Phorum.com.gr

νύχτα έγραψε: 22 Ιούλ 2020, 20:03 πάψε να χαρείς, θα κλάψω











έντιτ διευκρινιστικό: πιθανώς να εκλήφθηκε ως απότομο το ύφος, δεν ήταν

stavmanr έγραψε: 23 Ιούλ 2020, 09:12

Η συγχώρεση δεν γίνεται για τον άλλο. Γίνεται για τον εαυτό μας. Είναι η δραστηριότητα με την οποία διώχνουμε κάθε ίχνος κακού προς κάποιο πρόσωπο από μέσα μας. Εξοικονομούμε χώρο στο καλό αντί να γεμίζουμε κακές σκέψεις και συναισθήματα.
Στη χριστιανική θεολογία αυτός που σώζει τον εαυτό του σώζεται. Μιλάμε για τη σωτηρία της ψυχής του καθενός. Την κάθαρση. Την προσωπική ευθύνη καθενός να διώξει τα πάθη.

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:08

stavmanr έγραψε: 23 Ιούλ 2020, 09:12

Ομελέτιος Δανιμαρκίας έγραψε: 21 Ιούλ 2020, 02:17 Όμορφο ποστ, αλλά θέλω να ρωτήσω κάτι εξ' αφορμής πρόσφατης προσωπικής εμπειρίας. Η συγχώρεση όπως την εννοείς νομίζω (και γενικά όπως την καταλαβαίνω) επιτελεί τη θεραπευτική λειτουργία της,
όταν π.χ. ο Α συγχωρεί τον Β, ο οποίος Β αναγνωρίζει ότι έχει κάνει μαλακία στον Α και αισθάνεται τύψεις. Έτσι ο Α συγχωρώντας τον Β, τον λυτρώνει από τις ενοχές του και παράλληλα λυτρώνεται και ο ίδιος από αρνητικά συναισθηματικά κατάλοιπα (και μπορούν έτσι και οι δύο να προχωρήσουν με τη ζωή τους).
Τι γίνεται σε περίπτωση που ο Β όχι μόνο δεν αισθάνεται τύψεις, αλλά υποκρίνεται πως δεν αντιλαμβάνεται καν τι κακό έκανε στον Α (φούλ κακοπροαίρετα και σκατόψυχα)? Τι οφείλει να πράξει εδώ ο Α?
Το θέμα είναι ότι η συγχώρεση ,όπως την αντιλαμβάνομαι, μπορεί να οδηγήσει σε αποκατάσταση της ισορροπίας μόνο όταν και τα δύο μέρη αναγνωρίζουν ότι έλαβε χώρα αδικία, και επιθυμούν, συνεργαζόμενα ουσιαστικά, να ξεπεράσουν το σημείο αυτό. Όταν ο Β ούτε αξίζει, ούτε και επιζητεί συγχώρεση, τι θέση μπορεί να λάβει ο Α?

AlienWay έγραψε:Η συγχώρεση είναι κάτι που δίδεται όταν κάποιος κρίνει ότι το να συγχωρέσει είναι λιγότερο φασαρία ή επιβλαβές από το να μη συγχωρέσει.

Νύχτα έγραψε:είναι αδύνατο να καταφέρεις να συγχωρέσεις κάποιον ο οποίος
δεν θέλει να συγχωρεθεί

Η συγχώρεση δεν γίνεται για τον άλλο. Γίνεται για τον εαυτό μας. Είναι η δραστηριότητα με την οποία διώχνουμε κάθε ίχνος κακού προς κάποιο πρόσωπο από μέσα μας. Εξοικονομούμε χώρο στο καλό αντί να γεμίζουμε κακές σκέψεις και συναισθήματα.
Στη χριστιανική θεολογία αυτός που σώζει τον εαυτό του σώζεται. Μιλάμε για τη σωτηρία της ψυχής του καθενός. Την κάθαρση. Την προσωπική ευθύνη καθενός να διώξει τα πάθη.

