Καθόλου περίεργη απόφαση με 3500 νεκρούς , 18500 τραυματίες και σοβαρότατα προβλήματα επιμελητείας . Η Στρατιά είχε φτάσει στα όριά της. Αν το ρίξουμε στις "προδοσίες" , απλά κρύβουμε τα σκουπίδια κάτω απ' το χαλάκι.adon99 έγραψε: 12 Ιουν 2021, 13:58
Σπάσαμε τις 2 από τις 3 γραμμες Άμυνας τους και τότε πάρθηκε η "περιεργη" απόφαση να σταματήσει η επίθεση λίγο πριν την τελική νίκη
Από εφιάλτες έχουμε παραδοση
Τέλος, μεταξύ Σαγγαρίου και Καταστροφής , μεσολάβησε ένας περίπου χρόνος. Εμείς δεν ετοιμαστήκαμε στρατιωτικά καλά. Όσο για κάποιους ανώτερους αξιωματικούς σαν τον Πλαστήρα, η δράση τους ήταν τουλάχιστον ... προβληματική.
Απ' τον παραπάνω σύνδεσμο :
- Ήταν ελάχιστοι οι αξιωματικοί μέσα στο Σώμα των χιλιάδων αξιωματικών της Στρατιάς που δεν εκτέλεσαν τις εντολές τους, είτε δεν επέδειξαν ισχυρή βούληση ώστε να διατηρήσουν υπό συνοχή στα τμήματα τους. Αρκετοί όμως για να φέρουν την καταστροφή.
- Το συγκλονιστικό στοιχείο που προκύπτει από τη σχολιαζόμενη αναφορά της Έκθεσης Πλαστήρα είναι ότι ο Πλαστήρας θεωρεί την ανυπακοή του ως κάτι το φυσιολογικό και σαν να μην αντιλαμβάνεται ότι εξ αιτίας αυτής διακυβευόταν η ασφάλεια της IV Μεραρχίας. Θέλει να συνδεθεί με τη Μεραρχία για να λάβει διαταγές και όχι για να την ενημερώσει ότι δεν εκτέλεσε την εντολή της, ότι το Απόσπασμά του αντί να βρίσκεται στα υψώματα νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού βρισκόταν στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μπαλ Μαχμούτ και ότι η Μεραρχία καλυπτόταν από νοτιοδυτικά από Τάγμα άλλης Μεραρχίας και μάλιστα όχι σε όλο το μήκος της γραμμής επί της οποίας όφειλε να εγκαταστήσει το Απόσπασμά του.
Ο Συνταγματάρχης Πλαστήρας με βάση τη διαταγή συμπτύξεως της IV Μεραρχίας γνώριζε ότι το στρατηγείο της Μεραρχίας θα εγκαθίστατο στο Κιουπρουλού και επιβαλλόταν να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να την ενημερώσει ότι δεν εκτέλεσε την εντολή που του ανέθεσε. Το χωριό Κιουπρουλού βρίσκεται σε απόσταση τρισήμισυ περίπου χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή από το σιδηροδρομικό σταθμό του Μπαλ Μαχμούτ. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Μπαλ Μαχμούτ συνδεόταν με το χωριό Κιουπρουλού με δρόμο καλής βατότητας. Ο δρόμος αυτός υπάρχει και σήμερα. Επί του δρόμου αυτού ήταν δυνατή η κίνηση τροχοφόρων και αυτοκινήτων. Επομένως ο Πλαστήρας ήταν εύκολο είτε να μεταβεί ο ίδιος στο Κιουπρουλού είτε να αποστείλει ένα έφιππο αξιωματικό σύνδεσμο προς σύνδεση του Αποσπάσματος του με την IV Μεραρχία. Το πλέον ή βέβαιο είναι ότι ούτε ο ίδιος μετέβη στο Κιουπρουλού, ούτε σύνδεσμο απέστειλε.
