινή χάθηκαν οι άλλες «ελληνικές» διαλέκτοι...

...επίσης τό,τι μπορούσαν να διαβάζουν αρχαία ελληνικά κείμενα λόγω της lingua franca ελληνιστικοφωνίας και μαθαίνανε για τους αρχαίους έλληνες σημαίνει πως φανταζόσαντε τους αρχαίους έλληνες σαν προγόνους των, γνωρίζοντας όμως πως δεν ήσαντε ομότροποι, όμαιμοι και ομόθρησκοι με τους αρχαίους έλληνες...

...οπότε έχουμε ένα νέο έθνος που έχει
α) ρωμαικους τρόπους με αρχαιοελληνική ενφλέωση (influentia, επιρροή),..
β) ιουδαϊκιά θρησκεία, (αντίθετη με την αρχαία ελληνικιά),...
γ) πολλά αλλόριζα γένη gentes και...
δ) ελληνιστικιά κοινή φωνή (με λατινικιά ενφλέωση (influentia, επιρροή)...

=...αυτό το έθνος είχε τόση σχέση με την αρχαία ελλάδα όση έχει κι ένα μπουζούκι μ'έναν πολιτσμάνο...
σχέση οργανική , ινστρουμένταλ, αφού η γλώσσα είναι ινστρουμέντο, όργανο, επικοινωνίας...

πάραυτα... τα αϋπνικά ονείρατα είναι δωρεάν για όλους και μπορεί ο καθ'είς να ονειρεύεται ό,τι θέλει...

οι υπόλοιποι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πιστεύουμε τα αϋπνικά ονείρατα και τα wannabes του καθένα...

Η ελληνική εθνοτική συνέχεια είναι ένα αϋπνικό ονείρατο...
...αλλά ταυτόχρονα η αρχαία εθνοτική ελληνικότητα είναι μια συνιστώσα του κράμματος που λέγεται Χριστινιακή Ελληνιστικόφωνη Ρωμαϊκιά Αυτοκρατορία της Ανατολής = Ρωμανία...

Όχι. Όταν αλλάζουν τα ήθη ( ομότροπον ) , δηλαδή όταν εξελίσσονται , δεν αλλάζει το έθνος. Οι Λακεδαιμόνιοι της εποχής του Ξενοφώντα δεν τηρούσαν τους νόμους του Λυκούργου , αλλά συνέχισαν να είναι Λακεδαιμόνιοι. Εγώ δεν χορεύω τους ίδιους χορούς με τον Κολοκοτρώνη , αλλά συνεχίζω να ανήκω στο ίδιο έθνος με αυτόν.

άλλο πράγμα η εξέλιξη του ιδιου έθιμου κι άλλο πράγμα το νέο έθιμο... εξέλιξη είναι να προσθέσεις ρίγανη στον μέλανα ζωμό, όχι να σταματήσεις να τον τρως... αυτό δεν είναι εξέλιξη... είναι αντικατάσταση....

έδωσε κι ο Σαββάτιος το παράδειγμα με τα κάλαντα κι άλλα διάφορα... άλλο παράδειγμα εθίμων είναι όταν οι μακεδόνες τα πήραν στο κρανίο με τον Αλέκο που χρησιμοποιούσε περσικά έθιμα και από έλληνας ακρίτας (μακεδόνας) μεταμορφωνόταν σε πέρση δεσπότη... είναι γραμμένο αυτό; ναι ή όχι; το πολιτειακό και νομικό (λυκούργος) γίγνεσθαι δεν είναι έθιμο... έθιμα είναι οι ίδιες καθημερινές κοινές συνήθειες... έθιμο είναι τα γυμνάσια... έθιμο ήταν οι ολυμπιακοί αγώνες και ολόσα σύναδαν με την οργάνωση αυτών... κι άλλα διάφορα... φτιάξε νήμα να τα βάλουμε....

Δεν άλλαξε το όμαιμον , δηλαδή η ιδέα της κοινής καταγωγής. Συνεχίζουμε να πιστεύουμε πως είμαστε Έλληνες όπως στην αρχαιότητα και στο Βυζάντιο. Επίσης αφομοιώσαμε όλους τους αλλοεθνείς που κατοίκησαν ανάμεσά μας. Οι αρχαίοι Έλληνες αφομοίωσαν Πελασγούς, Κάρες κ.α. και οι Βυζαντινοί Σλάβους κ.α. .

