Phorum.com.gr

Η προβοκάτσια του Σημίτη για δημιουργία εσωκομματικών προβλημάτων στη ΝΔ μεταξύ Καραμανλικών και Σημιτικών φαίνεται ότι θα λυθεί με κίνηση ματ του Κούλη, με επικείμενο διορισμό της Διαμαντοπούλου στο Ταμείο Ανάκαμψης.

Αρίστος έγραψε: 10 Απρ 2021, 22:40Καμια εθνικη υποχωρηση και εθνικη ταπεινωση με τον Καραμανλη.

Όσο και να το επαναλαμβάνεις, δεν πρόκειται να γίνει πιο αληθινό. Τα γεγονότα τα είπαμε. Μιλάμε για τον χειρότερο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης μετά τον Τσίπρα. Και είναι δυο φορές αίσχος που έκανε ό,τι έκανε σε μια περίοδο που δεν είχε καν πραγματική πίεση από την Τουρκία, αφού ο Ερντογάν έβαζε τότε σε τάξη το δικό του σπίτι.

Scouser έγραψε: 10 Απρ 2021, 23:50

Αρίστος έγραψε: 10 Απρ 2021, 22:40Καμια εθνικη υποχωρηση και εθνικη ταπεινωση με τον Καραμανλη.

Όσο και να το επαναλαμβάνεις, δεν πρόκειται να γίνει πιο αληθινό. Τα γεγονότα τα είπαμε. Μιλάμε για τον χειρότερο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης μετά τον Τσίπρα. Και είναι δυο φορές αίσχος που έκανε ό,τι έκανε σε μια περίοδο που δεν είχε καν πραγματική πίεση από την Τουρκία, αφού ο Ερντογάν έβαζε τότε σε τάξη το δικό του σπίτι.

Στο μόνο που διαφωνώ είναι ότι ο Καραμανλής ήταν χειρότερος και από τον Τσίπρα.

Σε όλα συμφωνείτε, απλώς ο ένας το βλέπει από δεξιά και ο άλλος από αριστερά.

Εδώ είναι που οι τελευταίοι εναπομείναντες νοσταλγοί του ταπερμαν, του Κώστα της Δάφνης, του ηλίθιου του Χαριτόπουλου (που όλοι δίπλα του έκλεβαν και αυτός δεν κατάλαβε τίποτα), του πρωθυπουργού που με το καλημέρα έγινε το πουτανακι των Τούρκων, προσπαθούν ακόμα να δικαιολογήσουν την μαλακια των ψήφων τους πριν 25 χρόνια; Μην έχετε καμία ελπίδα, όταν εκλειψετε κι εσείς, ο αχαμνος λογιστακος θα πάρει την θέση που του αξίζει, στον πάτο του μεταπολιτευτκου βόθρου μαζί με το GAP, αν και ο happy traveler σίγουρα θα τους ξεπεράσει.

Aρθρο του Κουμουτσακου με το οποιο κρεμαει στα καγκελα τον Σημιτη και συντασσεται με τον Καραμανλη.


“Το Ελσίνκι”, οι Μύθοι και οι Αλήθειες: Απάντηση στον πρώην Πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη

«Το Ελσίνκι», δηλαδή εκείνες οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συνήλθε στο Ελσίνκι το Δεκέμβριο του 1999, που αφορούσαν την Ελλάδα, την Κύπρο και την Τουρκία, αποτελούν ακόμα και σήμερα αντικείμενο έντονης πολιτικής διελκυστίνδας, πολλών συζητήσεων, θετικών και αρνητικών σχολίων, χωρίς όμως να υπάρχει σαφής εικόνα για το τι πράγματι συμφωνήθηκε στο «Ελσίνκι» και τι προηγήθηκε για να φτάσουμε εκεί.

Δύο είναι οι αποφάσεις του «Ελσίνκι» που αφορούν την Ελλάδα:

1. Η μία είναι η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η απόφαση αποτελεί πράγματι μία καθοριστικής σημασίας επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, για την οποία αξίζουν αναγνώρισης οι προσπάθειες που κατέβαλε η κυβέρνηση Σημίτη.

