Phorum.com.gr

Naida έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:30

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 14:44 Νομίζω ότι η Νάιδα σκέφτεται να κάνει κάτι και φοβάται το πιθανό στραπατσάρισμα (το διαλυμένο αυτοκίνητο) και η δολοφόνος με το "τσεκούρι" στο όνειρο της Casper ίσως να έχει σχέση με τα χειριστικά άτομα που ανέφερε σε άλλο θέμα.

Μεταξύ σοβαρού και αστείου όλα αυτά, έτσι;

Πιθανόν υποσυνείδητα να σκέφτομαι κάτι και οι φόβοι μου να βγαίνουν στο όνειρο; γιατί από σκέψεις αυτό το διάστημα είμαι κάπως έτσι

Αυτό που περιγράφεις με την εικόνα, είναι φυσική συνέπεια. Κάτι σαν pause, που είναι φυσιολογικός μηχανισμός άμυνας, τόσο για συναισθηματικούς όσο και σωματικούς λόγους. Το ότι οι διακοπές σου συνέπεσαν με αυτήν την περίοδο, το κάνει ακόμη πιο φυσικό.

Και για να το πάω λίγο πιο μακριά, το ταξί που βρήκες για να φύγεις είναι ο άλλος μισός σου εαυτός που θέλει να φύγει από αυτήν τη φάση. Και οι παλέτες μια πρακτική διέξοδος στησίματος ενός πιο προσωπικού χώρου (εντός και εκτός ονείρου).

Πάντα μεταξύ αστείου και σοβαρού, έτσι;

Την καθαρά προσωπική μου αίσθηση, αναφέρω.

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:47

Naida έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:30

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 14:44 Νομίζω ότι η Νάιδα σκέφτεται να κάνει κάτι και φοβάται το πιθανό στραπατσάρισμα (το διαλυμένο αυτοκίνητο) και η δολοφόνος με το "τσεκούρι" στο όνειρο της Casper ίσως να έχει σχέση με τα χειριστικά άτομα που ανέφερε σε άλλο θέμα.

Μεταξύ σοβαρού και αστείου όλα αυτά, έτσι;

Πιθανόν υποσυνείδητα να σκέφτομαι κάτι και οι φόβοι μου να βγαίνουν στο όνειρο; γιατί από σκέψεις αυτό το διάστημα είμαι κάπως έτσι

Αυτό που περιγράφεις με την εικόνα, είναι φυσική συνέπεια. Κάτι σαν pause, που είναι φυσιολογικός μηχανισμός άμυνας, τόσο για συναισθηματικούς όσο και σωματικούς λόγους. Το ότι οι διακοπές σου συνέπεσαν με αυτήν την περίοδο, το κάνει ακόμη πιο φυσικό.

Και για να το πάω λίγο πιο μακριά, το ταξί που βρήκες για να φύγεις είναι ο άλλος μισός σου εαυτός που θέλει να φύγει από αυτήν τη φάση. Και οι παλέτες μια πρακτική διέξοδος στησίματος ενός πιο προσωπικού χώρου (εντός και εκτός ονείρου).

Πάντα μεταξύ αστείου και σοβαρού, έτσι;

Την καθαρά προσωπική μου αίσθηση, αναφέρω.

Ναι αυτό ακριβώς έχω πατήσει pause. Θέλω να ξεκουραστώ μέσα μου όπως θέλω εγώ. Όχι να πάω κάπου απλά να φτιάξω αυτό τον προσωπικό χώρο που λες( οι παλέτες) και να αράζω. Γενικά να κάνω ότι θέλω. Αυτό.

Naida έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:54

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:47

Naida έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:30

Πιθανόν υποσυνείδητα να σκέφτομαι κάτι και οι φόβοι μου να βγαίνουν στο όνειρο; γιατί από σκέψεις αυτό το διάστημα είμαι κάπως έτσι

Αυτό που περιγράφεις με την εικόνα, είναι φυσική συνέπεια. Κάτι σαν pause, που είναι φυσιολογικός μηχανισμός άμυνας, τόσο για συναισθηματικούς όσο και σωματικούς λόγους. Το ότι οι διακοπές σου συνέπεσαν με αυτήν την περίοδο, το κάνει ακόμη πιο φυσικό.

Και για να το πάω λίγο πιο μακριά, το ταξί που βρήκες για να φύγεις είναι ο άλλος μισός σου εαυτός που θέλει να φύγει από αυτήν τη φάση. Και οι παλέτες μια πρακτική διέξοδος στησίματος ενός πιο προσωπικού χώρου (εντός και εκτός ονείρου).

