Τον τελευταίο καιρό έχω βαρεθεί να βρίσκω μονόλεπτα,δίλεπτα,πεντάλεπτα στον δρόμο,πράγμα που με συγκινεί γιατί μου θυμίζει λίγο 80τιλα. Αν και είμαι σπάταλος, τα μαζεύω όλα. Σήμερα από την Αγίου Δημητρίου έως την Τσιμισκή μάζεψα γύρω στα 40 λεπτα!
Όταν έφθασα στην Τσιμισκή λοιπόν, περνάω έξω από το M&S. Ταμπέλα τζιν -20%. Έχω άπειρα σε σημείο που και να πιάσω τα χρόνια του Μητσοτάκη δεν θα προλάβω να τα λιώσω.
Μηχανικά ανεβαίνω στον Β' όροφο. Βλέπω έναν πιτσιρικά, του λέω πιάσε κάτι ανοιχτό σε W 32 L 31 Slim Fit. Κοιτάει, μου λέει έχω σε Regular(αρνούμαι είναι bus class) και Straight. Δώσε από αυτό. Δεν το φοράω καν, πάω στο ταμείο άπαντες άφαντοι. Προς στιγμή ξυπνά ο λογικός εαυτός μου και λέω τι μλκας είμαι, κάνω και οικονομία, θα το αφήσω. Βλέπω όμως μια κοπέλα με στολή του καταστήματος, της λέω δεν έρχεστε. Δεν είναι το τμήμα της,αλλά μπορεί να το χτυπήσει.
Μου λέει, για να γίνει η έκπτωση, θέλει κάρτα του καταστήματος, την οποία έχω, αλλά φυσικά δεν κουβαλάω μαζί μου. Δεν μπορεί να βρεθεί ο αριθμός, αν θέλω βγάζω νέα. Αισθάνομαι πως βαριέμαι και της λέω δε πάει στα κομμάτια, χτυπήστε το έτσι

Η γυναίκα φρικάρει για την βλακώδη σπατάλη και προσφέρεται να το χτυπήσει στην δική της.
Κάπου εκεί, μου βγαίνει μια εντελώς αυθόρμητη καγκουριά αταίριαστη με τον χαρακτήρα μου και τις προτείνω με τα 8 γιούρο που μου γλύτωσε να πάρω ένα κρασί Νεας Ζηλανδίας και να το πιούμε παρέα στην παραλία, μια και έχει γμτη μέρα. Αυτή ξενερώνει εντελώς και διαισθάνομαι πως την απογοήτευσα γιατί με είχε κόψει για πολύ decent τύπο, φυσικά αρνείται.
Ταυτόχρονα στεναχωριέμαι πάρα πολύ για την μαλακία που είπα και της ζητάω συγνώμη. Εξηγώ πως με επηρεάζει η άνοιξη, πάντα είμαι γιούχου,αλλά αν έχει ήλιο δεν μπορώ ελέγξω τον εαυτό μου, ίσως πρέπει να μεταναστεύσω στην Σουηδία για να είμαι πιο ισορροπημενος κ.λ.π.
Η πλάκα είναι πως αυτή, αρχίζει να στεναχωριέται που στεναχωρέθηκα και το γυρνάει το ποίημα πως τελικά δεν είπα κάτι που την πρόσβαλε, μάλλον ήταν γλυκό και καταλήγει πως καλύτερα είναι να μείνω αυθόρμητος και να μην πάω πουθενά

Εκείνη την στιγμή σκέφτομαι πως δεν είναι απίθανο τελικά να το πιούμε το κρασί,αλλά εγώ δεν είμαι σίγουρος αν το θέλω όντως ή απλά επιθυμούσα να πω μια ατάκα και να φύγω
Τέλος πάντων η κουβέντα τραβάει σε μάκρος για να την διακόψει ένας γερομαλάκας για κάτι κωλοπάτακια που ήθελε να πάρει. Φεύγω ντροπιασμένος και πριν στρίψω για το ασανσέρ, ρίχνω μια κλεφτή ματιά προς τα πίσω. Μλκ χαμογέλασε
Η κατάληξη είναι πως δεν τολμάω να ξαναπάω εκεί, μάλλον θα ψωνίζω on line.
To καλό της υπόθεσης είναι πως πριν λίγο θυμήθηκα πως πήρα και ένα τζιν. Το βάζω και διαπιστώνω πως μου πάει πολύ! Η Straight Line γάμησε, άνετο και classy μαζί! Χαλάλι τα 32
