Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[Chronicle]

γιατί μόλις τα λέει αυτά

«Εκ των λόγων μου τούτων ο Νικηφόρος παροξυνθείς

Πάλι μισά τα γράφεις...
Καταρχάς, για την αντίφαση του Λιουτπράνδου ως προς το όνομα Ρωμαίος έχουμε ξαναμιλήσει. Ουσιαστικά αυτογελοιοποιείται με αυτά που λέει, διότι ισχυρίζεται πως "όταν εμείς θέλουμε να βρίσουμε κάποιον τον λέμε Ρωμαίο" και την ίδια στιγμή προσφωνεί τα αφεντικά του αυτοκράτορες... Ρωμαίων! Προφανώς ο Λιουτπράνδος παραλογιζόταν από τον εκνευρισμό του:



Επίσης, όπως έχουμε πει το "Ρωμαίος" είναι όνομα-ταυτότητα για τους Βυζαντινούς. Άρα, αν θεωρήσουμε ότι θύμωσε ο Νικηφόρος με τον ισχυρισμό του Λιουτπράνδου ότι το όνομα "Ρωμαίος" αποτελεί βρισιά για τους δυτικούς, είναι απόλυτα λογικό.

Το κυριότερο όμως είναι ότι τα απολύτως τελευταία λόγια του Λιουτπράνδου είναι ιδιαίτερα προκλητικά, καθώς κάνει λόγο για την ανδρεία των βυζαντινών σε σχέση με των δυτικών. Είναι εξίσου πιθανό, η φράση "εκ των λόγων μου τούτων" να αναφέρεται στα απολύτως τελευταία του λόγια που δεν είναι αυτά που γράφεις, αλλά τα περί ανδρείας:

[Ζαποτέκος]

Ωραίο κι αυτό. Δεν θυμάμαι να το είχαμε ξανασυζητήσει.

σελ. 31 ( 32 του pdf )
https://amitos.library.uop.gr/xmlui/bit ... sAllowed=y

[wooded glade]

Το Βυζάντιο ήταν Ρωμαϊκό αλλά σιγά σιγά έγινε Ελληνικό.
Υπήρχε μία σχέση τύπου ΕΟΚ-ΝΑΤΟ-συνδικάτο με λεφτά υπάρχουν μεταξύ Ελλάδος και Ρώμης σε πλήρη αναντιστοιχία βέβαια με την σχέση Πούτιν-Ουκρανίας που υπήρχε μεταξύ Ρώμης-Ιουδαίας.
Αυτά για τους πρώτους ενάμιση-δύο αιώνες μετά τον Μέγα Κωνσταντίνο.
Μετά ήταν Ελληνικό, όσο Ελληνικό είναι και το Μέτσοβο, Καπανδρίτι, Άγιος Ιερόθεος, Καλαμπάκα σήμερα.
Η διαφορά είναι ότι ο όρος "Ελλάς" που περιγράφει σήμερα τη χώρα δεν υπήρχε και δεν υπήρχε ούτε και μέχρι τα μισά της επανάστασης του 1821. Η πρώτη επανάσταση έγινε μάλιστα στη Μολδοβλαχία και σκοπός ήταν η ανασύστασις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που θα μίλαγε βέβαια Ελληνικά και τα λοιπά. Μετά, στη φάση Ναυαρίνου και Καποδίστρια είμαστε Ελλάδα βέβαια.

Τα κουμούνια έχουν άσβεστο μίσος τόσο κατά του Βυζαντίου, όσο και κατά της επανάστασης όσο και κατά της Ελλάδος.

[Ζαποτέκος]

Η διαφορά είναι ότι ο όρος "Ελλάς" που περιγράφει σήμερα τη χώρα δεν υπήρχε και δεν υπήρχε ούτε και μέχρι τα μισά της επανάστασης του 1821.

