Η Γιαννάκου καταψηφίζει την Συνεπιμέλεια

[Ασέβαστος]

δεν παίζει να αποξενωθείς από το παιδί σου ούτε καν αν πάει στην άλλη άκρη του κόσμου.

ε;

με ρεγουλα λιγο οι βαρουφακιες

[Ναύτης]

Μια μαλακία είναι το νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια.
Κατ' αρχάς, αν μιλάμε για δυο φυσιολογικούς γονείς, το παιδί πρέπει να μεγαλώνει με την μάνα του.-
Απολύτως τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την σχέση μάνας-παιδιού.
Δεύτερον, αυτό το υποχρεωτικό 50/50 (αλλά ακόμα και το 2/3-1/3) στην εναλλασσόμενη κατοικία θα τσακίσει ψυχολογικά τα παιδιά, ειδικά αν οι γονείς διαμένουν σε μεγάλη απόσταση ο ένας από τον άλλον. Για παράδειγμα, πώς θα κάνει το παιδί αυτό σταθερές παρέες, πώς θα αναπτύξει φιλίες με τους συνομηλίκους του;
Τρίτον, από πού κι ως πού δεν έχει γνώμη το παιδί -εφόσον είναι σε ηλικία να την εκφράσει- με ποιον από τους δυο γονείς επιθυμεί να διαμένει μονίμως;
Τέταρτον, άσχετά με την μέριμνα και τις διατροφές, πώς είναι δυνατόν δυο άνθρωποι που δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ούτε καν στο πώς θα μεγαλώσουν το παιδί τους, να συμφωνήσουν σχετικά με την επιμέλειά του; Κι αν διαφωνούν σε όλα, τι θα γίνεται τότε; Θα τρέχουν κάθε τρεις και λίγο στα δικαστήρια περιμένοντας πότε θ' αποφασίσει ο δικαστής; Πρόκειται περί γελοιότητας, η οποία ωστόσο είναι επικίνδυνη για τα παιδιά.

[Maspoli]

Απολύτως τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την σχέση μάνας-παιδιού.

Η συνεπιμέλεια δεν πάει να υποκαταστησει τη σχέση μάνας-παιδιού αλλά να προστατέψει τη σχέση πατέρα-παιδιού.

Μην τα μπερδεύετε άθελα ή ηθελημένα.

[Ναύτης]

Απολύτως τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την σχέση μάνας-παιδιού.

Η συνεπιμέλεια δεν πάει να υποκαταστησει τη σχέση μάνας-παιδιού αλλά να προστατέψει τη σχέση πατέρα-παιδιού.

Μην τα μπερδεύετε άθελα ή ηθελημένα.

Δεν χρειάζεται "νομική προστασία" η σχέση πατέρα-παιδιού. Είναι μια σχέση που οικοδομείται
Η σχέση μάνας-παιδιού όμως είναι διαφορετική, το παιδί είναι σάρκα εξ σαρκός της μάνας του και στη φύση δεν υπάρχει πιο δυνατό, έμφυτο συναίσθημα από την αγάπη της μάνας για το παιδί της και την μεταξύ τους σχέση.
Και το λέω αυτό εγώ, που λάτρεψα τον πατέρα μου σαν θεό.

[Υδράργυρος]

Μια μαλακία είναι το νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια.
Κατ' αρχάς, αν μιλάμε για δυο φυσιολογικούς γονείς, το παιδί πρέπει να μεγαλώνει με την μάνα του.-
Απολύτως τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την σχέση μάνας-παιδιού.
Δεύτερον, αυτό το υποχρεωτικό 50/50 (αλλά ακόμα και το 2/3-1/3) στην εναλλασσόμενη κατοικία θα τσακίσει ψυχολογικά τα παιδιά, ειδικά αν οι γονείς διαμένουν σε μεγάλη απόσταση ο ένας από τον άλλον. Για παράδειγμα, πώς θα κάνει το παιδί αυτό σταθερές παρέες, πώς θα αναπτύξει φιλίες με τους συνομηλίκους του;
Τρίτον, από πού κι ως πού δεν έχει γνώμη το παιδί -εφόσον είναι σε ηλικία να την εκφράσει- με ποιον από τους δυο γονείς επιθυμεί να διαμένει μονίμως;
Τέταρτον, άσχετά με την μέριμνα και τις διατροφές, πώς είναι δυνατόν δυο άνθρωποι που δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν ούτε καν στο πώς θα μεγαλώσουν το παιδί τους, να συμφωνήσουν σχετικά με την επιμέλειά του; Κι αν διαφωνούν σε όλα, τι θα γίνεται τότε; Θα τρέχουν κάθε τρεις και λίγο στα δικαστήρια περιμένοντας πότε θ' αποφασίσει ο δικαστής; Πρόκειται περί γελοιότητας, η οποία ωστόσο είναι επικίνδυνη για τα παιδιά.

