Όχι από Βαρουφάκη στον Αλέξη Τσίπρα για εκλογική συνεργασία
Δημοσιεύτηκε: 26 Σεπ 2021, 23:22
Το πιο κάθετο «όχι» στο προσκλητήριο Τσίπρα από την ΔΕΘ για προοδευτική διακυβέρνηση ήρθε από τον Γιάνη Βαρουφάκη και το ΜέΡΑ 25. To KINAΛ, που η άμεση προτεραιότητά του είναι να επιλύσει το ζήτημα ηγεσίας, επέμεινε στην «αυτόνομη πορεία», το ΚΚΕ παρέμεινε, ως αναμενόταν μακριά και αποστασιοποιημένο, και ο Γιάνης Βαρουφάκης ήταν εκείνος που επέλεξε να απαντήσει ευθέως αρνητικά στον Αλέξη Τσίπρα με μια ανοιχτή επιστολή.
«Αγαπητέ Αλέξη», είναι ο τίτλος της επιστολής, που είχε ως αφορμή το άρθρο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην Die Zeit για την αποχώρηση της Ανγκελα Μέρκελ από την γερμανική καγκελαρία. Στο άρθρο, και αναφερόμενος στην κρίση του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ότι «σε αυτή την κρίση έπρεπε να πετύχουμε ισορροπία μεταξύ της πολιτικής εντολής που λάβαμε μέσω των εκλογών και της κοινής δέσμευσης να εγγυηθούμε ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης».
Στην ανοιχτή επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στο news247.gr, ο Γιάνης Βαρουφάκης ερμηνεύει αυτή την αναφορά ως «δήλωση μετανοίας», γράφει στον Αλέξη Τσίπρα ότι «απαρνείται την λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015» και δηλώνει:
«Αγαπητέ Αλέξη,
Αυτό το γράμμα μου σε σένα δεν αφορά ούτε το παρελθόν ούτε την Ιστορία. Αναφέρεται στο μέλλον αυτής της χώρας. Εξηγεί γιατί αποκλείεται η οποιαδήποτε προοδευτική συμμαχία με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σκιαγραφεί την παλλαϊκή συστράτευση που θα γεννήσει, αργά ή γρήγορα, η μονιμοποιημένη κρίση».
Σε πρώτο επίπεδο, είναι προφανές ότι το «όχι» Βαρουφάκη κάνει πιο δύσκολη, σε ρεαλιστικούς όρους την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης. Είναι επίσης προφανές ότι ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 αποκλείει την προοδευτική συμμαχία «με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ», υπονοώντας ενδεχομένως διαφορετική στάση με μια άλλη ηγεσία που, όμως, δεν υφίσταται ως προοπτική.
Σε δεύτερο επίπεδο δείχνει την προεκλογική τακτική του ΜέΡΑ 25: Ο Γιάνης Βαρουφάκης επιλέγει να απευθυνθεί στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί ότι η στροφή Τσίπρα προς την κεντροαριστερά αφήνει χώρο για τον ίδιο και το ΜέΡΑ25 στο ριζοσπαστικό τμήμα του εκλογικού ακροατηρίου και επιχειρεί να χτίσει ένα δεύτερο μέτωπο πόλωσης μέσα στο κάδρο της μεγάλης πόλωσης. Επιχειρεί εν ολίγοις την «αριστερή πόλωση».
Είναι μια τακτική που έχει εκλογική λογική, είναι όμως και μια τακτική με ρίσκα. Πρώτον, διότι η «αριστερή πόλωση» κινδυνεύει να συνθλιβεί μέσα στην σύγκρουση του βασικού δίπολου εξουσίας ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που θα είναι σφοδρή, όπως ήδη έδειξε καθαρά από την Θεσσαλονίκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Δεύτερον, διότι δεν είναι δεδομένο – τουλάχιστον δεν προκύπτει και δεν έχει μετρηθεί ακόμη από τις δημοσκοπήσεις – πως οι ψηφοφόροι του ΜέΡΑ 25 απορρίπτουν κάθετα και εκ προοιμίου την προοδευτική διακυβέρνηση. Εάν δεν την απορρίπτουν, ο Γιάνης Βαρουφάκης ρισκάρει αυξημένες μεταπηδήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Και, μαζί, ρισκάρει και την είσοδο του κόμματός του στην Βουλή.
