ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΝΑ ΔΡΑΓΟΥΜΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

[Aprilianos]

Οσο αναφορά τον Παπαδοπούλο και τη Τουρκία
"ΗΘΕΛΕ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ “ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ”;
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ

Ἡ ἡμιμάθεια εἶναι χειροτέρα τῆς ἀμαθείας, λένε. Αὐτό ἰσχύει καί γιά ὅσους ἰσχυρίζονται ὅτι «ὁ Παπαδόπουλος ἤθελε Ἑλ­ληνοτουρκική Ὁμο­σπο­νδία» χωρίς νά ἔχουν τήν παραμικρά ἰδέα γιά τήν πο­λιτική πού ἀκολού­θησε ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἔναντι τῆς Τουρκίας. Ὁ ἰσχυρισμός στηρί­ζεται σέ μία συνέντευξη τοῦ Γεω­ργίου Παπαδοπού­λου στήν τουρκική ἐφη­με­ρίδα «Μιλλιέτ» στίς 30 Μαΐου 1971.



Ἡ συνέντευξη στήν “Μιλλιέτ”

Ἡ συνέντευξη ἐκείνη δόθηκε ἔπειτα ἀπό τό τουρκικό στρατιωτικό κί­νημα τῆς 12ης Μαρτίου 1971. Ὁ δημοσιογράφος Τοκέρ μετέφερε στόν Γ. Πα­πα­δό­πουλο μήνυμα τοῦ νέου πρωθυπουργοῦ τῆς Τουρκίας Ἐρίμ στό ὁποῖο ὁ τε­λευ­ταῖος μιλοῦσε γιά «ἕνωση τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου» καί γιά «ἐπι­τα­κτι­κή ἀνάγκη ἐπιστροφῆς τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας πού θεμελίω­σαν ὁ Κε­μάλ Ἀτατούρκ καί ὁ Βενιζέλος».[1] Δηλαδή: Ὁ Τοῦρκος Πρωθυπουργός ὑπο­στήριξε πρῶτος μία ἑλληνοτουρκι­κή ἕνωσι!

Στήν συνέντευξη λοιπόν ἐκείνη, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος, ἀπαντώ­ντας μέ τή διπλωματική γλῶσσα στόν Τοῦρκο ὁμόλογό του δήλωσε:

«Ἐγώ προσωπικῶς πιστεύω ὅτι αἱ ἐξελίξεις ὁδηγοῦν πρός μίαν ὁμοσπο­νδίαν Ἑλλάδος καί Τουρκίας. Τοῦτο ἴσως πραγματοποιηθῆ μετά 20 ἤ 50 ἔτη. Ὅμως θά πραγματοποιηθῆ. Πρέπει νά παραδεχθώμεν ὅτι εἴμεθα μικρά κρά­τη. Ἐάν ἔχωμε ἑνότητα, τότε ἡ ἰσχύς μας -ὡς πρός τάς σχέσεις μας μέ τά με­­­γά­λα κράτη- δέν θά διπλασιασθῆ ἁπλῶς, ἀλλά θά πολλαπλασιασθῆ…».

Ἀπό τά λόγια τοῦ Γ. Παπαδοπούλου μποροῦμε νά ἐξάγουμε ἤδη δύο ἀρχικά συμπεράσματα:

α) Πρόκειται γιά δι­πλω­ματι­κή ἀπάντηση σέ ἀντίστοιχη τουρκική δή­λωση πού προηγήθηκε,

β) Μέ τήν φράσι «ἴσως πραγματοποιηθῆ μετά 20 ἤ 50 ἔτη», ὁ Γ. Παπα­δό­πουλος, χωρίς νά φανῆ ἀρνητικός σέ μία πρόταση φιλίας, “ξεφεύγει” δι­πλωματικά παραπέμπωντάς την στό μακρυνό μέλλον.

Ἄς δοῦμε ὅμως ποιά ἦταν εὐρύτερα ἡ πολιτική τοῦ Γεωργίου Παπα­δοπούλου πρός τήν Τουρκία, ὥστε νά καταλήξουμε στό συμπέρασμα του τί ἀκριβῶς ἐννοοῦσε καί πού ἀπέβλεπε. Διότι τά γεγονότα καί οἱ πράξεις μιλοῦν ἀπό μόνες τους:

Στροφή πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο (Τουρκία)

Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἀνέλαβε τήν ἐξουσία ἐγκαινίασε μία νέα ἀμυντική πολιτική μέ στόχο τήν Τουρκία γιά πρώτη φορά στόν μεταπόλεμο. Τόν Ἰούνιο τοῦ 1968 ὁ Πρωθυπουργός Γ. Παπαδόπουλος συνεκάλεσε τό Α.Σ.Ε.Α. τό ὁποῖο καθώρισε:

α) Στροφή καί πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο καί προετοιμασία τῆς Χώ­ρας γιά τό ἐνδεχόμενο πολέμου καί μέ χώρα τοῦ ΝΑΤΟ (δηλαδή τήν Του­ρκία).

β) Ἀνατροπή τοῦ δυσμενοῦς γιά τήν Ἑλλάδα συσχετισμοῦ δυνά­μεων πρός τήν Τουρκία, στόν συντομότερο δυνατό χρόνο καί κυρίως σέ ἀέρα καί θα­λασσα.

γ) Ἐξοπλισμούς τῶν Ε.Δ. ἐξ’ ἐθνικῶν πόρων καί πέραν ἀπό τήν δω­ρεάν ἀμερικανική βοήθεια μέ κριτήριο τίς ἐθνικές καί ὄχι μόνον τίς συμ­μαχικές ἀνάγκες.

δ) Πλήρη ἀνοικοδόμηση καί ἐπέκταση καθώς καί σύγχρονη ὀχύ­ρωση τῶν Ὀχυρῶν Μακεδονίας - Θράκης (“γραμμή Μεταξᾶ”) γιά πλήρη κάλυψη ἔναντι τῶν βορείων γειτόνων μας.

ε) Αὔξηση στά προβλεπόμενα τῶν ἀποθεμάτων θεάτρου Ἐπιχειρή­σεων.

στ) Πίεσι πρός τήν Κυπριακή ἡγεσία γιά τήν συμπλήρωσι τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς σέ ἐμπόλεμη δύναμι 4 Μεραρχιῶν (55-60.000 ἀνδρῶν) μέ τήν ἀμέ­ριστη βοήθεια τῆς Ἑλλάδος.

Ἀμέσως μετά τίς ἱστορικές αὐτές ἀποφάσεις, ὁ Γ. Παπαδόπουλος ἀπε­φά­σισε τήν κατάρτηση 5ετοῦς Προγράμματος Ἐξοπλισμῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων! Τό πρῶτο αὐτό 5ετές Πρόγραμμα 1968 - 1972, προέβλεπε τήν δαπάνη 4.500.000.000 δρχ. ἀπό ἐθνικούς πόρους. Στίς 9 Ἰανουαρίου 1973 συ­νε­δρία­σε καί πάλι τό Α.Σ.Ε.Α. Σέ αὐ­τό, ἀπεφασίσθη καί ἡ σύ­νταξις τρίτου.[2]

Κυριαρχία στήν ἑλληνική “ὑφαλοκρηπίδα”

Στίς 13 Μαρτίου 1969 μέ τό Ν.Δ. 142/1969 «Περί ἐρεύνης καί ἐκμεταλ­λεύ­σεως τοῦ ὑποθαλασσίου καί ὑπολιμνίου ὀρυκτοῦ πλού­του», διακήρυξε ἐπι­σήμως τήν ὁριοθέτηση τῆς ἑλληνικῆς ὑ­φαλοκρηπίδος.

Συμπληρωματικά, μέ τό Ν.Δ. 1182/1972 ἡ Κυβέρνηση Γ. Παπαδοπού­λου ἐπικύρωσε τήν Σύμβαση τῆς Γενεύης “περί ὑφαλο­κρηπίδος” καί κατά τήν Γ’ Διπλωματική Διάσκεψι Δικαίου Θαλάσσης ἀνέπτυξε γιά πρώτη φορά ὅλη τήν ἐπιχειρηματολογία, τήν ὀποία χρησιμοποιοῦμε μέχρι σήμερα ὑπέρ τῆς ἑλληνικῆς ὑφαλοκρηπίδος καί κατά τῶν τουρκικῶν ἀπό­ψεων.

Τήν περίοδο 1967 - 1973, ὑπεγράφησαν 19 συμβάσεις γιά τήν ἐξε­ρεύ­νη­ση τοῦ χερσαίου καί θαλασσίου χώρου τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπι­κρατείας: Εἰδι­κό­τερα γιά τό Αἰγαῖο ἔγιναν οἱ εξῆς συμβάσεις:

Γιά τήν περιοχή τῆς Λήμνου, ἡ σύμβαση πού εἶχε ὑπογραφῆ στίς 19 - 12 - 1969 μέ τήν ADA - OIL CORPORATION κυρώθηκε μέ τό Ν.Δ. 461/70.
Γιά τό Θρακικό πέλαγος, ἡ σύμβασις τῆς 23 - 12 - 1969 μέ τήν OCEANIC κυρώθηκε μέ τό Ν.Δ. 462/70.
Γιά τό Κεντρικό Αἰγαῖο ἡ σύμβαση τῆς 30 - 5 - 1970 καί γιά τό Βόρειο Αἰγαῖο ἡ σύμβαση τῆς 5 - 8 - 1970, καί οἱ δύο μέ τήν TEXACO, κυρώθηκαν ἀντιστοίχως μέ τά Ν.Δ. 592/70 καί 699/70.
Στίς 23 Μαρτίου 1971 τρεῖς συμβάσεις μέ τήν CHEVRON OIL EXPLORATION, γιά τό Αἰγαῖο: Ν.Δ. 981/71 - 982/71.


Παπαδόπουλος πρός Ἰνονού: “ΟΧΙ στήν διχοτόμησι τῆς Κύπρου”

Ὅσοι προσπα­θοῦν νά τόν παρουσιάσουν περίπου ὡς… «τουρκό­φιλο»(!), χρησιμο­ποι­οῦν συχνά φωτογραφίες του μέ τόν Ἰσμέτ Ἰνονοῦ, ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ τε­λευταίου στήν Ἀθήνα στίς 21 Δεκεμβρίου 1971. Αὐτό πού δέν γνωρίζουν ὅλοι αὐτοί, εἶναι ὅτι σέ αὐτήν ὁ Γεώργιος Πα­παδόπουλος προέταξε πρός τόν Ἰνονοῦ ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ στήν ὁμοσπον­διο­ποίηση τῆς Κύπρου! Ἡ ἐπίσκεψη Ἰνονού δέν ἦταν διόλου τυχαῖα. Ἐρχόταν ὡς κο­μιστής προτάσεων τῆς Ἀγκύρας γιά τό Κυπριακό. Ἄρχισε νά ἀναπτύσση “σχέδιον ἐπιλύσεως τοῦ Κυπρια­κοῦ”. Ἐπρόκειτο γιά τό γνωστό τουρκικό σχέδιο πού ἐπεδίωκε “ὁμοσπον­διο­ποίηση” καί “καντονοποίηση” τῆς Κύ­πρου. Ὁ παριστάμενος Ἀντιστρά­τη­γος ἐ.ἀ. Ε. Γιάνναρης, τότε Γ.Γ. τοῦ Ὑπ. Ἐξω­τερικῶν, σέ ἔκθεσή του γράφει γιά τήν ἀπάντηση Παπαδοπούλου:

«…Ἀνεφέρθη εἰς τά αἴτια πού προεκάλεσαν τό Κυπριακόν πρόβλημα, ὅπερ ἄν καί ἁπλοῦν -ὡς ἐτόνισε- ἔγινε δυσκολώτατον λόγῳ τῶν τουρκικῶν βλέψεων ἐπί τῆς Κύπρου καί τῆς τουρ­κικῆς ἀδιαλλαξίας. Ἐξή­γησεν εἰς τόν συνομιλητήν του τάς βασικάς διαφοράς μεταξύ πο­λι­τικοῦ καθεστῶτος Ἐλβετίας καί Κύπρου, ὀφειλομένας εἰς τήν δομήν τοῦ πληθυσμοῦ, τόν ἐθνο­λογικόν χαρακτῆρα μεταξύ των, τήν οἰκονο­μίαν, τήν ἐδα­φι­κήν ἰδιομορφίαν, τήν ἱστορίαν καί τάς παραδόσεις. Καί κα­τέληξεν ὅτι ἡ ἐφαρμογή ἑνός τοιούτου σχεδίου θά ἦτο ἐκ προοιμίου ἀνε­φάρμοστος».[3]

Τό “ΟΧΙ” τοῦ Γ. Παπαδοπούλου σέ διχοτομική λύση ὁμοσπον­δίας, ἦταν τόσο ἀποφασιστικό ἀλλά καί μεστό ἐπιχειρημάτων, ὥστε κατό­πιν αὐτοῦ νά μήν ἐπακολουθήση καμμία συζήτησις. Ὁ Ἰνονού κατε­λή­φθη ὑπό κο­πώσεως καί ἡ ἀτμόσφαιρα πάγωσε.



Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος προέταξε πρός τόν Ἰνονοῦ ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ στήν ὁμοσπον­διο­ποίηση τῆς Κύπρου

1967 - 1973: Συντριπτική κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος σέ ὅλα τά μέτωπα

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἐπί 6 ἔτη μόχθησε γιά τον μεγαλύτερο ἐξο­πλισμό τῶν Ε.Δ. ἐξ ἐθνικῶν πό­­ρων πού ἔγινε στήν νεωτέρα Ἱστορία μας. Ἀπο­τέλεσμά του ὑπῆρξε:

α) Ἡ ἀριθμητική ἀνατροπή τοῦ συσχετισμοῦ δυνάμεων μέ τήν Τουρκία ἀπό 4 πρός 10, σέ 7 πρός 10, β) Ἡ ἐπίτευξη ἰσορροπί­ας χερσαίων δυ­νάμεων, γ) Ἡ πλήρης ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­ρο­πλία τῆς Ἑλλάδος σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο, δ) Ἡ αὐτόνομη γεω­στρα­­τηγική κάλυψη τοῦ ἐνιαίου Ἑλ­λαδοκυ­πρια­­­κοῦ χώρου!

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος εἶχε φροντίσει γιά τήν κυριαρχία τῆς Ἑλ­λά­­­δος σέ ὅλα τά μέτωπα:

Ἕβρος

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς διέθετε μόνο 3 Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων ἔναντι 10 τουρκικῶν! Τό 1973 διέθετε πλέον 9 Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων (μέ δυ­να­­­­­το­τητα ἐνι­σχύσεως μέ ἀκόμη 4 ἀπό τήν Κεντρική Μακεδονία) ἔ­να­ντι 14 τουρκικῶν. Διέθετε ἐπιπλέον τό συγκριτικό πλεονέκτη­μα τῶν συγχρόνων ἁρμάτων ΑΜΧ - 30, ἔναντι τῶν πεπαλαιωμένων του­ρκικῶν.

Βόρεια Σύνορα

Τό 1967 ἦσαν ἐκτεθειμένα σέ ἐπίθεση τῆς Βουλγαρίας καί κίν­δυ­νο πα­ράλληλης ἐπιθέσεως ἀπό τό ἀριστερό μέτωπο τοῦ Ἕβρου, σέ περίπτωση συρράξεως μέ τήν Τουρκία. Τό 1973 ἡ πλήρης ἀνακατασκευή τῶν Ὀχυρῶν Μακεδονίας - Θράκης ἐκμηδένισε τόν κίνδυνο “πλευροκοπήσεως” τῶν δυνά­με­ῶν μας.

Αἰγαῖο

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε καμμία ἀεροναυτική ἰσορροπία ἔ­ναντι τῶν Τούρκων. Τό 1973 καί ἔπειτα, διέθετε συντριπτική ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­­­­ρο­πλία ἔναντι τῶν Τούρκων: Τά Ὑποβρύχια τύπου 209 καί οἱ Που­ραυλάκατοι ἐξασφά­λι­ζαν ὑπε­ρο­χή στήν θάλασσα. Καί τά F4E Phantoms II διασφάλιζαν τήν κυριαρχία στόν ἀέ­ρα. Ἡ Ἑλ­λάς εἶχε τήν δυνατότητα πλήρους κυριαρχίας σέ ἀέρα καί θα­λασσα ἐντός 48 ἤ 72 ὡρῶν!...

Τό 1967 οἱ νῆσοι τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου διέθεταν μερικά τμή­­­μα­τα Χω­ρο­φυλακῆς καί ΤΕΑ μέ ὑποτυπώδη ὁπλισμό. Τό 1973 πλέον, διέθεταν Τα­κτικά Συγκροτήματα μέ Ἅρματα Μά­χης, Πυροβολικό καί Ἀντιαρμα­τικά μέσα, καθώς καί Ἐπάκτιες Ὀχυρώσεις μέ ὁπλισμένο σκυρόδεμα!...

Κύπρος

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε δυνατότητα ἀποστολῆς ἀε­ρο­ναυ­τι­κῶν δυ­νάμεων. Ἀρχικά διέθετε μόνο τήν δυνατότητα ἀπο­στο­λῆς ἑνός Συντά­γμα­τος ΠΖ καί 100 ἀλεξιπτωτιστῶν (σχέδιο “Πυρσός”) καί κατόπιν ἀπέστειλε τήν ΕΛΔΥΚ/Μ, χωρίς ἀε­ρο­ναυτική κάλυψη. Καί τά δύο ἦσαν σχέδια οὐ­το­πικά. Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἦταν ὁ μόνος πού κατανόησε ὅτι τό “κλει­δί” γιά τήν ἄμυνα τῆς Κύπρου ἦταν ἡ ἀεροναυτική κυρι­α­ρ­χία ἐπί τῆς νή­σου! Τό Σ.Α.Κ. “Ἀφροδίτη 1973” προέβλεπε γιά πρώ­­­τη φορά τήν ἀποστο­λή ἀεροναυτικῶν δυνάμεων στήν Κύπρο: Ἕνα Ὑποβρύχιο τύπου 209 καί δύο Πυραυλάκατοι θά ἔπ­λη­τ­­ταν ἀπό θαλάσσης τόν τουρκικό ἀποβατικό στ­ό­λο. Μία μοῖρα F4E Phantom ἐφο­ρμοῦ­σα ἀπό τήν Κρήτη, θά τόν ἔπ­ληττε ἀπό ἀέρος. Συνεπῶς, τουρκική ἀποβατική ἐνέργεια θά ἦταν ἐκ προοιμίου κα­­ταδικασμένη, πρίν κάν προ­σεγγίσει τίς ἀκτές τῆς Κύπρου!



Τά F4E Phantoms II , τά Ὑποβρύχια τύπου 209 καί οἱ Πυ­ραυλάκατοι ἐξασφά­λι­σαν συντριπτική ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­­­­ρο­πλία ἔναντι τῶν Τούρκων

“Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν”

Ἡ Ἑλλάς εἶχε συρθῆ 4 φορές τό 1963 - 64 καί ἄλλη μία τό 1967 στά πρό­θυρα ἑλληνοτουρκικῆς συρράξεως καί στήν “πράσινη γραμμή” (13 σημεῖα, ἐπιχειρήσεις Τυλ­λη­ρίας, Μαρί, Κοφίνου κ.λπ) μέ “τεχνητές κρίσεις” της Κυ­πριακής ηγεσίας.: Ὁ Μακάριος ναρκοθετοῦσε συστηματικά τόν Ἐνδο­κυ­πρια­κό Διάλογο (Ἰούλιος 1968 - Ἰούνιος 1971 - Φεβρουάριος 1972) διότι διέ­βλε­πε ὅτι ὁδηγεῖ σταδιακά στήν Ἕνωσι. Στην συνέντευξή του πρός τήν «Μιλλιέτ» λοιπόν, ὁ Γ. Παπαδόπουλος ξεκαθάρισε:

«Δέν πρόκειται νά ἐπιτρέψωμεν εἰς τόν ἰσχυρότερον νά κακομε­τα­χει­ρι­σθῆ τόν ἀσθενέστερον. Ἐάν ἔλθουν εἰς ρήξιν, δέν θά διστάσωμεν νά προ­χω­ρή­­­σωμεν εἰς μίαν νέαν ἐπέμβασιν πρός τήν πλευράν τῶν ἰδικῶν μας. Καί δέν θά τούς εἴπωμεν: “Κάνετε ὅτι θέλετε”».

Πρέπει λοιπόν νά ἔχη κανείς πλήρη ἄγνοια τοῦ Κυπριακοῦ γιά νά μήν ἀντιλαμβάνεται τί ἐννοοῦσε καί πόσο ὀρθά ἦσαν αὐτά πού εἶπε ὁ Γ. Πα­παδόπουλος. Γιά ὅσους ὅμως ἀναρωτιοῦνται ποιά ἦταν ἡ ἐπιδίωξη τοῦ Παπαδόπουλου γιά τήν Κύπρο παρουσιάζουμε τήν ἐπίσημη Ἔκθεσι τοῦ Ἀρχηγείου Ἐνόπλων Δυνάμεων μέ ἡμερο­μη­νία 26 Ἰουλίου 1972, στήν ὁποία γράφεται:

«Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν, προσπαθοῦσα διά πολιτικῶν καί διπλωματικῶν ἐνεργειῶν νά κερδίση χρόνον ἴνα δυνηθῆ εἰς τό ἐγγύς μέλλον νά ἀντιμετωπίση τήν Τουρκίαν δυναμικῶς, ἐφ’ ὅ­σον ἡ τελευταία αὐτή δέν θά συμφωνήση εἰς τήν Ἕνωσιν ἤ εἰς μίαν λο­γικήν καί δικαίαν λύσιν».[4]

Μάλιστα, κατά τήν κριτική γιά τήν ἄσκησι “ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ 2” ’73 γρα­φό­ταν γιά τήν περίπτωσι τουρκικῆς ἀποβατικῆς ἐνεργείας στήν Κύπρο:

«Ὁ πλούς τῆς νηοπομπῆς τῆς μεταφερούσης τήν ἀμφίβιον δύναμιν, καίτοι σχετικῶς μικράς διαρκείας, εἶναι λίαν ἐπισφαλής, δεδομένου ὅτι προ­βλέπε­ται ἡ δράσις τῶν ἡμετέρων ἐξ (6) τορπιλλακάτων, ἑνός ὑποβρυχίου καί δύο εἰσέτι τορπιλλακάτων ἤ ἐνδεχομένως δύο (2) πυραυλακάτων. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀριθμός πλοίων τῆς ἐχθρικῆς νηοπομπῆς θά βυθισθῆ ἤ θά ἐξου­­δετε­ρω­θῆ…».[5]

Στά 12 ναυτικά μίλια τά χωρικά μας ὕδατα

Τό 1971, ἡ OCEANIC -μέ συνεργασία τῆς COLORADO- ἀνακά­λυ­ψε τόν πρῶ­το ὁρίζοντα πετρελαίου, ἀνατολικά τῆς Θάσου. Τό ἔτος 1973, οἱ Ἐταιρίες OCEANIC - COLORADO, ADA OIL Cο καί AN CAR OIL Co, πραγμα­το­ποίησαν δυό γεωτρήσεις στήν θα­λάσ­σια περιοχή τῆς Θάσου, μία στή θαλάσσια περιοχή τῆς Λή­μνου καί μία στή χερσαία περιοχή τῆς Ζακύνθου.

