Phorum.com.gr

Πάμε τώρα να δούμε, όχι ακριβώς λαό, αλλά μια απροσδιόριστη αρχαία χώρα (άρα απροσδιόριστος είναι και ο λαός της).

Πρόκειται για το βασίλειο του Πουντ ή Γή του Πουντ με την οποία είχαν σημαντικές εμπορικές σχέσεις οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήδη από την τρίτη προχριστιανική χιλιετία. Ένα μικρό απόσπασμα από την wiki.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE ... E%BD%CF%84

Η γη του Πουντ ή Πουενέτ ή Πουέν,[2] ήταν αρχαίο βασίλειο στο Κέρας της Αφρικής. Οι πληροφορίες που διασώζονται για την περιοχή προέρχονται από τους αρχαίους Αιγύπτιους οι οποίοι είχαν αναπτύξει εμπορικές συναλλαγές με την τοποθεσία και προμηθεύονταν από εκεί χρυσό, αρωματική ρητίνη, μελανόξυλο, ελαφαντοστό, έβενο, και άγρια ζώα.[3] Είναι πιθανό πως σχετίζεται ή πρόκειται για την Οπώνη όπως ήταν μετέπειτα γνωστή στους αρχαίους Έλληνες,[4][5][6] ενώ κατά τις εκτιμήσεις κάποιων μελετητών της Αγίας Γραφής ενδεχομένως αποτελεί την ίδια περιοχή με την βιβλική Φουδ.[7]Σε κάποιες άλλες αναφορές είναι γνωστή και ως Τα νετζέρ, Γη του Θεού στα αρχαία αιγυπτιακά.[8]

Δεν υπάρχει κοινή αποδοχή ανάμεσα στους ιστορικούς σχετικά με την ακριβή τοποθεσία του βασιλείου. Οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν πως βρισκόταν στα νοτιοανατολικά της Αιγύπτου, πολύ πιθανώς στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκονται το Τζιμπουτί, η Ερυθραία, βορειοανατολική Αιθιοπία, Σομαλία, και η περιοχή του Σουδάν κοντά στην Ερυθρά θάλασσα.[9]

Σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις ωστόσο και βάσει στοιχείων αρχαίων αιγυπτιακών επιγραφών το βασίλειο βρισκόταν επί της νότιας αραβικής χερσονήσου.[10] Είναι επίσης πιθανό πως η περιοχή εκτείνονταν τόσο στην αραβική χερσόνησο όσο και στο κέρας της Αφρικής. Η σύγχρονη περιοχή της Πούντλαντ στην βόρεια Σομαλία, πήρε την ονομασία της από το αρχαίο βασίλειο.[11]



Να προσθέσω στα παραπάνω ότι μια από τις πιο ακραίες προτάσεις που έχουν γίνει για την Πουντ είναι η πιο μακρινή η Σρι Λάνκα λόγω ενός τεχνουργήματος που ανακαλύφθηκε και το οποίο ήταν κατασκευσμένο από ξύλο δέντρου που υπάρχει μόνο στην Ινδία και στη Σρι Λάνκα. Ωστόσο, μια τέτοια πρόταση γίνεται δύσκολα αποδεκτή διότι το αντικείμενο μπορεί και να έφτασε στην Αίγυπτο από μεσάζοντες ενώ δεν υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα στη Σρι Λάνκα που να επιβεβαιώνουν κάποια μικρή έστω πόλη ή βασίλειο από την 3η χιλιετία π.Χ.

Οι ελάχιστες απεικονίσεις των κατοίκων της Πουντ δεν επιτρέπουν ξεκάθαρες εθνολογικές ταυτίσεις πέραν του πολύ γενικού συμπεράσματος ότι ήταν πιθανώς μελαψοί σαν πληθυσμός (λόγω και της νότιας περιοχής όπου ζούσαν).


Αν τώρα αποδεχτούμε τη θέση ότι η χώρα του Πουντ ταυτίζεται με την μετέπειτα πόλη Οπώνη της ελληνιστικής περιόδου και της ύστερης αρχαιότητας, τότε βρισκόταν στη Σομαλία. Δείτε την θέση της πόλης στον χάρτη.
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF ... E%BD%CE%B7


Το μυστήριο πάντως παραμένει...

Μετά τη νεφελώδη γη του Πουντ ας περάσουμε σε έναν ακόμη μυστηριώδη λαό που για μια περίοδο αποτέλεσε αγαπημένη περίπτωση των φανατικών υποστηρικτών της Ατλαντίδας. Ο λόγος για τους Γουάντσε (Guanches), τους πρώτους κατοίκους των Κανάριων Νήσων οι οποίοι εξαφανίστηκαν κάπου μέσα στον 17ο αιώνα έχοντας αναμειχθεί με τους Ισπανούς αποίκους. Από τους εναλλακτικούς ερευνητές λοιπόν, οι Γουάντσε θεωρήθηκαν απόγονοι των "Ατλάντειων" που επιβίωσαν μετά την βύθιση της Ατλαντίδας.