Εδώ, έχει ίσως την δική του σημασία και το γεγονός ότι η τελευταία δημοσκόπηση που βγήκε στον αέρα, εκείνη της Pulse για τον Σκάι, δίνει στο ΜέΡΑ 25 ποσοστό 3% - δηλαδή, οριακή είσοδο στην Βουλή. Στις δύο ακριβώς προηγούμενες μετρήσεις, αμφότερες της MRB, το MέΡΑ 25 εμφάνιζε με αναγωγή ποσοστό 3,3% (μετά την ομιλία Μητσοτάκη στην ΔΕΘ) και 3,9% (μετά και την εμφάνιση Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη).
Από το «όχι» Βαρουφάκη στο προσκλητήριο Τσίπρα προκύπτει όμως κι ένα ακόμη στοιχείο, που υπερβαίνει την προσωπική του σύγκρουση με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και ακουμπά πλέον και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διότι ακυρώνει σε μεγάλο βαθμό, το εκλογικό δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός, το «αυτοδυναμία ή χάος».
Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως ο ίδιος είπε στην ΔΕΘ, το «χάος» μεταφράζεται στο «να κυβερνήσει ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη». Ο Γιάνης Βαρουφάκης, βγάζοντας εκ προοιμίου εαυτόν έξω από αυτό το κάδρο, ακυρώνει και το μισό πρωθυπουργικό δίλημμα. Και μπορεί να πιέζει τον Αλέξη Τσίπρα ξε αριστερών, ταυτόχρονα όμως, κατά μία ανάγνωση, μπορεί και να τον διευκολύνει στην προσέγγιση του κεντροαριστερού ακροατηρίου.
Το «όχι» Βαρουφάκη, δηλαδή, δυσκολεύει μεν την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης, ταυτόχρονα όμως «καίει» και το αφήγημα-προειδοποίηση Μητσοτάκη περί επιστροφής στο 2015.
Ολόκληρη η απάντηση:
«Αγαπητέ Αλέξη
Θα θυμάσαι, φαντάζομαι, εκείνες τις μέρες στα τέλη του Γενάρη του 2015, όταν προετοιμαζόμασταν πυρετωδώς για το πρώτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εσύ, το πρώτο Eurogroup εγώ. Θα θυμάσαι την κοινή γραμμή που αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε: Να επιχειρηματολογήσουμε πως, ως ΕΕ, καλούμασταν να εξισορροπήσουμε, από τη μία, το αποτυχημένο Μνημόνιο και, από την άλλη, την νωπή λαϊκή εντολή μας. Θα τους λέγαμε ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε σύγκρουση μεταξύ της λαϊκής εντολής μας και των συμφερόντων της Ευρώπης. Θα τους αποδεικνύαμε γιατί το ελληνικό Μνημόνιο, το οποίο εμπνεύστηκε και επέβαλε βίαια η κυβέρνηση της κας Μέρκελ, όχι μόνο προκάλεσε ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας αλλά και έγινε η βάση όλων των πολιτικών λιτότητας στην υπόλοιπη Ευρωζώνη που πλήγωσαν βαθιά την Ευρώπη. Πράγματι, αυτά ακριβώς τους είπαμε - και σωστά.
Προχθές διάβασα το άρθρο σου στην γερμανική Die Zeit σε αφιέρωμα με την ευκαιρία της αποχώρησης της 'Αγκελα Μέρκελ από την Καγκελαρία. Σε αυτό αναθεωρείς το ζητούμενο της πρώτης σου κυβέρνησης ανασκευάζοντας τον κοινό μας στόχο της εξισορρόπησης του Μνημονίου με την λαϊκή μας εντολή ως εξής:
«Σε αυτή την κρίση έπρεπε να πετύχουμε ισορροπία μεταξύ της πολιτικής εντολής που λάβαμε μέσω των εκλογών και της κοινής δέσμευσης να εγγυηθούμε ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης.»
Εκεί, δηλαδή, που είχαμε ταχθεί στην υπέρβαση του δίπολου «λαϊκή εντολή», από τη μία, και «καταστροφικό Μνημόνιο», από την άλλη, εσύ σήμερα μιλάς για δίπολο «λαϊκή εντολή», από τη μία, και «ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης» από την άλλη - λες και η λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015 ερχόταν σε σύγκρουση όχι μόνο με το συμφέρον των λαών της Ευρώπης αλλά και με την… ειρήνη!
Έως προχτές, ήθελα να πιστεύω ότι οι δρόμοι μας χώρισαν επειδή διαφωνήσαμε για το κατά πόσον η ρήξη με το Βερολίνο και την τρόικα ήταν ενδεδειγμένη κίνηση υπέρ του κοινού σκοπού - που δεν ήταν άλλος από το να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές ώστε να ανακουφιστεί τόσο η Ελλάδα όσο και η υπόλοιπη Ευρώπη. Λέω «έως προχτές» επειδή με το άρθρο σου στην Die Zeit αποκήρυξες, έμμεσα αλλά σαφέστατα, όχι μόνο τη ρήξη αλλά και την λαϊκή εντολή που ζητήσαμε και πήραμε ως αντίθετη (άκουσον άκουσον!) με την… ειρήνη στην Ευρώπη. Κρίμα.
Με αυτή τη δήλωση μετανοίας σου -και μάλιστα σε γερμανικό μέσο ενημέρωσης- κατέβηκες το τελευταίο σκαλί της συνθηκολόγησής σου. Ουσιαστικά απαρνείσαι τη λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015. Δεν σου αρκούσε το ότι έχεις από πολλού χαρακτηρίσει «αυταπάτη» την ρήξη για την οποία είχαμε εκλεγεί; Ότι έκανες τα πάντα να μην γίνει το 2015, αλλά και να δαιμονοποιηθεί χωρίς να έχει γίνει;
Πολλοί θα αναρωτηθούν: Έχει σημασία, μετά από τόσα και τόσα, αυτό το νέο σου βήμα, της πλήρους προσχώρησης στο δόγμα των «Βάστα Γερούν» που παρουσιάζουν την τότε κυβέρνησή μας ως αντι-ευρωπαϊκή, λαϊκιστική και επικίνδυνη για την Ευρώπη; Έχει σημασία η προσωπική σου διαδρομή από υβριστής της 'Αγκελα Μέρκελ σε υμνητή της;
Ναι, έχει σημασία. Έχει σημασία επειδή το άρθρο σου σηματοδοτεί σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που στενάζει σήμερα κάτω από τη διακυβέρνηση της «Μητσοτάκης ΑΕ» πως, όσο καλές και να είναι οι προθέσεις ενός μεγάλου μέρους του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η ηγεσία του πάνω απ' όλα βάζει την ένταξή της στο σύστημα που τους συνθλίβει. Οι πολίτες ακούνε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να καταφέρονται εναντίον του ξεπουλήματος της ΔΕΗ ή του ΔΕΔΔΗΕ κλπ και, όχι μόνο θυμούνται πως αυτά όλα δρομολογήθηκαν με το Μνημόνιο που εσύ υπέγραψες, αλλά και σε διαβάζουν τώρα να τους λες πως όλα τα ξεπούλησες, μαζί με την κα Μέρκελ, υπέρ της ευρωπαϊκής… ειρήνης.
Αγαπητέ Αλέξη,
Αυτό το γράμμα μου σε σένα δεν αφορά ούτε το παρελθόν ούτε την Ιστορία. Αναφέρεται στο μέλλον αυτής της χώρας. Εξηγεί γιατί αποκλείεται η οποιαδήποτε προοδευτική συμμαχία με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σκιαγραφεί την παλλαϊκή συστράτευση που θα γεννήσει, αργά ή γρήγορα, η μονιμοποιημένη κρίση. Και θυμίζει ότι η αυθεντική παλλαϊκή συστράτευση που έχει ανάγκη ο τόπος δεν θα αφήσει ξανά χώρο για ανεύθυνη υπακοή στις διάφορες Μέρκελ που το σύστημα πάντα θα γεννά ώστε να αναπαράγεται το ίδιο εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας ελλήνων και ευρωπαίων».
«Αγαπητέ Αλέξη», είναι ο τίτλος της επιστολής, που είχε ως αφορμή το άρθρο του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην Die Zeit για την αποχώρηση της Ανγκελα Μέρκελ από την γερμανική καγκελαρία. Στο άρθρο, και αναφερόμενος στην κρίση του 2015, ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε ότι «σε αυτή την κρίση έπρεπε να πετύχουμε ισορροπία μεταξύ της πολιτικής εντολής που λάβαμε μέσω των εκλογών και της κοινής δέσμευσης να εγγυηθούμε ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης».
Στην ανοιχτή επιστολή του, που δημοσιεύθηκε στο news247.gr, ο Γιάνης Βαρουφάκης ερμηνεύει αυτή την αναφορά ως «δήλωση μετανοίας», γράφει στον Αλέξη Τσίπρα ότι «απαρνείται την λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015» και δηλώνει:
«Αγαπητέ Αλέξη,
Αυτό το γράμμα μου σε σένα δεν αφορά ούτε το παρελθόν ούτε την Ιστορία. Αναφέρεται στο μέλλον αυτής της χώρας. Εξηγεί γιατί αποκλείεται η οποιαδήποτε προοδευτική συμμαχία με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σκιαγραφεί την παλλαϊκή συστράτευση που θα γεννήσει, αργά ή γρήγορα, η μονιμοποιημένη κρίση».
Σε πρώτο επίπεδο, είναι προφανές ότι το «όχι» Βαρουφάκη κάνει πιο δύσκολη, σε ρεαλιστικούς όρους την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης. Είναι επίσης προφανές ότι ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 αποκλείει την προοδευτική συμμαχία «με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ», υπονοώντας ενδεχομένως διαφορετική στάση με μια άλλη ηγεσία που, όμως, δεν υφίσταται ως προοπτική.
Σε δεύτερο επίπεδο δείχνει την προεκλογική τακτική του ΜέΡΑ 25: Ο Γιάνης Βαρουφάκης επιλέγει να απευθυνθεί στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ, θεωρεί ότι η στροφή Τσίπρα προς την κεντροαριστερά αφήνει χώρο για τον ίδιο και το ΜέΡΑ25 στο ριζοσπαστικό τμήμα του εκλογικού ακροατηρίου και επιχειρεί να χτίσει ένα δεύτερο μέτωπο πόλωσης μέσα στο κάδρο της μεγάλης πόλωσης. Επιχειρεί εν ολίγοις την «αριστερή πόλωση».
Είναι μια τακτική που έχει εκλογική λογική, είναι όμως και μια τακτική με ρίσκα. Πρώτον, διότι η «αριστερή πόλωση» κινδυνεύει να συνθλιβεί μέσα στην σύγκρουση του βασικού δίπολου εξουσίας ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ που θα είναι σφοδρή, όπως ήδη έδειξε καθαρά από την Θεσσαλονίκη ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Δεύτερον, διότι δεν είναι δεδομένο – τουλάχιστον δεν προκύπτει και δεν έχει μετρηθεί ακόμη από τις δημοσκοπήσεις – πως οι ψηφοφόροι του ΜέΡΑ 25 απορρίπτουν κάθετα και εκ προοιμίου την προοδευτική διακυβέρνηση. Εάν δεν την απορρίπτουν, ο Γιάνης Βαρουφάκης ρισκάρει αυξημένες μεταπηδήσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Και, μαζί, ρισκάρει και την είσοδο του κόμματός του στην Βουλή.