Η πίστη δεν είναι απόδειξη... ο άλλος πιστεύει στην ιπτάμενη μακαρονάδα κι όσο σου φαίνεται αστείο, αλλό τόσο φαίνεται αστείο σ'αυτόν η δική σου θρησκεία και κανείς από τους δύο δεν έχει το αλάθητο...σε μένα φαίνεσθαι και οι δύο αστείοι... και οι τρεις μαζί φαινόμαστε αστειοί σ'έναν τέταρτο κ.ο.κ. ελπίζω να καταλαβαίνεις αυτό το concept των ίδιων μέτρων και ίδιων σταθμών... η πίστη δεν ισούται αναγκαστικά με την αντικειμενική πραγματικότητα... είναι υποκειμενική φαντασία με εξαιρέσεις... παράδειγμα... ο gayρος πιστεύει πως είναι πρωταθλητής ευρωπης επειδη σηκωσε (και έυγε) την κούπα της συμφοράς... άλλο η πίστη κι'άλλο η πραγματικότητα...

Το όμαιμον άλλαξε αφού μπολιάστηκε κυρίως με ομότροπο και ομόθρησκο φιλελληνικό Ρωμαϊκό σπόρο για πολλους αιώνες... δεν υπήρχε φραγμός που το εμπόδιζε κι ο Ἔρως ἀνίκατε μάχαν... δημιούργηθηκε ένα νεό όμαιμον... γραικολατινικό... ελληνορωμαϊκό... πεστο όπως θες...

οι αρχαίοι έλληνες δεν αφομοίωσαν τους πελασγούς... οι αρχαίοι «ελληνες» ήσαντε πελασγοί που αυτενοίκωσαν τον όρο «έλληνας» στην κλασσική περίοδο για να θεωρούνται απόγονοι των εθνοτικα πελασγών, γενεαλογικα ελλήνων, εθνικα μυρμιδόνων πούχανε κερδίσει στα Τρωϊκά γεγονότα του Ομήρου που διδάσκονταν οι αρχαίοι... Το ίδιο κάνεις και εσύ σήμερα... για να αυτολογιέσαι σπουδαίος στον καθρέφτη... το ίδιο έκανε κι ένας ελληνιστικόφωνος που διάβαζε αρχαία κείμενα...πιστοταυτιζόταν λόγω της κατανόησης της γλώσσας...

Ούτε το ομόθρησκον χάθηκε. Οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους άλλαξαν θρησκεία και απέκτησαν την ίδια. Όσοι ακολούθησαν άλλα δόγματα τέθηκαν εκτός έθνους Π.χ. Ουνίτες ( φράγκεψαν ) και μουσουλμάνοι ( τούρκεψαν ).

όχι μόνο χάθηκε και άλλαξε, αλλά εκδαιμονίστηκε η παλαιά θρησκεία ως αντίθετη της νέας... έχω γράψει πολλάκις περί Ελληνιστών Ιουδαίων και της λαθρομετανάστευσης που έκαναν στα ελληνικά και μικρασιατικά εδάφη και δεν αναφέρεις τίποτα επίτουτου ωσαν να μην υπήρξε ή σαν να θέλεις να μείνει κρυφό και υπόγειο...

η πλειονότητα των ελλήνων δεν άλλαξε θρησκεία... τους την άλλαξαν με την βία... και κακώς τέθηκαν εκτός έθνους οι ουνίτες και οι μουσουλμάνοι... αυτά είναι εθνο ή εθνοτικοκτονικά εγκλήματα... έγινε έθνο ή εθνοτικοκτονία... όχι γενοκτονία... πρόσεχε τις λεξεις για να μην συνχύζεσαι...

Το ομόγλωσσο , η νέα ελληνική , είναι εξέλιξη της κοινής ελληνιστικής , που προέρχεται με την σειρά της απ' την αττική - ιωνική. Οι Βυζαντινοί γνώριζαν πως η ρωμαίικη γλώσσα τους κατάγεται απ' την αρχαία ελληνική. Οι Τσάκωνες που ήταν οι μόνοι που δεν μιλούσαν τη νεοελληνική , ποτέ δεν θεώρησαν πως ανήκουν σε διαφορετικό έθνος απ' τους υπόλοιπους Έλληνες.

το ομόγλωσσο είναι το μόνο που έμεινε κι αυτό προβληματικό επειδή ελληνιστική κοινή μίλαγε και η κουτσή μαριάμ στην ιουδαία... τόπαμε... βέβαια κι οι ελληνιστές ιουδαίοι είχαν ελληνοποιηθεί εθνικα (εθιμικά) αφού σταμάτησαν να κάνουν περιτομή (ιουδαϊκό νομοθετημενο έθιμο) για να μην τους κοροϊδεύουν στα γυμνάσια και στα λουτρά...

όλα αυτά δημιούργησαν μια σαλάτα με πολλά υλικά που γράφτηκε στο μενου με ελληνιστική γλώσσα...

αυτοι ήσαντε οι ρωμαίοι του ετεροχρονισμένου όρου «Βυζάντιο»...

Μια ελληνιστικολατινικόφωνη σαλάτα με μπόλικο λιόλαδο... πλείστες οι καθηκερινές ελληνόγραφες λατινικές λέξεις στο λαϊκό λεξιλόγιο... αυτά δεν είναι δάνεια μεταξύ λογίων... είναι αποτέλεσμα του γενεαλογικού fusion που έγινε...

