Ζαποτέκο έκανα μια ενδεικτική ανάλυση. Μπορείς να αντιληφθείς ότι και σε επίπεδο ονομασίας μεγάλων πόλεων υπάρχει σημαντική σλαβική παρουσία; Επίσης εμάς μας ενδιαφέρει η γλωσσική σύνθεση ακριβώς πριν την έναρξη του μαζικού γλωσσικού εξελληνσιμού. Ενόσον υπάρχει σλαβοκρατία λαμβάνει χώρα μαζικός γλωσσικός εκσλαβισμός άρα κατά την περίοδο της σλαβοκρατίας δεν μπορεί να ιδρύθηκε σημαντικός αριθμός νέων μη προϋπαρχόντων οικισμών στους οποίους αποδόθηκε νεοελληνικό όνομα.Ζαποτέκος έγραψε: 12 Αύγ 2024, 14:45 Μπορεί όμως να υπήρχαν αυτά τα τοπωνύμια και να μην είχαν καταγραφεί ή να ιδρύθηκαν ως εντελώς νέα ελληνικά όπως δημιουργήθηκαν και τα σλαβικά. Συνεπώς δεν γίνεται να τα παραβλέψεις.
Ενώ στην Ελλάδα τι είχαμε; Δεν υποστηρίζω ότι τα σλαβικά κρατικά μορφώματα είχαν αντίστοιχη δομή με το ρωμαϊκό κράτος. Στη Λογγοβαρδία μπόρεσε να στηθεί αυτό που παραδέχεσαι ως κράτος ακριβώς επειδή ακόμη υπήρχε «αστικό δίκτυο» όπου θα εδράζονταν οι θεσμοί. Αντίθετα εσύ εδώ αντιφάσκεις με τον ευατό σου. Ενώ υποστηρίζεις ότι υπήρξε σλαβοκρατία και συνέχισε να υπάρχει το «αστικό δίκτυο» οι Σλάβοι δεν μπόρεσαν να στήσουν κρατικά μορφώματα. Και τότε γιατί μετά από 900 χρόνια υπήρχε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό σλαβικών τοπωνυμίων σε αντίθεση με την Ιταλία όπου υπήρχε πλήρως διαμορφωμένο Λογγοβαρδικό κράτος;Εντελώς άσχετη όποια σύγκριση με άλλες περιπτώσεις , ειδικά με την Λομβαρδία που δημιουργήθηκαν αληθινά κράτη.
Δεν υπήρχαν κατά την σλαβοκρατία «μεγάλα αστικά κέντρα». Αν συνέχιζαν να υπάρχουν τα προϋπάρχοντα αστικά κέντρα (κάτι το οποίο καταρρίπτει η ελλαδική αρχαιολογία της περιόδου) θα διατηρείτο η ελληνοφωνία και τα τοπωνύμια όπως έγινε στην Ιταλία. Για διάβασε:Παρέβλεψες τελείως επειδή δεν συμφέρει το αφήγημά σου τον ελληνικό πληθυσμό στα μεγάλα κέντρα που φυσικά ήταν πολύ περισσότερος απ' τον σλαβικό.
Τα κάστρα είχαν ένα πληθυσμό το πολύ των 2000 κατοίκων (κάτι που δεν θα ίσχυε για τα κάστρα του ελλαδικού χώρου) δηλαδή αν υποθέσουμε ότι ένα τυπικό χωριό τότε είχε 50 κατοίκους (το ελάχιστο που θα μπορούσα να πω) τότε 40 χωριά επαρκούν για να έχουν τον ίδιο πληθυσμό με το μεγαλύτερο κάστρο της εποχής αν αυτό βρισκόταν στην περιοχή τους. Ο νομός Ιωαννίνων σήμερα έχει 484 χωριά. Αν υποθέσουμε ότι ένα τυπικό ελλαδικό κάστρο είχε 1000 κατοίκους και έλεγχε μια περιοχή όση τη μισή περιοχή από αυτή του νομού Ιωαννίνων δηλαδή θα έλεγχε 250 χωριά έχουμε 1000 κατοίκους ως καστρινό πληθυσμό και 12500 αγροτικό πληθυσμό. Ακόμη και αν μειώσουμε τα χωριά στα 150 θα έχουμε 7500 αγροτικό πληθυσμό. Η πλειοψηφία του ελλαδικού χώρου ήταν αγροτικός πληθυσμός.To be sure, not all cities declined in the same way or to the same extent, and the modern debate is carried out on a site-by-site basis. Yet the trends are clear. The central Balkan provinces exhibit an archaeological profile of almost complete abandonment and demographic collapse. The empire clung on to the coastal edges, where settlements and stray coins are found.
Παρέβλεψες τελείως πως μεγάλος αριθμός μικροτοπωνυμίων δεν σημαίνει και εξίσου μεγάλο πληθυσμό όπως συμβαίνει με τις πόλεις.