Αξίζει ταυτόχρονα να υπογραμμιστεί και η στάση της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία είχε καταστήσει σαφές ότι δεν επρόκειτο να ψηφίσει υπέρ της κύρωσης μιας διεύρυνσης που δεν θα περιελάβανε τη Κυπριακή Δημοκρατία. Ήταν αυτή μια στάση ευθύνης που συνέβαλε καθοριστικά στην εθνική προσπάθεια.

Στην υπόθεση βέβαια της συμφωνηθείσας στο Ελσίνκι ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε., υπάρχει και ένα σκοτεινό σημείο. Αφορά στις πληροφορίες για ύπαρξη μίας παρασκηνιακής άτυπης συμφωνίας που συνέδεε την ένταξη της Κύπρου με την υποχρέωση αποδοχής του σχεδίου Ανάν. Αυτό όμως δεν είναι του παρόντος.

2. Η άλλη απόφαση αφορά τη χορήγηση στη Τουρκία καθεστώτος υποψήφιας χώρας για ένταξη στην Ε.Ε. Η Τουρκία επεδίωκε διακαώς αυτόν το στόχο από το 1963. Τον πέτυχε μετά από 36 χρόνια, στο Ελσίνκι.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστεί ότι η αναγνώριση καθεστώτος υποψήφιας χώρας, αποτελεί το πιο καθοριστικό στάδιο στη μακρά και απαιτητική διαδικασία ένταξης κάθε χώρας στην Ε.Ε. Εκείνη λοιπόν ήταν η καλύτερη, αν όχι και η μοναδική, ευκαιρία για την Ελλάδα να αποσπάσει κάποιο σαφές ουσιαστικό και χειροπιαστό αντάλλαγμα πριν δώσει την απαραίτητη συγκατάθεσή της.

Σε εκείνην λοιπόν, την κρίσιμη στιγμή η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να κερδίσει το αυτονόητο. Δηλαδή ότι οι υποψήφιες χώρες, άρα και η Τουρκία, θα σέβονται την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα των κρατών μελών της Ε.Ε και φυσικά δεν θα απειλούν με κήρυξη πολέμου (casus belli) άλλο κράτος μέλος για οποιονδήποτε λόγο.

Αντί για αυτό, η Ευρώπη – και η Ελλάδα βέβαια – καλέσαμε την Τουρκία να φέρει εκείνη ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης τις διεκδικήσεις που προβάλει εις βάρος της χώρας μας ! Διότι αυτό πράγματι συνέβη στο Ελσίνκι. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτό αποδεικνύουν τα κείμενα. Αναγνωρίσαμε δηλαδή στην ουσία τις Τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και ζητήσαμε από τη Τουρκία να επιδιώξει δικαίωση διά της δικαστικής οδού!

Είναι χρήσιμο να πάμε λίγο πίσω στο χρόνο, για να δούμε πως χάθηκε εκείνη μεγάλη ευκαιρία. Πως αντί χειροπιαστών ανταλλαγμάτων, καταλήξαμε σε έναν επώδυνο και τελικά, επιζήμιο συμβιβασμό.

Το 1996 με την κρίση των Ιμίων η Ελλάδα της κυβέρνησης Σημίτη για πρώτη φορά αναγνώρισε αμφισβήτηση κυριαρχίας επί εδάφους της ελληνικής επικράτειας, αφού δέχθηκε ότι στο έδαφος των Ιμίων δεν θα υπάρχουν «ούτε στρατιώτες, ούτε πλοία, ούτε σημαίες» (no troops, no ships, no flags).

Το 1997, η Τουρκία διεύρυνε τις εδαφικές διεκδικήσεις από τις βραχονησίδες των Ιμίων σε μια σειρά ελληνικών νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Ανατολικό Αιγαίο με τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Σύμφωνα με επίσημα τουρκικά έγγραφα και δηλώσεις πρόκειται για περισσότερες από εκατό τέτοιες περιπτώσεις διεκδικήσεως ελληνικού εδάφους.