[taxalata xalasa]

Καλά το κατάλαβα. Πάρε τους δαυλούς και τα δικράνια κι απάνω του

αλλάζει το έθνος όταν αλλάζουν το ήθος, έθος, έθιμο κι εθισμός ; ομότροπον...

είναι το έθνος διαφορετική έννοια από το γένος gens; όμαιμον...

δηλαδή...

...άλλαξε το ομότροπον... νέα ήθη, έθη, έθιμα και εθισμοί...
...άλλαξε το όμαιμον μαζικά... προστέθηκαν γένη gentes Ρωμαίων...
...άλλαξε το ομοθρησκον αντιθετικά... νέα θρησκεία (Ιουδαϊκιά και αντίθετη της αρχαίας Ελληνικιάς)...
...έμεινε το ομόγλωσσον πούτανε lingua franca της μεσογείου και ελληνιστικά μίλαγε κι η κουτσή Μαριάμ στην Ιουδαία κι άλλου...

...απορώ που βλέπετε την συνέχεια της αρχαίας ελληνικότητας...
...τό,τι μιλάγανε ελληνιστικά κοινά δεν σημαίνει πως ήσαντε ομότροποι, όμαιμοι και ομόθρησκοι με τους αρχαίους «έλληνες» της κλασσικής π.Χ. εποχής, παραμόνο μερικώς ομόγλωσσοι αφού με την ελληνιστικιά κοινή χάθηκαν οι άλλες «ελληνικές» διαλέκτοι...

...επίσης τό,τι μπορούσαν να διαβάζουν αρχαία ελληνικά κείμενα λόγω της lingua franca ελληνιστικοφωνίας και μαθαίνανε για τους αρχαίους έλληνες σημαίνει πως φανταζόσαντε τους αρχαίους έλληνες σαν προγόνους των, γνωρίζοντας όμως πως δεν ήσαντε ομότροποι, όμαιμοι και ομόθρησκοι με τους αρχαίους έλληνες...

...οπότε έχουμε ένα νέο έθνος που έχει
α) ρωμαικους τρόπους με αρχαιοελληνική ενφλέωση (influentia, επιρροή),..
β) ιουδαϊκιά θρησκεία, (αντίθετη με την αρχαία ελληνικιά),...
γ) πολλά αλλόριζα γένη gentes και...
δ) ελληνιστικιά κοινή φωνή (με λατινικιά ενφλέωση (influentia, επιρροή)...

=...αυτό το έθνος είχε τόση σχέση με την αρχαία ελλάδα όση έχει κι ένα μπουζούκι μ'έναν πολιτσμάνο...
σχέση οργανική , ινστρουμένταλ, αφού η γλώσσα είναι ινστρουμέντο, όργανο, επικοινωνίας...

πάραυτα... τα αϋπνικά ονείρατα είναι δωρεάν για όλους και μπορεί ο καθ'είς να ονειρεύεται ό,τι θέλει...

οι υπόλοιποι δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πιστεύουμε τα αϋπνικά ονείρατα και τα wannabes του καθένα...

Η ελληνική εθνοτική συνέχεια είναι ένα αϋπνικό ονείρατο...
...αλλά ταυτόχρονα η αρχαία εθνοτική ελληνικότητα είναι μια συνιστώσα του κράμματος που λέγεται Χριστινιακή Ελληνιστικόφωνη Ρωμαϊκιά Αυτοκρατορία της Ανατολής = Ρωμανία...

Κοίταξε και εγώ πιστεύω σε μια ελληνική συνέχεια αλλά όχι βέβαια εθνοτική ούτε και αυτή που υποστηρίζει ο Περτίνακας. Η ελληνικότητα που αποδέχομαι εγώ δεν είναι μόνο διαφορετική από αυτή που δέχεται ο Περτίνακας αλλά κυρίως αυτή η διαφωνία μας είναι που έχει προεκτάσεις στο αφήγημα της δημιουργίας της νεοελληνικής ταυτότητας.

Το έθνος είχε ρωμαϊκούς τρόπους με όχι μόνο αρχαιοελληνική αλλά κυρίως ανατολική (μικρασιατική, συριακή, αιγυπτιακή, περσική) επιρροή. Εγώ πιστεύω ότι η ελληνικότητα (που συμπεριλαμβάνει την οικειοποίηση της ελληνικής γραμματείας) όπως την έχω περιγράψει και υποστηρίζω αλλά και η τοπική ελληνική απώτερη καταγωγή ήταν μέρος του ρωμαϊκού έθνους όχι μια ελληνική εθνοτικότητα όπως γράφεις (και δεν κατανοώ ακριβώς τι θέλεις να πεις).

είπα... και ξαναλιανίζω...