Δύο άνθρωποι χωρίζουν γιατι δε συμφωνούσαν. Πως θα συμφωνήσουν στη διαδικασία της συνεπιμέλειας;

[Maspoli]

Απολύτως τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την σχέση μάνας-παιδιού.

Η συνεπιμέλεια δεν πάει να υποκαταστησει τη σχέση μάνας-παιδιού αλλά να προστατέψει τη σχέση πατέρα-παιδιού.

Μην τα μπερδεύετε άθελα ή ηθελημένα.

Δεν χρειάζεται "νομική προστασία" η σχέση πατέρα-παιδιού. Είναι μια σχέση που οικοδομείται
Η σχέση μάνας-παιδιού όμως είναι διαφορετική, το παιδί είναι σάρκα εξ σαρκός της μάνας του και στη φύση δεν υπάρχει πιο δυνατό, έμφυτο συναίσθημα από την αγάπη της μάνας για το παιδί της και την μεταξύ τους σχέση.
Και το λέω αυτό εγώ, που λάτρεψα τον πατέρα μου σαν θεό.

Μέχρι τώρα η σχέση πατέρα-παιδιού όχι μόνο δεν προστατεύονταν από το νόμο αλλά ναρκοθετουνταν μιας και εναποκειταν σε μεγάλο βαθμό στις διαθέσεις της μάνας. Η μάνα μπορούσε να πάρει το παιδί και να πάει στην Αυστραλία άμα το αποφάσιζε κι ο πατέρας να έπαιρνε τα τρία του. Και ας αφήσουμε τους συναισθηματισμους. Δεν σημαίνει ότι όσοι είναι υπέρ της συνεπιμελειας, αγαπήσανε τη μάνα τους λιγότερο απ ότι εσύ.

[Ναύτης]

Η συνεπιμέλεια δεν πάει να υποκαταστησει τη σχέση μάνας-παιδιού αλλά να προστατέψει τη σχέση πατέρα-παιδιού.

Μην τα μπερδεύετε άθελα ή ηθελημένα.

Δεν χρειάζεται "νομική προστασία" η σχέση πατέρα-παιδιού. Είναι μια σχέση που οικοδομείται
Η σχέση μάνας-παιδιού όμως είναι διαφορετική, το παιδί είναι σάρκα εξ σαρκός της μάνας του και στη φύση δεν υπάρχει πιο δυνατό, έμφυτο συναίσθημα από την αγάπη της μάνας για το παιδί της και την μεταξύ τους σχέση.
Και το λέω αυτό εγώ, που λάτρεψα τον πατέρα μου σαν θεό.

Μέχρι τώρα η σχέση πατέρα-παιδιού όχι μόνο δεν προστατεύονταν από το νόμο αλλά ναρκοθετουνταν μιας και εναποκειταν σε μεγάλο βαθμό στις διαθέσεις της μάνας. Η μάνα μπορούσε να πάρει το παιδί και να πάει στην Αυστραλία άμα το αποφάσιζε κι ο πατέρας να έπαιρνε τα τρία του. Και ας αφήσουμε τους συναισθηματισμους. Δεν σημαίνει ότι όσοι είναι υπέρ της συνεπιμελειας, αγαπήσανε τη μάνα τους λιγότερο απ ότι εσύ.

