Τα τοιχώματα κατά το λίκνισμα της κατασκευής παραλαμβάνουν ροπές ( Μ ), ορθές δυνάμεις ( Ν ) ( θλιπτικές και εφελκυσμού ), και τέμνουσες ( Q ) Οι ροπές ( Μ ), ορθές δυνάμεις ( Ν ) ( θλιπτικές και εφελκυσμού ), και τέμνουσες ( Q ) δημιουργούνται από την παραμόρφωση και επιφέρουν την βλάβη.
Η βλάβη και η παραμόρφωση είναι στενά συνδεδεμένες έννοιες αφού με τον έλεγχο των παραμορφώσεων ελέγχεται και η βλάβη. Η ευρεσιτεχνία προσπαθεί να ελέγξει την παραμόρφωση. Κύρια αιτία της παραμόρφωσης των κορμών των φερόντων στοιχείων είναι η στροφή των τοιχωμάτων και η ανελαστική κάμψη των και αυτή αποτρέπει η ευρεσιτεχνία.
Η ευρεσιτεχνία εφαρμόζει την πάκτωση του εδάφους και των ανώτατων σημείων των παρειών των τοιχωμάτων, με τένοντες διερχόμενοι άνευ συνάφειας.Αυτή η σύνδεση αποτρέπει την στροφή και την κάμψη τους, αιτίες παραμόρφωσης που συντελούν στην αστοχία των κατασκευών στον σεισμό. Βασικά αυτή η μέθοδος κατορθώνει να αντλήσει μια δύναμη από το έδαφος και να την μεταφέρει στο ανώτατο άκρο του τοιχώματος με την βοήθεια του τένοντα άνευ συνάφειας με σκοπό να δημιουργήσει εξίσωση ισορροπίας στην στροφή του τοιχώματος.
1) Η αποτροπή της στροφής του τοιχώματος και της κάμψης του, ( από τον μηχανισμό της ευρεσιτεχνίας ) εκμηδενίζει τις ροπές ( Μ ) στους κόμβους, αποτρέπει και την κάμψη του κορμού των δοκών.
2) Η επιβολή εγκάρσιων θλιπτικών δυνάμεων στις διατομές των τοιχωμάτων στα πλαίσια της επαλληλίας,
( από τον μηχανισμό της ευρεσιτεχνίας ) βελτιώνει την αντοχή της διατομής του σκυροδέματος ως προς τις τέμνουσες ( Q )
3) Τις ορθές θλιπτικές δυνάμεις ( Ν ) τις παραλαμβάνει η διατομή του τοιχώματος και τις μεταφέρει πάνω στον μηχανισμό πάκτωσης εδάφους, ευρισκόμενος κάτωθι του πέλματος βάσης, ο οποίος τις στέλνει στα πρανή της γεώτρησης. Ο μηχανισμός πάκτωσης αυξάνει την αντοχή του χαλαρού εδάφους θεμελίωσης διότι δημιουργεί πολλές συμπυκνωμένες ισχυρές εδαφικές ζώνες παλαβής φορτίων εις βάθος κάτωθεν της θεμελίωσης.
4)Οι ανοδικές εντάσεις του τοιχώματος προερχόμενες από την στροφή του, και οι κατακόρυφες συνιστώσες φορτίων της κατασκευής, δημιουργούν εφελκυσμό ( Ν ) στην μια παρειά του τοιχώματος. Οι ανοδικές εντάσεις παραλαμβάνονται από τον τένοντα από τους κόμβους της ανώτατης στάθμης και εκτρέπονται μέσα στο έδαφος, αφαιρώντας την μια εκ των δύο δυνάμεων που δημιουργεί τον εφελκυσμό στην παρειά του τοιχώματος Έτσι καταργείται ο εφελκυσμός ( Ν ) που επιφέρει την κάμψη.
Άλλα προβλήματα που λύνει η ευρεσιτεχνία.
Το πρόβλημα του μηχανισμού της συνάφειας στην διεπιφάνεια σκυροδέματος χάλυβα δημιουργείται από την υπεραντοχή του χάλυβα, η οποία στρέφει την αστοχία σε διατμητική μορφή, και είναι άκρως ψαθυρή. Για να αντιμετωπιστεί, πρέπει να εξασφαλίσουμε την μη διατμητική αστοχία σκυροδέματος. Εν μέρει η μείωση των τάσεων επιτυγχάνεται με αύξηση της επικάλυψης και μείωση της διαμέτρου των ράβδων του οπλισμού. Η αύξηση της οριακής τιμής τους επιτυγχάνεται με αύξηση της αντοχής του σκυροδέματος. Η παρουσία εγκάρσιου οπλισμού δρα ευνοϊκά περιορίζοντας το άνοιγμα των αναπτυσσόμενων ρωγμών.
Όμως υπάρχει πιο απλή λύση και ποιο αποτελεσματική για να αποφύγουμε την διατμητική αστοχία και δεν είναι άλλη από την διέλευση του τένοντα άνευ συνάφειας.
Άλλο πρόβλημα είναι οι μεγάλες ροπές που κατεβάζει ο μοχλοβραχίονας του τοιχώματος στην πεδιλοδοκό της βάσης οι οποίες είναι αδύνατον να παραληφθούν με την κλασική κατασκευή της πεδιλοδοκού.
Η ευρεσιτεχνία λύνει και αυτό το πρόβλημα διότι τις ροπές αυτές τις παραλαμβάνει από το δώμα, και τις εκτρέπει στα βάθη του εδάφους θεμελίωσης καταργώντας βασικά τον μοχλοβραχίονα του τοιχώματος.
Άλλο πρόβλημα η διαφορά δυναμικού.
Κατά την κάμψη των καθ ύψος τοιχωμάτων αναπτύσσονται εντάσεις θλίψης στην μία παρειά και εντάσεις εφελκυσμού στην άλλη παρειά. Όταν οι εντάσεις φθάσουν σε οριακό σημείο επέρχεται αστοχία σε μια συγκεκριμένη περιοχή της διατομής στο κάτω μέρος του τοιχώματος του ισογείου η οποία ονομάζεται κρίσιμη περιοχή αστοχίας στην οποία παρατηρείτε η μέγιστη συγκέντρωση εντάσεων θλίψης και εφελκυσμού. Είναι η περιοχή κάμψης της παρειάς του τοιχώματος όπου διαχωρίζουν την φορά τους οι δυνάμεις εφελκυσμού, σε αριστερόστροφη και δεξιόστροφη κατεύθυνση, και η περιοχή της άλλης παρειάς, όπου συγκρούονται οι θλιπτικές δυνάμεις. Η αντίθεση των δυνάμεων του εφελκυσμού σε αυτή την περιοχή, διαχωρίζει τον κορμό του τοιχώματος σε δύο τμήματα αντίθετης δυναμικής με διαφορά δυναμικού. Η κάτω περιοχή, έχει να παραλάβει μεγαλύτερες εντάσεις λόγο των μεγάλων ροπών που κατεβάζει ο μοχλοβραχίονας του υποστυλώματος, με μικρότερο μήκος συνάφειας από αυτήν του άνω μέρους, που εκτείνεται μέχρι το δώμα με αποτέλεσμα την πρόωρη εξόλκευση του χάλυβα του κάτω μέρους.
Η νέα μέθοδος σχεδιασμού δεν παρουσιάζει διαφορά δυναμικού ούτε παρουσιάζεται κρίσιμη περιοχή αστοχίας όπως παρουσιάζεται στον μηχανισμό της συνάφειας. Οι εντάσεις εφαρμόζονται στα άκρα του τένοντα. Στο μεν άνω άκρο εντάσεις θλίψης, προερχόμενες από την ροπή ευστάθειας του μηχανισμού, έναντι των ανοδικών εντάσεων της ροπής ανατροπής της παρειάς του τοιχώματος. Στην κάτω άκρη του τένοντα έχουμε εντάσεις τριβής μεταξύ των σιαγόνων του μηχανισμού πάκτωσης και των πρανών της γεώτρησης. Οι δε εντάσεις εφελκυσμού στην διατομή του τένοντα διαχωρίζουν την φορά τους στο μέσον του μήκους του. Αποτέλεσμα. Καταμερισμός εντάσεων, ισοζύγιο ισορροπίας.
https://www.youtube.com/watch?v=zhkUlxC ... qpUsjECn6M