Αργότερα το ίδιο έτος, με το ανακοινωθέν της Μαδρίτης που υπέγραψαν οι πρωθυπουργοί της Ελλάδος και της Τουρκίας στο περιθώριο της εκεί Συνόδου του ΝΑΤΟ, αναγνωρίστηκε, με ελληνική συγκατάθεση, ότι η Τουρκία έχει «νόμιμα, ζωτικά συμφέροντα και ενδιαφέροντα… στο Αιγαίο, που έχουν μεγάλη σημασία για την ασφάλεια και την εθνική κυριαρχία».

Εκείνο το ανακοινωθέν αποτελεί άγος και άχθος για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Από τουρκικής πλευράς, σε όλα αυτά τα κείμενα μαζί με τις συναφείς τουρκικές διεκδικήσεις οικοδομείται η ανατροπή του status quo στο Αιγαίο το οποίο καθιέρωσαν διεθνείς συνθήκες όπως η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και των Παρισίων του 1947. Αυτό αποτελεί μόνιμο στόχο της Τουρκίας από το 1973, που επιδιώκουν έκτοτε όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις. Με ακόμα μεγαλύτερη ένταση το πράττει η Τουρκία του Ερντοάν με το επίσημο πλέον στρατηγικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Ως αποκορύφωση όλων αυτών των διεργασιών ήρθε το Ελσίνκι, όπου αντί να ζητήσουμε κάποιο αντάλλαγμα διότι επιτρέψαμε την πραγματοποίηση του ονείρου που επιδίωκε η Τουρκία επι πολλές δεκαετίες, της ζητήσαμε να προσφύγει στα δικαστήρια για να βρει το δίκιο της.

Σύμφωνα λοιπόν με τις αποφάσεις του Ελσίνκι (συνδυασμός παραγράφων 4 και 12 των συμπερασμάτων), η Τουρκία πρέπει «…να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς (σ.σ. εδαφική κυριαρχία) και άλλων συναφών θεμάτων (σ.σ. αποστρατικοποίηση νησιών). Άλλως, θα πρέπει να φέρει (σ.σ. η Τουρκία) τη διαφορά ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Το αργότερο έως τα τέλη του 2004 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα επανεξετάσει την κατάσταση ως προς κάθε εκκρεμή διαφορά».

Δηλάδη στο Ελσίνκι, η Ευρώπη – και η Ελλάδα βέβαια- καλέσαμε την Τουρκία να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη χώρα μας εφ’ όλης της ύλης και στη συνέχεια να προσφύγει η Τουρκία -και όχι η Ελλάδα- στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για να ζητήσει την ικανοποίηση των διεκδικήσεών της εις βάρος της Ελλάδος.

Στην πράξη, η διπλωματική γλώσσα του Ελσίνκι σήμαινε ότι θα διαπραγματευόμαστε με την Τουρκία την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, καθώς και τον αφοπλισμό πολλών νησιών μας στο Αιγαίο. Και αν δεν συμφωνούσαμε σε όλα αυτά, επιτρέπαμε και προτρέπαμε την Τουρκία να προσφύγει μονομερώς στο Δικαστήριο για να τα διεκδικήσει εκεί. Θέταμε δηλαδή την εθνική μας κυριαρχία και ασφάλεια στα χέρια μιας ομάδας ξένων δικαστών!

Όλα αυτά αποτελούσαν εγκατάλειψη της σταθερής θέσης όλων ανεξαιρέτως των ελληνικών κυβερνήσεων, ότι έχουμε μόνον ένα θέμα να διαπραγματευτούμε με την Τουρκία. Την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Και στη συνέχεια, εάν δεν συμφωνήσουμε, να προσφύγουμε από κοινού (με συνυποσχετικό) στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης μόνο για αυτό το θέμα.

Η κυβέρνηση Σημίτη είχε τέσσερα χρόνια μπροστά της για να εφαρμόσει το «Ελσίνκι». Δεν το έκανε ποτέ. Δεν βρήκε ποτέ το πολιτικό θάρρος να ομολογήσει στο εσωτερικό της χώρας ότι η ίδια εγκατέλειψε την πολιτική αυτή.
Υποστηρικτές όμως του «Ελσίνκι» έχουν το πολιτικό θράσος να κατηγορούν τους αντιπάλους τους ακόμη και σήμερα, γιατί δεν το έκαναν εκείνοι, εντός έξη μηνών μάλιστα. Από το Μάρτιο έως το Δεκέμβριο του 2004 !

