ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΗ ΘΩΡΑΚΙΣΗ ΕΡΕΥΝΑ

[seismic]

E αφού σου είπε, τον πιάσανε από τ'αρχίδια.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω σε συνέδριο.
Είμαι παγκόσμιος.

Και το ποιο δημοφιλή θέμα μέσα σε 467 δημοσιεύσεις του περιοδικού είναι δικό μου με τα περισσότερα Downloads γιατί είμαι χαζός και εσείς έξυπνοι. https://www.scirp.org/journal/hottestpa ... rnalid=788
Research Interest Score
1,123
Citations
9
h-index
2
https://www.researchgate.net/profile/Io ... s/research
https://doi.org/10.4236/ojce.2023.134051
https://www.researchgate.net/publicatio ... mic_System

το ξερουμε οτι δεν ειναι η πρωτη φορα που στα τρωνε οι εξυπνοι επειδη εισαι κοροιδο.

και εσύ δεν είναι η πρώτη φορά που λες μαλακίες..

[seismic]

Το Απόλυτο Αντισεισμικό Σπίτι
Σκοπός του σύγχρονου αντισεισμικού κανονισμού είναι να κατασκευάσει δομές που: α) Σε συχνούς μικρούς σεισμούς. μεγάλης πιθανότητας να συμβούν δεν θα πάθουν τίποτα, β) Σε μεσαίας έντασης σεισμούς μέσης πιθανότητας να συμβούν θα πάθουν μικρές, επιδιορθώσιμες ζημιές και γ) Σε πολύ ισχυρούς σεισμούς μικρής όμως πιθανότητας να συμβούν δεν θα έχουμε απώλειες ανθρώπινων ζωών. Άρα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «απόλυτα” στις αντισεισμικές κατασκευές. Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «ποιοτικές” κατασκευές που σημαίνει εφαρμογή τουλάχιστον των απαιτήσεων όλων των σύγχρονων κανονισμών. Η ποιότητα των κατασκευών και η ασφάλειά τους, είναι και συνάρτηση της οικονομικής κατάστασης των χωρών, μεταξύ των άλλων παραγόντων. Είναι ευνόητο ότι φτωχές χώρες δεν μπορούν να συγκριθούν με χώρες όπου έχουν ακριβούς σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς. Συμπέρασμα… δεν υπάρχει απόλυτος αντισεισμικός σχεδιασμός σήμερα, και δεν πρέπει να αναφερόμαστε σε απόλυτο αντισεισμικό σχεδιασμό. Οπότε υπάρχει μεγάλη ανάγκη σήμερα να εφεύρουμε έναν πιο σύγχρονο αντισεισμικό σχεδιασμό ο οποίος να ανταποκρίνεται στον απόλυτο αντισεισμικό σχεδιασμό, με μικρότερο κατασκευαστικό κόστος.
Όταν η κατασκευή είναι σε κατάσταση ηρεμίας όλες οι δυνάμεις κατευθύνονται προς το έδαφος.
Όπως ο άνθρωπος αντιδρά στην κίνηση κατά την αντίθετη κατεύθυνση όταν ξεκινά ή σταματάει απότομα το λεωφορείο, έτσι και η κατασκευή αντιδρά στην μεταβολή της κατάστασή της κατά την διάρκεια του σεισμού.
Πρόσθετες πλάγιες δυνάμεις που μπορούν σε ένα μεγάλο σεισμό να ξεπεράσουν σε μέγεθος στο τριπλάσιο τα στατικά φορτία της κατασκευής, αναπτύσσονται πάνω στις διατομές του φέροντα οργανισμού, με αποτέλεσμα να τον παραμορφώνουν.
Αν η επιτάχυνση είναι μικρή και η παραμόρφωση είναι μικρή.
Μια κατασκευή αντέχει μεγάλη επιτάχυνση για μικρή διάρκεια ή μικρή επιτάχυνση για μεγάλη διάρκεια.
Άν η μετατόπιση και η επιτάχυνση είναι αρκετά μικρή για να κρατήσει όλα τα μέλη της δομής εντός της ελαστικής περιοχής, η ενέργεια που δημιουργείται, είναι ενέργεια που αποθηκεύεται στη δομή ( στον κορμό των στοιχείων ) και εκτονώνεται μετά για να επαναφέρει την δομή στην αρχική της μορφή. Σαν το ελατήριο.
Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει ένα ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.
Με λίγα λόγια, όλη η επιτάχυνση του σεισμού μετατρέπεται σε αποθηκευμένη ενέργεια στην δομή.
Όσο η μετατόπιση κρατά κάθε τμήμα οποιουδήποτε μέλους εντός ελαστικής περιοχής, όλη η ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στη δομή θα κυκλοφορήσει στο τέλος του κύκλου, προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Αυτή η περιοχή μετατόπισης ονομάζεται ελαστική περιοχή, στην οποία δεν παρατηρούνται αστοχίες.
Εάν η σεισμική ενέργεια (που μετράται από την επιτάχυνση εδάφους) είναι πάρα πολύ μεγάλη, θα παράγει υπερβολικά μεγάλες μετατοπίσεις που θα προκαλέσουν μια πολύ υψηλή καμπυλότητα στα κατακόρυφα και οριζόντια στοιχεία.
Αν η καμπυλότητα είναι πολύ υψηλή, αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή των τμημάτων των στηλών και των δοκών θα είναι πολύ πάνω από την ελαστική περιοχή (Θλιπτική παραμόρφωση σκυροδέματος πάνω από το 0,35% και τάσεις των ινών του οπλισμού πάνω από το 0,2 %) πέραν του ορίου διαρροής.
Όταν η περιστροφή περάσει πάνω από αυτό το όριο ελαστικότητας, η δομή αρχίζει να «διαλύει την αποθήκευση της ενέργειας «μέσω πλαστικής μετατόπισης, το οποίο σημαίνει ότι τα τμήματα θα έχουν μια υπολειμματική μετατόπιση που δεν θα είναι σε θέση να ανακτηθεί (ενώ στην ελαστική περιοχή όλες οι μετατοπίσεις ανακτούνται).
Βασικά ο σχεδιασμός της αντοχής ενός σημερινού κτιρίου περιορίζετε στα όρια του ελαστικού φάσματος σχεδιασμού, και μετά περνά στις προεπιλεγμένες πλαστικές περιοχές διαρροής, οι οποίες είναι προεπιλεγμένες περιοχές μικρών και πολλών διαρροών αστοχίας, (συνήθως σχεδιάζονται να συμβούν στα άκρα των δοκών) ώστε να μην καταρρεύσει η δομή.
Αυτός είναι ο μηχανισμός της πλαστιμότητας ο οποίος εκτονώνει - αφαιρεί μέρος της σεισμικής ενέργεια.
(Η δομή καταρρέει όταν αστοχήσουν τα υποστυλώματα με λοξό / σχήμα αστοχίας)
Αν τα τμήματα που βιώνουν τις πλαστικές παραμορφώσεις, ξεπερνούν το όριο του σημείου θραύσης, και είναι και πάρα πολλές οι εστίες αστοχιών πάνω στην δομή, η δομή θα καταρρεύσει.
Αυτά είναι τα όρια αντοχής της σημερινής αντισεισμικής τεχνολογίας των κατασκευών.