Η πραγματικότητα είναι πιο πεζή, όχι όμως και άνευ μυστηρίου.

Οι Γουάντσε έφτασαν στην περιοχή των Κανάριων Νήσων πιθανόν από την Αφρική μέσα στην πρώτη χιλιετία π.Χ.

Η γλώσσα των Γουάντσε παρότι εξφανσιμένη πλέον, έχει αφήσει κάποια τοπωνύμια, λίγες προτάσεις και μεμονωμένες λέξεις. Από το ελάχιστο αυτό υλικό οι περισσότεροι γλωσσολόγοι δέχονται ότι συγγενεύει με τις βερβερικές γλώσσες της βόρειας Αφρικής που ανήκουν την οικογένεια των Αφροασιατικών γλωσσών. Σημαντική ομοιότητα υπάρχει στα αριθμητικά συστήματα και των δύο. Από την άλλη όμως δεν έχουν διαπιστωθεί γραμματικές κλίσεις που να μοιάζουν στις βερβερικές κλίσεις ενώ υπάρχει ένα μέρος του λεξιλογίου της γλώσσας των Γουάντσε που δεν απαντά στους Βέρβερους.

Οι γενετικές έρευνες από την πλευρά τους έχουν διαφωτίσει αρκετά την κατάσταση. Γενετικά λοιπόν οι Γουάντσε βρίσκονται πιο κοντά στους Βέρβερους αλλά και στους Ισπανούς. Στη γενετική τους σύσταση απαντούν ακόμη μικρά ποσοστά από την υποσαχάρια Αφρική, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη καθώς και μεσογειακές περιοχές όπως η Σαρδηνία. Η στενότερη όμως σχέση φαίνεται να είναι με τη βόρεια Αφρική και τους Βέρβερους. Τώρα ποια θέση ακριβώς είχαν οι Γουάντσε εντός της βερβερικής γλωσσικής ομάδας δεν είναι σαφές. Ίσως να αποτέλεσαν έναν λαό που μοιραζόταν κοινούς προγόνους με τους μετέπειτα βερβερικούς λαούς.

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τη θρησκεία τους. Ξέρουμε περίπου 7-8 θεούς του φυσικού κόσμου εκ των οποίων ο ένας είναι ο υπέρτατος δημιουργός και ένας άλλος ο κακόβουλος εχθρός του. Υπάρχουν επίσης πολλοί κατώτεροι θεοί. Οι περισσότερες ιεροπραξίες γίνονταν στην ανοιχτή ύπαιθρο, κάτω από δέντρα ή κοντά σε βουνά. Θυσιάζονταν ζώα αλλά έχουν τεκμηριωθεί ανθρωποθυσίες και βρεφοκτονίες. Η μουμιοποίηση των νεκρών ήταν συνηθισμένη στην Τενερίφη. Τα νησιά είχαν επισκεφθεί αρχαίοι λαοί όπως οι Φοίνικες και οι Ρωμαίοι αλλά δεν μας δίνουν πολλές πληροφορίες για αυτά, πέρα από κάποια "μεγάλα κτίρια", μια μαρτυρία μάλλον ανακριβής.

Η πολιτική τους οργάνωση διέφερε από νησί σε νησί. Κληρονομικοί βασιλιάδες από τη μητριαρχική γραμμή μπορεί να υπήρχαν στο ένα νησί ενώ σε άλλο οι βασιλείς προέκυπταν από εκλογές. Έχει παρατηρηθεί επίσης το φαινόμενο της πολυανδρίας σε ορισμένα νησιά την ώρα που οι κάτοικοι άλλων νησιών των Γουάντσε ήταν μονογαμικοί.

Ας δούμε και μερικές εικόνες τους μαζί με λίγα αρχαιολογικά ευρήματα.


(Γουάντσε βασιλείς της Τενερίφης παραδίνονται στους Ισπανούς κονκισταδόρες)


(πίνακας που αναπαριστά πολεμιστές Γουάντσε)


(ειδώλιο σε μορφή κουκουβάγιας)

https://en.wikipedia.org/wiki/Guanches

Να βάλουμε και δύο σπάνιες περιπτώσεις λαών που αρχίζουν από "ω"; Αναφέρονται δύο στο λεξικό του Ευαγγελίδη.

