Phorum.com.gr

Befaios έγραψε: 13 Ιουν 2019, 02:44 Πολλές φορές έχω πέσει πάνω στο θέμα αυτό με την πάκτωση (βίδωμα) του κτιρίου.
Η ερώτηση είναι πόσο κοστίζει σε π.χ. 100 τ.μ. μια τέτοια δουλειά;

seismic έγραψε: 12 Ιουν 2019, 23:22 Θα το κάνω μόνος μου και όποιος θέλει με διορθώνει. Εμπειρικά για να βρεις τα κυβικά ενός ορόφου ( εκτός των βάσεων ) για να μην υπολογίζεις κυβίζοντας κάθε στοιχείο ξεχωριστά, πολλαπλασιάζεις το εμβαδόν επί το 0,245 Οπότε για εμβαδόν 100 τμ έχουμε 24,5 m3 σκυροδέματος. Αλλά για να το κάνω με τοιχώματα ( πλήρης αντισεισμικός σχεδιασμός ) απαιτούνται περισσότερα κυβικά. Οπότε διπλασιάζονται το κυβικά Δηλαδή κάθε όροφος θα είναι κάπου 50 κυβικά σκυροδέματος.
Το οπλισμένο σκυρόδεμα έχει βάρος/κυβικό 2450 kg. Οπότε 50 m3 Χ 2450 kg = 122.500 kg ή 122,5 ton. Τοιχοποιία 21 ton Επικάλυψη δαπέδου 7 ton Έπιπλα και άνθρωποι 7 ton Συνολικά φορτία ορόφου 157,5 ton
Κάθε όροφος έχει ύψος μαζί με την πλάκα 3,00 m Τα γωνιακά ( Γ ) τοιχώματα είναι 1,5 Χ 1,5 Χ 3 Χ 0,30 Τα μεσαία εξωτερικά σχήματος ( Τ ) 1,5 Χ 1,5 Χ 3 Χ 0,30 Το κεντρικό σχήματος ( + ) 3 Χ 3 Χ 3 Χ 0,30
Η επιτάχυνση για 1g είναι 9,81 m / sec²
Δύναμη αδράνειας (F) Τρίτος όροφος F=m.α 157.500 Χ 9,81 = 1545 kN.
Σύνολο δύναμης F ( Αδράνεια ) για τρις ορόφους 1545 X 3 = 4635 kN
Τα τοιχώματα είναι 9 οπότε μοιράζονται την αδράνεια.
Οπότε το κάθε τοίχωμα δέχεται αδράνεια ( F ) 4635/9 = 515 kN ή 51,5 ton
Οι όροφοι είναι τρις οπότε έχουμε 3 τοιχώματα καθ ύψος Οπότε κάθε τοίχωμα ορόφου δέχεται αδράνεια 51,5/3 = 17,17 ton
Ροπή ευστάθειας πρέπει να είναι μεγαλύτερη > της ροπής ανατροπής
Τρίτος όροφος
Είναι σε ύψος 9 m Οπότε 9 Χ 17,17 = > από 154,53 ton
Δεύτερος όροφος
Είναι σε ύψος 6 m Οπότε 6 Χ 17,17 = > από 106,2 ton
Ισόγειο
Είναι σε ύψος 3 m Οπότε 3 Χ 17,17 = > από 51,51 ton
Σύνολον ροπής ευστάθειας κάθε ενός τοιχώματος καθ ύψος > από 312, 24 ton
Τα τοιχώματα πακτώνονται σε όλα τα άκρα τους και αυτό παίζει μεγάλο ρόλο στην ροπή ευστάθειας
οπότε διαιρούμε την απόσταση μεταξύ των τενόντων που είναι 1,5 m / δια την δύναμη της ροπής ανατροπής.
Οπότε Ροπή ευστάθειας κάθε τοιχώματος καθ ύψος > από 312,24 / 1,5 = 208 ton
Αυτές οι ροπές ευστάθειας είναι αυτές που χρειάζεται να επιβάλει ο τένοντας του μηχανισμού, για να ισορροπήσει το τοίχωμα όταν η πάκτωση των τοιχωμάτων γίνει μεταξύ του πέλματος της βάσεως και του εδάφους, και χωρίς να υπολογίσουμε και τις αντίρροπες ροπές στους κόμβους οι οποίες είναι αρκετά ισχυρές, και την βαρυτική αντίδραση των βάσεων. Για το μέγεθος των εντάσεων που απαιτούνται όταν η πάκτωση γίνει μεταξύ των κόμβων της ανώτατης στάθμης και του εδάφους θα μιλήσουμε αύριο και φυσικά είναι αρκετά μικρότερες διότι καταργήσαμε τον μοχλοβραχίονα του τοιχώματος.