Βάση αυτών που αναφέρθηκαν ας δούμε πως αντιδρούν οι φέροντες οργανισμοί που απαρτίζονται μόνο από υποστυλώματα, μόνο από τοιχία και μόνο από διατμητικά τοιχώματα με σκοπό να βρούμε την λύση για τον τέλειο αντισεισμικό σχεδιασμό.


1.Αν σε μια κατασκευή τοποθετήσουμε μόνο ελαστικά υποστυλώματα, τότε με μία μικρή επιτάχυνση του εδάφους θα έχουμε, μια ελαστική παραμόρφωση στον φορέα σε υποστυλώματα και δοκούς (στην ελαστική παραμόρφωση δεν έχουμε αστοχίες ) Σε μια μεσαία επιτάχυνση του εδάφους,θα έχουμε ανελαστική παραμόρφωση, σε υποστυλώματα και δοκούς και με μία πολύ μεγάλη επιτάχυνση εδάφους οι αστοχίες θα είναι μεγάλες και πολλές και η κατάρρευση του κτιρίου αναπόφευκτη.
Μόνο με υποστυλώματα


2.Αν σε μια κατασκευή τοποθετήσουμε μόνο δύσκαμπτα τοιχώματα τότε θα έχουμε με μικρή επιτάχυνση εδάφους, ελαστική παραμόρφωση στα δοκάρια και ελάχιστη ανάκληση βάσης στα τοιχώματα. Σε μεσαία επιτάχυνση εδάφους θα έχουμε μεγάλη ανελαστική παραμόρφωση σε δοκό, μικρή ανελαστική παραμόρφωση στα τοιχώματα, μεγάλη ανάκληση βάσης στα τοιχώματα, Σε πάρα πολύ μεγάλη επιτάχυνση θα έχουμε ολική κατάρρευση.
Μόνο με τοιχώματα



3.Αν έχουμε μια πολύ δύσκαμπτη κατασκευή εξολοκλήρου κατασκευασμένη από οπλισμένο σκυρόδεμα, με διατμητικούς τοίχους οπλισμένου σκυροδέματος παντού, χωρίς δοκούς, τότε σε μικρή επιτάχυνση δεν θα έχουμε καμία παραμόρφωση, θα έχουμε μόνο μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου.
Σε μεσαία επιτάχυνση εδάφους θα έχουμε μεγαλύτερη ανάκληση του εμβαδού βάσης του κτιρίου και με πάρα πολύ μεγάλη επιτάχυνση θα έχουμε ανατροπή του κτιρίου.
Δύσκαμπτη κατασκευή


Ο καλύτερος σχεδιασμός από τους τρις είναι ο τρίτος δύσκαμπτος σχεδιασμός. Απορρίπτουμε στον σχεδιασμό τις κολόνες τα τοιχώματα και τα δοκάρια και σχεδιάζουμε εντελώς δύσκαμπτα όπου παρουσιάζεται ανατροπή και μηδενική παραμόρφωση.
Σε αυτόν τον δύσκαμπτο σχεδιασμό έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο το πρόβλημα της ανατροπής.

Δεν υπάρχει πρόβλημα παραμόρφωσης οπότε το πακτώνουμε στο έδαφος και κανένα πρόβλημα.
Μπορεί να μην υπάρχει παραμόρφωση σε αυτούς τους άκαμπτους φορείς όμως μπορεί να υπάρξει απότομη ψαθυρή αστοχία χωρίς παραμόρφωση.
Πως γίνεται αυτό.
Όταν υπάρχει έστω και μια μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου, τότε μέρος του κτιρίου χάνει την επαφή του με το έδαφος, οπότε χάνει και την στήριξη του εδάφους. Μόλις χάσει την στήριξη του εδάφους τα ίδια του τα φορτία το σπάνε στα δύο σχηματίζοντας μια λοξή ρωγμή στον κόμβο της πόρτας και του παραθύρου όπου εκεί η διατομή είναι πιο αδύναμη.

Για αυτό είναι απαραίτητο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς αυτές οι δύσκαμπτες κατασκευές να είναι πακτωμένες στο έδαφος
( όχι απλά οι βάσεις και συνδετήριοι δοκοί να ακουμπάνε στο έδαφος, γιατί η ροπή τις ανατρέπει μαζί με το κτίριο )
Αυτός είναι ο απόλυτος αντισεισμικός σχεδιασμός

[seismic]

