Γυναικείες ατάκες που σας πλήγωσαν

[Dwarven Blacksmith]

"Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Εγγύησης Καταθέσεων ως τρίτος πυλώνας της Τραπεζικής Ένωσης, είναι υπερτιμημένος."

[LEONAS]

Μ' αγαπάς;

[Ζενίθεδρος]

Αυτό το πράμα θέλεις να μου το βάλεις πίσω;

[Cavaliere]

Έβρισα μια κότα που μια μέρα μου είπε, σήμερα πολύ ήσυχος είσαι, και της είπα, Μωρή, με ξέρεις 4 μέρες μόλις, από πότε μιλάμε λες και τα πίναμε μαζί φαντάροι; Δεν με πλήγωσαν ποτέ γυναικεία λόγια, συνήθως αι γυναίκαι μου φέρονται με στοργή και συμπόνοια, επειδή είμαι εύθραυστος και τρυφερός, κυρίως, δε, ρομαντικός και αδύναμος.

[Αγις]

Έβρισα μια κότα που μια μέρα μου είπε, σήμερα πολύ ήσυχος είσαι, και της είπα, Μωρή, με ξέρεις 4 μέρες μόλις, από πότε μιλάμε λες και τα πίναμε μαζί φαντάροι; Δεν με πλήγωσαν ποτέ γυναικεία λόγια, συνήθως αι γυναίκαι μου φέρονται με στοργή και συμπόνοια, επειδή είμαι εύθραυστος και τρυφερός, κυρίως, δε, ρομαντικός και αδύναμος.

ναιιιιι ναιιιι ναιιι ο αρχων της ηδονικα ραθυμης επιβιωσης - ειναι πιο ακριβες

[Kauldron]

"Φρόνιμα".

Αλλά της απάντησα Καρατζαφερικά. "Τί φρόνιμα? Εγώ έχω φρόνημα, δεν κάθομαι φρόνιμα". Περιττόν να πώ οτι ΔΕ μου έκατσε. Δεξιά ήτανε.

[Beria]

- Από εδώ ο Γιάννης*



*Be me, 19 ετών, στην Ίο καλοκαίρι του 1981. Πανκ εντ ντιζόρντερλι
Αραχτός, απόγευμα στο FarOut, πίνουμε με αντροπαρέα μπύρες και μυρίζουμε τα μαύρα που σκάνε ολόγυρα. Δεν έχουμε. Ούτε φράγκα, ούτε μαύρα.
Και τότε εμφανίζεται αυτή!
Μελαχρινή, όμορφη, με βλέμμα που λέει σας έχω όλους. Μας είχε

Και τότε ο δικός σου γυρνάει στην παρέα και λέει 'πάω να της μιλήσω'. Και σηκώνομαι.
- Ντου γιου χαβ ε λάιτ;
- Γιατί μιλάς αγγλικά, ρε; (τι φωνή ήταν αυτή; μαγευτική!)
- Ε να, τόσο όμορφη, είπα ότι είσαι ξένη

Συζητάμε περί ανέμων και υδάτωνκαι στο δεκάλεπτο μου λέει: 'γουστάρεις να ανέβουμε στην Χώρα; Στο ΙΟΣ Κλάμπ;'
Θα ανέβαινα στο ΙΟΣ Κλαμπ με το πιο ωραίο κορίτσι της Ιου!
Γνέφω ναι, γιατί δεν έβγαινε φωνή

Πηγαίνει πίσω από το πάρκινγκ του Far Out και δε δυο λεπτά εμφανίζεται με βανάκι που οδηγά ο γιός του τύπου που έχει το μαγαζί. Του κάνει νόημα να σταματήσει και μου κάνει νόημα να ανέβω.
Ο τύπος έχει ξενερώσει τη ζωή του, γιατί φαντάζομαι ότι τον έψησε (και αυτόν) ότι θα ανέβουν μαζί στη Χώρα, και με στραβοκοιτάει.
Δεν με νοιάζει τίποτα.

