Phorum.com.gr

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 27 Ιουν 2023, 11:17

Spoiler

Γεια σας φίλοι μου. βάζω την πρώτη σκηνή (τους διαλόγους) της ταινίας μου.

Ο δικηγόρος δεμένος τρέχει κουτσαίνοντας και φωνάζει βοήθεια. Σε λίγα μέτρα πέφτει στο έδαφος.

Δρομέας – πάντως για χοντρός και με ζούφιο αστράγαλο είσαι γρήγορος

Βοηθάει τον δικηγόρο να σηκωθεί

- Βοήθεια βοήθεια (εξασθενημένα)
Σηκώνεται και προχωρούν μαζί. Κάθεται σε ένα βραχάκι.
- Άκου. Άκου με. Αν με αφήσεις να φύγω, δεν σε έχω δει, αν με αφήσεις να φύγω δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, ούτε σε είδα, ούτε σε ξέρω. Έχω οικογένεια. Έχω παιδιά.
- Λυπάμαι, φίλε μου, αυτό δεν γίνεται.
- Άκου. Άκου. (πιο συγκροτημένος) αν με αφήσεις τώρα να φύγω, αν με λύσεις, θα γυρίσω στο σπίτι μου και… ούτε σε είδα ούτε σε ξέρω… τίποτα… ειδάλλως…
- Ειδάλλως, ωραία λέξη, να μια λέξη από βιβλίο. Ειδάλλως.
Του δίνει να πιει λίγο νερό.
- Θα με αφήσεις να φύγω, γιατί έκανες μεγάλο λάθος. Καταρχάς, ξέρεις ποιος είμαι;
- Μμμ
- Ξέρεις ποιος είμαι; (θυμωμένος χοροπηδάει σχεδόν εκεί που κάθεται)
- Ναι.
- Αφού ξέρεις ποιος είμαι θα ξέρεις και τι μπορώ να κάνω. Ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί (μαλακά).
- Από ποιον; Από την αστυνομία;
- Λύσε με τώρα μαλακισμένε, λύσε με γαμώ το σπίτι σου.
- Δεν με κατάλαβες. Δεν είναι στο χέρι μου. Δεν αποφασίζω εγώ.
- Τι θες; Λεφτά. Έχω λεφτά στο σπίτι μου. Σε μισή ώρα από τώρα θα έχεις 100000 μετρητά κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Πάρε τηλέφωνο τα αφεντικά σου. Πάρε τηλέφωνο τα αφεντικά σου τώρα.
- Λες να μοιραστούν τα 100.000;
- Άκου. Άκου με καλά. Πάψε να με δουλεύεις. Πάψε τα αστεία. Μην συνεχίζεις αυτό που κάνεις γιατί όσο περνάει η ώρα τόσο χειρότερα είναι για εσένα.
- Ποτέ δεν είχα φίλους. Δηλαδή είχα φίλους, εχω φίλους αλλά ποτέ κάτι πραγματικό. Μια φιλία αληθινή. Όλοι λένε αυτό που ο άλλος θέλει να ακούσει σήμερα. Δεν υπάρχει ειλικρίνεια στις σχέσεις. Όλα είναι τόσο επιφανειακά. Όλοι είναι στα κινητά τους όλοι την ώρα. Ξέρεις. Αυτοδιαφημίζονται. Μα να τώρα είμαστε οι δύο μας και τα λέμε σαν δυο καλοί φίλοι, χωρίς ψέματα. Χωρίς κινητά. Και τι είναι η φιλία αν όχι σύγκρουση; Λέμε ακριβώς αυτό που έχουμε στο νου μας. Νιώθω ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου έχω μια πραγματική συζήτηση. Και πέρα από αυτό, νιώθω νιώθω σαν, δεν ξέρω, ποιητής, ποτέ πριν δεν έχω μιλήσει έτσι με άνθρωπο. Μιλώντας με σένα νιώθω… πως το λένε;
- Έμπνευση;
- Όχι όχι… το άλλο
- Οίστρο;
- Ναι. Αυτό είναι. Να ακόμα μια λέξη από βιβλίο. Είσαι… τι να πω; Οίστρος. (παύση) την έχεις χρησιμοποιήσει στο δικαστήριο αυτή τη λέξη; Είναι μια λέξη για σοβαρό ακροατήριο. Σαν το θέατρο πρέπει να είναι η βαριά δικηγορία ε; Σαν την όπερα.
- Ναι ναι
- Και ξέρεις κι από βαριά μουσική ε;
- Τι;
- Ξες από μουσική λέω. Από βαριά μουσική δηλαδή. Το γράφει στην Wikipedia.
- Ναι ναι ξέρω
- Μπορείς να μου τραγουδήσεις κάτι τώρα.
- Να τραγουδήσω; Να τραγουδήσω; Θα με αφήσεις να φύγω αν τραγουδήσω;
- Όχι αλλά θα με ευχαριστήσει. Μπορείς να πεις κάτι από αυτές τις όπερες; Όχι πολύ μεγάλο, ξες.
Ο δικηγόρος αρχίζει να τραγουδάει ντον τζιοβάνι