η αρχαια, εθνοτική ελλενότητα ή ελλενωτική εθνότητα είναι συνιστώσα του μ.Χ.ρωμαϊκού έθνους (τρόπου)...αμφισυνχέουσα ή συναμφιχέουσα... διάλεξελέξ...

και εξελίχθηκε και σε γενεαλογική (gentes, γένη) συναμφιχέωση ή αμφισυνχέωση (ρωμαιος/ελληνιδα + έλληνας/ρωμαία, διγενής)... αφούταν κοινή επιλογή, άνευ φραγμών στα:

Spoiler

α) ομότροπον πολιτισμικώς και λόγω της artis της ελληνικής γλώσσας πούτανε «θέλωsi» των ρωμαίων wannabe ελλήνων δια μάθησης και

β) ομόθρησκον DeiΖευτικώς...


και άνευ σημασίας στα:

γ) όμαιμον που δεν ήταν πλέον απαραίτητο στοιχείο συλλογικής εθνότητας αφού οι επικρατούντες Ρωμαίοι ήσαντε εκ ιδρύσεως της Ρώμης ετερόμαιμοι και τόμαιμον τόχανε γράψει στα παλιοσάνδαλάτων (δεν έδωσαν σημασία στις φαντασίες των δηθεναθηναίων χαμούρων πούσανε πελασγοί και παριστάναν τον χαμουρόφυτο άστο, όπως το σύνχρονο κοπάδι που μαζεύτηκε στην Αθήνα τον τελευταίο αιώνα... )

δ) ομόγλωσσον, αφού το α) δημιούργησε νέο ομόγλωσσο (ελληνιστικολατινικά) το όποιο έγινε στο φλού! (εν φλω, fluo, flow) λόγω της συναμφιχέωσης ή αμφισυνχέωσης που πρήγραψα... η ελληνιστική επικράτησε ως πιο artis αλλά πολλές λέξεις λατινικών έμειναν στο νέο ομόγλωσσο ελληνογράμματες αντί για λατινογράμματες...

α+β+γ+δ = ο κορμός... ελληνορωμαίοι ή ρωμέλληνες ομότροποι, ομόθρησκοι, ομόγλωσσοι, όμαιμοι ετερόμαιμοι...

σαυτό το στάδιο δεν επιβίωσε μόνη της η ελληνική εθνότητα ή εθνοτική ελληνότητα, αλλά συνχύστηκε με την ρωμαικιά και έδωσε απόγονο τον Ρωμαίο ελληνιστικολατινόφωνο...


Έπειτα, με την επικράτηση του Ελληνιστικόγραφου ΥιοθεουΜεσσιολατρικού Ιουδαϊκού Ιερατείου (πούχε μεγάλο σουξέ πρωτίστως στους πλέον ακυνήγητους Ιουδαίους ΥιοΘεοΜεσσιολάτρες) έναντι των Πανελλήνιων Γάδερινγκς το 393 μ.Χ., δημιουργείται ένα νέο ομότροπον με την επιβολή ΠαλιοδιαθηκΙουδαικών εθίμων (π.χ. αγυμνασια) και όχι ΕλληνιστικοΙουδαϊκών εθίμων που ήσαντε ομότροπα των αρχαίων ελλήνων στο θέμα αυτό (γυμνασια)... Επικράτησαν οι Εντροπιαστές Ιουδαίοι... που σκανδαλίζονταν όταν έβλεπαν πέη γιατί φοβόσαντε πως θα τους άρεσε και δεν θέλανε να κάμουνι come out... και μείνανε στο closet... κι αρχίσανε οι closetιδες πρώην κυνηγημένοι να κυνηγάνε τους πρώην ξεβράκωτους κυνηγούς....

Νέα ηθική, νέα ήθη, νέα έθιμα, νέο έθνος (τροπος)... ούτε ελληνικός, ούτε ρωμαϊκός ο τρόπος...

Συνχύστηκαν και οι Ιουδαίοι ΥιοΘεοΜεσσιολάτρες στο πρότερο ελληνορωμαϊκο ή τουμπάλιν γένος ως οι Mentiori του Ναού και έγινε η εθνότητα:

α) γενεαλογικά τριολέ καμπριολέ = νέο πολετερόμαιμον «όμαιμον»

β) τροπικά και θρησκευτικά Ιουδαϊκιά με την dictaτορικιά μέθοδο «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και συνάμα απολογητικιά κοπτοραπτικοσοφιστική εξήγα = νέο dictaτορικό θρησκομότροπον... 2χ1 όπως οι πίτσες...

δ) όμόγλωσση ελληνολατινικιά με ενοίκωση γειτονικών στοιχείων λόγω συνύπαρξης κάτω από τον σταuρό πούτανε το passport για εντροπαλά γαμέσια (γάμοι)...

