Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[Τζιτζιμιτζιχότζιρας]

Πράγματι ελάχιστοι αυτοκράτορες είχαν ισχυρό στρατό. Αλλά, από την άλλη μεριά, στο Βυζάντιο αλλά και πρίν από αυτό, οι διοικητές των σημαντικών στρατιωτικών μονάδων είχαν πολλές φορές την "κακή συνήθεια" να στασιάζουν και να διεκδικούν για τους ίδιους τον θρόνο. Πολλοί σημαντικοί αυτοκράτορες αναδείχθηκαν ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Επομένως μπορούμε να υποθέσουμε πως υπήρχε και κάποια φοβία στους αυτοκράτορες στο θέμα αυτό.

Έπειτα υπάρχει και η προτίμηση στις αναίμακτες για τους Βυζαντινούς μεθόδους, π.χ. διπλωματία, χρηματισμοί εχθρικών η φιλικών λαών, υποκίνηση εχθροπραξιών μεταξύ αντίπαλων εθνών/ομάδων με σκοπό την αλληλοεξόντωση τους κ.α. Αυτές οι επιλογές είχαν μικρότερο συγκριτικά κόστος σε σχέση με την διατήρηση ενός μεγάλους στρατού. Και ίσως, αν αναλογιστεί κανείς και την μεγάλη χρονική διάρκεια της, ήταν και οι πιο επιτυχημένες για την αυτοκρατορία.

Η αύξηση του πλήθους και της σημασίας των μισθοφόρων από τα μέσα του 10ου αιώνα είχε 2 βασικές αιτίες.
1.το ότι πέρασε το Βυζάντιο στην αντεπίθεση, άρα χρειαζόταν τα ικανά επαγγελματικά Τάγματα σε αντιθεση με τον θεματικο στρατο που ηταν σχεδιασμένος για Άμυνα.
2.Η αύξηση της δύναμης της αριστοκρατίας της Μικρά Ασίας που φαίνεται από τις συνεχείς στάσεις των Φωκαδων και των Σκληρών κυρίως. Η ανάπτυξη μιας τοπικής φεουδαρχίας που τοσο καταδικαζεται όσο δοξολογειται ο Βασιλειος ο Β που την χτυπησε αλυπητα, ήταν όμως και ο φορέας του ακριτικού πνευματος.μιας πολεμικής ιδεολογίας ανάλογης των δυτικών ιπποτών.
Αντιθέτως, ένας μισθοφορικος Καλά πληρωμένος στρατός με έδρα την Πόλη , θα ήταν πιστός μόνο στον εκάστοτε αυτοκράτορα και θα διαφυλασε την εξουσία του έναντι στις αποσταθεροποιητικες τάσεις της Επαρχίας.

[Antigeist]

