Πώς αισθάνεσαι τώρα;

[Fata_Morgana]

Ήρθαν τα πράγματα από shein

[stergiosbik]

Να σου γαμησω για καζανάκι,να σου γαμησω!
Χάνει ελάχιστα,προσπαθώ να εντοπίσω από πού στο διάολο είναι αυτή η διαρροή εδώ και τόση ώρα και δεν βγάζω άκρη.
Φλάντζες οκ,φλοτερ κόβει κανονικά και δεν πάει νερό στην υπερχειλιση,διαόλια τριβολια όλα οκ.
Μάλλον θα ξηλώσω όλο τον μηχανισμό και αύριο πρωί θα βάλω καινούργιο.

[Στύξ]

Να σου γαμησω για καζανάκι,να σου γαμησω!
Χάνει ελάχιστα,προσπαθώ να εντοπίσω από πού στο διάολο είναι αυτή η διαρροή εδώ και τόση ώρα και δεν βγάζω άκρη.
Φλάντζες οκ,φλοτερ κόβει κανονικά και δεν πάει νερό στην υπερχειλιση,διαόλια τριβολια όλα οκ.
Μάλλον θα δηλώσω όλο τον μηχανισμό και αύριο πρωί θα βάλω καινούργιο.

Ε μη το πειράζεις βρε μαλάκα ,μόνο χειρότερα μπορεί να το κάνεις. Έχω χάσει αρκετές εργατοώρες έτσι ,προσπαθώντας για το τέλειο.
Τα φλοτέρ σου μέσα ,ας τρέχει και λίγο, αυτοκαθαρίζεται κι η τουαλέτα
Σιγά το νερό που χάνεται, ούτε ευρώ το μήνα.

[stergiosbik]

Να σου γαμησω για καζανάκι,να σου γαμησω!
Χάνει ελάχιστα,προσπαθώ να εντοπίσω από πού στο διάολο είναι αυτή η διαρροή εδώ και τόση ώρα και δεν βγάζω άκρη.
Φλάντζες οκ,φλοτερ κόβει κανονικά και δεν πάει νερό στην υπερχειλιση,διαόλια τριβολια όλα οκ.
Μάλλον θα δηλώσω όλο τον μηχανισμό και αύριο πρωί θα βάλω καινούργιο.

Ε μη το πειράζεις βρε μαλάκα ,μόνο χειρότερα μπορεί να το κάνεις. Έχω χάσει αρκετές εργατοώρες έτσι ,προσπαθώντας για το τέλειο.
Τα φλοτέρ σου μέσα ,ας τρέχει και λίγο, αυτοκαθαρίζεται κι η τουαλέτα
Σιγά το νερό που χάνεται, ούτε ευρώ το μήνα.

Δεν είναι ρε για τα χρήματα.
Αμαρτία όμως να πηγαίνει χαμένο το νερό.
Άσε που μόλις το βλέπω μου γυρίζει το μάτι.

[Στύξ]

Να σου γαμησω για καζανάκι,να σου γαμησω!
Χάνει ελάχιστα,προσπαθώ να εντοπίσω από πού στο διάολο είναι αυτή η διαρροή εδώ και τόση ώρα και δεν βγάζω άκρη.
Φλάντζες οκ,φλοτερ κόβει κανονικά και δεν πάει νερό στην υπερχειλιση,διαόλια τριβολια όλα οκ.
Μάλλον θα δηλώσω όλο τον μηχανισμό και αύριο πρωί θα βάλω καινούργιο.

Ε μη το πειράζεις βρε μαλάκα ,μόνο χειρότερα μπορεί να το κάνεις. Έχω χάσει αρκετές εργατοώρες έτσι ,προσπαθώντας για το τέλειο.
Τα φλοτέρ σου μέσα ,ας τρέχει και λίγο, αυτοκαθαρίζεται κι η τουαλέτα
Σιγά το νερό που χάνεται, ούτε ευρώ το μήνα.

Δεν είναι ρε για τα χρήματα.
Αμαρτία όμως να πηγαίνει χαμένο το νερό.
Άσε που μόλις το βλέπω μου γυρίζει το μάτι.

Σε νιώθω,αλλά συμβιβάστηκα με την απώλεια
Ντάξει, δεν είναι και πολλή ,σα να τραβούσα 15 φορές το καζανάκι. Αμελητέα δηλαδή.