οπότε έγινε μια ετερόμαιμη, ιουδαιολατρικιά, ιουδαιότροπη, ελληνιστικολατινικόφωνη έθνότητα = Ρωμαίοι Χριστιανοί...


Συνειρμοί...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του όμαιμον στο σήμερα είναι λιγαλήθεια... η άλλες λιγαληθείες είναι το ρωμαικό συνεχές του όμαιμον και το γιουδαϊκό συνεχές του όμαιμον... και τ'άλλα διάφορα μπαζώματα...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομότροπον στο σήμερα είναι φαντασίωση με λίγες εξαιρέσεις...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομόθρησκον στο σήμερα είναι παραμύθι για προπαγάνδα νηπίων (στ'αβουλα rasa)...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομόγλωσσου στο σήμερα είναι μια εξελικτική πραγματικότητα ως αποτέλεσμα του ετερόμαιμης, ετερότροπης και ετερόθρησκης πολυχέωσης...

αυτό.... για τώρα...

[Σαββάτιος]

είπα... και ξαναλιανίζω...

η αρχαια, εθνοτική ελλενότητα ή ελλενωτική εθνότητα είναι συνιστώσα του μ.Χ.ρωμαϊκού έθνους (τρόπου)...αμφισυνχέουσα ή συναμφιχέουσα... διάλεξελέξ...

και εξελίχθηκε και σε γενεαλογική (gentes, γένη) συναμφιχέωση ή αμφισυνχέωση (ρωμαιος/ελληνιδα + έλληνας/ρωμαία, διγενής)... αφούταν κοινή επιλογή, άνευ φραγμών στα:

Spoiler

α) ομότροπον πολιτισμικώς και λόγω της artis της ελληνικής γλώσσας πούτανε «θέλωsi» των ρωμαίων wannabe ελλήνων δια μάθησης και

β) ομόθρησκον DeiΖευτικώς...


και άνευ σημασίας στα:

γ) όμαιμον που δεν ήταν πλέον απαραίτητο στοιχείο συλλογικής εθνότητας αφού οι επικρατούντες Ρωμαίοι ήσαντε εκ ιδρύσεως της Ρώμης ετερόμαιμοι και τόμαιμον τόχανε γράψει στα παλιοσάνδαλάτων (δεν έδωσαν σημασία στις φαντασίες των δηθεναθηναίων χαμούρων πούσανε πελασγοί και παριστάναν τον χαμουρόφυτο άστο, όπως το σύνχρονο κοπάδι που μαζεύτηκε στην Αθήνα τον τελευταίο αιώνα... )

δ) ομόγλωσσον, αφού το α) δημιούργησε νέο ομόγλωσσο (ελληνιστικολατινικά) το όποιο έγινε στο φλού! (εν φλω, fluo, flow) λόγω της συναμφιχέωσης ή αμφισυνχέωσης που πρήγραψα... η ελληνιστική επικράτησε ως πιο artis αλλά πολλές λέξεις λατινικών έμειναν στο νέο ομόγλωσσο ελληνογράμματες αντί για λατινογράμματες...

α+β+γ+δ = ο κορμός... ελληνορωμαίοι ή ρωμέλληνες ομότροποι, ομόθρησκοι, ομόγλωσσοι, όμαιμοι ετερόμαιμοι...

σαυτό το στάδιο δεν επιβίωσε μόνη της η ελληνική εθνότητα ή εθνοτική ελληνότητα, αλλά συνχύστηκε με την ρωμαικιά και έδωσε απόγονο τον Ρωμαίο ελληνιστικολατινόφωνο...


Έπειτα, με την επικράτηση του Ελληνιστικόγραφου ΥιοθεουΜεσσιολατρικού Ιουδαϊκού Ιερατείου (πούχε μεγάλο σουξέ πρωτίστως στους πλέον ακυνήγητους Ιουδαίους ΥιοΘεοΜεσσιολάτρες) έναντι των Πανελλήνιων Γάδερινγκς το 393 μ.Χ., δημιουργείται ένα νέο ομότροπον με την επιβολή ΠαλιοδιαθηκΙουδαικών εθίμων (π.χ. αγυμνασια) και όχι ΕλληνιστικοΙουδαϊκών εθίμων που ήσαντε ομότροπα των αρχαίων ελλήνων στο θέμα αυτό (γυμνασια)... Επικράτησαν οι Εντροπιαστές Ιουδαίοι... που σκανδαλίζονταν όταν έβλεπαν πέη γιατί φοβόσαντε πως θα τους άρεσε και δεν θέλανε να κάμουνι come out... και μείνανε στο closet... κι αρχίσανε οι closetιδες πρώην κυνηγημένοι να κυνηγάνε τους πρώην ξεβράκωτους κυνηγούς....

Νέα ηθική, νέα ήθη, νέα έθιμα, νέο έθνος (τροπος)... ούτε ελληνικός, ούτε ρωμαϊκός ο τρόπος...