Ώδονες
Κατά τον Στέφανο Βυζάντιο «...έθνος της Θράκης τοις Μαίδοις όμορον. Διονύσιος εν Βασσαρικών ιδ' "Μαίδων τ' άγρια φύλα και Ώδονες ελκεσίπεπλοι"...». Μάλλον ταυτίζονται ή είναι στενά συγγενείς με τους Φρύγες Ήδωνες.

Ωτιείς
Πάλι κατά τον Στέφανο Βυζάντιο «...μοίρα Κυπρίων. Έφορος ιη "Αμαθούσιοι δέ και Σόλιοι και Ωτιείς αντέχοντες έτι εν πολέμω"...» Πατριωτάκια μάλλον οι Ωτιείς αλλά καμία περαιτέρω λεπτομέρεια.

Κήτειοι

Πρόκειται για έναν μάλλον μυθολογικό λαό που αναφέρεται στην Οδύσσεια και που κάποιοι επιχείρησαν να τον συνδέσουν με τους Χετταίους λόγω της επιφανειακής ομοιότητας των δύο ονομάτων. Βέβαια οι Χετταίοι αυτοαποκαλούνταν Νεσίτες, ένα όνομα που δεν φέρει καμία ομοιότητα με το Κήτειοι. Οι Κήτειοι είναι ένας ασήμαντος πληθυσμός που κατοικεί στη δυτική Μικρά Ασία κάπου στην περιοχή της Μυσίας. Στην Οδύσσεια εμφανίζονται ως υπήκοοι του άτυχου Ευρύπυλου, ο οποίος ήταν γιος του Τήλεφου και τον οποίο σκότωσε ο Νεοπτόλεμος, γιος του Αχιλλέα. Όμως οι Κήτειοι είναι άγνωστοι στην Ιλιάδα, επομένως και στον κατάλογο των συμμάχων των Τρώων. Φαίνεται απίθανο μια υποσημείωση όπως η Κήτειοι σε ένα μυθολογικό κείμενο όπως η Οδύσσεια να ταυτίζεται με έναν ισχυρό, πολυπληθέστερο λαό της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας όπως οι Χετταίοι. Γενικά όμως τα στοιχεία για αυτούς είναι τόσο πενιχρά που δεν μπορούν όχι μόνο να ταυτιστούν με κάποιο γνωστό λαό αλλά ούτε να πείσουν ότι ήταν ιστορικός λαός.

Ένα μικρό ταξίδι εκτός ελλαδικού και περιελλαδικού χώρου τώρα για να δούμε μερικούς ακόμα μυστηριώδεις λαούς.

Hazara


Πρόκειται για την τρίτη μεγαλύτερη μειονότητα στο Αφγανιστάν. Οι Hazara είναι Σιίτες μουσουλμάνοι εν αντιθέσει με τους περισσότερους γείτονές τους που είναι Σουνίτες. Μιλούν περσική γλώσσα αλλά τα πράγματα είναι πιο σύνθετα όσον αφορά την βιολογική τους καταγωγή. Οι γενετικές έρευνες έδειξαν ότι διαθέτουν ένα σημαντικό ποσοστό τουρκο-μογγολικού background. Η διαπίστωση αυτή ενισχύει την πεποίθηση των Hazara ότι κατάγονται από τα στρατεύματα του Τζένγκις Χαν. Ωστόσο διαθέτουν και μεγάλα ποσοστά αυτόχθονου dna καθώς και κάποια ποσοστά που εντοπίζονται στην περιοχή του δρόμου του μεταξιού και στους Τατζίκους της Κεντρικής Ασίας. Οι Hazara κατά τον 19ο αιώνα έγιναν στόχος φονικών διώξεων από το Αφγανικό καθεστώς με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να μειωθεί σημαντικά ενώ ακόμα και σήμερα αντιμετωπίζονται εχθρικά από τους Ταλιμπάν θεωρούμενοι ως «άπιστοι ξένοι».


Toda


Οι Toda κατοικούν στα όρη Niligiri της νότιας Ινδίας και ανήκουν στους δραβιδικούς εθνογλωσσικούς πληθυσμούς. Το μυστήριο όμως είναι ότι η γλώσσα τους παρεκκλίνει αρκετά από τις άλλες δραβιδικές γλώσσες εμφανίζοντας χαρακτηριστικά που οι περισσότερες δεν έχουν. Αλλά και η ανάλυση του dna τους έχει δείξει ότι διαφέρουν από τις γειτονικές εθνοτικές ομάδες των βουνών Niligiri με εξαίρεση τους πληθυσμούς Kota με τους οποίους έχουν στενότερη συγγένεια. Παρότι η έλευση της τεχνολογίας έχει αρχίσει να αλλάζει την καθημερινότητα και τον πολιτισμό των Toda ένα μέρος της κουλτούρας τους παραμένει αινιγματικό όπως οι προσευχές τους. Παλιότερα εφάρμοζαν και το έθιμο της αδερφικής πολυανδρίας, δηλαδή η γυναίκα παντρευόταν όλα τα αρσενικά αδέρφια μιας οικογένειας. Το έθιμο αυτό έχει σήμερα σχεδόν εξαφανιστεί. Αξιοσημείωτη είναι η γοητεία που άσκησαν οι Toda στους παλιότερους Άγγλους ερευνητές προκαλώντας υπερβολικά ρομαντικές υποθέσεις όπως η καταγωγή τους από αρχαίους Έλληνοκύπριους ή από μια χαμένη φυλή του Ισραήλ...