[Fata_Morgana]

Είχα πόσες μέρες του έλεγα, τώρα που είσαι εδώ να μετακινήσουμε το συνθετο ένα θεόβαρο επιπλπ περιπου 2μ ύψος και 1.5μ πλάτος. Όλο καλά και καλά και καλά. Και έφυγε και το έπιπλο δεν μετακινήθηκε. Του το λέω το μεσημέρι, έλα μωρε μη με πρήζεις με τη μαλακία όταν γυρίσω θα το φτιάξουμε. Λέω άσε θα το κάνω μόνη μου. Δε μπορείς μου λέει μόνη σου κόψε τις μαλακίες. Λέω μάλλον έχει δίκιο άσε. Και κάθομαι στον καναπέ και απέναντι το έπιπλο. Το κοιτάω με κοιτάει. Δε γμται λέω θα το προσπαθήσω. Γμηθηκε το σύστημα μου όλο αλλά το πήγα εκεί που ήθελα.

[student]

Αισθάνομαι κάπως...παράξενα...

Σαν επίλογος όμως τελικά,
αισθάνομαι ....άνθρωπος.
γεμάτος συναισθήματα, ακόμα κι αν είν' ανάμεικτα...χαρμολύπη...
ίσως τελικά ακριβώς γι αυτό να γίνεται η μέρα αυτή τόσο ...αξιομνημόνευτη...

...είναι και του Άι Λιά! Ήρθε κι έδεσε...μαζί με την πανσέληνο πάνω απ τα νερά του λιβυκού.

Δόξα στον Κύριο όλα καλά, χαρά και θάνατος αντάμα στο μονοπάτι της ζωής,
όταν είναι στην ώρα τους...όλα καλά...μέχρι και λυτρωτικά
καλό ξημέρωμα εύχομαι σε όλους σας και σε όσους αγαπάτε. Ο Θεός μου να σας έχει καλά.

[Πασιφάη]

Είχα πόσες μέρες του έλεγα, τώρα που είσαι εδώ να μετακινήσουμε το συνθετο ένα θεόβαρο επιπλπ περιπου 2μ ύψος και 1.5μ πλάτος. Όλο καλά και καλά και καλά. Και έφυγε και το έπιπλο δεν μετακινήθηκε. Του το λέω το μεσημέρι, έλα μωρε μη με πρήζεις με τη μαλακία όταν γυρίσω θα το φτιάξουμε. Λέω άσε θα το κάνω μόνη μου. Δε μπορείς μου λέει μόνη σου κόψε τις μαλακίες. Λέω μάλλον έχει δίκιο άσε. Και κάθομαι στον καναπέ και απέναντι το έπιπλο. Το κοιτάω με κοιτάει. Δε γμται λέω θα το προσπαθήσω. Γμηθηκε το σύστημα μου όλο αλλά το πήγα εκεί που ήθελα.

[img]https://i.postimg.cc/tJ2F4LS7/5c1e ... .gif[/img]

Αυτες τις μαλακίες τις κάνω κι εγώ. Το ''δε γαμιέται'' πληρώνεται αδρά, μετά από μέρες που δεν θα μπορείς να κουνηθείς τρελλάρα κι εσύ.

[Πασιφάη]

Αισθάνομαι κάπως...παράξενα...

Σαν επίλογος όμως τελικά,
αισθάνομαι ....άνθρωπος.
γεμάτος συναισθήματα, ακόμα κι αν είν' ανάμεικτα...χαρμολύπη...
ίσως τελικά ακριβώς γι αυτό να γίνεται η μέρα αυτή τόσο ...αξιομνημόνευτη...

...είναι και του Άι Λιά! Ήρθε κι έδεσε...μαζί με την πανσέληνο πάνω απ τα νερά του λιβυκού.

Δόξα στον Κύριο όλα καλά, χαρά και θάνατος αντάμα στο μονοπάτι της ζωής,
όταν είναι στην ώρα τους...όλα καλά...μέχρι και λυτρωτικά
καλό ξημέρωμα εύχομαι σε όλους σας και σε όσους αγαπάτε. Ο Θεός μου να σας έχει καλά.