Υπήρχε περιφραστικά. Έβαλε παραπάνω ο Χρόνικλ απ' τον 13ο αι. : χώρα των Ελλήνων , ήτοι Ρωμανία.
Βλ. και Χρονικό του Γαλαξιδίου ( 1703 ) : ούλη την Ελλάδα, που την ελέγασι Ρουμανία .
Επίσης χρησιμοποιούταν και το Γραικία . Μαρτύριο των 63 μαρτύρων ( 10ος αι. ) : ...προς τά τών Γραικών μέρη. ήτοι της Νέας 'Ρώμης. Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 843-847 Μεθόδιος Α΄: ... της Γραικών ( Ρωμαίων ) γης ... από Γραικίας εληλυθώς ...


Ενώ και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης χρησιμοποίησε το Γραικία : Προς το έθνος της Μολδαυίας (…) άπασα η Γραικία ύψωσεν από την σήμερον …

Η πρώτη επανάσταση έγινε μάλιστα στη Μολδοβλαχία και σκοπός ήταν η ανασύστασις της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που θα μίλαγε βέβαια Ελληνικά και τα λοιπά. Μετά, στη φάση Ναυαρίνου και Καποδίστρια είμαστε Ελλάδα βέβαια.

Μα έτσι ήταν. Η Αρβελέρ έχει πει πολλές φορές πως οι Έλληνες είναι το μόνο βαλκανικό έθνος που δεν απελευθέρωσε την πραγματική του πρωτεύουσα , δηλαδή την Πόλη. Και ο Καποδίστριας τέτοιο όραμα είχε. Όχι της κλασικής Ελλάδας . Αντίθετοι ήταν οι ξένοι που ήθελαν μια Ελλάδα μικρή , σαν αυτή του περιηγητή Παυσανία. Ο μόνος φιλέλληνας που έχω διαβάσει με βυζαντινό όραμα ήταν ο Κόχραν. Βλ. εδώ viewtopic.php?f=11&t=9695&p=1964016&hil ... D#p1960323

Τα κουμούνια έχουν άσβεστο μίσος τόσο κατά του Βυζαντίου, όσο και κατά της επανάστασης όσο και κατά της Ελλάδος.

Φυσικό είναι. Αφού ο ιδρυτής τους Μαρξ ήταν στην μεγαλύτερη διάρκεια της ζωής του εχθρός των Ελλήνων και υποστηρικτής της ακεραιότητας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν κι αυτός παιδί της εποχής του. Για τους Έλληνες άλλαξε 100 γνώμες ανάλογα με τις γεοπολιτικές εξελίξεις Δεν είχε κάτι προσωπικό με τους Έλληνες.

• Στην πραγματικότητα οι Μ-Ε. δεν ενδιαφέρονται κατά βάθος για την ιστορική αλήθεια αλλά για το αν η τάδε ή δείνα ερμηνεία της οφελεί τον πολιτικό προσανατολισμό τους: Επειδή οι φιλελεύθεροι, εχθροί του κομμουνισμού, είναι υπέρ της συνέχειας-αναγέννησης του Ελληνισμού, γι’ αυτό οι Μ-Ε. παραθέτουν την άποψη για σλαβική καταγωγή, ώστε να δείξουν το ιστορικό λάθος των πολιτικών εχθρών τους. Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε τόσο για ανθελληνισμό επί της ουσίας, δηλαδή λόγω έμφυτης αντιπάθειας προς τους Έλληνες, όσο για αντιφιλελευθερισμό και αντιρωσσισμό, οι οποίοι εκδηλώνονται ωστόσο και ως προφανής «ανθελληνισμός», μια και ο φιλελληνισμός συνδέεται από τους Μ.-Ε. με τον φιλελευθερισμό και τον τσαρισμό.