Οι «Ρωμαίοι» της Κινεζικής Liqian


Τη δεκαετία του 1940 άρχισε να γίνεται δημοφιλής μια υπόθεση που έφερνε Ρωμαίους στρατιώτες στην βορειοδυτική Κίνα και συγκεκριμένα στην περιοχή Liqian της επαρχίας Gansu. Υποτίθεται ότι μετά την καταστροφική για τους Ρωμαίους μάχη με τους Πάρθους το 53 π.Χ. στις Κάρρες της Μεσοποταμίας κάποια λεγεώνα αποχώρησε προς τα ανατολικά και οι στρατιώτες της πολέμησαν ως μισθοφόροι για λογαριασμό της κινεζικής δυναστείας Χαν. Μερικοί Ρωμαίοι θα έμειναν εκεί κάνοντας απογόνους. Αφορμή για την ιδέα η παρατήρηση «καυκάσιων» χαρακτηριστικών (ανοιχτόχρωμα μαλλιά, γαλανά μάτια) σε μεγάλη συχνότητα στους πληθυσμούς της περιοχής κάτι που έδειξε και το dna τους αργότερα (περίπου 60% καυκάσιο). Άλλος λόγος ανάπτυξης της θεωρίας της ρωμαϊκής καταγωγής ήταν η περιγραφή των κινέζικων χρονικών για έναν στρατιωτικό σχηματισμό των Κινέζων σε μάχη με τους Σιονγκ-νου το 36 π.Χ. που έμοιαζε με «φολιδωτό ψάρι». Η περιγραφή αυτή για κάποιους παρέπεμπε στον περίφημο σχηματισμό «Χελώνα» των Ρωμαίων που καλύπτονταν ολοσχερώς με τις ασπίδες τους. Ωστόσο, δεν έχουν βρεθεί καθόλου ρωμαϊκά αντικείμενα στην Liqian. Επιπλέον ξέρουμε ότι στην δυτική Κίνα ζούσαν εθνότητες με καυκάσια χαρακτηριστικά εκείνη την περίοδο και παλιότερα (Τόχαροι, Wusun, Παλαιοσιβηρικά φύλα κ.α.). Συνεπώς το όποιο «καυκάσιο» dna δεν σημαίνει αναγκαστικά «ρωμαϊκό» dna. Φαίνεται απίθανο λοιπόν οι πολίτες της Liqian να κατάγονται από χαμένη ρωμαϊκή λεγεώνα...
https://eaglevisiontimes.com/featured/t ... of-liqian/


Οι Ινδιάνοι των Βουνών Ramapough


Στις πολιτείες New Jersey και Νέας Υόρκη των ΗΠΑ και συγκεκριμένα γύρω από τα όρη Ramapo κατοικεί μια εθνοτική ομάδα Ινδιάνων που μέχρι σήμερα αμφισβητείται η καταγωγή τους παρότι όλες οι ενδείξεις υποδεικνύουν ότι είναι απόγονοι των Ινδιάνων Lenape της περιοχής. Οι εναλλακτικές υποθέσεις καταγωγής τους περιλαμβάνουν μικτές καταγωγές από φυγάδες νέγρους σκλάβους, Ολλανδούς αφέντες, Γερμανούς στρατιώτες κατά την Αμερικάνικη Επανάσταση, πόρνες των Δυτικών Ινδιών, άλλα φύλα Ινδιάνων ακόμα και από Τσιγγάνους. Μια πιο τρελή ιστορία λέει ότι πρόκειται για πληθυσμό από αλμπίνο που κάποτε έδινε σόου σε τσίρκο για λογαριασμό κάποιου αφέντη τους. Μάλιστα ένα από τα πιο υποτιμητικά παρατσούκλια που τους έχουν δώσει είναι το «Jackson Whites». Πολλοί Ramapough μιλούν παράλληλα με την ινδιάνικη γλώσσα τους και ολλανδικά ενώ αρκετοί έχουν ολλανδικά ονόματα καθώς και νεοϋορκέζικα. Λέγεται ότι ακολουθούν αυτή την πρακτική για να κρύψουν το ταπεινό παρελθόν τους. Οι Ramapough αντιμετωπίζονται ακόμα και σήμερα με προκατάληψη από λευκούς αλλά και άλλους ινδιάνους.