Το Απόλυτο Αντισεισμικό Σπίτι
Σκοπός του σύγχρονου αντισεισμικού κανονισμού είναι να κατασκευάσει δομές που: α) Σε συχνούς μικρούς σεισμούς. μεγάλης πιθανότητας να συμβούν δεν θα πάθουν τίποτα, β) Σε μεσαίας έντασης σεισμούς μέσης πιθανότητας να συμβούν θα πάθουν μικρές, επιδιορθώσιμες ζημιές και γ) Σε πολύ ισχυρούς σεισμούς μικρής όμως πιθανότητας να συμβούν δεν θα έχουμε απώλειες ανθρώπινων ζωών. Άρα δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «απόλυτα” στις αντισεισμικές κατασκευές. Θα πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «ποιοτικές” κατασκευές που σημαίνει εφαρμογή τουλάχιστον των απαιτήσεων όλων των σύγχρονων κανονισμών. Η ποιότητα των κατασκευών και η ασφάλειά τους, είναι και συνάρτηση της οικονομικής κατάστασης των χωρών, μεταξύ των άλλων παραγόντων. Είναι ευνόητο ότι φτωχές χώρες δεν μπορούν να συγκριθούν με χώρες όπου έχουν ακριβούς σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς. Συμπέρασμα… δεν υπάρχει απόλυτος αντισεισμικός σχεδιασμός σήμερα, και δεν πρέπει να αναφερόμαστε σε απόλυτο αντισεισμικό σχεδιασμό. Οπότε υπάρχει μεγάλη ανάγκη σήμερα να εφεύρουμε έναν πιο σύγχρονο αντισεισμικό σχεδιασμό ο οποίος να ανταποκρίνεται στον απόλυτο αντισεισμικό σχεδιασμό, με μικρότερο κατασκευαστικό κόστος.
Όταν η κατασκευή είναι σε κατάσταση ηρεμίας όλες οι δυνάμεις κατευθύνονται προς το έδαφος.
Όπως ο άνθρωπος αντιδρά στην κίνηση κατά την αντίθετη κατεύθυνση όταν ξεκινά ή σταματάει απότομα το λεωφορείο, έτσι και η κατασκευή αντιδρά στην μεταβολή της κατάστασή της κατά την διάρκεια του σεισμού.
Πρόσθετες πλάγιες δυνάμεις που μπορούν σε ένα μεγάλο σεισμό να ξεπεράσουν σε μέγεθος στο τριπλάσιο τα στατικά φορτία της κατασκευής, αναπτύσσονται πάνω στις διατομές του φέροντα οργανισμού, με αποτέλεσμα να τον παραμορφώνουν.
Αν η επιτάχυνση είναι μικρή και η παραμόρφωση είναι μικρή.
Μια κατασκευή αντέχει μεγάλη επιτάχυνση για μικρή διάρκεια ή μικρή επιτάχυνση για μεγάλη διάρκεια.
Άν η μετατόπιση και η επιτάχυνση είναι αρκετά μικρή για να κρατήσει όλα τα μέλη της δομής εντός της ελαστικής περιοχής, η ενέργεια που δημιουργείται, είναι ενέργεια που αποθηκεύεται στη δομή ( στον κορμό των στοιχείων ) και εκτονώνεται μετά για να επαναφέρει την δομή στην αρχική της μορφή. Σαν το ελατήριο.
Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει ένα ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.
Με λίγα λόγια, όλη η επιτάχυνση του σεισμού μετατρέπεται σε αποθηκευμένη ενέργεια στην δομή.
Όσο η μετατόπιση κρατά κάθε τμήμα οποιουδήποτε μέλους εντός ελαστικής περιοχής, όλη η ενέργεια που είναι αποθηκευμένη στη δομή θα κυκλοφορήσει στο τέλος του κύκλου, προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Αυτή η περιοχή μετατόπισης ονομάζεται ελαστική περιοχή, στην οποία δεν παρατηρούνται αστοχίες.
Εάν η σεισμική ενέργεια (που μετράται από την επιτάχυνση εδάφους) είναι πάρα πολύ μεγάλη, θα παράγει υπερβολικά μεγάλες μετατοπίσεις που θα προκαλέσουν μια πολύ υψηλή καμπυλότητα στα κατακόρυφα και οριζόντια στοιχεία.
Αν η καμπυλότητα είναι πολύ υψηλή, αυτό σημαίνει ότι η περιστροφή των τμημάτων των στηλών και των δοκών θα είναι πολύ πάνω από την ελαστική περιοχή (Θλιπτική παραμόρφωση σκυροδέματος πάνω από το 0,35% και τάσεις των ινών του οπλισμού πάνω από το 0,2 %) πέραν του ορίου διαρροής.
Όταν η περιστροφή περάσει πάνω από αυτό το όριο ελαστικότητας, η δομή αρχίζει να «διαλύει την αποθήκευση της ενέργειας «μέσω πλαστικής μετατόπισης, το οποίο σημαίνει ότι τα τμήματα θα έχουν μια υπολειμματική μετατόπιση που δεν θα είναι σε θέση να ανακτηθεί (ενώ στην ελαστική περιοχή όλες οι μετατοπίσεις ανακτούνται).
Βασικά ο σχεδιασμός της αντοχής ενός σημερινού κτιρίου περιορίζετε στα όρια του ελαστικού φάσματος σχεδιασμού, και μετά περνά στις προεπιλεγμένες πλαστικές περιοχές διαρροής, οι οποίες είναι προεπιλεγμένες περιοχές μικρών και πολλών διαρροών αστοχίας, (συνήθως σχεδιάζονται να συμβούν στα άκρα των δοκών) ώστε να μην καταρρεύσει η δομή.
Αυτός είναι ο μηχανισμός της πλαστιμότητας ο οποίος εκτονώνει - αφαιρεί μέρος της σεισμικής ενέργεια.
(Η δομή καταρρέει όταν αστοχήσουν τα υποστυλώματα με λοξό / σχήμα αστοχίας)
Αν τα τμήματα που βιώνουν τις πλαστικές παραμορφώσεις, ξεπερνούν το όριο του σημείου θραύσης, και είναι και πάρα πολλές οι εστίες αστοχιών πάνω στην δομή, η δομή θα καταρρεύσει.
Αυτά είναι τα όρια αντοχής της σημερινής αντισεισμικής τεχνολογίας των κατασκευών.

Βάση αυτών που αναφέρθηκαν ας δούμε πως αντιδρούν οι φέροντες οργανισμοί που απαρτίζονται μόνο από υποστυλώματα, μόνο από τοιχία και μόνο από διατμητικά τοιχώματα με σκοπό να βρούμε την λύση για τον τέλειο αντισεισμικό σχεδιασμό.


