Pertinax έγραψε: 22 Μαρ 2021, 20:32
Όταν λες ότι και τα δύο μέρη έχουν κοινή σύνθετη ταυτότητα, αλλά μόνο το ένα μέρος από αυτά έχει (και) εθνοτική, τότε λες ότι ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΚΟΙΝΗ ΕΘΝΟΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ.
Όταν οι πηγές της κεντρικής εξουσίας διακρίνουν εθνοτικά τους Ρωμαίους από τους μη Ρωμαίους υπήκοους της αυτοκρατορίας και έρχεσαι να μας πεις ότι αυτή η ταυτότητα δεν μπορεί να είναι εθνοτική, γιατί είναι "σύνθετη", τότε δεν ξέρεις τι λες.
Αφού οι ίδιοι θεωρούσαν τη "σύνθετη" ταυτότητά τους εθνοτική:
1ο αφήγημα: είμαστε γένος (=εθνότητα) με δύο αρχαίες καταγωγές (ελληνική και ρωμαϊκή)
2ο αφήγημα: είμαστε απόγονοι Ελλήνων, αλλά είμαστε και απόγονοι αυτών που ίδρυσαν τη Νέα Ρώμη, γι΄αυτό λεγόμαστε Ρωμαίοι
Και για να έρθουμε στο δια ταύτα: αυτή η σύνθετη ελληνο-ρωμαϊκή εθνοτική ταυτότητα της Νέας Ρώμης δεν μπορεί να θεωρηθεί συνέχεια της αρχαίας ελληνικής και πρόγονος της νέας ελληνικής εθνοτικής ταυτότητας. Γιατί η ιδέα του εθνοτικού ρωμαϊκού κράτους της Νέας Ρώμης δεν μπορεί να χωρέσει σε μια καθαρά ελληνική εθνοτική ταυτότητα. Γι΄αυτό και η νεοελληνική συνείδηση είτε αποκρούει τη ρωμαϊκή πτυχή του "Βυζαντίου" και κρατάει μόνο την ελληνική (φιλοβυζαντινή παράταξη) είτε απορρίπτει εντελώς το Βυζάντιο ως ρωμαϊκό (αντιβυζαντινή παράταξη).
1) Καταρχάς, βλέπουμε όλοι το μόνο σύστημα που ξέρεις να ακολουθείς: αδυναμία να απαντήσεις στις πηγές, και επαναφορά σε θεωρητικολογίες 5-6 φράσεων που βασίζονται φυσικά σε δικές σου αυθαίρετες ερμηνείες. Για να δουν όλοι λοιπόν την ποιότητα της "επιχειρηματολογίας σου",
ιδού όσα μας κρύβεις, για το τι προβλέπει η θεωρία σας ότι πρέπει να ασπάζεται κανείς για να καταλήξει στην θεωρία της ρωμαϊκής εθνικής ή εθνοτικής ταυτότητας. Διότι αυτή την αερολογία σας την έμαθε ο Καλδέλλης. Οτιδήποτε διαφορετικό επ' αυτών οφείλεται στη δική μας πίεση όπου εξαιτίας των πηγών αναγκάστηκες να δεχτείς την ελληνική καταγωγή(!) και επάνω εκεί για να κρατήσεις ένα φύλλο συκής, κότσαρες και το Ρωμαίος ως... "εθνοτικό".
Επειδή φτάνει πια με τα παραμύθια, ας αφήσουμε λοιπόν τον Καλδέλλη να μας περιγράψει τι ακριβώς σημαίνει να δέχεσαι την θεωρία της "ρωμαϊκής εθνικής" ή "εθνοτικής ταυτότητας" την οποία φυσικά την εννοεί καταγωγική λατινορωμαϊκή και ας δούμε επίσης τι απαντάνε οι πηγές σε αυτές τις ακρότητες:
Φανταστείτε λοιπόν ότι κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου απέναντι στις πηγές: Βλέπουν δηλώσεις "
είμαι Γραικός", "
είμαι Έλληνας", "
αυτή είναι η "χώρα των Γραικών", "
είμαστε το γένος των Γραικών", "
είμαστε το γένος των Ελλήνων" και απέναντι σε όλες αυτές τις ξεκάθαρες ΗΜΙΚΕΣ τοποθετήσεις, αυτοί παριστάνουν τον τρελό και λένε "όπως βλέπετε έχουν... ρωμαϊκή εθνοτική ταυτότητα"!
Μα πως είναι δυνατόν να γράφετε τις πηγές στα παλιά σας τα παπούτσια,
και ενώ ο Βυζαντινός χρησιμοποιεί ΚΑΙ το εθνωνύμιο "Έλλην ή Γραικός" (και μάλιστα οι πηγές λένε ξεκάθαρα ότι στην "Δύση είναι οι Ρωμαίοι" και "στην Ανατολή οι Έλληνες, οι της Ελλάδος, οι Γραικοί"!), εσείς του δίνετε με το ζόρι μια ταυτότητα που μέσα έχει ΜΟΝΟ το όνομα Ρωμαίος;! Τότε τι στην ευχή τις έχουμε τις πηγές;! Αφού το λένε ΟΙ ΙΔΙΟΙ, σημαίνει ότι είναι ΗΜΙΚΟ, άρα είσαι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να ακούσεις τι λένε οι ίδιοι και να βάλεις μέσα στην ταυτότητα τους και το εθνωνύμιο "Έλλην ή Γραικός" που χρησιμοποιούν.
Η ταυτότητα τους είναι ελληνορωμαϊκή, διότι το λένε ΟΙ ΙΔΙΟΙ!
Επί δύο χρόνια τα ίδια και τα ίδια...
2) Περί "εθνοτικής ελληνικής ταυτότητας":
Δείτε ότι από το 2019 λέει ακριβώς τα ίδια, ότι δήθεν αναφερόμαστε σε κάποια συνέχεια "ελληνικής εθνοτικής ταυτότητας" στο Βυζάντιο! Θα πρέπει να είναι η 5η φορά που επαναλαμβάνουμε τα ίδια. Μάλιστα, δείτε στο απόσπασμα του 2019 ότι του γράφω πως έχουμε βαρεθεί να ακούμε τα ίδια και τα ίδια.
Φανταστείτε ότι τόσα χρόνια είτε δεν έχει καταλάβει για τι πράγμα μιλάμε, είτε παριστάνει τον κινέζο απλά για να λέει ότι γράφει κάτι:
Του γράφεις ότι "
στις πηγές δεν υπάρχει τίποτα πέρα από μία και μόνο ταυτότητα με τρεις αλληλοσυμπληρούμενους άξονες" και αυτός εξακολουθεί να βαφτίζει τη γνώση μας για την ιστορικοπολιτισμική αυτογνωσία των προαιώνια ελληνικών πληθυσμών, ως μια δήθεν "εθνοτική ελληνική ταυτότητα" που μπορούν κάποιοι να την έχουν διαχωρισμένη από την σύνθετη ταυτότητα.
Δεν μπορεί να καταλάβει ο απίθανος ότι στη δική μας θεώρηση, αν αυτό ίσχυε, δεν θα μπορούσε ποτέ ο Έλληνας να δεχτεί το όνομα Ρωμαίος, και επίσης, αν αυτό ίσχυε, τότε στη δική μας θεώρηση θα ήταν σαν να λέγαμε ότι οι Έλληνες ήταν υπόδουλοι στους Βυζαντινούς! Μιλάμε για εξωπραγματικό άτομο...
Διότι όπως έχουμε ήδη πει, "εθνοτικός" στις αναφορές μας, σημαίνει "ιστορικοπολιτισμικός" ως απάντηση που έπρεπε να δοθεί στο αν ξέχασαν οι Έλληνες την ιστορικοπολιτισμική τους προέλευση. Και όπως γράψαμε, φυσικά και δεν ξεχάστηκε.
Μόνο ένας στρατευμένος δεν θα έβλεπε ότι αυτή η ιστορικοπολιτισμική αυτογνωσία υπάρχει στις πηγές, παραμένει ζωντανή από τον... 4ο αιώνα αλλά αυτός επίτηδες την παραποιεί και ισχυρίζεται ότι εμείς μιλάμε για "ελληνική εθνοτική ταυτότητα" που μπορεί να εξεταστεί αυτόνομα! Μάλιστα, εύκολα θα μπορούσε ένας εθνοκεντρικός να πέσει στην παγίδα βλέποντας τις πηγές αυτές και να πει ότι "εδώ δεν υπάρχουν Ρωμαίοι αλλά Γραικοί και Έλληνες". Και όμως, εμείς εξετάζοντας το σύνολο των πηγών είδαμε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει! Διότι ΚΑΙ το κράτος δίνει ταυτότητα. Αποτελεί για την εποχή μία Τάξη Πραγμάτων, έναν Κανόνα δομημένης ύπαρξης με τέτοια δύναμη και εμβέλεια ώστε δίνει τον ρωμαϊκό άξονα της ταυτότητας που είναι πραγματικός, υπαρκτός, αποτελεί ΚΑΙ αυτός πηγή κύρους και βασική αξία ζωής των πολιτών και γι' αυτό η ταυτότητα τους είναι σύνθεση ελληνισμού και ρωμαϊκής ιδέας:
3) Περί των δύο "αφηγημάτων"
Όποιος ανατρέξει στα σχόλια μας θα δει μια καταλυτική προσέγγιση στο γνωστό καλδελλικό παραμύθι ότι ΤΑΧΑ οι Βυζαντινοί ήταν λατινορωμαϊκό γένος που "έτυχε" να μιλήσει ελληνικά, διότι "έτυχε" να ζήσει στην Ανατολή! Για τέτοια αβάσιμη αερολογία μιλάμε...
Η προσέγγιση μας αυτή λοιπόν που υποχρέωσε τον συνομιλητή μας να φτιάξει όλες αυτές τις αλλοπρόσαλλες προσεγγίσεις βλέποντας το αδιέξοδο, έδειξε ότι οι καλδελλικοί πάτησαν μια μεγάλη μπανανόφλουδα εθελοτυφλώντας για τις πηγές: δεν είδαν την τεράστια απόρριψη, την τεράστια απαξίωση, την απίστευτη απέχθεια των βυζαντινών για κάθε τι το λατινορωμαϊκό. Και μην ξεχνάμε, ότι ακόμα και στο νεο-ρωμαϊκό κράτος, η εξουσία από την ίδρυση της Νέας Ρώμης μέχρι και και τον 6ο αιώνα ήταν ακόμα λατινορωμαϊκή!.
Άρα τι συμβαίνει; Οι Βυζαντινοί σε κάποιες πηγές μιλάνε για Ρωμαίους "προγόνους". Όμως, αν με αυτό το "πρόγονος" εννοηθεί ο πατέρας που τους γέννησε, πρέπει να αναρωτηθούμε
ποιος στην ευχή είναι δυνατόν βλαστημάει ως "βάρβαρη" τη γλώσσα του "πατέρα" του; Ποιος λέει "βάρβαρο” το γένος του "πατέρα" του το οποίο κατ' επέκταση σημαίνει ότι είναι βάρβαρος και ο ίδιος;! Εδώ λοιπόν, από τη στιγμή που το "βάρβαρος" αποτελεί την μέγιστη βρισιά και απαξίωση, δεν τίθεται ζήτημα γενεαλογικών λατινορωμαίων προγόνων αλλά αποτελεί ζήτημα ορολογίας ως προς τη σύνδεση των βυζαντινών ως γνήσιων κληρονόμων του κράτους, της ρωμαϊκής ιδέας, της αυτοκρατορίας, το οποίο επιβεβαιώνει τον ρόλο του κράτους στο όνομα Ρωμαίος, άρα, ένα τέτοιο όνομα θα κλονιστεί ως προς τα σημαινόμενα του, όταν το κράτος καταλυθεί στο 1453.
Ο όρος "πρόγονος" που αναφέρεται σε λατινορωμαίους ή στα χάλκινα αγάλματα Ρώμου και Ρωμύλου, δεν σημαίνει αναζήτηση γενεαλογικού προγόνου, αλλά πρόκειται για ιδεαλιστική προσέγγιση των δημιουργών της Ρωμαϊκής ιδέας. Διότι, υπό την έννοια του γενεαλογικού προγόνου, αυτός θα ήταν στο γένος είτε Λατίνος, είτε Ιταλός, είτε Αινειάδας και η γλώσσα του θα ήταν τα Λατινικά. Όμως οι Βυζαντινοί κάθε τι που ανήκει στους δήθεν αυτούς φυλετικούς "προγόνους" το πετάνε στα σκουπίδια, καθυβρίζοντας το με τον χυδαιότερο τρόπο! Δεν έχουμε λοιπόν όντως "προγόνους", αλλά σύμβολα ρωμαϊκότητας αποψιλωμένα και αποφλοιωμένα, απαλλαγμένα δηλαδή από το πραγματικό λατινορωμαϊκό ιστορικό τους πλαίσιο.
