Σελίδα 460 από 502

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 08:50
από Καβαλάρης
taxalata xalasa έγραψε: 23 Φεβ 2025, 20:30Γιατί σε χαλά η αλήθεια και θες να ζεις μέσα στην παραμύθα σου;
Επιστρέφεται.
taxalata xalasa έγραψε: 23 Φεβ 2025, 20:30Θωρείς κακό νάσαι απόγονος εξελληνισμένων (φιλελληνιστών) λατίνων, ιουδαίων, θρακών, ιλλυριών ή άλλων μπαζολαών της ανατολικιάς ρωμαϊκιάς επικράτειας;
Δεν έθιξα καν τέτοιο θέμα.

Και "κακό" μάλλον το θεωρούν αυτοί που γράφουν για μπαζολαούς. Όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται Σκιπετάρε. :lol:

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 12:30
από Σαββάτιος
Νομίζω ότι ίσως έχει ξαναειπωθεί αλλά ως αναφορά από άρθρο κάποιου/κάποιας ιστορικού. Στην επιστολή του Ιωάννη Τζέτζη προς Νικηφόρο Σερβλία («Σερβίλιο») ο αποστολέας υποστηρίζει ότι ο δέκτης είναι απόγονος των Αυσόνων Καισάρων Σερβιλίων. Εδώ από το πρωτότυπο κείμενο:
ΤΩΙ ΜΥΣΤΙΚΩΙ ΚΥΡΙΩΙ ΝΙΚΗΦΟΡΩΙ ΤΩΙ ΣΕΡΒΙΛΙΩΙ.
Ὀφθαλμὲ γερουσίας, ὑπεροχὴ τῆς ἀρχῆς, μυστηριῶτις βουλὴ, τῶν πρὶν Καισάρων Σερβιλίων ἀπόγονε. Μῦθος ὁ μὲν θετταλὸς, ὁ δὲ τῶν τῆς ἑλλάδος ἀνασκιρτήσας ὀργίων, παράγουσιν Αἰακόν τε καὶ Δευκαλίωνα, τὸν μὲν τὸ τῆς Αἰγίνης ἀπάνθρωπον δυσχεραίνοντα, Δευκαλίωνα δὲ μετὰ τὸν Βεραῖον ἐκεῖνον κατακλυσμὸν, περί τι παρνάσσιον ἀκροκόρυφον μόλις περισωθέντα μετὰ τῆς λάρνακος, ὀλοφυρόμενόν τε οἷον καὶ ὅσον ἀπώλετο Πελοποννήσιόν τε καὶ Ἴσθμιον ἔμψυχον, φιλανθρώπους ἱκετηρίας ἐπὶ γονὴν ἀνθρώπων αἰτούσας προσενεγκεῖν τῷ Διΐ. Τὸν δὲ τοὺς αἰγιναίες μὲν μύρμηκας Αἰακῷ μεταβαλεῖν εἰς ἀνθρώπους, Δευκαλίωνι δὲ τοὺς λίθους τοῦ Παρνασσοῦ. Κατὰ τὸν Δευκαλίωνα τοιγαρῶν καὶ αὐτὸς, Καισάρων ἀπόγονε, κατακλυσμὸν πλὴν οὐκ ὄμβριον ἀλλὰ πυρὸς διαδρὰς τὸν ἐξ οἰκολογικοῦ μισανθρώπου χορτομανίας ἀναῤῥαγέντα μοι ἱκετηρίαν ὁμοίαν ἐκείνοις προσανατείνω σοι, ὡς τῆς ὁμορούσης μοι συνοικίας ἁπάσης κελεύσαις ἀπελαθῆναι τὸν χόρτον, ἀνθρώπους δὲ ὁμογλώσσους ἀντεισαχθῆναί μοι γείτονας, ἵνα τις εἴπῃ τι περὶ σὲ καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων, ὡς ὁ Σερβιλίων Καισάρων ἀπόγονος αἰτησαμένῳ ποτέ τινι γραμματεῖ τοὺς χόρτους εἰς ἀνθρώπους μετέβαλε.
[...]

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 13:32
από Ζαποτέκος
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 12:30 Νομίζω ότι ίσως έχει ξαναειπωθεί αλλά ως αναφορά από άρθρο κάποιου/κάποιας ιστορικού. Στην επιστολή του Ιωάννη Τζέτζη προς Νικηφόρο Σερβλία («Σερβίλιο») ο αποστολέας υποστηρίζει ότι ο δέκτης είναι απόγονος των Αυσόνων Καισάρων Σερβιλίων. Εδώ από το πρωτότυπο κείμενο:
ΤΩΙ ΜΥΣΤΙΚΩΙ ΚΥΡΙΩΙ ΝΙΚΗΦΟΡΩΙ ΤΩΙ ΣΕΡΒΙΛΙΩΙ.
Ὀφθαλμὲ γερουσίας, ὑπεροχὴ τῆς ἀρχῆς, μυστηριῶτις βουλὴ, τῶν πρὶν Καισάρων Σερβιλίων ἀπόγονε. Μῦθος ὁ μὲν θετταλὸς, ὁ δὲ τῶν τῆς ἑλλάδος ἀνασκιρτήσας ὀργίων, παράγουσιν Αἰακόν τε καὶ Δευκαλίωνα, τὸν μὲν τὸ τῆς Αἰγίνης ἀπάνθρωπον δυσχεραίνοντα, Δευκαλίωνα δὲ μετὰ τὸν Βεραῖον ἐκεῖνον κατακλυσμὸν, περί τι παρνάσσιον ἀκροκόρυφον μόλις περισωθέντα μετὰ τῆς λάρνακος, ὀλοφυρόμενόν τε οἷον καὶ ὅσον ἀπώλετο Πελοποννήσιόν τε καὶ Ἴσθμιον ἔμψυχον, φιλανθρώπους ἱκετηρίας ἐπὶ γονὴν ἀνθρώπων αἰτούσας προσενεγκεῖν τῷ Διΐ. Τὸν δὲ τοὺς αἰγιναίες μὲν μύρμηκας Αἰακῷ μεταβαλεῖν εἰς ἀνθρώπους, Δευκαλίωνι δὲ τοὺς λίθους τοῦ Παρνασσοῦ. Κατὰ τὸν Δευκαλίωνα τοιγαρῶν καὶ αὐτὸς, Καισάρων ἀπόγονε, κατακλυσμὸν πλὴν οὐκ ὄμβριον ἀλλὰ πυρὸς διαδρὰς τὸν ἐξ οἰκολογικοῦ μισανθρώπου χορτομανίας ἀναῤῥαγέντα μοι ἱκετηρίαν ὁμοίαν ἐκείνοις προσανατείνω σοι, ὡς τῆς ὁμορούσης μοι συνοικίας ἁπάσης κελεύσαις ἀπελαθῆναι τὸν χόρτον, ἀνθρώπους δὲ ὁμογλώσσους ἀντεισαχθῆναί μοι γείτονας, ἵνα τις εἴπῃ τι περὶ σὲ καὶ ὀψιγόνων ἀνθρώπων, ὡς ὁ Σερβιλίων Καισάρων ἀπόγονος αἰτησαμένῳ ποτέ τινι γραμματεῖ τοὺς χόρτους εἰς ἀνθρώπους μετέβαλε.
[...]
Ε, και ; https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php ... D#p3632403