Μέ τήν πρώτη γεώτρηση τῆς Θάσου (ΚΑΒΑΛΑ Νο. 1), σέ βάθος 2.200 μ., ἀνακαλύφθηκε ἡ ὕπαρξη φυσικῶν ἀερίων (10 ἐκατομ. κυ­βικά πόδια ἡμε­ρησίως) καί φυσικῆς βενζίνης. Ἡ ἀνακάλυψη ἀπέδειξε τήν ὕπαρξη κοι­τα­σμάτων πετρελαίου στό Θρακικό Πέλαγος. Ἡ δεύτερη γεώτρηση (ΚΑ­ΒΑΛΑ Νο. 2), ἀνεκάλυψε καλῆς ποι­­ό­τητος πετρέλαιο (29 Α.Ρ.Ι.), σέ βάθος 3.200 μ.

Ἔπειτα ἀπό τήν ἀνακάλυψη πιθανῶν κοιτασμάτων πετρελαίου στό Θρακικό Πέλαγος, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος προχώρησε καί ἄλλο:

Ἀμέσως μετά τήν παραλαβή τῶν PHANTOMS F4E πού εἶχε πα­ραγ­γεί­λει τό 1972 καί ἡ Ἑλλάς θά παρελάμβανε τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1974, θά ἐκφω­νούσε Διάγγελμά πρός τόν Ἑλληνικό λαό με τήν ἀναγγελία τής συμ­φωνίας ἐξορύξεως καί παράλληλα τήν ἐπέ­κτα­σι τῶν χωρικῶν ὑδάτων μας ἀπό τά 6 στά 12 ναυτικά μίλια.

Τήν παραμονή τοῦ Διαγγέλματός του, οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις θά ἐτίθε­ντο σέ μερική ἐπιφυλακή: Ἔνα Ὑποβρύχιο τύπου 209 καί μία Πυραυ­λά­κατος θά ἔπλεαν στό Αἰ­γαῖο, σέ πλήρη ἐτοιμότητα. Παράλληλα, μία μοίρα PHANTOMS, ἔμφορτη ὁπλισμοῦ στήν Κρήτη θά ἦταν ἔτοιμη νά ἀπο­γειωθῆ. Τό Σχέδιο αὐτό ἔγινε γιά νά ἀποτρέψη ὁποιαδήποτε πιθανή ἀ­ντίδραση τῆς Τουρκίας μετά τό Διάγγελμα τοῦ Προέδρου! [6]

Πράγματι ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος εἶχε προβλέψει σωστά. Μεταξύ Φεβρουαρίου καί Ἀπριλίου 1974 οἱ γεωτρήσεις ἀπέδωσαν. Καί τόν Ἀπρίλιο παρελάβαμε τά F-4E PHANTOM II.

Ὅμως, δυστυχῶς, ὁ ἵδιος δέν βρισκόταν πλέον στήν ἐξουσία καί τό σχέ­διό του δέν ἐφαρμόσθηκε.



Συμπέρασμα

Ἰδέες περί μία “ἑλληνοτουρκικῆς ὁμοσπονδίας” διετύπωσαν στό παρελθόν ὁ Ἴων Δραγούμης στό ἔργο του «Ὅσοι Ζωντανοί»[7], ὁ Ἐλ. Βενιζέλος τό 1930[8], ὁ Παν. Τσαλδάρης καί ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τό 1937 - 1938.[9] Μέ αὐτό τό σκεπτικό, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος στήν συνέντευξη ἐκείνη ἀνταποκρίθηκε φιλικά ἀλλά καί διπλωματικά στίς προτάσεις τοῦ Ἐρίμ μιλώντας καί ἐκεῖνος γιά “ὁμοσπονδία”.

Ἀλλά καί ὁ Παπαδόπουλος γιά μία ἑλληνοτουρκική προσέγγιση ἀπό θέσεως ἰσχύος! Μιλοῦσε μέ μία Τουρκία τῆς ὁποίας πρῶτα εἶχε σφραγίσει τό συνήθως ἀπύλωτο στόμα μέ συνέπεια νά μή σημειωθῆ οὔτε μία παρα­βίαση τοῦ ἐθνικοῦ ἐναερίου ἤ θαλασσίου χώρου μας σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο κατά τήν 6ετία 1968 - 1973!

Ἀπό τό 1974 ἀντιθέτως ζοῦμε τήν “ἑλληνοτουρκική φιλία” τῆς ὑποχω­ρη­τι­κό­τητος, τοῦ ζεϊμπέκικου μέ τήν μισή Κύπρο ὑπό κατοχή, τήν Τουρκία νά ἀλωνίζη στόν ἐναέριο χῶρο μας, νά διεκδική τήν Θράκη καί νά ἀπαιτῆ συνδιαχείριση τοῦ Αἰγαίου…

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ὑπῆρξε ὁ μοναδικός Ἕλληνας ἡγέτης με­τά τό 1922 πού:

1) Ἔστρεψε τήν ἀμυντική πολιτική τῆς Ἑλλάδος πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο, δηλαδή τήν Τουρκία.

2) Ἀνακήρυξε τήν κυριαρχία μας στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπίδα τοῦ Αἰγαίου.

3) Πέτυχε ποιοτική ἀερο­ναυ­τική ὑπε­ρο­πλία σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο καί ἰσορροπί­α χερσαίων δυ­νάμεων μέ τήν Τουρκία.

4) Πραγματοποίησε τήν ἔρευνα καί ἐξόρυξη τοῦ πετρελαίου τοῦ Αἰγαίου.

5) Σχεδίασε τήν δυναμική ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 ναυτικά μίλια.

6) Ἐξασφάλισε τήν πλήρη κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Του­ρκίας σέ ὅλα τά μέτωπα (Αἰγαῖο - Ἕβρος - Κύπρος).

Κατόπιν αὐτῶν, ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας ἄνθρωπος μέ κοινό νού πού θά μποροῦσε νά ἰσχυρισθῆ ὅτι ὁ Παπαδόπουλος ἐπεδίωκε… «ἑλληνοτουρκική ὁμοσπονδία»; Ἄς σοβαρευτοῦμε...

Ἡ ἀλήθεια εἶναι λοιπόν μία καί μόνη: Χάρις στόν Γεώργιο Παπαδό­πουλο, ἡ Ἑλλάς διέθετε για πρώτη φορά πλέον τό 1973 - 1974 ὅλες τίς προϋ­πο­θέσεις γιά:

α) Νά συντρίψη τόν “ΑΤΤΙΛΑ” καί νά κη­ρύξη τήν Ἔνωσι τῆς Κύ­πρου μέ τήν Ἑλλάδα,

β) Νά ἀντιμετωπίση μία εὐρύτερη Ἑλληνοτουρκική σύρραξι μέ ἐπι­τυ­χία,

γ) Νά πάρη τήν “ρεβάνς” γιά τήν Μικρασιατική καταστροφή.

Αὐτοί πού τόν διαδέχθηκαν στήν ἐξουσία δέν μπόρεσαν ἤ δέν θέλη­σαν νά ἐκμεταλλευτοῦν αὐτό τό ἀσύγ­κρι­το πλεονέκτημα πού ὁ Γ. Πα­πα­δό­πουλος κληροδότησε στό Ἔθνος. Καί ρίχνωντας κατά καιρούς λάσπη στό πρόσωπό του, προσπαθοῦν ἀπλά νά ἐξιλεωθοῦν…



"Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν, προσπαθοῦσα νά κερδίση χρόνον ἴνα δυνηθῆ εἰς τό ἐγγύς μέλλον νά ἀντιμετωπίση τήν Τουρκίαν δυναμικῶς"

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Στίς 30 Ὀκτωβρίου 1930, ὁ Ἐλ. Βενιζέλος καί ὁ Κεμάλ ὑπέγραψαν Ἑλλη­νο­του­ρκι­κό Σύμφωνο Φιλίας, Οὐδετερότητος καί Διαιτησίας. Στίς 14 Σεπτεμβρίου 1933 ὁ Παν. Τσαλδάρης τό συμπλήρωσε μέ Σύμφωνο Ἐγκαρδίου Συνεννοήσεως. Στίς 27 Ἀπριλίου 1938 ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τό ἐπέκτεινε ἀκόμη περισσότερο μέ τήν Πρόσθετη Ἑλληνοτουρκική Συνθήκη.

[2] Α.Π. 801/8-1-1973 Α.Ε.Δ./Γ΄ Κλ.

[3] βλπ. Σπ. Μαρκεζίνη «Ἀναμνήσεις 1972 - 1974», σελ. 25.

[4] Χαρ. Χαραλαμπόπουλου «Περιμένοντας τόν “Ἀττίλα”», σελ. 175-176.

[5] Χαρ. Χαραλαμπόπουλου «Περιμένοντας τόν “Ἀττίλα”», σελ. 218.

[6] Γιά τό σχέδιο αὐτό βλπ. Στ. Καραμπέρη «Ἡ Ἐπανάστασις τῆς 21ης Ἀ­πρι­λίου καί τά κινήματα Βασιλέως καί Ἰωαννίδη» σελ. 141, καθώς καί προ­­φορικές μαρτυρίες τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου, τοῦ Κων/νου Πα­παδοπούλου καί τοῦ Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης Νικ. Ἐφεσίου πρός τόν γρά­φοντα.

[7] «Ἀπώτερος σκοπός μας πάντοτε θά εἶναι ἡ σύμπηξις Ἀνατολικῆς ὁμοσπονδίας. Τῆς πρός τήν Τουρκία προσεγγίσεως θά τεθῆ ὡς προϋπόθεσις ἀναγκαία ἡ ἀποκατά­στασις τῶν ἐκδιωχθέντων πληθυσμῶν» (σελ. 162).

[8] «…Θά ἰδήτε μετά ἔτη θά φθάσωμεν μέ τήν Τουρκίαν νά κάμωμεν Ἀνατολικήν Ὁμοσπονδίαν» (30-10-1930)

[9] Ἀλληλογραφία πρός Κεμάλ, ὅπου τονίζει: «τήν βαθείαν καί ἀμετάβλητον φιλίαν τήν ὁποίαν τό Ἑλληνικόν Ἔθνος τρέφει πρός τό ἀδελφόν Ἔθνος, τήν Τουρκίαν». Ὁ ἐπιμελητής τοῦ “Ἡμερολογίου” του (τόμος 4ος), γράφει: «Κατά τόν Μεταξά, ἡ λογική κατάληξις τῆς πολιτικῆς τοῦ Βενιζέλου, τήν ὁποίαν εἶχε υἱοθετήσει πέρα γιά πέρα, ἦταν ἡ ἑλληνοτουρκική ὁμοσπονδία».
https://epok1973.com/%CE%B1%CF%81%CE%B8 ... 1%E2%80%9D

[Aprilianos]

Ο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ

Ο ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ
POSTED ON FEBRUARY 9, 2017 BY ANAKTISIADMIN
090217-megali-ideaΟ Ίων Δραγούμης υπήρξε μια σπουδαία πολιτική φυσιογνωμία του νεωτέρου Ελληνισμού. Υπήρξε ίσως ο πρώτος θεωρητικός του εθνικισμού, τον οποίο εφάρμοσε στην πράξη με την καίρια συμμετοχή του στον Μακεδονικό Αγώνα. Πέρα από τις αναφορές που έχουμε για αυτόν από τα διάφορα ιστορικά βιβλία, γνωρίζουμε τις απόψεις του από τα ίδια τα συγγράμματά του, φιλοσοφικά, ιστορικά και πολιτικά.
Ο Δραγούμης ορίζοντας τον εθνικισμό ως ενέργεια και έχοντας ως δόγμα πως ο καθένας πρέπει να ενεργεί σαν να επρόκειτο αυτός να σώσει την πατρίδα του, υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της αντιμετωπίσεως των Βουλγάρων κομιτατζήδων στα μακεδονικά εδάφη. Μην έχοντας εμπιστοσύνη στους πολιτικούς του κοινοβουλευτισμού, τους οποίους δεν παραδεχόταν ως αντιπροσώπους του έθνους, έδρασε ως Έλλην Μεγαλοϊδεάτης, προσπαθώντας να διασώσει την μακεδονική γη από τον εκβουλγαρισμό της.

