ΑΓΚΥΡΩΣΕΙΣ ΕΔΑΦΟΥΣ
Οι αγκυρώσεις εδάφους δεν είναι κάτι νέο.
Υπάρχουν πολλά είδη αγκυρώσεων εδάφους. Από απλές βίδες που βιδώνονται στο χώμα με τρυπάνι ή φυτεύονται στο χώμα με μηχανικά σφυριά, μέχρι και τένοντες οι οποίοι τοποθετούνται μέσα σε γεωτρήσεις οι οποίες δέχονται και γεμίζουν με χημικά τσιμεντοειδή ενέματα υπό ποίεση, για να πακτώσουν γερά.
Τα τελευταία συστήματα αγκυρώσεων στα 70 μέτρα βάθος μέσα στην γη αφού τα πακτώσουν με ένεμα υπό πίεση και ξεραθεί, μπορούν να αντέξουν έλξεις έως και 3000 kN.
Το έδαφος αφού συμπυκνωθεί σταθεροποιείται, και το ένεμα όταν ξηραθεί παθαίνει σμίκρυνση.
Αυτό σημαίνει ότι ο μηχανισμός της συνάφειας στην διεπιφάνεια σκυροδέματος εδάφους χάνει την αρχική του πρόσφυση και η τριβή μειώνεται αισθητά με αποτέλεσμα να μειώνεται και η ικανότητα πάκτωσης και παραλαβής της έλξης. Αυτό δεν συμβαίνει στον βράχο, αλλά στο έδαφος το μαλακό υπάρχει πρόβλημα. Όλες αυτές οι αγκυρώσεις δουλεύουν μέσο της τριβής και όταν αυτή χαθεί χάνεται και η αγκύρωση.
Χρειάζονται και ένα μεγάλο βάρος εδάφους από επάνω τους το οποίο να αντιστέκεται βαρυτικά στην έλξη.
Εγώ κατόρθωσα σε πολύ μικρό βάθος με ελάχιστη αναγκαία τριβή, να παραλαμβάνω πολλαπλάσια φορτία έλξης.
Φυσικά μιλάω για τον μηχανισμό πάκτωσης της ευρεσιτεχνίας ο οποίος είναι ο ισχυρότερος μηχανισμός πάκτωσης στον κόσμο.
Πως το κάνω αυτό? Μαγεία ...η μαγεία της επιστήμης.
Μπορούν οι επιστήμονες που βρίζουν να μας πουν πως το κάνω αυτό?
Ή είναι επιστήμονες του γλυκού νερού και μόνα για χαχαχουχα είναι?