Η ιδέα του χιλιόχρονου Βυζαντίου είναι ρητορική υπερβολή από αυτές στις οποίες αρέσκεται η περίφημη levitas graecorum. Το Βυζάντιο δηλαδή η Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως ξεκινάει μετά τον Ηράκλειο όταν χάθηκαν τα πάντα και έμεινε ουσιαστικά μόνο η Μικρά Ασία από την οροσειρά του Ταύρου και δόθε μέχρι τη Θράκη. 650 περίπου χρόνια άντεξε ως υπολογίσιμη δύναμη στην περιοχή. Από κει και πέρα ήταν ήδη νεκρό. Η μόνη πραγματική δόξα που είχε που δικαιολογούσε λίγο το ρωμαϊκό ονόμα από τη σκοπιά του κύρους του ήταν τα αμύθητα πλούτη της πόλης που το 1204 όμως τα κλέψανε οι δυτικοί κυριολεκτικά μέσα από τα χέρια των Βυζαντινών γιατί τόσο μαλάκες ήταν. Ποτέ του δεν σημείωσε κάποιον τεράστιο στρατιωτικό άθλο. Οριακά μόνο πέτυχε την καθυπόταξη της Βουλγαρίας και αυτό για λίγο. Το όνομα του "Γραικού" ήταν στη Δύση (και στην Αρμενία) συνώνυμο του μαλθακού και του λούλη και αυτό δεν μπορεί να ήταν τυχαίο. Κανένα στερεότυπο δεν πιάνει τόπο αν δεν έχει σημαντική βάση στην αλήθεια. Για να βρούμε πραγματική στρατιωτική δόξα πρέπει να πάμε στους Οθωμανούς. Βάλανε κάτω ολοκληρωτικά και σαρωτικά Βουλγαρίες, Σερβίες, Ουγγαρίες, σταυροφορίες και δεν συμμαζεύεται. Δοξασμένο πραγματικά το όνομα του Οσμάν. Οι Οσμανοί νίκησαν γιατί συν τοις άλλοις έδωσαν βοήθεια και ελπίδα στους ταπεινωμένους χωρικούς Ρωμαίους και Βαλκάνιους που τόσο σνόμπαραν οι ανάλκιδες (και κατά δική τους ομολογία) Βυζαντινοί. Σήμερα οι απόγονοι όλων αυτών είναι περήφανοι Τούρκοι και κάποιοι άλλοι "πολιτισμένοι" είναι το ίδιο άθλιοι επαίτες της Δύσης όπως ήταν και οι Παλαιολόγοι με εξαίρεση τον τελευταίο που τουλάχιστον πέθανε έντιμα.

[foscilis]

Το Βυζάντιο ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Αυτό που κάνουν οι σύγχρονοι Έλληνες διαφέρει ελάχιστα από αυτό που κάνουν οι Μακεδόνες. Και μάλιστα οι Μακεδόνες σαν εθνική ταυτότητα ΔΕΝ ισοπέδωσαν την αρχαία μακεδονική, αντίθετα με τους Έλληνες που σαν ταυτότητα ισοπέδωσαν τη Ρωμαϊκή.

End of story.

[Archikleftaros]

Το Βυζάντιο ήταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Αυτό που κάνουν οι σύγχρονοι Έλληνες διαφέρει ελάχιστα από αυτό που κάνουν οι Μακεδόνες. Και μάλιστα οι Μακεδόνες σαν εθνική ταυτότητα ΔΕΝ ισοπέδωσαν την αρχαία μακεδονική, αντίθετα με τους Έλληνες που σαν ταυτότητα ισοπέδωσαν τη Ρωμαϊκή.

End of story.

Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έκαναν τίποτα το ιδιαίτερο....απλά λένε αυτά που έλεγαν και πριν 300...και πριν 500 χρόνια...για το Βυζάντιο:

Καθώς ποτέ ο Γαλατάς και το Βυζάντιον μας
Εις τον χρυσούν αιώνα μας ή εις το όνειρόν μας

Εδώ κοντά ένα καιρό σου είχεν ένα κάστρο
Όπου ς’τον κόσμον έλαμπεν εδώ ωσάν εν άστρο,
Ελληνικό, παμπάλαιο πολύ τη αληθεία,
Δια το μεγαλείον του και πύργους και τειχία.
Με πέτραις μεγαλώταταις αυτα όλα κτισμένα,
Ανδρίας της Ελληνικής καθρέπτης το καθένα.
Τα έβλεπα κ’εθαύμαζα κ’ελλεινολογούσα
Το γένος μας το τωρινό και εδακρυρροούσα.
....
Των πάλαι προπατόρων μας, αλλά και της σοφίας.
Καθώς εις το Βυζάντιον η στήλη η πεσμένη
Είναι απάνω στο Τζαρσί, η σιδηροδεμένη
Κ’η άλλη η μονόλιθος στήλη η ξακουσμένη
...
Εκείνων των ηρωικών μεγάλων βασιλέων
Εκείνων των βασιλικών ηρώων και ενθέων
Λείψανα της προχθεσινής δικής μας εξουσίας
Αγάλματα της κραταιας εκείνης βασιλείας
Στολίσματα του ιερού βασιλικού μας θρόνου

Καισάριος Δαπόντες

[Imperium]

O Ιουλιανός για τους Ρωμαίους

Ῥωμαίοις ἔχουσι καὶ αὐτοῖς οὐ γένος μόνον Ἑλληνικόν, ἀλλὰ καὶ θεσμοὺς ἱεροὺς

και την Ρώμη

τὴν πόλιν Ἑλληνίδα γένος τε καὶ πολιτείαν.