Ορέστης 35 έγραψε: 13 Ιουν 2019, 02:40

seismic έγραψε: 12 Ιουν 2019, 18:49

Daje έγραψε: 12 Ιουν 2019, 18:43 Εγω παντως το εχω πει απο την πρωτη στιγμη.
ΜΑΚΑΡΙ να ειχαν ολοι οι φοιτητες την ΚΑΥΛΑ του σεισμικ.
Βεβαια, κι αυτος οταν ηταν στην ηλικια διαβασματος, θα ειχε το νου του αλλου.
Που ειχες το νου σου σεισμικ? Τσιλιμπουρδισματα η βιοπορισμος?

Τον χειμώνα οικοδομή από τα δέκα μου στο συνεργείο του πατέρα μου που ήταν εργολάβος στον Πειραιά και απογευματινά 7 ωρα σπουδών.Ζάννειο σχολή ( στην πλατεία Ιπποδαμείας στον Πειραιά ) έβγαλα μηχανοτεχνίτης. Και Α Μέση Δημοσία Τεχνική Σχολή Πειραιώς, Οδός Χίου στα Καμίνια. Πτυχίο Εργοδηγός δομικών έργων. Ξύπναγα στις 5 το πρωί και γύριζα στις 11 το βράδυ.
Καλοκαίρι 3 μήνες διακοπές στην Ίο με πολύ ξένη μουσική, εισαγόμενο έρωτα, ψαροντούφεκο και γενικά κυνήγι.

Ανοιξε ενα θεμα να μας διηγηθεις ιστοριες απο τα καλα χρονια της Ιου,

Μηχανικός έγραψε: 12 Ιουν 2019, 21:53 Θέλω και δωρεάν διαμονή για δύο άτομα σε ξενοδοχείο της Ίου για όσες μέρες θα σου κάνω μάθημα για 2 ώρες την ημέρα.

seismic έγραψε: 04 Ιουν 2019, 17:27

Spoiler

nik_killthemall Άρα διατηρείς κανονικά το υπάρχον σύστημα θεμελίωσης με τα πέδιλα και τα μπαζώματα, και η διαφορά σου είναι πως πας και το "βιδώνεις" στο ρευστό χώμα ? (απάντησε με ενα ναι ή ένα οχι μπας και συνεννοηθούμε)

Ναι διατηρώ ( αν και μπορούν να γίνουν μικρότερες χωρίς πρόβλημα ) τις διαστάσεις των βάσεων όπως είναι σήμερα με τα πέδιλα και τα μπαζώματα.
Δεν το βιδώνω στο ρευστό χώμα. Το βιδώνω πάνω σε σταθερό βράχο ή χώμα, αλλά η εφεύρεση έχει την δυνατότητα να βιδώσει ακόμα και πάνω σε άμμο.

Αν απαντήσεις ναι, το πρόβλημα είναι πως στα πειράματα που κάνεις δεν βλέπω πουθενα προσομοίωση της θεμελίωσης και των μπαζωματων, παρά μόνο έναν φέροντα οργανισμό χωρίς θεμελίωση.