Συνχύστηκαν και οι Ιουδαίοι ΥιοΘεοΜεσσιολάτρες στο πρότερο ελληνορωμαϊκο ή τουμπάλιν γένος ως οι Mentiori του Ναού και έγινε η εθνότητα:

α) γενεαλογικά τριολέ καμπριολέ = νέο πολετερόμαιμον «όμαιμον»

β) τροπικά και θρησκευτικά Ιουδαϊκιά με την dictaτορικιά μέθοδο «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» και συνάμα απολογητικιά κοπτοραπτικοσοφιστική εξήγα = νέο dictaτορικό θρησκομότροπον... 2χ1 όπως οι πίτσες...

δ) όμόγλωσση ελληνολατινικιά με ενοίκωση γειτονικών στοιχείων λόγω συνύπαρξης κάτω από τον σταuρό πούτανε το passport για εντροπαλά γαμέσια (γάμοι)...

οπότε έγινε μια ετερόμαιμη, ιουδαιολατρικιά, ιουδαιότροπη, ελληνιστικολατινικόφωνη έθνότητα = Ρωμαίοι Χριστιανοί...


Συνειρμοί...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του όμαιμον στο σήμερα είναι λιγαλήθεια... η άλλες λιγαληθείες είναι το ρωμαικό συνεχές του όμαιμον και το γιουδαϊκό συνεχές του όμαιμον... και τ'άλλα διάφορα μπαζώματα...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομότροπον στο σήμερα είναι φαντασίωση με λίγες εξαιρέσεις...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομόθρησκον στο σήμερα είναι παραμύθι για προπαγάνδα νηπίων (στ'αβουλα rasa)...
• το αρχαιοελληνικό συνεχές του ομόγλωσσου στο σήμερα είναι μια εξελικτική πραγματικότητα ως αποτέλεσμα του ετερόμαιμης, ετερότροπης και ετερόθρησκης πολυχέωσης...

αυτό.... για τώρα...

Εννοούσα αν πρεσβεύεις ένα σχήμα απώτερης συλλογικής διπλής καταγωγής;
Δηλαδή για εσένα τι σχήμα ήταν:
(Αρχαίοι) Ρωμαίοι+Έλληνες=ίδρυση της Κωνσταντινούπολης=ελληνόφωνοι εθνοτικοί Ρωμαίοι
Ή
(Αρχαίοι) Ρωμαίοι+Γραικοί(Έλληνες+"βάρβαροι"(Θράκες +Μικρασιατικοί λαοί) που ελληνοφώνησαν)που εκχριστιανίστηκαν=ίδρυση της Κωνσταντινούπολης=ελληνόφωνοι εθνοτικοί Ρωμαίοι

[Νετο Γκουερινο]

άλλο πράγμα η εξέλιξη του ιδιου έθιμου κι άλλο πράγμα το νέο έθιμο... εξέλιξη είναι να προσθέσεις ρίγανη στον μέλανα ζωμό, όχι να σταματήσεις να τον τρως... αυτό δεν είναι εξέλιξη... είναι αντικατάσταση....

έδωσε κι ο Σαββάτιος το παράδειγμα με τα κάλαντα κι άλλα διάφορα...

Ότι δίνει ο Σάββατιος είναι βγαλμένο από τον κώλο κάποιου καραγκιόζη που διάβασε
Δεν ισχύει τίποτα,απλά όλοι βασίζονται στην άγνοια σας

Τα κάλαντα το μόνο ρωμαϊκό που έχουν είναι το όνομα τους
Σαν έθιμο είναι ελληνικό,και αυτό ήταν κοινή γνώση στους βυζαντινούς
Σε σουδα Ευστάθιο κτλ, υπάρχουν γραμμένα μέχρι και τα κάλαντα που έλεγε ο ίδιος ο Όμηρος στην Σάμο κάθε αρχή του μηνός,στα σπίτια
Τα έλεγαν και τα παιδιά, επίσης στην Ελλάδα κάθε αρχή του χρόνου στολίζονταν ένα κλαδί ελιάς

[Νετο Γκουερινο]

Όπως έδειξα φυσικά το ίδιο μλκια είναι και ο δεκαπεντασύλλαβος στίχος και η βράκα,που έφερε ο ανισόρροπος Σάββατιος ως δήθεν αρχαία ρωμαϊκά
Ο Σάββατιος είναι αρχιερέας της παραπληροφόρησης

[Νετο Γκουερινο]

Τα κάλαντα του Ομήρου


Δῶμα προσετραπόμεσθ΄ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο,

ὃς μέγα μὲν δύναται, μέγα δὲ βρέμει, ὄλβιος αἰεί.