https://www.youtube.com/watch?v=Ioc9shJa_lI

Ο δρομέας κάνει ότι διευθύνει ορχήστρα

Ο δικηγόρος μετά από λίγο ξεσπά σε ουρλιαχτά, βοήθεια βοήθεια

Ο δρομέας ουρλιάζει κι αυτός.

Μακρινό πλάνο

Περπατούν μέσα στο δάσος, δεν έχει ξημερώσει ακόμα, πυγολαμπίδες.

- Να σου πω εμένα αυτό που είπες μου κάθεται λίγο βαρύ. Αυτός ο Μότσαρτ δεν έχει γράψει κάτι πιο ελαφρύ να τραγουδήσεις.
- Η οικογένεια μου θα με ψάχνει, θα έχουν καλέσει την αστυνομία.
- Την αστυνομία ε; Καλή τύχη να τους πούμε. Γιατί με δουλεύεις; Οι φίλοι πρέπει να είναι ειλικρινείς μεταξύ τους. Δεν το είπαμε;
Ο δικηγόρος σταματάει.
- Οι φίλοι είναι ειλικρινείς, άκου μαλακισμένε, μαλακισμένε, πες μου ποιος εισαι μαλακισμένο και θα σου δείξω εγώ ειλικρίνεια.
- Α εγώ είμαι ο Γιάννης.
- Πιστεύεις ότι θα την βγάλεις καθαρή; Νομίζεις ότι θα γλιτώσεις. Άσε με εμένα. Εσύ πιστεύεις πραγματικά ότι θα γλυτώσεις;
- Από ποιον; Από την αστυνομία;
- Από την αστυνομία ναι ναι ναι.
- Οκ. Μπορείς τώρα να τραγουδήσεις κάτι πιο ελαφρύ από αυτόν τον Μότσαρτ; Έχει γράψει κάτι έτσι πιο ανάλαφρο.
- Ναι ναι ναι.
- Ε πες το τι με κρατάς σε αγωνία.
- …
- Πες.

Ο δικηγόρος ξεκινά να τραγουδά από τον μαγικό αυλό. Μακρινό πλάνο.

https://www.youtube.com/watch?v=PQgPx7UbSK4

Bazoomba έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:33

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 27 Ιουν 2023, 11:17

Spoiler

Γεια σας φίλοι μου. βάζω την πρώτη σκηνή (τους διαλόγους) της ταινίας μου.

Ο δικηγόρος δεμένος τρέχει κουτσαίνοντας και φωνάζει βοήθεια. Σε λίγα μέτρα πέφτει στο έδαφος.