Πάντα μεταξύ αστείου και σοβαρού, έτσι;

Την καθαρά προσωπική μου αίσθηση, αναφέρω.

Ναι αυτό ακριβώς έχω πατήσει pause. Θέλω να ξεκουραστώ μέσα μου όπως θέλω εγώ. Όχι να πάω κάπου απλά να φτιάξω αυτό τον προσωπικό χώρο που λες( οι παλέτες) και να αράζω. Γενικά να κάνω ότι θέλω. Αυτό.

Είναι ψυχοθεραπευτικό να ασχολείσαι με κατασκευές
Και σίγουρα το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει

- Casper - έγραψε: 10 Αύγ 2020, 16:00
Είναι ψυχοθεραπευτικό να ασχολείσαι με κατασκευές
Και σίγουρα το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει

Το καλύτερο.

Όταν κουράζεται το σώμα, ξεκουράζεται το μυαλό.
Και όταν προκύπτει κάποιο καλό αποτέλεσμα, η ευφορία δεν είναι σωματική αλλά πνευματική.

Είναι κάτι σαν επανεκκίνηση, ακόμα κι όταν αφορά σε ασχολίες που θεωρούνται "ασήμαντες" ή "κατώτερες" από τους ... προβληματισμένους.

Το "συν Αθηνά (μυαλό) και χείρα κίνει", το "νους υγιής εν σώματι υγιεί", έχουν πολλές εκφάνσεις.

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 16:10

- Casper - έγραψε: 10 Αύγ 2020, 16:00
Είναι ψυχοθεραπευτικό να ασχολείσαι με κατασκευές
Και σίγουρα το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει

Το καλύτερο.

Όταν κουράζεται το σώμα, ξεκουράζεται το μυαλό.
Και όταν προκύπτει κάποιο καλό αποτέλεσμα, η ευφορία δεν είναι σωματική αλλά πνευματική.

Είναι κάτι σαν επανεκκίνηση, ακόμα κι όταν αφορά σε ασχολίες που θεωρούνται "ασήμαντες" ή "κατώτερες" από τους ... προβληματισμένους.

Το "συν Αθηνά (μυαλό) και χείρα κίνει", το "νους υγιής εν σώματι υγιεί", έχουν πολλές εκφάνσεις.

Έτσι!

- Casper - έγραψε: 10 Αύγ 2020, 16:00

Naida έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:54

ΓΑΛΗ έγραψε: 10 Αύγ 2020, 15:47

Αυτό που περιγράφεις με την εικόνα, είναι φυσική συνέπεια. Κάτι σαν pause, που είναι φυσιολογικός μηχανισμός άμυνας, τόσο για συναισθηματικούς όσο και σωματικούς λόγους. Το ότι οι διακοπές σου συνέπεσαν με αυτήν την περίοδο, το κάνει ακόμη πιο φυσικό.

Και για να το πάω λίγο πιο μακριά, το ταξί που βρήκες για να φύγεις είναι ο άλλος μισός σου εαυτός που θέλει να φύγει από αυτήν τη φάση. Και οι παλέτες μια πρακτική διέξοδος στησίματος ενός πιο προσωπικού χώρου (εντός και εκτός ονείρου).

Πάντα μεταξύ αστείου και σοβαρού, έτσι;

Την καθαρά προσωπική μου αίσθηση, αναφέρω.

Ναι αυτό ακριβώς έχω πατήσει pause. Θέλω να ξεκουραστώ μέσα μου όπως θέλω εγώ. Όχι να πάω κάπου απλά να φτιάξω αυτό τον προσωπικό χώρο που λες( οι παλέτες) και να αράζω. Γενικά να κάνω ότι θέλω. Αυτό.

Είναι ψυχοθεραπευτικό να ασχολείσαι με κατασκευές
Και σίγουρα το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει

Εννοείται, είναι ψυχοθεραπευτικό

Είδα ότι έκανα εμετό κομμάτια κρέατος και ότι είχα κοιλιά στρογγυλή, μικρή, αλλά φαινόντουσαν οι κοιλιακοί πάνω της.

Υποθέτω επειδή έφαγα για βράδυ ένα club γύρο.

Feindflug έγραψε: 12 Αύγ 2020, 10:15 Είδα ότι έκανα εμετό κομμάτια κρέατος και ότι είχα κοιλιά στρογγυλή, μικρή, αλλά φαινόντουσαν οι κοιλιακοί πάνω της.