1.Αν σε μια κατασκευή τοποθετήσουμε μόνο ελαστικά υποστυλώματα, τότε με μία μικρή επιτάχυνση του εδάφους θα έχουμε, μια ελαστική παραμόρφωση στον φορέα σε υποστυλώματα και δοκούς (στην ελαστική παραμόρφωση δεν έχουμε αστοχίες ) Σε μια μεσαία επιτάχυνση του εδάφους,θα έχουμε ανελαστική παραμόρφωση, σε υποστυλώματα και δοκούς και με μία πολύ μεγάλη επιτάχυνση εδάφους οι αστοχίες θα είναι μεγάλες και πολλές και η κατάρρευση του κτιρίου αναπόφευκτη.
Μόνο με υποστυλώματα


2.Αν σε μια κατασκευή τοποθετήσουμε μόνο δύσκαμπτα τοιχώματα τότε θα έχουμε με μικρή επιτάχυνση εδάφους, ελαστική παραμόρφωση στα δοκάρια και ελάχιστη ανάκληση βάσης στα τοιχώματα. Σε μεσαία επιτάχυνση εδάφους θα έχουμε μεγάλη ανελαστική παραμόρφωση σε δοκό, μικρή ανελαστική παραμόρφωση στα τοιχώματα, μεγάλη ανάκληση βάσης στα τοιχώματα, Σε πάρα πολύ μεγάλη επιτάχυνση θα έχουμε ολική κατάρρευση.
Μόνο με τοιχώματα



3.Αν έχουμε μια πολύ δύσκαμπτη κατασκευή εξολοκλήρου κατασκευασμένη από οπλισμένο σκυρόδεμα, με διατμητικούς τοίχους οπλισμένου σκυροδέματος παντού, χωρίς δοκούς, τότε σε μικρή επιτάχυνση δεν θα έχουμε καμία παραμόρφωση, θα έχουμε μόνο μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου.
Σε μεσαία επιτάχυνση εδάφους θα έχουμε μεγαλύτερη ανάκληση του εμβαδού βάσης του κτιρίου και με πάρα πολύ μεγάλη επιτάχυνση θα έχουμε ανατροπή του κτιρίου.
Δύσκαμπτη κατασκευή


Ο καλύτερος σχεδιασμός από τους τρις είναι ο τρίτος δύσκαμπτος σχεδιασμός. Απορρίπτουμε στον σχεδιασμό τις κολόνες τα τοιχώματα και τα δοκάρια και σχεδιάζουμε εντελώς δύσκαμπτα όπου παρουσιάζεται ανατροπή και μηδενική παραμόρφωση.
Σε αυτόν τον δύσκαμπτο σχεδιασμό έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο το πρόβλημα της ανατροπής.

Δεν υπάρχει πρόβλημα παραμόρφωσης οπότε το πακτώνουμε στο έδαφος και κανένα πρόβλημα.
Μπορεί να μην υπάρχει παραμόρφωση σε αυτούς τους δύσκαμπτους φορείς όμως μπορεί να υπάρξει απότομη ψαθυρή αστοχία χωρίς παραμόρφωση.
Πως γίνεται αυτό.
Όταν υπάρχει έστω και μια μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου, τότε μέρος του κτιρίου χάνει την επαφή του με το έδαφος, οπότε χάνει και την στήριξη του εδάφους. Μόλις χάσει την στήριξη του εδάφους τα ίδια του τα φορτία το σπάνε στα δύο σχηματίζοντας μια λοξή ρωγμή στον κόμβο της πόρτας και του παραθύρου όπου εκεί η διατομή είναι πιο αδύναμη.

Για αυτό είναι απαραίτητο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς αυτές οι δύσκαμπτες κατασκευές να είναι πακτωμένες στο έδαφος
( όχι απλά οι βάσεις και συνδετήριοι δοκοί να ακουμπάνε στο έδαφος, γιατί η ροπή τις ανατρέπει μαζί με το κτίριο )
Αυτός είναι ο απόλυτος αντισεισμικός σχεδιασμός

Διαβάστε αυτό το άρθρο και πέστε μου την γνώμη σας αν είμαι παράλογος σε αυτά που λέω
Ο σχεδιασμός του κτιρίου δεν είναι απλή υπόθεση γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί αστάθμητοι παράγοντες
Το εξήγησα όσο πιο απλά μπορούσα Αυτά τα δύσκαμπτα κτίρια είναι ακριβά όταν καλουπώνονται στο γιαπί και φθηνά όταν είναι προκατασκευασμένα. Συμπέρασμα Αν τοποθετήσουμε την πατέντα μου σε προκατασκευασμένα θα ρίξουμε το κόστος και θα αυξήσουμε την αντισεισμικότητα του σπιτιού. Αν είμαι χαζός όπως ειπώθηκε εδώ μέσα ή όχι το καταλάβατε μόνοι σας.

[nick]

Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει ένα ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.

Η ενέργεια δεν είναι διανυσματικο μεγεθος, δεν εχει κατεύθυνση.

[seismic]

Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει ένα ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.

Η ενέργεια δεν είναι διανυσματικο μεγεθος, δεν εχει κατεύθυνση.

Η Δύναμη του έργου της ενέργειας τότε που έχει τα πάντα.

[Ασέβαστος]

Αυτή την αποθήκευση της ενέργειας και εν συνεχεία την απόδοσή της προς την αντίθετη κατεύθυνση που εφαρμόζει ένα ελατήριο, στην δομική κατασκευή την αποθηκεύει και την εκτονώνει το υποστύλωμα και η δοκός.

Η ενέργεια δεν είναι διανυσματικο μεγεθος, δεν εχει κατεύθυνση.

Η Δύναμη του έργου της ενέργειας τότε που έχει τα πάντα.

επιστημονικα μιλωντας. ε;

βαλε δυναμη της ισχυος της ενεργειας του εργου, να τα εχει σιγουρα ολα, μην ξεχασουμε τιποτα.

[Ασέβαστος]

Αν είμαι χαζός όπως ειπώθηκε εδώ μέσα ή όχι το καταλάβατε μόνοι σας.

ναι.

ανταξει συνηθως σκρολλαρω τις κοτσανες χωρις αν τις διαβασω, οπως ολοι, αλλα το ματι μου επιασε το σχεδιο,

και ναι, το εχουμε καταλαβει ολοι.