Δρομέας – πάντως για χοντρός και με ζούφιο αστράγαλο είσαι γρήγορος

Βοηθάει τον δικηγόρο να σηκωθεί

- Βοήθεια βοήθεια (εξασθενημένα)
Σηκώνεται και προχωρούν μαζί. Κάθεται σε ένα βραχάκι.
- Άκου. Άκου με. Αν με αφήσεις να φύγω, δεν σε έχω δει, αν με αφήσεις να φύγω δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, ούτε σε είδα, ούτε σε ξέρω. Έχω οικογένεια. Έχω παιδιά.
- Λυπάμαι, φίλε μου, αυτό δεν γίνεται.
- Άκου. Άκου. (πιο συγκροτημένος) αν με αφήσεις τώρα να φύγω, αν με λύσεις, θα γυρίσω στο σπίτι μου και… ούτε σε είδα ούτε σε ξέρω… τίποτα… ειδάλλως…
- Ειδάλλως, ωραία λέξη, να μια λέξη από βιβλίο. Ειδάλλως.
Του δίνει να πιει λίγο νερό.
- Θα με αφήσεις να φύγω, γιατί έκανες μεγάλο λάθος. Καταρχάς, ξέρεις ποιος είμαι;
- Μμμ
- Ξέρεις ποιος είμαι; (θυμωμένος χοροπηδάει σχεδόν εκεί που κάθεται)
- Ναι.
- Αφού ξέρεις ποιος είμαι θα ξέρεις και τι μπορώ να κάνω. Ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί (μαλακά).
- Από ποιον; Από την αστυνομία;
- Λύσε με τώρα μαλακισμένε, λύσε με γαμώ το σπίτι σου.
- Δεν με κατάλαβες. Δεν είναι στο χέρι μου. Δεν αποφασίζω εγώ.
- Τι θες; Λεφτά. Έχω λεφτά στο σπίτι μου. Σε μισή ώρα από τώρα θα έχεις 100000 μετρητά κι ούτε γάτα ούτε ζημιά. Πάρε τηλέφωνο τα αφεντικά σου. Πάρε τηλέφωνο τα αφεντικά σου τώρα.
- Λες να μοιραστούν τα 100.000;
- Άκου. Άκου με καλά. Πάψε να με δουλεύεις. Πάψε τα αστεία. Μην συνεχίζεις αυτό που κάνεις γιατί όσο περνάει η ώρα τόσο χειρότερα είναι για εσένα.
- Ποτέ δεν είχα φίλους. Δηλαδή είχα φίλους, εχω φίλους αλλά ποτέ κάτι πραγματικό. Μια φιλία αληθινή. Όλοι λένε αυτό που ο άλλος θέλει να ακούσει σήμερα. Δεν υπάρχει ειλικρίνεια στις σχέσεις. Όλα είναι τόσο επιφανειακά. Όλοι είναι στα κινητά τους όλοι την ώρα. Ξέρεις. Αυτοδιαφημίζονται. Μα να τώρα είμαστε οι δύο μας και τα λέμε σαν δυο καλοί φίλοι, χωρίς ψέματα. Χωρίς κινητά. Και τι είναι η φιλία αν όχι σύγκρουση; Λέμε ακριβώς αυτό που έχουμε στο νου μας. Νιώθω ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου έχω μια πραγματική συζήτηση. Και πέρα από αυτό, νιώθω νιώθω σαν, δεν ξέρω, ποιητής, ποτέ πριν δεν έχω μιλήσει έτσι με άνθρωπο. Μιλώντας με σένα νιώθω… πως το λένε;
- Έμπνευση;
- Όχι όχι… το άλλο
- Οίστρο;
- Ναι. Αυτό είναι. Να ακόμα μια λέξη από βιβλίο. Είσαι… τι να πω; Οίστρος. (παύση) την έχεις χρησιμοποιήσει στο δικαστήριο αυτή τη λέξη; Είναι μια λέξη για σοβαρό ακροατήριο. Σαν το θέατρο πρέπει να είναι η βαριά δικηγορία ε; Σαν την όπερα.
- Ναι ναι
- Και ξέρεις κι από βαριά μουσική ε;
- Τι;
- Ξες από μουσική λέω. Από βαριά μουσική δηλαδή. Το γράφει στην Wikipedia.
- Ναι ναι ξέρω
- Μπορείς να μου τραγουδήσεις κάτι τώρα.
- Να τραγουδήσω; Να τραγουδήσω; Θα με αφήσεις να φύγω αν τραγουδήσω;
- Όχι αλλά θα με ευχαριστήσει. Μπορείς να πεις κάτι από αυτές τις όπερες; Όχι πολύ μεγάλο, ξες.
Ο δικηγόρος αρχίζει να τραγουδάει ντον τζιοβάνι

https://www.youtube.com/watch?v=Ioc9shJa_lI

Ο δρομέας κάνει ότι διευθύνει ορχήστρα

Ο δικηγόρος μετά από λίγο ξεσπά σε ουρλιαχτά, βοήθεια βοήθεια

Ο δρομέας ουρλιάζει κι αυτός.

Μακρινό πλάνο

Περπατούν μέσα στο δάσος, δεν έχει ξημερώσει ακόμα, πυγολαμπίδες.