Δεν είναι δύσκολο λοιπόν να καταλάβει κανείς γιατί το «Ελσίνκι» παρέμεινε ανεφάρμοστο επί «20+1» χρόνια.

Τελικά η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, τον Ιανουάριο του 2015 διατύπωσε επιφύλαξη προς το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με την οποία αφαιρούσε από την δικαιοδοσία του θέματα που αφορούν στην εθνική κυριαρχία και ασφάλεια της χώρας σε περίπτωση μονομερούς προσφυγής τρίτης χώρας στο Δικαστήριο.

Δηλαδή απέκλεισε, ορθώς, την δυνατότητα της Τουρκίας να προσφύγει μονομερώς στο Δικαστήριο για τα θέματα αυτά όπως προέβλεπε το «Ελσίνκι».

Λογικά αυτό θα έπρεπε να σημαίνει και τον οριστικό ενταφιασμό της λογικής του «Ελσίνκι».

Όμως, ακόμη και σήμερα οι εμπνευστές και οι συνήγοροι του «Ελσίνκι» επιμένουν να το προβάλουν ως μεγάλη διπλωματική επιτυχία κατηγορώντας άλλους γιατί την εγκατέλειψαν. Χτίζουν αυτόν το μύθο με κάθε τρόπο επί «20+1» χρόνια.

Ο μύθος όμως κατέρρευσε με τη ξεκάθαρη τοποθέτηση του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή που αναίτια, αψυχολόγητα και διχαστικά προκλήθηκε σε μια στιγμή μάλιστα που η πολιτική ηρεμία στο εσωτερικό είναι πολύτιμο εφόδιο για τις μάχες που δίνονται και πρέπει να δίνονται, στο εξωτερικό. Ο Καραμανλής με αίσθημα ευθύνης, δεν προκάλεσε. Προκλήθηκε και απάντησε. Ως όφειλε.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, συνεπής με την ιστορία της παράταξης, εξ´αρχής τόνισε, και μετά την απάντηση Καραμανλή το επιβεβαίωσε, ότι παραμένει σταθερά προσηλωμένη στην εθνική γραμμή. Δηλαδή στην αναγνώριση της μίας και μόνης διαφοράς με την Τουρκία.

Γιώργος Σ. Κουμουτσάκος
Βουλευτής του (Β1) Βόρειου Τομέα της Αθήνας με τη Νέα Δημοκρατία.

https://www.tribune.gr/politics/news/ar ... igaio.html

.

Scouser έγραψε: 10 Απρ 2021, 23:50

Αρίστος έγραψε: 10 Απρ 2021, 22:40Καμια εθνικη υποχωρηση και εθνικη ταπεινωση με τον Καραμανλη.

Όσο και να το επαναλαμβάνεις, δεν πρόκειται να γίνει πιο αληθινό. Τα γεγονότα τα είπαμε. Μιλάμε για τον χειρότερο πρωθυπουργό της μεταπολίτευσης μετά τον Τσίπρα. Και είναι δυο φορές αίσχος που έκανε ό,τι έκανε σε μια περίοδο που δεν είχε καν πραγματική πίεση από την Τουρκία, αφού ο Ερντογάν έβαζε τότε σε τάξη το δικό του σπίτι.