Άρα, χωλαίνει σοβαρά η ερμηνεία αυτή η οποία αφήνει τεράστιο χώρο στην αναγνώριση της ελληνικής γενεαλογίας των βυζαντινών, την οποία άλλωστε και οι ίδιοι την ομολογούν, και οι δυτικοί την παραδέχονται, και οι δυο τους ερίζουν ακριβώς πάνω σε αυτό το δίπολο: η Δύση λέει ότι "εσείς στην Ανατολή είστε Γραικοί", άρα, "χωρίς λατινορωμαϊκά στοιχεία δεν μπορεί να είστε Ρωμαίοι", όμως οι Βυζαντινοί που τους ενδιαφέρει σαφώς η ιδιοκτησία του κράτους, λένε ότι είμαστε Ρωμαίοι διότι η κληρονομιά της αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε στην δική ΜΑΣ πλευρά ( translatio imperii ) ενώ η δική ΣΑΣ πλευρά έσβησε το 475 μ.Χ.
4) Η δήθεν ασυμβατότητα της ελληνορωμαίκής ταυτότητας του Βυζαντίου με την εξέλιξη του ελληνικού έθνους
α) Όπως έχουμε δείξει, στις πηγές, η Ρωμανία, στην διάρκεια της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ονομάζεται και
Ελλάδα, και
Γραικία και
Γραικών χώρα και
Γραικών γη, ονόματα εθνολογικά και εδαφικά που συναντήσαμε και στους νεοέλληνες, δεν ήταν καινούρια.
β) Ταυτόχρονα οι πληθυσμοί της Ανατολής ονομάζονται
Έλληνες,
Γραικοί,
γένος Ελλήνων,
γένος Γραικών,
με απώτερη σύνδεση την ελληνική αρχαιότητα (με τα μνημεία της, τους ήρωες της, τις μάχες της, τη σοφία της, τα γράμματα της, τις επιστήμες της) όπως συνέβη και με τους νεοέλληνες.
γ) Όλα τα προαιώνια ελληνικά εδάφη, αποτελούν κεντρικότατο άξονα της Ρωμανίας στην ιστορική της διάρκεια και η μνήμη της Ρωμανίας και της Άλωσης συνοδεύουν τους νεοέλληνες μέχρι σήμερα, στο 2021.
δ) Η εξέλιξη είναι αυτονόητη, όπως σοβαροί επιστήμονες έχουν γράψει σαν τον Κοτζαγεώργη και τον Koder, ότι μετά την πτώση της Ρωμανίας, μιλάμε ουσιαστικά για σύγκλιση των τριών ονομάτων στο περιεχόμενο του προνεωτερικού Έλληνα. Όπως είπαμε, ο ρόλος του κράτους στη διακριτότητα του άξονα που εκπροσωπεί το όνομα Ρωμαίος είναι τεράστιος, και ως τέτοιος, θα κλονιστεί ως προς τα σημαινόμενα του όταν το κράτος καταλυθεί στο 1453. Ένας πραγματικός άξονας της ρωμαϊκότητας καταρρέει και μένει μόνο ως όνομα, παράδοση, μνήμη. Η νέα πραγματικότητα της Τουρκοκρατίας βρίσκει τον υπόδουλο αναγκασμένο να ζήσει πλέον ΧΩΡΙΣ ρωμαϊκό κράτος, να ζήσει με τη βοήθεια των μοναδικών πραγματικών του εφοδίων, τον ελληνισμό και τον χριστιανισμό.
Δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο στον ήδη από το Βυζάντιο 'Έλληνα" ή "Γραικό", της "Ελλάδας" και της "Γραικίας" να ανασυστήσει ένα κομμάτι της Ρωμανίας, ακόμα και μικρό, και μάλιστα ένα έδαφος διόλου αδιάφορο όπως είναι το ιστορικό κέντρο του ελληνικού άξονα της ταυτότητας του, δηλ. τα εδάφη όπου ακριβώς θεμελιώθηκε ο άξονας κύρους της ελληνικής παιδείας και επιστήμης και γλώσσας.
Ο ελληνισμός της ρωμιοσύνης ακολούθησε τα βήματα του βυζαντινού ελληνισμού που η πορεία του στην Ανατολή είναι καταγεγραμμένη αδιάψευστα:
Σε ποιο όνειρο σας υπάρχει ασυμβατότητα, πόσο μάλλον όταν φτάσαμε στην Μικρασιατική καταστροφή με τις μνήμες της Ρωμανίας και φτάσαμε σήμερα να θεωρούμε τραυματική μνήμη την Άλωση της Πόλης;
Το αφήγημα σας έχει διαλυθεί οριστικά. Καταλάβετε το διότι έχετε πλέον εκτεθεί ανεπανόρθωτα.