- Όσον αφορά την αναφορά του Πλαστήρα ότι δεν κατόρθωσε να συναντήσει το 26ο Σύνταγμα Πεζικού στις ορισθείσες θέσεις του, αυτή πέραν από προκλητική είναι και αήθης επειδή εμμέσως πλην σαφώς αφήνει να εννοηθεί ότι το εν λόγω Σύνταγμα δεν εγκαταστάθηκε στις θέσεις που είχε διαταχθεί. Όμως αυτός είναι που δεν εκτέλεσε την εντολή που του ανατέθηκε και απέφυγε να εγκαταστήσει το Απόσπασμά του στα νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού υψώματα, αλλά το μετέφερε βόρεια του ποταμού Ακάρ και το συγκέντρωσε στο σιδηροδρομικό σταθμό του Μπαλ Μαχμούτ, μακριά από την IV Μεραρχία και από τις θέσεις που εγκαταστάθηκε το Απόσπασμα Καλλιαγκάκη. Υπ’ αυτές τις συνθήκες πως μπορούσε να συναντήσει ή να συνδεθεί με το 26ο Σύνταγμα Καλλιαγκάκη; Όλως αντιθέτως ο Αντισυνταγματάρχης Καλλιαγκάκης εγκατέστησε το 26ο Σύνταγμά του στα νοτιοανατολικά του Κιουπρουλού υψώματα. Ο υπασπιστής του 26ου Συντάγματος, Λοχαγός Πανταζής, στην κατάθεσή του στην Α.Ε.Ε.Δ.Μ.Α. αναφέρει ότι δεν επετεύχθη σύνδεσμος με το Απόσπασμα Πλαστήρα μολονότι κατά τη διάρκεια της νύκτας αποστέλλονταν συνεχώς περίπολοι προς επίτευξη συνδέσμου με το εν λόγω Απόσπασμα. Εν πάση περιπτώσει o ηρωικός Καλλιαγκάκης έπραξε στο ακέραιο το καθήκον του και την επομένη το πρωί το Σύνταγμά του έδωσε μάχη με τις Τουρκικές δυνάμεις που επιτέθηκαν κατά της IV Μεραρχίας. [Σημείωση: Η διεξαγωγή της μάχης πέραν του ότι αναφέρεται από τον Υπασπιστή του Καλλιαγκάκη, Λοχαγό Πανταζή, στην κατάθεσή του στην Α.Ε.Ε.Μ.Α., μαρτυρείται και από τα δύο Τουρκικά στρατιωτικά κοιμητήρια που βρίσκονται στους πρόποδες των υψωμάτων επί των οποίων τάχθηκε το 26ο Σύνταγμά και στα οποία ετάφησαν οι Τούρκοι νεκροί της αναφερόμενης μάχης]. Όλως αντιθέτως ο Πλαστήρας το πρωί της 15ης εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης. Ο Καλλιαγκάκης και ο Πλαστήρας ήταν φίλοι και ο Πλαστήρας όφειλε στην Έκθεσή του να ήταν εξαιρετικά προσεκτικός στις αναφορές του για εκείνον τον υπέροχο αξιωματικό και φίλο του που έπεσε την ώρα του καθήκοντος στη μάχη του Χαμούρκιοϊ – Ιλμπουλάκ τη 16η Αυγούστου προμαχώντας των ανδρών του.
Αντιστράτηγος ε.α. Π. Γαρδίκας, διοικητής της ΙΧ Μεραρχίας το 1922, ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1922, σ. x, «Προς αντιμετώπισιν της καταστάσεως διετέθη «ως τάχιστα» το 26ον Σύνταγμα. Ο ήρως διοικητής του, Αντισυνταγματάρχης Καλλιαγκάκης, έφιππος, αεικίνητος, δια παροτρυντικών φωνών, και πλήττων δια του μαστιγίου του, εν μέσω εκρήξεων βλημάτων του εχθρικού πυροβολικού και εν μέσω χαλάζης βλημάτων Πεζικού ωδήγησεν αιμοστάζων, τέλος το 26ον Σύνταγμά του εναντίον του Τουρκικού 4ου Σ. Στρατού. Το 26ον Σύνταγμα δια της προσωπικής αυταπαρνήσεως του ήρωος Διοικητού του αποκατέστησε μικράν κάμψιν του αριστερού της γραμμής μάχης της 9ης Μεραρχίας. Μεθ’ ό αιμόφυρτος εκ των πολλαπλών τραυμάτων του έπεσεν μετά του ίππου του επί της γης νεκρός επί του νεκρού ίππου του.»
- Το ζήτημα είναι απλό όσο και αν οι υποστηρικτές του Πλαστήρα προσπαθούν να δικαιολογήσουν την ανυπακοή του ενώπιον του εχθρού. Είμαι βέβαιος ότι Συνταγματάρχης Πλαστήρας συνειδητά ενεργώντας απέφυγε να αναφέρει στην IV Μεραρχία ότι δεν εγκατέστησε το Απόσπασμά του στα υψώματα νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού. Αν η Μεραρχία ενημερωνόταν περί αυτού θα έπρεπε να του αφαιρέσει αμέσως τη διοίκηση του 5/42 Συντάγματός Ευζώνων. Η ανυπακοή του Πλαστήρα ήταν τρομακτική και απολύτως ντροπιαστική για ένα Συνταγματάρχη. Είχε αφήσει την IV Μεραρχία ακάλυπτη από νότο και απέφυγε να την ενημερώσει. Το πλέον οδυνηρό είναι ότι δια της σχολιαζόμενης αναφοράς του επιδιώκει από κατηγορούμενος να γίνει κατήγορος. Δυστυχώς γι’ αυτόν ο διοικητής της IV Μεραρχίας εγκατέστησε το Στρατηγείο του στο Κιουπρουλού ενώ αυτός δεν εγκατέστησε το Απόσπασμά του στα υψώματα νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού, όπως ρητώς καθοριζόταν στην εντολή που του ανατέθηκε. Και όχι μόνο τούτο αλλά διελθών εγγύς του Κιουπρουλού δεν παρέμεινε νότια του χωριού αλλά κινήθηκε δυτικότερα απομακρυνθείς ούτω σε μεγάλη απόσταση από την IV Μεραρχία υπό τις διαταγές της οποίας υπαγόταν και ενεργούσε.