Δεν βλέπεις καλά Υπάρχει βάση όχι όμως σαν αυτές που ξέρεις. Υπάρχει βάση κοιτόστρωσης. Βάση που μοιάζει με κρος μπετό αλλά είναι βάση η οποία εκτείνεται σε όλο το εμβαδόν του έργου. Μοιάζει σαν την μεσαία πλάκα και βρίσκεται πάνω στην σιδερένια σεισμική βάση.
Δεν είναι δυνατόν να γίνει πείραμα με μπάζα. Έτσι και αλλιώς τα μπάζα δεν έχουν καμία πρακτική χρήση στον σεισμό.
Ούτε είναι δυνατόν παγκοσμίως να προσομοιώσεις την πάκτωση του μηχανισμού της ευρεσιτεχνίας με το δοκίμιο του πειράματος.
Η πάκτωση στο έδαφος γίνεται με άλλου είδους πειράματα. Αφού η μελέτη βγάλει τα στατικά φορτία και τις ανοδικές εντάσεις, τότε πας με τον μηχανισμό και κάνεις πειράματα πάνω σε φυσικό έδαφος ( με μηχανήματα έλξης και θλίψης που φέρουν δυναμόμετρο ) για να δεις πόσες ανοδικές και καθοδικές εντάσεις αντέχει ο μηχανισμός σε διάφορα βάθη και είδη εδαφών. Κάνεις μετά ένα πίνακα με αυτές τις προδιαγραφές προς χρήση των πολιτικών μηχανικών.

ΥΓ Κάτι άλλο σχετικά με τα πειράματα προσομοίωσης που κάνεις, έχε υπόψη σου πως υπάρχει το θεώρημα Π αν θυμάμαι καλά, που βεβαιώνει πως η απόλυτη προσομοίωση κατασκευής υπό κλίμακα είναι αδύνατη επειδή η βαρύτητα g δεν μικραίνει στη κλίμακα του πειράματος και διατηρείται ίδια, έτσι για κάθε πείραμα κατασκευής υπάρχει αντίστοιχη πειραματική μεθοδολογία που "διορθώνει" αυτό που βλέπεις στο πείραμα.

Το ξέρω αλλά δεν ξέρω να το υπολογίσω. Αν μπορείς εσύ θα με βοηθήσεις πάρα πολύ.

Έκανα διάφορα πειράματα διάρκειας αρκετών λεπτών το κάθε ένα. Μέτρησα ένα μέρος του πειράματος που φένεται να έχει την μεγαλύτερη επιτάχυνση. Ο χρόνος μέτρησης της μεγάλης επιτάχυνσης είχε διάρκεια 5 sec Με μαθηματικά υπολόγισα την μέγιστη επιτάχυνση του πειράματος μετατρέποντας αυτήν σε γήινη επιτάχυνση σε ( g )
Συσχετισμός του πειράματος με την κλίμακα Mercalli