Είπαμε ότι είναι ενδεικτική η ανάλυση. Τα ποσοστά που έδωσα ενδεικτικά δεν λαμβάνουν υπόψιν τα μικροτοπωνύμια. Αν τα έβαζα αυτά θα φτάναμε σε ένα ποσοστό 95% σλαβικών τοπωνυμίων. Δεν υπήρχαν πόλεις τότε. Ακόμα και «πόλεις» απέκτησαν σλαβική ονομασία π.χ. Τορύνη=Πάργα, Λαμία = Ζητούνι, (άγνωστη προσλαβική ρωμαϊκή πόλη) = Γρεβενά κ.ο.κ.
Με εξαίρεση τις περιοχές που παρέμειναν υπό ρωμαϊκή κυριαρχία τα αρχαιολογικά δεδομένα σε διαψεύδουν. Δεν θα παίξουμε τώρα το παιχνιδάκι εγώ λέω ότι επιβίωσαν εσύ όχι. Δες πιο πάνω.Φαντασιοπληξίες . Η σλαβική εισβολή ξεκίνησε τον 6ο αι. και δεν σταμάτησαν ποτέ να υπάρχουν και να διατηρούνται μεγάλες πόλεις στις οποίες κατέφευγαν και οι πληθυσμοί της υπαίθρου.
Ειδικά η φορολογική περίπτωση Μανιατών - Σλάβων είναι πολύ ξεκάθαρη, τόσο που δείλιασες να την σχολιάσεις .
Δεν την είδα. Καταρχάς οι Μηλιγγοί ζούσαν σε πολύ ορεινή περιοχή. Σε κάθε περίπτωση αυτη η κατάσταση ίσχυε μετά την αποκατάσταση του ρωμαϊκού ελέγχου αρκετά χρόνια μετά την περίοδο που μας ενδιαφέρει (λογικό να το υποθέσω με τα στοιχεία που έδωσες) όταν επιβίωσαν μόνο οι Εζερίτες και οι Μηλιγγοί στην Πελοπόννησο. Η περίπτωση που έφερες ισοδυναμεί με το να σου λέω ότι σήμερα δεν υπάρχουν Σλάβοι (αυτά είναι τα σημερινά ποσοστά) άρα δεν υπήρξαν ποτέ.
Εξαρτάται από τη περίοδο και το κάστρο. Τι πιστεύεις για τις πόλεις-κάστρα που απέκτησαν σλαβική ονομασία; Σε κάθε περίπτωση είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πλειοψηφία του καστρινού πληθυσμού ήταν ελληνόφωνοι.Συμπερασματικά, η πλειοψηφία του αστικού/καστρινού πληθυσμού ήταν ελληνικός.
Σφάλμα τελεολογίας. Η αφομοίωση του σλαβικού πληθυσμού έγινε λόγω του εποικισμού (σημαντικού όχι αμελητέου αλλά μην φανταστείς τώρα πληθυσμό που από μόνος του θα άλλαζε τη σύνθεση), της δράσης των ρωμαϊκών θεσμών (συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας) και βέβαια του γεγονότος ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού κατά την έναρξη του εκρωμαϊσμού ανεξάρτητα από την ταυτότητα που είχε σχηματίσει ήταν δίγλωσσο.Ομοίως στην ύπαιθρο έμειναν αρκετοί Έλληνες και γι' αυτό και έγινε κατορθωτή η αφομοίωση των Σλάβων απ' τους Έλληνες.
Υ.Γ.: Σημασία δεν έχει αν το ποσοστό του εκσλαβισμού ήταν 50% ή 60% ή 70% κ.ο.κ.. Σημασία έχει ότι από τη οπτική ενός ηθείτη «Βυζαντινού» με λίγη δόση υπερβολής:
Κωνσταντίνος ΠορφυρογέννητοςἘσθλαβώθη δὲ πᾶσα ἡ χώρα καὶ γέγονε βάρβαρος
Ανώνυμος επιτομιστής ΣτράβωναΚαὶ νῦν δὲ πᾶσαν Ἤπειρον καὶ Ἑλλάδα σχεδὸν καὶ Πελοπόννησον καὶ Μακεδονίαν Σκύθαι Σκλάβοι νέμονται.
Φυσικά και ήταν σε άθλια κατάσταση. Τα παιδιά τους πουλούσαν σαν δούλους στους Έλληνες. Κατεβαίνοντας μαζί με τους Αβάρους ως επιδρομείς , οι Έλληνες κλείστηκαν στις πόλεις και τα κάστρα. Οι Σλάβοι από ποιμένες άρχισαν να γίνονται αγρότες και να αποκτούν πιο μόνιμες εγκαταστάσεις όπως ήταν άλλωστε στην σλαβική αγροτική τους φύση. Άρχισε η αλληλεπίδραση με τον ελληνικό πληθυσμό , τόσο αυτόν που έμεινε απέξω , όσο και αυτόν που άρχισε να ξεμυτίζει απ' τις οχυρωμένες τοποθεσίες. Που και που έκαναν καμιά επανάσταση ( βλ. πολιορκία Πατρών ) που όμως κααταπνιγόταν απ' τις ντόπιες δυνάμεις ( στην περίπτωση των Πατρών , οι Πατρινοί δεν χρειάστηκαν καν την βοήθεια των Κορινθίων ). 
Μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για την ποίηση του Καβάφη. 