Εν τέλει το μόνο βέβαιο είναι ότι ο Συνταγματάρχης Πλαστήρας απέφυγε να εκτελέσει την εντολή της IV Μεραρχίας και δεν εγκατέστησε το Απόσπασμά του επί των νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού υψωμάτων. Από την άλλη πλευρά ο διοικητής της IV Μεραρχίας αγνοούσε ότι το Απόσπασμά Πλαστήρα δεν εγκαταστάθηκε στα νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού υψώματα και ότι η οδός Κιουπρουλού – Τσατ Κουγιού, δια της οποίας το πρωί της 15ης Αυγούστου θα υποχωρούσε προς τα δυτικά, ήταν εντελώς ακάλυπτη από τις κατευθύνσεις που ο εχθρός θα συνέχιζε την επίθεσή του.
- Ανάλογη άτιμη συμπεριφορά με αυτή του Πλαστήρα από άλλο διοικητή Συντάγματος του Ελληνικού Στρατού ουδέποτε έχει παρουσιαστεί μέχρι σήμερα στη νεότερη ιστορία μας. Μπορεί κάποιοι διοικητές Συνταγμάτων να παρουσίασαν σοβαρές αδυναμίες κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους εν πολέμω, ενδεχομένως κάποιοι άλλοι να αποδείχθηκαν ανεπαρκείς, αλλά διοικητής Συντάγματος που συνειδητά εγκατέλειψε ακάλυπτη τη Μεραρχία του δεν υπάρχει.
- Η διοίκηση της IV Μεραρχίας αγνοούσε ότι το Απόσπασμα Πλαστήρα δεν είχε εγκατασταθεί επί των υψωμάτων νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού και επομένως ότι ήταν εντελώς ακάλυπτη από νοτιοδυτικά. Επίσης αγνοούσε ότι τα υψώματα νότια της σιδηροδρομικής γραμμής από το Αϊβαλή μέχρι το Μπαλ Μαχμούτ δεν κατέχονταν από Ελληνικά τμήματα και συνεπώς ότι η οδός υποχωρήσεώς της προς τα δυτικά είχε αποκαλυφθεί στον εχθρό. Ο μόνος που μπορούσε να ενημερώσει την IV Μεραρχία για την αναφερόμενη δυσμενή κατάσταση ήταν ο Συνταγματάρχης Πλαστήρας, ο οποίος όμως απέφυγε να το κάνει. Όσο και αν θέλω να το αποφύγω, δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι απέφυγε να το κάνει συνειδητά. Και τούτο διότι θα πρέπει να ήταν εντελώς ανόητος για να μην μπορούσε να αντιληφθεί ότι η μη κατάληψη από το Απόσπασμά του των υψωμάτων νοτιοδυτικά του Κιουπρουλού και η αποχώρηση του 23ου Συντάγματος και του Τάγματος Πρεμέτη από τα υψώματα νοτίως του ποταμού Ακάρ είχαν σαν αποτέλεσμα την αποκάλυψη στον εχθρό του χώρου συγκέντρωσης της IV Μεραρχίας στο Κιουπρουλού, αλλά και της οδού υποχώρησής της προς τα δυτικά.
Ο μόνος επίσης που μπορούσε να σώσει την IV Μεραρχία από την επαπειλούμενη καταστροφή ήταν ο Συνταγματάρχης Πλαστήρας· δηλαδή αυτός που με την ανυπακοή του δημιούργησε τις συνθήκες για την καταστροφή της. Όμως ο Πλαστήρας ούτε που διανοήθηκε να υπερβεί τον μέχρι τότε κακό εαυτό του και να αναλάβει δράση για τη σωτηρία της IV Μεραρχίας υπό τις διαταγές της οποίας είχε ταχθεί και ενεργούσε. Για αυτό υποστηρίζω ισχυρά ότι ο Πλαστήρας ενεργώντας συνειδητά άφησε στο έλεος του εχθρού την IV Μεραρχία.
).