Σε αυτό το πείραμα. https://www.youtube.com/watch?v=RoM5pEy7n9Q
Από το 2,45 λεπτό μέχρι το 2,50 λεπτό μέσα σε 5 δευτερόλεπτα έκανε 10 πλήρεις ταλαντώσεις των 60 cm... οπότε σε 20 sec έκανε 40 ταλαντώσεις των 60 cm.
Το μοντέλο εκτελεί μια απλή αρμονική ταλάντωση κατά τον άξονα χ πάνω στον οποίο πηγαινοέρχεται Αυτή η παλινδρομική κίνηση δημιουργείται από την κυκλική κίνηση του άκρου του εμβόλου όπου είναι προσαρμοσμένος ο πείρος του ρουλεμάν Η ακτίνα αυτού του κύκλου είναι 0,15m και αυτό είναι το πλάτος ταλάντωσης Α. Έτσι κάνει το πειραματικό μοντέλο διαδρομή 2Α = 0,30m, δηλ πάει από το ένα ακραίο σημείο στο άλλο σε κάθε μισή στροφή του πείρου. Μία πλήρης ταλάντωση όμως σημαίνει να κάνει ο πείρος μια πλήρη στροφή, να επανέλθει δηλ. το μοντέλο στην ακραία θέση από όπου ξεκίνησε. Κάνει επομένως συνολική διαδρομή 0,30 που πήγε και 0,30 που γύρισε = 4Α = 0,60 m. Αν λοιπόν σταθούμε από την πλευρά του μηχανήματος και μετράμε διαδρομές, κάθε προσέγγιση προς το μηχάνημα είναι και μία πλήρης διαδρομή και άρα μία στροφή. Αυτές τις στροφές μετράμε, και τον αντίστοιχο χρόνο τους σε sec. Η συχνότητα (Hz) είναι το κλάσμα: ν = αριθμός τέτοιων πλήρων διαδρομών /αντίστοιχο χρόνο τους. Η περίοδος της ταλάντωσης Τ, δηλ. ο χρόνος μιας πλήρους διαδρομής 0,60m είναι Τ = 1/ν sec. Σε μια πλήρη στροφή του πείρου, έχουμε μία φορά μέγιστη θετική ταχύτητα κατά την μία κατεύθυνση και μια φορά μέγιστη αρνητική. Εμάς βέβαια μας ενδιαφέρουν οι απόλυτες τιμές τους που είναι ίδιες Το ίδιο συμβαίνει και με την επιτάχυνση, αλλά αυτή έχει μέγιστη απόλυτη τιμή όταν η ταχύτητα είναι μηδέν, δηλ. στα άκρα των διαδρομών. Μέγιστη ταχύτητα και μέγιστη επιτάχυνση υπολογίζονται από την γωνιακή ταχύτητα ω που είναι: ω = 2π/Τ. Άρα: μέγιστη ταχύτητα υ: maxυ = ω*Α = 0,15*ω m/sec,
μέγιστη επιτάχυνση α: maxα = ω2*Α = 0,15*ω2 m/sec2. Αυτά τα μέγιστα μεγέθη πραγματοποιούνται στιγμιαία. Αν θέλουμε να πάρουμε την μέση επιτάχυνση, είτε θετική είτε αρνητική, τότε σκεφτόμαστε ότι η ταχύτητα πήγε από το μηδέν στο μέγιστό της σε χρόνο Τ/4. Άρα η μέση επιτάχυνση είναι κατά προσέγγιση: α = maxυ/(Τ/4) = 4*maxυ/Τ = 4*0,15.ω/Τ σε m/sec2. Αυτό βέβαια δε είναι ακριβές, διότι κατά την στιγμή Τ/4 η α είναι μεγαλύτερη (να μη σας μπλέκω με συνημίτονα και ημίτονα).Και στις δύο όμως περιπτώσεις για να βρούμε την επιτάχυνση σε g, πρέπει να διαιρέσουμε τις επιταχύνσεις που είναι σε m/sec2 με την Γήινη επιτάχυνση μάζας που είναι 9,81 m/sec για να πούμε ότι έχουμε πετύχει επιτάχυνση τόσων g. Αναλυτικά αποτελέσματα πειράματος. Από το 2,45 λεπτό μέχρι το 2,50 λεπτό μέσα σε 5 δευτερόλεπτα έκανε 10 πλήρεις στροφές. Δηλαδή 40 πλήρεις στροφές σε 20 sec.1) Οπότε Πλάτος ταλάντωσης Α = 0,15 m.2) Η συχνότητα (Hz) είναι το κλάσμα: ν = αριθμός τέτοιων πλήρων διαδρομών /αντίστοιχο χρόνο τους. Οπότε 40/20 = 2 Hz. 3) Ιδιοπερίοδος Η περίοδος της ταλάντωσης Τ, δηλ. ο χρόνος μιάς πλήρους διαδρομής 0,60m είναι Τ = 1/ν sec Οπότε 1/2 = 0,5 sec. 4) Γωνιακή ταχύτητα ω είναι: ω = 2π/Τ. Οπότε 2Χ3,14/0,5 = 12,56. 5) Μέγιστη ταχύτητα υ: maxυ = *Α = 0,15*ω m/sec. Οπότε 12,56 χ 0,15 = 1,884 m/sec. 6) Mέγιστη επιτάχυνση α: maxα = ω2*Α = 0,15*ω2 m/sec2. Οπότε 12,56 χ 12,56χ0,15 = 23,663. 7)Επιτάχυνση σε g 23,663/9,81 = 2,41g