Τρελλα πουλας Χριστιανε μου; Εχουν χακαρει το λογαριασμο σου; Γκριζαρε ο Καραμανλης το μισο Αιγαιο η ο Σημιτης; Παρεδωσε ελληνικη κυριαρχια ο Καραμανλης η ο Σημιτης; Εισαι λατρης του Ελσινκι που το εχουν καταδικασει ολοι οι σοβαροι νεοδημοκρατες στο παρελθον και ολοι οι δεξιοτερα της ΝΔ και ακομη και κεντροαριστεροι οπως ο Λυγερος; Και για να το παμε και στο σημερα ποιος εφερε τους Τουρκους στα 6 μιλλια διπλα στο Καστελοριζο, ποιος τους εφερε διπλα στη Σκυρο στο Αιγαιο, οταν ακομη και ο Τσιπρας με τον Καμμενο δεν τους αφηναν να προχωρησουν ουτε μετρο μεσω του Νικηφορος Φωκας; Και ποιος δεν κατηγγειλε το τουρκολιβυκο μνημονιο στον ΟΗΕ, ποιος δεν εβαλε βετο στην ΕΕ προκειμενου να πιεσει για κυρωσεις στην Τουρκια πειθοντας μαλιστα και την Κυπρο να ξεχασει το δικο της βετο, ποιος εχει παρει ενδοτιστες συμβουλους του ΕΛΙΑΜΕΠ στα ελληνοτουρκικα, ποιος αρνηθηκε να υπογραψει την ελληνογαλλικη συμφωνια και ποιος πιεζει για Χαγη οταν Σαμαρικοι και Καραμανλικοι την αρνουνται; Ποια ειναι η κυβερνηση που καταπιε τη μετατροπη της Αγιας Σοφιας σε τζαμι χωρις να κανει καν προσφυγη σε διεθνεις οργανισμους; Ποια ειναι η κυβερνηση που γεμισε την Ελλαδα με (ανοιχτες) δομες προσφυγων και χτιζει πολη για παρτη τους ακομη και στον Εβρο διπλα στα συνορα δειχνοντας ποιες ειναι οι σκεψεις της για το μελλον της Θρακης; Ποια ειναι η μοναδικη κυβερνηση της μεταπολιτευσης με την οποια οι Τουρκοι βριζουν καθημερινα την Ελλαδα απειλωντας την ακομη και με πολεμο, ποτε ο Τσαβουσογλου, ποτε ο Ακαρ, ποτε ο Μπαχτσελι και ποτε ο ιδιος ο Ερντογαν και ομως σα σκυλακι τρεχει και τους παρακαλαει για διαπραγματευσεις και Χαγη;

.

Αρίστος έγραψε: 11 Απρ 2021, 04:38 Η κυβέρνηση Σημίτη είχε τέσσερα χρόνια μπροστά της για να εφαρμόσει το «Ελσίνκι». Δεν το έκανε ποτέ. Δεν βρήκε ποτέ το πολιτικό θάρρος να ομολογήσει στο εσωτερικό της χώρας ότι η ίδια εγκατέλειψε την πολιτική αυτή.
Υποστηρικτές όμως του «Ελσίνκι» έχουν το πολιτικό θράσος να κατηγορούν τους αντιπάλους τους ακόμη και σήμερα, γιατί δεν το έκαναν εκείνοι, εντός έξη μηνών μάλιστα. Από το Μάρτιο έως το Δεκέμβριο του 2004 !

Αυτό επισήμανα.

Αρίστος έγραψε: 11 Απρ 2021, 04:44Τρελλα πουλας Χριστιανε μου; Εχουν χακαρει το λογαριασμο σου; Γκριζαρε ο Καραμανλης το μισο Αιγαιο η ο Σημιτης; Παρεδωσε ελληνικη κυριαρχια ο Καραμανλης η ο Σημιτης; Εισαι λατρης του Ελσινκι που το εχουν καταδικασει ολοι οι σοβαροι νεοδημοκρατες στο παρελθον και ολοι οι δεξιοτερα της ΝΔ και ακομη και κεντροαριστεροι οπως ο Λυγερος;

Αφήνω τα υπόλοιπα κατά μέρος γιατί δεν έχουν σχέση με όσα συζητάμε τώρα. Το Αιγαίο δεν το γκρίζαραν ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Σημίτης. Το Αιγαίο το γκρίζαραν οι Τούρκοι, οι οποίοι λίγο πριν τα Ίμια διατύπωσαν για πρώτη φορά την θεωρία των ''γκρίζων ζωνών''. Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τη δέχτηκε ποτέ αυτή τη θεωρία. Στην πραγματικότητα η μοναδική πράξη που θα μπορούσε να εκληφθεί ως έμμεση παραδοχή ότι υπάρχουν πράγματι γκρίζες ζώνες ήταν η κίνηση του Καμένου να πάει να πετάξει στεφάνι πάνω από τα Ίμια από ελικόπτερο αντί να προσγειωθεί σε αυτά, αλλά εν πάση περιπτώσει ας το ξεπεράσουμε αυτό ως μια ακόμα στιγμή πολιτικής αναπηρίας ενός από τους μεγαλύτερους πολιτικούς αγύρτες στη σύγχρονη ελληνική ιστορία (η οποία θα χρησιμοποιηθεί φυσικά από τους Τούρκους αν ποτέ πάμε στη Χάγη ως απόδειξη ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει ότι υπάρχουν αμφισβητούμενες περιοχές στο Αιγαίο).