[Bill Hicks]

Το Απόλυτο Αντισεισμικό Σπίτι
Σκοπός του σύγχρονου αντισεισμικού κανονισμού είναι να κατασκευάσει δομές που: α) Σε σπάνιους πολύ ισχυρούς σεισμούς με περίοδο επιστροφής 475 χρόνια (10% πιθανότητα υπέρβασης σε 50 χρόνια) δεν υφίστανται τοπική ή ολική κατάρρευση, ενώ διατηρούν δομική ακεραιότητα και φέρουσα ικανότητα και β) Σε πιο συχνούς ισχυρούς σεισμούς με περίοδο επιστροφής 95 χρόνια (10% πιθανότητα υπέρβασης σε 10 χρόνια) δεν υφίστανται ζημιές, αποφεύγοντας περιορισμούς εφαρμογής λόγω κόστους.

EC8 Fundamental Requirements

THE END

Διαβάστε αυτό το άρθρο και πέστε μου την γνώμη σας αν είμαι παράλογος σε αυτά που λέω

fixed, πολύ καλό

[Bill Hicks]

Η ενέργεια δεν είναι διανυσματικο μεγεθος, δεν εχει κατεύθυνση.

Η Δύναμη του έργου της ενέργειας τότε που έχει τα πάντα.

επιστημονικα μιλωντας. ε;

βαλε δυναμη της ισχυος της ενεργειας του εργου, να τα εχει σιγουρα ολα, μην ξεχασουμε τιποτα.

[Νταγκλης]

3.Αν έχουμε μια πολύ δύσκαμπτη κατασκευή εξολοκλήρου κατασκευασμένη από οπλισμένο σκυρόδεμα, με διατμητικούς τοίχους οπλισμένου σκυροδέματος παντού, χωρίς δοκούς, τότε σε μικρή επιτάχυνση δεν θα έχουμε καμία παραμόρφωση, θα έχουμε μόνο μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου.
Σε μεσαία επιτάχυνση εδάφους θα έχουμε μεγαλύτερη ανάκληση του εμβαδού βάσης του κτιρίου και με πάρα πολύ μεγάλη επιτάχυνση θα έχουμε ανατροπή του κτιρίου.
Δύσκαμπτη κατασκευή


Ο καλύτερος σχεδιασμός από τους τρις είναι ο τρίτος δύσκαμπτος σχεδιασμός. Απορρίπτουμε στον σχεδιασμό τις κολόνες τα τοιχώματα και τα δοκάρια και σχεδιάζουμε εντελώς δύσκαμπτα όπου παρουσιάζεται ανατροπή και μηδενική παραμόρφωση.
Σε αυτόν τον δύσκαμπτο σχεδιασμό έχουμε να αντιμετωπίσουμε μόνο το πρόβλημα της ανατροπής.

Δεν υπάρχει πρόβλημα παραμόρφωσης οπότε το πακτώνουμε στο έδαφος και κανένα πρόβλημα.

Άρα, όπως λέγαμε τόσον καιρό, σε τρομερά δύσκαμπτα κτίρια και σε περίπτωση που καταφέρουν να κατεβάσουν την τέμνουσα στο έδαφος το σύστημά σου ενδεχομένως θα ήταν ένα εναλλακτικό σύστημα βαθιάς θεμελίωσης...

Μπορεί να μην υπάρχει παραμόρφωση σε αυτούς τους άκαμπτους φορείς όμως μπορεί να υπάρξει απότομη ψαθυρή αστοχία χωρίς παραμόρφωση.
Πως γίνεται αυτό.
Όταν υπάρχει έστω και μια μικρή ανάκληση του εμβαδού της βάσης του κτιρίου, τότε μέρος του κτιρίου χάνει την επαφή του με το έδαφος, οπότε χάνει και την στήριξη του εδάφους. Μόλις χάσει την στήριξη του εδάφους τα ίδια του τα φορτία το σπάνε στα δύο σχηματίζοντας μια λοξή ρωγμή στον κόμβο της πόρτας και του παραθύρου όπου εκεί η διατομή είναι πιο αδύναμη.

Για αυτό είναι απαραίτητο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς αυτές οι δύσκαμπτες κατασκευές να είναι πακτωμένες στο έδαφος
( όχι απλά οι βάσεις και συνδετήριοι δοκοί να ακουμπάνε στο έδαφος, γιατί η ροπή τις ανατρέπει μαζί με το κτίριο )
Αυτός είναι ο απόλυτος αντισεισμικός σχεδιασμός

Ξεκαθαρίσαμε ότι τα πολύ δύσκαμπτα κτίρια ενδεχομένως σε μεγάλους σεισμούς να χρήζουν βαθειάς θεμελίωσης.

Αυτό που λές όμως για τη "μικρή ανάκληση" δεν έχει καμία λογική. Εφόσον το κτίριο "κατέβασε" την τέμνουσα στο έδαφος είναι δεδομένο ότι έχει την δυνατότητα να παραλάβει την εξασθενημένη ανοδική τέμνουσα.

Για τη ρητορική της "ανάκλησης" βάσης προφανώς σε παραμύθιασαν τα μαστόρια της 10ετίας του '50.

Το '50 και '60 χρησιμοποιούσαν μεμονωμενα πέδιλα που σαφως ανατρεπονταν σε μεγάλους σεισμούς. Η ανοδική τέμνουσα τότε "χτυπούσε" τις δοκούς της ανωδομής οι οποίες όμως είχαν μόνο άνω οπλισμό στις στηρίξεις με ελάχιστους συνδετήρες. Ήταν οπλισμένες δηλαδή μόνο για βαρυτικά φορτία.
Προφανώς η ανοδική τέμνουσα τσάκιζε τις άοπλες δοκούς.

Δεν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα πλέον.
Πρώτον τα πέλματα δεν ανατρέπονται αφού τη ροπή την παραλαμβάνουν τα συνδετικά και δεύτερον η εξασθενημενη ανοδική τέμνουσα δεν είναι δυνατόν να βλάψει τις δοκούς που έχουν ανω/κάτω οπλισμό στις στηρίξεις και πύκνωση των συνδετήρων.