• Ο Μ. αναφέρεται στο ιδανικό της Μ. Ιδέας (29-3-1854): «Οι Έλληνες του λεγόμενου [ελληνικού] βασιλείου, καθώς κι όσοι ζουν στα Ιόνια νησιά υπό βρεταννική κυριαρχία, θεωρούν βέβαια ως εθνική τους αποστολή να εκδιώξουν τους Τούρκους απ’ όλα τα μέρη, όπου μιλιέται η ελληνική γλώσσα, και να ενώσουν την Θεσσαλία και την Ήπειρο σ’ ένα δικό τους κράτος. Φθάνουν μάλιστα να ονειρεύονται και την παλινόρθωση του Βυζαντίου, μολονότι γενικά είναι λαός αρκετά ξύπνιος για να μην πιστεύει σε μια τέτοια ονειροφαντασία. Όμως όλα αυτά τα ελληνικά σχέδια εθνικής επέκτασης…προβάλλονται ως συνέπεια ρωσσικών μηχανορραφιών και επίσης διακηρύσσονται από τους ληστές των βουνών δίχως να βρίσκουν απήχηση στους αγροτικούς πληθυσμούς του κάμπου – όλα αυτά δεν έχουν καμμιά σχέση με τα θρησκευτικά δικαιώματα των Τούρκων υπηκόων, με τα οποία μερικοί πάνε να τα αναμίξουν». Το τμήμα αυτό είναι από τα πιο ουσιωδέστερα που έχει να πει για τους Έλληνες ο Μ.: η Μεγάλη Ιδέα (αντιφατικά ;) άλλοτε παρουσιάζεται σαφώς ως μη κρατική επιδίωξη –αφού δεν την επιδιώκουν μόνον οι του ελληνικού κράτους αλλά το ελληνικό έθνος, όπως οι Επτανήσιοι για παράδειγμα, κι έτσι απορρίπτεται η κυρίαρχη σήμερα άποψη ότι η Μ. Ιδέα ήταν κρατικό κατασκεύασμα της Ελλάδας–, ενώ άλλοτε θεωρείται προπαγάνδα της ρωσσικής πολιτικής. Όμως πώς γίνεται, από τη μια να υποστηρίζεται ότι οι Επτανήσιοι –δίχως να διαχωρίζονται σε βουνίσιους ληστές και καμπίσιους/αστούς– επιδιώκουν την Μ. Ιδέα ενώ από την άλλη υποστηρίζεται ότι μόνο οι βουνίσιοι ληστές αλλά όχι οι καμπίσιοι υποστηρίζουν την Μ. Ιδέα; Ίσως χάρη στην δυνατότητα που δίνει στον Μ. η γενίκευση των απόψεων για τους θεσσαλούς Έλληνες οι οποίοι «φοβούνται τους ομοεθνείς τους περισσότερο από τους Τούρκους»: αφού τούς φοβούνται, είναι προφανές ή πιθανό (!) ότι δεν συμμερίζονται και τους εθνικούς σκοπούς τους. Όσο για την ανασύσταση του Βυζαντίου, ο Μ. προχωρεί σε ένα ευχολόγιο: λέει ότι επειδή είναι έξυπνοι, οι Έλληνες δεν θα πιστέψουν σε τέτοια ονειροφαντασία. Στην πραγματικότητα ούτε έξυπνους τους θεωρεί (αφού είναι δειλοί και νωθροί κατ’ αυτόν – έστω και επειδή τα λέει αυτά λόγω του αντιτσαρισμού του) ούτε εξηγεί την δική του αντίφαση, πώς γίνεται και να επιδιώκουν την ανασύσταση του Βυζάντιου και να είναι τόσο έξυπνοι ώστε να μην την επιδιώκουν.