Το δοκίμιο στο πείραμα είχε γενική μάζα βάρους 900 kg
450 kg το ισόγειο και 450 kg ο πρώτος όροφος
Για να βρούμε την δύναμη αδράνειας F πρώτα στο ισόγειο
F=m.α 450 Χ 23,663= 10648 Newton ή 10,65 kN.
και ο πρώτος όροφος 450 Χ 23,663= 10648 Newton ή 10,65 kN.
Σύνολο δύναμης F ( Αδράνεια ) 10,65 + 10,65 = 21,3 kN
Ροπή Αδράνειας
Δύναμη Χ Ύψος ^2 άρα
Ισόγειο 10,65Χ0,67Χ0,67= 4,8 kN
Πρώτος όροφος 10,65Χ1,35Χ1,35 = 19,4 kN
Σύνολο Ροπή Αδράνειας 4,8+19,4 = 24,2 kN
Ιστοσελίδα πειραμάτων https://www.youtube.com/channel/UCZaFAW ... lymer=true
Email lymperis_ios@yahoo.com για συνεργασίες. Τηλ. 6972909338 Δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό https://file.scirp.org/Html/6-1880388_59888.htm
Πολλοί μου λένε ότι τα πειράματα που έκανα και είχαν για εμένα τρομερή επιτυχία δεν φανερώνουν την αξία της αντισεισμικής μου ευρεσιτεχνίας διότι το μέγεθός τους είναι μικρό. Πραγματικά ένα πείραμα υπό κλίμακα δεν έχει τα ίδια μεγέθη με μία φυσική κατασκευή διότι έχει άλλη μάζα, δημιουργούνται διαφορετικές εντάσεις. Εν τούτης όταν το δοκίμιο υπό κλίμακα έχει την μικροκλίμακα μέσα στην δομή του και άλλα μεγέθη όπως το μέτρο ελαστικότητας, το πλάτος ταλάντωσης, τότε μπορεί να δώσει μετρήσιμα αποτελέσματα τα οποία να προσεγγίζουν με ένα στατιστικό λάθος + - 10% τα μεγέθη μιας κανονικής μεγάλης κατασκευής.
Αν και εγώ προσπάθησα και κατασκεύασα το πειραματικό δοκίμιο υπό κλίμακα με τους κανόνες της μικροκλίμακας και έκανα και μετρήσεις επιτάχυνσης και εντάσεων που αναπτύχθηκαν πάνω στο δοκίμιο, εν τούτης υποψιαζόμενος ότι θα αμφισβητήσουν τα πειράματά μου, θέλησα να κάνω και μία άλλη μέτρηση η οποία δεν χωρά ουδεμία αμφισβήτηση για το όφελος της αντισεισμικής θωράκισης που προσφέρει η εφεύρεσή μου.
Ο όρος μέτρηση μπορεί να σημαίνει είτε απαρίθμηση με χρήση των φυσικών αριθμών, είτε σύγκριση της ποσότητας κάποιου φυσικού μεγέθους με ένα πρότυπο, δηλαδή σύγκριση με κάποια σταθερή ποσότητα του ίδιου φυσικού μεγέθους. Δηλαδή μέτρησα τις ζημιές στο ίδιο φυσικού μεγέθους σεισμικό δοκίμιο σε δύο φάσεις. Καταρχήν όταν αυτό έφερε την ευρεσιτεχνία μου, και κατόπιν τις ζημιές που έπαθε χωρίς την ευρεσιτεχνία μου ( η οποία δεύτερη μέθοδος είναι αυτή που σχεδιάζουν σήμερα οι πολιτικοί μηχανικοί. ) Αυτά είναι συγκρίσιμα ομοιογενή φυσικά μεγέθη διότι η μάζα το μέγεθος ο χρόνος και η ποσότητα ύλης του δοκιμίου είναι ίδια και στα δύο πειράματα τα οποία γίνονται μόνο και μόνο για να συγκριθεί η μέθοδος σχεδιασμού της ευρεσιτεχνίας με αυτήν του σημερινού αντισεισμικού σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της σύγκρισης είναι εμφανή προς το τέλος αυτού του βίντεο το οποίο περιλαμβάνει και τα δύο πειράματα δίπλα δίπλα στην οθόνη ώστε να συγκρίνετε τις δύο μεθόδους μαζί προς όλες τις μετρήσεις. ( μέτρηση ζημιών, επιτάχυνσης κ.λ.π )
https://www.youtube.com/watch?v=zhkUlxC ... Qa_OO5W_nQ