[Νταγκλης]

Αν είμαι χαζός όπως ειπώθηκε εδώ μέσα ή όχι το καταλάβατε μόνοι σας.

Όπως βλέπεις όταν προσπαθείς να πεις κάτι λογικό σου συμπεριφέρομαι ως λογικό άνθρωπο.

Όταν σου παραθέτω τον ΕΚΩΣ και μου απαντάς ότι "σας έχουν γεμίσει το μυαλό με ψέματα" θα σου συμπεριφέρομαι ως τρελό άνθρωπο...

[seismic]

Αν είμαι χαζός όπως ειπώθηκε εδώ μέσα ή όχι το καταλάβατε μόνοι σας.

Όπως βλέπεις όταν προσπαθείς να πεις κάτι λογικό σου συμπεριφέρομαι ως λογικό άνθρωπο.

Όταν σου παραθέτω τον ΕΚΩΣ και μου απαντάς ότι "σας έχουν γεμίσει το μυαλό με ψέματα" θα σου συμπεριφέρομαι ως τρελό άνθρωπο...

Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όταν μιλάμε για επιτάχυνση μέχρι 0,36g άντε και μέχρι 0,5g όλα είναι υπολογισμένα τέλεια από εσάς με κάποιες πλάστιμες ανεκτές ρωγμές. Εγώ σχεδιάζω από 0,5g μέχρι 3g. Ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς η επιτάχυνση μπορεί να είναι μεγάλη. Ακόμα μην σου τύχη. Οι συντελεστές που καθορίζουν την σεισμική συμπεριφορά των κατασκευών είναι πολυάριθμοι, και εν μέρη πιθανοτικού χαρακτήρα. Άγνωστη η διεύθυνση του σεισμού, άγνωστο το ακριβές περιεχόμενο των συχνοτήτων της σεισμικής διέγερσης, άγνωστη η διάρκειά της. Ακόμα οι μέγιστες πιθανές επιταχύνσεις που δίδουν οι σεισμολόγοι, και καθορίζουν τον συντελεστή αντισεισμικού σχεδιασμού έχουν πιθανότητα υπέρβασης, μεγαλύτερης του 10%.
Ακόμα οι “αδρανειακές εντάσεις – δυνάμεις απόσβεσης – ελαστικές δυνάμεις- δυναμικά χαρακτηριστικά κατασκευής – αλληλεπίδραση εδάφους κατασκευής – επιβαλλόμενη κίνηση εδάφους” είναι μη γραμμικής κατεύθυνσης και διαφέρουν από κατασκευή σε κατασκευή''.
Τι γίνεται αν αυτοί οι αστάθμητοι παράγοντες συμπέσουν όλοι μαζί? Ισχύουν τα 0,5g επιτάχυνσης ή η κατασκευή θα ξαπλώσει κάτω σε μικρότερη επιτάχυνση? Για την συνάφεια θα απαντήσω αργότερα τι φοβάμαι ότι δεν το λαμβάνετε υπόψιν.

[seismic]

Αν είμαι χαζός όπως ειπώθηκε εδώ μέσα ή όχι το καταλάβατε μόνοι σας.

Όπως βλέπεις όταν προσπαθείς να πεις κάτι λογικό σου συμπεριφέρομαι ως λογικό άνθρωπο.

Όταν σου παραθέτω τον ΕΚΩΣ και μου απαντάς ότι "σας έχουν γεμίσει το μυαλό με ψέματα" θα σου συμπεριφέρομαι ως τρελό άνθρωπο...

Αστάθμητοι παράγοντες αντισεισμικού σχεδιασμού
Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όταν μιλάμε για επιτάχυνση μέχρι 0,36g άντε και μέχρι 0,5g όλα είναι υπολογισμένα τέλεια από εσάς με κάποιες πλάστιμες ανεκτές ρωγμές. Εγώ σχεδιάζω από 0,5g μέχρι 3g. Ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς η επιτάχυνση μπορεί να είναι μεγάλη. Ακόμα μην σου τύχη. Οι συντελεστές που καθορίζουν την σεισμική συμπεριφορά των κατασκευών είναι πολυάριθμοι, και εν μέρη πιθανοτικού χαρακτήρα. Άγνωστη η διεύθυνση του σεισμού, άγνωστο το ακριβές περιεχόμενο των συχνοτήτων της σεισμικής διέγερσης, άγνωστη η διάρκειά της. Ακόμα οι μέγιστες πιθανές επιταχύνσεις που δίδουν οι σεισμολόγοι, και καθορίζουν τον συντελεστή αντισεισμικού σχεδιασμού έχουν πιθανότητα υπέρβασης, μεγαλύτερης του 10%.
Ακόμα οι “αδρανειακές εντάσεις – δυνάμεις απόσβεσης – ελαστικές δυνάμεις- δυναμικά χαρακτηριστικά κατασκευής – αλληλεπίδραση εδάφους κατασκευής – επιβαλλόμενη κίνηση εδάφους” είναι μη γραμμικής κατεύθυνσης και διαφέρουν από κατασκευή σε κατασκευή''.
Τι γίνεται αν αυτοί οι αστάθμητοι παράγοντες συμπέσουν όλοι μαζί? Ισχύουν τα 0,5g επιτάχυνσης ή η κατασκευή θα ξαπλώσει κάτω σε μικρότερη επιτάχυνση? Για την συνάφεια θα απαντήσω αργότερα τι φοβάμαι ότι δεν το λαμβάνετε υπόψιν.