Πάμε τώρα στο Ελσίνκι. Δεν νομίζω ότι έχεις καταλάβει τι θέλω να πω και ο λόγος είναι πως βλέπεις το θέμα με καθαρά κομματικά γυαλιά (όποια είναι αυτά κατά περίπτωση). Θεωρώ μεγάλο λάθος το Ελσίνκι και όλη τη στρατηγική της ''εξημέρωσης του θηρίου'' που ακολουθήθηκε μετά το 1999. Βασιζόταν σε τελείως λάθος premises (ότι η Τουρκία ενδιαφερόταν γνήσια να γίνει μέλος της ΕΕ, αντί να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία ένταξης ως εργαλείο άσκησης διεθνούς επιρροής και αρμέγματος κονδυλίων, καθώς και ότι οι Ευρωπαίοι θα την αποδέχονταν και θα ήταν έτοιμοι να μεσολαβήσουν αποφασιστικά στα ελληνοτουρκικά προβλήματα) και φυσικά χρεωκόπησε πλήρως αμέσως μόλις εμφανίστηκε στην Τουρκία ένας ισχυρός ηγέτης (έτυχε να είναι ο Ερντογάν) που καθάρισε το εσωτερικό του μέτωπο και αποφάσισε να μεγαλώσει τη χώρα του με τον ''πατροπαράδοτο'' τρόπο. Μαζί με το Ελσίνκι πήραμε βεβαίως και όλο τον αηδιαστικό ''αντιεθνικισμό'' που μας πουλήθηκε μετά το 1999 από τα κρατικοδίαιτα ΜΜΕ και την ντόπια ιντελιγκέντσια του κώλου. Οπότε ναι, μια αντιαισθητική αποτυχία και μισή ήταν και το Ελσίνκι και όλη η ''υψηλή στρατηγική'' (ο Θεός να την κάνει) που το πλαισίωνε.
Όμως:

α) Aκόμα και αν πρέπει να χρεώσουμε τη στρατηγική του Ελσίνκι στους πασόκους, οι νεοδημοκράτες δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να την αλλάξουν. Η ιστορία απέδειξε ότι δεν ήταν μόνο απόφαση του Σημίτη και του περίγυρού του, αλλά όλου του τότε ελ πολιτικού συστήματος, πλην φυσικά ολιγάριθμων Λακεδαιμονίων στα δεξιά και στα αριστερά. Εν ολίγοις, ''μαζί τα φάγαμε'' και στα ελληνοτουρκικά, αφού τότε αυτά τα κόμματα έπαιρναν στις εκλογές γύρω στο 85% αθροιστικά. Για αυτό λέω ότι καλό θα ήταν όλοι οι κρατούντες εκείνης της εποχής να το βουλώσουν γιατί αρκετή ζημιά προκάλεσαν, αλλά εφόσον τα κουρέλια θέλουν να συνεχίσουν να τραγουδούν, θα αποδοθούν τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

