Phorum.com.gr

Ωραίο το forever war του Haldeman. Είχε και power armor.

Spiros252 έγραψε: 20 Απρ 2018, 16:03 Τη δεκαετία του '40 ο φυσικός Ενρίκο Φέρμι και μερικοί ακόμα διακεκριμένοι φυσικοί, συζητούσαν για την πιθανότητα ύπαρξης εξωγήινης νοημοσύνης. Βασιζόμενοι στο γεγονός ότι ο Γαλαξίας μας αριθμεί 100 δισεκατομμύρια άστρα, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η ζωή εξελίχθηκε πολύ γρήγορα και προοδευτικά πάνω στη Γη, υποστήριζαν πως ένα νοήμων, εκθετικά αναπαραγώμενο είδος, θα μπορούσε να αποικίσει το γαλαξία μας σε μερικά εκατομμύρια χρόνια. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, μορφές εξωγήινης νοημοσύνης θα έπρεπε να αποτελούν ένα σύνηθες φαινόμενο ως τώρα. Ο Φέρμι τους άκουγε προσεκτικά να αναπτύσσουν την υπόθεσή τους και μετά τους ρώτησε απλά:

“Πού είναι λοιπόν όλοι αυτοί;”

Θέλοντας έτσι να υπογραμμίσει το ερώτημα:
- Γιατί, αφού η εξωγήινη νοημοσύνη είναι τόσο κοινή, δεν έχουμε συναντήσει ακόμη νοήμονα εξωγήινα όντα;

Μπορεί σε κάποιο σημείο της εξέλιξής τους να ανακαλύψανε τον νεοφιλελευθερισμό όπως κι εμείς. Κι αυτό να κατέστρεφε τους πολιτισμούς τους (όπως θα γίνει και στο δικό μας) και να πέφτανε σε λούπα.

Spiros252 έγραψε: 20 Απρ 2018, 16:03 ..................

Ποιά είναι η πιθανή εξήγηση που σκέφτεστε για το παράδοξο του Φέρμι;

μόνο τους υπερνόβα και τις gamma ray bursts.

sys3x έγραψε: 06 Ιουν 2018, 01:10

Πάνας έγραψε: 27 Απρ 2018, 21:06 Με το βόγιατζερ1 έχουν στείλει δίσκο από πικάπ.... θα τον βρούνε και θα γίνουμε ρεζίλι.

Είναι ντροπή να γράφονται τέτοια πράματα, ο δίσκος περιέχει πάνω από δύο συνθέσεις του Ι. Σ. Μπαχ.
Αίσχος.

Αντικειμενικά είναι δύσκολο να αντιληφθούν τι σκατά είναι ο δίσκος, εκτός κι αν η εξέλιξή τους είναι τόσο παράλληλη με την δική μας (που δεν είναι εντελώς απίθανο).

hellegennes έγραψε: 06 Ιουν 2018, 02:04

sys3x έγραψε: 06 Ιουν 2018, 01:10

Πάνας έγραψε: 27 Απρ 2018, 21:06 Με το βόγιατζερ1 έχουν στείλει δίσκο από πικάπ.... θα τον βρούνε και θα γίνουμε ρεζίλι.

Είναι ντροπή να γράφονται τέτοια πράματα, ο δίσκος περιέχει πάνω από δύο συνθέσεις του Ι. Σ. Μπαχ.
Αίσχος.

Αντικειμενικά είναι δύσκολο να αντιληφθούν τι σκατά είναι ο δίσκος, εκτός κι αν η εξέλιξή τους είναι τόσο παράλληλη με την δική μας (που δεν είναι εντελώς απίθανο).

Τι να αντιληφθούν μωρέ τα γατάκια; τον Μπαχ; τον Θεό;

Stalker έγραψε: 06 Ιουν 2018, 00:18

shrike έγραψε: 05 Ιουν 2018, 19:15 Αν δεν το ξέρεις ήδη το βιβλίο, σού προτείνω να διαβάσεις τον "Αιώνιο Πόλεμο" του Χάλντεμαν.