Με τον όρο συνάφεια ορίζεται η συνδυασμένη δράση των δύο υλικών του χάλυβα και του σκυροδέματος για να αναλάβουν εντάσεις εφελκυσμού. Οι μηχανισμοί της συνάφειας είναι η πρόσφυση και η αντίσταση του σκυροδέματος που εγκλωβίζεται ανάμεσα στο ανάγλυφο της επιφάνειας του χάλυβα.
Στην διεπιφάνεια της περιμέτρου των δύο υλικών αναπτύσσεται διάτμηση από την αντίθεση της ανά κατεύθυνσης των εντάσεων.
Λόγο της υπέρ αντοχής του χάλυβα σε εφελκυσμό και της μικρής αντοχής του σκυροδέματος επικάλυψης στην διάτμηση, επέρχεται σύντομη αστοχία κατά μήκος των ράβδων του χάλυβα στο σκυρόδεμα επικάλυψης, με αποτέλεσμα την εξόλκευση του χάλυβα, και την πρόωρη διακοπή της συνεργασίας του μηχανισμού της συνάφειας. Από την άλλη το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν συνδυαστεί με υπερβολικές εντάσεις εφελκυσμού και την διαφορά δυναμικού. Οι μεγάλες εντάσεις δημιουργούνται από τις ροπές που κατεβάζει ένα τοίχωμα ύψους 6 ορόφων το οποίο δρα ως μοχλός που πολλαπλασιάζει τις εντάσεις της αδράνειας X το ύψος. Οπότε ο εφελκυσμός που είναι μία από τις δύο αξονικές δυνάμεις είναι τεράστιος κοντά στην βάση. Από την άλλη η κρίσιμη περιοχή αστοχίας του τοιχώματος είναι και αυτή κοντά στην βάση, αφού την προκαλούν οι αυξημένες εντάσεις εφελκυσμού της περιοχής. Στην κρίσιμη περιοχή αστοχίας διαχωρίζουν την κατεύθυνσή τους οι δυνάμεις εφελκυσμού.
Από την κρίσιμη περιοχή αστοχίας και πάνω έως το δώμα του τελευταίου ορόφου οι δυνάμεις εφελκυσμού έχουν ανοδική κατεύθυνση και από την κρίσιμη περιοχή και κάτω μέχρι την βάση οι δυνάμεις εφελκυσμού έχουν αντίθετη καθοδική κατεύθυνση.
Εδώ βλέπουμε μεγάλη διαφορά δυναμικού στην συνάφεια, μεταξύ του άνω και κάτω μέρους που έλκονται με διαφορετική κατεύθυνση.
Το σκυρόδεμα επικάλυψης του κάτω μέρους είσαι σαφώς ασθενέστερο αφού το μήκος πρόσφυσης είναι 1 με 2 μέτρα από το κάτω μέρος της βάσης, και το άνω μέρος έχει μήκος πρόσφυσης 16 με 17 μέτρα έως το δώμα. Και ρωτάω. Η συνάφεια του κάτω άκρου είναι ικανή να αντέξει φορτία της τάξεως των 200 και 300 τόνων έλξης σε ένα μεγάλο σεισμό ? Έχουν υπολογίσει οι κανονισμοί που προσδιορίζουν την αντοχή της συνάφειας την διαφορά δυναμικού στην ανακατεύθυνση των δυνάμεων μεταξύ του άνω και κάτω μέρους?

[seismic]

Όπως βλέπεις όταν προσπαθείς να πεις κάτι λογικό σου συμπεριφέρομαι ως λογικό άνθρωπο.

Όταν σου παραθέτω τον ΕΚΩΣ και μου απαντάς ότι "σας έχουν γεμίσει το μυαλό με ψέματα" θα σου συμπεριφέρομαι ως τρελό άνθρωπο...

Αστάθμητοι παράγοντες αντισεισμικού σχεδιασμού
Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όταν μιλάμε για επιτάχυνση μέχρι 0,36g άντε και μέχρι 0,5g όλα είναι υπολογισμένα τέλεια από εσάς με κάποιες πλάστιμες ανεκτές ρωγμές. Εγώ σχεδιάζω από 0,5g μέχρι 3g. Ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο ακόμα και σε μικρούς σεισμούς η επιτάχυνση μπορεί να είναι μεγάλη. Ακόμα μην σου τύχη. Οι συντελεστές που καθορίζουν την σεισμική συμπεριφορά των κατασκευών είναι πολυάριθμοι, και εν μέρη πιθανοτικού χαρακτήρα. Άγνωστη η διεύθυνση του σεισμού, άγνωστο το ακριβές περιεχόμενο των συχνοτήτων της σεισμικής διέγερσης, άγνωστη η διάρκειά της. Ακόμα οι μέγιστες πιθανές επιταχύνσεις που δίδουν οι σεισμολόγοι, και καθορίζουν τον συντελεστή αντισεισμικού σχεδιασμού έχουν πιθανότητα υπέρβασης, μεγαλύτερης του 10%.
Ακόμα οι “αδρανειακές εντάσεις – δυνάμεις απόσβεσης – ελαστικές δυνάμεις- δυναμικά χαρακτηριστικά κατασκευής – αλληλεπίδραση εδάφους κατασκευής – επιβαλλόμενη κίνηση εδάφους” είναι μη γραμμικής κατεύθυνσης και διαφέρουν από κατασκευή σε κατασκευή''.
Τι γίνεται αν αυτοί οι αστάθμητοι παράγοντες συμπέσουν όλοι μαζί? Ισχύουν τα 0,5g επιτάχυνσης ή η κατασκευή θα ξαπλώσει κάτω σε μικρότερη επιτάχυνση? Για την συνάφεια θα απαντήσω αργότερα τι φοβάμαι ότι δεν το λαμβάνετε υπόψιν.