β) Το ίδιο το Ελσίνκι, με όλα τα στραβά του, περιείχε μια -αυτονόητη- δικλείδα ασφαλείας (το γράφω για τελευταία φορά, αν το αγνοήσεις ξανά θα σταματήσω τελείως τη συζήτηση μαζί σου): ότι αν δεν τα βρίσκαμε με τους Τούρκους μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία, είτε θα πηγαίναμε στη Χάγη, είτε δεν θα ξεκινούσε η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας. Στη δε Χάγη δεν θα πηγαίναμε γενικώς και αορίστως για ''συνοριακές διαφορές'', θα πηγαίναμε για ότι θα είχαμε συμφωνήσει να γραφτεί στο συνυποσχετικό. Ήταν ή αυτό, ή πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και επιστροφή στην προ 1999 εποχή. Δηλαδή όλα τα όπλα ήταν στα χέρια μας και με τη σύμφωνη μάλιστα γνώμη των Ευρωπαίων. Αυτά φρόντισε να τα απεμπολήσει ο μόσχος ο σιτευτός, δηλώνοντας τότε ότι οι ασφυκτικές χρονικές προθεσμίες δεν βοηθούν. Αυτό είπε τότε και δεν πρόκειται να διαγραφεί ή να ξεχαστεί, ό,τι και να λέει 17 χρόνια αργότερα ο ίδιος ή οι τσάτσοι του. Τότε λοιπόν ο μπούλης το μόνο που ήθελε ήταν ησυχία με τους απέναντι, γιατί μετά από 11 χρόνια ΠΑΣΟΚ, προείχε η κουτάλα. Φυσικά το 2004 ήταν μια ''καλή'' εποχή για την Ελλάδα που το ψεύτικο χρήμα έρεε άφθονο και οι προοπτικές βολέματος στο Δημόσιο για ορδές ημέτερων εξαιρετικές, οπότε με λεπτομέρειες ως προς τα θέματα εξωτερικής πολιτικής ασχολούνταν ελάχιστοι. Σχεδόν κανείς δεν πρόσεξε τι έγινε με μια μυστήρια απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου (τι είναι αυτό, κάτι σαν τη Γιουροβίζιον; ) 5 χρόνια πριν σε κάποιο εξωτικό μέρος στον παγωμένο Βορρά. Για να συνοψίσουμε: Ο Καραμανλής όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να τορπιλίσει το Ελσίνκι και την ''εξημέρωση του θηρίου'', αλλά την πήγε και αρκετά κλικ παραπέρα, δίνοντας στο πιάτο στην Τουρκία όλα όσα ήθελε στο ζήτημα της έναρξης της ενταξιακής της διαδικασίας. Αυτό, αγαπητέ μου Αρίστο, ήταν εθνική υποχώρηση. Στην πράξη, όχι στα λόγια.

γ) Ο Σημίτης είναι υπεύθυνος για πάρα πολλά, μεταξύ των οποίων οι τραγικοί χειρισμοί στα Ίμια (για τα οποία πάντως δεν έχω καταλάβει τι ακριβώς ενοχλεί τους νεοδημοκράτες και ιδίως τους ''καραμανλικούς'', τελικά θέλατε πόλεμο το 1996 ή όχι;), αλλά είναι αλήθεια ότι ήταν και ο τελευταίος πρωθυπουργός μέχρι τον Κούλη, επί των ημερών του οποίου η Ελλάδα έτρεξε ολοκληρωμένα εξοπλιστικά προγράμματα αξίας πολλών δις και υπήρχε ένα συγκεκριμένο πλάνο για το τι ΕΔ θέλουμε. Δεν έχει σημασία αν συμπαθούμε ή όχι τον Σημίτη γενικώς, οπότε αυτή η παραδοχή μας κάθεται άσχημα, τα γεγονότα είναι γεγονότα. Ο μπούλης σχεδόν διέλυσε τον στρατό με το πάγωμα στους εξοπλισμούς που επέβαλλε (''από σεβασμό στο υστέρημα του ελληνικού λαού'', που έλεγε και ο ταβερνιάρης που κάνει τον πολιτικό Μεϊμαράκης), την ραγδαία μείωση των δαπανών για την εθνική άμυνα και την μείωση της θητείας μέσα σε ένα βράδυ, για ξεδιάντροπα προεκλογικούς λόγους.

