Ήταν το Βυζάντιο Ελληνικό;

[Chronicle]

Ποια συκοφαντία ; Ούτε όνομα δεν αναφέραμε. Μεταξύ μας τα λέμε .

Και εκτός αυτού, το θέμα της ταυτότητας είναι επιλογή κάποιου. Δεν είναι συκοφαντία.
Η συγκεκριμένη υπόθεση δεν αφορά "κακές" ταυτότητες, αλλά αφορά σκέψεις ως προς το κίνητρο. Όταν η ιστορία του ελληνισμού κακοποιείται στα χέρια κάποιου σε τέτοιο βαθμό ώστε να μετατρέπεται σε σενάριο "σλαβικής καταγωγής" των Ελλήνων, αυτονόητα προκύπτει το ερώτημα για πιθανά ιδεολογικά, ψυχολογικά ή και εθνοτικά κίνητρα.

[Ζαποτέκος]

Κανέλλος Δεληγιάννης , Απομνημονεύματα 1856, εκδόσεις Πελεκάνος , τόμος 3, σελ. 349 :

... υπήγομεν εις ένα παλαιοφρούριον Ελληνικόν και ετρυπώσαμεν εις τους θόλους και ούτω διεσώθημεν και εκείνην την ημέραν ...

Να εννοεί άραγε κάποιο αρχαιοελληνικό φρούριο ;

[George_V]

Ο εξελληνισμός της Αυτοκρατορία ήταν μια αργή και πολύπλοκη διαδικασία.

Ξεκινάει ουσιαστικά από τη μεταφορά της πρωτεύουσας στην ανατολή οπότε μοιραία ενσωματώνει ελληνικά (καθώς ήταν το predominant έθνος ανάμεσα στα άλλα της Αυτοκρατορία) και άλλα στοιχεία στην ταυτότητα της. Βέβαια πρέπει να σημειωθεί ότι ελληνικά και ανατολικά έθιμα είχε εισάγει και ο Διοκλητιανος σε μεγάλη κλίμακα αλλά και πολιτισμικά η σύγκρουση Ρωμαϊκού και Ελληνικού πολιτισμού οδήγησε στην δημιουργία του Ελληνορωμαικου πολιτισμού.

Στη συνέχεια η διαδικασία φτάνει στον 7ο αιώνα όπου με τις μεταρρυθμίσεις του Ηρακλείου η ελληνική γλώσσα η οποία ήταν η lingua franca της Αυτοκρατορία για 800 χρόνια γίνεται και επίσημη κρατική γλώσσα εγκαταλειποντας τα απαρχαιωμένα και δύσκολο νοητά λατινικά ενώ μεταξύ άλλων αλλάζει και ο τίτλος του μονάρχη απο Αύγουστος σε Βασιλεύς. Από τη σκοπιά ενός Ρωμαίου αυτό ήταν ιεροσυλία λόγω της αποστροφής που είχαν οι Ρωμαίοι στη λεξη Βασιλεύς ( Rex). Bεβαια εδώ ο αντίλογος είναι ότι ο Διοκλητιανος ήταν αυτός που ξεκίνησε το δόγμα Dominus et Deus αλλά αυτό ανήκει σε άλλο νήμα και δεν θα εξεταστεί τώρα.

Η διαδικασία συνεχίζεται αργά και φτάνει στο 10ο αιώνα όπου ο Αυτοκράτορας Λέων ΣΤ αφαιρεί όλες τις εξουσίες από τους παλιούς Ρωμαίους τίτλους και τους καθιστά τιμητικους και μόνο ενώ οι εξουσίες που κατείχαν περιέρχονται σε άλλους αξιωματούχος με τίτλους καθαρά ελληνικής προέλευσης.

Από εκεί φτάνουμε στο 1204 όπου η άλωση από τους Σταύροφορους διαλύει τα θεμέλια της Αυτοκρατορία σε τέτοιο βαθμό που όταν επανασυστηνεται το 1261 είναι σχεδόν αγνώριστη έχοντας μετατραπεί σε αμιγώς ελληνική Αυτοκρατορία.

Το μόνο Ρωμαϊκό που της απέμεινε ήταν ο τιτλος του εκάστοτε Αυτορατορα και ακόμα και εκεί στην ύστερη Παλαιολογεια περιοδο προστέθηκε και η λέξη Ελλήνων μαζί με τη λέξη Ρωμαίων.

[Chronicle]

Κανέλλος Δεληγιάννης , Απομνημονεύματα 1856, εκδόσεις Πελεκάνος , τόμος 3, σελ. 349 :

... υπήγομεν εις ένα παλαιοφρούριον Ελληνικόν και ετρυπώσαμεν εις τους θόλους και ούτω διεσώθημεν και εκείνην την ημέραν ...

