stavmanr έγραψε: 05 Σεπ 2020, 19:26
ST48410 έγραψε: 05 Σεπ 2020, 12:44
stavmanr έγραψε: 05 Σεπ 2020, 08:37
Έγραψες για ορισμούς, όμως...
Είσαι βέβαιος ότι μπορείς να δώσεις ορισμό για τον άνθρωπο χωρίς να εξαιρέσεις κανέναν και χωρίς να περιλαμβάνει οτιδήποτε άλλο;
Διότι οι επιστήμονες δεν έχουν βγάλει ορισμό του ανθρώπου. Τον ταξινομούν φαινοτυπικά, χονδροειδώς και θεωρώντας ότι όλοι καταλαβαίνουμε το concept.
Όλοι μας αναγνωρίζουμε και διακρίνουμε το ποιος είναι άνθρωπος και ποιος όχι. Οι ειδικοί επίσης (πχ εγκληματολόγοι) αν βρουν μια τρίχα ή μια σταγόνα αίμα, ξέρουν αν είναι ανθρώπινο. Άρα κατά τη γνώμη μου είναι επαρκώς ορισμένο. Τα υπόλοιπα δεν έχουν σημασία για αυτό που λέμε εδώ. Θα ήθελα να κάνουμε ουσιαστικό διάλογο και να μην σκαλώσουμε σε επουσιώδεις λεπτομέρειες.
Προσπερνάμε επομένως το σημείο στο οποίο ψάχνεις για ορισμό, και προχωράμε διαισθητικά στη συζήτηση, δηλαδή πώς όλοι οι άνθρωποι αναγνωρίζουν την τέχνη, όπως εκείνοι την καταλαβαίνουν.
Συμφωνείς ή όχι;
Όχι. Διάβασε σε παρακαλώ λίγο πιο προσεκτικά. Όταν δεις μια φιγούρα στο δρόμο, λες ον με 2 χέρια, 2 πόδια, περπατάει όρθιο, φοράει ρούχα, μιλάει σε κινητό --> άρα άνθρωπος. Δεν το λες διαισθητικά. Κάνεις μια ταχύτατη ανάλυση αυτού που βλέπεις. Και σου έγραψα ήδη ότι και οι ειδικοί έχουν τα μέσα να ξεχωρίσουν αίμα ανθρώπου από ζώου. Τι το διαισθητικό έχει αυτό;
Ο κάθε άνθρωπος προφανώς αναγνωρίζει την τέχνη όπως την καταλαβαίνει αλλά αυτό συμβαίνει με πολλά πράγματα. Και την ομιλία την αναγνωρίζει όπως την καταλαβαίνει, και τις έννοιες των λέξεων και τα χρώματα και τις γεύσεις. Δεν συνεπάγεται αυτό ότι θα θεοποιήσουμε τη διαίσθηση και θα σχετικοποιήσουμε όλα τα πράγματα. Μια λέξη έχει συγκεκριμένο νόημα. Αν δεν το ξέρει κάποιος και δεν την καταλάβει δεν φταίει η λέξη, ούτε αυτός που τη λέει. Ούτε θα δεχθούμε ότι επειδή κάποιος κατάλαβε το νόμο λάθος δικαιούται να τον παραβιάζει.
stavmanr έγραψε: 05 Σεπ 2020, 08:37
Δηλαδή, πχ. τον Ερμή του Πραξιτέλη ή την 9η του Μπετόβεν χρειάζεται να έχεις εμπειρία για να τα θεωρήσεις τέχνη;
Φυσικά. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Απλά στα πλαίσια της δική σου παιδείας αλλά και της ανατροφής σου σε μια δυτική κοινωνία έχεις τις απαραίτητες προσλαμβάνουσες για να το κάνεις σε ένα σημαντικό βαθμό. Αν είχες γεννηθεί σε φυλή στον Αμαζόνιο ή στις στέπες της Μογγολίας και δεν είχες λάβει εκπαίδευση που να σου δίνει κάποια εφόδια νομίζεις ότι θα άκουγες για πρώτη φορά την 9η χωρίς να έχεις καμία εμπειρία από δυτική μουσική και θα καταλάβαινες ό,τι και τώρα; Από που κι ως που;
Οι τέχνες μέσα στους αιώνες αλλάζουν "γλώσσα", αλλάζουν συντακτικό σύστημα με το οποίο δομούνται οι ενότητες από το εκάστοτε υλικό που έχει η κάθε εποχή. Αν δεν μιλάς αυτή τη γλώσσα, δεν καταλαβαίνεις. Αν την μιλάς σε κάποιο βαθμό, καταλαβαίνεις μερικά πράγματα αλλά όχι όλα. Όπως γίνεται και με τις γλώσσες. Μπορεί να ακούσεις κάποιον να μιλά σε γλώσσα που δεν γνωρίζεις και από τον τόνο της φωνής του να υποθέσεις ότι λέει κάτι ερωτικό ή θυμωμένο κοκ. Δεν αρκεί όμως μια τόσο στοιχειώδης κατανόηση για να κρίνεις ένα ποίημα στη γλώσσα αυτή.
Η εμπειρία ενός ανθρώπου μεγαλωμένου σε χώρα με δυτικά πρότυπα του δίνει εφόδια για να καταλάβει την 9η, σε ικανοποιητικό βαθμό. Δεν του δίνει τα ίδια εφόδια για όλες τις "μουσικές γλώσσες" πχ
https://www.youtube.com/watch?v=GZt3UfNDNV0
stavmanr έγραψε: 05 Σεπ 2020, 08:37
Επομένως, χωρίζεις την τέχνη σε "ελαφρά" και "σοβαρή", "δυτική" και "μη δυτική";
Βρε σιγά! Ποιος είμαι εγώ να χωρίσω οτιδήποτε; Αυτά είναι πράγματα δεδομένα στις σχετικές επιστήμες και ανάλογες διακρίσεις έχουν γίνει πολλούς αιώνες πριν, σε διάφορες περιόδους.
stavmanr έγραψε: 05 Σεπ 2020, 08:37
Για να καταλάβω: εσύ είσαι ο Α, ο Β ή ο ειδικός της τέχνης που επιβάλλει στον Α και τον Β ποια τέχνη είναι σοβαρή, ποια ελαφρά, ποια δυτική και ποια μή δυτική στην παραπάνω πρόταση;
Να ξέρω πώς να σε αντιμετωπίζω στη συζήτηση...
Δεν επιβάλει κανείς σε κανέναν τίποτα. Δεν σου είπα εγώ ούτε τι μουσική να ακούσεις, ούτε τι πίνακα να κρεμάσεις στο σαλόνι σου. Οι σχετικές επιστήμες που μελετούν τα έργα και τις αντίστοιχες ιστορικές περιόδους δίνουν απάντηση σε αυτά τα ζητήματα. Και υπάρχουν μορφολογικά χαρακτηριστικά για το που ανήκει τι. Όταν κάποιος σου λέει ότι αυτό είναι ένα έργο εποχής Μπαρόκ ή Αναγεννησιακό δεν στο λέει διαισθητικά ούτε επειδή απλώς ξέρει πότε γράφτηκε. Αναγνωρίζει τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κάθε στυλ. Τα βλέπει, τα μετράει. Μιλάμε για απολύτως συγκεκριμένα πράγματα.