Με τον όρο συνάφεια ορίζεται η συνδυασμένη δράση των δύο υλικών του χάλυβα και του σκυροδέματος για να αναλάβουν εντάσεις εφελκυσμού. Οι μηχανισμοί της συνάφειας είναι η πρόσφυση και η αντίσταση του σκυροδέματος που εγκλωβίζεται ανάμεσα στο ανάγλυφο της επιφάνειας του χάλυβα.
Στην διεπιφάνεια της περιμέτρου των δύο υλικών αναπτύσσεται διάτμηση από την αντίθεση της ανά κατεύθυνσης των εντάσεων.
Λόγο της υπέρ αντοχής του χάλυβα σε εφελκυσμό και της μικρής αντοχής του σκυροδέματος επικάλυψης στην διάτμηση, επέρχεται σύντομη αστοχία κατά μήκος των ράβδων του χάλυβα στο σκυρόδεμα επικάλυψης, με αποτέλεσμα την εξόλκευση του χάλυβα, και την πρόωρη διακοπή της συνεργασίας του μηχανισμού της συνάφειας. Από την άλλη το πρόβλημα επιδεινώνεται όταν συνδυαστεί με υπερβολικές εντάσεις εφελκυσμού και την διαφορά δυναμικού. Οι μεγάλες εντάσεις δημιουργούνται από τις ροπές που κατεβάζει ένα τοίχωμα ύψους 6 ορόφων το οποίο δρα ως μοχλός που πολλαπλασιάζει τις εντάσεις της αδράνειας X το ύψος. Οπότε ο εφελκυσμός που είναι μία από τις δύο αξονικές δυνάμεις είναι τεράστιος κοντά στην βάση. Από την άλλη η κρίσιμη περιοχή αστοχίας του τοιχώματος είναι και αυτή κοντά στην βάση, αφού την προκαλούν οι αυξημένες εντάσεις εφελκυσμού της περιοχής. Στην κρίσιμη περιοχή αστοχίας διαχωρίζουν την κατεύθυνσή τους οι δυνάμεις εφελκυσμού.
Από την κρίσιμη περιοχή αστοχίας και πάνω έως το δώμα του τελευταίου ορόφου οι δυνάμεις εφελκυσμού έχουν ανοδική κατεύθυνση και από την κρίσιμη περιοχή και κάτω μέχρι την βάση οι δυνάμεις εφελκυσμού έχουν αντίθετη καθοδική κατεύθυνση.
Εδώ βλέπουμε μεγάλη διαφορά δυναμικού στην συνάφεια, μεταξύ του άνω και κάτω μέρους που έλκονται με διαφορετική κατεύθυνση.
Το σκυρόδεμα επικάλυψης του κάτω μέρους είσαι σαφώς ασθενέστερο αφού το μήκος πρόσφυσης είναι 1 με 2 μέτρα από το κάτω μέρος της βάσης, και το άνω μέρος έχει μήκος πρόσφυσης 16 με 17 μέτρα έως το δώμα. Και ρωτάω. Η συνάφεια του κάτω άκρου είναι ικανή να αντέξει φορτία της τάξεως των 200 και 300 τόνων έλξης σε ένα μεγάλο σεισμό ? Έχουν υπολογίσει οι κανονισμοί που προσδιορίζουν την αντοχή της συνάφειας την διαφορά δυναμικού στην ανακατεύθυνση των δυνάμεων μεταξύ του άνω και κάτω μέρους?

Υπάρχει ο γραμμικός οπλισμός και η τάνυση. Στην Ελλάδα κακός ονομάζουμε προένταση την τάνυση του τένοντα.
Προένταση ονομάζεται η τάνυση του τένοντα που γίνεται πριν πέσει το σκυρόδεμα και γεμίσει το στοιχείο που τανύστηκε.
Μετατάνυση ονομάζεται η τάνυση του τένοντα που γίνεται μετά την σκυροδέτηση και ξήρανση του στοιχείου προς τάνυση.
Υπάρχει όμως και ένας άλλος τρόπος οπλισμού που κανένας δεν έχει σκεφτεί.
Τοποθετούμε στο δώμα έναν κοχλία στον εξέχοντα μη τανυσμένο τένοντα, τον οποίο έχουμε καλύψει περιμετρικά με λάστιχο που έχει πρόσφυση πάνω στον τένοντα. Εφαρμόζουμε στον τένοντα ένα μικρό σφίξιμο του κοχλία, αφού ρίξουμε το σκυρόδεμα και μετά την ξύρανση. Τι κατορθώνουμε με αυτή την μέθοδο?
1.Καταργούμε την διατμητική αστοχία στο σκυρόδεμα επικάλυψης. 2. Το σκυρόδεμα δέχεται μόνο την θλίψη του κοχλία στο δώμα διότι παρεμποδίζει την ανατροπή του τοιχώματος.
Αυτό τον σχεδιασμό έκανα και στο πείραμα.
Ελαστική συνάφεια και μικρή μετατάνυση με τον κοχλία στο δώμα.Και μεταξύ κοχλία και σκυροδέματος τοποθέτησα ροδέλα και λάστιχο.

[seismic]

Νταγκλης''
Ξεκαθαρίσαμε ότι τα πολύ δύσκαμπτα κτίρια ενδεχομένως σε μεγάλους σεισμούς να χρήζουν βαθειάς θεμελίωσης.

Αυτό που λές όμως για τη "μικρή ανάκληση" δεν έχει καμία λογική. Εφόσον το κτίριο "κατέβασε" την τέμνουσα στο έδαφος είναι δεδομένο ότι έχει την δυνατότητα να παραλάβει την εξασθενημένη ανοδική τέμνουσα.

Για τη ρητορική της "ανάκλησης" βάσης προφανώς σε παραμύθιασαν τα μαστόρια της 10ετίας του '50.

Το '50 και '60 χρησιμοποιούσαν μεμονωμενα πέδιλα που σαφως ανατρεπονταν σε μεγάλους σεισμούς. Η ανοδική τέμνουσα τότε "χτυπούσε" τις δοκούς της ανωδομής οι οποίες όμως είχαν μόνο άνω οπλισμό στις στηρίξεις με ελάχιστους συνδετήρες. Ήταν οπλισμένες δηλαδή μόνο για βαρυτικά φορτία.
Προφανώς η ανοδική τέμνουσα τσάκιζε τις άοπλες δοκούς.

Δεν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα πλέον.
Πρώτον τα πέλματα δεν ανατρέπονται αφού τη ροπή την παραλαμβάνουν τα συνδετικά και δεύτερον η εξασθενημενη ανοδική τέμνουσα δεν είναι δυνατόν να βλάψει τις δοκούς που έχουν ανω/κάτω οπλισμό στις στηρίξεις και πύκνωση των συνδετήρων.

Η διαφωνία μας είναι ότι η ανοδική τέμνουσα για εσένα είναι εξασθενημένη και για εμένα είναι η κύρια αιτία κατάρρευσης του κτιρίου, την οποία προσπαθώ να σταματήσω με την πάκτωση στο έδαφος ενώ εσείς με τους συνδετήριους και τους δοκούς.
Οπότε αν σπάσουν οι δοκοί σημαίνει ότι η δική σας μέθοδος δεν δούλεψε επαρκώς.