Να εννοεί άραγε κάποιο αρχαιοελληνικό φρούριο ;

Είτε αρχαιοελληνικό, είτε και Βυζαντινό. Από όσα βρίσκω, έχω την εντύπωση ότι "παλαιοφρούριο" λέγονταν είτε κάποιες οχυρώσεις, είτε κάποιες τοποθεσίες. Πιθανόν επρόκειτο για περιοχές όπου βρίσκονταν είτε χαλάσματα παλαιών φρουρίων, ή τμήματα οχυρώσεων που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.

Υπάρχει αυτή η τοποθεσία:
https://www.argolisculture.gr/el/lista- ... sas-argos/

Και περιγράφεται αλλού ως "αρχαίο φρούριο" και από τον Σπηλιάδη ως "παλαιοφρούριο":

[Ζαποτέκος]

Κανέλλος Δεληγιάννης , Απομνημονεύματα 1856, εκδόσεις Πελεκάνος , τόμος 3, σελ. 349 :

... υπήγομεν εις ένα παλαιοφρούριον Ελληνικόν και ετρυπώσαμεν εις τους θόλους και ούτω διεσώθημεν και εκείνην την ημέραν ...

Να εννοεί άραγε κάποιο αρχαιοελληνικό φρούριο ;

Είτε αρχαιοελληνικό, είτε και Βυζαντινό. Από όσα βρίσκω, έχω την εντύπωση ότι "παλαιοφρούριο" λέγονταν είτε κάποιες οχυρώσεις, είτε κάποιες τοποθεσίες. Πιθανόν επρόκειτο για περιοχές όπου βρίσκονταν είτε χαλάσματα παλαιών φρουρίων, ή τμήματα οχυρώσεων που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.

Υπάρχει αυτή η τοποθεσία:
https://www.argolisculture.gr/el/lista- ... sas-argos/

Και περιγράφεται αλλού ως "αρχαίο φρούριο" και από τον Σπηλιάδη ως "παλαιοφρούριο":

[Chronicle]

Μια εξαιρετική ταύτιση των της έννοιας "Ρωμέικα" και "Ελληνικά" σε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα κείμενα της Τουρκοκρατίας σε δημώδη μορφή.

Όπως ξέρουμε, στην ενωτική ψευδοσύνοδο ουδέποτε διαβάστηκε επίσημο κείμενο σε δημώδη! Παρά ταύτα, η αρχαΐζουσα γλώσσα της ανακήρυξης (όπως επιβεβαιώνει και ο Συρόπουλος) ονομάζεται από τον ψευδο-Δωρόθεο... "Ρωμέικα"!!!

Και η ταύτιση των όρων "Ρωμέικα" και "Ελληνικά" επιβεβαιώνεται στη συνέχεια από τον ίδιο τον ψευδο-Δωρόθεο, που ονομάζει πάλι την αρχαΐζουσα ως "Ελληνικά" αυτή τη φορά.

Φράγγικα & Ρωμέικα = Φράγγικα & Ελληνικά, η απόλυτη εθνολογική ταύτιση των δύο γλωσσικών μορφών:

[Ζαποτέκος]

Μια εξαιρετική ταύτιση των της έννοιας "Ρωμέικα" και "Ελληνικά" σε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα κείμενα της Τουρκοκρατίας σε δημώδη μορφή.

Όπως ξέρουμε, στην ενωτική ψευδοσύνοδο ουδέποτε διαβάστηκε επίσημο κείμενο σε δημώδη! Παρά ταύτα, η αρχαΐζουσα γλώσσα της ανακήρυξης (όπως επιβεβαιώνει και ο Συρόπουλος) ονομάζεται από τον ψευδο-Δωρόθεο... "Ρωμέικα"!!!

Και η ταύτιση των όρων "Ρωμέικα" και "Ελληνικά" επιβεβαιώνεται στη συνέχεια από τον ίδιο τον ψευδο-Δωρόθεο, που ονομάζει πάλι την αρχαΐζουσα ως "Ελληνικά" αυτή τη φορά.

Φράγγικα & Ρωμέικα = Φράγγικα & Ελληνικά, η απόλυτη εθνολογική ταύτιση των δύο γλωσσικών μορφών:

[Ζαποτέκος]

Ένα απόσπασμα απ' το έργο Ιστορία του Νέου Ελληνισμού του Απόστολου Βακαλόπουλου σχετικά με τον Φουρμόντ ( 1730 ) :





Το γκρέμισμα αυτό έκανε τους Τούρκους να θαυμάζουν , τους Έλληνες να τρέμουν από λύσσα και τους Εβραίους ν' απορούν .