• Ο Μ. (2-9-1853) αναφέρει μια συζήτηση στην αγγλική βουλή για τις σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και Σλάβων, παραθέτοντας την ομιλία του Layard ο οποίος σύμφωνα με τον Μ. «εκφώνησε την κατά πολύ καλύτερη και ρωμαλεώτερη ομιλία»: «Σχετικά με την ίδρυση μιας ελληνικής αυτοκρατορίας με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολης…υπάρχουν μόλις 1.750.000 Έλληνες· ότι οι Σλάβοι και οι Βούλγαροι από χρόνια αγωνίζονται να διακόψουν κάθε επαφή μαζί τους, αρνούμενοι να δεχτούν ιερωμένους ελληνικής εθνικότητας ως κληρικούς κι επισκόπους· ότι οι Σέρβοι έφτιαξαν δικό τους Πατριαρχείο στη θέση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης· κι ότι θα σήμαινε παράδοση ολόκληρης της Τουρκίας στην Ρωσσία, αν οι Έλληνες στέριωναν στην Κωνσταντινούπολη». Επίσης ο Μ. (29-3-1854) για το ελληνικό στοιχείο της Τουρκίας: «μισείται τόσο βαθιά από τους υπόλοιπους χριστιανικούς λαούς, ώστε, όπως στην Σερβία και στην Βλαχία, η συνέπεια ήταν η εκδίωξη όλων των παπάδων ελληνικής καταγωγής και η αντικατάστασή τους από ιθαγενείς ιερείς». Η ειρωνεία της τύχης με όλα αυτά είναι ότι οι Έλληνες έπαψαν να είναι εκλεκτοί της Ρωσσίας (άρα επικίνδυνοι για την Επανάσταση) κι ότι έγιναν εκλεκτοί της Αγγλίας. Πάντως, φαίνεται με όλα αυτά να θεωρεί ότι ο αντιρωσσισμός είναι μεγαλύτερος στους Σλάβους παρά στους Έλληνες. Για τους χαλαρούς δεσμούς Ελλήνων-Σλάβων ΧΟ: «η θρησκευτική έχθρα εναντίον των Λατίνων αποτελεί τον μόνον κοινό δεσμό ανάμεσα στις διάφορες φυλές που κατοικούν στην Τουρκία και δέχονται το ελληνορθόδοξο θρήσκευμα» (Μ. 13-3-1854). Όλα αυτά με την επισήμανση ότι στα 1854 θεωρούσε τους Νοτιοσλάβους κατάλληλους για την κυριαρχία στα Βαλκάνια, ως αντιρώσσους: αν οι Έλληνες είναι όργανα των Ρώσσων (λέει ο Μ. στις 27-8-1867) και οι Ν/Σλάβοι φύσει αντιρώσσοι, τότε ο τονισμός της διαμάχης Ελλήνων-Νοτιοσλάβων είναι ό,τι συμφερότερο για τον επαναστατικό αντιτσαρισμό/αντιρωσσισμό.

• Για το νεοελληνικό κράτος:
  «Η βρεταννική επιρροή αποσύνθεσε τις ελληνικές κοινότητες...» Μ. (30-9-1854)

Να μου ζήσεις Μαρξ μου πρόγονε του Γιανναρά .

http://diktiospartakos.blogspot.com/201 ... 21_25.html

[foscilis]

Η διαφορά είναι ότι ο όρος "Ελλάς" που περιγράφει σήμερα τη χώρα δεν υπήρχε και δεν υπήρχε ούτε και μέχρι τα μισά της επανάστασης του 1821.

Υπήρχε περιφραστικά.

[Ζαποτέκος]

Η διαφορά είναι ότι ο όρος "Ελλάς" που περιγράφει σήμερα τη χώρα δεν υπήρχε και δεν υπήρχε ούτε και μέχρι τα μισά της επανάστασης του 1821.

Υπήρχε περιφραστικά.

Προς τι ο γέλωτας και ο είρωνας ;

Χρονικό του Γαλαξιδίου ( 1703 ) : ούλη την Ελλάδα, που την ελέγασι Ρουμανία

[wooded glade]

Σαφώς και υπήρχε ο όρος Ελλάς.
Στο Βυζάντιο ήταν το "Ελληνικόν Θέμα".
Μιλάμε για τους πρώτους επαναστάτες, τι όνομα θα έδιναν στο "λεύτερο βασίλειο" και ότι επέλεξαν το "Ελλάς" στην πορεία.

[Pertinax]

Σαφώς και υπήρχε ο όρος Ελλάς.
Στο Βυζάντιο ήταν το "Ελληνικόν Θέμα".
Μιλάμε για τους πρώτους επαναστάτες, τι όνομα θα έδιναν στο "λεύτερο βασίλειο" και ότι επέλεξαν το "Ελλάς" στην πορεία.