..........................................................................

Βασική πηγή το παρακάτω link όπου αναφέρει και άλλες περιπτώσεις που αφορούν τη μακρινή προϊστορία όμως.

https://listverse.com/2016/09/24/10-mys ... pulations/

Jimmy81 έγραψε: 07 Ιαν 2021, 04:39 Κήτειοι

Πρόκειται για έναν μάλλον μυθολογικό λαό που αναφέρεται στην Οδύσσεια και που κάποιοι επιχείρησαν να τον συνδέσουν με τους Χετταίους λόγω της επιφανειακής ομοιότητας των δύο ονομάτων. Βέβαια οι Χετταίοι αυτοαποκαλούνταν Νεσίτες, ένα όνομα που δεν φέρει καμία ομοιότητα με το Κήτειοι. Οι Κήτειοι είναι ένας ασήμαντος πληθυσμός που κατοικεί στη δυτική Μικρά Ασία κάπου στην περιοχή της Μυσίας. Στην Οδύσσεια εμφανίζονται ως υπήκοοι του άτυχου Ευρύπυλου, ο οποίος ήταν γιος του Τήλεφου και τον οποίο σκότωσε ο Νεοπτόλεμος, γιος του Αχιλλέα. Όμως οι Κήτειοι είναι άγνωστοι στην Ιλιάδα, επομένως και στον κατάλογο των συμμάχων των Τρώων. Φαίνεται απίθανο μια υποσημείωση όπως η Κήτειοι σε ένα μυθολογικό κείμενο όπως η Οδύσσεια να ταυτίζεται με έναν ισχυρό, πολυπληθέστερο λαό της κεντρικής και ανατολικής Μικράς Ασίας όπως οι Χετταίοι. Γενικά όμως τα στοιχεία για αυτούς είναι τόσο πενιχρά που δεν μπορούν όχι μόνο να ταυτιστούν με κάποιο γνωστό λαό αλλά ούτε να πείσουν ότι ήταν ιστορικός λαός.

Τύπε, μπορείς να γράψεις και για τους Φασαίους;

Karakachan

Feindflug έγραψε: 09 Ιαν 2021, 17:27 Τύπε, μπορείς να γράψεις και για τους Φασαίους;

Τι φάση δικέμου;

sys3x έγραψε: 09 Ιαν 2021, 17:36

Feindflug έγραψε: 09 Ιαν 2021, 17:27 Τύπε, μπορείς να γράψεις και για τους Φασαίους;

Τι φάση δικέμου;

Φάση - αφασία, δικέ μου. Άραξε, θα βάλω Nightstalker.

Άσε με με τους μαλακοπάνκηδες τώρα ρε ψηλέμου, βάλε καλλίτερα Καίτη Πέρρυ να γουστάρουμε.

Από ένα τέτοιο topic δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι φυσικά οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «Λαοί της Θάλασσας» για τους οποίους τόσα και τόσα έχουν γραφτεί. Πρόκειται για μια συνομοσπονδία λαών της ανατολικής Μεσογείου που με τις βίαιες εισβολές τους κατά τον 13ο και 12ο αιώνα π.Χ. έφεραν χάος στην ανατολική Μεσόγειο. Αποτέλεσαν έναν από τους λόγους παρακμής της αυτοκρατορίας των Χετταίων ενώ προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές σε αρχαία κρατίδια της περιοχής όπως το Καρχεμίς, η Κύπρος (Αλάσια), το Αμόρ κ.α. Σταματήθηκαν από τους Αιγύπτιους μετά από ιστορικές μάχες στο Δέλτα του Νείλου.

Στους «Λαούς της Θάλασσας» περιλαμβάνονται οι Πελεσέτ, Τζεκέρ, Σεκελές, Ντενυέν, Βεσές, Τερές, Σαρντάνα ή Σερντέν, Λούκα και Εκβές.