Και αν και ήξερε πως μπροστά σε Έλληνες δεν μπορούσε να ισχυριστεί πως είναι Έλληνας στο γένος

ἀλλὰ νομίσας ὑμᾶς μὲν Ἑλλήνων παῖδας, ἐμαυτὸν δέ, εἰ καὶ γένος ἐστί μοι Θρᾴκιον, Ἕλληνα τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑπελάμβανον, ὅτι μάλιστα ἀλλήλους ἀγαπήσομεν. ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἔστω μοι τῆς προπετείας ὄνειδος

Ζαπ, με τον Ιουλιανό δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ αν τα έλεγε αυτά στους αγρίους μπας και τους αλλαξοπιστήσει στα δικά του.

Πού αυτοί όμως, έ;
Σου λέει με Χριστιανισμό περνάμε ζωη και κότα, θέατρα, θεάματα, τέτοια... γιατί έτσι ήταν τότε. Τί έρχεσαι εσύ με τα παγανιστικά και τα τρέχα-γύρευε Ελληνικά να μας φορέσεις τριχιές και να μας κάνεις μετανοώντες, άει σάλτα αγαπητέ.

Αν είχε "Ελληνικό" χαρακτήρα η Νέα Ρωμη, και ιδίως με την προστασία ΚΑΙ τον ζήλο του Αυτοκράτορα, δεν θα είχε ανταποκριθεί εστω και λίγο στην θρησκευτική του έκκληση, αντι να την αφήσει να πάει άκλαφτη;

[Ζαποτέκος]

O Ιουλιανός για τους Ρωμαίους

Ῥωμαίοις ἔχουσι καὶ αὐτοῖς οὐ γένος μόνον Ἑλληνικόν, ἀλλὰ καὶ θεσμοὺς ἱεροὺς

και την Ρώμη

τὴν πόλιν Ἑλληνίδα γένος τε καὶ πολιτείαν.

Και αν και ήξερε πως μπροστά σε Έλληνες δεν μπορούσε να ισχυριστεί πως είναι Έλληνας στο γένος

ἀλλὰ νομίσας ὑμᾶς μὲν Ἑλλήνων παῖδας, ἐμαυτὸν δέ, εἰ καὶ γένος ἐστί μοι Θρᾴκιον, Ἕλληνα τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑπελάμβανον, ὅτι μάλιστα ἀλλήλους ἀγαπήσομεν. ἓν μὲν δὴ τοῦτο ἔστω μοι τῆς προπετείας ὄνειδος

Ζαπ, με τον Ιουλιανό δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ αν τα έλεγε αυτά στους αγρίους μπας και τους αλλαξοπιστήσει στα δικά του.

Πού αυτοί όμως, έ;
Σου λέει με Χριστιανισμό περνάμε ζωη και κότα, θέατρα, θεάματα, τέτοια... γιατί έτσι ήταν τότε. Τί έρχεσαι εσύ με τα παγανιστικά και τα τρέχα-γύρευε Ελληνικά να μας φορέσεις τριχιές και να μας κάνεις μετανοώντες, άει σάλτα αγαπητέ.

Αν είχε "Ελληνικό" χαρακτήρα η Νέα Ρωμη, και ιδίως με την προστασία ΚΑΙ τον ζήλο του Αυτοκράτορα, δεν θα είχε ανταποκριθεί εστω και λίγο στην θρησκευτική του έκκληση, αντι να την αφήσει να πάει άκλαφτη;