Αὐταὶ ἀνακλίνεσθε θύραι. πλοῦτος γὰρ ἔσεισι

πολλός, σὺν πλούτῳ δὲ καὶ εὐφροσύνη τεθαλυῖα,

εἰρήνη τ᾽ ἀγαθή. ὅσα δ᾽ ἄγγεα, μεστὰ μὲν εἴη,

κυρβέη δ᾽ αἰεὶ κατὰ καρδόπου ἕρποι μᾶζα,

τοῦ παιδὸς δὲ γυνὴ κατὰ διφράδα βήσεται ὕμμιν,

ἡμίονοι δ᾽ ἄξουσι κραταίποδες ἐς τόδε δῶμα,

αὐτὴ δ᾽ ἱστὸν ὑφαίνοι ἐπ΄ ἠλέκτρῳ βεβαυῖα.

νεῦμαί τοι νεῦμαι ἐνιαύσιος ὥστε χελιδὼν

ἕστηκ᾽ ἐν προθύροις ………………………………..

εἰ μέν τι δώσεις. εἰ δὲ μή, οὐχ ἑστήξομεν˙

οὐ γὰρ συνοικήσοντες ἐνθάδ᾽ ἤλθομεν.




Δηλαδή



Μπαίνουμε μέσα στ᾽ αρχοντικό μεγάλου νοικοκύρη,

αντρειωμένου και βροντόφωνου και πάντα ευτυχισμένου.

Ανοίξτε πόρτες μόνες σας, πλούτος πολύ να μπει μέσα,

και με τον πλούτο συντροφιά, χαρά μεγάλη κι ευτυχία

κι ολόγλυκη ειρήνη. τ᾽ αγγειά του όλα γεμάτα να ‘ναι

και το ψωμί στη σκάφη να φουσκώνει πάντα και να ξεχειλίζει.

γι᾽ αυτό εδώ το παληκάρι σας η νύφη να ‘ρθει θρονιασμένη σε θρονί,

ημίονοι σκληροπόδαροι στο σπιτικο αυτό να σας την κουβαλήσουν,

και να υφαίνει πανί σε αργαλειό με χρυσάργυρες πατήθρες.

σου ‘ρχομαι, σου ξανάρχομαι σα χελιδόνι κάθε χρόνο

και στην αυλόθυρά σου στέκομαι .……………………………………

Αν είναι να μας δώσεις τίποτα, καλά και καμωμένα,

αν όχι, δεν θα στεκόμαστε εδώ για πάντα.

γιατί εδώ δεν ήρθαμε για να συγκατοικήσουμε μαζί σου.

[Σέλευκας]

Ζαποτέκο αν εξαιρέσουμε το νεοελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που περιέγραψες και υποκριτικά (είπαμε κομπλιμέντο) παρουσίασες ως αντιπροσωπευτικό της νεοελληνικής ταυτότητας αλλά και τη νεοελληνική παράδοση που απλά ισοπεδώνει το αφήγημα σου όλοι οι λαοί που έχουν γλωσσική συνέχεια π.χ. τοπικά οι ιταλικές εθνότητες από την ρωμαϊκή εποχή ή οι Γάλλοι από την ύστερη ρωμαϊκή εποχή θα μπορούσαν να αφηγηθούν το αντίστοιχο αφήγημα για τον εαυτό του και να πουν ότι είναι ο ίδια εθνότητα από τον καιρό που λατινοφώνησαν.

Ξεχνάς κάτι πολύ σημαντικό, ότι αυτοί που λες δεν είναι ένα έθνος, δεν έχουν μεταξύ τους αποδοχή ομοεθνιας. Δεν έχουν κοινό σκοπό και όραμα.

[Σέλευκας]

Δεν υπήρχε τίποτε σημαντικό για να τους ενώσει. Μπαρούφα συνέχεια έχουν.

[Σαββάτιος]

άλλο πράγμα η εξέλιξη του ιδιου έθιμου κι άλλο πράγμα το νέο έθιμο... εξέλιξη είναι να προσθέσεις ρίγανη στον μέλανα ζωμό, όχι να σταματήσεις να τον τρως... αυτό δεν είναι εξέλιξη... είναι αντικατάσταση....

έδωσε κι ο Σαββάτιος το παράδειγμα με τα κάλαντα κι άλλα διάφορα...

Ότι δίνει ο Σάββατιος είναι βγαλμένο από τον κώλο κάποιου καραγκιόζη που διάβασε
Δεν ισχύει τίποτα,απλά όλοι βασίζονται στην άγνοια σας

Τα κάλαντα το μόνο ρωμαϊκό που έχουν είναι το όνομα τους
Σαν έθιμο είναι ελληνικό,και αυτό ήταν κοινή γνώση στους βυζαντινούς
Σε σουδα Ευστάθιο κτλ, υπάρχουν γραμμένα μέχρι και τα κάλαντα που έλεγε ο ίδιος ο Όμηρος στην Σάμο κάθε αρχή του μηνός,στα σπίτια
Τα έλεγαν και τα παιδιά, επίσης στην Ελλάδα κάθε αρχή του χρόνου στολίζονταν ένα κλαδί ελιάς

AD CALENDAS GRAECAS
Αγράμματε, Βουλγαροαρβανιτόβλαχε

[Σαββάτιος]

Τα κάλαντα του Ομήρου


Δῶμα προσετραπόμεσθ΄ ἀνδρὸς μέγα δυναμένοιο,

ὃς μέγα μὲν δύναται, μέγα δὲ βρέμει, ὄλβιος αἰεί.