Περιγράφει αυτό που λες. Και όχι μόνο βέβαια, αλλά το κεντρικό θέμα είναι αυτό ακριβώς.

Το έχω διαβάσει και αυτό και το Forever Peace, και καμία σχέση, στο Forever War ο θεματικός άξονας είχε να κάνει με το πως η διεξαγωγή πολέμου σε ρελατιβιστικές ταχύτητες οδηγεί σε καταστάσεις όπου ένας στρατιώτης βλέπει τον κόσμο γύρω του να αλλάζει κατά δεκαετίες και αιώνες ανάμεσα σε κάθε tour of duty. Αν θυμάμαι καλά το πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν όχι λόγω αποστάσεων αλλά επειδή οι αντίπαλοι

Spoiler

Ήταν hive mind. Όταν μετά από χιλιετηρίδες η ανθρωπότητα άρχισε κι αυτή να γίνεται hive mind συνεννοήθηκαν.

To scifi από το οποίο τσίμπησα τα περί dark forest ήταν η τριλογία The Three Body Problem του Liu Cixin, που όμως ήταν κατά τα άλλα άθλια, γεμάτη χάρτινους χαρακτήρες και μακροσκελή shaggy dog subplots, οπότε δεν μπορώ να την συστήσω, την παράτησα στο δεύτερο.

Ίσως πρέπει να του ξαναρίξω μια ματιά, αλλά εγώ αλλιώς το θυμάμαι. Το πρόβλημα, από όσο μπορώ να θυμηθώ, ήταν...

Spoiler

όντως η απόσταση (και χώρου και χρόνου) και όλα είχαν ξεκινήσει από μια αρχική παρεξήγηση, η οποία δεν μπορούσε να λυθεί για αιώνες αφού οι όποιες συνομιλίες ήταν πρακτικά αδύνατες λόγω αλλαγής γενεών κλπ. Αυτό που λες με το hive mind πιο πολύ σε Ender's game μου φέρνει...

hellegennes έγραψε: 06 Ιουν 2018, 02:04

sys3x έγραψε: 06 Ιουν 2018, 01:10

Πάνας έγραψε: 27 Απρ 2018, 21:06 Με το βόγιατζερ1 έχουν στείλει δίσκο από πικάπ.... θα τον βρούνε και θα γίνουμε ρεζίλι.

Είναι ντροπή να γράφονται τέτοια πράματα, ο δίσκος περιέχει πάνω από δύο συνθέσεις του Ι. Σ. Μπαχ.
Αίσχος.

Αντικειμενικά είναι δύσκολο να αντιληφθούν τι σκατά είναι ο δίσκος, εκτός κι αν η εξέλιξή τους είναι τόσο παράλληλη με την δική μας (που δεν είναι εντελώς απίθανο).

Νομίζω ότι είχα ακούσει τότε, πως στις εικόνες πάνω στον δίσκο, εκτός από την θέση μας στον γαλαξία κλπ, είχαν βάλει και κάποια μορφή οδηγιών (πώς παίζεται ο δίσκος, ή κάτι τέτοιο). Θυμάμαι λάθος;

Είναι παράδοξο.
Αλλά υπάρχει deep space travel για να τους δούμε τους διαστημάνθρωπους ;
Επίσης, αν υπάρχει, θα είναι διαστημάνθρωποι ή communication protocols - wave space entities κάποιας μορφής ;
Η ιδέα ότι θα προσγειωθούν στην πλατεία Συντάγματος και θα μας ρωτήσουν που είναι το πλησιέστερο Kentucky fried chicken είναι ανόητη.

wooded glade έγραψε: 06 Ιουν 2018, 11:30 Είναι παράδοξο.
Αλλά υπάρχει deep space travel για να τους δούμε τους διαστημάνθρωπους ;
Επίσης, αν υπάρχει, θα είναι διαστημάνθρωποι ή communication protocols - wave space entities κάποιας μορφής ;
Η ιδέα ότι θα προσγειωθούν στην πλατεία Συντάγματος και θα μας ρωτήσουν που είναι το πλησιέστερο Kentucky fried chicken είναι ανόητη.