[student]

Είχα πόσες μέρες του έλεγα, τώρα που είσαι εδώ να μετακινήσουμε το συνθετο ένα θεόβαρο επιπλπ περιπου 2μ ύψος και 1.5μ πλάτος. Όλο καλά και καλά και καλά. Και έφυγε και το έπιπλο δεν μετακινήθηκε. Του το λέω το μεσημέρι, έλα μωρε μη με πρήζεις με τη μαλακία όταν γυρίσω θα το φτιάξουμε. Λέω άσε θα το κάνω μόνη μου. Δε μπορείς μου λέει μόνη σου κόψε τις μαλακίες. Λέω μάλλον έχει δίκιο άσε. Και κάθομαι στον καναπέ και απέναντι το έπιπλο. Το κοιτάω με κοιτάει. Δε γμται λέω θα το προσπαθήσω. Γμηθηκε το σύστημα μου όλο αλλά το πήγα εκεί που ήθελα.

[img]https://i.postimg.cc/tJ2F4LS7/5c1e ... .gif[/img]

Αυτες τις μαλακίες τις κάνω κι εγώ. Το ''δε γαμιέται'' πληρώνεται αδρά, μετά από μέρες που δεν θα μπορείς να κουνηθείς τρελλάρα κι εσύ.

Κι η γυναίκα μου τις κάνει αυτές τις μαλακίες...μετά από κάποιο διάστημα έχω μάθει μετά την πρώτη, άντε δεύτερη φορά που θα πει κάτι τέτοιο να βρω χρόνο να το κάνουμε παρέα γιατί ξέρω την κατάληξη ... έτσι δε και πω κανένα "δεν μπορείς μόνη σου"...

Προσωπικά γουστάρω με τρέλα γυναίκες που έχουν άντερα και ψυχή to make things happen...ειδικά όταν τα things αντιβαίνουν τη λογική όπως τα θεόβαρα σύνθετα των 3 κυβικών


Θα μοιραστώ με τις δυο σας μια ιστορία...καθοριστική όπως αποδείχθηκε και φυσικά αξέχαστη

Ήμασταν δεν ήμασταν μερικούς μήνες μαζί...πιτσιρίκια, εγώ 25 αυτή 22...μέναμε μαζί σχεδόν απ την αρχή, αγία παρασκευή στο φοιτητικό της δυαράκι, και παρόλο που όλα πηγαίνανε άριστα το δικό μου πειραγμένο κεφάλι λειτουργούσε σε ένα συνεχές trial mode...μονίμως να εξετάζει και να αναλύει δεδομένα για το αν είναι αυτή η "εκλεκτή"...

Ήταν σάββατο βράδυ αρκετά αργά, γυρνάγαμε από γούστα και λίγο πριν την πέσουμε μου λέει..."α ξέχασα να σου πω, μου στέλνει ο παππούς με το καράβι λάδι απ το νησί και πρέπει αύριο το πρωι να πάμε πειραιά να το πάρουμε..." Δεν είχε αμάξι και το καράβι έφτανε κατά τις 6 το πρωι...στράβωσα...μα καλά της λέω, τώρα το θυμήθηκες να μου το πεις? Ξύνισε η μούρη μου εντελώς αλλά δεν υπήρχε επιλογή οπότε...

Ξυπνάω το πρωί και πριν ανοίξω τα μάτια τα μάτια μου ξέρω ότι δεν είναι 6 το πρωι και έχω κοιμηθεί αρκετά...απλώνω το χέρι δίπλα στο μονό στρώμα στο πάτωμα...κενό...όχι ρε πούστη μου λέω από μέσα μου, μαλακία έγινε.

Πριν προλάβω να σκεφτώ παραπάνω λεπτομέρειες ακούω την πόρτα του διαμερίσματος ν ανοίγει...κοιτάω το ρολόι και είναι δέκα...μπαίνει μέσα κουβαλώντας δυο τενεκέδες, τους μεγάλους τους 17λιτρους ...

Μου φυγε η μαγκιά...τι έκανες ρε συ της λέω? σου είπα εγώ ότι δεν θα πάμε?

Ασε ρε μου λέει, έτσι που ξύνισε η μούρη σου σιγά να μην σε ξύπναγα κι όλας.

Πήρε δυο λεωφορεία μέχρι ηλεκτρικό, κατέβηκε πειραιά, έφτασε με τα πόδια στο καράβι, πήρε τα δυο τενεκέδια στα χέρια, γύρισε ηλεκτρικό, άλλαξε δυο λεωφορεία από ομόνοια και έφτασε σπίτι την ώρα που ξύπναγα...σημείωση...ήταν (και είναι ακόμα) 50 κιλά...

Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ...εκείνη τη στιγμή ο κύβος ερρίφθη, αυτή είναι η γυναίκα μου...172, 50 κιλά γαζέλα, μίσχος λυγαριάς, αλλά με κάτι αρχίδια να τρυπάνε το πάτωμα και μια δύναμη ψυχής να γυρίσει ανάποδα το σύμπαν.

Εκ του αποτελέσματος μετά από 25 χρόνια...perfect choice... σ ευχαριστώ Θεέ μου για το δώρο Σου.

[Πασιφάη]

Είχα πόσες μέρες του έλεγα, τώρα που είσαι εδώ να μετακινήσουμε το συνθετο ένα θεόβαρο επιπλπ περιπου 2μ ύψος και 1.5μ πλάτος. Όλο καλά και καλά και καλά. Και έφυγε και το έπιπλο δεν μετακινήθηκε. Του το λέω το μεσημέρι, έλα μωρε μη με πρήζεις με τη μαλακία όταν γυρίσω θα το φτιάξουμε. Λέω άσε θα το κάνω μόνη μου. Δε μπορείς μου λέει μόνη σου κόψε τις μαλακίες. Λέω μάλλον έχει δίκιο άσε. Και κάθομαι στον καναπέ και απέναντι το έπιπλο. Το κοιτάω με κοιτάει. Δε γμται λέω θα το προσπαθήσω. Γμηθηκε το σύστημα μου όλο αλλά το πήγα εκεί που ήθελα.

[img]https://i.postimg.cc/tJ2F4LS7/5c1e ... .gif[/img]

Αυτες τις μαλακίες τις κάνω κι εγώ. Το ''δε γαμιέται'' πληρώνεται αδρά, μετά από μέρες που δεν θα μπορείς να κουνηθείς τρελλάρα κι εσύ.

Κι η γυναίκα μου τις κάνει αυτές τις μαλακίες...μετά από κάποιο διάστημα έχω μάθει μετά την πρώτη, άντε δεύτερη φορά που θα πει κάτι τέτοιο να βρω χρόνο να το κάνουμε παρέα γιατί ξέρω την κατάληξη ... έτσι δε και πω κανένα "δεν μπορείς μόνη σου"...

Προσωπικά γουστάρω με τρέλα γυναίκες που έχουν άντερα και ψυχή to make things happen...ειδικά όταν τα things αντιβαίνουν τη λογική όπως τα θεόβαρα σύνθετα των 3 κυβικών


Θα μοιραστώ με τις δυο σας μια ιστορία...καθοριστική όπως αποδείχθηκε και φυσικά αξέχαστη

Ήμασταν δεν ήμασταν μερικούς μήνες μαζί...πιτσιρίκια, εγώ 25 αυτή 22...μέναμε μαζί σχεδόν απ την αρχή, αγία παρασκευή στο φοιτητικό της δυαράκι, και παρόλο που όλα πηγαίνανε άριστα το δικό μου πειραγμένο κεφάλι λειτουργούσε σε ένα συνεχές trial mode...μονίμως να εξετάζει και να αναλύει δεδομένα για το αν είναι αυτή η "εκλεκτή"...

Ήταν σάββατο βράδυ αρκετά αργά, γυρνάγαμε από γούστα και λίγο πριν την πέσουμε μου λέει..."α ξέχασα να σου πω, μου στέλνει ο παππούς με το καράβι λάδι απ το νησί και πρέπει αύριο το πρωι να πάμε πειραιά να το πάρουμε..." Δεν είχε αμάξι και το καράβι έφτανε κατά τις 6 το πρωι...στράβωσα...μα καλά της λέω, τώρα το θυμήθηκες να μου το πεις? Ξύνισε η μούρη μου εντελώς αλλά δεν υπήρχε επιλογή οπότε...

Ξυπνάω το πρωί και πριν ανοίξω τα μάτια τα μάτια μου ξέρω ότι δεν είναι 6 το πρωι και έχω κοιμηθεί αρκετά...απλώνω το χέρι δίπλα στο μονό στρώμα στο πάτωμα...κενό...όχι ρε πούστη μου λέω από μέσα μου, μαλακία έγινε.

Πριν προλάβω να σκεφτώ παραπάνω λεπτομέρειες ακούω την πόρτα του διαμερίσματος ν ανοίγει...κοιτάω το ρολόι και είναι δέκα...μπαίνει μέσα κουβαλώντας δυο τενεκέδες, τους μεγάλους τους 17λιτρους ...