Άλλο να μιλάς για μεμονωμένα άτομα και άλλο για ολόκληρους πληθυσμούς. Για δες εδώ τι λέει ο Καταφλωρών για τους σύγχρονούς του Αθηναίους και Έλλαδικούς και Έλληνες και κλάψε αυσονορωμαϊστή διεθνιστούλη :lol: :
Εικόνα
Εικόνα
και
Αυτό που λένε ότι έλεγε ο Περικλής στον εαυτό του όταν κυβερνούσε τους Αθηναίους , το ίδιο λες και εσύ στον εαυτό σου : "Πρόσεχε εμένα Περικλή, κυβερνάς ελευθέρους ανθρώπους , κυβερνάς Έλληνες :grfl: , πρόσεχε τις υποθέσεις."
Εικόνα
https://www.phorum.com.gr/viewtopic.php ... D#p3196037

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 13:46
από Σαββάτιος
Pertinax έγραψε: 23 Φεβ 2025, 01:40
Σαββάτιος έγραψε: 23 Φεβ 2025, 00:59 Που αποκαλεί «Ιταλούς ταύρους» ο Τζέτζης τους αρχαίους Ρωμαίους; Εγώ βλέπω ότι υποστηρίζει ότι η ρωμαϊκή «βους» Κωνσταντινούπολη γεννήθηκε/κτίστηκε από τους ταύρους, Ιταλούς Ρωμαίους.
Δεν πας καθόλου καλά.
Από τον Τζέτζη περίμενες εσύ να μάθεις ότι οι λατινοπρεπείς Αύσονες και οι λατινοπρεπείς Δυτικοί ανήκουν στην ίδια «παράταξη» λατινοπρέπειας (σε αντίθεση με τους ελληνοπρεπείς [ελληνόφωνους] Ρωμαίους);
Η ουσία είναι ότι αυτή τη λατινοπρέπεια ο Τζέτζης την παίρνει πολύ σοβαρά και έτσι ταυτίζει ιστορικά όλους τους λατινόφωνους, αρχαίους και σύγχρονους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κατά Τζέτζη, ανήκουν στους Δυτικούς. Την αυσονογένεια των Βυζαντινών (της βυζαντινής ελίτ) τη θεωρεί λιγότερη σημαντική από την ιστορική σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων λατινόφωνων.
Από εμένα για εσένα με αγάπη εγώ: Επιστολή Ιωάννη Τζέτζη προς την σύζυγο του Μεγάλου Εταιρειάρχου:
ΤΩΙ ΣΥΖΥΓΩΙ ΤΟΥ МЕГАΛОΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΡΧΟΥ ΟΤΕ ΟΙ ΑΛΑΜΑΝΟΙ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ.
Εὐσύμβολον ἡμῖν καὶ τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων ἐθεάσω τὸν ὄνειρον ὦ πανσέβαστε κεφαλή· τὸ μὲν γὰρ πλίνθινον τὸ τεῖχος ταύτης ὁρᾶν ἐκ ἀσθενείας ἐστὶ σύμβολον, ὡς ἄν τις οἰήσαιτο ἀλλὰ πλησμονῆς εὐκαρπίας ἁπάσης τῆς ἐκ τῆς γῆς τεκμηρίωσις, ἧς πλήθουσαι πόλεις τῶν Σεμιραμείων τειχῶν ὀχυρώτεραι καθεστήκασι, κἂν καὶ κατὰ τὴν Σπάρτην ὦσιν ἀτείχιστοι. Τὸ δὲ πανοπλίας πλήθουσαν ὁρᾶν τὴν του βοὸς ἀγορὰν καὶ περὶ τὸν ταῦρον ἄνδρα κιρρὸν ἤτοι κιτρόχρουν ἀποδυρόμενον αὐτὸ τὸ περὶ πολλοῖς τεθρυλλημένον ἑώρακας τὸ Βοῦς βοήσει καὶ ταῦρος θρηνήσει, ὅπερ καὶ ἀποβήσεται νῦν σὺν Θεῷ. ᾿Αλλά σε τοῦτο μὴ ταραττέτω· οὐ γὰρ ὡς ἡ ὀχλώδης καὶ βάρβαρος φρὴν οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐπικρίνομεν, ἀλλὰ ταῦρον μὲν ἴσθι τὸν ἄῤῥενα βοῦν λέγεσθαι παρ' ἡμῶν, βοῦν δὲ τὴν θήλειαν· τὸν οὐν ταῦρον Ἰταλὸν οἶδε καλεῖν πᾶς Λατῖνος καὶ Ῥωμαῖος ἀνήρ. Οὗτος οὐν ὁ ταῦρος ὁ Ἰταλὸς καὶ Λατίνος λεὼς εἰ καταπειθὴς οὐ φανείη τῷ βασιλέως θελήματι, βοήσει μὲν ἡ βοῦς ὅπλων παντοίων μεμεστωμένη, δηλονότι τὸ μέρος τῆς ἡμῶν βασιλίδος τῆς ἐκ τοῦ ταύρου γένους τοῦ Ἰταλοῦ ἤπερ πολεμικὸν ἐμβριμήσεται καὶ ὁ ταῦρος θρηνήσει ὁ προλεχθεὶς καὶ ὠχριάσει τρόμῳ πολλῷ κατόχιμος γεγονώς. Οὕτω μοι πανσέβαστε καὶ τοῖς ἰδιώταις λέγειν ἑρμήνευε τὸ Βοῦς βοήσει καὶ ταῦρος θρηνήσει, προστιθεῖσα τοῖς λόγοις ὡς ὁ Τζέτζης οὕτω συμφερόντως τε καὶ βαθέως καὶ ἐκ ἐπιπολαίως ἀποτροπαίως νοοίη καὶ τὸ Οὐαί σοι ἑπτάλοφε, ὅτι οὐ χιλιάσεις, οὕτω νοείτωσαν οἱ τῶν πολιτῶν πτοιωδέστεροι· ὅτι κἂν οὐ χιλιάσης, ὅμως οὐ θρῆνος ἐσεῖταί σοι ὡς ταῖς ἑτέραις τῶν πόλεων καταῤῥιπτομέναις εἰς γῆν, ἀλλὰ χαρὰ δηλονότι καὶ ἐπὶ πλέον λαμπρότης καὶ αΰξησις ὡς τὸ Ἐπεὶ οὗ μην ἀφαυρότατος ἔβαλ' Ἀχαίων. Γέγονε δὲ τοῦτο καὶ καθ' ἑκάστην τῇ περιβλέπτῳ γίνεται πόλει. Κτισθεῖσαν γὰρ ταύτην περὶ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου πρὶν βραχυτέραν καὶ ἀκαλλεστέραν μακρῷ Θεοδόσιος ἦρεν εἰς κάλλος καὶ κατεκόσμησεν· ἔπειτα πάλιν ὁ καθ' ἕνα τῶν μετ᾿ αὐτὸν βασιλέων ναοῖς καὶ οἰκήμασιν ἐπελάμπρυνε καὶ μέχρι νῦν λαμπρύνεταί τε καὶ αὔξεται, εἴθε δὲ καὶ μέχρι παντὸς μὴ παύσαιτό γε λαμπρυνομένη καὶ αὔξεσα, χειρὶ φρουρουμένη Θεοῦ. Ὡς δοῦλός σου ἔγραψα, διὰ τῆς σῆς δὲ ἀντιλήψεως καπνισματίτζιν βραχὺ ἀμπαρατίτζιν σταλήτω μοι.
Αντιστοιχίες [σημαντικές για την συζήτηση]:
Χιλιάδες: Ὡς δ᾽ ἀμετράριθμοι στρατοὶ Ἀλαμανῶν καὶ ἄλλων
Κατὰ τῆς πόλεως αὐτῆς ἦλθον τῆς Κωνσταντίνου

Επιστολή: ΟΤΕ ΟΙ ΑΛΑΜΑΝΟΙ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ
Χιλιάδες: Βοῦν μὲν ἡμεῖς τὴν θήλειαν τὴν τῶν βοῶν καλοῦμεν
Κἂν καὶ τὸν ταῦρον πώποτε καὶ μόσχον βοῦν καλῶμεν.
Ταῦρον κυρίως δὲ βοῶν τὸν ἄρσενα καλοῦμεν.

Επιστολή: ταῦρον μὲν ἴσθι τὸν ἄῤῥενα βοῦν λέγεσθαι παρ' ἡμῶν, βοῦν δὲ τὴν θήλειαν
Χιλιάδες: Τὸν ταῦρον τοῦτον δὲ Ἰταλὸν καλοῦσιν οἱ Λατίνοι.
Επιστολή: τὸν οὐν ταῦρον Ἰταλὸν οἶδε καλεῖν πᾶς Λατῖνος καὶ Ῥωμαῖος ἀνήρ
Ο ταύρος αποκαλείται «Ἰταλός» στα λατινικά [από τους λατινόφωνους («Λατίνους»)] στις Χιλιάδες ενώ στην επιστολή υποστηρίζεται ότι τόσο οι λατινόφωνοι ή/και λατινοπρεπείς Δυτικοί (Λατίνοι) όσο και οι [λατινόφωνοι] αρχαίοι Ρωμαίοι (Ῥωμαῖοι) ονομάζουν τον ταύρο «Ἰταλό».
Χιλιάδες: Ὁ ταῦρος δὲ ὁ Ἰταλός, στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων
Επιστολή: Οὗτος οὐν ὁ ταῦρος ὁ Ἰταλὸς καὶ Λατίνος λεὼς
Ο ταύρος, [λατινιστί] «Ἰταλός», [λέξη που εννοιλογικά σε γλωσσικό επίπεδο είναι ισοδύναμη με τη λέξη «Λατῖνος»] ταυτίζεται με τους λατινόγλωσσους ή/και λατινοπρεπείς Δυτικούς [Λατίνους]/τον λατινικό στρατό («Λατίνος λεὼς» = στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων = «Ἀλαμανοὶ καὶ ἄλλοι») που πολιορκούσαν/ε την Κωνσταντινούπολη.
Χιλιάδες: Ἡ βοῦς ἡ ἡμετέρα δὲ ἤγουν ἡ Κωνσταντίνου,
Ἡ ἐκ τῶν ταύρων Ἰταλῶν Ῥωμαίων ἐκτισμένη,
Ὅπλων παντοίων γέμουσα, βρωμάτων, στρατευμάτων,
Βοήσει τὸ πολεμικὸν κατὰ τῶν ἀντιπάλων.

Επιστολή: βοήσει μὲν ἡ βοῦς ὅπλων παντοίων μεμεστωμένη, δηλονότι τὸ μέρος τῆς ἡμῶν βασιλίδος τῆς ἐκ του ταύρου γένους τοῦ Ἰταλοῦ ἤπερ πολεμικὸν ἐμβριμήσεται καὶ ὁ ταῦρος θρηνήσει ὁ προλεχθεὶς καὶ ὠχριάσει τρόμῳ πολλῷ κατόχιμος γεγονώς[...]Κτισθεῖσαν γὰρ ταύτην περὶ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου πρὶν βραχυτέραν καὶ ἀκαλλεστέραν μακρῷ Θεοδόσιος ἦρεν εἰς κάλλος καὶ κατεκόσμησεν· ἔπειτα πάλιν ὁ καθ' ἕνα τῶν μετ᾿ αὐτὸν βασιλέων ναοῖς καὶ οἰκήμασιν ἐπελάμπρυνε καὶ μέχρι νῦν λαμπρύνεταί τε καὶ αὔξεται, εἴθε δὲ καὶ μέχρι παντὸς μὴ παύσαιτό γε λαμπρυνομένη καὶ αὔξεσα, χειρὶ φρουρουμένη Θεοῦ.
Η εξοπλισμένη [θηλυκή] «βοῦς» σύμφωνα με τις Χιλιάδες είναι η Κωνσταντινούπολη και έχει γονείς τους ταύρους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους». Σύμφωνα όμως με την επιστολή η εξοπλισμένη «βοῦς» δηλώνει ξεκάθαρα ειδικά το πολεμοχαρές τμήμα της κόρης, βοός Κωνσταντινούπολης που κατάγεται από τον γονέα «ταῦρον γένους Ἰταλοῦ», δηλαδή από τους ταύρους Ιταλούς [αρχαίους] Ρωμαίους («ταύρους Ἰταλοὺς Ῥωμαίους»), τουτέστιν την αυσονογενή ελίτ (τους Βασιλείς, την Σύγκλητο και τον Στρατό). Συνεπώς, δεν μαθαίνουμε μόνο από τον Ιωάννη Τζέτζη ότι η Κωνσταντινούπολη είναι αυσονογενής, κτισμένη από τους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους», αλλά επίσης ότι αυτοί συνεχίζουν [αρχαϊστικά] να είναι οι δικοί της βασιλείς που την υπερασπίζονται και την καλλωπίζουν. Μάλιστα ο Ιωάννης Τζέτζης δεν παραβλέπει να αναφέρει κάποιους από τους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους» που έκτισαν την πόλη και την καλλώπισαν με ναούς και διάφορα οικήματα (Μέγας Κωνσταντίνος και Μέγας Θεοδόσιος)...
Απλά σύγκρινε αυτή την παρατήρηση με με αυτό το οποίο έγραψες:
Η ουσία είναι ότι αυτή τη λατινοπρέπεια ο Τζέτζης την παίρνει πολύ σοβαρά και έτσι ταυτίζει ιστορικά όλους τους λατινόφωνους, αρχαίους και σύγχρονους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κατά Τζέτζη, ανήκουν στους Δυτικούς. Την αυσονογένεια των Βυζαντινών (της βυζαντινής ελίτ) τη θεωρεί λιγότερη σημαντική από την ιστορική σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων λατινόφωνων.

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 13:54
από Σαββάτιος
Ζαποτέκος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 13:32 Ε, και ;
Γράφεις απλά για να γράψεις; Δεν έγραψα ήδη ότι έχει ξαναειπωθεί; Όπως επίσης έγραψα ότι απλά το παρέθεσα για να υπάρχει το πρωτότυπο κείμενο...
Άλλο να μιλάς για μεμονωμένα άτομα και άλλο για ολόκληρους πληθυσμούς.
Σίγουρα. Αλλά δεν έχει σημασία πόσο «μεγάλοι» είναι αυτοί οι πληθυσμοί από την στιγμή που είναι μέρος του όλου (δηλαδή γίνεται επίκληση μία τοπικής απώτερης καταγωγής)...
Για δες εδώ τι λέει ο Καταφλωρών για τους σύγχρονούς του Αθηναίους και Έλλαδικούς και Έλληνες και κλάψε αυσονορωμαϊστή διεθνιστούλη :lol: :
Οι «Έλληνες» είναι οι Ελλαδικοί Ρωμαίοι που προφανώς κατάγονταν από τους συντοπίτες τους [αρχαίους] Έλληνες...
Διάλεξε: Είμαι «αυσονορωμαϊστής» ή «διεθνιστούλης»;
Αυτό που λένε ότι έλεγε ο Περικλής στον εαυτό του όταν κυβερνούσε τους Αθηναίους , το ίδιο λες και εσύ στον εαυτό σου : "Πρόσεχε εμένα Περικλή, κυβερνάς ελευθέρους ανθρώπους , κυβερνάς Έλληνες :grfl: , πρόσεχε τις πρόσεχε τις υποθέσεις."
Συγχαρητήρια! Άρχισες να εμβαθύνεις στον «βυζαντινό» αρχαϊσμό... :bravo:

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 14:02
από Ζαποτέκος
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 13:54 Διάλεξε: Είμαι «αυσονορωμαϊστής» ή «διεθνιστούλης»;
Και τα δύο. Επειδή είσαι διεθνιστούλης και βγάζεις σπυριά με την ιστορική ελληνική συνέχεια , το ρίχνεις στον αυσονορρωμαϊσμό και την προβολή του, προκειμένου να αφελληνίσεις του ελληνόφωνους του μεσαίωνα. Δεν σου κάθεται. Συνέχισε να προσπαθείς μιλώντας για Έλληνες λογίους και ρητορικούς αρχαϊσμούς. :smt023

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 15:13
από Σαββάτιος
Ζαποτέκος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 14:02 Επειδή είσαι διεθνιστούλης
Πώς συμπέρανες ότι είμαι διεθνιστής;
βγάζεις σπυριά με την ιστορική ελληνική συνέχεια
Η φράση «ιστορική συνέχεια» είναι μία ιδιαίτερα ασαφής φράση... Όταν μελετάμε κάτι γινόμαστε πιο σαφείς και υιοθετούμε αυστηρούς ορισμούς εννοιών και ορολογίας εκτός και αν θέλουμε να κρύψουμε κάτι και να κινούμαστε μετέωροι σε διάφορα επίπεδα ρομαντισμού και αυθαιρεσίας. Αφηγηματικά, δηλαδή «ιστορικά», σε κάθε περιοχή του πλανήτη υπάρχει «ιστορική» συνέχεια γιατί πολύ απλά σε κάθε περιοχή του πλανήτη μπορούμε να αφηγηθούμε την ιστορία αυτής της περιοχής χωρίς ιστορικές, αφηγηματικές «ασυνέχειες»... Στη δική μας περίπτωση υπάρχουν μόνο: μία ελληνική γλωσσική συνέχεια, μία ελληνική γραμματειακή συνέχεια (η οποία συνδέεται με την πρώτου είδους συνέχεια που ανέφερα) και κάποια μερική εθιμική τοπική συνέχεια σε γενικές γραμμές. Κάποτε θα το χωνέψεις... Δεν υπάρχει ούτε εθνοτική συνέχεια, ούτε εθνική(!) (το ουσιαστικό θέμα αυτού του νήματος)... Συνεπώς, δεν μπορώ να «βγάζω σπυριά» για κάτι το οποίο δεν υπάρχει...
το ρίχνεις στον αυσονορρωμαϊσμό και την προβολή του, προκειμένου να αφελληνίσεις του ελληνόφωνους του μεσαίωνα.
Ο ελληνόφωνος πληθυσμός του Μεσαίωνα (και της Τουρκοκρατίας και του μεγαλύτερου μέρους της Ύστερης Αρχαιότητας), όσο και αν δεν σου αρέσει, δεν ήταν εθνοτικά ελληνικός. Δεν μπορώ να «αφελληνίσω» [εθνοτικά] κάτι το οποίο δεν ήταν [εθνοτικά] ελληνικό... Δεν είμαι «αυσονορρωμαϊστής», όπως με περιέγραψες, καθώς δεν υποστηρίζω την καλδέλλειο αυσονορωμαϊκή θεωρία για την «βυζαντινή» κατά περιόδους ρωμαϊκή ταυτότητα. Ο λόγος που επιμένω στον αυσονισμό είναι επειδή αυτός είναι ΑΣΥΜΒΑΤΟΣ με μία ελληνική γενικά, και ειδικά την [αρχαία] ελληνική και [νεο]ελληνική εθνοτική ταυτότητα, με σκοπό να καταδείξω την εθνοτική ασυνέχεια μεταξύ των [αρχαίων] εθνοτικών Ελλήνων και εθνοτικών [Νεο-]Ελλήνων αλλά και την μη ελληνική φύση της εθνοτικής ταυτότητας των χρονικά ενδιάμεσων ελληνοφώνων.
Εσύ είσαι αναντίρρητα ένας [Νεο-]Έλληνας εθνικιστής και άρα σε γενικές γραμμές αντιπροσωπευτικό δείγμα της [πρότυπης] [νεο]ελληνικής ιδεολογίας. Ξαναδιάβασε την πρόταση που έγραψες και την οποία σχολιάζω σε αυτό το τμήμα της απάντησής μου. Κοίταξε πόσο πόνο ξεχειλίζει η πρότασή σου την οποία σχολιάζω από το γεγονός ότι υπάρχει έντονος αυσονισμός στις ρωμαϊκές πηγές! Κοίταξε πως, εμμέσως πλην σαφώς, παραδέχεσαι ότι αυτός ο αυσονισμός επαρκεί για να αποδειχθεί ότι οι [ελληνόφωνοι] Ρωμαίοι δεν ήταν εθνοτικοί Έλληνες (είτε όπως οι [αρχαίοι] Έλληνες, είτε όπως εμείς οι [Νεο-]Έλληνες) και επαρκεί για να καταρριφθεί παταγωδώς και άμεσα η θεωρία διαχρονικής ελληνικής εθνοτικής συνέχειας που υποστηρίζεις (και πάνω στην οποία στηρίζεται η νεοελληνική ταυτοτική ιδεολογία)!...
Συνέχισε να προσπαθείς μιλώντας για Έλληνες λογίους και ρητορικούς αρχαϊσμούς.
Αμφισβητείς ότι οι [ελληνιστές] σοφολογιώτατοι της Ρωμανίας αποκαλούνταν «Έλληνες»; Αμφισβητείς ότι η ρητορική είναι θεμελιώδες στοιχείο της [ελληνόφωνης] ρωμαϊκής γραμματείας; Αμφισβητείς ότι η [ελληνόφωνη] ρωμαϊκή γραμματεία βρίθει από αρχαϊσμούς; Αν όχι, τότε το γεγονός ότι δεν δύνασαι να διακρίνεις τον αρχαϊσμό στο κείμενο που παρέθεσες σημαίνει ότι δεν γνωρίζεις την σημασία της λέξης «αρχαϊσμός»...

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 16:06
από Ζαποτέκος
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 15:13 μπλα μπλα μπλα
Ωραίο όλο αυτό το μπλα μπλα. Πάμε τώρα και στην πραγματικότητα. Πες μου ένα παράδειγμα , όχι περισσότερα , ένα μόνο ακόμη παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία , που ένας λαός μιλάει μια συγκεκριμένη γλώσσα , έχει την παιδεία που προκύπτει από αυτή την γλώσσα, χρησιμοποιούν οι λόγιοι αυτού του λαού για τον αυτοπροσδιορισμό τους το εθνωνύμιο ( έστω και ρητορικά ) που αντιστοιχεί σε αυτή την γλώσσα , και ταυτόχρονα πιστεύουν πως υπάρχει εθνοτικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς και τους προηγούμενους φορείς της γλώσσας , της παιδείας και του εθωνυμίου .

Υ.Γ. Για να σε βοηθήσω. Οι Έλληνες της κλασικής αρχαιότητας ονόμαζαν Έλληνες και θεωρούσαν προγόνους τους τους ομηρικούς ήρωες ( Δαναούς, Αχαιούς , Αργείους , Παναχαιούς κ.λπ. ) παρόλο που οι ομηρικοί ήρωες δεν είχαν για συλλογικό εθνωνύμιο το "Έλληνες" .

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 16:41
από taxalata xalasa
Καβαλάρης έγραψε: 24 Φεβ 2025, 08:50
taxalata xalasa έγραψε: 23 Φεβ 2025, 20:30Γιατί σε χαλά η αλήθεια και θες να ζεις μέσα στην παραμύθα σου;
Επιστρέφεται.
taxalata xalasa έγραψε: 23 Φεβ 2025, 20:30Θωρείς κακό νάσαι απόγονος εξελληνισμένων (φιλελληνιστών) λατίνων, ιουδαίων, θρακών, ιλλυριών ή άλλων μπαζολαών της ανατολικιάς ρωμαϊκιάς επικράτειας;
Δεν έθιξα καν τέτοιο θέμα.

Και "κακό" μάλλον το θεωρούν αυτοί που γράφουν για μπαζολαούς. Όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται Σκιπετάρε. :lol:
κι όποιος έχει στην σφίγγα σφίγγεται ρε γυφτο...

το συνθετικό «μπαζο» εχει την εννοια των υλικών γεμίσματος της βάσης και οχι την εννοια των σκουπιδιών όπως υπονοεις στην φράση που με ψεγεις...

γύφτο...

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 16:57
από taxalata xalasa
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 13:46
Spoiler
Pertinax έγραψε: 23 Φεβ 2025, 01:40
Σαββάτιος έγραψε: 23 Φεβ 2025, 00:59 Που αποκαλεί «Ιταλούς ταύρους» ο Τζέτζης τους αρχαίους Ρωμαίους; Εγώ βλέπω ότι υποστηρίζει ότι η ρωμαϊκή «βους» Κωνσταντινούπολη γεννήθηκε/κτίστηκε από τους ταύρους, Ιταλούς Ρωμαίους.
Δεν πας καθόλου καλά.
Από τον Τζέτζη περίμενες εσύ να μάθεις ότι οι λατινοπρεπείς Αύσονες και οι λατινοπρεπείς Δυτικοί ανήκουν στην ίδια «παράταξη» λατινοπρέπειας (σε αντίθεση με τους ελληνοπρεπείς [ελληνόφωνους] Ρωμαίους);
Η ουσία είναι ότι αυτή τη λατινοπρέπεια ο Τζέτζης την παίρνει πολύ σοβαρά και έτσι ταυτίζει ιστορικά όλους τους λατινόφωνους, αρχαίους και σύγχρονους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κατά Τζέτζη, ανήκουν στους Δυτικούς. Την αυσονογένεια των Βυζαντινών (της βυζαντινής ελίτ) τη θεωρεί λιγότερη σημαντική από την ιστορική σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων λατινόφωνων.
Από εμένα για εσένα με αγάπη εγώ: Επιστολή Ιωάννη Τζέτζη προς την σύζυγο του Μεγάλου Εταιρειάρχου:
ΤΩΙ ΣΥΖΥΓΩΙ ΤΟΥ МЕГАΛОΥ ΕΤΑΙΡΕΙΑΡΧΟΥ ΟΤΕ ΟΙ ΑΛΑΜΑΝΟΙ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ.
Εὐσύμβολον ἡμῖν καὶ τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων ἐθεάσω τὸν ὄνειρον ὦ πανσέβαστε κεφαλή· τὸ μὲν γὰρ πλίνθινον τὸ τεῖχος ταύτης ὁρᾶν ἐκ ἀσθενείας ἐστὶ σύμβολον, ὡς ἄν τις οἰήσαιτο ἀλλὰ πλησμονῆς εὐκαρπίας ἁπάσης τῆς ἐκ τῆς γῆς τεκμηρίωσις, ἧς πλήθουσαι πόλεις τῶν Σεμιραμείων τειχῶν ὀχυρώτεραι καθεστήκασι, κἂν καὶ κατὰ τὴν Σπάρτην ὦσιν ἀτείχιστοι. Τὸ δὲ πανοπλίας πλήθουσαν ὁρᾶν τὴν του βοὸς ἀγορὰν καὶ περὶ τὸν ταῦρον ἄνδρα κιρρὸν ἤτοι κιτρόχρουν ἀποδυρόμενον αὐτὸ τὸ περὶ πολλοῖς τεθρυλλημένον ἑώρακας τὸ Βοῦς βοήσει καὶ ταῦρος θρηνήσει, ὅπερ καὶ ἀποβήσεται νῦν σὺν Θεῷ. ᾿Αλλά σε τοῦτο μὴ ταραττέτω· οὐ γὰρ ὡς ἡ ὀχλώδης καὶ βάρβαρος φρὴν οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐπικρίνομεν, ἀλλὰ ταῦρον μὲν ἴσθι τὸν ἄῤῥενα βοῦν λέγεσθαι παρ' ἡμῶν, βοῦν δὲ τὴν θήλειαν· τὸν οὐν ταῦρον Ἰταλὸν οἶδε καλεῖν πᾶς Λατῖνος καὶ Ῥωμαῖος ἀνήρ. Οὗτος οὐν ὁ ταῦρος ὁ Ἰταλὸς καὶ Λατίνος λεὼς εἰ καταπειθὴς οὐ φανείη τῷ βασιλέως θελήματι, βοήσει μὲν ἡ βοῦς ὅπλων παντοίων μεμεστωμένη, δηλονότι τὸ μέρος τῆς ἡμῶν βασιλίδος τῆς ἐκ τοῦ ταύρου γένους τοῦ Ἰταλοῦ ἤπερ πολεμικὸν ἐμβριμήσεται καὶ ὁ ταῦρος θρηνήσει ὁ προλεχθεὶς καὶ ὠχριάσει τρόμῳ πολλῷ κατόχιμος γεγονώς. Οὕτω μοι πανσέβαστε καὶ τοῖς ἰδιώταις λέγειν ἑρμήνευε τὸ Βοῦς βοήσει καὶ ταῦρος θρηνήσει, προστιθεῖσα τοῖς λόγοις ὡς ὁ Τζέτζης οὕτω συμφερόντως τε καὶ βαθέως καὶ ἐκ ἐπιπολαίως ἀποτροπαίως νοοίη καὶ τὸ Οὐαί σοι ἑπτάλοφε, ὅτι οὐ χιλιάσεις, οὕτω νοείτωσαν οἱ τῶν πολιτῶν πτοιωδέστεροι· ὅτι κἂν οὐ χιλιάσης, ὅμως οὐ θρῆνος ἐσεῖταί σοι ὡς ταῖς ἑτέραις τῶν πόλεων καταῤῥιπτομέναις εἰς γῆν, ἀλλὰ χαρὰ δηλονότι καὶ ἐπὶ πλέον λαμπρότης καὶ αΰξησις ὡς τὸ Ἐπεὶ οὗ μην ἀφαυρότατος ἔβαλ' Ἀχαίων. Γέγονε δὲ τοῦτο καὶ καθ' ἑκάστην τῇ περιβλέπτῳ γίνεται πόλει. Κτισθεῖσαν γὰρ ταύτην περὶ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου πρὶν βραχυτέραν καὶ ἀκαλλεστέραν μακρῷ Θεοδόσιος ἦρεν εἰς κάλλος καὶ κατεκόσμησεν· ἔπειτα πάλιν ὁ καθ' ἕνα τῶν μετ᾿ αὐτὸν βασιλέων ναοῖς καὶ οἰκήμασιν ἐπελάμπρυνε καὶ μέχρι νῦν λαμπρύνεταί τε καὶ αὔξεται, εἴθε δὲ καὶ μέχρι παντὸς μὴ παύσαιτό γε λαμπρυνομένη καὶ αὔξεσα, χειρὶ φρουρουμένη Θεοῦ. Ὡς δοῦλός σου ἔγραψα, διὰ τῆς σῆς δὲ ἀντιλήψεως καπνισματίτζιν βραχὺ ἀμπαρατίτζιν σταλήτω μοι.
Αντιστοιχίες [σημαντικές για την συζήτηση]:
Χιλιάδες: Ὡς δ᾽ ἀμετράριθμοι στρατοὶ Ἀλαμανῶν καὶ ἄλλων
Κατὰ τῆς πόλεως αὐτῆς ἦλθον τῆς Κωνσταντίνου

Επιστολή: ΟΤΕ ΟΙ ΑΛΑΜΑΝΟΙ ΗΛΘΟΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ
Χιλιάδες: Βοῦν μὲν ἡμεῖς τὴν θήλειαν τὴν τῶν βοῶν καλοῦμεν
Κἂν καὶ τὸν ταῦρον πώποτε καὶ μόσχον βοῦν καλῶμεν.
Ταῦρον κυρίως δὲ βοῶν τὸν ἄρσενα καλοῦμεν.

Επιστολή: ταῦρον μὲν ἴσθι τὸν ἄῤῥενα βοῦν λέγεσθαι παρ' ἡμῶν, βοῦν δὲ τὴν θήλειαν
Χιλιάδες: Τὸν ταῦρον τοῦτον δὲ Ἰταλὸν καλοῦσιν οἱ Λατίνοι.
Επιστολή: τὸν οὐν ταῦρον Ἰταλὸν οἶδε καλεῖν πᾶς Λατῖνος καὶ Ῥωμαῖος ἀνήρ
Ο ταύρος αποκαλείται «Ἰταλός» στα λατινικά [από τους λατινόφωνους («Λατίνους»)] στις Χιλιάδες ενώ στην επιστολή υποστηρίζεται ότι τόσο οι λατινόφωνοι ή/και λατινοπρεπείς Δυτικοί (Λατίνοι) όσο και οι [λατινόφωνοι] αρχαίοι Ρωμαίοι (Ῥωμαῖοι) ονομάζουν τον ταύρο «Ἰταλό».
Χιλιάδες: Ὁ ταῦρος δὲ ὁ Ἰταλός, στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων
Επιστολή: Οὗτος οὐν ὁ ταῦρος ὁ Ἰταλὸς καὶ Λατίνος λεὼς
Ο ταύρος, [λατινιστί] «Ἰταλός», [λέξη που εννοιλογικά σε γλωσσικό επίπεδο είναι ισοδύναμη με τη λέξη «Λατῖνος»] ταυτίζεται με τους λατινόγλωσσους ή/και λατινοπρεπείς Δυτικούς [Λατίνους]/τον λατινικό στρατό («Λατίνος λεὼς» = στρατὸς ὁ τῶν Λατίνων = «Ἀλαμανοὶ καὶ ἄλλοι») που πολιορκούσαν/ε την Κωνσταντινούπολη.
Χιλιάδες: Ἡ βοῦς ἡ ἡμετέρα δὲ ἤγουν ἡ Κωνσταντίνου,
Ἡ ἐκ τῶν ταύρων Ἰταλῶν Ῥωμαίων ἐκτισμένη,
Ὅπλων παντοίων γέμουσα, βρωμάτων, στρατευμάτων,
Βοήσει τὸ πολεμικὸν κατὰ τῶν ἀντιπάλων.

Επιστολή: βοήσει μὲν ἡ βοῦς ὅπλων παντοίων μεμεστωμένη, δηλονότι τὸ μέρος τῆς ἡμῶν βασιλίδος τῆς ἐκ του ταύρου γένους τοῦ Ἰταλοῦ ἤπερ πολεμικὸν ἐμβριμήσεται καὶ ὁ ταῦρος θρηνήσει ὁ προλεχθεὶς καὶ ὠχριάσει τρόμῳ πολλῷ κατόχιμος γεγονώς[...]Κτισθεῖσαν γὰρ ταύτην περὶ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου πρὶν βραχυτέραν καὶ ἀκαλλεστέραν μακρῷ Θεοδόσιος ἦρεν εἰς κάλλος καὶ κατεκόσμησεν· ἔπειτα πάλιν ὁ καθ' ἕνα τῶν μετ᾿ αὐτὸν βασιλέων ναοῖς καὶ οἰκήμασιν ἐπελάμπρυνε καὶ μέχρι νῦν λαμπρύνεταί τε καὶ αὔξεται, εἴθε δὲ καὶ μέχρι παντὸς μὴ παύσαιτό γε λαμπρυνομένη καὶ αὔξεσα, χειρὶ φρουρουμένη Θεοῦ.
Η εξοπλισμένη [θηλυκή] «βοῦς» σύμφωνα με τις Χιλιάδες είναι η Κωνσταντινούπολη και έχει γονείς τους ταύρους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους». Σύμφωνα όμως με την επιστολή η εξοπλισμένη «βοῦς» δηλώνει ξεκάθαρα ειδικά το πολεμοχαρές τμήμα της κόρης, βοός Κωνσταντινούπολης που κατάγεται από τον γονέα «ταῦρον γένους Ἰταλοῦ», δηλαδή από τους ταύρους Ιταλούς [αρχαίους] Ρωμαίους («ταύρους Ἰταλοὺς Ῥωμαίους»), τουτέστιν την αυσονογενή ελίτ (τους Βασιλείς, την Σύγκλητο και τον Στρατό). Συνεπώς, δεν μαθαίνουμε μόνο από τον Ιωάννη Τζέτζη ότι η Κωνσταντινούπολη είναι αυσονογενής, κτισμένη από τους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους», αλλά επίσης ότι αυτοί συνεχίζουν [αρχαϊστικά] να είναι οι δικοί της βασιλείς που την υπερασπίζονται και την καλλωπίζουν. Μάλιστα ο Ιωάννης Τζέτζης δεν παραβλέπει να αναφέρει κάποιους από τους «Ἰταλοὺς Ῥωμαίους» που έκτισαν την πόλη και την καλλώπισαν με ναούς και διάφορα οικήματα (Μέγας Κωνσταντίνος και Μέγας Θεοδόσιος)...
Απλά σύγκρινε αυτή την παρατήρηση με με αυτό το οποίο έγραψες:
Η ουσία είναι ότι αυτή τη λατινοπρέπεια ο Τζέτζης την παίρνει πολύ σοβαρά και έτσι ταυτίζει ιστορικά όλους τους λατινόφωνους, αρχαίους και σύγχρονους. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι, κατά Τζέτζη, ανήκουν στους Δυτικούς. Την αυσονογένεια των Βυζαντινών (της βυζαντινής ελίτ) τη θεωρεί λιγότερη σημαντική από την ιστορική σύνδεση αρχαίων και σύγχρονων λατινόφωνων.
ετυμολογική παρένθεση...

υπόψιν πως το Ιταλος είναι το ἔταλον που σημαίνει νεαρός ταύρος στο πρωτο έτος ζωης... ο ετήσιος...

Fέταλον / vitulus

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 16:58
από Σαββάτιος
Ζαποτέκος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 16:06 Ωραίο όλο αυτό το μπλα μπλα.
Τι; Δεν μπορείς να απαντήσεις;
Πάμε τώρα και στην πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι αυτή που έχω περιγράψει!
Πες μου ένα παράδειγμα , όχι περισσότερα , ένα μόνο ακόμη παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία , που ένας λαός μιλάει μια συγκεκριμένη γλώσσα , έχει την παιδεία που προκύπτει από αυτή την γλώσσα, χρησιμοποιούν οι λόγιοι αυτού του λαού για τον αυτοπροσδιορισμό τους το εθνωνύμιο (έστω και ρητορικά) που αντιστοιχεί σε αυτή την γλώσσα , και ταυτόχρονα πιστεύουν πως υπάρχει εθνοτικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς και τους προηγούμενους φορείς της γλώσσας, της παιδείας και του εθωνυμίου.
Οι λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι. Ήταν:
(1) Αντικειμενικά (και άρα γνωστό στους λογίους αυτού του λαού) εξ ολοκλήρου απόγονοι λατινόφωνων προ της Constitutio Antoniana Ιταλών αρχικών Ρωμαίων και κατόπιν Ιταλών εθνοτικών Ρωμάνων (σε αντίθεση με τους [ελληνόφωνους] Ρωμαίους που δεν έχαιραν μίας αντικειμενικής συλλογικής/συνολικής έστω πλειοψηφικής ελληνικής φυλετικής καταγωγής [και συνεπώς γνωστό σε κάθε λόγιο αυτού του λαού]). Παραβλέπω βέβαια τις απόψεις των λογίων για την αρχικά «εσθλαβωμένη» κατά τους πρώτους αιώνες ύπαρξης της [ελληνόφωνης] ρωμαϊκής εθνότητας και έπειτα μονίμως μιξοβάρβαρη και υπανάπτυκτη Ελλάδα...)
(2) Αντικειμενικά [και οι κατεξοχήν στην Δυτική αντιληψη] λατινόφωνοι (Latini) και μάλιστα η [λατινική] λογγοβαρδική εθνογένεση δεν προκάλεσε νεογλωσσογένεση (τόσο σε λόγιο όσο και σε λαϊκό επίπεδο σε αντίθεση με τους ελληνόφωνους [σε λαϊκό επίπεδο])
Σημείωση: Όπως γνωρίζεις η «αυσονική/ιταλική/λατινική γλώσσα» είναι τα λατινικά, η γλώσσα των αρχαίων Ρωμαίων και εθνοτικών Ρωμάνων.
(3) H λόγιά τους παιδεία ήταν η λατινική
(4) Oι λόγιοι τους χρησιμοποιούσαν τους τυπικούς ρητορισμούς «Ausonii» και «Itali» (και βέβαια αυτοπροσδιορίζονταν και ως Latini) για το λαό τους που όπως γνωρίζεις χρησιμοποιούσαν συστηματικά οι προ της Constitutio Antoniana λατινόφωνοι Ιταλοί παραδοσιακοί αρχικοί Ρωμαίοι
(5) Πίστευαν βέβαια ότι δεν ήταν όποιας εθνολογικής μορφής «Romani» παρά μόνο κλιματικά Εκκλησιαστικά.
Παράδειγμα: Λιουπράνδος της Κρεμόνας:
Factum est igitur ut Bruchardo Mediolanio discedente Novariam die perveniret eadem. Cumque isthic nocte transacta diluculo surgeret Eporegiam tendens, Italicae super eum irruentes subito apparuere phalanges; quas contra non ut vir bellicosus properat, verum mox fugam inceptat. Et quoniam secundum beati Iob sententiam terminus eius constitutus praeteriri non poterat, et quia fallax equus ad salutem, in fossam, quae muros circuit civitatis, equus decidens eum proiecit. Quo et ab irruentibus Ausoniis lanceis confossus vitam morte commutavit. Sui denique hoc videntes, quoniam aliô non poterant, intra ecclesiam sanctissimi confessoris Christi Gaudentii fugiunt. Ausonii itaque, ut ex Bruchardi minis non mediocriter inflammati atque indignati, ecclesiae fores frangunt omnesque in ea repertos sub ipso etiam altari confodiunt.
H άποψή του για τους αρχαίους Ρωμαίους:
I wanted to answer and make such a speech in our defence as his boalling deserved; but he would not let me and added this final insult: «You are not Romans but Lombards». He even then was anxious to say more and waved his hand to secure my silence, but I was worked up and cried : «History tells us that Romulus, from whom the Romans get their name, was a fratricide born in adultery. He made a place of refuge for himself and received into it insolvent debtors, runaway slaves, murderers and men who deserved death for their crimes. This was the sort of crowd whom he enrolled as citizens and gave them the name of Romans. From this nobility are descended those men whom you Hyle «rulers of the world». But we Lombards, Saxons, Franks, Lotharingians, Bavarians, Swabians and Burgundians, so despise these fellows that when we are angry with an enemy we can find nothing more
Σημείωση: Οι εν λόγω λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι δεν είχαν αντίστοιχης φύσεως αρνητικές απόψεις για τους αρχαίους Ρωμαίους όπως οι [ελληνόφωνοι] Ρωμαίοι για τους δυσσεβείς κατεξοχήν και εξ ορισμού «Έλληνες» (= παγανιστές) αρχαίους Έλληνες...
Υ.Γ. Για να σε βοηθήσω. Οι Έλληνες της κλασικής αρχαιότητας ονόμαζαν Έλληνες και θεωρούσαν προγόνους τους τους ομηρικούς ήρωες ( Δαναούς, Αχαιούς , Αργείους , Παναχαιούς κ.λπ. ) παρόλο που οι ομηρικοί ήρωες δεν είχαν για συλλογικό εθνωνύμιο το "Έλληνες".
Αυτό συνιστά προβολή της συγχρονικής εθνοτικότητας στο συντοπικό παρελθόν. Αυτή ειδικά την εθνολογική έννοια δυσκολεύεσαι πολύ να την κατανοήσεις...

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 17:07
από Ζαποτέκος
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 16:58 Οι λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι.
Αυτοπροσδιορίζονταν ως Ρωμαίοι ; Φέρε έναν Λογγοβάρδο που να αυτοπροσδιορίζεται ταυτόχρονα σαν Ρωμαίος και Λογγοβάρδος και να πιστεύει πως υπάρχει εθνοτικό χάσμα μεταξύ λατινόφωνων Λογγοβάρδων και αρχαίων Ρωμαίων.

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 17:13
από Νετο Γκουερινο
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 16:58
Ζαποτέκος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 16:06 Ωραίο όλο αυτό το μπλα μπλα.
Τι; Δεν μπορείς να απαντήσεις;
Πάμε τώρα και στην πραγματικότητα.
Η πραγματικότητα είναι αυτή που έχω περιγράψει!
Πες μου ένα παράδειγμα , όχι περισσότερα , ένα μόνο ακόμη παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία , που ένας λαός μιλάει μια συγκεκριμένη γλώσσα , έχει την παιδεία που προκύπτει από αυτή την γλώσσα, χρησιμοποιούν οι λόγιοι αυτού του λαού για τον αυτοπροσδιορισμό τους το εθνωνύμιο (έστω και ρητορικά) που αντιστοιχεί σε αυτή την γλώσσα , και ταυτόχρονα πιστεύουν πως υπάρχει εθνοτικό χάσμα ανάμεσα σε αυτούς και τους προηγούμενους φορείς της γλώσσας, της παιδείας και του εθωνυμίου.
Οι λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι. Ήταν:
(1) Αντικειμενικά (και άρα γνωστό στους λογίους αυτού του λαού) εξ ολοκλήρου απόγονοι λατινόφωνων προ της Constitutio Antoniana Ιταλών αρχικών Ρωμαίων και κατόπιν Ιταλών εθνοτικών Ρωμάνων
Εντάξει ο άνθρωπος είναι ηλίθιος

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 17:18
από Ζαποτέκος
Νετο Γκουερινο έγραψε: 24 Φεβ 2025, 17:13 Εντάξει ο άνθρωπος είναι ηλίθιος
Εδώ μας φέρνει τον Λιουτπράνδο που λέει εμείς οι Λομβαρδοί , οι Σάξωνες, οι Φράγκοι, οι Λοθαρίγγιοι , οι Βαυαροί , οι Σουήβοι και οι Βουργουνδοί περιφρονούμε τους Ρωμαίους σε τέτοιο βαθμό που για να προσβάλουμε τους εχθρούς μας τους αποκαλούμε Ρωμαίους, γιατί αυτή η ονομασία περικλείει αγένεια, δειλία, φιλαργυρία, ασωτία, απιστία και γενικά κάθε είδος κακίας. :lol:

Re: Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

Δημοσιεύτηκε: 24 Φεβ 2025, 17:29
από Σαββάτιος
Ζαποτέκος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 17:07
Σαββάτιος έγραψε: 24 Φεβ 2025, 16:58 Οι λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι.
Αυτοπροσδιορίζονταν ως Ρωμαίοι ; Φέρε έναν Λογγοβάρδο που να αυτοπροσδιορίζεται ταυτόχρονα σαν Ρωμαίος και Λογγοβάρδος και να πιστεύει πως υπάρχει εθνοτικό χάσμα μεταξύ λατινόφωνων Λογγοβάρδων και αρχαίων Ρωμαίων.
Όχι εξυπνάδες σε εμένα!
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι ήταν εθνικά «Romani», γλωσσικά «Latini», γεωγραφικά «Itali/Ausonii» και ρητορικά «Ausonii». Αντίθετα, οι αρχαίοι Έλληνες ήταν εθνοτικά «Ἕλληνες», γλωσσικά «Ἕλληνες», γεωγραφικά «Ἕλληνες» [ή άποικοι], ενώ ρητορικά ήταν ο ένας πόλος («Ἕλληνες») του ελληνικού ρητορικού διπόλου «Ἕλληνες»/«βάρβαροι». Μην ξεχνάς ότι εκτός από τους [αρχαίους] εθνοτικούς Έλληνες υπήρχαν και οι πολιτισμικοί μη εθνοτικοί Έλληνες («Έλληνες» στη παιδεία, γλώσσα και modus vivendi). Μπορείς να δεις την φύση της ορολογιακής διαφοράς;
Όταν οι Ρωμαίοι λόγιοι κατά την περίοδο ουσιαστικής ύπαρξης της Ρωμανίας ονομάζουν την εθνοτική συλλογικότητά τους «Ἕλληνες», (παραβλέποντας τις ελάχιστες εξαιρέσεις εθνοτικού αρχαϊσμού από ιδιόρρρυθμους λογίους που όντας αρχαϊστικές αναφορές δεν κάνουν καμία διαφορά στη συζήτηση), το κάνουν είτε με την γλωσσική έννοια («Ἕλληνες», όντας ελληνόφωνοι), είτε με την Εκκλησιαστική έννοια («Ἕλληνες», όντας μέλη της ελληνόφωνης Εκκλησίας), είτε με την ρητορική έννοια («Ἕλληνες», το θετικό κομμάτι του ελληνικού ρητορικού διπόλου «Ἕλληνες»/«βάρβαροι» και γραμματειακοί κληρονόμοι των [αρχαίων] Ελλήνων όπως εξηγεί ο Δημήτριος Κυδώνης: Οἱ γὰρ ἡμέτεροι πρότερον μὲν τῆς παλαιᾶς διαιρέσεως εἴχοντο καὶ πάντας ἀνθρώπους εἰς Ἕλληνας καὶ βαρβάρους διχοτομοῦντες τὸ παρ αὑτοὺς πᾶν ἀνόητον ᾧοντο καὶ σκαιόν,[...] αὗτοῖς μὲν ὥσπερ τινὰ κλῆρον Πλάτωνα καὶ τὸν ἐκείνου μαθητὴν καὶ πᾶσαν τὴν παρ' Ἑλλησι σοφίαν ἀπένεμον).
Δεν υπάρχει αντιστοιχία στην ορολογία...

Υ/Γ.: Βέβαια και οι λατινόφωνοι Λογγοβάρδοι αυτοπροσδιορίζονταν και ως «Romani» [εκκλησιαστικά]. Οι ευρέσεις του εθνωνύμου «Ἕλληνας» που έχεις υπόψιν σου έχουν την ίδια αξία με αυτές τις ευρέσεις του εθνωνύμου «Romanus» για τους λατινόφωνους Λογγοβάρδους!...