Το όραμα για την ένωση της φυλής σε ενιαίο κράτος
Ο ίδιος πίστευε στην ένωση της φυλής και για αυτό τον λόγο ταύτισε την Μεγάλη Ιδέα όχι με την αντίληψη της ανασυστάσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αλλά με την απελευθέρωση όλων των εδαφών στα οποία διαβιούσε ελληνικός πληθυσμός. Η Μεγάλη Ιδέα για τον Ίωνα Δραγούμη είχε να κάνει με την ένωση όλων των εδαφών που ιστορικώς ανήκαν στον Ελληνισμό ως κυρίαρχη εστία του και όχι με το «ιμπεριαλιστικό» βυζαντινό κράτος.
Για τον Δραγούμη η Μεγάλη Ιδέα αποτελεί εκείνο το ιδανικό που μπορεί να ενώσει τις αρετές του έθνους, ώστε να εκπληρώσει την ολοκλήρωσή του σε κρατική υπόσταση. Χαρακτηριστικά ο Δραγούμης υποστηρίζει πως όταν ένα έθνος πιστεύει σ’ ένα ιδανικό, τότε τείνει προς έναν σκοπό και δείχνει αποφασιστικότητα στην πραγμάτωσή του. Μάλιστα αυτή η δύναμη της αποφασιστικότητος μπορεί να συμπαρασύρει ακόμα και τους αντιθέτους.
Η ένωση της φυλής για τον Δραγούμη μπορεί να περάσει μέσα από ενδιάμεσα στάδια, ημιαυτόνομων ή αυτόνομων κρατών τα οποία αν οι συνθήκες το επιτρέψουν θα ενωθούν εις ένα. Για να μπορέσει να πραγματωθεί αυτό, το ελληνικό κράτος οφείλει να στοχεύει στα ακόλουθα: α) την διατήρηση δυνατού στρατού και στόλου β) ανθηρή οικονομία γ) οικονομική και κοινοτική οργάνωση του ελληνισμού.
Το ελληνικό έθνος έπρεπε να αποκτήσει ενωμένο το κράτος του, κάτι το οποίο διεκδικούσαν και τα λοιπά έθνη που βρίσκονταν κάτω από τον οθωμανικό ζυγό.
Σε μια μονογραφία του για την Μεγάλη Ιδέα το 1908 αναφέρει: «Το ελληνικό έθνος πρώτον επέτυχεν να ελευθερώσει ως αρχήν μια γωνίαν αυτού, πρώτον έκαμε Μεγάλη Ιδέαν του την ένωσιν εις ελεύθερον πάλι κράτος».
Ο ίδιος σε υπόμνημά του στις 24 Ιανουαρίου του 1919 προς την συνδιάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι αναφέρει πως το ελληνικό έθνος εκτείνεται μέχρι την Βόρεια Ήπειρο και Βόρεια Θράκη. Στην Ανατολή μέχρι τις πύλες της Αρμενίας και της Συρίας. Επίσης συμπαγείς ελληνικοί πληθυσμοί βρίσκονται στην Νότια Ρωσία και τον Καύκασο. Προβάλλει τις εδαφικές διεκδικήσεις που αφορούν το Μοναστήρι, την Γευγελή, την Βόρειο Ήπειρο, την Δυτική Θράκη, την Ανατολική Θράκη, την Δωδεκάνησο, την Στρούμιτσα, το Μελένικο και την Κύπρο.

Το ζήτημα της «Ανατολικής Ομοσπονδίας»
Στο υπόμνημα αυτό όμως αναφέρεται και στην δημιουργία μιας Ανατολικής Ομοσπονδίας που θα περιλαμβάνει τα βαλκανικά κράτη. Δηλαδή η Μεγάλη Ιδέα συνδέεται με την κυριαρχία του ελληνισμού μέσω μιας ομοσπονδίας εθνικών κρατών. Δηλαδή αν η ένωση της φυλής (ένωση όλων των αλύτρωτων περιοχών που διαβιούν Έλληνες) δεν είναι δυνατή σε ένα κράτος λόγω ξένων συμφερόντων και της αναπτύξεως των εθνικισμών των βαλκανικών κρατών, τότε αυτή μπορεί να προκύψει μέσα στα πλαίσια μιας ομοσπονδίας.
Στο υπόμνημά του αυτό τονίζει την εμπορική και πνευματική δραστηριότητα των Ελλήνων στην Ανατολή και επισημαίνει τι έχει παγκοσμίως προσφέρει ο ελληνικός πολιτισμός. Αυτή λοιπόν η οικονομική και πνευματική δράση της ελληνικής φυλής είναι δυνατόν να την φέρει στην κορυφή της πυραμίδος μιας Ανατολικής Ομοσπονδίας. Με άλλα λόγια δημιουργείται μια νέα «βυζαντινή αυτοκρατορία», στην οποία τα ηνία με την πάροδο του χρόνου τα καταλαμβάνουν οι Έλληνες. Αυτή όμως η αυτοκρατορία δεν εκτείνεται όπως η βυζαντινή σε εδάφη πέρα των βαλκανικών κρατών που την συνιστούν.
Η Ανατολική Ομοσπονδία για τον Δραγούμη προϋποθέτει την αναγνώριση των ελληνικών μειονοτήτων στις βαλκανικές χώρες και την απρόσκοπτη ανάπτυξή τους. Ιδιαιτέρως ως προς την Τουρκία θεωρεί αναγκαία την αποκατάσταση των εκδιωχθέντων Ελλήνων και την παύση των διωγμών.
Για τον Δραγούμη και οι δυο λύσεις (ένωση της φυλής σε ένα κράτος και Ανατολική Ομοσπονδία) εξυπηρετούν το έθνος. Όταν αποτύχει η μια έρχεται η άλλη. Και τα δυο συνιστούν εθνικά ιδανικά που μπορούν να πραγματωθούν μόνο με την ύπαρξη ισχυρού στρατού. Στο βιβλίο του Όσοι Ζωντανοί αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο αξιόμαχος στρατός είναι απαραίτητος και για τα δυο ιδανικά, μπορεί να χρησιμέψει για να επιβάλλη στην Τουρκιά, σε μια περίσταση, την ισοπολιτεία και το σεβασμό της εθνικής αυθυπαρξίας των Ρωμιών και για να διαλύση το τουρκικό το κράτος, αν γίνη φανερό πως οι Τούρκοι εξακολουθούν το χαβά τους πασκίζοντας με κάθε είδος κατατρεγμό να κατασυντρίψουν την ελληνική ζωή μέσα στο κράτος τους».
Μέσα στα πλαίσια της Μεγάλης Ιδέας ο Δραγούμης θέλει να κινητοποιήσει τον απόδημο ελληνισμό και τις υλικές του δυνάμεις. Το υπουργείο εξωτερικών οφείλει να ιδρύσει εμπορικά επιμελητήρια μικρά για την ανάπτυξη των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ ξένων κρατών και Ελλάδος. Να ληφθεί πρόνοια ώστε τα ελληνικά προϊόντα να διαδίδονται, ώστε κάθε Έλληνας να γίνει οιονεί πράκτορας του ελληνικού εμπορίου.

251216 MAKEDONOMAXOI
Απεικόνιση άγνωστων Μακεδονομάχων. Η αμφίεση τους παραπέμπει σε Κρητικούς εθελοντές.



Η οικουμενική αναγκαιότητα της Μεγάλης Ιδέας
Ο Δραγούμης στο ερώτημα αν είναι ανάγκη να υπάρχει Μεγάλη Ιδέα απαντά ότι είναι σαν να ρωτούμε αν είναι ανάγκη να υπάρχει το ελληνικό έθνος. Η διάσωση του ελληνικού έθνους για τον Δραγούμη έχει παγκόσμια αξία, καθώς η εξαφάνισή του θα αποτελούσε τεράστια απώλεια για την πρόοδο της ανθρωπότητος. Υπό αυτή την έννοια η Μεγάλη Ιδέα συνδέεται και με την πνευματική αξία του ελληνισμού.

Η Μεγάλη Ιδέα για τον Δραγούμη περνάει μέσα από μια επεξεργασία του εφικτού. Δεν παριστάνει τον λαοπλάνο που θα ενθουσιάσει τα πλήθη υποσχόμενος βυζαντινά μεγαλεία και θα κλέψει ψήφους (άλλωστε είναι γνωστές οι αντικοινοβουλευτικές του απόψεις). Προτείνει πολιτικές που σταδιακά θα μεγαλώσουν το κράτος ή θα το αναδείξουν πρωταγωνιστή μέσω μιας ομοσπονδίας. Με άλλα λόγια το ιδανικό της Μεγάλης Ιδέας ταυτίζεται για τον Δραγούμη με τα ιδανικά της ενώσεως της φυλής σε ένα κράτος ή της επιβολής της εντός μιας Ανατολικής Ομοσπονδίας. Τα ιδανικά του Δραγούμη δεν έχουν σχέση με μια Μεγάλη Ιδέα που ταυτίζεται με την ανασύσταση της «ιμπεριαλιστικής» βυζαντινής αυτοκρατορίας.

Πολλοί ίσως αναρωτηθούν γιατί ο Δραγούμης υπήρξε αντιβενιζελικός, καθώς ο Ελευθέριος Βενιζέλος αγωνίστηκε για το μεγάλωμα της Ελλάδος δημιουργώντας μαζί με τον βασιλέα Κωνσταντίνο την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών. Η διαφορά συνίστατο στο γεγονός ότι ο Δραγούμης δεν έβλεπε την Μεγάλη Ιδέα ως μια αποσπασματική πολιτική όπως ο Βενιζέλος. Εξ αρχής διατύπωνε το όραμα της ενώσεως της φυλής σε ισχυρό κράτος. Σε αντίθεση με αυτό ο Βενιζέλος ασκούσε μια πολιτική ευκαιριακή, αυτή των τελειωτικών λύσεων, καθοριζόμενη από τις θελήσεις των δυνάμεων της Αντάντ. Για αυτό άλλωστε κάποτε είχε υποστηρίξει την θεωρία της σπονδυλικής στήλης στην Βουλή, όπου διατύπωνε την άποψη πως ακόμα και αν του έδιδαν την Θράκη δεν θα την δεχόταν επειδή δεν μπορούσε να τα βαστάξει ο κορμός της Ελλάδος.