( Βακαλόπουλος , τόμος 3 , σελ. 392 )

[Chronicle]

Το γκρέμισμα αυτό έκανε τους Τούρκους να θαυμάζουν , τους Έλληνες να τρέμουν από λύσσα

( Βακαλόπουλος , τόμος 3 , σελ. 392 )

Πολύ ωραία μαρτυρία και απολύτως συμβατή με αυτή που παραδίδει, άθελα του πιθανόν, ο Κακριδής και επιβεβαιώνει ότι μόνο ξεχασμένοι δεν ήταν οι αρχαίοι Έλληνες από τους ρωμιούς:




Διαφορετικά, απορεί κανείς, πώς οι υπόδουλοι που ήταν κάποιοι "σκέτοι" Ρωμαίοι χωρίς "καμία σχέση με τον ελληνισμό", ενδιαφέρονταν τόσο πολύ για τα αρχαία! Άλλωστε, θυμάμαι ότι κάποιος διαδικτυακός φουκαράς, είχε επιμείνει με φανατική εμμονή στην πιο αμφίβολη μεμονωμένη αναφορά ότι δήθεν, οι υπόδουλοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν απόγονοι πρόγονοι των...Φράγκων!
Την οποία βεβαίως διαψεύσαμε:

http://www.oodegr.com/neopaganismos/ell ... f_8.htm#4.

[Ζαποτέκος]

Το γκρέμισμα αυτό έκανε τους Τούρκους να θαυμάζουν , τους Έλληνες να τρέμουν από λύσσα

( Βακαλόπουλος , τόμος 3 , σελ. 392 )

Πολύ ωραία μαρτυρία και απολύτως συμβατή με αυτή που παραδίδει, άθελα του πιθανόν, ο Κακριδής και επιβεβαιώνει ότι μόνο ξεχασμένοι δεν ήταν οι αρχαίοι Έλληνες από τους ρωμιούς:




Διαφορετικά, απορεί κανείς, πώς οι υπόδουλοι που ήταν κάποιοι "σκέτοι" Ρωμαίοι χωρίς "καμία σχέση με τον ελληνισμό", ενδιαφέρονταν τόσο πολύ για τα αρχαία! Άλλωστε, θυμάμαι ότι κάποιος διαδικτυακός φουκαράς, είχε επιμείνει με φανατική εμμονή στην πιο αμφίβολη μεμονωμένη αναφορά ότι δήθεν, οι υπόδουλοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν απόγονοι των...Φράγκων!
Την οποία βεβαίως διαψεύσαμε:

http://www.oodegr.com/neopaganismos/ell ... f_8.htm#4.

Την παράδοση αυτή την είχα πρωτοδεί σε ελληνική ταινία. Το θέμα της αφορούσε λήσταρχους που τον 19ο αι. συγκρούονταν με την χωροφυλακή, αλλά στο τέλος ο αρχηγός τους πήγε και κατατάχθηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό που θα πολεμούσε τους Τούρκους. Διηγείτο λοιπόν αυτός το περιστατικό με το κλάμα των Καρυάτιδων που έκλαιγαν για την χαμένη τους αδελφή και πως οι Φράγκοι έρχονταν και τους έλεγαν πως αυτά τα αρχαία είναι δικά τους ( λίγο παραλλαγμένο σε σχέση με την παράδοση ).

Η ταινία ήταν πολύ ωραία, αλλά δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να την ξαναβρώ. Δεν θυμάμαι ούτε τίτλο ούτε τίποτα.

Επίσης ο Λάμψας στο Λεξικό του λέει πως οι Αθηναίοι πρόκριτοι είχαν ενδιαφερθεί για την Αφροδίτη της Μήλου.

[Chronicle]

Επίσης ο Λάμψας στο Λεξικό του λέει πως οι Αθηναίοι πρόκριτοι είχαν ενδιαφερθεί για την Αφροδίτη της Μήλου.

Τα αρχαία μνημεία αποτελούν πολύ σημαντική παράμετρο στην διατήρηση της ταυτότητας. Αξίζει να δαπανηθεί προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή, αν και μας χάρισε αρκετές μαρτυρίες ο Κακριδής! Ο οποίος μας έδειξε πώς μπορεί να πλανηθεί ένας ερευνητής, όταν μελετά τα κείμενα με προεπιλεγμένες ερμηνείες. Είναι απίστευτο ότι εμείς με τις μαρτυρίες του Κακριδή, καταφέραμε να αποδείξουμε το ακριβώς αντίθετο. Διότι προσέγγισε τους απλούς ανθρώπους με την υπόθεση ότι για να συνδέονται με την ελληνική αρχαιότητα θα έπρεπε να έχουν... ακαδημαϊκές γνώσεις!