Εδώ, έχει ίσως την δική του σημασία και το γεγονός ότι η τελευταία δημοσκόπηση που βγήκε στον αέρα, εκείνη της Pulse για τον Σκάι, δίνει στο ΜέΡΑ 25 ποσοστό 3% - δηλαδή, οριακή είσοδο στην Βουλή. Στις δύο ακριβώς προηγούμενες μετρήσεις, αμφότερες της MRB, το MέΡΑ 25 εμφάνιζε με αναγωγή ποσοστό 3,3% (μετά την ομιλία Μητσοτάκη στην ΔΕΘ) και 3,9% (μετά και την εμφάνιση Τσίπρα στην Θεσσαλονίκη).
Από το «όχι» Βαρουφάκη στο προσκλητήριο Τσίπρα προκύπτει όμως κι ένα ακόμη στοιχείο, που υπερβαίνει την προσωπική του σύγκρουση με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και ακουμπά πλέον και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διότι ακυρώνει σε μεγάλο βαθμό, το εκλογικό δίλημμα που έθεσε ο πρωθυπουργός, το «αυτοδυναμία ή χάος».
Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως ο ίδιος είπε στην ΔΕΘ, το «χάος» μεταφράζεται στο «να κυβερνήσει ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη». Ο Γιάνης Βαρουφάκης, βγάζοντας εκ προοιμίου εαυτόν έξω από αυτό το κάδρο, ακυρώνει και το μισό πρωθυπουργικό δίλημμα. Και μπορεί να πιέζει τον Αλέξη Τσίπρα ξε αριστερών, ταυτόχρονα όμως, κατά μία ανάγνωση, μπορεί και να τον διευκολύνει στην προσέγγιση του κεντροαριστερού ακροατηρίου.
Το «όχι» Βαρουφάκη, δηλαδή, δυσκολεύει μεν την προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης, ταυτόχρονα όμως «καίει» και το αφήγημα-προειδοποίηση Μητσοτάκη περί επιστροφής στο 2015.
Ολόκληρη η απάντηση:
«Αγαπητέ Αλέξη
Θα θυμάσαι, φαντάζομαι, εκείνες τις μέρες στα τέλη του Γενάρη του 2015, όταν προετοιμαζόμασταν πυρετωδώς για το πρώτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εσύ, το πρώτο Eurogroup εγώ. Θα θυμάσαι την κοινή γραμμή που αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε: Να επιχειρηματολογήσουμε πως, ως ΕΕ, καλούμασταν να εξισορροπήσουμε, από τη μία, το αποτυχημένο Μνημόνιο και, από την άλλη, την νωπή λαϊκή εντολή μας. Θα τους λέγαμε ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε σύγκρουση μεταξύ της λαϊκής εντολής μας και των συμφερόντων της Ευρώπης. Θα τους αποδεικνύαμε γιατί το ελληνικό Μνημόνιο, το οποίο εμπνεύστηκε και επέβαλε βίαια η κυβέρνηση της κας Μέρκελ, όχι μόνο προκάλεσε ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας αλλά και έγινε η βάση όλων των πολιτικών λιτότητας στην υπόλοιπη Ευρωζώνη που πλήγωσαν βαθιά την Ευρώπη. Πράγματι, αυτά ακριβώς τους είπαμε - και σωστά.
Προχθές διάβασα το άρθρο σου στην γερμανική Die Zeit σε αφιέρωμα με την ευκαιρία της αποχώρησης της 'Αγκελα Μέρκελ από την Καγκελαρία. Σε αυτό αναθεωρείς το ζητούμενο της πρώτης σου κυβέρνησης ανασκευάζοντας τον κοινό μας στόχο της εξισορρόπησης του Μνημονίου με την λαϊκή μας εντολή ως εξής:
«Σε αυτή την κρίση έπρεπε να πετύχουμε ισορροπία μεταξύ της πολιτικής εντολής που λάβαμε μέσω των εκλογών και της κοινής δέσμευσης να εγγυηθούμε ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης.»
Εκεί, δηλαδή, που είχαμε ταχθεί στην υπέρβαση του δίπολου «λαϊκή εντολή», από τη μία, και «καταστροφικό Μνημόνιο», από την άλλη, εσύ σήμερα μιλάς για δίπολο «λαϊκή εντολή», από τη μία, και «ειρήνη για τους λαούς της Ευρώπης» από την άλλη - λες και η λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015 ερχόταν σε σύγκρουση όχι μόνο με το συμφέρον των λαών της Ευρώπης αλλά και με την… ειρήνη!