Αυτό το ιδανικό της Μεγάλης Ιδέας ταυτισμένο με την ιστορική αποκατάσταση των ελληνικών εδαφών πρέπει να εξακολουθήσει εντός των ψυχών μας. Για να μπορέσει όμως να γίνει πραγματικότητα πρέπει το ελληνικό κράτος να ξαναγίνει Εθνικό και όχι κομματικό. Ανίσχυρο κράτος, διαλυμένο οικονομικά, διαιρεμένο πολιτικά και αποσαθρωμένο κοινωνικά, όχι την Μεγάλη Ιδέα δεν μπορεί να πραγματώσει άλλα ούτε και την ύπαρξή του δεν δύναται να εξασφαλίσει… Το μέλλον είναι δυσοίωνο, αλλά ας ελπίσουμε πως ο καλός Θεός της Ελλάδος δεν μας έχει βαρεθεί…

του Γεώργιου Καραμαδούκη
δημοσιεύθηκε πρώτο τεύχος της Ανάκτησης, Οκτώβριος 2016
http://www.anaktisi-mag.gr/2017/02/09/o ... gali-idea/

[Aprilianos]

Η εκδήλωση ηταν επιτυχημένη. ήταν ευκαιρία να δει κανείς φίλους και συναγωνιστές μετά από καιρό. Οι αναρχικοί δεν τολμήσανε να ενοχλήσουν.
Ο χώρος έχει αναστηθεί από το 2004. ήδη από τις εκλογές του 2000 τα συνθήματα και οι θέσεις των εθνικιστικών κομμάτων στο μεταναστευτικό αγγιξανε ευρυτερα στρώματα. Από το 0,5% και τις 50 χιλιάδες ψήφους φτάσαμε το 7% που επαιρναν η ΧΑ και το ΛΑΟΣ και τις 500 χιλιάδες ψηφους.
Το σύνολο ΧΑ και Ελληνικής Λύσης πάλι αγγίζει το 7% στις εκλογές του 2019. Ο Κασιδιάρης και όσοι συνεργαστούν μαζί του θα επιχειρήσουν να μαζεψούν όχι μόνο το 7% της ΧΑ αλλά και τα απογοητεύμενα μικροαστικά και κοινωνικά συντηρητικά στρώματα που έχουν απογοητευτεί από τη μεταναστευτικη πολιτική Μητσοτάκη. Ο χώρος δεν κοροιδεύει το κόσμο για το μεταναστευτικό όπως τα "δεξια" στελεχη της ΝΔ και εχει προειδοποιήσει από τη δεκαετία του 90.

[plouf]

Οσο αναφορά τον Παπαδοπούλο και τη Τουρκία
"ΗΘΕΛΕ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ “ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ”;
τοῦ Μάνου Ν. Χατζηδάκη, Προέδρου Δ.Σ τοῦ ΕΠΟΚ

Ἡ ἡμιμάθεια εἶναι χειροτέρα τῆς ἀμαθείας, λένε. Αὐτό ἰσχύει καί γιά ὅσους ἰσχυρίζονται ὅτι «ὁ Παπαδόπουλος ἤθελε Ἑλ­ληνοτουρκική Ὁμο­σπο­νδία» χωρίς νά ἔχουν τήν παραμικρά ἰδέα γιά τήν πο­λιτική πού ἀκολού­θησε ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἔναντι τῆς Τουρκίας. Ὁ ἰσχυρισμός στηρί­ζεται σέ μία συνέντευξη τοῦ Γεω­ργίου Παπαδοπού­λου στήν τουρκική ἐφη­με­ρίδα «Μιλλιέτ» στίς 30 Μαΐου 1971.



Ἡ συνέντευξη στήν “Μιλλιέτ”

Ἡ συνέντευξη ἐκείνη δόθηκε ἔπειτα ἀπό τό τουρκικό στρατιωτικό κί­νημα τῆς 12ης Μαρτίου 1971. Ὁ δημοσιογράφος Τοκέρ μετέφερε στόν Γ. Πα­πα­δό­πουλο μήνυμα τοῦ νέου πρωθυπουργοῦ τῆς Τουρκίας Ἐρίμ στό ὁποῖο ὁ τε­λευ­ταῖος μιλοῦσε γιά «ἕνωση τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου» καί γιά «ἐπι­τα­κτι­κή ἀνάγκη ἐπιστροφῆς τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας πού θεμελίω­σαν ὁ Κε­μάλ Ἀτατούρκ καί ὁ Βενιζέλος».[1] Δηλαδή: Ὁ Τοῦρκος Πρωθυπουργός ὑπο­στήριξε πρῶτος μία ἑλληνοτουρκι­κή ἕνωσι!

Στήν συνέντευξη λοιπόν ἐκείνη, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος, ἀπαντώ­ντας μέ τή διπλωματική γλῶσσα στόν Τοῦρκο ὁμόλογό του δήλωσε:

«Ἐγώ προσωπικῶς πιστεύω ὅτι αἱ ἐξελίξεις ὁδηγοῦν πρός μίαν ὁμοσπο­νδίαν Ἑλλάδος καί Τουρκίας. Τοῦτο ἴσως πραγματοποιηθῆ μετά 20 ἤ 50 ἔτη. Ὅμως θά πραγματοποιηθῆ. Πρέπει νά παραδεχθώμεν ὅτι εἴμεθα μικρά κρά­τη. Ἐάν ἔχωμε ἑνότητα, τότε ἡ ἰσχύς μας -ὡς πρός τάς σχέσεις μας μέ τά με­­­γά­λα κράτη- δέν θά διπλασιασθῆ ἁπλῶς, ἀλλά θά πολλαπλασιασθῆ…».

Ἀπό τά λόγια τοῦ Γ. Παπαδοπούλου μποροῦμε νά ἐξάγουμε ἤδη δύο ἀρχικά συμπεράσματα:

α) Πρόκειται γιά δι­πλω­ματι­κή ἀπάντηση σέ ἀντίστοιχη τουρκική δή­λωση πού προηγήθηκε,

β) Μέ τήν φράσι «ἴσως πραγματοποιηθῆ μετά 20 ἤ 50 ἔτη», ὁ Γ. Παπα­δό­πουλος, χωρίς νά φανῆ ἀρνητικός σέ μία πρόταση φιλίας, “ξεφεύγει” δι­πλωματικά παραπέμπωντάς την στό μακρυνό μέλλον.

Ἄς δοῦμε ὅμως ποιά ἦταν εὐρύτερα ἡ πολιτική τοῦ Γεωργίου Παπα­δοπούλου πρός τήν Τουρκία, ὥστε νά καταλήξουμε στό συμπέρασμα του τί ἀκριβῶς ἐννοοῦσε καί πού ἀπέβλεπε. Διότι τά γεγονότα καί οἱ πράξεις μιλοῦν ἀπό μόνες τους:

Στροφή πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο (Τουρκία)

Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἀνέλαβε τήν ἐξουσία ἐγκαινίασε μία νέα ἀμυντική πολιτική μέ στόχο τήν Τουρκία γιά πρώτη φορά στόν μεταπόλεμο. Τόν Ἰούνιο τοῦ 1968 ὁ Πρωθυπουργός Γ. Παπαδόπουλος συνεκάλεσε τό Α.Σ.Ε.Α. τό ὁποῖο καθώρισε:

α) Στροφή καί πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο καί προετοιμασία τῆς Χώ­ρας γιά τό ἐνδεχόμενο πολέμου καί μέ χώρα τοῦ ΝΑΤΟ (δηλαδή τήν Του­ρκία).

β) Ἀνατροπή τοῦ δυσμενοῦς γιά τήν Ἑλλάδα συσχετισμοῦ δυνά­μεων πρός τήν Τουρκία, στόν συντομότερο δυνατό χρόνο καί κυρίως σέ ἀέρα καί θα­λασσα.

γ) Ἐξοπλισμούς τῶν Ε.Δ. ἐξ’ ἐθνικῶν πόρων καί πέραν ἀπό τήν δω­ρεάν ἀμερικανική βοήθεια μέ κριτήριο τίς ἐθνικές καί ὄχι μόνον τίς συμ­μαχικές ἀνάγκες.

δ) Πλήρη ἀνοικοδόμηση καί ἐπέκταση καθώς καί σύγχρονη ὀχύ­ρωση τῶν Ὀχυρῶν Μακεδονίας - Θράκης (“γραμμή Μεταξᾶ”) γιά πλήρη κάλυψη ἔναντι τῶν βορείων γειτόνων μας.

ε) Αὔξηση στά προβλεπόμενα τῶν ἀποθεμάτων θεάτρου Ἐπιχειρή­σεων.

στ) Πίεσι πρός τήν Κυπριακή ἡγεσία γιά τήν συμπλήρωσι τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς σέ ἐμπόλεμη δύναμι 4 Μεραρχιῶν (55-60.000 ἀνδρῶν) μέ τήν ἀμέ­ριστη βοήθεια τῆς Ἑλλάδος.

Ἀμέσως μετά τίς ἱστορικές αὐτές ἀποφάσεις, ὁ Γ. Παπαδόπουλος ἀπε­φά­σισε τήν κατάρτηση 5ετοῦς Προγράμματος Ἐξοπλισμῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων! Τό πρῶτο αὐτό 5ετές Πρόγραμμα 1968 - 1972, προέβλεπε τήν δαπάνη 4.500.000.000 δρχ. ἀπό ἐθνικούς πόρους. Στίς 9 Ἰανουαρίου 1973 συ­νε­δρία­σε καί πάλι τό Α.Σ.Ε.Α. Σέ αὐ­τό, ἀπεφασίσθη καί ἡ σύ­νταξις τρίτου.[2]

Κυριαρχία στήν ἑλληνική “ὑφαλοκρηπίδα”

Στίς 13 Μαρτίου 1969 μέ τό Ν.Δ. 142/1969 «Περί ἐρεύνης καί ἐκμεταλ­λεύ­σεως τοῦ ὑποθαλασσίου καί ὑπολιμνίου ὀρυκτοῦ πλού­του», διακήρυξε ἐπι­σήμως τήν ὁριοθέτηση τῆς ἑλληνικῆς ὑ­φαλοκρηπίδος.

Συμπληρωματικά, μέ τό Ν.Δ. 1182/1972 ἡ Κυβέρνηση Γ. Παπαδοπού­λου ἐπικύρωσε τήν Σύμβαση τῆς Γενεύης “περί ὑφαλο­κρηπίδος” καί κατά τήν Γ’ Διπλωματική Διάσκεψι Δικαίου Θαλάσσης ἀνέπτυξε γιά πρώτη φορά ὅλη τήν ἐπιχειρηματολογία, τήν ὀποία χρησιμοποιοῦμε μέχρι σήμερα ὑπέρ τῆς ἑλληνικῆς ὑφαλοκρηπίδος καί κατά τῶν τουρκικῶν ἀπό­ψεων.

Τήν περίοδο 1967 - 1973, ὑπεγράφησαν 19 συμβάσεις γιά τήν ἐξε­ρεύ­νη­ση τοῦ χερσαίου καί θαλασσίου χώρου τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπι­κρατείας: Εἰδι­κό­τερα γιά τό Αἰγαῖο ἔγιναν οἱ εξῆς συμβάσεις:

Γιά τήν περιοχή τῆς Λήμνου, ἡ σύμβαση πού εἶχε ὑπογραφῆ στίς 19 - 12 - 1969 μέ τήν ADA - OIL CORPORATION κυρώθηκε μέ τό Ν.Δ. 461/70.
Γιά τό Θρακικό πέλαγος, ἡ σύμβασις τῆς 23 - 12 - 1969 μέ τήν OCEANIC κυρώθηκε μέ τό Ν.Δ. 462/70.
Γιά τό Κεντρικό Αἰγαῖο ἡ σύμβαση τῆς 30 - 5 - 1970 καί γιά τό Βόρειο Αἰγαῖο ἡ σύμβαση τῆς 5 - 8 - 1970, καί οἱ δύο μέ τήν TEXACO, κυρώθηκαν ἀντιστοίχως μέ τά Ν.Δ. 592/70 καί 699/70.
Στίς 23 Μαρτίου 1971 τρεῖς συμβάσεις μέ τήν CHEVRON OIL EXPLORATION, γιά τό Αἰγαῖο: Ν.Δ. 981/71 - 982/71.