Φτάνουμε στη Χώρα, στα σκαλιά του Ιος κλαμπ (πολλά σκαλιά, πάρα πολλά) και ο τύπος σιχτιρισμένος ανοίγει το βανάκι και βγάζει τη βαλίτσα της και την παρατάει στο πλάι.
Μεγάλη βαλίτσα
Πολλά σκαλιά

Αλλά ο Μπέρια είναι άρχων. Ιππότης. Σιγά μην τον τρομάζουν τα σκαλιά
Θα ανέβει στο Ιος Κλαμπ με την Αλίκη (δεν την λέγαν Αλίκη, αλλά εκτός από άρχων είναι και εχέμυθος ο Μπέρια) και θα πιει ποτάρες και θα μιλάνε για ώρες
Οπότε αρπάζω τη βαλίτσα και αρχίζω να ανεβαίνω τα σκαλιά.
Πολλά!

Και λίγο πριν φτάσουμε στην κορφή, στη θέα, στον παράδεισο, γυρνάει και μου λέει:
-Από 'δω ο Γιάννης
Ο Γιάννης που είναι ψηλός, αεράτος και ο ντιτζέι στο κλαμπ. Και ο γκόμενος της Αλίκης
Και ο θάνατος του Μπέρια

Μάζεψα τα μούτρα και κατέβηκα στο Μυλοπότα
Δεν μίλησα περί του θέματος


υγ. Μερικά χρόνια μετά (νομίζω 3) ήμουν σε νησί χαλαρός, μεγαλύτερος, έμπειρος
Και έχουμε κολλήσει, μεγάλη παρέα άγνωστοι μεταξύ μας, αλλά έχουμε ταιριάξει όμορφα και κάποια μέρα αρχίζουν και λένε ότι περιμένουν κάτι φίλες τους να έρθουν που είναι γαμάτες τύπισσες κλπ
Και τη μέρα που φτάνουν οι γαμάτες τύπισσες κατεβαίνει από το καράβι η ...Αλίκη
Εγώ ψύχραιμος, λέω σιγά μη με θυμάται. Άραξε και παίξ' το κουλ
Αράζω και το παίζω κουλ. Και όντως με συστήνουν, χάρηκε, χάρηκα. Κανένα δείγμα ανάμνησης. ουφ!

Την επόμενη μέρα -πώς τα φέρνει- και εκεί που καθόμαστε όλοι μαζί για πρωινό, φεύγουν όλοι και μένουμε οι δυο μας στο τραπέζι. Και γυρνάει, χαμογελάει και μου λέει: 'Είδες, αυτή τη φορά δεν σε έβαλα να μου κουβαλήσεις τη βαλίτσα'

[Λεγεών]

Σκόραρες Μπέρια;

[Pedro]

- Από εδώ ο Γιάννης*



*Be me, 19 ετών, στην Ίο καλοκαίρι του 1981. Πανκ εντ ντιζόρντερλι
Αραχτός, απόγευμα στο FarOut, πίνουμε με αντροπαρέα μπύρες και μυρίζουμε τα μαύρα που σκάνε ολόγυρα. Δεν έχουμε. Ούτε φράγκα, ούτε μαύρα.
Και τότε εμφανίζεται αυτή!
Μελαχρινή, όμορφη, με βλέμμα που λέει σας έχω όλους. Μας είχε

Και τότε ο δικός σου γυρνάει στην παρέα και λέει 'πάω να της μιλήσω'. Και σηκώνομαι.
- Ντου γιου χαβ ε λάιτ;
- Γιατί μιλάς αγγλικά, ρε; (τι φωνή ήταν αυτή; μαγευτική!)
- Ε να, τόσο όμορφη, είπα ότι είσαι ξένη

Συζητάμε περί ανέμων και υδάτωνκαι στο δεκάλεπτο μου λέει: 'γουστάρεις να ανέβουμε στην Χώρα; Στο ΙΟΣ Κλάμπ;'
Θα ανέβαινα στο ΙΟΣ Κλαμπ με το πιο ωραίο κορίτσι της Ιου!
Γνέφω ναι, γιατί δεν έβγαινε φωνή

Πηγαίνει πίσω από το πάρκινγκ του Far Out και δε δυο λεπτά εμφανίζεται με βανάκι που οδηγά ο γιός του τύπου που έχει το μαγαζί. Του κάνει νόημα να σταματήσει και μου κάνει νόημα να ανέβω.
Ο τύπος έχει ξενερώσει τη ζωή του, γιατί φαντάζομαι ότι τον έψησε (και αυτόν) ότι θα ανέβουν μαζί στη Χώρα, και με στραβοκοιτάει.
Δεν με νοιάζει τίποτα.