Η ιδέα είναι όντως ανόητη, για έναν και μόνο λόγο: αφού είναι πασίγνωστο πλέον, ότι όλοι οι εξωγήινοι στη Νέα Υόρκη προσγειώνονται (και μιλάνε και άπταιστα αγγλικά).

Το παράδοξο του Φέρμι, μια πιθανή εξήγηση, είμαστε όντως εντελώς μόνοι.

Esperos έγραψε: 08 Ιουν 2018, 14:46 Το παράδοξο του Φέρμι, μια πιθανή εξήγηση, είμαστε όντως εντελώς μόνοι.

Μια ακόμα πιθανή εξήγηση, στρίβουν στο φανάρι δυο γαλαξίες παρακάτω για να μην περάσουν από τη γειτονιά μας

Το φανάρι είναι κβάζαρ;

Spiros252 έγραψε: 08 Ιουν 2018, 14:56 Το φανάρι είναι κβάζαρ;

Oχι είναι πάλσαρ, ώστε να αλλάζει χρώμα περιοδικά η υπέρθεση των κυματομορφών.
τα κβάζαρ τα σταμάτησαν γιατί οι ταξιτζήδες σταματούσαν τόσο κολλητά που κινδύνευαν να πέσουν στο βαρυτικό πηγάδι

Ναι έχεις δίκιο! Λάθος έκανα, πάλσαρ ήθελα να γράψω.

Φίλε Σπύρο252 μίπως αναφερόσουν στο κάτωθι?
Μαύρη τρύπα (ή μελανή οπή, αγγλικά: black hole) ονομάζεται το σημείο του χωροχρόνου, στο οποίο οι βαρυτικές δυνάμεις είναι τόσο μεγάλες, ώστε τίποτε -ούτε καν τα σωματίδια και η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία, όπως το φως- να μην μπορεί να ξεφεύγει από αυτό.[1] Ο όρος «μαύρη τρύπα» είναι ευρύτατα διαδεδομένος και επινοήθηκε το 1967 από τον Αμερικανό αστρονόμο και θεωρητικό φυσικό, Τζον Γουίλερ.[2] Δεν αναφέρεται σε τρύπα με τη συνήθη έννοια (οπή), αλλά σε μια περιοχή του χώρου, από την οποία τίποτα δεν μπορεί να επιστρέψει.

Μία μαύρη τρύπα είναι το σημείο εκείνο του διαστήματος, όπου κάποτε υπήρχε ο πυρήνας ενός γιγάντιου άστρου, ένας πυρήνας που περιείχε περισσότερο υλικό από δυόμισι ηλιακές μάζες και ο οποίος, στην τελική φάση της εξέλιξης του άστρου, έχασε την πάλη του ενάντια στη βαρύτητα, με αποτέλεσμα το υλικό του να καταρρεύσει και να συμπιεστεί περισσότερο ακόμα και από το υλικό ενός αστέρα νετρονίων.

Αν ήταν εφικτό να συμπτυχθεί ολόκληρη η Γη σε μια ακτίνα 0,9 εκατοστών, δηλαδή στο μέγεθος ενός κερασιού, θα είχε μετατραπεί σε μαύρη τρύπα, καθώς η βαρύτητα της Γης θα γινόταν τόσο ακραία που η ταχύτητα διαφυγής θα έφτανε την ταχύτητα του φωτός. Παρομοίως, αν ο Ήλιος συμπτυσσόταν σε μια ακτίνα 3 χιλιομέτρων (στα 4 εκατομμυριοστά του τωρινού του μεγέθους), θα είχε μετατραπεί σε μαύρη τρύπα. Φυσικά, δεν υπάρχει καμία γνωστή διαδικασία που θα μπορούσε να μετατρέψει τη Γη ή ακόμα και τον Ήλιο, σε μαύρη τρύπα. Η κρίσιμη ακτίνα όπου η ταχύτητα διαφυγής φτάνει την ταχύτητα του φωτός, δημιουργώντας έτσι μια μαύρη τρύπα, ονομάζεται ακτίνα Σβάρτσιλντ.

