Με κάθε ευκαιρία, αλλά με κάθε, επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό
Τουρκοζαίοι.
Το παράλογο της υπόθεσης είναι πως εξακολουθούν να υπάρχουν υποστηρικτές τους (έχω την ατυχία να έχω τέτοιο συγγενή - δεν θα το ευχόμουν ούτε στον εχθρό μου!) που

ωρύονται

τόσο για τα ελληνοτουρκικά όσο και τον ισλαμικό εποικισμό.
Το αποδίδω στην μη αναστρέψιμη διάβρωση συνείδησης & σκέψης -κυρίως το δεύτερο- του
ΠΑΣΟΚισμού.
Δεν θα πιστέψετε τι έχω ακούσει κατά διαστήματα για την παράταξη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τον Τσίπρα προσωπικά!
Κάθε φορά που η
εγκληματική συμμορία της Κουμουνδούρου κάνει κουρελόχαρτο τις αρχές και τα πιστεύω τους, χώνουν το κεφάλι τους στην άμμο και δεν βγάζουν άχνα.
Βροχή οι ροχάλες, αντίδραση καμία. Χέζουν στο πιάτο τους και λένε κι ευχαριστώ.
Είναι ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣ. Προκαλεί λύπηση και αηδία ταυτόχρονα.
Η απέχθεια για οτιδήποτε «δεξιό» (και σιγά την
δεξιά του Κούλη τώρα, μόνο η ταμπέλα έχει μείνει) έχει ριζωθεί στους
νοητικά υστερούντες οι οποίοι και αποτελούν την κύρια δεξαμενή ψηφοφόρων των ΕΑΜοΒουλγαροκομΜΟΥΝΙστοσυμμοριτοαναρχοκαταληψιών/Τούρκων εσωτερικού.
Ξέρουν πολύ καλά που ποντάρουν.
Σε άτομα με πολιτικά κριτήρια Τσουκαλά. One track mind. «Ο Ολυμπιακός (και το Αιγάλεω) να
κερδάει κι όλοι οι άλλοι να πάν’ να γαμηθούν».
Στην υποθετική ερώτηση «Θα παραχωρούσατε την Κρήτη στην Τουρκία με αντάλλαγμα διαδοχικές κατακτήσεις του Champions League που θα καθιστούσαν την Θρυλούμπα βασιλιά του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου;» είναι βέβαιο πως θα απαντούσαν καταφατικά.
Εξού και ο όρος
ΠΑΣΟΚογαυρισμός.
Είναι θέμα
προτεραιοτήτων.