Το ζήτημα των αρχαίων μνημείων είναι μία από τις σπουδαίες παραμέτρους που ουδέποτε έλαβαν υπόψη οι ρωμαϊστές. Από το πρώτο άρθρο το ανάφερα αυτό, διαπιστώνοντας μετά από μήνες υπομονής όπου διάβαζα ατέλειωτα κατεβατά κρατώντας σημειώσεις, ότι είχαν βασιστεί πάρα πολύ στο τέχνασμα της συλλογικής δήθεν "αμνησίας" των πληθυσμών, ξεχνώντας ότι τα αρχαία μνημεία ήταν ένα ζωντανό σχολείο, μια άσβεστη υλική μνήμη που καθημερινά θυμίζει και στους απλούστερους ότι είναι γηγενείς σε έναν τόπο μεγαλείου.

[Pertinax]

δήθεν, οι υπόδουλοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν απόγονοι των...Φράγκων!

πρόγονοι

[Chronicle]

δήθεν, οι υπόδουλοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν απόγονοι των...Φράγκων!

πρόγονοι

Σωστά

[Ζαποτέκος]

Ξέρεις πότε πρωτοεμφανίζεται ο όρος Στερεά Ελλάδα ; Ο Μπαμπινιώτης λέει το 1825. Τον βρίσκω και λίγο πιο πριν το 1822 :

ΓΑΚ, Συλλ. Βλαχ., Βουλ., φάκ. 22, έγγρ. 12 της 9 Νοεμβρίου 1822

Διαδικασία εκλογής παραστατών από 9 Νοεμβρίου 1822

Αριθ. 12 του κώδικος νόμων

Προσωρινή Διοίκησις της Ελλάδος

Το Βουλευτικόν Σώμα εθεσπίσατο
(...)
Γον Καθ’ όλην την Στερεά Ελλάδα, την Πελοπόννησον την Ανατολικήν και Δυτικήν εκάστη των επαρχιών να εκλέξη έναν ενιαύσιον παραστάτην, όλη δε η Σπάρτη (Μάνη) δύο παραστάτας έχει να εκλέξη.
Δον Αι νήσοι Ύδρα Σπέτσαι και Ψαρά να εκλέξουν παραστάτας όσους και πέρισυ.
Εον Από την νήσον Κρήτην τέσσαρες παραστάται, από την νήσον Ευβοιαν δύο και από τας λοιπάς όλους νήσους της Ελλάδος εξ εκάστης επαρχίας συμφώνως με τας αντεπαρχίας των ανά εις παραστάτης να εκλεχθώσι.
(...)

Εν Ερμιόνη τη θ’ Νοεμβρίου αωκβ’: και β’ της Ανεξαρτησίας

Εν απουσία του Προέδρου
Ο Αντιπρόρδρος Βασίλειος Μπουντούρης
Ο Αος Γραμμ. της Βουλ. Επιτρ Ι. Σκανδαλίδης
Επικυρούται εν απουσία του Προέδρου Ο Αντιπρόεδρος Αθανάσιος Κανακάρης
Ο Αρχιγραμμ, της Επικρατείας Μ. των Εξ. υποθέσεων Θ. Νέγρης

σελ . 115
http://www.etlasp.gr/images/4-d.doc

[Chronicle]

ο όρος Στερεά Ελλάδα
Τον βρίσκω και λίγο πιο πριν το 1822

Δεν βρίσκω κάτι παλαιότερο από αυτό που βρήκες.

Απλά προσθέτω ότι το "Στερεά Ελλάς" φαίνεται να έχει μια σύνδεση με το "Χέρσος Ελλάς".
Υπάρχει ένα άρθρο του Βαγιακάκου όπου μελετά το συγκεκριμένο θέμα, αλλά δεν μπορώ να το βρω κάπου.

Στον Μιαούλη βλέπουμε να υπάρχει διοίκηση Ανατολικής και Δυτικής Χέρσου Ελλάδος όπου εκεί ανήκουν περιοχές της Στερεάς Ελλάδας, αλλά και ευρύτερες επαρχίες οι οποίες όμως είχαν ήδη τα γνωστά ονόματα, Ήπειρος, Θεσσαλία, Μακεδονία.

Σε επιστολές στα Αρχεία Ελλ. Παλιγγεσίας βλέπουμε ότι η περίληψη αναφέρεται σε Στερεά Ελλάδα, όμως στην καθομιλουμένη, η επιστολή μιλά για την "αντίπερα Χέρσο Ελλάδα" και εννοεί προφανώς τη Στερεά Ελλάδα. Επίσης, σε άλλο κείμενο υπάρχει ο συνδυασμός "Στερεά Χέρσος Ελλάς".

Κρίμα που δεν έχουμε αυτή τη μελέτη διότι δείχνει ενδιαφέρον το ζήτημα και κάπως μπερδεμένο.