Στους χριστιανούς της Αντιόχειας τα έλεγε όταν απέρριψαν την θρησκεία του. Τους έλεγε ( Μισοπώγων - κορόιδευαν τον γένι του ) πως επειδή εσείς είστε απόγονοι Ελλήνων και εγώ είμαι εξελληνισμένος Θραξ/Μοισός πίστευα πως θα τα βρούμε. Η Αντιόχεια ήταν μια απ' τις πιο σπουδαίες πόλεις της αυτοκρατορίας. Είχε αποικιστεί από Κρήτες , Μακεδόνες , Κύπριους , Ευβοείς, Αιολείς και τους κατοίκους της Ιώνης και της Αντιγονείας. Αλλά κυρίως είχε αποικιστεί από Αθηναίους. Ο Ιωάννης ο Μαλάλας λέει πως ο Πομπήιος τίμησε πολύ τους Αντιοχείς, «ως εκ γένους Αθηναίους όντας». Οι Αντιοχείς ήταν περήφανοι για την αθηναϊκή καταγωγή τους.

Ογδόντα χρόνια μετά ( 438/439 ) , η Αθηναία αυτοκράτειρα Αθηναϊς – Ευδοκία, σύζυγος του Θεοδοσίου Β΄, ενώ πήγαινε στα Ιεροσόλυμα για προσκύνημα, πέρασε και από την Αντιόχεια. Εκεί λοιπόν απευθύνθηκε κατά τον Ευάγριο στους συμπατριώτες της Αντιοχείς εμπνεόμενη από στίχους της Ιλιάδας ως εξής: «Ὑμετέρης γενεῆς τε καὶ αἵματος εὔχομαι εἶναι», τὰς ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἐνταῦθα σταλείσας ἀποικίας αἰνιττομένη.

[Hector Buas]

...
Η αύξηση του πλήθους και της σημασίας των μισθοφόρων από τα μέσα του 10ου αιώνα είχε 2 βασικές αιτίες.
1.το ότι πέρασε το Βυζάντιο στην αντεπίθεση, άρα χρειαζόταν τα ικανά επαγγελματικά Τάγματα σε αντιθεση με τον θεματικο στρατο που ηταν σχεδιασμένος για Άμυνα.
2.Η αύξηση της δύναμης της αριστοκρατίας της Μικρά Ασίας που φαίνεται από τις συνεχείς στάσεις των Φωκαδων και των Σκληρών κυρίως. Η ανάπτυξη μιας τοπικής φεουδαρχίας που τοσο καταδικαζεται όσο δοξολογειται ο Βασιλειος ο Β που την χτυπησε αλυπητα, ήταν όμως και ο φορέας του ακριτικού πνευματος.μιας πολεμικής ιδεολογίας ανάλογης των δυτικών ιπποτών.
Αντιθέτως, ένας μισθοφορικος Καλά πληρωμένος στρατός με έδρα την Πόλη , θα ήταν πιστός μόνο στον εκάστοτε αυτοκράτορα και θα διαφυλασε την εξουσία του έναντι στις αποσταθεροποιητικες τάσεις της Επαρχίας.

Για να μην αδικούμε κανέναν: οι "ανατολικοί" πήραν την "εκδίκηση" τους με την ανάδειξη των αυτοκρατορικών δυναστειών των Κομνηνών, των Δουκών και των Αγγέλων που έδωσαν τους περισσότερους αυτοκράτορες μετά την Μακεδονική δυναστεία. Και για έναν περίεργο και ανεξήγητο λόγο, όλοι αυτοί, που μάλλον ήταν Ελληνικής καταγωγής, προτιμούσαν να φαντάζονται πως προέρχονταν όχι απο τον Περικλή αλλά από εκείνους τους Ρωμαίους που έφερε στην Κωνσταντινούπολη ο Μέγας Κωνσταντίνος.

Και φυσικά και αυτοί, όπως και πριν από αυτούς οι Μακεδόνες και όπως και οι περισσότεροι Ρωμαίοι αυτοκράτορες χρησιμοποιούσαν μισθοφόρους. Ίσως για να κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια. Αν και όπως έδειξε και η περίπτωση του Νικηφόρου Φωκά τίποτε δεν μπορούσε να το εξασφαλίσει αυτό με απόλυτη σιγουριά.

[Hector Buas]

Η ιδέα του χιλιόχρονου Βυζαντίου είναι ρητορική υπερβολή από αυτές στις οποίες αρέσκεται η περίφημη levitas graecorum...

Έχεις πολύ πλάκα τελικά.

Έμαθες και το "levitas graecorum"...

[Ζαποτέκος]

Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έκαναν τίποτα το ιδιαίτερο....απλά λένε αυτά που έλεγαν και πριν 300...και πριν 500 χρόνια...για το Βυζάντιο:

Καθώς ποτέ ο Γαλατάς και το Βυζάντιον μας
Εις τον χρυσούν αιώνα μας ή εις το όνειρόν μας

Εδώ κοντά ένα καιρό σου είχεν ένα κάστρο
Όπου ς’τον κόσμον έλαμπεν εδώ ωσάν εν άστρο,
Ελληνικό, παμπάλαιο πολύ τη αληθεία,
Δια το μεγαλείον του και πύργους και τειχία.
Με πέτραις μεγαλώταταις αυτα όλα κτισμένα,
Ανδρίας της Ελληνικής καθρέπτης το καθένα.
Τα έβλεπα κ’εθαύμαζα κ’ελλεινολογούσα
Το γένος μας το τωρινό και εδακρυρροούσα.
....
Των πάλαι προπατόρων μας, αλλά και της σοφίας.
Καθώς εις το Βυζάντιον η στήλη η πεσμένη
Είναι απάνω στο Τζαρσί, η σιδηροδεμένη
Κ’η άλλη η μονόλιθος στήλη η ξακουσμένη
...
Εκείνων των ηρωικών μεγάλων βασιλέων
Εκείνων των βασιλικών ηρώων και ενθέων
Λείψανα της προχθεσινής δικής μας εξουσίας
Αγάλματα της κραταιας εκείνης βασιλείας
Στολίσματα του ιερού βασιλικού μας θρόνου

Καισάριος Δαπόντες

Ματθαίος Μυρέων ( 17ος αι. )

Ωσάν το πάθαμεν ημείς οι ταπεινοί Ρωμαίοι
(…)
εχάσαμε την δόξα μας σκήπτρα και Βασιλείαν.
Και μας ορίζουν οι εχθροί , το γένος των βαρβάρων
τον στέφανόν μας έλαβον εκ λίθων και μαργάρων
ότι ημείς δεν είμεστεν άξιοι να το φορούμεν
άλλοι επήραν και φορούν κι εμείς το θεωρούμεν
(...)

Αλλοίμον , αλλοίμονον στο γένος των Ρωμαίων
πώς έγινε ανόσιον και καταφρονεμένον.
Ω πώς εκαταστάθηκε το γένος των Ελλήνων ,
και επεριπλεχθήκετε μέσον πολλών κινδύνων.
(...)
Ω ! πως και να εξύπναγεν ο Μέγας Κωνσταντίνος
οποίος σε ανέκτισεν με όρεξιν εκείνος
και να σε ήθελεν ιδείν πως είσαι σκλαβωμένη
αθλία και ταλαίπωρη και καταφρονεμένη.
(...)
Πού είναι ο περιβόητος Ναός ο της Σοφίας
εκείνος ο υπέρλαμπρος της Θείας ευλογίας ;
Ο Μέγας Ιουστινιανός αν ηθελε ξυπνήση
ήθελε χύσει δάκρυα άμετρα υπέρ φύσιν
να κλαύση και να λυπηθή το έργον των χειρών του
το πως εκυριεύθηκεν νύν υπό των εχθρών του.
(…)
Ω θάνατε μακάριε , καλός είναι για τώρα
σ' εμάς εις όλους τους Γραικούς να 'λθής τούτην την ώρα !
(…)

[Imperium]

Στους χριστιανούς της Αντιόχειας τα έλεγε όταν απέρριψαν την θρησκεία του. Τους έλεγε ( Μισοπώγων - κορόιδευαν τον γένι του ) πως επειδή εσείς είστε απόγονοι Ελλήνων και εγώ είμαι εξελληνισμένος Θραξ/Μοισός πίστευα πως θα τα βρούμε.

Ξέρω σε ποιούς τάλεγε, έχω διαβάσει το Μισοπώγων και βρήκα διασκεδαστικότατο.

Το θέμα είναι ΓΙΑΤΙ τον απέρριψαν, αν είχε απομείνει μέσα τους το παραμικρό "Ελληνικό" ίχνος.

[Ζαποτέκος]

Στους χριστιανούς της Αντιόχειας τα έλεγε όταν απέρριψαν την θρησκεία του. Τους έλεγε ( Μισοπώγων - κορόιδευαν τον γένι του ) πως επειδή εσείς είστε απόγονοι Ελλήνων και εγώ είμαι εξελληνισμένος Θραξ/Μοισός πίστευα πως θα τα βρούμε.

Ξέρω σε ποιούς τάλεγε, έχω διαβάσει το Μισοπώγων και βρήκα διασκεδαστικότατο.

Το θέμα είναι ΓΙΑΤΙ τον απέρριψαν, αν είχε απομείνει μέσα τους το παραμικρό "Ελληνικό" ίχνος.

Γιατί ήταν χριστιανοί και ο Ιουλιανός τους φαινόταν καρνάβαλος ! Την Ευδοκία γιατί δεν την απέρριψαν ;

[Imperium]

Ξέρω σε ποιούς τάλεγε, έχω διαβάσει το Μισοπώγων και βρήκα διασκεδαστικότατο.

Το θέμα είναι ΓΙΑΤΙ τον απέρριψαν, αν είχε απομείνει μέσα τους το παραμικρό "Ελληνικό" ίχνος.

Γιατί ήταν χριστιανοί και ο Ιουλιανός τους φαινόταν καρνάβαλος ! Την Ευδοκία γιατί δεν την απέρριψαν ;

Άρα είχαν ασπασθεί πια Ρωμαϊκά ήθη, έθιμα και θρησκεία, και ο,τι είχε απομείνει απο όποια κληρονομιά Ελληνική την βλέπαν, όπως λες, για καρνάβαλο.

Για την Ευδοκία δεν ξέρω αλλά δεν νομίζω να τους πρότεινε κάποια απαίτηση που να είχε αληθινή σημασία.

[ΟΥΤΙΣ]

Ξέρω σε ποιούς τάλεγε, έχω διαβάσει το Μισοπώγων και βρήκα διασκεδαστικότατο.

Το θέμα είναι ΓΙΑΤΙ τον απέρριψαν, αν είχε απομείνει μέσα τους το παραμικρό "Ελληνικό" ίχνος.

Γιατί ήταν χριστιανοί και ο Ιουλιανός τους φαινόταν καρνάβαλος ! Την Ευδοκία γιατί δεν την απέρριψαν ;

Άρα είχαν ασπασθεί πια Ρωμαϊκά ήθη, έθιμα και θρησκεία, και ο,τι είχε απομείνει απο όποια κληρονομιά Ελληνική την βλέπαν, όπως λες, για καρνάβαλο.

Για την Ευδοκία δεν ξέρω αλλά δεν νομίζω να τους πρότεινε κάποια απαίτηση που να είχε αληθινή σημασία.

Τα έχεις πεδικλώσει. Δεν έβλεπαν την ελληνική κληρονομιά ως καρνάβαλο. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει στο Κατά Ιουλιανού, "Τίνος εστί το ελληνίζειν; Της θρησκείας ή του έθνους, δηλαδή;" Τον Ιουλιανό, λοιπόν, έβλεπαν ως καρνάβαλο και δεν είχαν και πολύ άδικο.

[Imperium]

Πού νομίζεις οτι πεδικλώθηκε (LOL) το θέμα;

O Ναζιανζηνός, σαν Καπάδοκας που ήταν φυσικό να είχε μια πιο Ανατολίτικη αντίληψη στα περι θεολογίας. Ίσως σε αυτό οφείλετο και ο ζήλος του στα της Αγιας Τριάδος κλπ. Και σαν εκκλησιαστικός θα είχε καθαρο συμφέρον στην εξίσωση της θρησκείας με το έθνος, πράγμα εξ άλλου για το οποίο εργάστηκε σκληρά και απέκτησε φήμη.

Αλλα βλέπουμε καθαρά οτι γι αυτόν το «Εθνος» αποτελείτο από κάθε εξελληνισμένο Πέρση που μίλαγε τσάτρα-πάτρα δυο λέξεις Γκρηκ. Στην οποία κατηγορία ανήκε κι ο ίδιος κατα τα φαινόμενα, απλά με λίγο παραπάνω μόρφωση. Άρα έχουμε να κάνουμε με κάποια ιδιοποίηση της ιδέας "έθνους" απο θρησκευτικούς παράγοντες που ίσως βλέπαν τον Ιουλιανό σαν απειλή. Δεν βλέπω και πολλά περισότερα στα φληναφήματα του κ. Γ. Θεολόγου.

Παραμένει όμως το θέμα του ΓΙΑΤΙ ο κάθε Γκαντάφι, Αραφατ και Χουσέιν, ουπς, εννοούσα Μένανδρος, Λύσιππος και Φλωρινιώτης της Μεσης Ανατολής θεωρούσε την παράδωση και τις δοξασίες που πρέσβευε ο Ιουλιανός ΓΤΠ, αλλά τις αμανεδίστιες ερμηνείες εκ Καππαδοκίας, Ιππώνος, Αλεξάνδρειας και άλλων μελαμψων τουριστικών προορισμών ως "Ελληνικές".

[ΟΥΤΙΣ]

Πού νομίζεις οτι πεδικλώθηκε (LOL) το θέμα;

O Ναζιανζηνός, σαν Καπάδοκας που ήταν φυσικό να είχε μια πιο Ανατολίτικη αντίληψη στα περι θεολογίας. Ίσως σε αυτό οφείλετο και ο ζήλος του στα της Αγιας Τριάδος κλπ. Και σαν εκκλησιαστικός θα είχε καθαρο συμφέρον στην εξίσωση της θρησκείας με το έθνος, πράγμα εξ άλλου για το οποίο εργάστηκε σκληρά και απέκτησε φήμη.

Αλλα βλέπουμε καθαρά οτι γι αυτόν το «Εθνος» αποτελείτο από κάθε εξελληνισμένο Πέρση που μίλαγε τσάτρα-πάτρα δυο λέξεις Γκρηκ. Στην οποία κατηγορία ανήκε κι ο ίδιος κατα τα φαινόμενα, απλά με λίγο παραπάνω μόρφωση. Άρα έχουμε να κάνουμε με κάποια ιδιοποίηση της ιδέας "έθνους" απο θρησκευτικούς παράγοντες που ίσως βλέπαν τον Ιουλιανό σαν απειλή. Δεν βλέπω και πολλά περισότερα στα φληναφήματα του κ. Γ. Θεολόγου.

Παραμένει όμως το θέμα του ΓΙΑΤΙ ο κάθε Γκαντάφι, Αραφατ και Χουσέιν, ουπς, εννοούσα Μένανδρος, Λύσιππος και Φλωρινιώτης της Μεσης Ανατολής θεωρούσε την παράδωση και τις δοξασίες που πρέσβευε ο Ιουλιανός ΓΤΠ, αλλά τις αμανεδίστιες ερμηνείες εκ Καππαδοκίας, Ιππώνος, Αλεξάνδρειας και άλλων μελαμψων τουριστικών προορισμών ως "Ελληνικές".

Μα αντιθέτως πάλεψε να μην ταυτίζεται το έθνος με την θρησκεία. Γι'αυτό και επιτίθεται στον Ιουλιανό, που ταύτιζε το έθνος με την θρησκεία και του λέει, "Κύριε μου, το ελληνίζειν δεν είναι ζήτημα θρησκείας, αλλά εθνικό ζήτημα". Φαίνεται ξεκάθαρα ποιος ήταν ο θεοκράτης και ποιος όχι.

Και στα θεολογικά μπερδεμένα τα έχεις. Δυστυχώς.