Παπαδόπουλος πρός Ἰνονού: “ΟΧΙ στήν διχοτόμησι τῆς Κύπρου”

Ὅσοι προσπα­θοῦν νά τόν παρουσιάσουν περίπου ὡς… «τουρκό­φιλο»(!), χρησιμο­ποι­οῦν συχνά φωτογραφίες του μέ τόν Ἰσμέτ Ἰνονοῦ, ἀπό τήν ἐπίσκεψη τοῦ τε­λευταίου στήν Ἀθήνα στίς 21 Δεκεμβρίου 1971. Αὐτό πού δέν γνωρίζουν ὅλοι αὐτοί, εἶναι ὅτι σέ αὐτήν ὁ Γεώργιος Πα­παδόπουλος προέταξε πρός τόν Ἰνονοῦ ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ στήν ὁμοσπον­διο­ποίηση τῆς Κύπρου! Ἡ ἐπίσκεψη Ἰνονού δέν ἦταν διόλου τυχαῖα. Ἐρχόταν ὡς κο­μιστής προτάσεων τῆς Ἀγκύρας γιά τό Κυπριακό. Ἄρχισε νά ἀναπτύσση “σχέδιον ἐπιλύσεως τοῦ Κυπρια­κοῦ”. Ἐπρόκειτο γιά τό γνωστό τουρκικό σχέδιο πού ἐπεδίωκε “ὁμοσπον­διο­ποίηση” καί “καντονοποίηση” τῆς Κύ­πρου. Ὁ παριστάμενος Ἀντιστρά­τη­γος ἐ.ἀ. Ε. Γιάνναρης, τότε Γ.Γ. τοῦ Ὑπ. Ἐξω­τερικῶν, σέ ἔκθεσή του γράφει γιά τήν ἀπάντηση Παπαδοπούλου:

«…Ἀνεφέρθη εἰς τά αἴτια πού προεκάλεσαν τό Κυπριακόν πρόβλημα, ὅπερ ἄν καί ἁπλοῦν -ὡς ἐτόνισε- ἔγινε δυσκολώτατον λόγῳ τῶν τουρκικῶν βλέψεων ἐπί τῆς Κύπρου καί τῆς τουρ­κικῆς ἀδιαλλαξίας. Ἐξή­γησεν εἰς τόν συνομιλητήν του τάς βασικάς διαφοράς μεταξύ πο­λι­τικοῦ καθεστῶτος Ἐλβετίας καί Κύπρου, ὀφειλομένας εἰς τήν δομήν τοῦ πληθυσμοῦ, τόν ἐθνο­λογικόν χαρακτῆρα μεταξύ των, τήν οἰκονο­μίαν, τήν ἐδα­φι­κήν ἰδιομορφίαν, τήν ἱστορίαν καί τάς παραδόσεις. Καί κα­τέληξεν ὅτι ἡ ἐφαρμογή ἑνός τοιούτου σχεδίου θά ἦτο ἐκ προοιμίου ἀνε­φάρμοστος».[3]

Τό “ΟΧΙ” τοῦ Γ. Παπαδοπούλου σέ διχοτομική λύση ὁμοσπον­δίας, ἦταν τόσο ἀποφασιστικό ἀλλά καί μεστό ἐπιχειρημάτων, ὥστε κατό­πιν αὐτοῦ νά μήν ἐπακολουθήση καμμία συζήτησις. Ὁ Ἰνονού κατε­λή­φθη ὑπό κο­πώσεως καί ἡ ἀτμόσφαιρα πάγωσε.



Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος προέταξε πρός τόν Ἰνονοῦ ἕνα ἠχηρό ΟΧΙ στήν ὁμοσπον­διο­ποίηση τῆς Κύπρου

1967 - 1973: Συντριπτική κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος σέ ὅλα τά μέτωπα

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἐπί 6 ἔτη μόχθησε γιά τον μεγαλύτερο ἐξο­πλισμό τῶν Ε.Δ. ἐξ ἐθνικῶν πό­­ρων πού ἔγινε στήν νεωτέρα Ἱστορία μας. Ἀπο­τέλεσμά του ὑπῆρξε:

α) Ἡ ἀριθμητική ἀνατροπή τοῦ συσχετισμοῦ δυνάμεων μέ τήν Τουρκία ἀπό 4 πρός 10, σέ 7 πρός 10, β) Ἡ ἐπίτευξη ἰσορροπί­ας χερσαίων δυ­νάμεων, γ) Ἡ πλήρης ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­ρο­πλία τῆς Ἑλλάδος σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο, δ) Ἡ αὐτόνομη γεω­στρα­­τηγική κάλυψη τοῦ ἐνιαίου Ἑλ­λαδοκυ­πρια­­­κοῦ χώρου!

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος εἶχε φροντίσει γιά τήν κυριαρχία τῆς Ἑλ­λά­­­δος σέ ὅλα τά μέτωπα:

Ἕβρος

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς διέθετε μόνο 3 Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων ἔναντι 10 τουρκικῶν! Τό 1973 διέθετε πλέον 9 Ἐπιλαρχίες Μέσων Ἁρμάτων (μέ δυ­να­­­­­το­τητα ἐνι­σχύσεως μέ ἀκόμη 4 ἀπό τήν Κεντρική Μακεδονία) ἔ­να­ντι 14 τουρκικῶν. Διέθετε ἐπιπλέον τό συγκριτικό πλεονέκτη­μα τῶν συγχρόνων ἁρμάτων ΑΜΧ - 30, ἔναντι τῶν πεπαλαιωμένων του­ρκικῶν.

Βόρεια Σύνορα

Τό 1967 ἦσαν ἐκτεθειμένα σέ ἐπίθεση τῆς Βουλγαρίας καί κίν­δυ­νο πα­ράλληλης ἐπιθέσεως ἀπό τό ἀριστερό μέτωπο τοῦ Ἕβρου, σέ περίπτωση συρράξεως μέ τήν Τουρκία. Τό 1973 ἡ πλήρης ἀνακατασκευή τῶν Ὀχυρῶν Μακεδονίας - Θράκης ἐκμηδένισε τόν κίνδυνο “πλευροκοπήσεως” τῶν δυνά­με­ῶν μας.

Αἰγαῖο

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε καμμία ἀεροναυτική ἰσορροπία ἔ­ναντι τῶν Τούρκων. Τό 1973 καί ἔπειτα, διέθετε συντριπτική ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­­­­ρο­πλία ἔναντι τῶν Τούρκων: Τά Ὑποβρύχια τύπου 209 καί οἱ Που­ραυλάκατοι ἐξασφά­λι­ζαν ὑπε­ρο­χή στήν θάλασσα. Καί τά F4E Phantoms II διασφάλιζαν τήν κυριαρχία στόν ἀέ­ρα. Ἡ Ἑλ­λάς εἶχε τήν δυνατότητα πλήρους κυριαρχίας σέ ἀέρα καί θα­λασσα ἐντός 48 ἤ 72 ὡρῶν!...

Τό 1967 οἱ νῆσοι τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου διέθεταν μερικά τμή­­­μα­τα Χω­ρο­φυλακῆς καί ΤΕΑ μέ ὑποτυπώδη ὁπλισμό. Τό 1973 πλέον, διέθεταν Τα­κτικά Συγκροτήματα μέ Ἅρματα Μά­χης, Πυροβολικό καί Ἀντιαρμα­τικά μέσα, καθώς καί Ἐπάκτιες Ὀχυρώσεις μέ ὁπλισμένο σκυρόδεμα!...

Κύπρος

Τό 1967 ἡ Ἑλλάς δέν διέθετε δυνατότητα ἀποστολῆς ἀε­ρο­ναυ­τι­κῶν δυ­νάμεων. Ἀρχικά διέθετε μόνο τήν δυνατότητα ἀπο­στο­λῆς ἑνός Συντά­γμα­τος ΠΖ καί 100 ἀλεξιπτωτιστῶν (σχέδιο “Πυρσός”) καί κατόπιν ἀπέστειλε τήν ΕΛΔΥΚ/Μ, χωρίς ἀε­ρο­ναυτική κάλυψη. Καί τά δύο ἦσαν σχέδια οὐ­το­πικά. Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ἦταν ὁ μόνος πού κατανόησε ὅτι τό “κλει­δί” γιά τήν ἄμυνα τῆς Κύπρου ἦταν ἡ ἀεροναυτική κυρι­α­ρ­χία ἐπί τῆς νή­σου! Τό Σ.Α.Κ. “Ἀφροδίτη 1973” προέβλεπε γιά πρώ­­­τη φορά τήν ἀποστο­λή ἀεροναυτικῶν δυνάμεων στήν Κύπρο: Ἕνα Ὑποβρύχιο τύπου 209 καί δύο Πυραυλάκατοι θά ἔπ­λη­τ­­ταν ἀπό θαλάσσης τόν τουρκικό ἀποβατικό στ­ό­λο. Μία μοῖρα F4E Phantom ἐφο­ρμοῦ­σα ἀπό τήν Κρήτη, θά τόν ἔπ­ληττε ἀπό ἀέρος. Συνεπῶς, τουρκική ἀποβατική ἐνέργεια θά ἦταν ἐκ προοιμίου κα­­ταδικασμένη, πρίν κάν προ­σεγγίσει τίς ἀκτές τῆς Κύπρου!



Τά F4E Phantoms II , τά Ὑποβρύχια τύπου 209 καί οἱ Πυ­ραυλάκατοι ἐξασφά­λι­σαν συντριπτική ποιοτική ἀεροναυτική ὑπε­­­­ρο­πλία ἔναντι τῶν Τούρκων

“Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν”

Ἡ Ἑλλάς εἶχε συρθῆ 4 φορές τό 1963 - 64 καί ἄλλη μία τό 1967 στά πρό­θυρα ἑλληνοτουρκικῆς συρράξεως καί στήν “πράσινη γραμμή” (13 σημεῖα, ἐπιχειρήσεις Τυλ­λη­ρίας, Μαρί, Κοφίνου κ.λπ) μέ “τεχνητές κρίσεις” της Κυ­πριακής ηγεσίας.: Ὁ Μακάριος ναρκοθετοῦσε συστηματικά τόν Ἐνδο­κυ­πρια­κό Διάλογο (Ἰούλιος 1968 - Ἰούνιος 1971 - Φεβρουάριος 1972) διότι διέ­βλε­πε ὅτι ὁδηγεῖ σταδιακά στήν Ἕνωσι. Στην συνέντευξή του πρός τήν «Μιλλιέτ» λοιπόν, ὁ Γ. Παπαδόπουλος ξεκαθάρισε:

«Δέν πρόκειται νά ἐπιτρέψωμεν εἰς τόν ἰσχυρότερον νά κακομε­τα­χει­ρι­σθῆ τόν ἀσθενέστερον. Ἐάν ἔλθουν εἰς ρήξιν, δέν θά διστάσωμεν νά προ­χω­ρή­­­σωμεν εἰς μίαν νέαν ἐπέμβασιν πρός τήν πλευράν τῶν ἰδικῶν μας. Καί δέν θά τούς εἴπωμεν: “Κάνετε ὅτι θέλετε”».