Ένας από τους πρώτους που οραματίστηκε παλινόρθωση του Βυζαντίου με νέα ονομασία (Ελλάδα) ήταν ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης (15ος αιώνας). Ακολούθησαν και άλλοι λόγιοι που είχαν περάσει στη Δύση μετά την Άλωση. Και ο Ρήγας Ελλάδα ονόμαζε το μεγάλο κράτος που ονειρευόταν να αντικαταστήσει την οθωμανική αυτοκρατορία. Και οι Φιλικοί είναι βέβαιο ότι ήθελαν να φτιάξουν κράτος με το όνομα Ελλάδα ανεξαρτήτως συνόρων και ανεξάρτητα αν απελευθερωνόταν ή όχι η Κωνσταντινούπολη. Η ιδέα της "Ρωμανίας" και της "Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας" σε επίπεδο opinion makers είχε ουσιαστικά σβήσει και μόνο κάποιοι πολύ παραδοσιακοί Φαναριώτες την κρατούσαν ακόμα. Στη θέση της υπήρχε πλέον η ελληνική αυτοκρατορία ή απλώς η Ελλάδα.

[Ζαποτέκος]

Σαφώς και υπήρχε ο όρος Ελλάς.
Στο Βυζάντιο ήταν το "Ελληνικόν Θέμα".
Μιλάμε για τους πρώτους επαναστάτες, τι όνομα θα έδιναν στο "λεύτερο βασίλειο" και ότι επέλεξαν το "Ελλάς" στην πορεία.

Αυτά που έβαλα αφορούν όλη την αυτοκρατορία ή τουλάχιστον εκτεταμένα εδάφη της. Όχι το θέμα Ελλάδος ή την ρωμαϊκή επαρχία Αχαΐας.

Μάλλον Ελλάδα θα το έλεγαν. Δες και τον Καποδίστρια να θεωρεί ως "Ελλάδα" όπου υπάρχουν ελληνόφωνοι και πιστοί του πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην Οθωμανική Αυτοκρατορία .

Στο ερώτημα του Άγγλου Γουίλμοτ Όρτον «Τι πρέπει να εννοήσωμεν λέγοντες Ελλάδα σήμερον;», ο Καποδίστριας απάντησε:

«Το Ελληνικόν έθνος σύγκειται εκ των ανθρώπων οίτινες από Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως δεν έπαυσαν ομολογούντες την ορθόδοξον πίστην, και την γλώσσαν των Πατέρων αυτών λαλούντες, και διέμειναν υπό την πνευματικήν ή κοσμικήν δικαιοδοσίαν της Εκκλησίας των, όπου ποτέ της Τουρκίας και αν κατοικώσι».

Στο ερώτημα «Ποία όρια η Ελλάς επέβαλεν εις την γεωγραφικήν έκτασίν της ;» , η απάντηση του Καποδίστρια ήταν συγκλονιστική :


«Τα όρια της Ελλάδος από τεσσάρων μέν αιώνων διεγράφησαν υπό δικαιωμάτων, τα οποία ούτε ο χρόνος , ούτε αι πολύμορφοι συμφοραί , ούτε η δορικτησία, ουδέποτε ίσχυσαν να παραγράψωσι, διεγράφησαν δε από του 1821 διά του αίματος του χυθέντος εις τας σφαγάς των Κυδωνίων, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών, του Μεσολογγίου, και εις τας πολυάριθμους ναυμαχίας τε και πεζομαχίας εν αις εδοξάσθη το γενναίον τούτο έθνος. Ορμώμενοι εκ τούτων των γεγονότων, άτινα υπερίστανται της ιστορίας της Ελλάδος, και τον ήδη επταετή αυτής αγώνα επιχαρακτηρίζουσιν, ευκόλως καταπειθόμεθα ότι ούτε περιφιλοδοξία ούτε κερδομανία, αλλά χρέος ιερόν και απαραβίαστον θέλει ενάξη δια παντός την Ελλάδα να συστείλει όσον το ολιγώτερον τα όρια της χώρας αυτής.»

