Phorum.com.gr

Στάση εργασίας και συγκέντρωση στις 3/8 για να παρθεί τώρα πίσω η απόλυση του προέδρου του ΣΕΜΛΑ
Στις 12.30 μ.μ., στην πύλη του Μεταλλείου Ολυμπιάδας

Σε 4ωρη στάση εργασίας την Τρίτη 3 Αυγούστου, στην 1η βάρδια 10.00-14.00, στη 2η βάρδια 14.00-18.00 και στην 3η βάρδια 22.00-2.00 και σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πύλη του Μεταλλείου Ολυμπιάδας στις 12.30, προχωρά το Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων και Μεταλλείων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΜΛΑ), απαιτώντας να παρθεί πίσω η απόλυση του προέδρου του ΣΕΜΛΑ και μέλους του ΔΣ της Ομοσπονδίας Μεταλλωρύχων Ελλάδας (ΟΜΕ).

https://www.902.gr/eidisi/ergatiki-taxi ... ora-piso-i

Σε ανακοίνωσή και απευθυνόμενο προς τους εργαζόμενους των μεταλλείων Κασσάνδρας, το ΣΕΜΛΑ αναφέρει ότι «πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι στο τελευταίο νομοσχέδιο της κυβέρνησης η επίθεση στα εργατικά σωματεία είναι ολοφάνερη. Η πρώτη επίθεση έγινε στα μεταλλεία της Ολυμπιάδας με την απόλυση του προέδρου του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Μεταλλείων και Λατομείων Βορείου Ελλάδος Νίκου Τζανέτη, μέσα στο κατακαλόκαιρο. Η απόλυση αυτή είναι η δεύτερη προσπάθεια της πολυεθνικής "Edilmac" μέσα σε 4 μήνες να ξεφορτωθούν το εμπόδιο που λέγεται Σωματείο που εκφράζει την οργανωμένη αντεπίθεση των εργαζόμενων ενάντια στα σχέδια της εργοδοσίας για περαιτέρω εντατικοποίηση της δουλειάς μας με ακόμα χειρότερες συνθήκες και με πολύ λιγότερα μέτρα ασφαλείας. Η τελευταία απόλυσή του πάρθηκε πίσω μετά από την καταδίκη των εργαζομένων, αλλά και σε πανελλαδικό επίπεδο από την κατακραυγή δεκάδων Σωματείων και Ομοσπονδιών. Το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα.
Είναι απόδειξη ότι μας φοβούνται

Η απόλυση αυτή, τονίζει το ΣΕΜΛΑ, «είναι απόδειξη ότι η εργοδοσία φοβάται το οργανωμένο κίνημα, φοβούνται τη φωνή των εργατών όταν αυτή χτυπάει το πραγματικό πρόβλημα και συσπειρώνει εργάτες με αποφασιστικότητα να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Φοβούνται τα εργατικά ταξικά σωματεία που μάχονται καθημερινά για τους εργάτες και δεν είναι τσιράκια των εργοδοτών, δεν τους χαϊδεύουν τα αυτιά».
Τώρα ξεσηκωμός

Είναι ένα ζήτημα, σημειώνει, «που μας αφορά όλους. Είναι γεγονός ότι χτυπάνε τους πρωτοπόρους αγωνιστές όταν προετοιμάζουν νέα μεγάλη επίθεση στα δικαιώματα των εργατών. Είναι υπόθεση όλων να παρθεί πίσω αυτή η απόλυση γιατί το Σωματείο είναι η φωνή της διεκδίκησης των δικαιωμάτων μας.

Είναι η φωνή που διεκδικεί να παίρνονται ουσιαστικά μέτρα ασφαλείας και υγιεινής για την προστασία της ζωής του εργαζόμενου και όχι μέτρα τα οποία απλά φαίνονται στο μάτι ακόμα και αν δεν έχουν καμία ουσία.

Είναι η φωνή που διεκδικεί να μην πέσουν τα μεροκάματά μας ασχέτως αν δουλεύεις σε εργολαβική επιχείρηση ή στην ΕΧ όταν οι εργοδότες κερδίζουν εκατομμύρια από τον δικό μας ιδρώτα.

Είναι η φωνή που καταδικάζει το νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας που καταργεί το 8ωρο όταν άλλοι δήλωναν ότι βρίσκουν θετικό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Είναι η φωνή που βρίσκεται συχνά πυκνά στη πύλη των μεταλλείων και κάνει ουσιαστική προσπάθεια να οργανώσει τον αγώνα όλων μας χωρίς διαχωρισμούς για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Όσο εμείς αναπνέουμε την κάπνα και τα χημικά αυτοί θησαυρίζουν και τώρα έχουν το θράσος να επιτίθενται στο αγωνιστικό σωματείο για να επιτεθούν ανενόχλητοι στα δικαιώματά μας. Να μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί, να νιώσουν την καυτή ανάσα μας στο σβέρκο τους. Χωρίς εμάς δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, τίποτα δεν παράγεται χωρίς τη δικιά μας εργασία. Εμείς παράγουμε όλο τον πλούτο με τα χέρια και το μυαλό μας».