Υποθέτω επειδή έφαγα για βράδυ ένα club γύρο.

Τέτοια φάση είχα δει στο walking dead εκεί που είχαν φάει το πόδι του μαύρου, η συμμορία κανιβαλων του Ντερικ, ο οποίος μαύρος όμως ήταν πρωτύτερα δαγκωμενος από τα ζόμπι. Πολύ αηδία σκηνή.

Γω μπορεί να δω και 3 όνειρα max το βράδυ ,υπερπαραγωγή λέμε. Ξυπνάω από το ένα ,πάω τουαλέτα, τσουπ καπάκι δεύτερο , μπορεί και τρίτο

Άμα ξυπνήσω σηκωθώ για κατούρημα στα μισά του ύπνου είναι δεδομένο πως θα δώ όνειρο στο... Β′ μέρος.

Τις προάλλες είδα κάτι πολύ πεζό και καθόλου, μα καθόλου αλληγορικό:
Είχε σπάσει, λέει, η οθόνη του (entry level καθότι είμεθα λαϊκά παιδιά) κινητού μου. Συμβολισμοί και αρχίδια τούμπανα.
Στην πραγματικότητα έχει αρχίσει να παλιώνει το smartphone που έχω (δεν είναι θέμα hardware, αλλά λειτουργικού αφού «φοράει» Android 7.0 και η εταιρεία έχει σταματήσει την υποστήριξη) και κάποια στιγμή θα αναγκαστώ να το αντικαταστήσω.
Κοιτάω νεότερα μοντέλα της ίδιας εταιρείας (εξαιρετικά δημοφιλής στην Ελλάδα στην κατηγορία €100 έως €200) αλλά δεν βγαίνουν τα κουκιά γιατί προηγούνται κάτι ιατρικά.
Ξενέρα.

"Κάθεσαι; Η μητέρα σου δολοφονήθηκε". Η συμφοιτήτρια μου πάγωσε με το που άκουσε την ανακοίνωση από τον ίδιο τον πατέρα της. Τον άκουσα να της το λέει από το τηλέφωνο. Συνέχισε κανονικά αυτό που έκανε και σε μια φάση την είδα να ετοιμάζει βαλίτσες. Μου είπε πως θα πάει βόλτα με την μάνα της σε νησί. Αμέσως σκέφτηκα πως ο πατέρας της της είπε ψέματα ή ότι δεν έγινε ποτέ αυτό που άκουσα.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, οι βαλίτσες και η βόλτα ίσως συμβολίζουν την αυτοκτονία, το ότι ήθελε να ξεφύγει, να αρνηθεί την πραγματικότητα.

Είδα όνειρο με φοβίες του χώρου. Ήμουν σε ασανσέρ που χάλασε και κόλλησε, βγήκα, δεν μπορούσα να κατέβω εξωτερικές σκάλες βαποριού λόγω υψοφοβίας, δοκίμασα να βρω εσωτεριή σκάλα αλλά έπεφτα σε κλειστά νερά και θα πνιγόμουν. Μπορεί κανείς να με ψυχαναλύσει; Τι έχω; Χαοτικός, λέγε.

Cavaliere έγραψε: 19 Αύγ 2020, 14:49 Είδα όνειρο με φοβίες του χώρου. Ήμουν σε ασανσέρ που χάλασε και κόλλησε, βγήκα, δεν μπορούσα να κατέβω εξωτερικές σκάλες βαποριού λόγω υψοφοβίας, δοκίμασα να βρω εσωτεριή σκάλα αλλά έπεφτα σε κλειστά νερά και θα πνιγόμουν. Μπορεί κανείς να με ψυχαναλύσει; Τι έχω; Χαοτικός, λέγε.

Τίποτα δεν έχεις. Το όνειρο να ξέρεις είναι κάτι την οθόνη του υπολογιστή σου που κάποιες φορές κολλάει περίεργα. Που παίρνεις με το ποντίκι ένα παράθυρο από την μπαρα του πάνω πάνω και όπως το μετακινείς αφήνει ίχνη στην οθόνη. Δεν ξέρω αν το περιέγραψα σωστά και μπορεί να γίνει εικόνα αυτό που λέω. Ελπίζω μόνο ότι έχει τύχει σε όλους και πάει το μυαλό εύκολα

Αυτό είναι λοιπόν το όνειρο. Τα περιεχόμενα που ήδη υπάρχουν σκορπίζονται τριγύρω με ασύνδετο τρόπο - δηλαδή έξω από τις οργανωμένες νοητικές λειτουργίες.
Άλλη εικόνα που δίνω, έχει να κάνει με το ξεβούλωμα σωλήνα από τα υδραυλικά του σπιτιού. Είχε παίσει μέσα τρίχα, καπάκι, καλαμάκι από φραπέ και πολλά που δεν είδες. Έρχεται ο μάστορας κάνει τη δουλειά και είσαι επί τόπου και παρατηρείς. Με το δουλεύει το μηχάνημα βλέπεις στην αυλή να τρέχει βρώμικο νερό με φθαρμένο κουφάρι κατσαρίδας, τρίχες σε σήψη ένα μάτσο, λάσπη από σαπούνια και λάδια, το καλαμάκι φθαρμένο, και πολλά άλλα.
Δεν κατανοείς και δεν μπορείς να αντιληφθείς ξεκάθαρα τι είναι η η μάζα που βλέπεις να ρέει. Όμως αναγνωρίζεις και θυμάσαι το καλαμάκι.
Λες "α το καλαμάκι από τον φραπέ τότε. Χμμ. Να το πετάμε αμέσως στον κάδο πρέπει να μην τ' αφήνουμε στο νεροχύτη με το ποτήρι ξεχασμένο!". Βλέπεις κι άλλα που αναγνωρίζεις και θυμάσαι. Αλλά συνολικά είναι βρώμικα λασπερά νερά.

Ε αυτό είναι το όνειρο. Ηλεκτρικές εκκενώσεις που μεταφέρουν φορτία που κωδικοποιούν νοητικό περιεχόμενο.
Α μου ήρθε και τρίτη εικόνα. Όταν χάνεις έναν σκληρό δίσκο και κάνεις διαδικασία επαναφοράς του. θυμάσαι που βρίσκεις αρχεία χωρίς το όνομά τους αλλά με κάτι αλαμπουρνέζικα και χωρίς να είναι ταξινομημένα (δηλωμένα) στο φάϊλ σύστεμ;

Ε αυτά.

όσο πιο μπερδεμένα και έντονα είναι τόσο πιο πολύ ξεκουράζεσαι. να χαίρεσαι όποια φορά έχεις έντονα όνειρα που σε ξυπνάνε απότομα, που σε ιδρώνουν ή έστω που τα θυμάσαι έντονα. Σημαίνει ηλεκτρική αποφόρτιση.
Δεν σημαίνει ότι θα είσαι τονωμένος και θα έχεις μία άνετη και δραστήρια μέρα. Μπορεί να ξυπνήσεις με τέτοια χημεία, ορμόνες κλπ που να σε καταβάλλουν και να μην μπορείς να σηκώσεις ούτε το πόδι σου που λέει ο λόγος.αλλά ο εγκέφαλος θα έχει αποφορτίσει.


Ούτε μέλλον, ούτε ψυχογράφημα θα βγάλεις από τα όνειρα. Η ψυχανάλυση τα θέλει ως υλικό (τι άλλο να ψάξει άλλωστε;) αλλά δεν ελιναι και ο πιο αξιόπιστος μάρτυρας.


Μην ασχολείσαι λοιπόν και μην προβληματίζεσαι με ανησυχία.

Είναι λέει βράδυ, και είμαι σε ένα δάσος τίγκα στα βρύα. Πολύ ανάγλυφο έδαφος, βράχο-ρίζες να προεξέχουν παντού. Φάση κάπως έτσι

Εποχή άγνωστη, προ εκβιομηχάνισης σίγουρα. Με προσπερνάει μια ομάδα αντρών ντυμένη στα δέρματα (μοκασινέ, όχι με γούνες) που τρέχει να σωθεί. Κουβαλάνε δύο μεγάλα κομμάτια γυαλί με σχήμα κυκλικό, ας πούμε σαν μεγάλες ασπίδες, αλλά όχι κοίλες, επίπεδες τελείως και διάφανες. Η μία "ασπίδα" πράσινη, η άλλη κόκκινη.
Προσπαθούν να τρέχουν όσο πιο κοντά στο έδαφος γίνεται, χαμηλά, κρυμμένοι από το επίπεδο του δρόμου (που σίγουρα δεν είναι από άσφαλτο). Τους κυνηγάει μια εξαιρετικά βίαιη ομάδα, διότι είναι αιρετικοί. Εμένα είναι σαν να μην με βλέπουν , αλλά αρχίζω κι εγώ να τρέχω μαζί τους, γιατί αν και δεν είμαι ούτε με αυτούς ούτε με τους άλλους, αντιλαμβάνομαι ότι αυτοί οι τελευταίοι, οι κυνηγοί, είναι κακός μπελάς.
Προσπερνάμε μια εκκλησία των αιρετικών, αλλά ξέρω ότι οι διώκτες δεν θα την καταστρέψουν διότι επιφανειακά είναι ίδια με τις δικές τους. Μόνο όταν χρησιμοποιήσεις τις ασπίδες πάνω στις τοιχογραφίες μπορείς να δεις συγκεκριμένες μυστικές πατέντες που εξιστορούν τις απόκρυφες πεποιθήσεις των αιρετικών. Εν τω μεταξύ, οι καταδιωκόμενοι προσπαθούν πάση θυσία να μην αφήσουν τις "ασπίδες" να γλιστρήσουν από τα χέρια τους και σπάσουν, αλλιώς θα χάσουν για πάντα τον τρόπο να "διαβάσουν" τις "γραφές" τους. Οι διώκτες είναι ακριβώς από πίσω μας και για το μεγαλύτερο μέρος του ονείρου κυριαρχεί η αίσθηση πως τρέχουμε απεγνωσμένα μέσα στη νύχτα προσπαθώντας να φτάσουμε σε πλοία, αλλά παράλληλα θέλω να χρησιμοποιήσω τις ασπίδες και να μάθω ποιά είναι τα απόκρυφα μυστικά των αιρετικών. Ολόκληρη η καταδίωξη και το προσπέρασμα της εκκλησίας είναι σαν να γίνονται σε σλόου μόσιον.
Αναρωτιέμαι αν οι καταδιωκόμενοι δεν μπορούν να με δουν διότι δεν είμαι από την εποχή τους και αποφασίζω να πάρω μαζί μου τις ασπίδες και να τις πάω στο εκκλησάκι που προσπερνάμε για να τις χρησιμοποιήσω και να βγω από τον κόσμο του ονείρου. Οι ασπίδες μοιάζουν με το γυάλινο κάλυμμα ρολογιού χειρός και κάπως μου γεννιέται η πεποίθηση ότι αν τις χρησιμοποιήσω θα "διορθώσω" το λάθος στο χρόνο, αλλά και στο μέγεθος που βρίσκομαι (γιατί είμαστε σαν μυρμήγκια που τρέχουν σχεδόν μέσα στο έδαφος κουβαλώντας τα γυαλάκια ενός ρολογιού).
Αυτά. Κυρίως μου έμεινε η αίσθηση του να τρέχεις σχεδόν μέσα στο έδαφος χωμένος σε ρίζες και βράχια σε ένα κατά τα άλλα πανέμορφο δάσος, μέσα σε μια σχεδόν πρωτόγονη νύχτα, μαζί με άτομα από μια άλλη εποχή, καθώς και η περιέργεια να χρησιμοποιήσω τις ασπίδες-γυαλιά πάνω από τις τοιχογραφίες μέχρι να δω κάτι.

Cavaliere έγραψε: 19 Αύγ 2020, 14:49 Είδα όνειρο με φοβίες του χώρου. Ήμουν σε ασανσέρ που χάλασε και κόλλησε, βγήκα, δεν μπορούσα να κατέβω εξωτερικές σκάλες βαποριού λόγω υψοφοβίας, δοκίμασα να βρω εσωτεριή σκάλα αλλά έπεφτα σε κλειστά νερά και θα πνιγόμουν. Μπορεί κανείς να με ψυχαναλύσει; Τι έχω; Χαοτικός, λέγε.

Είχα και έχω ακόμη όνειρα με φοβίες χώρου. Παλαιότερα έβλεπα ότι δεν μπορούσα να βγω έξω από ένα μεγάλο κτίριο με περιστρεφόμενες πόρτες στην είσοδο και έξοδο, ενώ όλοι οι άλλοι έμπαιναν και έβγαιναν κανονικά. Σημαίνει (όπως το βλέπω εκ' των υστέρων) κάποιο αδιέξοδο στην ζωή γενικά, στον επαγγελματικό, οικονομικό, οικογενειακό ή αισθηματικό τομέα. Για μένα, όπως το βλέπω μετά από πολλά χρόνια, ήταν σημαντικό. Σαν να μου έλεγε το όνειρο, "λύσε το αδιέξοδο εδώ που είσαι, η φυγή δεν είναι λύση". Προτίμησα την φυγή με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μπαράζ από φυγές. Ίσως ήταν πιο κατάλληλος ο χώρος για την λύση του αδιεξόδου εκεί που ήμουν, τουλάχιστον του οικονομικού (Γερμανία, χα χα).