Kαι η "διαγραφή" του άλλου από τη ζωή μας για τον εαυτό μας γίνεται.
Είναι η αποτοξίνωση που περιγράφεις.

Γιατί ακόμη και από την πλευρά της ενσυναίσθησης να το δεις, αυτός που θέλει να συγχωρεθεί, εκπέμπει σήματα. Αν αυτό που εκπέμπεται δεν είναι σήμα για συγχώρεση, δηλαδή συνειδητοποίηση του κακού που έκανε αλλά επιμονή, η τοξικότητα και ο χώρος για το κακό -ή ανάξιο για περισσότερη χαμένη ενέργεια- θα διευρυνθεί.

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:27 μονάχα εμένα χάσκει ακόμα
χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια

Εκπληκτικός στίχος, έτσι;

νύχτα έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 21:08

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:27 μονάχα εμένα χάσκει ακόμα
χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια

Εκπληκτικός στίχος, έτσι;

άτιμη Γαλή, με διαβάζεις

stavmanr έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:44

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:08

stavmanr έγραψε: 23 Ιούλ 2020, 09:12





Η συγχώρεση δεν γίνεται για τον άλλο. Γίνεται για τον εαυτό μας. Είναι η δραστηριότητα με την οποία διώχνουμε κάθε ίχνος κακού προς κάποιο πρόσωπο από μέσα μας. Εξοικονομούμε χώρο στο καλό αντί να γεμίζουμε κακές σκέψεις και συναισθήματα.
Στη χριστιανική θεολογία αυτός που σώζει τον εαυτό του σώζεται. Μιλάμε για τη σωτηρία της ψυχής του καθενός. Την κάθαρση. Την προσωπική ευθύνη καθενός να διώξει τα πάθη.

Kαι η "διαγραφή" του άλλου από τη ζωή μας για τον εαυτό μας γίνεται.
Είναι η αποτοξίνωση που περιγράφεις.

Γιατί ακόμη και από την πλευρά της ενσυναίσθησης να το δεις, αυτός που θέλει να συγχωρεθεί, εκπέμπει σήματα. Αν αυτό που εκπέμπεται δεν είναι σήμα για συγχώρεση, δηλαδή συνειδητοποίηση του κακού που έκανε αλλά επιμονή, η τοξικότητα και ο χώρος για το κακό -ή ανάξιο για περισσότερη χαμένη ενέργεια- θα διευρυνθεί.

Η συγχώρεση, κατά τη χριστιανική θεολογία δεν γίνεται για τον άλλο. Δεν είναι μέσο κοινωνικής συμμόρφωσης. Είναι εργαλείο που αφορά μόνο τον φορέα της κι αφορά την κάθαρση της δικής του ψυχής.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάση του Χριστού στο σταυρό, που συγχωρεί τους σταυρωτές του.

Για εκείνους που δεν σχετίζονται με τη χριστιανική θεολογία είναι φυσικό να φαίνεται περίεργο, αφού πιθανότατα έμαθαν να ετεροκαθορίζονται (να περιμένουν από κάποιον άλλο ανταλλάγματα κλπ).

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:42
και οι κατάρες προς τον Θεό ... γίναν τραγούδι και τέχνη...τι πτώση Θεε μου..!!!

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:42

νύχτα έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 21:08

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 09:27 μονάχα εμένα χάσκει ακόμα
χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια

Εκπληκτικός στίχος, έτσι;

άτιμη Γαλή, με διαβάζεις

και οι κατάρες προς τον Θεό ... γίναν τραγούδι και τέχνη...τι πτώση Θεε μου..!!!

νύχτα έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:47

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:42
και οι κατάρες προς τον Θεό ... γίναν τραγούδι και τέχνη...τι πτώση Θεε μου..!!!