Φτάνουμε στη Χώρα, στα σκαλιά του Ιος κλαμπ (πολλά σκαλιά, πάρα πολλά) και ο τύπος σιχτιρισμένος ανοίγει το βανάκι και βγάζει τη βαλίτσα της και την παρατάει στο πλάι.
Μεγάλη βαλίτσα
Πολλά σκαλιά

Αλλά ο Μπέρια είναι άρχων. Ιππότης. Σιγά μην τον τρομάζουν τα σκαλιά
Θα ανέβει στο Ιος Κλαμπ με την Αλίκη (δεν την λέγαν Αλίκη, αλλά εκτός από άρχων είναι και εχέμυθος ο Μπέρια) και θα πιει ποτάρες και θα μιλάνε για ώρες
Οπότε αρπάζω τη βαλίτσα και αρχίζω να ανεβαίνω τα σκαλιά.
Πολλά!

Και λίγο πριν φτάσουμε στην κορφή, στη θέα, στον παράδεισο, γυρνάει και μου λέει:
-Από 'δω ο Γιάννης
Ο Γιάννης που είναι ψηλός, αεράτος και ο ντιτζέι στο κλαμπ. Και ο γκόμενος της Αλίκης
Και ο θάνατος του Μπέρια

Μάζεψα τα μούτρα και κατέβηκα στο Μυλοπότα
Δεν μίλησα περί του θέματος


υγ. Μερικά χρόνια μετά (νομίζω 3) ήμουν σε νησί χαλαρός, μεγαλύτερος, έμπειρος
Και έχουμε κολλήσει, μεγάλη παρέα άγνωστοι μεταξύ μας, αλλά έχουμε ταιριάξει όμορφα και κάποια μέρα αρχίζουν και λένε ότι περιμένουν κάτι φίλες τους να έρθουν που είναι γαμάτες τύπισσες κλπ
Και τη μέρα που φτάνουν οι γαμάτες τύπισσες κατεβαίνει από το καράβι η ...Αλίκη
Εγώ ψύχραιμος, λέω σιγά μη με θυμάται. Άραξε και παίξ' το κουλ
Αράζω και το παίζω κουλ. Και όντως με συστήνουν, χάρηκε, χάρηκα. Κανένα δείγμα ανάμνησης. ουφ!

Την επόμενη μέρα -πώς τα φέρνει- και εκεί που καθόμαστε όλοι μαζί για πρωινό, φεύγουν όλοι και μένουμε οι δυο μας στο τραπέζι. Και γυρνάει, χαμογελάει και μου λέει: 'Είδες, αυτή τη φορά δεν σε έβαλα να μου κουβαλήσεις τη βαλίτσα'

Υγ. Εδωσες καμια καλη απαντηση ως πιο εμπειρος ή.....;

[Pedro]

Παρεπιπτοντως ποιοι ειναι αυτοι οι δυο μπουστηδες που πληγωθηκαν,επειδη τους ειπαν ,πως εχουν ωραιο χαμογελο; Α;

[Pedro]

Παντως η ατακα που με πληγωνει καθε μηνα μαλιστα ειναι μια και μοναδικη «εχω περιοδο».

[Αγις]

Σκόραρες Μπέρια;

ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ

[LEONAS]

Πάλι θα βγεις

[Ντεμέκ Τορναδόρος με ντραμπούιτ]

στραβούλιακας είσαι και συ ρε πασοκοτύπε; δεν βλεπεις ότι από κει έχει σφουγγαρίσει;

Ναι, παρακαλώ 1142 εκεί;
Διπλό πρόστιμο για φουγάρο + σταλκερ εχει προβλεφθει;

Παρεμπιπτόντως, ωραια επιλογή τηλεφωνικού αριθμού, με φτιαχνει
Αν το κάνατε και 11 42-47, θα σας έπαιρνα 11 φορες την μέρα

[Ντεμέκ Τορναδόρος με ντραμπούιτ]

βασικά το κοπλιμάν δια τα ωραία δάχτυλα τί το αρνητικό έχει? Οσες φορές το άκουσα εγώ πάντως, όλες πήγα ταμείο

Εγώ καμμία.

Λογικό, πώς να πας ταμειο, κάθεσαι ηδη εκεί όλη μέρα