Η επίθεση στο ΣΕΜΛΑ, υπογραμμίζει, «είναι η κλιμάκωση της επίθεσης σε όλους τους μεταλλωρύχους, συνολικά στην εργατική τάξη.

Είναι ώρα ευθύνης για κάθε εκλεγμένο συνδικαλιστή, για τις διοικήσεις των Σωματείων, για κάθε εργαζόμενο να διαλέξει το δρόμο του αγώνα ή να σκύψει το κεφάλι στον Αρμαγεδδώνα που έρχεται. Είναι ώρα να διαλέξουμε αν θέλουμε τους εργάτες απροστάτευτους στην επίθεση που μας ετοιμάζουν ή μια γροθιά για να κατακτήσουμε τα δίκια μας. Εμείς αταλάντευτα διαλέγουμε και προκηρύσσουμε τον δρόμο του αγώνα!».

Καλούμε, υπογραμμίζει, «όλα τα σωματεία των μεταλλείων σε αγωνιστική συμπόρευση ΤΩΡΑ! Η κατάσταση δεν χωράει καμία καθυστέρηση, κάθε λεπτό αναμονής ισοδυναμεί με συνενοχή στο έγκλημα! Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να πάρουν τα Σωματεία στα χέρια τους και να απαιτήσουν αγωνιστικές αποφάσεις και κοινό αγώνα όλων των Σωματείων.

«Δεν είμαστε μόνοι μας, καταλήγει, εκατοντάδες σωματεία και φορείς από όλη την Ελλάδα εκφράζουν τη συμπαράστασή τους. Είναι ώρα οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία όλοι μαζί να δώσουν από κοινού τη μάχη για να παρθεί πίσω η απόλυση ανοίγοντας τον δρόμο ώστε να μείνει στα χαρτιά ο αντεργατικός πρόσφατος νόμος της κυβέρνησης και να παρθούν πίσω τα αντεργατικά εκτρώματα προηγούμενων κυβερνήσεων που έστρωσαν το χαλί για την κλιμάκωση της επίθεσης στα δικαιώματά μας».

Η ταξική πάλη είναι ένα ψέμα για να δημιουργούνται εμφύλιοι και χάος μέσα σε μια κοινωνία, διαίρει και βασίλευε, έτσι ώστε να γίνεις εύκολη λεία του εχθρού. Στην πραγματικότητα όλοι θέλουν να εργαστούν προς τα πάνω. Στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο εθνική πάλη. Αυτά λέει η ιστορία και όχι τα δόγματα και οι ιδεοληψίες.

Και γιατί απέλυσε η εταιρία κάποιον που ζητούσε μέτρα προστασίας μαζι με τους συναδέλφους του; Η ταξική πάλη δεν είναι εφευρημα του μαρξ. Από τις εξαγέρσεις των δούλων, άλλοτε με θρησκευτικό μανδύα άλλοτε με εθνικό η βάση είναι η υλική ζωή. Και σήμερα η βάση είναι η υλική ζωή.

Η ταξική πάλη είναι κι αυτό μία αέναη προτσές αν το φιλοσοφήσει κανείς.
Υπάρχουν και θα υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο η Τσέλση του Τόμας Τούκελ, η Μάντσεστερ Σίτυ του Πεπ και ακόμα η Πόρτο και η Σεβίλλη λίγο παρακάτω. Αλλά υπάρχουν και οι Πανσερραϊκοί, οι Λύκοι ΗΛΤΕΞ και η Άκρινγκτον Στάνλεϋ.
Τι κάνουμε λοιπόν ;
Οι Λύκοι ΗΛΤΕΞ θα είναι συνεχώς από κάτω. Λίγο πιό ψηλά απ' αυτούς η Τσεσεκά Μόσχας, η Ζενίτ και η Βιτέσσε του Μαχλά.

Πως θεραπεύεται αυτό ;
Θεραπεύεται αν αποφασίσει η ΟΥΕΦΑ να βγαίνουν οι συνθέσεις των ομάδων με κλήρωση.
Άρα ο Ενγκόλο Καντέ μπορεί να κληρωθεί φέτος να παίζει στον Πανιώνιο, ο Λεβαντόφσκι στην Προοδευτική, ο Τσιέζα στη Λαμία και ούτω καθ' εξής.
Ας υποθέσουμε ότι μετά από όλα αυτά παίρνει το τσάμπιονς ληγκ η Λάρισα του Αλέξη Κούγια.
Αν γίνει αυτό, το κόμμα (ΟΥΕΦΑ) την διαλύει αμέσως τη Λάρισα και την ξαναστέλνει στη Γ' εθνική.
Οι Λαρισινοί κάνουν επανάσταση, επεμβαίνουν τα τανκς και ακολουθούν τα γνωστά.

Αυτό είναι το σύστημα ΚΚΕ.
Είναι όμως μπάλα ;