Δεν υπάρχει καν ζήτημα σύγκρισης, ο μόνος με τον οποίο μπορεί να συγκριθεί σε καταστροφικότητα για την Ελλάδα το παχύσαρκο σίχαμα (που 12 χρόνια τώρα συνεχίζει να μασάει κρατικό χρήμα ως βουλευτής, με 0 επερωτήσεις και 0 κατατεθέντα νομοσχέδια στη Βουλή) είναι η άλλη σου μεγάλη αγάπη, ο Τσίπρας. Τα υπόλοιπα εμένα δεν με ενδιαφέρουν, βρέστα με τους νεοδημοκράτες και τους πασόκους. Εγώ ένας περιστασιακός συνοδοιπόρος ήμουν που ψήφισα για πρώτη φορά στη ζωή μου ΝΔ το 2019 για να ξεκουμπιστεί το τσίρκο και πολύ δύσκολα μπορώ να με φανταστώ να το ξανακάνω. Αλλά είπαμε, τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

Ρε φιλε εξακολουθω να ρωταω, τρελλα πουλας;

Δυο κυβερνησεις Καραμανλη και μια Σαμαρα ΔΕΝ προχωρησαν το Ελσινκι, δεν ενδιαφερθηκαν για Χαγη και δεν εδωσαν εστω και ποντο στην Τουρκια στη θαλασσα.

Και ερχεται τωρα ο Κουλης με την παροτρυνση Σημιτη και ΕΛΙΑΜΕΠ που εκφραζουν την τουρκοφιλη Γερμανια και ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ για Χαγη, εχουν ενεργοποιησει το Ελσινκι καθως συρονται σε διαλογο εφ' ολης της υλης (και ας λενε το αντιθετο) και εχουν παραχωρησει στην Τουρκια ΟΛΟΚΛΗΡΗ τη ΝΑ Μεσογειο (δογμα Ντορας: δινουμε το Καστελλοριζο για να μην χασουμε τη Ροδο), το μισο Αιγαιο (τουρκικο πλοιο μεχρι τη Σκυρο) και συζητανε και για Θρακη καθως αυτο δειχνει η προκλητικη δημιουργια πολης διπλα στα συνορα.

Ερχονται λοιπον ο Καραμανλης και ο Σαμαρας και λενε ΔΕΝ βαζουμε πλατη σε αυτη τη διαπραγματευση.

Εσυ λοιπον με ποιους εισαι σε αυτη τη φαση;

Με αυτους που θελουν να φρεναρουν Ελσινκι και Χαγη η με αυτους που τα προωθουν μαζι με το γκριζαρισμα του μισου Αιγαιου και την παραχωρηση της ΝΑ Μεσογειου;

.

Scouser έγραψε: 11 Απρ 2021, 12:31.β) Το ίδιο το Ελσίνκι, με όλα τα στραβά του, περιείχε μια -αυτονόητη- δικλείδα ασφαλείας (το γράφω για τελευταία φορά, αν το αγνοήσεις ξανά θα σταματήσω τελείως τη συζήτηση μαζί σου): ότι αν δεν τα βρίσκαμε με τους Τούρκους μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία, είτε θα πηγαίναμε στη Χάγη, είτε δεν θα ξεκινούσε η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας. Στη δε Χάγη δεν θα πηγαίναμε γενικώς και αορίστως για ''συνοριακές διαφορές'', θα πηγαίναμε για ότι θα είχαμε συμφωνήσει να γραφτεί στο συνυποσχετικό. Ήταν ή αυτό, ή πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και επιστροφή στην προ 1999 εποχή.

Over and out.

H μπαλα στην εξεδρα, δεν εισαι αξιωματικος μου για να επιβαλεις ορους στη συζητηση.

Ντροπιαστικη υποχωρηση σου.

.

Οσο για τη Χαγη ΚΑΜΙΑ δεξια κυβερνηση μετα το Σημιτη και πριν τον Κουλη δεν την επεδιωξε.

Και καμια Τουρκια δεν την ζητησε.

Το Ελσινκι ειχε de facto νεκρωθει.

Και οπως σου εγραψα αλλα ΚΑΝΕΙΣ οτι δεν το ειδες ξαφνικα βγηκε ο Κουλης με την παροτρυνση του Σημιτη και αρχισε να ΠΑΡΑΚΑΛΑΕΙ για Χαγη και διαπραγματευσεις χωρις οι Τουρκοι καν να πουν οτι ενδιαφερονται για Χαγη.

.

Αρίστος έγραψε: 11 Απρ 2021, 18:30...

Έτσι που λες, φίλτατε πατησιωτης.

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΑΝΑΣΤΟΧΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