- Να σου πω εμένα αυτό που είπες μου κάθεται λίγο βαρύ. Αυτός ο Μότσαρτ δεν έχει γράψει κάτι πιο ελαφρύ να τραγουδήσεις.
- Η οικογένεια μου θα με ψάχνει, θα έχουν καλέσει την αστυνομία.
- Την αστυνομία ε; Καλή τύχη να τους πούμε. Γιατί με δουλεύεις; Οι φίλοι πρέπει να είναι ειλικρινείς μεταξύ τους. Δεν το είπαμε;
Ο δικηγόρος σταματάει.
- Οι φίλοι είναι ειλικρινείς, άκου μαλακισμένε, μαλακισμένε, πες μου ποιος εισαι μαλακισμένο και θα σου δείξω εγώ ειλικρίνεια.
- Α εγώ είμαι ο Γιάννης.
- Πιστεύεις ότι θα την βγάλεις καθαρή; Νομίζεις ότι θα γλιτώσεις. Άσε με εμένα. Εσύ πιστεύεις πραγματικά ότι θα γλυτώσεις;
- Από ποιον; Από την αστυνομία;
- Από την αστυνομία ναι ναι ναι.
- Οκ. Μπορείς τώρα να τραγουδήσεις κάτι πιο ελαφρύ από αυτόν τον Μότσαρτ; Έχει γράψει κάτι έτσι πιο ανάλαφρο.
- Ναι ναι ναι.
- Ε πες το τι με κρατάς σε αγωνία.
- …
- Πες.

Ο δικηγόρος ξεκινά να τραγουδά από τον μαγικό αυλό. Μακρινό πλάνο.

https://www.youtube.com/watch?v=PQgPx7UbSK4

Μην τον κάνεις τόσο εμφανώς σκατιά τον δικηγόρο. Στην αρχή θα πρέπει ο δρομέας να φανεί ως ψυχάκι. Μέσω του διαλόγου θα πρέπει να αφήσεις τον βόρβορο του κυρ Δικηγόρου να διαχυθεί, σταδιακά όμως, ούτως ώστε ο θεατής να μαλακώνει καθ'όλη την διάρκεια του έργου, μέχρι στο τέλος να επιζητεί ο ίδιος την τελειωτική λύση του δράματος , πιο βίαια από τον ίδιο τον δρομέα.

Saliveros έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:19

Θυμίζει λίγο Τολστοϊέφσκι με νότες Μπαχόβεν.
Θέλει λίγο δούλεμα ακόμα.

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:42

Saliveros έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:19

Θυμίζει λίγο Τολστοϊέφσκι με νότες Μπαχόβεν.
Θέλει λίγο δούλεμα ακόμα.

Δεν σε ξέρω αρκετά για να σε αγαπώ ή να σε μισώ μα σε παρακαλώ μπορείς να ανοίξεις ένα άλλο νήμα και να τα πεις αυτά. Όχι εδώ. Οκ;

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 23 Ιουν 2023, 13:20 Το σενάριο έχει ως εξής χοντρικά.
κάποιος δρομέας ένα πρωί πρωί που τρέχει βρίσκει στον δρόμο του πεσμένο με σπασμένο πόδι έναν τύπο. Τον αναγνωρίζει αμέσως. Είναι ένας μεγαλοδικηγόρος που έχει αθωώσει πληθώρα κακοποιών (εφοπλιστών)

Saliveros έγραψε: 27 Ιουν 2023, 13:16

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:42

Saliveros έγραψε: 27 Ιουν 2023, 12:19

Θυμίζει λίγο Τολστοϊέφσκι με νότες Μπαχόβεν.
Θέλει λίγο δούλεμα ακόμα.

Δεν σε ξέρω αρκετά για να σε αγαπώ ή να σε μισώ μα σε παρακαλώ μπορείς να ανοίξεις ένα άλλο νήμα και να τα πεις αυτά. Όχι εδώ. Οκ;

Μα να βοηθήσω προσπαθώ.
Από την εισαγωγή:

Πορφύριος Εξαρχίδης έγραψε: 23 Ιουν 2023, 13:20 Το σενάριο έχει ως εξής χοντρικά.
κάποιος δρομέας ένα πρωί πρωί που τρέχει βρίσκει στον δρόμο του πεσμένο με σπασμένο πόδι έναν τύπο. Τον αναγνωρίζει αμέσως. Είναι ένας μεγαλοδικηγόρος που έχει αθωώσει πληθώρα κακοποιών (εφοπλιστών)

κατάλαβα ότι είναι ένα δυνατό, ρεαλιστικό, πανανθρώπινο κατηγορώ ενάντια στο Εφοπλιστικομεγαλοδικηγορικό Κατεστημένο που λυμαίνεται τη χώρα πνίγοντας καθημερινά χιλιάδες φτωχούς πλην τίμιους ηλιοκαμένους ναυτικούς που το μπρούτζινο δέρμα τους γυαλίζει πάνω στα σφιχτά μούσκουλα, ενώ η χαροκαμένη μάνα...

Η συνέχεια επί της οθόνης
https://www.youtube.com/watch?v=0_FdfKmgOds&t=12s