[taxalata xalasa]

Ωραίο κι αυτό. Δεν θυμάμαι να το είχαμε ξανασυζητήσει.

σελ. 31 ( 32 του pdf )
https://amitos.library.uop.gr/xmlui/bit ... sAllowed=y

ελληνες wannabe τον 12ο αιώνα....

αντι-δυτική προπαγάνδα από ανατολίτες...

Απόδειξη
Κέω = Κόπτω και κομμάτι και κόμμα (,).... Κέα;
Τέμνω = Τemno λατινικο (αποκόπτω, περιφρονώ) και τεμάχιο («τὰς αὑτοῡ τραγωδίας τεμάχη εἶναι ἔλεγε τῶν Ὁμήρου μεγάλων δείπνων», Αισχύλ.). ἐρινεὸν τάμνε νέους ὄρπηκας

σκε-π-σου τον σκο-πό και μην κά-νεις σπέκ-ουλα...


divide et impera

[Pertinax]

γιατί μόλις τα λέει αυτά

«Εκ των λόγων μου τούτων ο Νικηφόρος παροξυνθείς

Πάλι μισά τα γράφεις...
Καταρχάς, για την αντίφαση του Λιουτπράνδου ως προς το όνομα Ρωμαίος έχουμε ξαναμιλήσει. Ουσιαστικά αυτογελοιοποιείται με αυτά που λέει, διότι ισχυρίζεται πως "όταν εμείς θέλουμε να βρίσουμε κάποιον τον λέμε Ρωμαίο" και την ίδια στιγμή προσφωνεί τα αφεντικά του αυτοκράτορες... Ρωμαίων! Προφανώς ο Λιουτπράνδος παραλογιζόταν από τον εκνευρισμό του:



Επίσης, όπως έχουμε πει το "Ρωμαίος" είναι όνομα-ταυτότητα για τους Βυζαντινούς. Άρα, αν θεωρήσουμε ότι θύμωσε ο Νικηφόρος με τον ισχυρισμό του Λιουτπράνδου ότι το όνομα "Ρωμαίος" αποτελεί βρισιά για τους δυτικούς, είναι απόλυτα λογικό.

Το κυριότερο όμως είναι ότι τα απολύτως τελευταία λόγια του Λιουτπράνδου είναι ιδιαίτερα προκλητικά, καθώς κάνει λόγο για την ανδρεία των βυζαντινών σε σχέση με των δυτικών. Είναι εξίσου πιθανό, η φράση "εκ των λόγων μου τούτων" να αναφέρεται στα απολύτως τελευταία του λόγια που δεν είναι αυτά που γράφεις, αλλά τα περί ανδρείας:

Η όλη συζήτηση έχει το σχήμα ΑΒΒΑ που πολύ ωραία έχεις περιγράψει αλλού

(Α) Ο Νικηφόρος περιπαίζει τους στρατιώτες του Γερμανού αυτοκράτορα
(Β) συνεχίζει λέγοντας στον Λιουτπράνδο "είστε Λογγοβάρδοι και όχι Ρωμαίοι"

(Β) Ο Λιουτπράνδος απαντά πως το όνομα Ρωμαίοι είναι μισητό, γιατί κατάγονται από μια συμμορία εγκληματιών κάθε είδους με επικεφαλή τον Ρωμύλο που ήταν πόρνης γιος
(Α) και συνεχίζει λέγοντας "αν τολμάς πολέμησέ μας για να δούμε ποιοι είναι οι ανδρείοι και ποιοι όχι"

Το "εκ των λόγων μου τούτων" λοιπόν αφορά και τις δύο απαντήσεις. Διαφορετικά έπρεπε να πει "εκ του τελευταίου τούτου λόγου μου".

Αφού λύσαμε και αυτό, πες μας τώρα αν στην ακόλουθη φράση

«Εκ τοιούτων δ’ ευπατρίδων [δλδ εγκληματιών] το γένος έλκουσιν εκείνοι, ούς Υμείς Κοσμοκράτορας ονομάζετε»

συμπεριλαμβάνει και τους Βυζαντινούς αυτοκράτορες στους απόγονους του "πορνογέννητου" Ρωμύλου και των "εγκληματιών" που αυτός είχε μαζέψει στη Ρώμη.