Η μαύρη τρύπα μπορεί να είναι αστρική, ενδιάμεση ή υπερμεγέθης.[2]

Σχηματισμός
Ιδιότητες και δομή Επεξεργασία
Σύμφωνα με την κλασσική γενική σχετικότητα, ούτε ύλη ούτε πληροφορίες μπορούν να κινηθούν από το εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας προς έναν εξωτερικό παρατηρητή. Για παράδειγμα, δεν μπορεί κάποιος να πάρει δείγμα του υλικού της ή να δεχτεί την ανάκλαση από μια φωτεινή πηγή (π.χ. φακό) ούτε να πάρει πληροφορίες για το υλικό από το οποίο αποτελείται η μαύρη τρύπα. Κβαντομηχανικά φαινόμενα μπορούν να επιτρέψουν σε ύλη και ενέργεια να δραπετεύσουν από μαύρες τρύπες. Εικάζεται, όμως, ότι η φύση τους δεν εξαρτάται από αυτά που έχουν εισέλθει στη μαύρη τρύπα κατά το παρελθόν. Αυτό σημαίνει ότι στις μαύρες τρύπες γίνεται απώλεια πληροφορίας σε σχέση με το είδος των σωματιδίων (τα μόνα χαρακτηριστικά που «διατηρεί στη μνήμη» η μαύρη τρύπα είναι η μάζα και το φορτίο της απορροφημένης ύλης). Επομένως, μια μαύρη τρύπα πρέπει να χαρακτηρίζεται από μια ορισμένη εντροπία.

Ορίζοντας γεγονότων Επεξεργασία
Κύριο λήμμα: Ορίζοντας γεγονότων
Το καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας μαύρης τρύπας είναι η εμφάνιση ενός ορίζοντα γεγονότων σε ένα όριο στο χωροχρόνο, μέσα από το οποίο η ύλη και το φως μπορεί να περάσει μόνο προς τα μέσα για τη μάζα της μαύρης τρύπας. Τίποτα, ούτε καν το φως, δεν μπορεί να δραπετεύσει από το εσωτερικό του ορίζοντα γεγονότων. Ο ορίζοντας γεγονότων (event horizon) αναφέρεται ως τέτοιος, διότι αν κάτι συμβεί εντός των ορίων του, οι πληροφορίες από αυτό το γεγονός δεν μπορούν να φτάσουν σε ένα εξωτερικό παρατηρητή, καθιστώντας αδύνατο να προσδιοριστεί αν κάτι τέτοιο συνέβη.[3]

Όπως προβλέπεται από τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας, η παρουσία μιας μεγάλης μάζας παραμορφώνει τον χωροχρόνο κατά τέτοιο τρόπο ώστε τα μονοπάτια που λαμβάνονται από τα σωματίδια στρέφονται προς τη μάζα. Κατά τον ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας, η παραμόρφωση γίνεται τόσο ισχυρή που δεν υπάρχουν μονοπάτια που να οδηγούν μακριά από τη μαύρη τρύπα.[4]

Για μια μη περιστρεφόμενη (στατική) μαύρη τρύπα, η ακτίνα Σβάρτσιλντ οριοθετεί ένα σφαιρικό ορίζοντα γεγονότων. Η ακτίνα Schwarzschild ενός αντικειμένου είναι ανάλογη προς τη μάζα.[5] Οι περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες διαθέτουν στρεβλωμένους, μη σφαιρικούς ορίζοντες γεγονότων. Δεδομένου ότι ο ορίζοντας γεγονότων δεν είναι μια επιφάνεια του υλικού, αλλά απλώς μια μαθηματική έννοια οριοθέτησης συνόρου, τίποτα δεν εμποδίζει την ύλη ή την ακτινοβολία από το να εισέρχεται σε μια μαύρη τρύπα, μόνο την έξοδό της. Η περιγραφή των μαύρων τρυπών που δίνεται από τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας είναι γνωστό ότι είναι μια προσέγγιση, και μερικοί επιστήμονες αναμένουν ότι οι επιπτώσεις της κβαντικής βαρύτητας θα είναι σημαντική κοντά στην περιοχή του ορίζοντα γεγονότων.[6] Αυτό θα επιτρέψει τις παρατηρήσεις της ύλης κοντά του ορίζοντα γεγονότων μιας μαύρης τρύπας να χρησιμοποιούνται για την έμμεση μελέτη της γενικής σχετικότητας και τις προτεινόμενες επεκτάσεις σε αυτή.

Βαρυτική μοναδικότητα Επεξεργασία
Κύριο λήμμα: Βαρυτική μοναδικότητα
Βαρυτική μοναδικότητα ονομάζεται η περιοχή στον χωροχρόνο, όπου το βαρυτικό πεδίο ενός ουράνιου σώματος γίνεται άπειρο με έναν τρόπο τέτοιο, που δεν εξαρτάται στο σύστημα συντεταγμένων. Αυτές οι ποσότητες είναι οι βαθμιδωτές σταθερές καμπυλώσεις του χωροχρόνου, πράγμα το οποίο συναύδει με μία μεζούρα πυκνότητας της ύλης. Από τη στιγμή που τέτοιες ποσότητες γίνονται άπειρες μέσα στη μοναδικότητα, οι νόμοι του φυσιολογικού χωροχρόνου δεν μπορούν να υπάρξουν.[7][8]


Οι δύο επιφάνειες επί των οποίων η μετρική Κερ εμφανίζει ιδιομορφίες: η εσωτερική είναι ο σφαιρικός ορίζοντας γεγονότων, ενώ η εξωτερική επιφάνεια είναι ένα πεπλατυσμένο ελλειψοειδές. Η εργόσφαιρα ορίζεται ως ο χώρος που κείται μεταξύ των δύο αυτών επιφανειών.
Εργόσφαιρα Επεξεργασία
Κύριο λήμμα: Εργόσφαιρα
Εργόσφαιρα ονομάζεται η περιοχή του χώρου που βρίσκεται έξω από κάθε περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα. Το όνομά της προτάθηκε από τους Ρέμο Ρουφίνι και Τζων Γουήλερ το 1971 και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «έργο» και «σφαίρα». Οφείλεται στο ότι σε αυτή την περιοχή του χώρου είναι θεωρητικώς δυνατή η εξαγωγή ενέργειας και μάζας από τη μαύρη τρύπα. Η εργόσφαιρα έχει σχήμα πεπλατυσμένου ελλειψοειδούς που εφάπτεται στον ορίζοντα γεγονότων στους πόλους περιστροφής μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας και εκτείνεται σε μέγιστη απόσταση από τον ορίζοντα γεγονότων επάνω από τον ισημερινό. Η ισημερινή (μέγιστη) ακτίνα μιας εργόσφαιρας αντιστοιχεί στην ακτίνα Σβάρτσιλντ που θα είχε η ίδια μαύρη τρύπα αν δεν περιστρεφόταν. Η πολική (ελάχιστη) ακτίνα μπορεί να ισούται μέχρι και το μισό της ακτίνας Σβάρτσιλντ αν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται με τη μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα περιστροφής.[9]