Πρέπει λοιπόν νά ἔχη κανείς πλήρη ἄγνοια τοῦ Κυπριακοῦ γιά νά μήν ἀντιλαμβάνεται τί ἐννοοῦσε καί πόσο ὀρθά ἦσαν αὐτά πού εἶπε ὁ Γ. Πα­παδόπουλος. Γιά ὅσους ὅμως ἀναρωτιοῦνται ποιά ἦταν ἡ ἐπιδίωξη τοῦ Παπαδόπουλου γιά τήν Κύπρο παρουσιάζουμε τήν ἐπίσημη Ἔκθεσι τοῦ Ἀρχηγείου Ἐνόπλων Δυνάμεων μέ ἡμερο­μη­νία 26 Ἰουλίου 1972, στήν ὁποία γράφεται:

«Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν, προσπαθοῦσα διά πολιτικῶν καί διπλωματικῶν ἐνεργειῶν νά κερδίση χρόνον ἴνα δυνηθῆ εἰς τό ἐγγύς μέλλον νά ἀντιμετωπίση τήν Τουρκίαν δυναμικῶς, ἐφ’ ὅ­σον ἡ τελευταία αὐτή δέν θά συμφωνήση εἰς τήν Ἕνωσιν ἤ εἰς μίαν λο­γικήν καί δικαίαν λύσιν».[4]

Μάλιστα, κατά τήν κριτική γιά τήν ἄσκησι “ΟΝΗΣΙΛΛΟΣ 2” ’73 γρα­φό­ταν γιά τήν περίπτωσι τουρκικῆς ἀποβατικῆς ἐνεργείας στήν Κύπρο:

«Ὁ πλούς τῆς νηοπομπῆς τῆς μεταφερούσης τήν ἀμφίβιον δύναμιν, καίτοι σχετικῶς μικράς διαρκείας, εἶναι λίαν ἐπισφαλής, δεδομένου ὅτι προ­βλέπε­ται ἡ δράσις τῶν ἡμετέρων ἐξ (6) τορπιλλακάτων, ἑνός ὑποβρυχίου καί δύο εἰσέτι τορπιλλακάτων ἤ ἐνδεχομένως δύο (2) πυραυλακάτων. Τοῦτο σημαίνει ὅτι ἀριθμός πλοίων τῆς ἐχθρικῆς νηοπομπῆς θά βυθισθῆ ἤ θά ἐξου­­δετε­ρω­θῆ…».[5]

Στά 12 ναυτικά μίλια τά χωρικά μας ὕδατα

Τό 1971, ἡ OCEANIC -μέ συνεργασία τῆς COLORADO- ἀνακά­λυ­ψε τόν πρῶ­το ὁρίζοντα πετρελαίου, ἀνατολικά τῆς Θάσου. Τό ἔτος 1973, οἱ Ἐταιρίες OCEANIC - COLORADO, ADA OIL Cο καί AN CAR OIL Co, πραγμα­το­ποίησαν δυό γεωτρήσεις στήν θα­λάσ­σια περιοχή τῆς Θάσου, μία στή θαλάσσια περιοχή τῆς Λή­μνου καί μία στή χερσαία περιοχή τῆς Ζακύνθου.

Μέ τήν πρώτη γεώτρηση τῆς Θάσου (ΚΑΒΑΛΑ Νο. 1), σέ βάθος 2.200 μ., ἀνακαλύφθηκε ἡ ὕπαρξη φυσικῶν ἀερίων (10 ἐκατομ. κυ­βικά πόδια ἡμε­ρησίως) καί φυσικῆς βενζίνης. Ἡ ἀνακάλυψη ἀπέδειξε τήν ὕπαρξη κοι­τα­σμάτων πετρελαίου στό Θρακικό Πέλαγος. Ἡ δεύτερη γεώτρηση (ΚΑ­ΒΑΛΑ Νο. 2), ἀνεκάλυψε καλῆς ποι­­ό­τητος πετρέλαιο (29 Α.Ρ.Ι.), σέ βάθος 3.200 μ.

Ἔπειτα ἀπό τήν ἀνακάλυψη πιθανῶν κοιτασμάτων πετρελαίου στό Θρακικό Πέλαγος, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος προχώρησε καί ἄλλο:

Ἀμέσως μετά τήν παραλαβή τῶν PHANTOMS F4E πού εἶχε πα­ραγ­γεί­λει τό 1972 καί ἡ Ἑλλάς θά παρελάμβανε τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1974, θά ἐκφω­νούσε Διάγγελμά πρός τόν Ἑλληνικό λαό με τήν ἀναγγελία τής συμ­φωνίας ἐξορύξεως καί παράλληλα τήν ἐπέ­κτα­σι τῶν χωρικῶν ὑδάτων μας ἀπό τά 6 στά 12 ναυτικά μίλια.

Τήν παραμονή τοῦ Διαγγέλματός του, οἱ Ἔνοπλες Δυνάμεις θά ἐτίθε­ντο σέ μερική ἐπιφυλακή: Ἔνα Ὑποβρύχιο τύπου 209 καί μία Πυραυ­λά­κατος θά ἔπλεαν στό Αἰ­γαῖο, σέ πλήρη ἐτοιμότητα. Παράλληλα, μία μοίρα PHANTOMS, ἔμφορτη ὁπλισμοῦ στήν Κρήτη θά ἦταν ἔτοιμη νά ἀπο­γειωθῆ. Τό Σχέδιο αὐτό ἔγινε γιά νά ἀποτρέψη ὁποιαδήποτε πιθανή ἀ­ντίδραση τῆς Τουρκίας μετά τό Διάγγελμα τοῦ Προέδρου! [6]

Πράγματι ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος εἶχε προβλέψει σωστά. Μεταξύ Φεβρουαρίου καί Ἀπριλίου 1974 οἱ γεωτρήσεις ἀπέδωσαν. Καί τόν Ἀπρίλιο παρελάβαμε τά F-4E PHANTOM II.

Ὅμως, δυστυχῶς, ὁ ἵδιος δέν βρισκόταν πλέον στήν ἐξουσία καί τό σχέ­διό του δέν ἐφαρμόσθηκε.



Συμπέρασμα

Ἰδέες περί μία “ἑλληνοτουρκικῆς ὁμοσπονδίας” διετύπωσαν στό παρελθόν ὁ Ἴων Δραγούμης στό ἔργο του «Ὅσοι Ζωντανοί»[7], ὁ Ἐλ. Βενιζέλος τό 1930[8], ὁ Παν. Τσαλδάρης καί ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τό 1937 - 1938.[9] Μέ αὐτό τό σκεπτικό, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος στήν συνέντευξη ἐκείνη ἀνταποκρίθηκε φιλικά ἀλλά καί διπλωματικά στίς προτάσεις τοῦ Ἐρίμ μιλώντας καί ἐκεῖνος γιά “ὁμοσπονδία”.

Ἀλλά καί ὁ Παπαδόπουλος γιά μία ἑλληνοτουρκική προσέγγιση ἀπό θέσεως ἰσχύος! Μιλοῦσε μέ μία Τουρκία τῆς ὁποίας πρῶτα εἶχε σφραγίσει τό συνήθως ἀπύλωτο στόμα μέ συνέπεια νά μή σημειωθῆ οὔτε μία παρα­βίαση τοῦ ἐθνικοῦ ἐναερίου ἤ θαλασσίου χώρου μας σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο κατά τήν 6ετία 1968 - 1973!

Ἀπό τό 1974 ἀντιθέτως ζοῦμε τήν “ἑλληνοτουρκική φιλία” τῆς ὑποχω­ρη­τι­κό­τητος, τοῦ ζεϊμπέκικου μέ τήν μισή Κύπρο ὑπό κατοχή, τήν Τουρκία νά ἀλωνίζη στόν ἐναέριο χῶρο μας, νά διεκδική τήν Θράκη καί νά ἀπαιτῆ συνδιαχείριση τοῦ Αἰγαίου…

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ὑπῆρξε ὁ μοναδικός Ἕλληνας ἡγέτης με­τά τό 1922 πού:

1) Ἔστρεψε τήν ἀμυντική πολιτική τῆς Ἑλλάδος πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο, δηλαδή τήν Τουρκία.

2) Ἀνακήρυξε τήν κυριαρχία μας στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπίδα τοῦ Αἰγαίου.

3) Πέτυχε ποιοτική ἀερο­ναυ­τική ὑπε­ρο­πλία σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο καί ἰσορροπί­α χερσαίων δυ­νάμεων μέ τήν Τουρκία.

4) Πραγματοποίησε τήν ἔρευνα καί ἐξόρυξη τοῦ πετρελαίου τοῦ Αἰγαίου.

5) Σχεδίασε τήν δυναμική ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 ναυτικά μίλια.

6) Ἐξασφάλισε τήν πλήρη κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Του­ρκίας σέ ὅλα τά μέτωπα (Αἰγαῖο - Ἕβρος - Κύπρος).

Κατόπιν αὐτῶν, ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας ἄνθρωπος μέ κοινό νού πού θά μποροῦσε νά ἰσχυρισθῆ ὅτι ὁ Παπαδόπουλος ἐπεδίωκε… «ἑλληνοτουρκική ὁμοσπονδία»; Ἄς σοβαρευτοῦμε...

Ἡ ἀλήθεια εἶναι λοιπόν μία καί μόνη: Χάρις στόν Γεώργιο Παπαδό­πουλο, ἡ Ἑλλάς διέθετε για πρώτη φορά πλέον τό 1973 - 1974 ὅλες τίς προϋ­πο­θέσεις γιά:

α) Νά συντρίψη τόν “ΑΤΤΙΛΑ” καί νά κη­ρύξη τήν Ἔνωσι τῆς Κύ­πρου μέ τήν Ἑλλάδα,

β) Νά ἀντιμετωπίση μία εὐρύτερη Ἑλληνοτουρκική σύρραξι μέ ἐπι­τυ­χία,

γ) Νά πάρη τήν “ρεβάνς” γιά τήν Μικρασιατική καταστροφή.

Αὐτοί πού τόν διαδέχθηκαν στήν ἐξουσία δέν μπόρεσαν ἤ δέν θέλη­σαν νά ἐκμεταλλευτοῦν αὐτό τό ἀσύγ­κρι­το πλεονέκτημα πού ὁ Γ. Πα­πα­δό­πουλος κληροδότησε στό Ἔθνος. Καί ρίχνωντας κατά καιρούς λάσπη στό πρόσωπό του, προσπαθοῦν ἀπλά νά ἐξιλεωθοῦν…



"Ἡ Ἑλλάς ἔχει καθορίσει ὡς σκοπόν τήν Ἕνωσιν, προσπαθοῦσα νά κερδίση χρόνον ἴνα δυνηθῆ εἰς τό ἐγγύς μέλλον νά ἀντιμετωπίση τήν Τουρκίαν δυναμικῶς"

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Στίς 30 Ὀκτωβρίου 1930, ὁ Ἐλ. Βενιζέλος καί ὁ Κεμάλ ὑπέγραψαν Ἑλλη­νο­του­ρκι­κό Σύμφωνο Φιλίας, Οὐδετερότητος καί Διαιτησίας. Στίς 14 Σεπτεμβρίου 1933 ὁ Παν. Τσαλδάρης τό συμπλήρωσε μέ Σύμφωνο Ἐγκαρδίου Συνεννοήσεως. Στίς 27 Ἀπριλίου 1938 ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τό ἐπέκτεινε ἀκόμη περισσότερο μέ τήν Πρόσθετη Ἑλληνοτουρκική Συνθήκη.

[2] Α.Π. 801/8-1-1973 Α.Ε.Δ./Γ΄ Κλ.

[3] βλπ. Σπ. Μαρκεζίνη «Ἀναμνήσεις 1972 - 1974», σελ. 25.

[4] Χαρ. Χαραλαμπόπουλου «Περιμένοντας τόν “Ἀττίλα”», σελ. 175-176.

[5] Χαρ. Χαραλαμπόπουλου «Περιμένοντας τόν “Ἀττίλα”», σελ. 218.

[6] Γιά τό σχέδιο αὐτό βλπ. Στ. Καραμπέρη «Ἡ Ἐπανάστασις τῆς 21ης Ἀ­πρι­λίου καί τά κινήματα Βασιλέως καί Ἰωαννίδη» σελ. 141, καθώς καί προ­­φορικές μαρτυρίες τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου, τοῦ Κων/νου Πα­παδοπούλου καί τοῦ Ὑπ. Ἐθνικῆς Ἀμύνης Νικ. Ἐφεσίου πρός τόν γρά­φοντα.

[7] «Ἀπώτερος σκοπός μας πάντοτε θά εἶναι ἡ σύμπηξις Ἀνατολικῆς ὁμοσπονδίας. Τῆς πρός τήν Τουρκία προσεγγίσεως θά τεθῆ ὡς προϋπόθεσις ἀναγκαία ἡ ἀποκατά­στασις τῶν ἐκδιωχθέντων πληθυσμῶν» (σελ. 162).

