Στην εποχή μ.Κ (μετά Κοροναιόν)
Δημοσιεύτηκε: 26 Απρ 2020, 19:27
Στην αρχή ήταν μονόδρομος η επιλογή "καραντίνα" ώστε να αποφύγουμε την τραγωδία τύπου Ιταλία και να μην κρασάρει το σύστημα υγείας που ειχαν διαλυσει ολες οι προηγούμενες κυβερνησεις (ΠΑΣΟΚ,ΝΔ,ΣΥΡΙΖΑ)
Επειτα είδαμε πως η καπιταληστικη οικονομία κατέρρευσε, πως όσοι προσβάλλονται απ τον ιο δεν αποκτούν αντισώματα ανοσίας, πως τα τεστς αφορούν συγκεκριμένης χρονικής στιγμής αποτύπωση της ύπαρξης ή απουσίας του ιού, πως η απομόνωση ενέχει τρομερούς κινδύνους στην ψυχική υγεία, πως η ακινητοποίηση δε λύνει το πρόβλημα, πως θα πρέπει να ζούμε μ αυτόν τον ιο ώσπου να βρεθεί, εάν βρεθεί, εμβόλιο .
Τώρα λοιπόν αποφασίζεται άρση των μέτρων και σταδιακή επιστροφή στις υποχρεώσεις μας, δηλαδή μια ανοσία αγέλης που δε φέρει όμως ποτέ κυριολεκτικώς ανοσία παρά μόνο προσβολή και νόσο αγέλης, μας έμεινε μόνο η έννοια της αγέλης ως κοινωνία, χωρίς να έχουμε τις ΜΕΘ των τόσων δωρεών, χωρίς να προσληφθεί ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, χωρίς να υπάρχει μερική ανοσία στον πληθυσμό μιας και παντού έχουν δεύτερους κύκλους νοσούντων, με προοπτική μια κοινωνική ζωή που απαιτεί πλαστικά διαχωριστικά, αποστάσεις, μάσκες, γάντια, αντισηπτικά, υγιεινή, κλιβανισμένη εξοστρακισμένη κοινωνικότητα, ηλεκτρονική και τηλεδιαχειρίσιμη οντότητα .
Ανευ επαφής όλα εξ αποστάσεως, μετά φόβου ανθρώπων και ιού φέροντες .
Ακόμη δηλαδή και εάν τύχουμε του ζην, το ευ ζην αποτελεί πλέον ένα απαγορευμένο παρελθόν .
Νομίζω πως εκείνο που πρέπει να μας απασχολήσει σ αυτήν την επόμενη μέρα, στην εποχή μ.Κ (μετά Κοροναιόν), είναι ακριβώς αυτό .
Η μη ανθρώπινη κοινότητα που δεν μπορεί να εκδηλώσει και να εκφράσει τα απολύτως ανθρώπινα μέσα από συναισθήματα, εκδηλώσεις οικειότητας, επικοινωνία προσέγγισης, αφής, οσμής, εγγύτητας εν γένει .
Κι αυτό έχει τρομερές επιπλοκές στο τι ορίζουμε σχέση, οικογένεια, επικοινωνία, πολιτισμό, οικονομία, διεκδίκηση, κοινωνικός περίγυρος .
Ο ιός είναι η χαρά του καπιταλισμού, της αλλοτρίωσης, της αποξένωσης, του μισερού, αντικοινωνικού μισανθρώπου, του ρομποτοποιημένου όντος που για να επιβιώσει θα δύναται να ζει σε υγιεινιστικές συνθήκες, στερημένος, στεγνός, φοβικός, φρικτός και μόνος .
Ενα κτήνος επωάζεται .
Επειτα είδαμε πως η καπιταληστικη οικονομία κατέρρευσε, πως όσοι προσβάλλονται απ τον ιο δεν αποκτούν αντισώματα ανοσίας, πως τα τεστς αφορούν συγκεκριμένης χρονικής στιγμής αποτύπωση της ύπαρξης ή απουσίας του ιού, πως η απομόνωση ενέχει τρομερούς κινδύνους στην ψυχική υγεία, πως η ακινητοποίηση δε λύνει το πρόβλημα, πως θα πρέπει να ζούμε μ αυτόν τον ιο ώσπου να βρεθεί, εάν βρεθεί, εμβόλιο .
Τώρα λοιπόν αποφασίζεται άρση των μέτρων και σταδιακή επιστροφή στις υποχρεώσεις μας, δηλαδή μια ανοσία αγέλης που δε φέρει όμως ποτέ κυριολεκτικώς ανοσία παρά μόνο προσβολή και νόσο αγέλης, μας έμεινε μόνο η έννοια της αγέλης ως κοινωνία, χωρίς να έχουμε τις ΜΕΘ των τόσων δωρεών, χωρίς να προσληφθεί ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, χωρίς να υπάρχει μερική ανοσία στον πληθυσμό μιας και παντού έχουν δεύτερους κύκλους νοσούντων, με προοπτική μια κοινωνική ζωή που απαιτεί πλαστικά διαχωριστικά, αποστάσεις, μάσκες, γάντια, αντισηπτικά, υγιεινή, κλιβανισμένη εξοστρακισμένη κοινωνικότητα, ηλεκτρονική και τηλεδιαχειρίσιμη οντότητα .
Ανευ επαφής όλα εξ αποστάσεως, μετά φόβου ανθρώπων και ιού φέροντες .
Ακόμη δηλαδή και εάν τύχουμε του ζην, το ευ ζην αποτελεί πλέον ένα απαγορευμένο παρελθόν .
Νομίζω πως εκείνο που πρέπει να μας απασχολήσει σ αυτήν την επόμενη μέρα, στην εποχή μ.Κ (μετά Κοροναιόν), είναι ακριβώς αυτό .
Η μη ανθρώπινη κοινότητα που δεν μπορεί να εκδηλώσει και να εκφράσει τα απολύτως ανθρώπινα μέσα από συναισθήματα, εκδηλώσεις οικειότητας, επικοινωνία προσέγγισης, αφής, οσμής, εγγύτητας εν γένει .
Κι αυτό έχει τρομερές επιπλοκές στο τι ορίζουμε σχέση, οικογένεια, επικοινωνία, πολιτισμό, οικονομία, διεκδίκηση, κοινωνικός περίγυρος .
Ο ιός είναι η χαρά του καπιταλισμού, της αλλοτρίωσης, της αποξένωσης, του μισερού, αντικοινωνικού μισανθρώπου, του ρομποτοποιημένου όντος που για να επιβιώσει θα δύναται να ζει σε υγιεινιστικές συνθήκες, στερημένος, στεγνός, φοβικός, φρικτός και μόνος .
Ενα κτήνος επωάζεται .