[taxalata xalasa]

Το μόνο σίγουρο είναι πως αν σας είχε μπροστά του ο Ηέλλεν Αχιλλεύς ή ο γιός του ο Νεοπτόλεμος και οι Μυρμιδόνες θα σας εξηγούσαν καλά το όνειρο, ποίοι είναι οι Έλληνες και τι ήταν το βυζάνδιο, αφού πρώτα σας πέρναγαν λεπίδι έναν-έναν.

Γκιώσαμε από την προπαγάνδα των αβρααμέλληνων... αμάν ρε... ούλοι; με το ζόρι; τραβατε ρε στον Αϊ Σαπερακείθε...

Το βυζαντιο ήταν, όπως φαίνεται εκ των υστέρων, η καταστροφή του ελληνισμού που είχαν διαδώσει οι ρωμαίοι...
και η άνοδος του δογματικά φανατικού πιστού (ισλαμ) αλ ιμπραήμ, γιατί το παλιό ποίημα είχε ξεφτίσει και δεν είχε πολλά like...

...από το 600 και βαλε, περίπου, που ο Ηράκλειος κατάργησε την λατινική ως επίσημη γλώσσα και άφηκε μονάχα την χριστιανοελληνιστική κοινή σαν επίσημη και μόνη διδασκώμενη μέσω λιβανίσματος και γαργαργάρ, ξεκινά η άνοδος της νέας αβρααμικής μεταχριστιανικής σέκτας στην αραβία που κατάπινε του χριστιανούς στην νέα αβρααμική αλήθεια που σε έστελνε μια ώρα αρχύτερα να φας πιλάφι στο υπερπέραν αν δεν την δεχόσουν.... λες και είχαμε ανάγκη το πιλάφι εμείς οι σιτοφάγοι....και ήταν τόσο καλή η δουλειά που κάμανε οι βυζανδινοί που επέτρεψε στους πιστους (του αβρααμ, ισλαμ) να κατακτησουν σαν νεοι καρχηδόνες όλη την βόρεια αφρική, την ισπανία, την σικελία και όλην την ανατολική αυτοκρατορία.

ό,τι και να διαβάστε σε πηγές από το 600 και έπειτα, είναι μισόλογα και άκρως επαγγελματική προπαγάνδα με ένα και μοναδικό σκοπό... guess what!

Εύγε ένδοξοι απόγονοι των ρωμαίων ελλήνων ή ελλήνων ρωμαίων...

Βάλατε τα χέρια σας και βγάλατε τα μάτια σας...

Και τώρα... ; λιβανίζετε τον «βιαστήρα» σαν «σωτήρα»

και σας φταίει ο κομμουνισμός και ο μαλακομάρξ...

πάντα φταίνε οι άλλοι κι όχι η αχρηστεία και η δική μας μαλακία.... και γι αυτό παραμένουμ άχρηστοι και μαλάκες...

σας φταίει ο μαλακομάρξ... βρίσκεται ένα μαλάκα κάθε φορά σαν εχθρό για να μην δείτε τα μούτρα σας στον καθρέφτη...

φάτε λιβανισμένο σανό.... καλή όρεξη...!

[Pertinax]

«Με τρόπο αβίαστο, σε μια εσχατιά της Δύσης, αν όντως έχει γράψει το ποίημα του στη Μάλτα κατά την περίοδο της εξορίας του και όχι αργότερα, όταν απελευθερώθηκε, ο συγγραφέας τονίζει ξεκάθαρα την ελληνικότητά του, όταν ακόμη και στο ίδιο το Βυζάντιο την ίδια εποχή μόνο σποραδικές εκδηλώσεις τόσο έντονου εθνικού συναισθήματος βρίσκουμε».

σελ. 31 ( 32 του pdf )
https://amitos.library.uop.gr/xmlui/bit ... sAllowed=y

Βεβαίως. Γιατί εθνικό συναίσθημα δείχνουν μόνο οι αναφορές στην ελληνικότητα και όχι στη ρωμαϊκότητα...