Η πρώτη σύγκρουση με τους Αιγύπτιους έγινε στο Δέλτα του Νείλου στα χρόνια του Ραμσή Β (13ος αιώνα π.Χ.). Επιτέθηκαν μόνο οι Σαρντάνα οι οποίοι χρησιμοποιούνταν τότε και ως μισθοφόροι στα αιγυπτιακά στρατεύματα. Μια θρυμματισμένη αιγυπτιακή επιγραφή από την Τάνις περιγράφει τη νίκη του φαραώ: «Οι Σαρντάνα εξεγερμένοι με πάθος και τα πολεμικά τους πλοία στο μέσο της θάλασσας...(ο Ραμσής)...κατέστρεψε πολεμιστές της Μεγάλης Πράσινης (της Μεσογείου)...και η Κάτω Αίγυπτος κοιμάται ειρηνικά τις νύχτες»

Το δεύτερο χτύπημα ορισμένων λαών της θάλασσας εναντίον της Αιγύπτου έγινε το 1220 π.Χ. Εκείνο το έτος ο Λίβυος βασιλιάς Μεριρί προσπάθησε να εγκατασταθεί στην Αίγυπτο με τον λαό του και μερικούς συμμάχους που έρχονταν από τα δυτικά. Δεν τα κατάφερε όμως και ο νικητής φαραώ Μερνεφθά περηφανεύεται ότι: «Ο δυστυχής αρχηγός της Λιβύης, η καρδιά του παρέλυσε από φόβο, συνεστάλη. Σταμάτησε και γονάτισε αφήνοντας το τόξο του και τη φαρέτρα του και τα σανδάλια του στο έδαφος πίσω του.»

Στους συμμάχους του Λίβυου βασιλιά αναφέρονται οι γείτονές τους, Μεσβές, αλλά και σύμμαχοι από τα βόρεια οι οποίο είναι οι Σερντέν ή Σαρντάνα, οι Λούκα, οι Τερές, οι Εκβές και οι Σεκελές. Η εν λόγω σύγκρουση των Αιγυπτίων με τους Λίβυους και τους συμμάχους τους περιγράφονται σε τρεις ξεχωριστές αιγυπτιακές στήλες.

Η τρίτη σύγκρουση με την Αίγυπτο ήταν και η πιο μνημειώδης. Γύρω στο 1186, στα χρόνια του φαραώ Ραμσή ΄Γ ένας συνασπισμός πολλών «λαών της θάλασσας» επιτέθηκε στους Αιγύπτιους στο Δέλτα του Νείλου. Ακολούθησαν μάχες και στην ξηρά και στα νερά. Η ιστορική επιγραφή του Μεντινέτ Χαμπού περιγράφει γλαφυρά την σαρωτική μέχρι τότε πορεία των εχθρών σε ξένα εδάφη, προετοιμασία για τη μάχη και τις μάχες που ακολούθησαν. Ας δούμε μερικά αποσπάσματα από την επιγραφή:

«...όσο για τις ξένες χώρες, έκαναν συνωμοσία στα νησιά τους. Ταυτοχρόνως όλες οι χώρες (σ.σ. οι άνθρωποι) μετακινήθηκαν, διασκορπίστηκαν πολεμώντας. Καμία χώρα δεν μπορούσε να αντισταθεί μπροστά στα όπλα τους. Η Χάττι, το Kode (Kizzuwanta), το Καρχεμίς, η Αρζάβα και η Αλασία. Αποκόπηκαν. Ένα στρατόπεδο εγκαταστάθηκε σε κάποιο μέρος στο Αμόρ (Αμουρού). Τσάκισαν το λαό του και η χώρα του ήταν έτσι όπως δεν ήταν ποτέ. Προσχωρούσαν προς την Αίγυπτο ενώ η φλόγα προετοιμάστηκε μπροστά τους. Η συμμαχία τους ήταν Πελεσέτ, Τζεκέρ, Σεκελές, Ντενυέν και Βεσές, ενωμένες χώρες. Άπλωσαν τα χέρια τους πάνω σε χώρες μέχρι τον περίγυρο της γης, οι καρδιές τους γεμάτες πεποίθηση και εμπιστοσύνη “Τα σχέδιά μας θα πετύχουν”.»

Αφού ο φαραώ περιγράφει τις προετοιμασίες του παρατάσσοντας πολλά στρατεύματα, άρματα, φρούρια και πλοία ως «τείχος» γίνεται αναφορά στη μάχη της θάλασσας: «Όσο για εκείνους που ήρθαν μαζί από τη θάλασσα», ολόκληρη η φλόγα ήταν μπροστά τους στα στόμια του ποταμού, ενώ ένας φράκτης από λόγχες τούς περιέβαλλε στην ακτή. Σύρθηκαν στην ξηρά, περικυκλώθηκαν και ρίχτηκαν κάτω στην ακτή, τα πλοία τους έγιναν σωρός από ξύλα από την πρύμνη μέχρι την πλώρη και τα αγαθά τους...»

