Golden Age έγραψε: 10 Φεβ 2021, 03:53
Golden Age έγραψε: 07 Φεβ 2021, 23:02
διότι η πολιτική του Καραμανλή ήταν ακριβώς η πολιτική του ΕΛΙΑΜΕΠ.
Στο γενικό επίπεδο μπορεί. Δημόσιο αυτομαστίγωμα όμως δεν υπήρχε.
Μια άλλη διαφορά είναι ότι όταν ο Καραμανλής ήθελε να "δικαιολογηθεί" έλεγε ότι "δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε κάτι παραπάνω".
Αυτά όμως, που ούτε την εξωτερική πολιτική εξυπηρετούν, ούτε συσχετίζοντια με οποιδήπτοε τρόπο μαζί της, δεν υπήρχαν:
Golden Age έγραψε: 07 Φεβ 2021, 19:14
Η μόνη "συνεισφορά" του ΕΛΙΑΜΕΠ ήταν η προώθηση του εθνομηδενισμού στην ελληνική κοινωνία, με το ιατιολογικό ότι μια κοινωνία με τέτοια γαλούχηση, θα αποδεχόταν τη "σοφή" εξωτερική του πολιτική...
Αρκεί να αναλογιστίε κανείς ότι ένας απο τους αστέρες του ΕΛΙΑΜΕΠ, ήταν ο καθηγητής Αντώνης Λιάκος... Αυτός που σήμερα είναι στο ΣΥΡΙΖΑ κι ακόμη κι εκεί δυσφορούν με τον αριστερισμό του... Τέτοιων αντιλήεων άτομα διαμόρφωναν και διαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος επι ΕΛΙΑΜΕΠ.
Εδώ έχεις ένα δίκιο.Ο Καραμανλής ακολουθούσε την πολιτική του ρεαλισμού.Δεν έλεγε ότι οι Τούρκοι έχουν δίκιο αλλά ότι η Κύπρος είναι μακριά ή ότι τα προβλήματα δύο γειτόνων λύνονται με πόλεμο ή με διάλογο,δηλαδή βάσιζε τα όσα έλεγε στη γεωπολιτική πραγματικότητα.
Αυτό όμως τον άφηνε εκτεθειμένο στη δημαγωγία του Παπανδρέου που πούλαγε βυθίσεις Χόρα και πατριωτισμό και αποσυνέδεε το δέον από τις δυνατότητες.
Οι σημιτικοί που προήλθαν από το ΠΑΣΟΚ και ήξεραν τα παραμύθια που είχαν πουλήσει προηγουμένως για να αναρριχηθούν στην εξουσία και μάλιστα ήθελαν να εκτοπίσουν τους παπανδρεικούς αποφάσισαν να ντύσουν την αλλαγή πολιτικής με "ηθικά" και ιδεολογικά επιχειρήματα και παρόμοιες μπαρούφες γιατί έτσι θα μπορούσαν να κατηγορήσουν όποιον αντετίθετο ως εθνικιστή.Δεν είμαι εγώ "προδότης" ή "ενδοτικός" - αυτός ήταν ο όρος που χρησιμοποιούσε ο Παπανδρέου για τον Καραμανλή - αλλα΄εσύ εθνικιστής.
Αυτό όμως αφορά το περιτύλιγμα της πολιτικής για την αντιμετώπιση του εσωτερικού κόστους και όχι την ουσία της.
Είναι ζήτημα κατά πόσον το περιτύλιγμα αυτό τους βοηθούσε να περνάνε πιο εύκολα τις αποφάσεις τους.Μερικές φορές ίσχυε αυτό,άλλες που το παράκαναν ήταν ζημιογόνο - παράδειγμα οι βομβαρδισμοί της Σερβίας : αντί να πουν το πολύ απλό ρε παιδιά εμείς θα τα βάλουμε με όλο το ΝΑΤΟ που αποφάσισε να βομβαρδίσει τη Σερβία οπότε πολύ λογικά κανείς δεν θα τους έλεγε τίποτα μερικοί σημιτικοί προσπαθούσαν να δικαιολογήσουν ιδεολογικά τους βομβαρδισμούς και τους παίρνανε πάνω τους προκαλώντας την απέχθεια χωρίς λόγο.Γιατί τι θα έκανε δηλαδή οποιοσδήποτε άλλος;
To EΛΙΑΜΕΠ έχει πάρει λίγο από αυτή την παράνοια,δεν πρέπει ποτέ να λέμε ότι αναγκαζόμαστε σε ένα συμβιβασμό αλλά να λέμε ότι είναι και καλός.