Έως προχτές, ήθελα να πιστεύω ότι οι δρόμοι μας χώρισαν επειδή διαφωνήσαμε για το κατά πόσον η ρήξη με το Βερολίνο και την τρόικα ήταν ενδεδειγμένη κίνηση υπέρ του κοινού σκοπού - που δεν ήταν άλλος από το να ανατρέψουμε τις μνημονιακές πολιτικές ώστε να ανακουφιστεί τόσο η Ελλάδα όσο και η υπόλοιπη Ευρώπη. Λέω «έως προχτές» επειδή με το άρθρο σου στην Die Zeit αποκήρυξες, έμμεσα αλλά σαφέστατα, όχι μόνο τη ρήξη αλλά και την λαϊκή εντολή που ζητήσαμε και πήραμε ως αντίθετη (άκουσον άκουσον!) με την… ειρήνη στην Ευρώπη. Κρίμα.
Με αυτή τη δήλωση μετανοίας σου -και μάλιστα σε γερμανικό μέσο ενημέρωσης- κατέβηκες το τελευταίο σκαλί της συνθηκολόγησής σου. Ουσιαστικά απαρνείσαι τη λαϊκή εντολή του Γενάρη του 2015. Δεν σου αρκούσε το ότι έχεις από πολλού χαρακτηρίσει «αυταπάτη» την ρήξη για την οποία είχαμε εκλεγεί; Ότι έκανες τα πάντα να μην γίνει το 2015, αλλά και να δαιμονοποιηθεί χωρίς να έχει γίνει;
Πολλοί θα αναρωτηθούν: Έχει σημασία, μετά από τόσα και τόσα, αυτό το νέο σου βήμα, της πλήρους προσχώρησης στο δόγμα των «Βάστα Γερούν» που παρουσιάζουν την τότε κυβέρνησή μας ως αντι-ευρωπαϊκή, λαϊκιστική και επικίνδυνη για την Ευρώπη; Έχει σημασία η προσωπική σου διαδρομή από υβριστής της 'Αγκελα Μέρκελ σε υμνητή της;
Ναι, έχει σημασία. Έχει σημασία επειδή το άρθρο σου σηματοδοτεί σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που στενάζει σήμερα κάτω από τη διακυβέρνηση της «Μητσοτάκης ΑΕ» πως, όσο καλές και να είναι οι προθέσεις ενός μεγάλου μέρους του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η ηγεσία του πάνω απ' όλα βάζει την ένταξή της στο σύστημα που τους συνθλίβει. Οι πολίτες ακούνε τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να καταφέρονται εναντίον του ξεπουλήματος της ΔΕΗ ή του ΔΕΔΔΗΕ κλπ και, όχι μόνο θυμούνται πως αυτά όλα δρομολογήθηκαν με το Μνημόνιο που εσύ υπέγραψες, αλλά και σε διαβάζουν τώρα να τους λες πως όλα τα ξεπούλησες, μαζί με την κα Μέρκελ, υπέρ της ευρωπαϊκής… ειρήνης.
Αγαπητέ Αλέξη,
Αυτό το γράμμα μου σε σένα δεν αφορά ούτε το παρελθόν ούτε την Ιστορία. Αναφέρεται στο μέλλον αυτής της χώρας. Εξηγεί γιατί αποκλείεται η οποιαδήποτε προοδευτική συμμαχία με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Σκιαγραφεί την παλλαϊκή συστράτευση που θα γεννήσει, αργά ή γρήγορα, η μονιμοποιημένη κρίση. Και θυμίζει ότι η αυθεντική παλλαϊκή συστράτευση που έχει ανάγκη ο τόπος δεν θα αφήσει ξανά χώρο για ανεύθυνη υπακοή στις διάφορες Μέρκελ που το σύστημα πάντα θα γεννά ώστε να αναπαράγεται το ίδιο εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας ελλήνων και ευρωπαίων».