Ναι, ναι
https://www.google.com/amp/s/www.sdna.g ... iako%3famp
«Ρίψη μολότοφ είναι βιαιοπραγία»
Για την εφαρμογή του άρθρου 15, 4β. του Πειθαρχικού Κώδικα με το οποίο τιμωρήθηκε η ΑΕΚ, «απαιτείται» η βιαιοπραγία κατά προσώπων.
Ο Πρωτοδίκης Χριστόφορος Μάρκου απαντάει στο ερώτημα αν η ρίψη μολότοφ είναι βιαιοπραγία (η ΑΕΚ ισχυρίστηκε ότι δεν είναι). «Εξ άλλου απορριπτέος τυγχάνει ο ισχυρισμός της εγκαλουμένης, ότι τα ανωτέρω επεισόδια δεν συνδέονταν με βιαιοπραγίες, αφού η εκσφενδόνιση βομβών μολότοφ, πετρών, φωτοβολίδων και καπνογόνων κατά των αστυνομικών αποτελούν βιαιοπραγίες κατά την έννοια του άρθρου 15 παρ. 4 ΠΚ/ΕΠΟ, δηλαδή αποτελούν «παράνομες ενέργειες εκδηλούμενες με υλική δύναμη (όπως αποτελεί η εκσφενδόνιση βομβών, φωτοβολίδων κλπ.) και τείνουσες στην κακοποίηση του σώματος, χωρίς να έχει σημασία αν επήλθε πράγματι σωματική κάκωση».
«Βιαιοπραγία ακόμη και αν η μολότοφ δεν βρει στόχο…»
Κάνει μάλιστα, διαχωρισμό στις ρίψεις αντικειμένων… «Πρέπει να τονιστεί ότι είναι διαφορετική πράξη η ρίψη π.χ. ενός πλαστικού ποτηριού ή ακόμη και μικρού πλαστικού μπουκαλιού κατά άλλου προσώπου (που κατά κανόνα δεν αποτελεί βιαιοπραγία, αφού κατ’ αρχήν δεν τείνει σε κακοποίηση του σώματος, αλλά απλή ρίψη αντικειμένου) από τη (στοχευμένη) εκσφενδόνιση μολότοφ, πετρών και φωτοβολίδων, αφού τα αντικείμενα αυτά τείνουν κατ’ εξοχήν στην κακοποίηση του σώματος. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι τα παραπάνω αποτελούν βιαιοπραγίες, έστω και οι βόμβες κλπ. δεν βρήκαν το στόχο τους ή αν οι αστυνομικοί τις απέκρουσαν με τις ασπίδες τους, αφού η «παράνομη ενέργεια εκδηλούμενη με υλική δύναμη» ολοκληρώθηκε, ανεξάρτητα από το αν προκάλεσε το σκοπούμενο αποτέλεσμά της, ήτοι τη σωματική βλάβη. Άλλωστε σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 1 ΠΚ/ΕΠΟ «τιμωρούνται, επίσης, οι ενέργειες που αποτελούν απόπειρα».
«Βιαιοπραγία ακόμη και χωρίς χέρια»
Επίσης, τονίζεται ότι η βιαιοπραγία δεν είναι αναγκαίο να ασκείται αποκλειστικά με μόνο με τα χέρια, με σωματική επαφή δηλαδή. Χαρακτηριστικά… «Εξ άλλου και αν ακόμη οριστεί ως βιαιοπραγία η «άσκηση φυσικής δύναμης με σοβαρές επιθετικές πράξεις πάνω στο σώμα άλλου», όπως ισχυρίζεται η εγκαλουμένη, και πάλι η εκσφενδόνιση βομβών μολότοφ, πετρών και φωτοβολίδων κατά των αστυνομικών υπάγεται στον ως άνω ορισμό, αφού η φυσική δύναμη πάνω στο σώμα άλλου δεν είναι αναγκαίο να ασκείται αποκλειστικά και μόνον με τα χέρια του δράστη αλλά μπορεί να ασκείται και με αντικείμενο που αυτός κρατά ή ακόμη και εκσφενδονίζει κατ’ άλλου, εις τρόπον ώστε να θεωρείται σοβαρή επιθετική πράξη, διακρινόμενη κατά τούτο σαφώς από την απλή ρίψη μη επικίνδυνων αντικειμένων προς το μέρος του θύματος».
Τέλος, απορρίπτεται κατηγορηματικά η περίπτωση η ρίψη μολότοφ ή εύφλεκτων υλικών να τιμωρείται με το άρθρο 15, 4α του Πειθαρχικού Κώδικα για επεισόδια που δεν συνδέονται με βιαιοπραγίες δηλαδή.
«Είναι αδιάφορο αν η στόχευση και ρίψη επικίνδυνων αντικειμένων κατά προσώπων (π.χ. βομβών μολότοφ, πετρών, πυρσών κλπ.) αποτελεί βιαιοπραγία υπό την έννοια της άμεσης σωματικής επαφής δύο ατόμων (που πάντως δεν ευρίσκει έρεισμα στο νόμο) ή βιαιοπραγία κατά την εννοία, που προεκτέθηκε, αφού δεν υπάρχει άλλη περίπτωση στο ως άνω άρθρο που να τυποποιεί τη δημιουργία επεισοδίων με ρίψεις επικίνδυνων αντικειμένων κατά προσώπων, ούτε ασφαλώς η δημιουργία επεισοδίων που συνοδεύονται από ρίψεις εύφλεκτων και εν γένει επικίνδυνων αντικειμένων κατά προσώπων (π.χ. βομβών μολότοφ, πυρσών κλπ.) μπορεί να υπαχθεί στη βασική μορφή της δημιουργίας επεισοδίων της περ. α’, δεν είναι δυνατόν δηλαδή τέτοια επεισόδια να θεωρηθούν απλά, αφού κάτι τέτοιο θα αποτελούσε, εν όψει της εμφανώς μεγαλύτερης επικινδυνότητας της εν λόγω συμπεριφοράς, προφανής διαστρέβλωση της θέλησης του νομοθέτη να αντιμετωπίζει τα «επικίνδυνα» επεισόδια αυστηρότερα από τα «ακίνδυνα»».
Α.Π.
