Ο Ζάχος στα Καμίνια.
Ειχαμε ξαναπαει καποτε. Πρήξιμο ατελειωτο απο τοτε με τον Ζαχο οποτε πηγαμε παλι.
Καλα ηταν, ολα καλα, να πατε.
Αν θέλετε. Αν δεν θέλετε, μη σας πιεσουμε, πατε αλλου.
Η ατμοσφαιρα και το περιβαλλον ειναι ιδανικα για ολυμπιακους, ενω οι υπολοιποι, αμα δεν γσταρετε καντε γαργαρα και απλα φατε. Σενα στενο χωμενο, βαλτε τζιπσι να το βρειτε.
Η εξυπηρετηση πολυ... εξυπηρετικη. Αν και τραπεζι ειχαν κρατησει για 6 ατομα, μετριων διαστασεων και οχι για 8, στην πλειοψηφια τους αρκετων κυβικων, πολυ συντομα διορθωθηκε το λαθος και καθισαμε ολοι βολικοτατα. Θα αιτηθω να στελνουμε με την κρατηση και τις διστασεις μας για να αποφευγονται παρεξηγησεις και καθυστερησεις. Ευχαριστος ο κυριουλης και η κοπελα μια χαρα επισης.
Πηραμε τοσο φαι που απορουσαμε αν θα το κατεφερουμε, τελικα ομως αποτι φανηκε, πεινασμενοι φυγαν καποιοι. (για σενα λεω που εγλειφες την τσιγκινη πιατελιτσα με τα μηλα κ το γλυκο σταφυλι)
Εχουμε και λεμε...
Ηρθε στο τραπεζι ψωμι λευκο και μαυρο. ΟΚ, ψωμακι. Δεν ηταν οτι ειχα και κανα κοκκινιστο να βουτηξω. Μπολικο ηταν, ευχαριστουμε πολυ, δεν εφαγα.
Φαβα με κρεμμυδι χοντροκομμενο και καπαρη. Τι να κανω που εχει συνηθισει η κλαρα μου να τρωει τη φαβα με καραμελωμενα κρεμμυδια. Ναι, παραδοσιακη συνταγη του βλαχοχωριου μου. Αυτο το κρατσα κρουτσα του χοντροκομμενου κρεμμυδιου πολυ μου στοιχισε, αλλα οκ, εφαγα το φαι μου ολο. Αλιμονο. Η φαβα δεν ηταν ασχημη παντως.
Βραστα. Διαφορα βραστα, δεν εδωσα ιδιαιτερη σημασια, δε με συγκινησαν ιδιαιτερα ωστε να δοκιμασω, οποτε δεν δοκιμασα. Καλα θα τα εβρασαν ελπιζω.
Κολοκυθοανθοι γεμιστοι και τηγανιτοι. Μικρουληδες αλλα πολυ νοστιμοι. Να παρετε. Ή και οχι, δε με απασχολει.
Σαλατα με σαλαχι. Ααααα και αυτο ηταν νοστιμο, φερτε ακομη μια!
Κριθαρωτο με σουπια. Οχι, οχι και οχι. Το κριθαρακι ηταν παραβρασμενο και το πιατο ανοστο.
Μπουκιστες με κουρκουτι απο μαγουλα καποιου ψαριου. Μου διαφευγει η ονομασια του. Ενω εγω επεμεινα για μαγουλα αντι ουρας, τελικα αποδειχθηκε μεγιστη βλακεια, καθως τα μαγουλα ηταν παρεα μεσα στο κουρκουτι με εναν χόνδρο. Ολα τα μαγουλα. Στην αρχη νομιζα πως ετυχε. Χχθθφφθθουουου στη χαρτοπετσετα. Και δωστου ξανα. Δευτερο, τριτο... ασταδγιαλα για μαγουλο. Ετρωγα, εφτυνα, ετρωγα, εφτυνα. (εεεεε άι σι γουατ γιου ντιντ δεαρ) Τεσπα. Κριμα γιατι δεν ειχε ασχημη γευση. (
)
Μυδια αχνιστα επι δυο. Να σας ζησουν, δεν εφαγα.
Θραψαλακι τηγανιτο. Δε μαρεσε το τηγανισμα τους.
Θραψαλο ψητο. Δεν ηταν κακο, οπτικα ηταν καλυτερο.
Μπακαλιαρακια. Πού εξαφανιστηκαν, δεν καταλαβα. Οταν εψαξα να δοκιμασω ειχε μεινει μονο το λεμονι στην πιατελιτσα και αυτο στημενο.
Μπακαλιαρος ψητος. Ειχε την καλη διαθεση η Ναρα να μου δωσει να δοκιμασω και παλι καλα, για να μη μου πουν οτι τα βρηκα ολα ασχημα. Λες και φταιω εγω δηλαδη γιαυτο. Τα γεγονοτα κυριοι, τα γεγονοτα! Δενητοκακο.
Πατατες τηγανιτες επι δυο. Εφαγα κανα δυο. Αδιαφορες. Αλλα και τι στο καλο να ειχαν; Πατατες τηγανιτες λεμε ηταν.
Λιθρινακια. Αυτα ναι, αυτα ηταν πολυ ωραια! Κ νοστιμα και θαλασσα μυριζαν και καλοτηγανισμενα ηταν. Γιαυτο και γω εφαγα δυο. Ελπιζω αυτος που εφαγε το μπακαλιαρακι μου να εψαχνε για λιθρινακι μετα.
Μπιρες, ουζο, κολες.
Για κερασμα, μηλα κομμενα με γλυκο σταφυλι απο πανω. Ε κερασμα ηταν, δε μπορω να εχω απαιτησεις. Δηλαδη μπορω, αλλα συνειδητα δεν θα το κανω, δεν ειμαι τετχοια. Δε δοκιμασα, ευχαριστουμε ομως για τη σκεψη.
27,5/ ατομο. Συνολακι στα 220 ευρα. Να σχολιασω; τι να σχολιασω; δεν εχω ιδεα. Αυτα μου ειπαν, αυτα εδωσα. Καλη η τιμη μου φαινεται, αν αναλογιστω σε τι μαγαζια εχουμε δωσει αναλογα χρηματα (αν και με τις μισες μπιρες αυτη τη φορα). Αναμφιβολα πηραμε πολυ πραμα, σε καποιους αρεσε κιολας. Μια χαρα.
Κραταω σαλατα με σαλαχι, λιθρινακια, κολοκυθοανθους.
Εχει και μια φωτο με κατι που αν και δοκιμασα, δεν εχω ιδεα τι ειναι. Ετσι κ αλλιως δε θα ελεγα κατι καλο ομως.
Δεν ειναι να σας αφηνουν μονους σας για λιγο, αλλά τετοιοι ειστε! Φωτο στις μασαμπουκες ρέιιιι!