Καλώς συνέβαινε. Δεν είναι οικόπεδο το παιδί για να το μοιράσουν οι γονείς στη μέση. Αν δεν τα βρίσκουν, ένας από τους δυο θα αναλάβει την επιμέλειά του. Κι αυτός ο ένας (αν μιλάμε για δυο φυσιολογικούς ανθρώπους) ΠΡΕΠΕΙ να είναι η μάνα.
Όχι προς χάριν της μάνας, αλλά προς χάριν του παιδιού. Η μάνα είναι ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ. Όχι για συναισθηματικούς λόγους, αλλά επειδή έτσι έχει προβλέψει η φύση.

[foscilis]

Η συνεπιμέλεια δεν πάει να υποκαταστησει τη σχέση μάνας-παιδιού αλλά να προστατέψει τη σχέση πατέρα-παιδιού.

Μην τα μπερδεύετε άθελα ή ηθελημένα.

Δεν χρειάζεται "νομική προστασία" η σχέση πατέρα-παιδιού. Είναι μια σχέση που οικοδομείται
Η σχέση μάνας-παιδιού όμως είναι διαφορετική, το παιδί είναι σάρκα εξ σαρκός της μάνας του και στη φύση δεν υπάρχει πιο δυνατό, έμφυτο συναίσθημα από την αγάπη της μάνας για το παιδί της και την μεταξύ τους σχέση.
Και το λέω αυτό εγώ, που λάτρεψα τον πατέρα μου σαν θεό.

Μέχρι τώρα η σχέση πατέρα-παιδιού όχι μόνο δεν προστατεύονταν από το νόμο αλλά ναρκοθετουνταν μιας και εναποκειταν σε μεγάλο βαθμό στις διαθέσεις της μάνας. Η μάνα μπορούσε να πάρει το παιδί και να πάει στην Αυστραλία άμα το αποφάσιζε κι ο πατέρας να έπαιρνε τα τρία του.

Μα αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Να μη μπορεί η πουτάνα να πάει στην Αυστραλία. Να κάνει λες και το πουλάκι μου πέρασε και δεν ακούμπησε.

[Maspoli]

Παρατηρώ πάντως πχωρουμικες προσωπικότητες που έχουν δώσει τιτάνιες μάχες υπέρ "νεων" μορφών οικογένειας να οχυρωνονται αίφνης μέσα στο τεράστιο οχυρό της "γυναικείας φύσης" προκειμένου να εκφράσουν αντίθεση στη συνεπιμέλεια.
Μια μικρούλα αντίφαση;

[Maspoli]

Καλώς συνέβαινε. Δεν είναι οικόπεδο το παιδί για να το μοιράσουν οι γονείς στη μέση. Αν δεν τα βρίσκουν, ένας από τους δυο θα αναλάβει την επιμέλειά του. Κι αυτός ο ένας (αν μιλάμε για δυο φυσιολογικούς ανθρώπους) ΠΡΕΠΕΙ να είναι η μάνα.
Όχι προς χάριν της μάνας, αλλά προς χάριν του παιδιού. Η μάνα είναι ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ. Όχι για συναισθηματικούς λόγους, αλλά επειδή έτσι έχει προβλέψει η φύση.

Τσιφλίκι της μάνας το περιγράφεις.

[Maspoli]

Μα αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Να μη μπορεί η πουτάνα να πάει στην Αυστραλία. Να κάνει λες και το πουλάκι μου πέρασε και δεν ακούμπησε.

Ελπίζω να μη βρεθείς διαζευγμενος

[Ναύτης]

Παρατηρώ πάντως πχωρουμικες προσωπικότητες που έχουν δώσει τιτάνιες μάχες υπέρ "νεων" μορφών οικογένειας να οχυρωνονται αίφνης μέσα στο τεράστιο οχυρό της "γυναικείας φύσης" προκειμένου να εκφράσουν αντίθεση στη συνεπιμέλεια.
Μια μικρούλα αντίφαση;

Δεν ξέρω για ποιους μιλάς, ούτε τι εννοείς όταν μιλάς για "νέες μορφές οικογένειας", προσωπικά πάντως θεωρώ ότι ένα παιδί, για να μεγαλώσει φυσιολογικά, έχει ανάγκη κυρίως την μάνα του.