Αὐταὶ ἀνακλίνεσθε θύραι. πλοῦτος γὰρ ἔσεισι

πολλός, σὺν πλούτῳ δὲ καὶ εὐφροσύνη τεθαλυῖα,

εἰρήνη τ᾽ ἀγαθή. ὅσα δ᾽ ἄγγεα, μεστὰ μὲν εἴη,

κυρβέη δ᾽ αἰεὶ κατὰ καρδόπου ἕρποι μᾶζα,

τοῦ παιδὸς δὲ γυνὴ κατὰ διφράδα βήσεται ὕμμιν,

ἡμίονοι δ᾽ ἄξουσι κραταίποδες ἐς τόδε δῶμα,

αὐτὴ δ᾽ ἱστὸν ὑφαίνοι ἐπ΄ ἠλέκτρῳ βεβαυῖα.

νεῦμαί τοι νεῦμαι ἐνιαύσιος ὥστε χελιδὼν

ἕστηκ᾽ ἐν προθύροις ………………………………..

εἰ μέν τι δώσεις. εἰ δὲ μή, οὐχ ἑστήξομεν˙

οὐ γὰρ συνοικήσοντες ἐνθάδ᾽ ἤλθομεν.




Δηλαδή



Μπαίνουμε μέσα στ᾽ αρχοντικό μεγάλου νοικοκύρη,

αντρειωμένου και βροντόφωνου και πάντα ευτυχισμένου.

Ανοίξτε πόρτες μόνες σας, πλούτος πολύ να μπει μέσα,

και με τον πλούτο συντροφιά, χαρά μεγάλη κι ευτυχία

κι ολόγλυκη ειρήνη. τ᾽ αγγειά του όλα γεμάτα να ‘ναι

και το ψωμί στη σκάφη να φουσκώνει πάντα και να ξεχειλίζει.

γι᾽ αυτό εδώ το παληκάρι σας η νύφη να ‘ρθει θρονιασμένη σε θρονί,

ημίονοι σκληροπόδαροι στο σπιτικο αυτό να σας την κουβαλήσουν,

και να υφαίνει πανί σε αργαλειό με χρυσάργυρες πατήθρες.

σου ‘ρχομαι, σου ξανάρχομαι σα χελιδόνι κάθε χρόνο

και στην αυλόθυρά σου στέκομαι .……………………………………

Αν είναι να μας δώσεις τίποτα, καλά και καμωμένα,

αν όχι, δεν θα στεκόμαστε εδώ για πάντα.

γιατί εδώ δεν ήρθαμε για να συγκατοικήσουμε μαζί σου.

Έχεις ιδέα τι είναι τα κάλαντα; Πάντως όχι ένα τραγουδάκι που λες σε ένα άρχοντα.

[Σαββάτιος]

Ζαποτέκο αν εξαιρέσουμε το νεοελληνικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που περιέγραψες και υποκριτικά (είπαμε κομπλιμέντο) παρουσίασες ως αντιπροσωπευτικό της νεοελληνικής ταυτότητας αλλά και τη νεοελληνική παράδοση που απλά ισοπεδώνει το αφήγημα σου όλοι οι λαοί που έχουν γλωσσική συνέχεια π.χ. τοπικά οι ιταλικές εθνότητες από την ρωμαϊκή εποχή ή οι Γάλλοι από την ύστερη ρωμαϊκή εποχή θα μπορούσαν να αφηγηθούν το αντίστοιχο αφήγημα για τον εαυτό του και να πουν ότι είναι ο ίδια εθνότητα από τον καιρό που λατινοφώνησαν.

Ξεχνάς κάτι πολύ σημαντικό, ότι αυτοί που λες δεν είναι ένα έθνος, δεν έχουν μεταξύ τους αποδοχή ομοεθνιας. Δεν έχουν κοινό σκοπό και όραμα.

Σε τοπικό επίπεδο μια χαρά έχουν π.χ. Γαλλορωμαίοι.

[Σαββάτιος]

Δεν υπήρχε τίποτε σημαντικό για να τους ενώσει. Μπαρούφα συνέχεια έχουν.

Ό,τι έχεις εσύ έχουν και αυτοί σε τοπικό επίπεδο. Μπαρούφα συνέχεια έχουν και αυτοί όσο και εσύ με τη διαφορά ότι αυτοί το γνωρίζουν.