nik_killthemall έγραψε: 13 Ιουν 2019, 11:17Η μέθοδος που "μεταφράζει" κάθε φορά με ανεκτές παραδοχές την πειραματική προσομοίωση κάθε κατασκευής, σε συγκεκριμένο εύρος παραμέτρων, ώστε να άρρει το άνωθεν πρόβλημα, είναι διαφορετική για κάθε είδος κατασκευής

Archmage έγραψε: 13 Ιουν 2019, 11:59

nik_killthemall έγραψε: 13 Ιουν 2019, 11:17Η μέθοδος που "μεταφράζει" κάθε φορά με ανεκτές παραδοχές την πειραματική προσομοίωση κάθε κατασκευής, σε συγκεκριμένο εύρος παραμέτρων, ώστε να άρρει το άνωθεν πρόβλημα, είναι διαφορετική για κάθε είδος κατασκευής

Τι μέθοδος και μπούρδες, αυτά είναι για τους χαζούς. Ο seismic τα πολλαπλασιάζει όλα (εκτός από τη συχνότητα, διότι έτσι) με την κλίμακα και ξεμπερδεύει. Επί 7 το ύψος του πρωτότυπου; Επί 7 και η αντοχή.

Archmage έγραψε: 13 Ιουν 2019, 11:59

nik_killthemall έγραψε: 13 Ιουν 2019, 11:17Η μέθοδος που "μεταφράζει" κάθε φορά με ανεκτές παραδοχές την πειραματική προσομοίωση κάθε κατασκευής, σε συγκεκριμένο εύρος παραμέτρων, ώστε να άρρει το άνωθεν πρόβλημα, είναι διαφορετική για κάθε είδος κατασκευής

Τι μέθοδος και μπούρδες, αυτά είναι για τους χαζούς. Ο seismic τα πολλαπλασιάζει όλα (εκτός από τη συχνότητα, διότι έτσι) με την κλίμακα και ξεμπερδεύει. Επί 7 το ύψος του πρωτότυπου; Επί 7 και η αντοχή.

nik_killthemall έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:10 έχεις λάθος σαυτο που λες σεισμικ, σταθερά σε ένα πείραμα θεωρούνται τα Α-διαστοτοποιημένα μεγέθη ! Η συχνότητα έχει μια χαρά διαστάσεις, οπότε κανονικά πρέπει να βρίσκεται και αυτή υπό κάποια (ισοδύναμη) κλίμακα !
Το πρόβλημα (δηλ. το θεώρημα Π που προανέφερα) είναι πως αν πας όλα τα ανεξάρτητα μεταξύ τους αδιαστατοποιημένα μεγέθη που περιγράφουν ένα πείραμα προσομοίωσης, να τα θέσεις υπό σταθερή αναλογία, τότε βλέπεις πως φτιάχνοντας το ένα από αυτά, χαλάς το άλλο, δηλ. είναι αδύνατον.

Αυτό οφείλεται στο ότι σε ένα πείραμα δεν μπορούμε να μικρύνουμε σε ισοδύναμη κλίμακα και το ίδιο το g (δηλ. τον πλανήτη στον οποίο συμβαίνει το πείραμα σε μικροκλίμακα).

Οπότε αναπτύσσεται συγκεκριμένη μεθοδολογία με παραδοχές, που καλύπτει διάφορα εύρη των αδιάστατων παραμέτρων.

seismic έγραψε: 13 Ιουν 2019, 21:55Στα πειράματα μικροκλίμακας η συχνότητα δεν πολλαπλασιάζεται ούτε διαιρείται είναι σταθερό μέγεθος που μετρά επαναλήψεις του μεγέθους που μετράς μέσα σε ένα δευτερόλεπτο.

seismic έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:20άλλο η προσάρμοσις του μεγέθους της μετατόπισης, και άλλο ο αριθμός επαναλήψεων που είναι η συχνότητα.