Μου φυγε η μαγκιά...τι έκανες ρε συ της λέω? σου είπα εγώ ότι δεν θα πάμε?

Ασε ρε μου λέει, έτσι που ξύνισε η μούρη σου σιγά να μην σε ξύπναγα κι όλας.

Πήρε δυο λεωφορεία μέχρι ηλεκτρικό, κατέβηκε πειραιά, έφτασε με τα πόδια στο καράβι, πήρε τα δυο τενεκέδια στα χέρια, γύρισε ηλεκτρικό, άλλαξε δυο λεωφορεία από ομόνοια και έφτασε σπίτι την ώρα που ξύπναγα...σημείωση...ήταν (και είναι ακόμα) 50 κιλά...

Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ...εκείνη τη στιγμή ο κύβος ερρίφθη, αυτή είναι η γυναίκα μου...172, 50 κιλά γαζέλα, μίσχος λυγαριάς, αλλά με κάτι αρχίδια να τρυπάνε το πάτωμα και μια δύναμη ψυχής να γυρίσει ανάποδα το σύμπαν.

Εκ του αποτελέσματος μετά από 25 χρόνια...perfect choice... σ ευχαριστώ Θεέ μου για το δώρο Σου.

Είσαι τυχερός μάνα μου με τον άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου. Έχει κοχόνες.

[student]

Spoiler

Αυτες τις μαλακίες τις κάνω κι εγώ. Το ''δε γαμιέται'' πληρώνεται αδρά, μετά από μέρες που δεν θα μπορείς να κουνηθείς τρελλάρα κι εσύ.

Κι η γυναίκα μου τις κάνει αυτές τις μαλακίες...μετά από κάποιο διάστημα έχω μάθει μετά την πρώτη, άντε δεύτερη φορά που θα πει κάτι τέτοιο να βρω χρόνο να το κάνουμε παρέα γιατί ξέρω την κατάληξη ... έτσι δε και πω κανένα "δεν μπορείς μόνη σου"...

Προσωπικά γουστάρω με τρέλα γυναίκες που έχουν άντερα και ψυχή to make things happen...ειδικά όταν τα things αντιβαίνουν τη λογική όπως τα θεόβαρα σύνθετα των 3 κυβικών


Θα μοιραστώ με τις δυο σας μια ιστορία...καθοριστική όπως αποδείχθηκε και φυσικά αξέχαστη

Ήμασταν δεν ήμασταν μερικούς μήνες μαζί...πιτσιρίκια, εγώ 25 αυτή 22...μέναμε μαζί σχεδόν απ την αρχή, αγία παρασκευή στο φοιτητικό της δυαράκι, και παρόλο που όλα πηγαίνανε άριστα το δικό μου πειραγμένο κεφάλι λειτουργούσε σε ένα συνεχές trial mode...μονίμως να εξετάζει και να αναλύει δεδομένα για το αν είναι αυτή η "εκλεκτή"...

Ήταν σάββατο βράδυ αρκετά αργά, γυρνάγαμε από γούστα και λίγο πριν την πέσουμε μου λέει..."α ξέχασα να σου πω, μου στέλνει ο παππούς με το καράβι λάδι απ το νησί και πρέπει αύριο το πρωι να πάμε πειραιά να το πάρουμε..." Δεν είχε αμάξι και το καράβι έφτανε κατά τις 6 το πρωι...στράβωσα...μα καλά της λέω, τώρα το θυμήθηκες να μου το πεις? Ξύνισε η μούρη μου εντελώς αλλά δεν υπήρχε επιλογή οπότε...

Ξυπνάω το πρωί και πριν ανοίξω τα μάτια τα μάτια μου ξέρω ότι δεν είναι 6 το πρωι και έχω κοιμηθεί αρκετά...απλώνω το χέρι δίπλα στο μονό στρώμα στο πάτωμα...κενό...όχι ρε πούστη μου λέω από μέσα μου, μαλακία έγινε.

Πριν προλάβω να σκεφτώ παραπάνω λεπτομέρειες ακούω την πόρτα του διαμερίσματος ν ανοίγει...κοιτάω το ρολόι και είναι δέκα...μπαίνει μέσα κουβαλώντας δυο τενεκέδες, τους μεγάλους τους 17λιτρους ...

Μου φυγε η μαγκιά...τι έκανες ρε συ της λέω? σου είπα εγώ ότι δεν θα πάμε?

Ασε ρε μου λέει, έτσι που ξύνισε η μούρη σου σιγά να μην σε ξύπναγα κι όλας.

Πήρε δυο λεωφορεία μέχρι ηλεκτρικό, κατέβηκε πειραιά, έφτασε με τα πόδια στο καράβι, πήρε τα δυο τενεκέδια στα χέρια, γύρισε ηλεκτρικό, άλλαξε δυο λεωφορεία από ομόνοια και έφτασε σπίτι την ώρα που ξύπναγα...σημείωση...ήταν (και είναι ακόμα) 50 κιλά...

Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ...εκείνη τη στιγμή ο κύβος ερρίφθη, αυτή είναι η γυναίκα μου...172, 50 κιλά γαζέλα, μίσχος λυγαριάς, αλλά με κάτι αρχίδια να τρυπάνε το πάτωμα και μια δύναμη ψυχής να γυρίσει ανάποδα το σύμπαν.

Εκ του αποτελέσματος μετά από 25 χρόνια...perfect choice... σ ευχαριστώ Θεέ μου για το δώρο Σου.

Είσαι τυχερός μάνα μου με τον άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου. Έχει κοχόνες.

Ευλογημένος, το λέω γω

Οἶκος καὶ πλούτη κληρονομοῦνται ἐκ τῶν πατέρων· ἀλλ᾿ ἡ φρόνιμος γυνή παρὰ Κυρίου δίδεται.
Γυναῖκα ἐνάρετον τίς θέλει εὑρεῖ; διότι ἡ τοιαύτη εἶναι πολὺ τιμιωτέρα ὑπὲρ τοὺς μαργαρίτας.
Ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θαῤῥεῖ ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ δὲν θέλει στερεῖσθαι ἀφθονίας.
Θέλει φέρει εἰς αὐτὸν καλὸν καὶ οὐχὶ κακόν, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτῆς.

Αλληλούια

[Πασιφάη]

Spoiler

Κι η γυναίκα μου τις κάνει αυτές τις μαλακίες...μετά από κάποιο διάστημα έχω μάθει μετά την πρώτη, άντε δεύτερη φορά που θα πει κάτι τέτοιο να βρω χρόνο να το κάνουμε παρέα γιατί ξέρω την κατάληξη ... έτσι δε και πω κανένα "δεν μπορείς μόνη σου"...

Προσωπικά γουστάρω με τρέλα γυναίκες που έχουν άντερα και ψυχή to make things happen...ειδικά όταν τα things αντιβαίνουν τη λογική όπως τα θεόβαρα σύνθετα των 3 κυβικών


Θα μοιραστώ με τις δυο σας μια ιστορία...καθοριστική όπως αποδείχθηκε και φυσικά αξέχαστη

Ήμασταν δεν ήμασταν μερικούς μήνες μαζί...πιτσιρίκια, εγώ 25 αυτή 22...μέναμε μαζί σχεδόν απ την αρχή, αγία παρασκευή στο φοιτητικό της δυαράκι, και παρόλο που όλα πηγαίνανε άριστα το δικό μου πειραγμένο κεφάλι λειτουργούσε σε ένα συνεχές trial mode...μονίμως να εξετάζει και να αναλύει δεδομένα για το αν είναι αυτή η "εκλεκτή"...

Ήταν σάββατο βράδυ αρκετά αργά, γυρνάγαμε από γούστα και λίγο πριν την πέσουμε μου λέει..."α ξέχασα να σου πω, μου στέλνει ο παππούς με το καράβι λάδι απ το νησί και πρέπει αύριο το πρωι να πάμε πειραιά να το πάρουμε..." Δεν είχε αμάξι και το καράβι έφτανε κατά τις 6 το πρωι...στράβωσα...μα καλά της λέω, τώρα το θυμήθηκες να μου το πεις? Ξύνισε η μούρη μου εντελώς αλλά δεν υπήρχε επιλογή οπότε...

Ξυπνάω το πρωί και πριν ανοίξω τα μάτια τα μάτια μου ξέρω ότι δεν είναι 6 το πρωι και έχω κοιμηθεί αρκετά...απλώνω το χέρι δίπλα στο μονό στρώμα στο πάτωμα...κενό...όχι ρε πούστη μου λέω από μέσα μου, μαλακία έγινε.

Πριν προλάβω να σκεφτώ παραπάνω λεπτομέρειες ακούω την πόρτα του διαμερίσματος ν ανοίγει...κοιτάω το ρολόι και είναι δέκα...μπαίνει μέσα κουβαλώντας δυο τενεκέδες, τους μεγάλους τους 17λιτρους ...

Μου φυγε η μαγκιά...τι έκανες ρε συ της λέω? σου είπα εγώ ότι δεν θα πάμε?

Ασε ρε μου λέει, έτσι που ξύνισε η μούρη σου σιγά να μην σε ξύπναγα κι όλας.

Πήρε δυο λεωφορεία μέχρι ηλεκτρικό, κατέβηκε πειραιά, έφτασε με τα πόδια στο καράβι, πήρε τα δυο τενεκέδια στα χέρια, γύρισε ηλεκτρικό, άλλαξε δυο λεωφορεία από ομόνοια και έφτασε σπίτι την ώρα που ξύπναγα...σημείωση...ήταν (και είναι ακόμα) 50 κιλά...

Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ...εκείνη τη στιγμή ο κύβος ερρίφθη, αυτή είναι η γυναίκα μου...172, 50 κιλά γαζέλα, μίσχος λυγαριάς, αλλά με κάτι αρχίδια να τρυπάνε το πάτωμα και μια δύναμη ψυχής να γυρίσει ανάποδα το σύμπαν.

Εκ του αποτελέσματος μετά από 25 χρόνια...perfect choice... σ ευχαριστώ Θεέ μου για το δώρο Σου.

Είσαι τυχερός μάνα μου με τον άνθρωπο που έχεις στη ζωή σου. Έχει κοχόνες.

Ευλογημένος, το λέω γω

Οἶκος καὶ πλούτη κληρονομοῦνται ἐκ τῶν πατέρων· ἀλλ᾿ ἡ φρόνιμος γυνή παρὰ Κυρίου δίδεται.
Γυναῖκα ἐνάρετον τίς θέλει εὑρεῖ; διότι ἡ τοιαύτη εἶναι πολὺ τιμιωτέρα ὑπὲρ τοὺς μαργαρίτας.
Ἡ καρδία τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θαῤῥεῖ ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ δὲν θέλει στερεῖσθαι ἀφθονίας.
Θέλει φέρει εἰς αὐτὸν καλὸν καὶ οὐχὶ κακόν, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὑτῆς.

Αλληλούια

Εγώ στο λέω με τον δικό μου τρόπο.
Να είστεπάντα αγαπημένοι και ενωμένοι. Αυτή είναι η ευχή μου για σας, για όλο τον κόσμο και τελευταία για μένα.

[Feindflug]

Είχα πόσες μέρες του έλεγα, τώρα που είσαι εδώ να μετακινήσουμε το συνθετο ένα θεόβαρο επιπλπ περιπου 2μ ύψος και 1.5μ πλάτος. Όλο καλά και καλά και καλά. Και έφυγε και το έπιπλο δεν μετακινήθηκε. Του το λέω το μεσημέρι, έλα μωρε μη με πρήζεις με τη μαλακία όταν γυρίσω θα το φτιάξουμε. Λέω άσε θα το κάνω μόνη μου. Δε μπορείς μου λέει μόνη σου κόψε τις μαλακίες. Λέω μάλλον έχει δίκιο άσε. Και κάθομαι στον καναπέ και απέναντι το έπιπλο. Το κοιτάω με κοιτάει. Δε γμται λέω θα το προσπαθήσω. Γμηθηκε το σύστημα μου όλο αλλά το πήγα εκεί που ήθελα.

[img]https://i.postimg.cc/tJ2F4LS7/5c1e ... .gif[/img]

Αυτες τις μαλακίες τις κάνω κι εγώ. Το ''δε γαμιέται'' πληρώνεται αδρά, μετά από μέρες που δεν θα μπορείς να κουνηθείς τρελλάρα κι εσύ.

Κι η γυναίκα μου τις κάνει αυτές τις μαλακίες...μετά από κάποιο διάστημα έχω μάθει μετά την πρώτη, άντε δεύτερη φορά που θα πει κάτι τέτοιο να βρω χρόνο να το κάνουμε παρέα γιατί ξέρω την κατάληξη ... έτσι δε και πω κανένα "δεν μπορείς μόνη σου"...