Ας δούμε όμως τι λέει η άλλη μεταπτυχιακή που παρέθεσα πιο πάνω





Και το χωρίο του Πακουριανού:
«μόνην λείψανον ζωῆς ἔχων τὴν ἧς ἠξιώθην ἀληθῆ καὶ ὀρθόδοξον πίστην τῶν χριστιανῶν κατὰ τὴν παράδοσιν τοῦ τῶν Ἰβήρων γένους τοῦ ὁμοφωνοῦντός τε καὶ συστοιχοῦντος κατὰ πᾶσαν δογματικὴν παράδοσιν τῷ ὀρθοδοξοτάτῳ καὶ ἐνθεοτάτῳ τῶν Ῥωμαίων γένει καὶ τῇ κατ’ αὐτοὺς μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίᾳ»

[Chronicle]

Αφού λύσαμε και αυτό, πες μας τώρα αν στην ακόλουθη φράση

Θα έχεις καταλάβει ότι χαβαλέ με τις απαντήσεις προς εμένα δεν έχεις ούτε τα περιθώρια ούτε τις γνώσεις να κάνεις.
Είναι αδύνατο να "λύσεις" κάτι που μόνο ο ίδιος μπορεί να στο εξηγήσει... Από πουθενά δεν μπορεί να προκύψει το συμπέρασμα, ότι το ξέσπασμα του Νικηφόρου δεν οφείλεται στην τελευταία διατύπωση.

Αλλά ούτως ή άλλως, για το όνομα Ρωμαίος σου απάντησα με βάση όλη την θεωρία που έχω αναπτύξει, αφού έχω παρουσιάσει εδάφια που ονομάζουν προγόνους τους ιδρυτές της αυτοκρατορίας Ρωμαίους χωρίς όμως να τους αγγίζει ούτε στο ελάχιστο η συσχέτιση τους με λατινορωμαϊκή γενεαλογία.
Αν όμως το κράτος δίνει ταυτότητα, τότε κάθε ύβρη στο απολατινισμένο πλέον όνομα Ρωμαίος ή στα απολατινισμένα σύμβολα/ιδρυτές του κράτους μπορεί να θεωρούνται εξίσου απαράδεκτα.

Όμως όλη η συζήτηση είναι περιττή, διότι περιττή την κάνει ο ίδιος ο Λιουτπράνδος. Σε καμία σοβαρή κριτική δεν αντέχει η ανοησία του Λιουτπράνδου ότι "το όνομα Ρωμαίοι είναι μισητό", τη στιγμή που τους μή ρωμαϊκούς λαούς στους οποίους ανήκει και Ο ΙΔΙΟΣ (!) τους ονομάζει "Ρωμαίους" αποδίδοντας στους ηγέτες του τον τίτλο "σεβαστούς αυτοκράτορες Ρωμαίων"...

[Chronicle]

Εκτός από τους ψεκασμένους σαν τον σχολιαστή "taxalata xalasa" (καλώς έχει βάλει το φλιτ στο άβαταρ για να μας δείξει τι έχει εισπνεύσει), το λυπηρό είναι ότι ακόμα χειρότερες ανοησίες διαβάζουμε σε εγχειρίδια βυζαντινής ιστορίας...

Ο μεταφραστής Βρασίδας Καραλής έχει βάλει την παρακάτω νεοπαγανιστική ηλιθιότητα που δεν έχει το παραμικρό έρεισμα στις πηγές, μέσα στην εισαγωγή του βιβλίου των εκδόσεων Κανάκη.

Θα μου πεις αυτές οι ηλιθιότητες ήταν της μόδας τότε, το 1997. Όμως, αν ο συγγραφέας μιας εισαγωγής σε εγχειρίδιο βυζαντινής ιστορίας είναι το ίδιο άσχετος με τους νεοπαγανιστές του διαδικτύου, ε, ας μας κλαίνε οι ρέγγες: