Green Dragon έγραψε: 10 Μάιος 2020, 21:30
The Age of Aquarius έγραψε: 10 Μάιος 2020, 21:24
Πάντως το κακό μάτι δείχνει να χαίρει ευρείας αποδοχής.
Αυτό μπορεί να έχει σχέση με το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο του ανθρώπινου σώματος. Φυσικά δεν μπορεί να γίνει από απόσταση αφού πρέπει να υπάρχει αλληλεπίδραση πεδίων, αν και εφόσον μπορεί να συνδεθεί με κάτι τέτοιο.
Προσωπικά δεν έχω κάποιο βίωμα να παραθέσω αλλά δεν έχω κάτσει και να παρατηρήσω μήπως και. Κάποιοι ασχολούνται εμμονικά με αυτό και αποδίδουν κάθε μικρό πονοκέφαλο-βαρυθυμία-αδιαθεσία σε μάτιασμα. Ίσως να υπάρχει αλλά σίγουρα όχι με αυτόν τον υπερβολικό τρόπο των ατόμων που προανέφερα (καθαρή αυθυποβολή ή backwards rationalization).
Antares έγραψε: 13 Μάιος 2020, 19:42
Το κακό μάτι μου έχει συμβεί μια φορά, τότε δηλαδή κατάλαβα ότι ήταν μάτι.
Πήγα να αγοράσω σουβλάκια σε μαγαζί του χωριού μου και η ατμόσφαιρα μέσα ήταν πολύ εχθρική. Άκουσα νομίζω και την φράση "έπεσε πείνα". Τότε με έπιασε ναυτία και πονοκέφαλος. Φυσικά δεν έφαγα, μου κόπηκε η όρεξη και η ναυτία και ο πονοκέφαλος άργησαν να περάσουν.
Ήταν σαν με χτύπησε κάτι, μια κακή ενέργεια.
Ο κακός, πονηρός άνθρωπος δεν μπορεί να κρυφτεί. Τα μάτια είναι ο καθρέπτης της ψυχής.
+1
Εγώ δεν πίστευα σε τίποτα αλλά πλέον πιστεύω μόνο στο μάτι. 19 χρονών, Αύγουστος και κάναμε εκδρομή στην Ελλάδα με το γκρουπ της γιαγιάς μου (ταξ.πράκτορας). Μέσα στο γκρουπ υπήρχε μια γυναίκα που μόνο το βλέμμα της να έβλεπες καταλάβαινες πως είναι κακός άνθρωπος. Εγώ έκανα την ξενάγηση στο πούλμαν, όλοι ήταν ευχαριστημένοι μαζί μου και αυτή ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ σαν μιλούσα φώναζε στο λεωφορείο και με διέκοπτε, μου έκανε παρατηρήσεις, στα ξενοδοχεία μας έκανε ρεζίλι και άλλα ωραία. Δεν θα ξεχάσω το ύφος της. Ήταν η χειρότερη εκδρομή. Δεν μας άφηνε να χαρούμε τίποτα και ήμουν ευγενική μαζί της, ποτέ δεν της αντιμίλησα. Θα πηγαίναμε Τήνο λοιπόν τον δεκαπενταύγουστο. Εγώ είχα ένα μικρό πρόβλημα πολύ παλιά με το δόντι μου. Η οδοντίατρος μου έλεγε πως ίσως χρειαστεί απονεύρωση ΑΛΛΑ τελικά το είχαμε σώσει και δεν είχα πρόβλημα μέχρι 2 χρόνια μετά.
Σε εκείνο το πλοίο η συγκεκριμένη καθόταν στον απέναντι καναπέ του σαλονιού. Ξαφνικά με έπιασε φρικτός πόνος στο συγκεκριμένο δόντι σε σημείο που δεν το άντεχα και άρχισα να κλαίω. Κρατούσα σφιχτά το κεφάλι γιατί μου προκάλεσε και ημικρανία και απλά έκλαιγα μπροστά από όλους. Κατεβήκαμε και δεν βρίσκαμε ούτε ανοιχτό φαρμακείο λόγω ημέρας. Στο ξενοδοχείο μια γριούλα με το που με είδε μου λέει "ματιασμένη είσαι εσύ κορίτσι μου. Κάτσε κάτω". Και άρχισε να λέει διάφορες προσευχές για το μάτι. Παιδιά, στο 5λεπτο μου πέρασε και δεν ξαναείχα πρόβλημα.

πείτε το σύμπτωση, πείτε το όπως θέλετε αλλά μετά απ' αυτό το γεγονός εγώ το φοβάμαι πολύ το μάτι και γενικά αποφεύγω όπως ο διάβολος το λιβάνι τοξικούς και κακούς ανθρώπους.
(Έγιναν κι' άλλα διάφορα πιο μετά - περισσότερο άλλοι τα παρατηρούσαν - αλλά μόνο αυτό μου έμεινε και με έκανε να το σκεφτώ σοβαρά).