Και άλλη επιγραφή από το ναό του Μεντινέτ Χαμπού για τη ναυμαχία αφηγείται τα εξής: «Τώρα οι βόρειες χώρες που ήταν στα νησιά τους είχαν τρέμουλα στα κορμιά τους. Εισέδυσαν στα κανάλια των στομίων του ποταμού. Παλεύουν να αναπνεύσουν, τα ρουθούνια τους σταματούν. Η Μεγαλειότητά του εξήλθε σαν ανεμοστρόβιλος εναντίον τους, παλεύοντας στο πεδίο της μάχης σαν κέλητας, ο φόβος τον οποίο προκαλούσε και ο τρόμος μπήκαν στα κορμιά τους, ανατράπηκαν και συντρίφτηκαν εκεί που ήταν. Η καρδιά τους αποσπάστηκε και η ψυχή τους πέταξε μακριά, τα όπλα τους διασκορπίστηκαν πάνω στη θάλασσα. Το βέλος του τρυπά όποιον αυτός θέλει και ο φυγάς είναι ένας πνιγμένος...»

Μια άλλη πηγή, ο Πάπυρος Harris περιέχει έναν μεγάλο κομπασμό του Ραμσή ΄Γ για τη νίκη του εναντίον των «Λαών της Θάλασσας»: «Επεξέτεινα όλα τα σύνορα της Αιγύπτου. Κατατρόπωσα εκείνους επέδραμαν σε αυτά από τις χώρες τους. Έσφαξα τους Ντένυεν [που είναι] στα νησιά τους, οι Τζεκέρ και οι Πελεσέτ έγιναν στάχτη.Οι Σαρντάνα και οι Βεσές της θάλασσας έγιναν σαν εκείνους που δεν υπάρχουν, αιχμαλωτίστηκαν ταυτοχρόνως, μεταφέρθηκαν ως αιχμάλωτοι στην Αίγυπτο, σαν την άμμο της ακτής τους. Τους εγκατέστησα σε φρούρια δεμένους στο όνομά μου. Πολυάριθμες ήταν οι τάξεις τους, εκατοντάδες χιλιάδες. Τους φορολογούσα όλους, σε ρούχα και σε σιτάρι από τις αποθήκες και τις σιταποθήκες κάθε χρόνο.»

(απεικόνιση σε τοίχο της Μεντινέτ Χαμπού της συντριβής των Λαών της Θάλασσας στο Δέλτα του Νείλου από τους Αιγύπτιους)


Υπάρχουν και άλλα κείμενα από τους Χετταίους, την Ουγκαρίτ και την Αλάσια (Κύπρο) που αναφέρονται εν συντομία σε μερικούς από τους λαούς της θάλασσας. Ας δούμε όμως το φλέγον θέμα της εθνοτικής ταύτισης και προέλευσης των πληθυσμών αυτών. Γεωγραφικά τοποθετούνται σε ένα ευρύ μεσογειακό συνεχές που πιάνει Μικρά Ασία, Νότια Ελλάδα-Νότιο Αιγαίο και νησιά της Ιταλίας.

Γενικά όμως δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τον καθένα και οι ίδιοι δεν έγραψαν τίποτα που θα αποδείκνυε την εθνογλωσσική τους εικόνα. Οι ταυτίσεις που έχουν προκύψει σήμερα βασίζονται στις επιφανειακές ομοιότητες των ονομάτων τους με τα ονόματα γνωστών λαών, σε συγκρίσεις του υλικού πολιτισμού με γνωστούς πολιτισμούς, σε ελάχιστες γλωσσικές ενδείξεις (π.χ. ονόματα προσώπων) και στην γενικότερη γεωγραφική τους κατεύθυνση. Μια γενική αλλά αβέβαιη λίστα που διαμορφώνεται είναι η παρακάτω:

Πελεσέτ: Φιλισταίοι αλλά μπορεί και Πελασγοί (άντε βρες όμως πού ανήκαν οι δύο αυτοί γλωσσικά).

Ντένυεν: Ελληνικό φύλο (Δαναοί;) ή σχετίζονται με τη φυλή του Δαν της βιβλικής αφήγησης.

Εκβές: Ελληνικό φύλο (Αχαιοί;) αλλά η παρατήρηση ότι εμφανίζονται περιτμημένοι σε αιγυπτιακά κείμενα αποτελεί πρόβλημα για την ελληνική σύνδεση.

Λούκα: Λύκιοι της δυτικής Μικράς Ασίας.

Σαρντάνα: Σαρδίνιοι της Σαρδινίας (πολιτισμός Nuragi) ή κάποιο αρχαίο φύλο από της Σάρδεις της Μικράς Ασίας.

Σεκελές: Σικελοί της Σικελίας φορείς του προϊστορικού πολιτισμού Pantalica.