έφαγα ένα νεκταρίνι και γλείφω το κουκούτσι

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:48

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:42

νύχτα έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 21:08

άτιμη Γαλή, με διαβάζεις

και οι κατάρες προς τον Θεό ... γίναν τραγούδι και τέχνη...τι πτώση Θεε μου..!!!

Πρώτον, ο στίχος δεν λέει "Θεός αν είσαι" αλλά "Θεός αν είναι". Βασικό.

Δεύτερον, ό,τι και να έλεγε ο στίχος, εσύ έπρεπε να συγχωρήσεις, να αγαπήσεις, να ταυτιστείς με τον στιχουργό και όχι να αρχίζεις τους μειωτικούς χαρακτηρισμούς προς το πρόσωπο του.

Έτσι, δεν γίνεται δουλειά, εντάξει;

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:43 Μπορεί να λέγεται Παράδεισος, ανώτερο ή κατώτερο επίπεδο μετενσάρκωσης, κάρμα κλπ αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει.

Και για τους άθεους, το παιχνίδι παίζεται μόνον εδώ. Στον επίγειο βίο.

Alphabet έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 23:09

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:43 Μπορεί να λέγεται Παράδεισος, ανώτερο ή κατώτερο επίπεδο μετενσάρκωσης, κάρμα κλπ αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει.

Και για τους άθεους, το παιχνίδι παίζεται μόνον εδώ. Στον επίγειο βίο.

Δεν ειναι σωστο αυτο που γραφεις. Σε γκαλοπ της Καππα Research τo 2015(!) μονο το 30.2% των Ελληνων πιστευουν σε παραδεισο και κολαση. Σημερα, μετα απο 5 χρονια, το ποσοστο θα ειναι ακομα πιο χαμηλο.
https://kaparesearch.com/en/survey-on-e ... in-greece/

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:55

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:48

tanipteros έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:42

και οι κατάρες προς τον Θεό ... γίναν τραγούδι και τέχνη...τι πτώση Θεε μου..!!!

Πρώτον, ο στίχος δεν λέει "Θεός αν είσαι" αλλά "Θεός αν είναι". Βασικό.

Δεύτερον, ό,τι και να έλεγε ο στίχος, εσύ έπρεπε να συγχωρήσεις, να αγαπήσεις, να ταυτιστείς με τον στιχουργό και όχι να αρχίζεις τους μειωτικούς χαρακτηρισμούς προς το πρόσωπο του.

Έτσι, δεν γίνεται δουλειά, εντάξει;

απλά μπορώ να αντιληφθώ πόσο πίκρα πρέπει να χει ζήσει κάποιος για να κάνει μια κατάρα τραγούδι...τα πρόβατα θα το ακούσουν και χωρίς να πολυκαταλάβουν τι γίνεται θα το τραγουδάνε...

και φυσικά τους συγχωρώ όλους... αυτό θα κάνει καλό σε μένα...αυτοί όμως θα παραμείνουν υβριστές...στην πτώση...για αυτό δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω και πολλά εκτός από μια μικρή ευχή να βρουν την αλήθεια.

Alphabet έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 23:09

ΓΑΛΗ έγραψε: 24 Ιούλ 2020, 22:43 Μπορεί να λέγεται Παράδεισος, ανώτερο ή κατώτερο επίπεδο μετενσάρκωσης, κάρμα κλπ αλλά το σίγουρο είναι ότι υπάρχει.

Και για τους άθεους, το παιχνίδι παίζεται μόνον εδώ. Στον επίγειο βίο.

Δεν ειναι σωστο αυτο που γραφεις. Σε γκαλοπ της Καππα Research τo 2015(!) μονο το 30.2% των Ελληνων πιστευουν σε παραδεισο και κολαση. Σημερα, μετα απο 5 χρονια, το ποσοστο θα ειναι ακομα πιο χαμηλο.
https://kaparesearch.com/en/survey-on-e ... in-greece/