Archmage έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:45

seismic έγραψε: 13 Ιουν 2019, 21:55Στα πειράματα μικροκλίμακας η συχνότητα δεν πολλαπλασιάζεται ούτε διαιρείται είναι σταθερό μέγεθος που μετρά επαναλήψεις του μεγέθους που μετράς μέσα σε ένα δευτερόλεπτο.

seismic έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:20άλλο η προσάρμοσις του μεγέθους της μετατόπισης, και άλλο ο αριθμός επαναλήψεων που είναι η συχνότητα.

Κάτι σου είπαν για αδιαστατοποιημένα μεγέθη και θεώρημα Π, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για χαζούς επιστήμονες και πουλημένους μηχανικούς που θέλουν να θάψουν την πατέντα σου.

η "θεμελίωση" κοιτόστρωσης που βάζεις στα πειράματα σου δε νομίζω πως προσομοιώνει ούτε κατ'ελάχιστο την κανονική θεμελίωση. Στην ουσία στα πειράματά σου προσομοιώνεις ΜΗ θεμελιωμένες κατασκευές, οπότε είναι πολύ λογικό να βλέπεις καλύτερη απόκριση στο Α-θεμελίωτο που είναι "βιδωμένο" όμως με την πατέντα σου, σε σχέση με αυτό που είναι ουσιαστικά ελεύθερο !
Η προσομοίωση της θεμελίωσης με το μπάζωμα και ΒΕΒΑΙΑ θα είχε νόημα, γιατί στη περίπτωση του σεισμού το χώμα εκτός θεμελίωσης είναι ρευστό και σε αυτό "επιπλέει" η κατασκευή σου, ενώ το μπάζωμα εντός της θεμελίωσης είναι σαν "έρμα" που κρατά χαμηλά το κέντρο βάρους και ευσταθή την κατασκευή σου σε περίπτωση μετακίνησης/δόνησης του πρώτου.
Η εκτίμησή μου είναι πως αν συμπεριλάμβανες και μια υποτυπώδη προσομοίωση της θεμελίωσης με μπάζωμα, τότε είτε με, είτε χωρίς την πατέντα σου θα λάμβανες τα ίδια αποτελέσματα.

seismic έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:20

nik_killthemall έγραψε: 13 Ιουν 2019, 22:10 έχεις λάθος σαυτο που λες σεισμικ, σταθερά σε ένα πείραμα θεωρούνται τα Α-διαστοτοποιημένα μεγέθη ! Η συχνότητα έχει μια χαρά διαστάσεις, οπότε κανονικά πρέπει να βρίσκεται και αυτή υπό κάποια (ισοδύναμη) κλίμακα !
Το πρόβλημα (δηλ. το θεώρημα Π που προανέφερα) είναι πως αν πας όλα τα ανεξάρτητα μεταξύ τους αδιαστατοποιημένα μεγέθη που περιγράφουν ένα πείραμα προσομοίωσης, να τα θέσεις υπό σταθερή αναλογία, τότε βλέπεις πως φτιάχνοντας το ένα από αυτά, χαλάς το άλλο, δηλ. είναι αδύνατον.

Αυτό οφείλεται στο ότι σε ένα πείραμα δεν μπορούμε να μικρύνουμε σε ισοδύναμη κλίμακα και το ίδιο το g (δηλ. τον πλανήτη στον οποίο συμβαίνει το πείραμα σε μικροκλίμακα).

Οπότε αναπτύσσεται συγκεκριμένη μεθοδολογία με παραδοχές, που καλύπτει διάφορα εύρη των αδιάστατων παραμέτρων.

Συμφωνώ σε αυτές τις παραμέτρους που λες ότι πρέπει να προσαρμοστούν σε ένα πείραμα μικροκλίμακας. Αλλά άλλο η προσάρμοσις του μεγέθους της μετατόπισης, και άλλο ο αριθμός επαναλήψεων που είναι η συχνότητα.