Τερές: Τυρρηνοί (Ετρούσκοι δηλαδή) ή Τρώες (αλλά άντε βρες τι ήταν οι Τρώες τώρα).

Τζεκέρ: Τεύκριοι της Τρωάδας. Ίσως όμως να ήταν και Κρήτες.

Βεσές: Οι πιο αινιγματικοί από όλους με τα πιο λίγα στοιχεία. Ίσως έχουν σχέση με την περιοχή της Τροίας λόγω της χαλαρής, επιφανειακής ομοιότητας του ονόματός τους ς με την χιττιτική Wilusa. Άλλοι τους ταυτίζουν με τους Αχαιούς, τους Όσκους της Ιταλίας, ακόμα και με την φυλή του Asher από τη Βίβλο.

(Χάρτες των εισβολών και μετακινήσεων των Λαών της Θάλασσας)

Μπράβο !
Εξαιρετικά ενδιαφέρον νήμα!

Γραφτε κατι και για τους βασκους που ειναι ο πλεον μυστηριωδης λαος της Ευρωπης

Στρακαστρουκας έγραψε: 01 Φεβ 2021, 02:00 Γραφτε κατι και για τους βασκους που ειναι ο πλεον μυστηριωδης λαος της Ευρωπης

Πράγματι.

Γλωσσικά οι Βάσκοι φαίνεται να σχετίζονται περισσότερο με την προταθείσα Βασκονική γλωσσική ομάδα που πιστεύεται ότι πριν την επέκταση των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών κάλυπτε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής Ευρώπης (κυρίως λόγω τοπωνυμίων και υδρωνυμίων). Η ακουιτανική γλώσσα που είναι μια πρώιμη μορφή βασκικής ανήκει στην υποθετική Βασκονική γλωσσική ομάδα η οποία όμως είναι δύσκολο να αποκατασταθεί.


Οι ιστορικοί Βάσκονες που συχνά θεωρούνται πρόγονοι των Βάσκων κατοικούσαν εκεί που βρίσκονται και οι Βάσκοι σε νεότερα χρόνια.


Συχνά γίνεται λόγος για την παλαιολιθική και μεσολιθική καταγωγή των Βάσκων. Γλωσσικά αυτό επιχειρήθηκε να στηριχτεί σε μια ομάδα λέξεων που σχετίζονταν με τον προ-νεολιθικό τρόπο ζωής και προέρχονταν από τη ρίζα για τη λέξη πέτρα "haitz".

(h)aizkora "πέλεκυς"
(h)aitzur "τσάπα"
(h)aitzur "κλαδευτήρι"
(h)aiztur "λαβίδα"
aizto "μαχαίρι"

Υποτίθεται ότι οι πρόγονοι των Βάσκων είχαν κληρονομήσει αυτές τις λέξεις από πολύ παλιά και δεν επηρεάστηκαν από την έλευση άλλων γλωσσών αργότερα. Αυτή η θέση άρχισε να καταρρέει όταν διαπιστώθηκε ότι κάποιες λέξεις ήταν δάνεια από ινδοευρωπαϊκές γλώσσες όπως τα λατινικά ενώ οι άλλες δεν μπορούν να ετυμολογηθούν εύκολα από την προταθείσα ρίζα.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ανθρωπολογική τους ταυτότητα. Από γενετικές έρευνες που είχαν γίνει τη δεκαετία του '40 είχε βρεθεί ότι οι Βάσκοι έχουν τη μεγαλύτερη συχνότητα της σπάνιας ομάδας αίματος ρέζους αρνητικό. Τις επόμενες δεκαετίες βρέθηκαν κι άλλες ιδιαιτερότητες σε κλασικούς πολυμορφισμούς και φυσικής ανθρωπολογίας.

Σε πιο πρόσφατες περιόδους νέες έρευνες στο mtDNA έδειξαν ότι αυτή η διαφοροποίηση δεν ήταν τόσο έντονη όσο παλιότερα πιστευόταν καθώς οι Βάσκοι εξομοιώνονταν γενετικά με τον υπόλοιπο δυτικοευρωπαϊκό πληθυσμό. Μια έρευνα του 2015 έδειξε ότι κατάγονται από νεολιθικούς αγρότες που αναμείχθησαν με ντόπιους κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της μεσολιθικής εποχής. Ωστόσο, παρά τις αναμείξεις παρατηρείται ότι σαν πληθυσμός οι Βάσκοι παρέμειναν αρκετά απομονωμένοι από την εποχή του σιδήρου. Οι ιδιαιτερότητές τους μπορούν να αποδοθούν επομένως σε ενδογαμίες και γενετική παρέκκλιση.

https://en.wikipedia.org/wiki/Origin_of_the_Basques