Καλώς ήρθατε στο Phorum.com.gr Είμαστε εδώ πολλά ενεργά μέλη της διαδικτυακής κοινότητας του Phorum.gr που έκλεισε. Σας περιμένουμε όλους! https://dev.phorum.com.gr/
Κυρίες και κύριοι. Με υπερηφάνεια σας παρουσιάζω το έπος που έγραψα για εκείνο το κόμμα που κάποτε ήταν στο κοινοβούλιο.
Μες το λάκκο με τα φίδια
με τα τόσα κρίματα
όλοι οι γιοι μου
τριγυρνούν μέσα στη νύχτα
μ’ οργισμένα βήματα
Κι όλοι οι γιοι μου
αναβλύζουνε αλήθεια
και φιλούν τα χώματα
Βγαίνουμε από το δάσος
έτσι θέλουν κι οι χρησμοί
κι όλοι οι γιοι μου
περπατούνε μες τη νύχτα
για μια μέρα καθαρή
Το κεντρί τους περιφέρουνε στη νύχτα
και σου δένουν την πληγή
Κι όλα τα πιόνια σου ανίσχυρα
τα γαμημένα πιόνια σου ανίσχυρα
Κι όλα τα λόγια σου ανίσχυρα
απ’ τα γαμημένα στόματα ανίσχυρα
στη ρημαγμένη γη
Έκανα το φόβο βία
και τη βία μου ψωμί
Κι όλοι οι γιοι μου
με κοιτάζουν με λατρεία
με μια καύλα μυθική
Κι όλοι γιοι μου θα σταθούν πεφωτισμένοι
σε μια ολόχρυση αυγή
Εγώ είμαι ο νόμος
Εγώ το βάλσαμο
Εγώ είμαι ο πόνος
κι ο θρήνος είμαι Εγώ
Re: Μουσικές μας
Δημοσιεύτηκε: 25 Οκτ 2019, 21:11
από enaon
πώς γίνεται ρε γαμώτο να υπάρχεις;
Re: Μουσικές μας
Δημοσιεύτηκε: 26 Οκτ 2019, 11:27
από Πορφύριος Εξαρχίδης
Σας ευχαριστώ κύριε.
Re: Μουσικές μας
Δημοσιεύτηκε: 07 Νοέμ 2019, 18:42
από Πορφύριος Εξαρχίδης
Αυτό το βαλσάκι το έγραψα για τον γέρο μου που ήταν μάγκας αλλά του άρεσαν τα βαλσάκια.
Στα Χέρια Σου
Σήμερα κυρά μου βγαίνουμ’ έξω
Βάλε το φουστάνι το καλό
Σήμερα κυρά μου θα αντέξω
Να σ’ ακολουθώ
Κάτω από ένα υπέροχο φεγγάρι
Και σε μια παράμερη γωνιά
Άκου την καρδιά μου πως χτυπά
Για να ξανακλέψω
Χάδια και φιλιά
Κι όλες οι αρρώστιες που με σβήνουν και με τρώνε
Θα ξεχαστούνε σε μια υπέροχη στιγμή
Κανένας πούστης δεν με νίκησε ακόμα
Κανένας νόμος, ούτε πράξη, ούτε ευχή
Κανένας γιος μου δεν με φίλησε στο στόμα
Κανένας φίλος δεν ακούστηκε να πει:
«κοιμήσου μάγκα, και να ‘ναι ελαφρύ το χώμα»
Πάντα θα ‘μαι εδώ
Φύλα με εσύ
"Κλαίνε μαζί μου σκαλοπάτια σου
Κλαίνε μαζί μου και τα πουλιά"
Αγελαία κι επαίσχυντη πράξις
Μετρίων ανθρώπων
Συντεταγμένων αγνώστων
Εις έρημον και άγονον τόπον
Τεσσάρων βοώντων αντρών
Με μέγα το ρίγος
Αρρυθμίαι εν παλμό
Και ρίπτοντες στας καταιγίδας
Το Πλοίον ως λίθος βαρύς
Στα ανοιχτά εβυθίσθην
Και κράζοντες ώρες πολλές
Εκλονίσθην κι η πίστη
Θα πνιγούν αρχικώς οι αβάπτιστοι
Κάτω στα αμπάρια
Ακολούθως οι άνεμοι θα σύρουν και τα
Ωχρά παλληκάρια
Αμφιβόλου διάσωσις
Κατά τας έβδομας μέρας
Ευχαριστώντας τον Θεό
Όπως απήλλαξε σωσίβια λέμβο
Από χολέρας
Και λυράρης ο χάρος να ‘ρθει
Στον μικρό τον δεμένο
Για πρωινό θα ‘χω το στέρνο σου μικρέ
Και το γλυκό σου το αίμα
Και θα δειπνήσω μέσα από τα χέρια σου μικρέ
Το αλμυρό σου το δέρμα
Πως στερείται ερμηνείας μικρέ μου
Το νεκρό σου το βλέμμα
καλοδουλεμένο καί όμορφο, εσύ είσαι στό πιάνο;
ασφαλώς έχεις κάνει μόνωση στό χώρο
Είναι πολύ δύσκολο να γράψεις πιάνο. Δεν φτάνει η ηχομόνωση, θέλει ειδικό εξοπλισμό. Γι΄αυτό χρησιμοποιώ ηλεκτρικό πιάνο που το συνδέω απευθείας στον υπολογιστή.
Re: Μουσικές μας
Δημοσιεύτηκε: 05 Δεκ 2019, 10:08
από Πορφύριος Εξαρχίδης
Ότι Ταιριάζει
Με πρόσταξε ο κύρης μου
Να μάθω μία τέχνη
Τί μου ταιριάζει, τι μπορώ
Τί το χέρι μου αντέχει
Και έμαθα τον όλεθρο
Κι όπου σταθώ και πάω
Με το τσεκούρι που κρατώ
Πια όλα τα μετράω
Με πρόσταξε ο κύρης μου
Μέσα στην παραζάλη
Πως να γεμίσω αίματα
Το άδειο μου κεφάλι
Σαν αετός πελώριος
Που κράζει καθώς πέφτει
Με πνεύματα θεόρατα
να μου βαράν το ντέφι
Να μ' έχεις πάντα στο μυαλό
Κι αν δεν μ΄έχεις γνωρίσει
Του ονείρου σου είμ' ο ήρωας
Του ξύπνιου σου γαμήσι