Καλώς συνέβαινε. Δεν είναι οικόπεδο το παιδί για να το μοιράσουν οι γονείς στη μέση. Αν δεν τα βρίσκουν, ένας από τους δυο θα αναλάβει την επιμέλειά του. Κι αυτός ο ένας (αν μιλάμε για δυο φυσιολογικούς ανθρώπους) ΠΡΕΠΕΙ να είναι η μάνα.
Όχι προς χάριν της μάνας, αλλά προς χάριν του παιδιού. Η μάνα είναι ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ. Όχι για συναισθηματικούς λόγους, αλλά επειδή έτσι έχει προβλέψει η φύση.

Τσιφλίκι της μάνας το περιγράφεις.

Ακριβώς το αντίθετο. Επειδή το παιδί ΔΕΝ είναι τσιφλίκι, δεν τίθεται θέμα να μοιραστεί στη μέση.

[foscilis]

Μα αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Να μη μπορεί η πουτάνα να πάει στην Αυστραλία. Να κάνει λες και το πουλάκι μου πέρασε και δεν ακούμπησε.

Ελπίζω να μη βρεθείς διαζευγμενος

Δε βρέθηκα διαζευγμένος γιατί κάναμε και οι δύο (και ιδιαίτερα εγώ) μια τεράστια και επώδυνη διαδικασία ενδοσκόπησης, αμοιβαίας διάθεσης να ιδωθεί το πράγμα από την οπτική γωνία του άλλου και αναγνώρισης/διόρθωσης σοβαρών λαθών που κράτησε χρόνια.

Αλλά έτσι κι αλλιώς, ακόμα και στη χειρότερη στιγμή που έπαιζε πολύ σοβαρά να χωρίσουμε, ακόμα και σε φάσεις που σκεφτόμασταν ο ένας τον άλλον με αηδία, ποτέ, ούτε για ένα δευτερόλεπτο δε μου πέρασε από το μυαλό να βάλω τα παιδιά στη μέση ούτε βέβαια από το δικό της. Και τα περισσότερα ζευγάρια που ξέρω είναι έτσι. Ακόμα και ένας μαλάκας ξάδερφος με ακόμα πιο μαλακισμένη πρώην, που έκαναν ένα χρόνο να βγει το διαζύγιο γιατί υπήρχε γιγάντια πικρία και πραγματικά έχοντας μείνει ένα χρόνο μαζί με αυτές τις συνθήκες σιχαίνονται πλέον ο ένας τον άλλον με όλη του την ψυχή, δεν επέτρεψαν τίποτα από όλα αυτά να γίνει αντιληπτό από τα παιδιά τους ούτε μπήκαν σε διαδικασία να πλακώνονται για πέντε φράγκα παραπάνω ή παρακάτω ούτε η πρώην κρατάει τα παιδιά μακριά από τα πεθερικά της ούτε τίποτα.

Συζητάμε για μια μειοψηφία πολύ παρακμιακών ατόμων. Όπου τα παιδιά ο άντρας τα βλέπει ως μέσο ελέγχου μιας γυναίκας που τον έχει απορρίψει και η γυναίκα ως μέσο εκδίκησης προς έναν άντρα που της έκανε τη ζωή μαύρη. Και ακόμα κι αυτοί μετά από λίγα χρόνια κόβουν τις μαλακίες αν βρουν νέες καλύτερες σχέσεις.

[Υδράργυρος]

Μα αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Να μη μπορεί η πουτάνα να πάει στην Αυστραλία. Να κάνει λες και το πουλάκι μου πέρασε και δεν ακούμπησε.

Ελπίζω να μη βρεθείς διαζευγμενος

Όταν είσαι διαζευγμένος το ξέρεις οτι έχεις παίξει και έχασες. Δεν κερδίζεις τίποτα με το να τραβολογάς το ίδιο σου το παιδί. Ίσα ίσα που δικαιώνεις το άτομο που σε χώρισε

[Mitharadir]

Ως πατέρας αλλά και ως πατέρας κόρης που πιθανόν να κάνει τη δική της οικογένεια νομίζω πως το νομοσχέδιο είναι αρκετά προβληματικό.

Γιατί;