[8] «…Θά ἰδήτε μετά ἔτη θά φθάσωμεν μέ τήν Τουρκίαν νά κάμωμεν Ἀνατολικήν Ὁμοσπονδίαν» (30-10-1930)

[9] Ἀλληλογραφία πρός Κεμάλ, ὅπου τονίζει: «τήν βαθείαν καί ἀμετάβλητον φιλίαν τήν ὁποίαν τό Ἑλληνικόν Ἔθνος τρέφει πρός τό ἀδελφόν Ἔθνος, τήν Τουρκίαν». Ὁ ἐπιμελητής τοῦ “Ἡμερολογίου” του (τόμος 4ος), γράφει: «Κατά τόν Μεταξά, ἡ λογική κατάληξις τῆς πολιτικῆς τοῦ Βενιζέλου, τήν ὁποίαν εἶχε υἱοθετήσει πέρα γιά πέρα, ἦταν ἡ ἑλληνοτουρκική ὁμοσπονδία».
https://epok1973.com/%CE%B1%CF%81%CE%B8 ... 1%E2%80%9D

Ο Παπαδοπουλος ειναι τρισαγιος Εθναρχης και Εθνομαρτυρας που αγαπησε την Ελλαδα και τους ελληνες.Καμια σχεση δεν εχει με εκεινη την πουσταρα με τη χιλιοξεσκισμενη σουφρα που την βαφτισαν και Εθναρχη τρομαρα τους.

[Gordian Knot]

Κάντε μία περίληψη γιατί βαριέμαι να διαβάσω ολόκληρο το σεντόνι.
Το ρεζουμέ θέλουμε, ήταν πολιτικός ελιγμός που ωφέλησε τη χώρα; Προπέτασμα καπνού πίσω από τον οποίο το στράτευμα αύξησε την ισχύ του;

[Beria]

Κάντε μία περίληψη γιατί βαριέμαι να διαβάσω ολόκληρο το σεντόνι.
Το ρεζουμέ θέλουμε, ήταν πολιτικός ελιγμός που ωφέλησε τη χώρα; Προπέτασμα καπνού πίσω από τον οποίο το στράτευμα αύξησε την ισχύ του;

Ναι είναι φανερό ότι το στράτευμα αύξησε την ισχύ του
Γι αυτό και έριξε πίσω στη θάλασσα τον Αττίλα το 1974

[Gordian Knot]

Στους ισχυρισμούς του βιογράφου αναφέρομαι ρε Καραμήτρο!

[Aprilianos]

Το Εθνικό Μέτωπο τίμησε τον Ίωνα Δραγούμη

Πολυμελής αντιπροσωπεία του Εθνικού Μετώπου, με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα του κινήματος Μάνο Κώνστα, τον Διευθυντή Διεθνών Σχέσεων, Γιάννη Νικολόπουλο και τον Υπεύθυνο του Εθνικού Μετώπου Νεολαίας Μιχάλη Παπουτσάκη, συμμετείχε στην καθιερωμένη εκδήλωση Τιμής και Μνήμης για τον προφήτη του Σύγχρονου Ελληνισμού, Ίωνα Δραγούμη. Εκείνου του πολιτικού και διανοούμενου που υπήρξε θύμα του ξενόδουλου βενιζελικού παρακράτους και του Εθνικού Διχασμού που αυτό προκάλεσε με τις επακόλουθες δραμματικές συνέπειες για το έθνος μας.
Η σεμνή και λιτή αυτή εκδήλωση διοργανώθηκε, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, από την "Επιτροπή Εθνικών Θεμάτων" και από τον ιστορικό εθνικιστικό εκδοτικό οίκο "ΠΕΛΑΣΓΟΣ" του συναγωνιστή Γιάννη Γιαννάκενα. Κεντρικός ομιλιτής φέτος ήταν ο εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Γιάννης Κουριαννίδης, ο οποίος με ένα σύντομο αλλά μεστό λόγο ανέδειξε την βαρύτητα, την διαχρονικότητα και την σημασία της πολιτικής σκέψης του Ίωνα Δραγούμη.
Το Εθνικό Μέτωπο, θα είναι πάντα παρών και πρωτοπόρο σε κάθε εκδήλωση για την προάσπιση και την διατήρηση της Εθνικής Μνήμης των Ελλήνων. Τα οράματα και οι ιδέες του Ίωνα Δραγούμη αποτελούν ανέκαθεν ένα φωτεινό φάρο που εμπνέει και οδηγεί του Έλληνες εθνικιστές.



https://ethnikometopo.gr/enimerosi/2540 ... E%BC%CE%B7
το Εθνικό Μετώπο θα συνεργαστεί με τους Έλληνες του Ηλία Κασιδιάρη. Καλό είναι να ενωθούν όλα τα κομματα και οι οργανώσεις του χώρου

[Aprilianos]

Κάντε μία περίληψη γιατί βαριέμαι να διαβάσω ολόκληρο το σεντόνι.
Το ρεζουμέ θέλουμε, ήταν πολιτικός ελιγμός που ωφέλησε τη χώρα; Προπέτασμα καπνού πίσω από τον οποίο το στράτευμα αύξησε την ισχύ του;

"Ἰδέες περί μία “ἑλληνοτουρκικῆς ὁμοσπονδίας” διετύπωσαν στό παρελθόν ὁ Ἴων Δραγούμης στό ἔργο του «Ὅσοι Ζωντανοί»[7], ὁ Ἐλ. Βενιζέλος τό 1930[8], ὁ Παν. Τσαλδάρης καί ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς τό 1937 – 1938.[9] Μέ αὐτό τό σκεπτικό, ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος στήν συνέντευξη ἐκείνη ἀνταποκρίθηκε φιλικά ἀλλά καί διπλωματικά στίς προτάσεις τοῦ Ἐρίμ μιλώντας καί ἐκεῖνος γιά “ὁμοσπονδία”.

Ἀλλά καί ὁ Παπαδόπουλος γιά μία ἑλληνοτουρκική προσέγγιση ἀπό θέσεως ἰσχύος! Μιλοῦσε μέ μία Τουρκία τῆς ὁποίας πρῶτα εἶχε σφραγίσει τό συνήθως ἀπύλωτο στόμα μέ συνέπεια νά μή σημειωθῆ οὔτε μία παρα­βίαση τοῦ ἐθνικοῦ ἐναερίου ἤ θαλασσίου χώρου μας σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο κατά τήν 6ετία 1968 – 1973!

Ἀπό τό 1974 ἀντιθέτως ζοῦμε τήν “ἑλληνοτουρκική φιλία” τῆς ὑποχω­ρη­τι­κό­τητος, τοῦ ζεϊμπέκικου μέ τήν μισή Κύπρο ὑπό κατοχή, τήν Τουρκία νά ἀλωνίζη στόν ἐναέριο χῶρο μας, νά διεκδική τήν Θράκη καί νά ἀπαιτῆ συνδιαχείριση τοῦ Αἰγαίου…

Ὁ Γεώργιος Παπαδόπουλος ὑπῆρξε ὁ μοναδικός Ἕλληνας ἡγέτης με­τά τό 1922 πού:

1) Ἔστρεψε τήν ἀμυντική πολιτική τῆς Ἑλλάδος πρός τόν ἐξ’ ἀνατολῶν κίνδυνο, δηλαδή τήν Τουρκία.

2) Ἀνακήρυξε τήν κυριαρχία μας στήν ἑλληνική ὑφαλοκρηπίδα τοῦ Αἰγαίου.

3) Πέτυχε ποιοτική ἀερο­ναυ­τική ὑπε­ρο­πλία σέ Αἰγαῖο καί Κύπρο καί ἰσορροπί­α χερσαίων δυ­νάμεων μέ τήν Τουρκία.

4) Πραγματοποίησε τήν ἔρευνα καί ἐξόρυξη τοῦ πετρελαίου τοῦ Αἰγαίου.

5) Σχεδίασε τήν δυναμική ἐπέκταση τῶν χωρικῶν μας ὑδάτων στά 12 ναυτικά μίλια.

6) Ἐξασφάλισε τήν πλήρη κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος ἔναντι τῆς Του­ρκίας σέ ὅλα τά μέτωπα (Αἰγαῖο – Ἕβρος – Κύπρος).

Κατόπιν αὐτῶν, ὑπάρχει ἔστω καί ἕνας ἄνθρωπος μέ κοινό νού πού θά μποροῦσε νά ἰσχυρισθῆ ὅτι ὁ Παπαδόπουλος ἐπεδίωκε… «ἑλληνοτουρκική ὁμοσπονδία»; Ἄς σοβαρευτοῦμε…"

[karapialis7]

Ούτε το 1/3 από το πλήθος νεολαίας που στελεχώνει τις αντίστοιχες εκδηλώσεις της Χρυσής Αυγής..

[karapialis7]

ΜΝΗΜΗ ΙΩΝΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 2021

Το Σάββατο 31 Ιουλίου, οι Έλληνες Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής έδωσαν το παρών στο σημείο της δολοφονίας του Ίωνα Δραγούμη στο κέντρο των Αθηνών παρά τον καύσωνα, για να τιμήσουν την Μνήμη του Μαχητή της Ιδέας μας και Πατέρα του Ελληνικού Εθνικισμού.

Η τελετή ξεκίνησε με έναν σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους του Μετώπου Νεολαίας του Κινήματος, όπου τονίστηκε χαρακτηριστικά πως όπως πριν 100 χρόνια το παρακράτος δολοφονούσε μέρα μεσημέρι και στο κέντρο της πόλεως Εθνικιστές όπως τον Ίωνα, έτσι και στις μέρες μας το ίδιο παρακράτος δολοφονεί, διώκει και φυλακίζει τους γνήσιους Εθνικιστές της Χρυσής Αυγής που όμως δεν λυγίζουν και θα αγωνιστούν μέχρι τέλους για την Δικαίωση και την Νίκη !
Στην συνέχεια τον λόγο πήρε ο εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος ο οποίος και αναφέρθηκε εκτενώς στα βιογραφικά στοιχεία του Δραγούμη, κατά τα οποία ο Ίωνας παρά το γεγονός της ευκατάστατης κοινωνικής και οικονομικής θέσης του, έθεσε σαν προτεραιότητα του τον Αγώνα για το Έθνος και την Ιδέα του γνωρίζοντας πως αυτό ενδεχομένως να του κοστίσει την ίδια του την ζωή, όπως και έγινε.

Εν συνεχεία κατατέθηκε στεφάνι στο μνημείο του Ίωνα εκ μέρους του Αρχηγού μας και Πολιτικού Κρατουμένου, Ν.Γ. Μιχαλολιάκου.
Η εκδήλωση έληξε με άπαντες σε στάση προσοχής να ψάλλουν τον Ύμνο της Χρυσής Αυγής !
Λευτεριά στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα

https://koinonikosethnikismos.wpcomstag ... %bc%ce%b7/

[karapialis7]

[George_V]

Mε blur στη μαπα βγαινουν φωτο οι χρυσαυγουλοι.

Τοσο πολυ ντρεπονται πια?

[karapialis7]

Οι ρουφιάνοι του συστήματος κομμουνιστές καραδοκούν.. είτε με blur είτε χωρίς (που έχουν υπάρξει φώτο και χωρίς) θα σας στοιχειώνουν τα όνειρα οι Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές Χρυσαυγίτες!

[George_V]

Οι ρουφιάνοι του συστήματος κομμουνιστές καραδοκούν.. είτε με blur είτε χωρίς (που έχουν υπάρξει φώτο και χωρίς) θα σας στοιχειώνουν τα όνειρα οι Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές Χρυσαυγίτες!

Προς το παρον καποιοι αλλοι στοιχειωνουν τα δικα σας γιατι αποφευγετε να δειξετε τις φατσες σας...

Ετσι ειναι τα παληκαρια μωρε? Να ντρεπονται να δειξουν προσωπο?

Τι ειστε τιποτα κομμουνια αναρχικοι που σκεπάζουν τα προσωπα τους για να μη τους αναγνωρίσουν?

Ντροπη του Χιτλερ....