Προσωπικά γουστάρω με τρέλα γυναίκες που έχουν άντερα και ψυχή to make things happen...ειδικά όταν τα things αντιβαίνουν τη λογική όπως τα θεόβαρα σύνθετα των 3 κυβικών


Θα μοιραστώ με τις δυο σας μια ιστορία...καθοριστική όπως αποδείχθηκε και φυσικά αξέχαστη

Ήμασταν δεν ήμασταν μερικούς μήνες μαζί...πιτσιρίκια, εγώ 25 αυτή 22...μέναμε μαζί σχεδόν απ την αρχή, αγία παρασκευή στο φοιτητικό της δυαράκι, και παρόλο που όλα πηγαίνανε άριστα το δικό μου πειραγμένο κεφάλι λειτουργούσε σε ένα συνεχές trial mode...μονίμως να εξετάζει και να αναλύει δεδομένα για το αν είναι αυτή η "εκλεκτή"...

Ήταν σάββατο βράδυ αρκετά αργά, γυρνάγαμε από γούστα και λίγο πριν την πέσουμε μου λέει..."α ξέχασα να σου πω, μου στέλνει ο παππούς με το καράβι λάδι απ το νησί και πρέπει αύριο το πρωι να πάμε πειραιά να το πάρουμε..." Δεν είχε αμάξι και το καράβι έφτανε κατά τις 6 το πρωι...στράβωσα...μα καλά της λέω, τώρα το θυμήθηκες να μου το πεις? Ξύνισε η μούρη μου εντελώς αλλά δεν υπήρχε επιλογή οπότε...

Ξυπνάω το πρωί και πριν ανοίξω τα μάτια τα μάτια μου ξέρω ότι δεν είναι 6 το πρωι και έχω κοιμηθεί αρκετά...απλώνω το χέρι δίπλα στο μονό στρώμα στο πάτωμα...κενό...όχι ρε πούστη μου λέω από μέσα μου, μαλακία έγινε.

Πριν προλάβω να σκεφτώ παραπάνω λεπτομέρειες ακούω την πόρτα του διαμερίσματος ν ανοίγει...κοιτάω το ρολόι και είναι δέκα...μπαίνει μέσα κουβαλώντας δυο τενεκέδες, τους μεγάλους τους 17λιτρους ...

Μου φυγε η μαγκιά...τι έκανες ρε συ της λέω? σου είπα εγώ ότι δεν θα πάμε?

Ασε ρε μου λέει, έτσι που ξύνισε η μούρη σου σιγά να μην σε ξύπναγα κι όλας.

Πήρε δυο λεωφορεία μέχρι ηλεκτρικό, κατέβηκε πειραιά, έφτασε με τα πόδια στο καράβι, πήρε τα δυο τενεκέδια στα χέρια, γύρισε ηλεκτρικό, άλλαξε δυο λεωφορεία από ομόνοια και έφτασε σπίτι την ώρα που ξύπναγα...σημείωση...ήταν (και είναι ακόμα) 50 κιλά...

Εκείνη τη στιγμή αποφάσισα ότι αυτή τη γυναίκα θα την παντρευτώ...εκείνη τη στιγμή ο κύβος ερρίφθη, αυτή είναι η γυναίκα μου...172, 50 κιλά γαζέλα, μίσχος λυγαριάς, αλλά με κάτι αρχίδια να τρυπάνε το πάτωμα και μια δύναμη ψυχής να γυρίσει ανάποδα το σύμπαν.

Εκ του αποτελέσματος μετά από 25 χρόνια...perfect choice... σ ευχαριστώ Θεέ μου για το δώρο Σου.

Όλο αυτό για να μας πεις ότι γουστάρεις τραβέλια ρε τύπε;

[student]

Εγώ στο λέω με τον δικό μου τρόπο.
Να είστε πάντα αγαπημένοι και ενωμένοι. Αυτή είναι η ευχή μου για σας, για όλο τον κόσμο και τελευταία για μένα.

Σ ευχαριστώ ρε κορίτσι, ανταποδίδω την ευχή μέσα από την ψυχή μου για σένα, για τη νάιδα και για όλους όσους αναζητούν με ειλικρίνεια μια ένωση πραγματικής αγάπης...

ΥΓ. Ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὑτοῦ ἐκφέρει τὸ ἀγαθόν, ...διότι ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα αὐτοῦ